[gixerk9]
OJCIEC CHRZESTNY 2
Ojciec Chrzestny, Vito Andolini, urodził się w Corleone na Sycylii.
W 1901 zabito jego ojca za obrażenie szefa lokalnej mafii.
Jego brat Paolo ukrył się w górach, przysięgając zemstę.
Vito, jako jedyny mężczyzna...
stał u boku matki na pogrzebie.
Miał zaledwie 9 lat.
Zabili chłopaka! Zabili młodego Paolo!
Zabili twojego syna Paolo!
Mordercy!
Mój synek...
Szanowny Don Ciccio.
Zabił pan mojego męża, bo nie podporządkował się.
I jego starszego syna, Paolo...
bo przysiągł zemstę.
Ale Vito ma tylko 9 lat. To jeszcze młokos.
- Nigdy nic nie mówi. - Nie jego słów się obawiam.
Jest słaby. On nikogo by nie skrzywdził.
Gdy dorośnie będzie silny.
Ten mały chłopiec nic panu nie zrobi.
Gdy dorośnie, zechce się zemścić.
Błagam pana, don Ciccio, oszczędź mojego syna.
Mam tylko jego.
Przysięgam na Boga, on nic panu nie zrobi. Niech go pan oszczędzi!
Vito, uciekaj! Ruszcie się, to go zabiję!
Uciekaj, Vito!
Zabić go!
Każdy, kto da schronienie Vito Andoliniemu, gorzko pożałuje!
Zrozumiano?
Słuchajcie mnie i uważajcie.
Vito, modlimy się za ciebie!
Jeśli ktoś ukrywa Vito Andoliniego...
ma nam go wydać.
Don Ciccio się odwdzięczy!
Tak będzie lepiej dla niego i dla was.
Kto ukrywa Vito Andoliniego, pożałuje tego!
Do pielęgniarki.
Pieniądze?
Tłumacz!
Skąd jesteś?
- Jak się nazywasz? - Maria.
Jak się nazywasz?
Chodź synku. Jak się nazywasz?
Vito Andolini z Corleone.
Corleone. Vito Corleone.
Dobrze. Przejdź tam.
Następny.
Powiedz mu, że ma ospę. 3 miesiące kwarantanny.
Vito Corleone!
Tutaj jest. To on.
VITO CORLEONE WYSPA ELLIS 1901
JEGO WNUK ANTHONY VITO CORLEONE
JEZIORO TAHOE, NEVADA 1958
Masz kluczyki do wozu?
Laurie! Laurie!
Mama!
- Spójrz. - Ojciec Carmelo.
- To ojciec Carmelo. - Merle Johnson.
Mama!
- Przyjechałam. - Constanzia, po tygodniu?
Tydzień temu posłałam po ciebie auto na lotnisko.
Było zamieszanie. Spóźniłam się tylko tydzień. To dla mamy.
- Co to? - Pamiętasz Merle'a?
Witam. Jak się masz? Dziękuję.
Gdzie Michael? Muszę z nim natychmiast pomówić.
Idź, zobacz się z dziećmi.
Potem porozmawiasz z bratem. Poczekasz w kolejce, jak inni.
Panie i panowie!
Nasz honorowy gość powie kilka słów.
Przywitajmy senatora Pata Geary z Nevady.
I panią Geary.
Dziękuję bardzo.
To bardzo szczęśliwy dzień dla mnie i dla mojej żony.
Zbyt rzadko bywamy w Newadzie.
Dziś możemy spotkać starych przyjaciół i poznać nowych...
i uczcić Pierwszą Komunię chłopca,...
którego rodzina bardzo się zasłużyła dla naszego stanu.
Mam tu czek przeznaczony dla uniwersytetu...
wspaniałomyślnie ufundowany przez...
Anthony'ego Vito Corleone.
Czek wypisali rodzice tego chłopca...
którym należą się podziękowania.
Mike, Pat, Kay, wstańcie. Pokażcie się.
Niech wszyscy...
podziękują za to państwu Corleone!
Mamy też dodatkową atrakcję, chór Sierra Boys,...
który zaśpiewa specjalnie wybraną pieśń...
na cześć gospodarza, Michaela Corleone.
Zaczynajcie, chłopcy.
Senatorze, teraz z panią Corleone.
Adwokat Tom Hagen. Senator Geary.
To on zaaranżował wszystko z Turnbullem.
- Tak... - Proszę usiąść.
Myślałem, że porozmawiamy sami.
Ufam im bezgranicznie. Wyproszenie ich byłoby obrazą.
Nie przeszkadzają mi...
ale jestem szczery i chcę z panem pomówić otwarcie.
Może szczerzej, niż ktokolwiek inny do tej pory.
Rodzinie Corleone wiedzie się w Nevadzie.
Posiadacie dwa duże hotele w Las Vegas...
i jeden w Reno. Uzyskaliście licencje, więc...
nie było problemu z Komisją Gier.
Według moich informacji...
zamierzacie walczyć z Tropigalą.
Podobno chcecie wyeliminować Klingmana.
Niezły ruch, ale macie jeszcze mały techniczny problem.
Klingman nadal ma licencję.
- Turnbull to dobry człowiek. - Skończmy z bzdurami.
Nie chcę marnować czasu. Możecie dostać tę licencję.
Będzie kosztować $250,000.
I 5% od zysków miesięcznych...
z wszystkich czterech hoteli, panie Corleone.
Licencja kosztuje mniej niż 20 tysięcy?
Tak.
- Dlaczego mam płacić więcej? - Bo chcę was przycisnąć.
Nie lubię takich jak wy.
Nie podoba mi się, że przybywacie tu wypomadowani...
w jedwabnych garniturach...
i chcecie uchodzić za porządnych Amerykanów.
Załatwimy ten interes, ale gardzę tą całą maskaradą...
i obrzydliwym pozerstwem waszej pieprzonej rodzinki.
Senatorze...
obaj jesteśmy hipokrytami.
Ale to nie dotyczy mojej rodziny.
Dobra, dobra.
Niektórzy odgrywają małe rólki. Niech pan zajmie się swoją.
Zapłaci mi pan, bo to leży w pana interesie.
Ma pana czas na odpowiedź do jutra w południe.
I jeszcze jedno. Nie ważcie się ze mną kontaktować.
Kontaktujcie się z Turnbullem. Otwórz drzwi.
Senatorze, mogę panu odpowiedzieć teraz.
Moja oferta jest taka...
Ani centa.
Nawet nie zapłacę za licencję, pan za nią zapłaci.
Miłego popołudnia, panowie.
Nie wiedziałem, że panie tu są.
- Idziemy. - Naprawdę?
- Było bardzo miło. - Mnie również.
Miło się z panią rozmawiało.
Fredo! Fredo, ty sukinsynu, świetnie wyglądasz!
Frank Pentangeli! Myślałem, że nigdy nie przyjedziesz!
Muszę sprawdzać chłopaków.
- Co jest z tym żarciem? - A co?
Dzieciak daje mi krakersa z wątróbką i mówi, że to kanapka.
A ja: "Gówno prawda, to krakers z wątróbką!".
Przynieście paprykę i sardynki!
Przypominasz mi dawny Nowy Jork!
Pamiętasz Williego Cicci, od starego Clemenzy z Brooklynu?
Wszystkim było przykro. Zawał, co?
Nie, to nie był zawał.
Dlatego chcę się widzieć z Mike'em.
- Ale co z nim? - Jak to?
Muszę mieć list polecający, by uzyskać spotkanie?
- Nie wpuszczają cię do Mike'a? - Czekam w hallu!
- Johnny Ola. - AI Neri.
- Mój adwokat Tom Hagen. - Pamiętam go z dawnych lat.
Rocco...
- Co to jest? - Pomarańcza z Miami.
Zajmij się ludźmi Johnny'ego. Pewnie są głodni.
Tom nie zostaje. Nie zajmuje się wszystkim.
Jasne, Mike.
- Czego się napijesz? - Anisette.
- Będę na zewnątrz. - Powiedz Rocco, że czekamy.
- W Miami zostawiłem pana Rotha. - Jak się miewa?
Niezbyt dobrze.
Mogę w czymś pomóc?
On docenia twoją troskę i szacunek.
To kasyno...
należy do Lawrenca i Barclaya. To adwokaci z Beverly Hills.
Naprawdę do Lakeville'a Roada i przyjaciela z Miami.
Klingman je prowadzi i ma udział, ale mam ci powiedzieć...
że Miami nie zaprotestuje, jeśli go usuniesz.
Miło z jego strony. Przekaż, że dziękuję.
Hyman Roth zawsze daje zarobić partnerom.
Nasi starzy przyjaciele odchodzą.
Umierają, w taki czy inny sposób.
Są aresztowani, deportowani.
Tylko Hyman Roth został, bo dawał zarobić partnerom.
