PARLlAMENT MEYDANl
Ben BBC, Londra'dan Peter Mackintosh.
Bugünkü meteoroloji raporu...
KUZEY RlHTlMl ORTA OKULU LONDRA İSKELESİ
- Personel odasında. - Ait olduğu yerde!
Güney Amerika'ya bir göz atalım.
Ben bir bayanım.
Bize yeni ve değerli bir numara göstermek üzereydi.
-Seni burada bulacağımı tahmin ettim. -Tam da seni düşünüyordum.
-Çok anı mı var? -Her tuğla ve her parkede.
Emeklilik için fazla gencim.
Gelmene çok sevindim.
Böyle bir kucaklama mı? Bunun için yıllar önce can atardım.
-Oğlun üniversitede diye duydum. -Evet. Hepimiz yaşlanıyoruz.
Galiba bu gidip müzik dinlesem iyi olur demek.
SÖR'E, 30 YlLLlK SEVGİYLE!
-Oxford ona bir iş önerdi. -Kitabını bitirmek için süre ister.
Yale'e davet edildiğini duydum.
Amerika'yla ilgilendiğinden emin değilim. Orası çok...
...Amerikan.
-Bak, işte geliyor. -Burada.
O liseli kız günleri
Yaşamaya devam edebileceklerini biliyorum
Devam
Peki boyalı kalemlerden
Parfüme geçmeni sağlayan birine nasıl teşekkür ederim?
Kolay değil ama deneyeceğim
Gökyüzünü isteyecek olsan
Gökyüzünde boyu 330 metreye ulaşan
Harflerle yazardım
Sör'e, sevgiyle
30 yılın 20'si onun sınıfında geçti.
Son 1 0 yıl şehir merkezinde eğitime umut ve bir yön kazandıran
bir programın oluşturulmasına gitti,
Mark Thackeray topluluğuna hizmette bulundu.
Okulumuzla gurur duyuyoruz.
Bu gurur, Mark Thakeray'in geride bıraktığı Miras. Mark.
Çok teşekkürler.
Bu gece dile getirilen ifadelerde bana göre tek istisna...
...kimin kime teşekkür ettiğini söyleyeceğim.
Her şey tersine, millet.
Bu ülkeye yabancı olarak geldim. Bana bir yuva verdiniz.
Bu yabancıya çocuklarınızı emanet ettiniz.
Dünyada bundan daha büyük bir iş yok.
Karımla burada tanıştım.
Tek pişmanlığım, bugünü görecek kadar yaşamaması.
Kendi çocuklarımız olmadı.
30 yıl boyunca çocuklarınızdan 900 kadarının benim oldu.
Bunun için izninizle size bir şey diyeceğim...
...efendiden, çok sevgilerle. Teşekkürler.
Neredeyse unutuyordum. Emekliliğimde ne yapacağımı merak ediyorsunuzdur.
Chicago'da öğretmenlik teklifini kabul ettim.
Chicago Üniversitesi, harika bir rüya!
Aslında Chicago'da merkezde bir lise.
37 1 1 FOREST BULV.
37 1 1 Forest Bulvarı çok mu sapa kalıyor?
-Birkaç kilometre kadar. -Orada durabilir miyiz?
-Doğru adres mi? -Bana verdiğiniz adres.
Karakol ya da postane var mı?
Buraya İngiltere'den geliyorsunuz. Burada hiç bulunmadınız.
30 yıl önce burada yaşayan bir aileyi arıyorsunuz.
Soyadları Douglas'tı. Beyefendinin müteahhitlik şirketi vardı.
Kayıp raporu mu hazırlayayım? Ölmüş olabilir!
Mümkün ama çocuklar vardı.
Dinlediğiniz için teşekkürler.
Pekala, şunu yapabilirim. Söz vermiyorum ama.
Kayıtlara bakarım. Her konuda kayıt var.
-Bırak beni! -Wilsie, gidelim.
-Çek elini! -Wilsie, sakin olur musunuz?
Bayım, size hizmet etmelerini sağlayın!
Ne yaptı?
Bu serserinin çetesi hukuk kitabını dolduracak kadar suç işledi.
Haraç. Sizin ülkenizde şantaj deniyor.
Çalıyorlar. Dünyanın sonu gelmiş gibi öteki çetelere sataşıyorlar.
-Hapse mi girecek? -Keşke. Kahvaltı vakti çıkar.
Belki İngiltere'de işleri halletmenin daha iyi yolu vardır. Biz çaresiziz.
Bir şey bulursam size bildiririm. Nerede kalıyordunuz?
Affedersiniz.
-Mark, bir gün erken geldin! -Uçuşumu değiştirdim.
-Gelmek için can atıyordum. -Uçağını karşılayacaktım!
-Horace, seni gördüğüme sevindim de. -Sevindim.
Çok sevindim. Bagaj?
Daireye uğradım bile. Çok hoş.
Seni yaşlı kurt. Geldiğine ne kadar sevindiğimi anlatamam.
Seni hemen işe koşalım.
Ne yazık ki bakım açısından birkaç on yıl geri kaldık.
Bunca yıl... Kaç yıl oldu?
Londra'ya gittiğinden beri mi? Sadece...1 5 yıl.
-O kadar uzun oldu, değil mi? -Affedersin.
Bu ihtiyar kurdu tanıştırayım. Bir gün erken geldi. Mark Thackeray.
Bize katılacak, tarih dersi verecek.
Bize bir iki şey öğretirsiniz!
Louisa Rodriguez, Sosyal Bilgiler dersi veriyor. Onun odası.
Canın istiyorsa bir rulo alabilirsin.
-Rob Doerr, matematik öğretmeni. -Şehrimize hoş geldin.
Ciddi bir sorunumuz var.
Kendinizi tanıtsanıza?
Ben Helen Goldfarb. Fizik dersi veriyorum. Hoş geldiniz.
-Teşekkürler. -Greg Emory. Tarih.
Bill Plummer ve Joan Warren. İkimiz de İngilizce bölümü'ndeyiz..
Yapabileceğim başka bir şey yoksa size engel olmayayım.
Rica ederim.
Gelmene hepimiz çok sevindik.
Horace seninle İngiltere'de geçirdiği iki yıldan...
...öğretmenlik eğitiminin doruk noktası olarak söz ediyor.
Onlar hepimiz için güzel yıllardı.
Çağdaş Eğitim'de makalelerinizi okudum. Çok etkileyiciydi.
Benim kadar uzun süre ders verince bir şeyler öğreniyorsunuz.
-Burada olmanıza inanamıyorum. -Ya?
Eğitime gelince, burası trenin durmadığı bir şehir.
Çok ilginç bir benzetme.
Karatahta ormanını duymuş muydunuz? Burası bataklık.
Bela geliyor. Jonesy bizi gammazladı.
Okul, en zeki çocuklar için A sınıfında...
...iflah olmayanlar için H sınıfı var.
-Gil Jones geçen yıl H'ye ders verdi. -Pek çoğundan biri.
Adlarını hatırlamıyorum. Biri bir ay sonra ayrıldı.
Öteki de Frankie Davanon, çocuğun kolunu kırınca gitti.
Jones'un o yılı kapatmasından üç hafta sonra iki kişi gitti.
Döneceğini söyledi ama daha iyi düşündü.
-Ne öğretiyordu? -Tarih.
-Peki ya Greg? -Ya yapmayacak, efendim.
-Ben yaparım. -İyi bir fikir olmaz.
-Elbette öyle. -Sana takdirlik sınıf veriyoruz.
Londra'dan bu batağa saplanmaya gelmedin.
Ben öyle yapıyorum. Her gün batağa giriyorum.
-Ders vermeyeli ne kadar oldu? -Fazla uzun.
Kesinlikle olmaz. Bu çocuklar eğitilemez.
-Öyle bir şey yok. -Onlara öğretmek imkansız.
Onlar tehlikeli. Greg, H Sınıfı'nı devralmanı istiyorum.
Bu bir sendika sorunu. Bunu onlarla görüş.
-Buna vaktim yok. -Buradayım ve istiyorum.
Tamam. Uygun birini bulana kadar.
Affedersiniz. Affedersiniz.
Önden buyurun efendim.
-Günaydın, Bay Thackeray. -Bayan Rodriguez.
-Nasılsınız? -Çok iyi.
Tekrar cepheye dönelim dostlar.
Pekala, durun! Hemen!
Bırakın o çantayı! Çabuk!
Pencereden uzaklaşın!
Tahtayı silin!
Uzaklaşın! Uzaklaşın!
Ayrılın. Ayrılın.
Yerlerinize geçin!
Masaları düzenleyin. Onları sıraya koyup yerlerinize geçin.
Bu sınıf derste. Otur! Kımılda. Kımılda!
Herkesin oturduğundan emin olmak istedim.
Hepimizin doğru yerde olduğundan emin olalım. 202 numaralı derslik mi?
202 mi? Hayır, hayır, yanlış sınıftayım millet.
Programınıza bakayım. İyi deneme. Yerinize dönün.
Oturun, Bayan Mariner.
Siz de. Programına baktırmak isteyen başka biri var mı?
Bence başlamaya hazırız.
Dersin adı Amerikan Tarihi. Adım Bay Thackeray.
-Hackery? -Thwackery? Thwackery mi dedi?
Bunu söyleyebilecek misiniz? Thackeray.
-Thackeray. -Aferin. Şimdi Bay Thackeray'i dene.
Göster ona Evi! Göster ona!
Bay Thackeray.
-Güzel. -Harika!
Adım ahbap, koşum ya da adamım değil.
Eminim bana Bay Thackeray olarak hitap etmeyi becerirsiniz.
-Ya beceremezsek? -O halde bana ''efendim'' diyeceksiniz.
-Evet, efendim. -Evet, efendim!
Vurulduğunu sandım.
Bu sınıfta olman mı gerekiyor?
-Evet, kardeşim. -Thackeray. Bay Thackeray.
Söyle lütfen.
-Buralarda yeni olmalısın. -Doğru.
-Buralıya benzemiyorsun. -Hayır. İngiltere'den.
-Boston gibi mi? -New England değil, salak. İngiltere.
-Oraya hiç gittin mi? -Evet. Her haftasonu zıplarım.
Trenle mi, otobüsle mi, uçakla mı?
Yerini bilip bilmediğini anlamaya çalışıyor.
-Otostop çekiyor. -İyi görünüyor!
-Bay Laredo, yerini biliyor musunuz? -Size adımı söylememiştim.
-Ben adımı söyledim ama. -Ders programına baktı.
Danny'ye '' Bay'' mı diyorsunuz?
-Buna saygı denir. Bayan...? -Hillis. Ama Evie diyebilirsiniz.
Hayır, teşekkürler.
Bana İngiltere'nin yerini söyleyin, Bayan Hillis.
Avrupa'da. Ve orası bir ada, gemiyle gitmek gerekir.