Niewiarygodne! Żaden z naszych 30 muzyków nie jest Włochem!
Zagrajmy tarantellę!
Hej, ty! Wstawaj!
Questa mano!
Co to do diabła jest?
- Chcę zostać z siostrą sam. - To też dotyczy mnie. Mogę?
Jak się masz? Znasz Merle'a, był ze mną w Las Vegas.
- Owszem. - Mogę się napić?
Al, przynieś mu drinka!
Jedziemy do Europy. Chcę popłynąć na "Queen".
Idź do biura podróży.
Najpierw weźmiemy ślub.
Dopiero się rozwiodłaś i już wychodzisz za mąż?
Dzieci widujesz w weekendy.
Twój najstarszy syn kradł w Reno. Nawet o tym nie wiesz.
Latasz po świecie z tym pasożytem jak dziwka!
- Dość! Nie jesteś moim ojcem! - Czego chcesz?
Pieniędzy.
Connie, Connie, Connie...
Bądźmy rozsądni.
Czemu nie zostaniesz z rodziną?
Możesz zamieszkać w posiadłości z dziećmi.
Niczego ci nie zabraknie.
Nie znam Merle'a. Nie wiem, co robi, z czego się utrzymuje.
Powiedz mu, że nie wyjdziesz za niego i odpraw go.
Wierz mi, zrozumie.
Connie.
Jeśli nie posłuchasz i wyjdziesz za niego...
rozczarujesz mnie.
- Rodzina! - Cent' anni!
Co znaczy "Chen dannay"?
"Cent' anni". To znaczy 100 lat.
To są życzenia 100 lat szczęścia dla rodziny.
- Byłyby takie, gdyby ojciec żył. - Connie...
Merle, poznałeś moją bratową, Deannę.
Żona Fredo.
Wybaczcie, nie przyjechałem tu, by jeść.
Wiem, wiem.
- Chcę tańczyć! - Ledwo się trzymasz na nogach.
Jesteś zazdrosny, bo to prawdziwy mężczyzna.
- Zaraz ci przyłożę! - Nie potrafiłbyś!
Ci makaroniarze są bardzo zazdrośni.
Michael mówi, że jeśli ty nie możesz, ja mam to załatwić.
- Lepiej ty to zrób. - Włosi są okropni!
Makaroniarze są straszni dla żon! Nie chciałam tak powiedzieć.
Co ty ze mną robisz?! Pomocy!
Fredo!
- Nie daję sobie z nią rady. - Dobra. Jesteśmy braćmi.
Clemenza obiecał przekazać Rosatim trzy tereny.
- Ty je przejąłeś. - Oszukałem.
Clemenza obiecał im lu cazzo. Nic im nie obiecał.
- Nie cierpiał ich bardziej niż ja. - Czują się oszukani.
Siedzisz sobie w górach Sierra i pijesz...
- Co pije? - Szampana.
Szampana i śmie oceniać sposób, w jaki rządzę rodziną.
Twoją rodziną nadal jest rodzina Corleone.
Powinieneś szanować sprawy rodzinne.
Moja rodzina nie jest tutaj, ani w Las Vegas ani w Miami...
z Hymanem Rothem!
Jesteś miłym staruszkiem... i lubię cię.
Byłeś wierny mojemu ojcu.
Bracia Rosato biorą zakładników.
Śmieją pluć mi w twarz, bo wspiera ich ten Żyd z Miami.
Wiem. Dlatego niech nikt ich nie tyka.
- Nie tyka? - Masz być z nimi uczciwy.
Jak mam być z nimi uczciwy? To zwierzęta!
Zatrudniają kaktusów i czarnuchów.
Nie szanują swoich babek ani sąsiadów!
Zajmują się dziwkami i narkotykami!
I nie walczą z hazardem.
Chcę sam kierować rodziną. Chcę zniszczyć braci Rosato!
- Nie. - Morte.
Załatwiam ważne interesy z Rothem. Nie chcę przeszkód.
Żyd jest dla ciebie ważniejszy od więzów krwi.
Mój ojciec prowadził interesy z Rothem. Szanował go.
Twój ojciec robił z nim interesy, szanował go...
ale mu nie ufał.
Ani jego sługusowi Johnny'emu Oli.
Wybaczcie mi, jestem trochę zmęczony i pijany!
Chcę, by wszyscy wiedzieli, że nie będę sprawiał kłopotów!
Don Corleone.
Cicci, drzwi.
Pozwolisz mu odejść?
Niech wróci do Nowego Jorku. Już załatwiłem sprawy.
Staruszek za dużo wypił wina.
Jest późno.
Jak mały?
- Śpi sobie w środku. - Zachowuje się jak chłopiec?
Tak, Michael.
Kay?
Przepraszam za tych ludzi. Wybrali zły moment.
Nic na to nie mogłem poradzić.
Przypomniało mi się to, co kiedyś powiedziałeś.
"Za 5 lat Corleone będą działać legalnie".
To było 7 lat temu.
Wiem, kochanie. Staram się.
/Podoba ci się? /Tak czy nie?
Widziałaś to?
Czemu okna są odsłonięte?
Kay, nic ci nie jest?
- Nic ci nie jest? - Nic.
Już po wszystkim.
Stać!
Stop!
Są na terenie posiadłości. Zostań w środku.
- Chcę ich mieć żywych. - Spróbujemy.
Mają być żywi!
Zostań przy drzwiach.
Wejdź.
- Mike, nic ci nie jest? - Nic.
Są rzeczy, o których nie mogę ci mówić.
Wiem, że było ci kiedyś przykro z tego powodu.
Odczułeś to jako brak zaufania i wiary w ciebie.
Ale to dlatego nie mówię ci o wszystkim...
że cię kocham i podziwiam.
Teraz tylko tobie mogę zaufać.
A Fredo?
Cóż, ma dobre serce.
Ale jest słaby i głupi, a to gra na śmierć i życie.
Tom, jesteś moim bratem.
Zawsze chciałem, byś traktował mnie jak brata. Prawdziwego.
Wiem o tym.
Ty przejmiesz kontrolę.
Ty będziesz donem.
Jeśli stało się to, co myślę, wyjeżdżam dziś w nocy.
Daję ci władzę nad wszystkimi. Nad Fredo i jego ludźmi.
Powierzam ci życie mojej żony i dzieci, przyszłość tej rodziny.
- Jeśli ich dorwiemy, dowiemy się...? - Nie dorwiemy.
Jeśli się nie mylę, już są martwi.
Zabił ich ktoś z naszego otoczenia.
Ktoś od nas. Byli tak przerażeni, że sknocili.
Sądzisz, że Rocco i Neri maczali w tym palce?
Wszyscy nasi ludzie są biznesmenami.
Na tym opiera się ich lojalność.
Od taty nauczyłem się,...
że trzeba myśleć jak ci, co cię otaczają.
Wtedy wszystko jest możliwe.
Mike, zabili ich! Tuż przed moim oknem!
Muszę się stąd wydostać! Tam są trupy!
Tutaj! Jest ich dwóch.
Chyba wynajęli ich w Nowym Jorku. Nie znam ich.
Nic z nich już nie wyciągniemy.
Wyłowić ich.
Pozbyć się ciał.
- Gdzie Mike? - Rocco.
Anthony, wszystko będzie dobrze. Spróbuj zasnąć.
- Fajne przyjęcie? - Dostałem dużo prezentów.
Wiem. Podobał ci się?
Tak, ale nie znam ludzi, którzy mi je dali.
To byli moi przyjaciele.
- Widziałeś prezent ode mnie? - Był na łóżku.
Jutro rano wyjeżdżam.
- Weźmiesz mnie ze sobą? - Nie mogę.
- Dlaczego musisz jechać? - Jadę w interesach.
Mógłbym ci pomóc.
Wiem. Kiedyś mi pomożesz.
Idź spać.
VITO CORLEONE NOWY JORK 1917
Jest przepiękna. Musisz ją zobaczyć.
Sam zobaczysz. Nie można jej opisać słowami.
Zostawiłem Neapol i mamę.
Dla przygody!
Teraz jestem w Stanach, w Nowym Jorku.
Sam! I ciągle myślę o mojej matce.
Bez żadnych wieści z domu.
Wreszcie. List z Neapolu!
Vito, podoba ci się mój aniołek? Piękna.
Jest bardzo piękna.
Ty się zachwycaj. Dla mnie liczy się tylko rodzina.
Nasza matka...
nie żyje!
Po sztuce weźmiemy ją na kolację.
Siadaj, obwiesiu!
Przepraszam, don Fanucci.
Zobaczymy ją za kulisami.
Kto to był?
Czarna Ręka.
To Fanucci, Czarna Ręka.
Pogadamy o tym jutro.
Jutro! Zawsze jutro!
Zapłacisz mi dzisiaj!