-Uçabilirsin. -Oraya beş dakikada giderim.
Kokainle bir dakikada gidersin.
Bunu komik mi sanıyorsunuz? Bir avuç salaksınız, biliyor musunuz?
Bu kardeşin kafamızı karıştırmaya çalıştığını görmüyor musunuz?
Bunun için buradayım.
Unutmuş olabilirsin ama adımı söylemenizi istedim.
Şimdi de oturmanızı isteyeceğim.
Burası sıcak, değil mi?
Oturun, Bay Laredo. İzin almadınız.
-Burası sıcak. -Sıcak bir gün. Oturun.
-Sıcak. -Rahat etmek daha akıl işi.
-Bayılacağım. -Bir cam açayım, ahbap.
-Ahbap? -Efendim.
Bir pencere açın.
Birden fazlası gerekecek.
Pencerelere bakın.
Gelin.
-Pencereleri gördün mü? -Gördüm.
Kapat şunu. Kapat. Pekala, yerlerinize oturun.
-Pencerelere bakın. -Sandalyem nerede?
-Şurada. -Benim sandalyem değil.
Şimdilik al. Tamam, otur.
-Nereye oturuyorsun? -Oraya otur.
-O benim sandalyem. -Yerlerinize oturun.
Haydi, haydi. Yerinize oturun. Nerede oturduğunu biliyorsun.
Yerine otur lütfen. Yerine. Tamam. Oturun.
-Benim sandalyem değil. -İndir onu. İndir!
Tarih. Nereye gideceğimizi bilmezsek...
...metroya binmek o kadar da anlamlı olmazdı.
Stan bunu hep yapar. Dolanır.
-Piç. -Bu kadar yeter.
Konuşmak istediğinizde elinizi kaldırın.
Demek istediğim nereye gittiğimizin önemli olduğudur.
Tarih, kim olduğumuzu bilmektir.
Hepimizin tarihin ürünleriyiz. Komik olan ne, Bay Laredo?
-Bir şey demedim. -Niye güldünüz?
-Ona sorun. -Size soruyorum.
Frankie tarih falan bilmediğini ama kendini tanıdığını söylüyor.
Tanıyor mu?
Frankie kim olduğunu bilmiyor!
Belki, adamımız kendini Elvis sanıyordur.
Annene söylesen de adını eldivenlere işlese ya, Frankie?
Pekala! Oturun.
Otur, otur.
Oturun.
İnsanın kendini tanımamasının komik olduğu konusunda...
...hepimiz hemfikiriz.
Gerçekten neler bildiğimize bakalım.
Önce kim başlamak ister? Kim olduğunuzu söyleyin.
Hakkında hiçbir şey bilmediğimiz kişi sizsiniz.
Evet, Bay Thackeray.
Güney Amerika'da Guyana'da doğdum ve büyüdüm.
Çok yoksul bir ülke.
Çoğunuzdan bir yıl daha büyük bir yaşta İngiltere'ye taşındım...
...orada iş bulma şansım daha fazlaydı.
Bir iş buldum, bunun gibi bir okulda öğretmenlik.
Çok karışık bir ülkeye benziyor.
Çoğu yer karışıktır, Bay Laredo.
Bunun değişmesinin tek yolu çoğu insanın eğitim almasını sağlamak.
Hayatımın hikayesi böyle.
Bu yıl emekli olana kadar Londra'da öğretmenlik yaptım.
Emekli mi? Çok yaşlı olmalısınız.
Çok aptalsın. Yaşlılara ''yaşlı'' denmeyeceğini bilmiyor musun?
-Buraya niye geldiniz? -Orası sizi ilgilendirmez.
Aklı başında olan hiç kimse bu deliğe gelmez.
Aklı başında olmayan bir hoca yolladılarsa öğrenmeye hakkımız var.
Burada oluşumun nedenleri var. Sizi temin ederim, aklım başımda.
-Bay Laredo, kim olduğunuzu anlatın. -Elbette.
Ben kimim, yazan Danny Laredo.
-Bir numarayım. -Bir numara mı?
-Bir ihtiyacı olan, benimle konuşur. -Ne gibi?
Pekala. Diyelim ki ne istediğimi biliyorum, seni mi görmeliyim?
-Doğru. -Sen bu musun yani?
Doğru.
Diyelim ki senin temin edemeyeceğin bir şey istedim.
Bu durumda siz ne oluyorsunuz, Bay Laredo?
Bu ayarlanabilir, Louis. Kesinlikle ayarlanabilir.
Ayarlanabilir de ne demek?
İlgini çekti. Haydi.
-Hey, Wilsie, yukarı bak. -Daha yukarı. Buradayız.
Casmothers Kardeşler bunlar! Biz de oynayabiliriz?
Şuraya geçin, oyun falan olmayacak.
Öyle mi, kötülük? Bu partiyi başlatmamıza ne dersin?
Sen sadece bir kelimesin, kardeş.
Arkana bak!
Arkanda!
Kalk, serseri!
-Kalk, serseri. -Bu iş bitmedi, karanlık.
Ne yapacaksın? Elinde ne var?
-Polisler. -Gidelim!
-Haydi, gidelim. -Bu iş bitmedi.
Tüyelim buradan.
Haydi!
-Pekala, parti bitti. -Merak etme, Arch.
Beni fazla tutamazlar.
-Ona karşı delilleri yok. -Yine mi çuvalladınız?
Kapa çeneni!
Ailem Santa Domingo'lu ve Dominikli olduğum için gurur duyuyorum.