Chodźmy.
Zostaw moją córkę! Puść ją!
Weź moje pieniądze!
Vito, idziemy.
Wiem, co myślisz. Nie wiesz, o co chodzi.
Fanucci jest Czarną Ręką. Wszyscy mu płacą.
- Nawet mój ojciec sklepikarz. - Włoch?
Czemu się czepia Włochów?
Wie, że nikt ich nie chroni. A ona podobała ci się?
Cieszę się twoim szczęściem.
Źle się czujesz?
Szef dobrze cię traktuje?
Daj spokój.
Mówisz po włosku?
Ukryj to! W przyszłym tygodniu odbiorę!
Witaj, Abbandando. Poznaj mojego siostrzeńca.
Jak interesy?
Dobrze.
Fanucci mówi, że okolica robi się kiepska.
Ludzie nie płacą na czas i nie całe sumy.
Bo jest za miły dla wszystkich.
Fanucci wprowadza zmiany?
Tak. Teraz chce podwójne stawki.
Nawet od mojego ojca.
Jestem przyjacielem. Więc pozwolisz mu tu pracować?
Mam złe wieści.
Wybacz... Przykro mi to mówić.
Fanucci... ma siostrzeńca.
I dajesz mu moją robotę.
Byłeś dla mnie dobry od mojego przyjazdu.
Byłeś dla mnie jak ojciec.
Dziękuję.
Nie zapomnę ci tego.
Vito!
Nie!
Weź, to dla rodziny.
Dziękuję, nie mogę tego przyjąć.
Jaka ładna gruszka!
Jestem Clemenza. Masz moje rzeczy?
Zaglądałeś do środka?
Nie obchodzi mnie to, co mnie nie dotyczy.
Znajomy ma ładny dywan. Może spodoba się twojej żonie?
Na pewno, ale kogo stać na dywan?
To byłby prezent. Umiem się odwdzięczyć.
Pewnie.
Żonie by się spodobał.
Nie ma w domu tego sukinsyna.
Cholera. Nawet nie zostawił klucza.
Nie miałby nic przeciwko.
Wchodź.
Hej, Vito, wchodź!
To dom twojego przyjaciela?
- Prawdziwy pałac. - Jeden z najpiękniejszych.
Vito, pomóż mi.
Patrz, jaki jest ładny, Santino!
Proszę.
Proszę wejść. Hyman jest tam.
- Chce pan kanapkę z tuńczykiem? - Nie, dziękuję.
- Pan Roth? - Wejdź, Michael.
Siadaj, rozgość się.
Już prawie koniec.
- Oglądasz mecze? - Ostatnio raczej nie.
Lubię futbol popołudniami.
Futbol i baseball to jest to, co lubię w tym kraju.
Odkąd Arnold Rothstein wygrał w Mistrzostwach Świata w 1919.
Ponoć miałeś jakieś kłopoty.
Głupota.
Żeby ludzie tak bawili się bronią.
Najważniejsze, że jesteś cały.
Zdrowie jest najważniejsze.
Ważniejsze od sukcesu i forsy.
I od władzy.
Przyjechałem, bo może się polać więcej krwi.
Zawiadamiam pana, bo nie chcę kolejnej wojny.
Nikt jej nie chce.
Frank Pentangeli prosił, bym pozwolił mu zabić Rosatich.
Gdy odmówiłem, próbował zabić mnie. Dureń.
Niedługo go odwiedzę.
Najważniejsze, żeby nic nie przeszkodziło naszym planom.
To jest najważniejsze.
- Jesteś mądry i rozsądny. - A pan jest wspaniały.
- Może pan mnie wiele nauczyć. - Zrobię wszystko, by pomóc.
- Przepraszam. Lunch. - Proszę.
- Dziękuję, skarbie. - Popękają ci bębenki w uszach.
- Smacznego. - Dziękuję.
Jesteś młody, a ja już stary.
To, co zrobimy, przejdzie do historii.
My będziemy pierwsi.
Nawet twój ojciec nie mógł o tym marzyć.
Frank Pentangeli już jest martwy. Nie oponujesz?
To pionek.
Co słychać?
Mamy towarzystwo?
- Co się dzieje? - Przyszedł Michael Corleone.
- Gdzie jest? - W salonie. Pośpiesz się.
Czeka już od pół godziny.
Czy coś nie tak?
Mogłeś dać znać, że przyjeżdżasz.
- Przygotowałbym coś. - Nie chciałem, byś wiedział.
- Słyszałeś już? - O mało nie dostałem zawału.
W moim własnym domu!
W sypialni, gdzie śpi moja żona!
Tam bawią się dzieci.
W moim domu.
Pomóż mi się zemścić.
Oczywiście, Michael. Co mam zrobić?
Załatw sprawy z braćmi Rosato.
Nie rozumiem.
Nie mam twojego sprytu. To nie moja działka.
Hyman Roth jest w Miami. On wspiera tych sukinsynów.
- Wiem. - Po co mam się z nimi układać?
To Hyman Roth chciał mnie zabić.
Wiedziałem.
Jezu Chryste, Mike.
Dorwijmy ich wszystkich, gdy jesteśmy silni.
To był gabinet mojego ojca.
Zmienił się.
Tutaj kiedyś stało duże biurko.
Gdy byłem mały, musieliśmy być cicho, gdy się tu bawiliśmy.
Cieszyłem się, że domu nie przejęli obcy.
Najpierw był tu Clemenza. Teraz ty.
Ojciec nauczył mnie wiele. Uczył mnie tutaj.
Mówił: "Trzymaj przyjaciół blisko, a wrogów jeszcze bliżej".
Jeśli Roth zobaczy, że interweniowałem w sprawie Rosato...
pomyśli, że mamy dobre układy.
Chcę, by tak myślał.
Chcę, by był pewien naszej przyjaźni.
Wtedy się dowiem, kto jest zdrajcą w naszej rodzinie.
- Tak? /- Fredo, tu Johnny Ola.
/- Potrzebujemy pomocy. - Johnny?
Która jest godzina?
- Kto to? /- Słuchaj uważnie.
Nie chcę z tobą gadać.
/Pentangeli akceptuje Rosato.
- Boże. /- Przyjdzie sam?
Nie wiem. Wmieszaliście mnie w to.
/Wszystko będzie dobrze. /Pentangeli akceptuje warunki.
/Chcemy wiedzieć, /czy będzie sam, czy z ludźmi.
Okłamałeś mnie. Nie dzwoń już.
/- Brat o niczym się nie dowie. - Nie wiem, o czym mówisz.
- Kto to był? - Pomyłka.
- Frankie, nikogo nie ma. - Zaczekaj w wozie, Cicco.
Wszystko w porządku.
- Co to? - Na szczęście, by udał się biznes.
Ritchie. Daj nam drinka.
Wszyscy cieszymy się twoją decyzją.
- Nie pożałujesz. - Nie chcę tej stówy.
Potraktuję to jako obrazę.
Pozdrowienia od Michaela Corleone!
Zamknij drzwi!
Twój znajomy glina.
Ciemno tutaj. Otwarte czy zamknięte?
Przyszedłem, aby trochę posprzątać.
Co się dzieje?
- Coś leży na podłodze? - Carmine, nie tutaj.
Otworzysz drzwi, a rozwalę ci łeb!
Freddy, miło cię widzieć.
- Jak się czuje? - Dobrze. Jest na zapleczu.
Idźcie, dziewczyny.
W tym pokoju.
- Chcę sam z nim pogadać. - Wejdź.
Myślałem, że panu pomogę, senatorze.
Hagen?
- Słuchaj. Ja nie... - Spokojnie.
- Nic nie zrobiłem. - Już dobrze. Ma pan szczęście.
Tutaj rządzi mój brat, Fredo. Zadzwonili do niego.
Nie pomoglibyśmy, gdyby to było gdzie indziej.
Obudziłem się na podłodze.
- Nie pamiętam, jak to się stało. - Nie pamięta pan?
Urwał mi się film.
To tylko zabawa.
Chryste!
Jezu Chryste!
Boże!
Nie rozumiem, czemu tego nie pamiętam.
Proszę robić, co każę.
Proszę zadzwonić do biura i powiedzieć, że będzie pan jutro.
Że został pan na noc w domu Michaela Corleone w Tahoe.
- Jako jego gość. - Pamiętam, że się śmiała.
Robiliśmy to przedtem, nie zrobiłbym jej krzywdy.
Nie miała rodziny. Nikt nie wie, że tu pracowała.
Zniknie, jakby nigdy nie istniała.
Ale pozostanie nasza przyjaźń.
- Tak? - Nie mogę pani wypuścić.
- Jadę po zakupy. - Kupimy, co pani zechce.
- Czyj to rozkaz? - Pana Hagena.
Porozmawiam z nim.
Miałem ci powiedzieć, ale byłem zajęty.