Annem İtalyan ve babam Polonyalı. Bu durumda ben neyim?
Sosisli pizza.
İyi bir cevap, Bayan Guzman.
Çoğumuz kendimizi ailelerimizin geldiği yerle anlatır. Başka?
-Bay Radatz? Siz kimsiniz? -Leo Radatz.
Bu, sorumun bir cevabı. Ya siz, Bayan Torrado?
-Bir çift konuşan göğüs. -Biri Billy'yi tutsun.
Adım Rebecca Torrado ve buradaki en seksi kızım.
Tamam, bu kadar yeter.
Kendinizi tanımlayışınız, bir kadın ve genç bir kız olarak...
...kendinizi nasıl gördüğünüzü gösterir.
Evet. Ben böyleyim. Dahi falan değilim, anlıyor musunuz?
Ama işlerim tıkırında gidiyor.
-Bu önemli mi? -Popüler olmak mı?
-Dalga mı geçiyorsunuz? Olay bu. -İğrenç.
-Popüler olmanın bir önemi yok. -Neyin var?
Bir kadın popüler olmak isterse kendini gösterir.
Dar giysiler ve makyajın onun gerçek kişiliğiyle bir ilgisi yoktur.
Erkeklerin bir önyargısıdır.
-Beyler, bırakın bitirsin! Susun! -Çok basit.
Erkeklerin kafasında resimler var...
...kadınların nasıl olması gerektiğine dair.
O resimler gibi olmaya çalışıyoruz ama bize bir şey vermiyor. Bu, tuzak.
Öyle mi? Güzel değilsen tuzak olabilir ama ben güzelim.
Olmadığım biri gibi davranıyorsam aptalın tekiyim.
Ben buyum işte, Bay Thackeray. Efendim.
-Bunu söylediğine inanamıyorum. -Aptalca.
Aptalca olan nedir, Bay Cameli?
Önemli biri olmak harika. Hiç kimse değilseniz ne önemi var?
Hiç kimse olmak gibi bir şey var mı?
Evet, var. Kendi hatan.
-İtilip kakılmana izin verdim. -Onu itip kakan kim?
-Herkes. -Sen?
Evet. Ben. Herkes.
Bu, onu hiç kimse yapmaz. Herkes bireydir.
Belki de bir avuç salakla kavga etmekten daha iyi işleri vardır.
Karşılık vermeyenlerin tepesine çıkanlar hiç kimsedir.
Bu kaltak hayatı boyunca hiç mantıklı laf etti mi?
-Buraya kadar. Çıkalım. -Buna yarın devam ederiz.
-Bir dakika. -Evet?
Hemşireye gidin ve buna baktırın.
Kardeşimden uzak dur. Bu o kadar zor mu?
-Şu anda zor. -Beni dinle, tamam mı?
Buraya geldiğinden beri seni dinliyorum.
Bize vermeye çalıştığın derin, anlayışlı adam zırvalarını anlıyorum.
Bunu yutmam. Kardeşim de öyle.
Bunu ne kadar erken anlarsan incinme olasılığın o kadar azalır.
Gidelim. Beni bırakacaklarını söylemiştim.
-Beni mi görmek istedin? -Çete olayını duydun.
Bir tarafın saldırısına öbür tarafın saldırısıyla yanıt verilir.
-Kimler karıştı? -Wilsie ve kardeşi Arch.
Senin sınıfındalar. Deneyimli bir öğretmen bulmalıyım.
-Deneyimli mi? 28 yılım var! -Londra'da ve emeklisin.
O çocukların nasıl olduğunu bilen birini sınıfa sokmalıyım.
Onlarla tanışmadan bir karar vermiş olan biri mi?
-Bu, deneyim değil. Bu, ön yargı. -Beni iyi tanıyorsun.
O çocuklar H bölümüne konduğu an gelecekleri karardı.
Bu, ön yargıdır.
Zeki ve parlak görünmedikleri için kaybetmelerine izin veriyorsunuz.
Bu, ön yargıdır!
Zihinlerini açmaya çalışıyorum, Horace...
...ama senin zihnin kapalıyken bu ne işe yarayacak ki?
Güney'de lokantalarda ırk ayrımına karşı savaş verildi.
O insanların kullandığı ilke '' pasif direniş''ti.
İnsanlar üzerlerine kahve ve hardal döktüklerinde öyle oturdular.
Bazen karşılık vermemek güçlü bir yanıt olabilir.
-Ben onları haklardım. -Buna izin verilmesi aptallık.
Onlar kazandı.
Stan karşılık vermek istemiyorsa buna mecbur değil.
-Bu mu yani? Posesif bilmem ne? -Pasif direniş.
Tek istediğim...
Evet. Öyle. Öyle işte.
Bay Cameli kim olduğu hakkında kesin bir düşünceye sahip galiba.
Ya siz, Bay Davanon?
Buna ihtiyacım yok. Herkes kim olduğumu bilir.
-Herkesin tanıdığı biri misiniz? -Kesinlikle.
Dediklerinizi duyuyor musunuz? Dediği şeyleri duyan var mı?
'' Herkes beni tanır.'' '' Buradaki en seksi şeyim.'' '' Bir numarayım.''
Kim olduğunuzu anlatmak...
...kolaymış, aynaya bakmak yetermiş gibi konuşuyorsunuz.
Kim olduğunu anlamak zordur. Bunu mu söylüyorsunuz?
Dürüst olan tek kişi Stan.
Herkes rollere bürünmüş. Korkuyorlar.