Michael boi się o ciebie. Dostarczymy wszystko.
- Mam siedzieć w domu? - Na terenie posiadłości.
- Mieliśmy jechać do Nowej Anglii. - Już nie.
- Jestem więźniem? - To nie tak.
Dzieci, wracamy do domu.
Joe.
Kuba, Kuba!
Szanowni panowie.
Witam w Hawanie.
Chcę podziękować grupie przedsiębiorców amerykańskich...
za ich współpracę z Kubą...
w najlepszym okresie jej rozkwitu...
w całej jej dotychczasowej historii.
Pan William Shaw...
przedstawiciel General Fruit Company.
Panowie Corngold i Dant...
z Towarzystwa Telekomunikacyjnego.
Pan Petty...
wiceprezes Górniczej Korporacji Panamerykańskiej.
Pan Robert Allen z Towarzystwa Cukrowego.
Pan Michael Corleone z Nevady...
przedstawiciel naszych wspólników od turystyki.
Oraz mój wielki przyjaciel i wspólnik z Florydy...
Pan Hyman Roth.
Dziękuję Towarzystwu Telekomunikacyjnemu za prezent.
Za wspaniały złoty telefon.
Może panowie chcieliby go zobaczyć.
Panie prezydencie?
Czy działalność wywrotowa nie zagraża naszym interesom?
Trudny temat.
Zapewniam, że mimo akcji rebeliantów w Las Villas...
moje służby donoszą, że zdołamy wyprzeć ich z Santa Clara...
przed Nowym Rokiem.
Zapewniam panów.
Nie chcemy partyzantów w kasynach ani na basenach.
Aresztują ludzi, za kilka minut nas puszczą.
Johnny...
To banda rzezimieszków. Policja zrobi z nimi porządek.
Viva Fidel!
Oby lata się zgadzały. Dla mnie to ważne.
Wszyscy muszą zobaczyć tort, zanim pokroimy.
Cieszę się bardzo...
że przybyliście z tak daleka, by być tu dziś ze mną.
Gdy człowiek dożywa takiej chwili...
chce przekazać to, co ma...
przyjaciołom, nagradzając ich za przyjaźń...
aby upewnić się, że dobrze tym zadysponują po jego odejściu.
- To nieprędko. - Właśnie!
Zobaczmy. Doktorzy mówią co innego, ale co oni wiedzą?
W Hawanie odnieśliśmy wielkie sukcesy.
I możemy osiągnąć jeszcze więcej.
Ten rząd umie wspomagać biznes, daje impuls do rozwoju.
Tutejsze hotele są większe i wspanialsze od tych w Las Vegas.
Dziękujmy rządowi Kuby...
za wyłożenie połowy kwoty dla Teamsters, dolar za dolar.
i uwolnienie rynku importu.
Teraz mamy wszystko to, czego potrzebujemy.
Dobre układy z rządem.
Mniejszy kawałek.
Wszyscy znacie Michaela Corleone i pamiętacie jego ojca.
W razie mojej emerytury lub śmierci...
Moje interesy w Hawanie przechodzą pod jego kontrolę.
Ale wszyscy będziecie mieli swój udział.
Nacionale przekazuję chłopcom z Lakeville Road.
Capri, rodzinie Corleone...
a także Sevilla Biltmore...
ale Eddie Levine sprowadzi braci Pennino...
by zajęli się kasynami.
Przyjaciele z Nevady otrzymają udział...
by dopilnowali interesów domowych.
A teraz wszystkim życzę smacznego!
- Sto lat! - L'chaim!
Dziś widziałem coś interesującego.
Policja zatrzymała rebelianta.
Wolał zginąć od granatu, niż pozwolić się aresztować.
Zabił siebie i dowódcę patrolu.
- Ci rebelianci to wariaci. - Możliwe.
Żołnierzom płacą za to, żeby walczyli, rebeliantom nie.
- I co o tym sądzisz? - Mogą wygrać.
Buntują się od 50 lat. Mają to we krwi.
Wiem. Bywam tu od lat dwudziestych.
Ciągnęliśmy cukier z Kuby, gdy byłeś mały.
Ciężarówki należały do twojego ojca.
Michael...
Chciałem pogadać o tym, gdy będziemy sami.
2 miliony nigdy nie dotarły na wyspę.
Lepiej żeby nie wiedziano, że wstrzymałeś tę forsę...
z obawy przed rebeliantami.
Siadaj, Michael. Siadaj.
Chciałbym pożyć, by to zobaczyć, by być przy tobie.
Dałbym wszystko za 20 lat życia.
Tutaj jesteśmy bezpieczni. Zarabiamy bez Kefauvera...
FBI i Departamentu Sprawiedliwości.
150 km. Zaprzyjaźnieni z rządem.
150 km to tyle co nic.
To mały krok dla tego, kto chciałby być prezydentem USA...
i ma potrzebną do tego forsę.
Michael...
jesteśmy potężni.
Mikey, jak się masz? Dobrze?
- Witaj! Freddie Corleone. - Mio frati.
Co za podróż!
Myślałem sobie: "Gdyby wiedzieli, co tu mam".
Wyobrażasz sobie? Miałem przy sobie 2 miliony.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Chcesz przeliczyć?
O co chodzi? O niczym nie wiem.
Rodzina robi interesy w Hawanie. To prezent dla prezydenta.
Wspaniale! Hawana jest cudowna.
To miasto dla mnie.
- Jest ktoś znajomy? - Nie wiem. Hyman Roth, Johnny Ola?
Nie. Nie znam ich.
Słuchaj, Mikey, jestem trochę...
zdenerwowany po podróży. Mógłbym się czegoś napić?
Może byśmy gdzieś poszli.
Możemy pójść w jedno fajne miejsce.
Czasem żałuję, że nie ożeniłem się z kobietą taką jak Kay.
Miałbym dzieci, rodzinę.
Chociaż raz postąpić jak...
tatko.
Niełatwo jest być jego synem. Niełatwo.
Mama mówiła: "Ty nie jesteś mój".
"Podrzucili cię Cyganie".
Czasem myślę, że to prawda.
Nie jesteś Cyganem, Fredo.
Byłem na ciebie zły, Mikey.
Czemu wcześniej tak nie gadaliśmy?
- Chcesz drinka? - Kelner!
Por favor...
Jak jest banana daquiri?
- Banana daquiri. - Tak?
Uno banana daquiri...
i wodę mineralną.
Senator Geary przylatuje jutro z Waszyngtonu z ludźmi z rządu.
Chcę, by się dobrze zabawili w Hawanie.
- Od tego jestem. - Mogę ci zaufać?
Oczywiście, Mike.
Wieczorem prezydent zaprasza nas na przywitanie Nowego Roku.
Po zakończeniu odwiozą mnie wojskowym samochodem, samego.
Dla mojego bezpieczeństwa.
Zanim dotrę do hotelu, zostanę zamordowany.
- Przez kogo? - Rotha.
To Roth chciał mnie wtedy zabić.
To był zawsze Roth.
Udaje, że traktuje mnie jak syna i spadkobiercę.
Ale myśli, że będzie żył wiecznie. Chce mnie wykończyć.
- Jak mogę pomóc? - Zachowuj się jakby nigdy nic.
- Już zrobiłem ruch. - Jaki?
Roth nie doczeka Nowego Roku.
Zachowuj się spokojnie. Wrócimy jutro.
Sprowadźcie doktora z Miami. Nie ufam obcym.
- Gracias, senor. - Buenas noches.
- Idź do kasyna. - Jeśli masz się lepiej...
Czuję się dobrze.
- Zagraj w bingo. - Miło pana widzieć, Paul.
Przeczuwam, że Fred ma torbę pełną forsy. Gdzie jest?
- Wycofujesz się? - Chcę tylko... zaczekać.
- Jak się czujesz? - Okropnie.
Dałbym wiele, żeby się normalnie wysikać.
- Kto zabił Franka Pentangeli? - Bracia Rosato.
Wiem. Ale na czyj rozkaz?
Raczej nie mój.
Był taki dzieciak, z którym się wychowałem. Młodszy.
Trochę mu imponowałem. Razem robiliśmy pierwszą robotę.
Zaczynaliśmy od zera. Mieliśmy szczęście.
Podczas prohibicji sprzedawaliśmy melasę do Kanady.
Zarobiliśmy fortunę. Twój tata też.
Kochałem go i ufałem mu jak nikomu.
Potem wpadł na pomysł zbudowania miasta na środku pustyni...
przystanek w drodze na zachodnie wybrzeże.
Nazywał się Moe Greene...
a tym miastem jest Las Vegas.
To był wspaniały człowiek.
Miał pomysł i odwagę.
A w tamtym mieście nie ma nawet tablicy jemu poświęconej.
Ktoś strzelił mu w łeb.