-Nelerden? -Her şeyden.
Hiç kimse olmaktan. Mezun olmaktan. Sonra ne yapacaklar?
Evde olacağım.
-Annem aktris... -Hangi oyunda oynadı? Cats?
- Les Miserables? -Turnede.
Aktris olmak, olmadığın biri gibi görünmektir.
Bunu her zaman yaptığımızı söyler.
Konuştuğumuz şey hakkında bir şiir yazdım. Okumak istiyorum.
Evet, dinlemeyi çok isterim.
'' Bu konuda yeniyim anne ama sen bu işi bilim haline getirdin.
''Olmadığın biri olmayı.
'' Başladığında eğlenceli miydi?
'' Belki de bir anneyi oynayabileceğin bir oyun bulabilirsin, anne,
'' Rebecca'nın serseri rolünü ve Danny'nin Danny rolünü oynaması gibi.
''Aslında olmadığın biri olmak eğlenceli, değil mi?
'' Belki sabahları hariç...
'' ...ya da gece geç saatlerde odada sadece ben varken...
'' ...ve rol yapma vakti bittiğinde.
'' Boş bir odada kandırılacak hiç kimse olmaz..
'' Boş bir odada kendim olabilirim.
''Sorun ne, Evie? Hayatın boyunca hep başkası oldun.
'' Boş bir odada Evie olmaya çalış.
'' Unuttun mu yoksa hiç bilmiyor muydun?''
-Selam. -Öğrencilerini konuşurken duydum.
Bugün ne yaptın?
Evie Hillis yazdığı bir şiiri okudu. Müthişti. Yardım edeyim.
Teşekkürler. Evie yeteneklidir.
-Neden H bölümünde? -Yavaşça oraya kadar düştü.
Yazık oldu. Okul gazetesi için yazmasını sağlamaya çalıştım.
Gitmeliyim.
Nasılsınız, Bay T? Bugünkü ders harikaydı.
Evet, öyleydi.
İşime burnunu sokmama konusunda ne demiştim sana?
Derdin ne senin?
-Montunun altındaki. -Ne olabilir?
Bence kapıdaki metal dedektöründen geçiremeyeceğin bir şey.
-Bence bir tabanca. -Diyelim ki öyle, ne yapacaksın?
-Benden alacak mısın? -Hayır. Bana kendin vereceksin.
Silahım var ya da yok, bu durumda ya yanılıyorsun ya da delisin.
Sana şunu açıklayayım. Benden hoşlanmadığının farkındayım.
Bunun kişisel bir şey olmadığını düşünüyorum.
Bu okulda silaha ihtiyacın olduğunu düşündürecek sorunlarını bilmiyorum.
O sorunlar her neyse, benimle bir ilgisi yok.
-Hiç yok. -Beni vurmak istemezsin.
Bunu düşünmüyordum ama fikrim değişiyor.
Şunu bir düşünelim.
Sadece ikimize bakarsan benim hareket etmeyeceğimi görürsün.
Şimdi...nerede olduğumuzu düşün. Lobideki polisin hemen yukarısında.
Beni vursan bu odadan dışarı çıkamazsın.
Benim için hayatını çöpe atacağını sanmıyorum.
-Her şeyi düşündün, değil mi? -Düşündüğümü biliyorsun evlat.
Şimdi bana silahı ver.
Ya sonra?
-Silahı teslim edeceğim. -Her durumda yanarım.
-Silahı teslim edeceğim, seni değil. -Nereden aldığını sorarlar.
Onu da ben düşüneyim.
Beni harcamak isteyen çok insan var. İşlerini kolaylaştırdın.
-Tommie bizi bekliyor. -Haydi.
-Silah yanında, değil mi? -Gidelim.
Silahı var.
İkinci kattaki lavaboda bunu buldum.
-Buldun mu? -Doğru.
Bunu bir çocuktan aldıysan kim olduğunu bilmemiz gerekir.
Buldum. Bunu teslim edeceğim kişi siz misiniz, değil misiniz?
Teşekkürler.
Dinle beni, birinin yaralanacağını, öldürüleceğini hatta belki de...
...vurulacağını düşündüm.
Ama kimse yaralanmadı bile. Hiçbir şey olmadı.
-Yolunuzu mu kaybettiniz? -Hayır.
Belki yardımcı olabilirsiniz. Douglas'lar burada otururdu.
Uzun süre önce gittiler. Uzun süre önce.
HAYATTA KALMAK
Başarıp başaramamak...
...varlığımızın devam etmesi ya da son bulması.
Karşımızdaki soru şu:
böyle bir ülkede hayatta kalmak için neye ihtiyacımız var?
-İşe. -Bağlantılara.
-Cesarete. -Zeki olman gerekir.
-Eğitim almak gibi mi? -Bu kıçıkırık okulda değil!
Eğitim alamayacağını mı sanıyorsun?
Kitaplar insanı eğitebilir ama geçerli değil.
-Neden geçerli değil? -Bize iş vermiyorlar.
Sosyal yardımınız fazla devam etmeyecek. O zaman ne yapacaksınız?
-Annem yardım almıyor. -Sakin ol. Dur.
Bir şey soracağım Bay Carrouthers.
-Annenizin eğitimi var mı? -Ailemi buna karıştırmayın.
Annemin iki işi var ve ölümüne çalışıyor!
Ve hayatta kalıyor.
Annelerimiz ya da babalarımız ya da birileri hayatta kalmanın...
...bir yolunu bulduğu için buradayız.
Şimdi sıra sizde.
Yarın için bunu düşünün...
...hayatta kalmak için kendinize nasıl yardım edebileceğinizi.
Tüm bunlar saçmalık. Burası H sınıfı.
H sınıfına gönderildiysen başaramayacağını düşünüyorlardır.
H, cehenneme gideceksin demek.
-Bizim için karar vermişler. -O halde bunu değiştirin.
Tabii ya. Sizin orada veya gittiğiniz yerde belki işe yarayabilir.
İngiltere'de öğretmenlik yaptınız. Kendinizi bir şey sanıyorsunuz.
-Ben bir şeyim. Herkes öyle. -Bu ülkede bir hiçsiniz.
Kaç okulda ders verirseniz verin insanlar sadece siyah teninizi görür.
-Ne görmelerini istiyorsun? -Beni.
Sen kimsin? Kendini, görülmek istediğin gibi görüyor musun?
O halde etrafındaki dünya ne kadar zor olursa olsun...
...şerefli bir şekilde yaşayabilmek için kendinde...
...kişilik, disiplin, kararlılık görmelisin.
Sen böyle misin? Değilsen öyle olmak mı istiyorsun?
Öyleyse, gel.
Biraz yürüyelim...
...ve neler görmelerini sağlayabileceğimize bakalım.
Gelmiyor musun?
Alışverişe mi gidiyoruz?
Bir deney yapıyoruz. Gönüllüye ihtiyarımız var.
Gönüllü olur musunuz, Bay Davanon?
İnsanların bize tepki verişinden neler öğrenebileceğimize bakalım.
Otobüs durağındaki kadını görüyor musun?
Ona doğru yürü. Ona doğru yürüdüğünü görünce ne düşündüğünü sor ona.
-Bu kadar mı? -Sonra gel ve ne söylediğini anlat.
-Pekala, Frankie. -O, beyaz. Bir şey kanıtlamaz.
Deney yaparken kontrol grubu olur.
Bay Davanon kontrol grubumuz.
Hey!
Haydi, Frankie!
Aferin, Frankie!
Hey, Frankie, pes et!
Şimdi bir gönüllüye daha ihtiyacım var. Arch.
Önce bu konuda konuşmak istiyorum.
Hey, ne konuşuyorlar?
Affedersiniz, hanımefendi. Sizinle konuşabilir miyim?
Adım Archie Carrouthers. John Adams'da öğrenciyim.
Bir okul projesi üzerinde çalışıyorum. Yardımcı olur musunuz?
Dün orada gördüğümüz şey, insanların bizi algılayışlarını...
...büyük ölçüde bizim kontrol ettiğimiz.
'' Hey!'' deyince bir tepki alırsınız...
...''Affedersiniz, efendim,'' deyince farklı bir tepki.
Birine saygılı konuşunca, saygı görme olasılığımız artar.
Her zaman değil ama tehmin ettiğinizden daha sık.
Zekiyseniz, bu yeterli olmalı.
Nezaket. '' Lütfen.'' ''Teşekkürler.'' ''Affedersiniz.'' Sihirli kelimeler.
-Hey...Bay Thackeray. -Bayan Torrado. Nasılsınız?
-Konuşabilir miyiz diye düşündüm. -Elbette. Aklınızda ne var?
Konuştuğumuz bazı şeyler hakkında bir hayli düşündüm...
...Evie'nin kim olduğumuzu bilmediğimizi söyleyişi gibi şeyleri.
Bazen çok zordur.
Evet. Düşündüm de, '' Kim olduğumuzu biliyorsak...
'' ...ve artık o kişi olmak istemiyorsak ne olacak?''
İnsanlar değişebilir.
Sabah kalktığında neyi giyeceğimi, saçımı ve makyajımı...
...düşünmem gerekiyor.
-Beni çıldırtıyor. Ağlamak istiyorum. -Neden yaptığını düşünüyorsun.
Neden yaptığımı biliyorum.
Kimse kendisine özen göstermeyen bir kızı sevmez.
İyi göründüğümü biliyorum ve bundan hoşlanıyorlar.
Senin için önemli mi?
Yani kendine karşı saygın olmalı.
Bilmiyorum. Kimse sizi sevmiyorsa...
Önce kendinizi sevmelisiniz, doğru mu?
Rebecca, nereye gidiyorsun?
Bay Thackeray, dinlediğiniz için teşekkürler.
-Az önce Bay Thackeray'e rastladım. -Evet, bekliyordum.
-Bay Thackeray. -Görüşürüz, Mr Thackeray.
Beni beklettim. Böyle olmaz, sürtük.
Üzgünüm. Üzgünüm dedim.
Yüzün darmaduman olmuş. Ucuz bir fahişeye benziyorsun.
Bir dakikaya ihtiyacım var. Hemen toparlanırım.
Boş ver. Zaten kimsenin yüzüne falan baktığı yok.
Hey! Biraz gecikti ama geldi. Eğlence vakti.
Frankie, bunu artık yapmak istediğimden emin değilim.
Haydi. İşte geliyor. Geciktiği için üzgünüm beyler.
Üzgün olduğunu söyley. '' Üzgünüm!'' de. Haydi, söyle. O üzgün, çocuklar.
Haydi, bir şey yapmadan önce bana parayı ver.
SLUM BUSTER'lN TOPLUM BAHÇESİ
-Çok güzeller. -Merhaba, Bay Thackeray.
-Bunu sık sık yapar mısın? -Fırsat buldukça.
Bir şeyleri...yetiştirmeyi seviyorum.