Nie wiadomo, kto rozkazał.
Gdy się dowiedziałem, nie byłem zły.
Znałem Moe, był uparty. Wygadywał głośno różne głupoty.
Gdy się dowiedziałem, że nie żyje, nie wkurzyłem się.
Powiedziałem sobie...
"Wybraliśmy ten biznes".
Nie pytałem...
o tego, kto dał rozkaz, bo to nie dotyczyło interesów.
Te 2 miliony w torbie w twoim pokoju...
Teraz się zdrzemnę.
Gdy się obudzę i pieniądze będą na stole, wtedy będę miał partnera.
Jeśli ich nie będzie, nie mam go.
Wszyscy się znają? Znasz senatora Geary.
Cieszę się, że trochę pogadamy.
Senator Payton z Florydy.
Sędzia DeMalco z Nowego Jorku.
Senator Ream z Maryland.
Fred Corngold z UTT.
- Fred potrafi się bawić! - Tak?
Czas na drinki!
Polecam miejscowe drinki. Cuba Libre, Pińa Colada.
Wypróbuję jedną z tych ognistych Yoland.
Proszę! Con gusto.
Poznaj mojego brata, Fredo.
- Nie znamy się. Johnny Ola. - Bardzo mi miło.
Panowie, za noc w Hawanie!
Najlepszego!
Szczęśliwego Nowego Roku.
- Czemu stoimy? - Wszyscy stoją.
- Warto. To niewiarygodne. - Z pewnością.
- 50 dolarów, dobra? - Zakład stoi.
To Superman.
A nie mówiłem?
- Niesamowite! - To oszustwo.
To prawda. Dlatego zwą go Supermanem.
Jak znalazłeś to miejsce?
Johnny Ola mi je pokazał. Też nie wierzyłem.
- Nadal nie mogę uwierzyć! - 50 dolarów.
Roth tu nie bywa. Johnny zna te miejsca.
- Złamie nim herbatnika. - Niech lepiej rozwali cegłę!
Spokojnie. Zabierzemy cię do szpitala.
Będziesz to kontynuował.
Nie wierzę, by Eisenhower zrezygnował z Kuby...
przecież zainwestowaliśmy tu ponad miliard dolców.
Amerykanie nie popierają interwencji.
Fredo! Dokąd idziesz?
Napić się czegoś mocnego, bo nie mogę...
Gdzie pan Roth? Myślałem, że przyjdzie.
Ile powinniśmy zostać według protokołu?
Pół godziny powinno wystarczyć na przywitanie Nowego Roku.
To Sylwester! Chodź na chwilę.
Samolot czeka, by zabrać nas do Miami.
Nie rób sceny.
Wiedziałem, że to ty. Złamałeś mi serce.
Złamałeś mi serce!
Nasze wojska wycofują się z Guantanamo i Santiago.
Nie utrzymam mojej pozycji na Kubie.
Rezygnuję z urzędu, by uniknąć dalszego rozlewu krwi.
Wyjeżdżam z miasta.
Życzę wam wszystkim wiele szczęścia.
Salud!
Viva la revolución! Viva Fidel!
Fredo!
Chodź ze mną. Tylko tak można się wydostać.
Roth nie żyje.
Fredo, chodź! Nadal jesteśmy braćmi.
Fredo!
AMBASADA USA
Jestem Pat Geary, senator USA.
Fidel! Fidel! Fidel!
Al. Przynieś mi mokry ręcznik.
Kay wie, że wróciłem?
Kupiłeś coś mojemu synowi na Gwiazdkę?
- Zająłem się tym. - Co kupiłeś?
Mały elektryczny samochód, którym może jeździć. Ładny.
Dziękuję, Al.
Moglibyście na chwilę wyjść?
Gdzie jest mój brat?
Roth przypłynął statkiem do Miami.
Miał atak, ale już jest dobrze. Twój człowiek zabity.
Pytałem o Freda.
Wydostał się. Musi być gdzieś w Nowym Jorku.
Dobra.
Skontaktuj się z nim.
Uspokój go, powiedz że wszystko w porządku.
Wiem, że Roth go oszukał, nie wiedział, że chcą mnie zabić.
- Mogą wejść. - Jest coś jeszcze.
Co?
Co? Mów.
Kay poroniła.
- Chłopiec? - Czwarty miesiąc.
Nie możesz odpowiedzieć!? Chłopiec!?
Nie wiem.
Biedny Fredo. Ma zapalenie płuc.
Podobno z kumplami kradniecie.
Nie przysyłasz sukienek. Zupełny brak szacunku!
Wiesz, że mam trzy córki. To mój teren.
Ty i twoi kumple powinniście mnie szanować.
Ja też chciałbym trochę na tym skorzystać.
Każdy z was zarabia po 600 dolarów.
Jeśli zapłacicie 200 za ochronę, zapomnę o sprawie.
Powinniście nauczyć się szacunku do mnie, smarkacze!
W innym razie gliny was aresztują, a wasze rodziny będą zrujnowane.
Jeśli kradniecie trochę mniej, to wezmę nieco mniej.
Mniej, czyli 100 dolarów mniej.
Nie odmawiajcie.
Zrozumiano, paesano?
Zrozumiano.
Dzielimy się pieniędzmi, więc najpierw pogadam z przyjaciółmi.
Powiedz, że nie chcę wiele. Aby tylko mieć na suchary.
Nie bój się im powiedzieć.
600 dolarów...
- A jeśli nie zapłacimy? - Znasz jego gang. To bestie.
Fanucci ma przyzwolenie Maranzalli na kierowanie tą okolicą.
Nawet glinami. Każdy z nas musi zapłacić 200.
- Czemu musimy płacić? - Vito, zostaw to nam.
On jest sam, nas trzech. On ma broń i my też.
Czemu mamy mu płacić?
Nie rozumiesz? To jego teren!
Znam dwóch bukmacherów, którzy nie płacą Fanucciemu.
Kto to?
Grek Joe i Frank Pignattaro. Oni nie płacą Fanucciemu.
Jeśli mu nie płacą, to ktoś inny bierze dla Maranzalli.
Zapłacimy mu. Tak będzie najlepiej. Nie martw się.
Co powiem, ma zostać między nami.
Jeśli się zgodzicie, dajcie mi po $50 dla Fanucciego.
Gwarantuję, że weźmie, co mu dam.
Jeśli chce 200, to tyle ma być.
Przekonam go.
Zostawcie to mnie.
Zajmę się wszystkim.
Nigdy nie okłamuję przyjaciół.
Jutro obaj pójdziecie do Fanucciego. Poprosi o forsę.
Powiecie, że dacie mu ile chce. Nie dyskutujcie z nim.
Potem ja pójdę i z nim pogadam.
Tylko nie kłóćcie się. On jest tak samo cwany jak wy.
Jak chcesz go przekonać?
To nie twoja sprawa.
Pamiętajcie tylko, że oddałem wam przysługę.
- Umowa stoi? - Tak.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Jego rodziny nie ma w domu. Fanucci poszedł na kawę.
Vito, tu jest moje $50. Buona fortuna.
Jesteś pewien, że się zgodzi?
Złożę mu taką ofertę, że nie będzie mógł odmówić.
Pod kapeluszem mam chyba 100 dolców.
Tak.
Tylko 100 dolarów.
Teraz mam mało forsy.
Nie miałem roboty, daj mi trochę czasu.
Rozumiesz, prawda?
Masz jaja na miejscu, młodziku!
Jak to możliwe, że o tobie nie słyszałem?
Jesteś odważny.
Znajdę ci dobrą robotę.
Nie żywię urazy. Pomogę ci, jeśli tylko będzie potrzeba.
Dobrze zadziałałeś.
Baw się dobrze!
Co tam trzymasz?
Michael... Twój ojciec bardzo cię kocha.
Panie Cicci, od 1942 roku do dzisiaj...
pracował pan w Genco Olive Oil Company?
Tak.
Czyli pracował pan dla kryminalistów Corleone.
My to nazywamy rodziną Corleone.
Jaka była pana pozycja?
Z początku byłem żołnierzem.
- Czyli? - Przyciskiem, rozumie pan.
Nie. Proszę wyjaśnić.
Gdy szef mówił: "przyciśnij" kogoś, ja przyciskałem.
Panie Questadt.
Czyli zabijał pan?
Zabijał pan... na rozkaz swoich zwierzchników.
Tak.
Głową rodziny jest Michael Corleone?
Tak. Michael Corleone.
Czy wydał panu bezpośrednio taki rozkaz?
Nigdy nie rozmawialiśmy.
Mógłby pan uściślić swą odpowiedź?
- Co? - Dać dokładniejszą odpowiedź.
Chcę wiedzieć, czy zawsze był jakiś łącznik.
Ktoś, kto przekazywał rozkazy szefów.