Çok güzeller. Londra'daki dairemin arkasında bir bahçem vardı.
Seni işinden alıkoymayayım. Yarın derste görüşürüz.
Bay Thackeray, belki de bundan derste söz etmemeniz iyi olur.
Çiçekler ya da mahalleyi güzelleştirmek kötü değil ki.
Merak etme. İstemezsen hiçbir şey söylemem.
ÇİÇEKÇİ ASİSTANl ARANlYOR
-Affedersiniz, hanımefendi. -Buyurun. Yardımcı olabilir miyim?
Evet. Galiba olabilirsiniz.
-Çekil üzerimden. Çekil! -Şşt! Endişelenme küçük kardeş.
Seni çok kötü deşmeyeceğiz.
Bir iyilik yapıp abine bir mesaj iletir misin acaba?
Ona şunu sor: ''Ölü olmak nasıl bir duygu?''
-Bay Thackeray, bu harika. -Teşekkürler. Çok güzel.
-Onu görmeye gidecek misin? -Evet.
Pekala. Tamam. Bir duyuru yapacağım.
Bölgedeki iş adamlarıyla konuşacağım...
...müteahhitlerden, bilgisayarcılara ve gaz şirketine kadar.
Okuldan sonra çalışmak isteyenler...
-Yetersizler için yardım mı bu? -Elinizi görmedim Bay Davanon.
Herkesin başkalarıyla ilgilenmesinden bıktım.
-Bize ne olacak? -'' Biz'' kim?
-Sizi içermiyor. -Bir şey söylemeye mi çalışıyorsunuz?
Herkes siyahlara, Porto Rikolu'lara, eşcinsellere ve kadınlara...
...yardım etmek için canla başla çalışıyor.
Ama ben beyazım ve kimsenin listesinde yokum.
Bu aptalca. Nedenini söyleyeyim.
Birincisi, kimse kimseye bedava bir şey vermez.
İhtiyar size iş bulmak istiyorsa o işinize devam etmelisiniz.
İkincisi, siyahların girmesine '' izin'' verdikleri bu işlerde...
...daha önce hiç siyah insan çalışmadı.
Bunca zaman o işleri hep beyazlar aldı.
Bundan şikayet ettiğinizi duymadım.
O tembel hayatında bir kez bile iş falan aramadın...
...bu yüzden neden söz ettiğini bilmiyorsun.
Babam hep işe bir siyah almak zorunda çünkü patronu ona...
-Baban ustabaşı mı? -Kesinlikle.
Kaç siyah ustabaşı olduğunu bana söyler misin?
-Çok etkileyiciydi. -Çıplak gerçek bu.
Dur. Çıplak gerçek en iyisidir. Sınıfta pek konuşmuyorsun.
Söylemem gereken bir şey olduğunda söylerim.
-İnsanlar dinliyor. Fark ettin mi? -Hayır.
-Başka önemli endişelerin var mı? -Evet. Hayatta kalmak gibi.
Takım elbiseli bir siyahın...
...benim büyüdüğüm yerde işe yaramayan derslerine ihtiyacım yok.
Bir düşüncen varsa niye ortaya atmıyorsun?
Bir çeten var.
Polisler öyle diyor. Siciline ''çete lideri'' yazdılar.
Demek lider değilsin?
-Yanlış adamla konuşuyorum galiba. -Öyle olmalı.
Ne zaman büyüyeceksin?
Liderlik az bulunan bir şeydir.
İnsanda doğuştan bulunur. Bunu istemedin ama sende bu var.
Seni izleyen insanlar var ama onları götürecek yerin yok.
Sistemin işleyişini beğenmiyorsun. Orası kesin.
Bu yeteneği ve öfkeyi bir şeyler başarmak için kullansana?
-Kendim için bir şeyler yaparım. -Ne? Kavga etmek mi?
Sefil bölgeni korumak mı?
25 yaşını gören çete liderleri olmaz. 20 yaşına yaklaşıyorsun.
-Sorunlar çıkabiliyor. -Bir hiç için ölmek aptallıktır.
-Aptal olduğunu sanmıyorum. -Belki de umursamıyorum.
Kardeşin seni hiçliğe takip eden insanlardan biri.
Ona olacakları umursuyor musun?
Belki bir soruya cevap verebilirsin.
Arch ve Wilsie Carrouthers arasında bir yaş fark var.
-Bence iki yaş. -Ama aynı sınıftalar.
Wilsie 8. ve 1 1 . sınıfı tekrarladı.
Yasa ne? Mecburen mezun mu edilecek?
-1 6 yaşında bırakabilirsin. Niye? -Çünkü hala burada.
Yarın görüşürüz.
-Nasılsınız, Bay Thackeray? -Bay Laredo, keyfiniz yerinde.
Evet. Şu sözünü ettiğiniz şu işler var ya, düşündüm de...
Ben hep düşünüyorum! Bizimle ilgilenmeniz güzel.
Herbie ve Angel'ın işe ihtiyacı var ama size sormaya çekiniyorlar.
Bu bilgiyi sırf iyiliğinden dolayı bana iletmiyorsun.
Onlardan para talep ediyorsun.
Onlar benimle ilgileniyor, ben de sizinle.
İlgilenmiyorum, Bay Laredo.
Sizin o cefakar insanlardan biri olduğunuzu...
Bir, ona fedakar denir. İki, şunu anla.
Senin tezgahınla ilgilenmiyorum.
Başkasının işinden yüzde almakla ilgilenmiyorum.
Uğraşmama değmiyor.