Łącznik. Rodzina miała wielu łączników!
Może dla pana to zabawne, ale nie dla członków komitetu.
Powiedz mi coś, mamo.
Co tata naprawdę myślał?
Był silny.
Silny, aby chronić rodzinę.
Czy przez to...
mógł...
ją stracić?
Myślisz o żonie, o dziecku, które straciłeś.
Możecie jeszcze mieć dziecko.
Nie. Chodziło mi o... utratę rodziny.
Rodziny nie można utracić.
Czasy się zmieniają.
Nie, to ode mnie. Schowaj forsę.
To prezent.
Jeśli będziesz czegoś potrzebował, przychodź.
Signora Colombo, co panią do mnie sprowadza?
Pańska żona powiedziała, że powinnam poprosić pana o pomoc.
Ona ma duże kłopoty.
Sąsiedzi złożyli do gospodarza skargę na jej psa.
Kazał jej się go pozbyć.
Jej synek kocha pieska, więc go ukryła.
Gdy gospodarz się dowiedział, wygonił ją.
Nie może zostać, nawet jeśli pozbędzie się psa.
Taki wstyd! Powiedział, że każe policji wygonić nas na ulicę.
Przykro mi, ale...
Mogę pani dać trochę pieniędzy na przeprowadzkę.
Nie chcę!
Niech pan z nim porozmawia! Chcę tam zostać.
- Jak się nazywa? - Signor Roberto.
Mieszka na Czwartej.
Tłuką okna, brudzą podłogi.
Prawdziwy chlew?
Vito Corleone. Signora Colombo to przyjaciółka mojej żony.
Wyrzucił ją pan z błahego powodu.
To biedna wdowa. Nie ma się kto nią zająć.
Nie ma rodziny, pieniędzy. Ma tylko sąsiadów.
Już wynająłem to mieszkanie.
Powiedziałem, że z panem pogadam, że jest pan rozsądny.
Pozbyła się już psa, więc niech pan pozwoli jej zostać.
To niemożliwe.
- Jest pan z Sycylii? - Nie, z Kalabrii.
Niech pan to zrobi dla mnie.
Już je wynająłem!
Poza tym, nowi lokatorzy więcej płacą.
- Dużo więcej płacą za miesiąc? - 5 dolarów.
Za 6 miesięcy z góry.
Proszę jej o tym nie mówić. Jest honorowa.
Spotkajmy się za 6 miesięcy.
I pies zostanie, dobra?
Pies zostanie.
Myślisz, że możesz mi rozkazywać?
Uważaj, albo skopię ci zaraz ten sycylijski tyłek!
Zgódź się.
Ja ci tego nie zapomnę.
Popytaj o mnie swoich znajomych.
Powiedzą ci, że potrafię się odwdzięczyć.
Co za typek!
Przyszedł ten właściciel szczurzych nor.
Wszystkich o ciebie wypytywał.
Mam nadzieję, że nie przeszkadzam.
W czym mogę pomóc?
Cóż za nieporozumienie! Matko Boska!
Oczywiście, że signora Colombo może zostać!
Zwracam pańskie pieniądze.
Uno, due, trzy, cztery, pięć, sześć tutt'!
Przecież pieniądze to nie wszystko.
Mogę usiąść?
Pańska wspaniałomyślność mnie zawstydziła.
Czynsz się nie zmieni!
Obniżę go...
o 5 dolców. Dobrze?
Nie, o 10 dolców!
Może kawy?
Dziękuję. Spieszę się na spotkanie. Może innym razem.
Proszę mi wybaczyć.
Szkoda, że muszę już iść!
Jestem na każde pańskie wezwanie!
Nie wróci. Zostanie na Bronksie.
- Jak sądzisz, Vito? - Zrobimy dobry interes!
- Nowy Jork. - Może pan mówić głośniej?
W Nowym Jorku.
- Jest pan synem Vita Corleone? - Tak.
- Gdzie się urodził? - Corleone, Sycylia.
Czy w pewnych kręgach używał pseudonimu "ojciec chrzestny"?
Tak nazywali go przyjaciele, aby okazać mu uczucie i szacunek.
Chciałbym coś dodać do zeznań świadka.
Wielu moich wyborców to ludzie pochodzenia włoskiego.
Dobrze ich poznałem.
Zaszczycili mnie swoim wsparciem i przyjaźnią.
Z dumą wyznam, że wielu moich przyjaciół pochodzi z Włoch.
Niestety, muszę opuścić te przesłuchania...
aby przewodniczyć ważnym obradom mojej komisji.
Zanim wyjdę, chcę powiedzieć...
że pogłoski o mafii to jedynie kalumnie...
rzucane na włoski naród.
Mogę zaświadczyć z własnego doświadczenia...
że Amerykanie włoskiego pochodzenia to najbardziej lojalni...
pracowici Amerykanie, kochający swoją ojczyznę.
Byłoby karygodnym, z powodu kilku szumowin...
źle myśleć o wszystkich.
Od czasów Krzysztofa Kolumba, poprzez czasy Enrica Fermiego...
aż po dziś...
Włosi byli pionierami w budowaniu tego kraju.
Są solą tej ziemi i fundamentem tego kraju.
Z pewnością wszyscy się z tym zgodzą.
Panie Corleone, zna pan swoje prawa.
Mamy zeznania poprzedniego świadka, Williego Cicci.
Zeznał, że kieruje pan największą mafią w kraju.
- To prawda? - Nie.
Zeznał, że jest pan odpowiedzialny...
za zabicie policjanta w 1947...
i człowieka o nazwisku Virgil Sollozzo.
- Zaprzecza pan? - Tak.
Czy to prawda, że w 1950 roku...
nakazał pan zabić w Nowym Jorku szefów "Pięciu Rodzin"...
aby wzmocnić swoją władzę i wpływy?
- To kłamstwo. - Panie Questadt.
Kieruje pan trzema największymi hotelami w Las Vegas?
To nieprawda. Mam udziały w kilku hotelach, ale małe.
Mam też udziały w IBM i IT&T.
Czy kontroluje pan hazard i handel narkotykami w Nowym Jorku?
Nie.
Mój klient chce odczytać oświadczenie.
Sądzę, że to nie jest odpowiedni moment.
Mój klient odpowiedział na pytania komisji zgodnie z prawdą.
Nie skorzystał z Piątej Poprawki, więc ma prawo do oświadczenia.
Zezwalam na oświadczenie. Odnotujemy je w aktach.
Chcąc oczyścić dobre imię rodziny...
i dać moim dzieciom szansę na normalne życie...
bez skazy na ich nazwisku...
Stanąłem przed tą komisją i ofiarowałem moją współpracę.
Ubliża mi to, że uznano mnie za przestępcę.
Proszę zapisać w aktach...
że walczyłem za ojczyznę podczas II Wojny Światowej...
i że odznaczono mnie Krzyżem Marynarki za waleczność.
Że nigdy mnie nie aresztowano ani nie oskarżono.
Że nie ma żadnych dowodów...
na moją przynależność do organizacji...
znanych jako mafia czy cosa nostra.
Nie ukryłem się za Piątą Poprawką, choć mógłbym.
Rzucam wyzwanie tej komisji, by znalazła jakiś dowód przeciwko mnie.
Jeśli nie znajdzie, mam nadzieję, że oczyści moje imię...
z takim samym rozgłosem, z jakim mnie szkalowała.
Jesteśmy pod wrażeniem pańskiej miłości do ojczyzny.
W poniedziałek o 10.00...
przesłuchamy świadka, który potwierdzi oskarżenia.
A wtedy może pan zostać oskarżony o krzywoprzysięstwo.
Przypominam, że ma pan być do dyspozycji komisji.
10:1, że gdyby skorzystał z Poprawki, przepadłby.
Mówisz jak mój bukmacher. On ocalił mi życie.
- Wyśpij się dobrze. - Dobra.
Jutro twój wielki dzień.
Mam dla ciebie nowy garnitur.
Ogolę cię jutro rano.
Będziesz wyglądał na szanowanego obywatela.
Jutro... Pojutrze moje życie będzie gówno warte.
Daj spokój! Widziałem to 19 razy.
Tutaj będzie ci dobrze przez resztę życia.
Nikt tu nie dotrze, ty nie wyjdziesz.
Wspaniale. Cudownie. Świetny układ.
Będziesz bohaterem, królem.
Będzie ci tu bardzo dobrze.
Niezły układ!
On żyje. Pentangeli żyje.
- Jak go dorwali? - Roth. On to zaaranżował.
Gdy Frankie spotkał się z Rosato, chcieli go zabić.
Myślał, że go zdradziłeś.
Nasi ludzie znaleźli go półżywego.
Krzyczał, że go zdradziłeś.
Już wcześniej był zatrzymany za morderstwo i bukmacherstwo.
FBI pilnuje go. Jest w bazie wojskowej. Strzeżony całą dobę.
Nie dorwiemy go. Mogą ci postawić pięć zarzutów.
Co z Fredo? Co on wie?
Mówi, że nic nie wie. Ja mu wierzę.
Roth pięknie to rozegrał.
Pogadam z Fredo.
Nie mam wiele do powiedzenia.
Nie śpieszy się nam.
Niewiele mi mówiono.
Mało wiedziałem.
A teraz? Możesz mi w czymś pomóc?
Co mi teraz powiesz?
Mają Pentangeliego.
Nie wiedziałem, że chcą cię załatwić.
Przysięgam na Boga.
Spotkałem Johnny'ego Olę w Beverly Hills.
Chciał ze mną pogadać.
Mówił, że załatwiasz jakiś duży interes z Rothem.
I że mógłbym skorzystać, jeśli mu pomogę.
Mówił, że stawiałeś twarde warunki...
i że z małą pomocą można by szybko ubić interes...
z korzyścią dla rodziny.
Uwierzyłeś mu? Uwierzyłeś?
Mówił, że dostanę mój własny udział!
- Zawsze się tobą opiekowałem. - Opiekowałeś się?!
Jesteś moim młodszym bratem!
Pomyślałeś o tym kiedyś? Choć raz pomyślałeś?
"Niech Fredo zrobi to, niech zrobi tamto!"
"Niech Fredo zajmie się jakimś nocnym klubem".
"Niech pojedzie na lotnisko!"
Jestem starszy, ale mnie odepchnięto!
- Tak chciał tata. - Ale ja tak nie chciałem!
Znam się na interesach. Jestem inteligentny.
Jestem inteligentny i chcę, by mnie szanowano!
Możesz mi jeszcze coś powiedzieć o tym śledztwie?
Prawnik senatu, Questadt... to człowiek Rotha.
Fredo...
dla mnie już nie istniejesz.
Ani jako brat ani jako przyjaciel.
Nie chcę o tobie nic wiedzieć.
Nie chcę cię widzieć w hotelach.
Ani w pobliżu mojego domu.
Nie chcę też natknąć się na ciebie u mamy.
Rozumiesz?
Mikey.
Nie chcę, by mu się coś stało, dopóki żyje mama.
Więcej ludzi niż na meczu.
- Jest Willi Cicci! - Frankie Pięć-Aniołów.
Rozpoczynamy rozprawę!
- Nazwisko? - Frank Pentangeli.
- Miejsce urodzenia? - Pontenegro.
Miejsce zamieszkania?
Koszary wojskowe. Z chłopakami z FBI.
Mamy świadka, który będzie później zeznawał...
że Corleone kieruje imperium mającym kontrolę nad hazardem.
Ten świadek kontaktował się z Michaelem Corleone.
Dostarczy nam dowodów...
potwierdzających krzywoprzysięstwo Corleone.
Dziękuję.
Panie Pentangeli...
Należał pan do rodziny Corleone?
Czy pracował pan dla Petera Clemenzy...
i dla Vita Corleone, zwanego też Ojcem Chrzestnym?
Nie znam żadnego chrzestnego.
Mam własną rodzinę.
Panie Pentangeli, pan...
przeczy pan zeznaniu, złożonemu pod przysięgą.
Jeszcze raz pana pytam...
czy należał pan do organizacji przestępczej Michaela Corleone?
Nic mi o tym nie wiadomo!
Pracowałem z jego ojcem w handlu oliwą...
ale to było dawno temu.
Złożył pan oświadczenie pod przysięgą,...
w którym stwierdza pan, że zabijał na rozkaz Michaela Corleone.
Zaprzecza pan? Zdaje pan sobie sprawę z konsekwencji?
Ci z FBI zaproponowali mi układ...
więc wymyśliłem to o Corleone, by ich zadowolić.
To wszystko były kłamstwa.
Ciągle mówili...
"Michael Corleone zrobił to, Corleone zrobił tamto".
Więc powiedziałem: "Tak. Czemu nie?"
Panie Corleone, kto siedzi obok pana po lewej stronie?
Ja odpowiem.
To Vincenzo Pentangeli.
- Spokrewniony ze świadkiem? - To jego brat.
- Czy może zeznawać? - Nie zna angielskiego.
Przybył na własny koszt, by pomóc bratu.
Ma nieskazitelną reputację.
- Wie coś na ten temat? - Raczej nie.
Zobaczę, co się tu dzieje! Odraczam rozprawę.
Świadek jest wolny.
Senatorze! Komisja winna przeprosić!
Należą się przeprosiny.
- Przepraszam, Michael. - Cześć, skarbie.
Dzieci są na zewnątrz. Wyjeżdżamy.
Jak to? Jedziemy jutro.
Rocco?
Będę u siebie, Mike.
Nie wracam do Nevady.
Chcę, by dzieci się z tobą pożegnały.
Cieszę się twoim sukcesem.
Wiedziałam, że nigdy nie dasz się pokonać.
- Może usiądziesz? - Nie, przyszłam tylko na chwilę.
Chcę z tobą pogadać o pewnych sprawach.
O czym myślę. O tym, co chcę zmienić.
Za późno na zmiany.
- Miałam ci nic nie mówić. - Jak to "za późno"?
Co się naprawdę stało z Pentangelim?
- Jego brat mu pomógł. - Nie wiedziałam, że ma brata.
Gdzie jest teraz?
Wraca na Sycylię.
Miał się tylko pokazać.
To sprawa między braćmi. Nie miałem z tym nic wspólnego.
Nie mów, że odchodzisz. Ani ty, ani dzieci. Nie.
Jesteś moją żoną, to moje dzieci. Kocham cię i nie pozwolę.
Mówisz, że mnie kochasz, ale mi rozkazujesz!
Mężczyznę i kobietę łączy stały układ.
Jesteś ślepy! Spójrz, co się z nami dzieje.
- Spójrz na naszego syna! - Nic mu nie jest.
- Nieprawda! - Nie chcę tego słyszeć.
- Anthony jest... - Nie chcę tego słuchać!
Koniec!
W tej chwili nie czuję do ciebie miłości.
Nie sądziłam, że kiedyś do tego dojdzie.
Kay...
Jutro wyjeżdżamy.
Zabierz dzieci do ich pokoju.
- Nie słuchałeś mnie. - Czego ode mnie chcesz?
Mam ci pozwolić odejść i zabrać moje dzieci?
Nie znasz mnie? Nie wiesz, że to niemożliwe?
Że zrobiłbym wszystko, by do tego nie doszło?
Nie wiesz o tym?
Kay...
Niedługo... poczujesz się lepiej.
Podziękujesz, że cię zatrzymałem.
Wiem to.
Wiem, że winisz mnie za stratę dziecka.
Tak.
Wiem, co przeszłaś.
Wynagrodzę ci to.
Przysięgam, że ci to wynagrodzę.
Zmienię się.
Wiem, że starczy mi sił, by się zmienić.
Zapomnisz o poronieniu.
Będziemy mieć nowe dziecko. I przetrwamy, ty i ja.
- Przetrwamy to. - Michael.
Michael, jesteś ślepy.
To nie było poronienie.
Tylko aborcja.
Aborcja. Nasze małżeństwo to też aborcja.
Coś złego i przeklętego!
Nie chciałam urodzić ci syna!
Nie chciałam urodzić ci kolejnego syna!
Usunęłam go.
To był syn i musiał zostać zabity, by to wszystko się skończyło.
Wiem, że to już koniec. Wiedziałam wtedy.
Nie ma już wyjścia. Ty mi nigdy nie wybaczysz.
Przez te sycylijskie sprawki, wlokące się 2000 lat!
- Nie zabierzesz dzieci! - Zabiorę.
- Nie zabierzesz moich dzieci! - Są też moje.
Fredo, daj to babci.
Don Ciccio, to Tommasino.
Pozwól mi kogoś przedstawić.
Mój wspólnik z Nowego Jorku.
Nazywa się Vito Corleone.
Będziemy sprzedawać oliwę jego firmie w Stanach.
Wielki importer oliwy, Don Ciccio.
Potrzebujemy pańskiego pozwolenia, aby rozpocząć pracę.
Gdzie ten chłopak z Nowego Jorku?
Niech podejdzie bliżej.
Nie widzę go zbyt dobrze.
Wyrazy szacunku. Proszę o błogosławieństwo.
Niech ci się wiedzie!
Jak się nazywasz?
Przyjąłeś imię tego miasteczka!
- Jak się nazywa twój ojciec? - Antonio Andolini.
Mów głośniej, źle cię słyszę.
Moim ojcem był Antonio Andolini.
A to dla ciebie!
Michael, pożegnaj się.
Cześć, Al.
Możemy chwilę pogadać?
Tom, gdzie jest Mike?
Czeka, aż wyjdziesz.
- Mogę z nim pomówić? - Niestety, nie.
- Gdzie jest? - Na przystani.
Michael, to ja, Connie.
Michael...
chciałabym teraz zostać blisko domu, jeśli się zgodzisz.
Kay przyjedzie?
Nie.
Fredo jest w domu, z mamą.
Pytał o ciebie. Ponoć nie chcesz go widzieć.
To prawda.
Dzieci, wyjdziecie na chwilę.
Chcę z tobą porozmawiać.
Tyle lat cię nienawidziłam.
Myślałam, że gdy zrobię sobie krzywdę, ty zrozumiesz, że...
mogę skrzywdzić ciebie.
Byłeś dla nas silny i surowy. Tak jak tata.
I wybaczam ci.
Nie możesz wybaczyć Fredo?
Jest taki zagubiony i bezradny bez ciebie.
Potrzebujesz mnie. Zaopiekuję się tobą.
Connie...
Usiądź, Tom.
Piszą o naszym partnerze, Hymanie Roth.
- Słyszałeś o tym? - Podobno jest w Izraelu.
Sąd Najwyższy Izraela odrzucił jego prośbę o azyl.
Ma paszport ważny tylko na powrót tutaj.
Jest od wczoraj w Buenos Aires.
Zaproponował milion, jeśli pozwolą mu tam zostać.
- Nie zgodzili się. - Wybiera się do Panamy.
Panama nie przyjmie go za żadne pieniądze.
Jest w krytycznym stanie. Zostało mu może pół roku.
Od 20 lat umiera na ten sam atak serca.
- Samolot leci do Miami. - Tam się z nim spotkam.
To niemożliwe. Przejmie go FBI i Urząd Podatkowy.
Nie ma rzeczy niemożliwych.
- Nie damy rady go dorwać! - Tom, zaskakujesz mnie.
Tylko jedna rzecz jest w życiu pewna.
Nauczyła nas tego historia.
Można zabić każdego.
- Rocco? - To trudne, ale możliwe.
Świetnie.
Czemu pytałeś, czy wszystko w porządku?
Myślałem, że powiesz mi o swoich przenosinach do Las Vegas...
i że zaproponowano ci posadę zastępcy dyrektora hotelów Houstan.
- Myślałem, że mi powiesz. - Mówić o każdej odrzuconej ofercie?
- Zajmijmy się interesami. - Tak.
Przemyśl to, Michael. Przemyśl.
Roth i bracia Rosato już przegrali. Czy warto?
Wygrałeś. Chcesz pozbyć się wszystkich?
Nie muszę pozbywać się wszystkich, tylko moich wrogów.
Trzymasz moją stronę czy nie?
Jeśli nie, to zabieraj swoją żonę, rodzinę... i kochankę...
i przenoś się do Las Vegas.
Czemu mnie ranisz? Zawsze byłem ci wierny. Co jest?
- Czyli zostajesz? - Tak, zostaję.
Co mam zrobić?
Anthony...
chcesz, bym nauczył cię łapać naprawdę duże ryby?
- Chcesz? - Tak.
Gdy byłem w twoim wieku...
pojechałem z moim rodzeństwem i ojcem na ryby.
Tylko ja złapałem rybę.
Nikt inny nie mógł. Wiesz, jak to robiłem?
Gdy zarzucałem wędkę zmawiałem "zdrowaśkę"...
i wtedy łapałem rybę.
Wierzysz mi? To prawda. To cały sekret.
- Chcesz to wypróbować na jeziorze? - Tak.
Co tam masz?
Wszystko będzie dobrze.
- Mój brat wrócił? - Tak. Nie martw się.
On jest o wiele twardszy ode mnie. Jest starej daty.
Nie chciał kolacji, wolał wracać.
Cały on. Nic go nie wyciągnie z tej mieściny.
Tutaj mógłby być kimś. Mieć własną rodzinę.
Tom...
co mam teraz robić?
Frankie...
zawsze interesowała cię polityka i historia.
Opowiadałeś kiedyś o Hitlerze w 1933.
Nadal dużo czytam. Mam tu co czytać.
Ty byłeś jednym z pierwszych, którzy budowali "rodziny"...
na kształt legionów rzymskich, z regimentami, żołnierzami.
- I udało ci się. - Udało.
To były wspaniałe czasy.
Mieliśmy Imperium Rzymskie.
Rodzina Corleone była jak Imperium.
Tak, ale to było kiedyś.
Frankie.
Gdy wykryto spisek przeciwko cesarzowi...
spiskowcom dawano szansę.
Pozwalano rodzinom zatrzymać majątek.
Ale tylko bogatym.
Drobne płotki eliminowano, a ich dobra zabierał cesarz.
Chyba że po powrocie do domu popełnili samobójstwo.
Wtedy ich rodziny zostawały pod opieką cesarza.
To był dobry pomysł.
Tak.
Wracali do domu...
robili sobie gorącą kąpiel...
podcinali sobie żyły...
i wykrwawiali się.
Czasem wcześniej urządzali przyjęcie.
O nic się nie martw.
Dziękuję ci, Tom.
- Na razie, Tom. - Addio, Frankie.
Kay, musisz już iść.
- Jesteś śliczna. - Szybko, on już wraca.
Anthony. Pożegnaj się z mamą.
Pożegnaj się z mamą!
Anthony, pożegnaj się z mamą. Kocham cię.
Kay, proszę.
Dobrze.
Mary, chodź do mnie.
Anthony...
pocałuj mnie choć raz.
Ostrożnie.
Anthony! Anthony!
- Tutaj. Jedziemy na ryby. - Nie!
Michael zabiera go do Reno.
Cholera!
Musisz jechać z tatą do Reno.
- Na ryby popłyniemy jutro. - Dobra.
Anthony...
w tajemnicy złapię jedną dla ciebie.
Płyniemy.
- Panie Roth, aresztuję pana. - Rozumiem.
Co pan myśli o wyroku sądu lzraela?
Jestem emerytowanym biznesmenem.
Jestem Żydem, chciałem w Izraelu spędzić me ostatnie dni.
Chodź, Frankie. Pogramy w karty.
Frankie!
Ma pan ponad 300 milionów?
Jestem emerytem i żyję z emerytury.
Przyjechałem, by głosować w wyborach...
bo nie mogłem głosować za granicą.
Jezu Chryste.
Zdrowaś Mario, łaskiś pełna. Pan z Tobą.
Błogosławionaś między niewiastami.
Błogosławiony owoc żywota Twojego.
Módl się za nami teraz i w godzinę śmierci.
Proszę wszystkich o uwagę. To mój przyjaciel Carlo Rizzi.
Znasz mego brata Freda.
To mój brat przyrodni Tom, to jego dziewczyna.
Ta piękność, to moja siostra Connie.
- Przywitaj Carla. Niezły? - Tak.
Ten obwieś, to Mike. Zwiemy go Joe College.
Siadaj. Śmiało. Pogadajcie sobie.
Witaj, Einsteinie.
- Tort. - Dawaj to tu!
- Bałem się. - Daj.
- Gdzie ojciec? - Kupuje prezenty.
Rzućmy na to okiem.
Ładny!
- Postawić już świeczki? - Pomóż jej, Carlo.
- Co to? Rum? - Tak.
Zostaw. Poczekajmy na ojca.
Nie jest brzydki.
Bezczelni są ci japońce. Bombardować w urodziny taty.
Nie wiedzieli, że to jego urodziny.
To przez to embargo na paliwo.
Nie mają prawa bombardować! Lubisz japońców?
- 30 000 ochotników. - Durnie.
- Czemu durnie? - Nie mówmy o wojnie.
Pogadaj z Carlo.
Tylko durnie umierają za obcych.
- Mówisz jak ojciec. - Masz rację!
- Giną za ojczyznę. - Kraj to nie rodzina.
- Ja tak nie myślę. - To rzuć studia i idź na wojnę!
Zrobiłem to.
Jestem w piechocie morskiej.
- Czemu nie poprosiłeś? - O co?
- Załatwilibyśmy ci zwolnienie. - Nie chcę.
Nie potrzebuję.
Przestańcie!
- Gnojek! - Sonny, siadaj.
Mamo, tata znowu się bije!
Pokaż Carlowi drzewo.
Nieźle.
Pięknie.
Złam ojcu serce w dzień urodzin.
Świetnie. Gratuluję, Mike.
Nie zachęcaj go!
Daj mi drinka!
Ojciec ma wobec ciebie plany.
Wiele razy rozmawialiśmy o twojej przyszłości.
Rozmawiałeś z nim o mojej przyszłości?
- Mojej przyszłości. - Pokłada w tobie nadzieje.
- Mam już swoje plany. - Zgłupiałeś w tym college'u?
Już jest!
Chodź.
Dureń!
Niespodzianka!
[gixerk9]