-Elimden geleni yapıyorum. -Hayır, yapmıyorsun.
Elinden geleni yapmaya yakın bile değilsin.
Etrafta birkaç metelik aradığın sürece asla yaklaşamayacaksın.
-Çok zeki bir çocuksun. -İdare ediyorum.
Hayır, idare etmiyorsun. Olay da bu zaten.
Hep acele ediyorsun ama bir yere varamıyorsun.
Varıyor musun?
Evet, geliyorum.
-Bay Thackeray! - Clarion'a uğradım.
Onlarla tekrar görüşmemişsin.
Aslında işe ihtiyacım yok.
-Annenle konuşabilir miyim? -Burada değil.
-Girmemem için bir neden var mı? -Hayır, elbette yok.
Evde değil. Sonra gelebilirsiniz ama kararı bana bırakacaktır.
-Bunu konuştunuz mu? -Evet.
-Peki o... -Benim kararım olduğunu söyledi.
Onunla konuşmanız için bir neden yok.
-Annen burada yaşamıyor. -Turnede.
Ama geri dönecek.
Yakında dönecek. En kısa sürede döneceğini biliyorum.
Kariyeri için önemli.
-Yoksa onun... -O, turnede değil.
Bir oyunda oynamıyor.
Burada kalmalıyım. Biri öğrenirse beni yetimhaneye yollarlar.
Ama geri gelecek.
Burada olmalıyım. Onunla ilgilenmeliyim.
Başkası yok, Bay Thackeray. Lütfen.
-Nerede? -Hapiste.
Uyuşturucu terapisi görüyor, çok iyi bir terapi.
Bu sefer uzak duracaktır.
Seni yetimhaneye yerleştirtmem. Merak etme.
Yanında kalacak birini bulmama ne dersin?
Bunu yapabilir misiniz?
Bundan çok daha zor şeyler sürekli yapılıyor, Evie.
Bir kızla çıkmak, erkeklerle takılmak gibi değil. Bir şey beklersin.
Ona hamburger ısmarladı diye seninle çıkması mı gerekiyor?
Kiminle dalga geçiyorsun? Kızlar, erkeklerin istediği şeyi ister.
-Ancak rüyalarında! -Sence bu doğru değil mi?
Seks, sekstir, tamam mı? Erkekler köpektir.
Beyinleri donlarına iner ve elleri ahtapot kolu gibidir.
Cuma gecesi seni transparan gömleğin ve dar eteğinle gördüm.
Erkekleri soğutacaksan, onları ne diye ateşliyorsun?
Bence kızlar seksten kaçınmıyor. Onlar için anlamlı olması gerekiyor.
-Aradaki fark bu mu? -Hayır. Mesele burada.
Herkes bir erkeğin hemen kızın donuna inmek istediğini düşünüyor.
-Sen istemiyor musun? -Her zaman değil.
Yapmayacak olsak bile kafalarında yapacağımızı düşünüyorlar.
Kimse nereden geldiğini bilemez. Sadece iki kişi var sonuçta.
-Öyle de olmalı. -Ve ne oluyorsa oluyor.
Çok ilginç.
Bay Thackeray, ya siz? Bir takıntınız var mı?
-Laflarına dikkat et. -Hayır, adil bir soru.
-Ben evliydim. -Karınızı İngiltere'de mi bıraktınız?
-Evliydim dedi, salak! -Karım birkaç yıl önce öldü.
-İngiliz miydi? -Kapa çeneni.
-Sen kapat! -Evet, İngilizdi.
Siyahtı, belki merak etmişsinizdir.
Burada bir şeyler var mı?
-Şu anda yok. -Nihayet konuya giriyoruz.
-Görünüşe göre öyle. -''Şu anda yok'' ne demek?
Yıllar önce, çok gençken, buralı bir kadın tanıyordum.
-Daha önce buralara geldiniz mi? -Buralıydı.
Ama Guyana'ya da gelmişti. Ailesi orada bir yıl kaldı.
-Evli değil miydiniz? -Karımla tanışmamdan önceydi.
Siz ve Güney Yakalı kadın arasında ne oldu?
Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum.
Bazen düşündüm de...
...bir erkek ve kadın arasında iyi bir şey varsa...
...bir ömür boyu sürer.
Bazen daha da fazla.
Böldüğüm için üzgünüm ama Bay Weaver sizi görmek istiyor.
Tamam. Ders biter bitmez yanına giderim.
Dersi devralmamı söyledi.
Dedektif Dennis ve Alvarez'in size bazı soruları var.
-Odadan çıkmamı ister misiniz? -Gerek yok. Lütfen oturun.
-Bir silah teslim etmiştiniz. -Evet, hatırlıyorum.
Güzel. Testler yaptık. 5 ay önce bir çatışmada kullanılmış.
Bir polis memuru ağır yaralanmıştı.
-Buna üzüldüm. -Kimden aldığınızı öğrenmek isteriz.
Keşke yardım edebilsem ama size söyleyemem.
O tabancayla bir polis vuruldu.
Ateş edenin buradan biri olduğunu göstermez.
-Onu biz düşünelim. -Size yardım edemem. Söz verdim.
Bir suçluyu gizleyerek adalette engel oluyorsunuz, Bay Thackeray.
Suçlamalarda bulunmayalım.
Biri bana güvenmeseydi o silah sizde olmazdı.
Bu değişmedi ve değişmeyecek de.
Şimdi müsadenizle sınıfıma dönmeliyim.
Mark, üzgünüm ama başka seçeneğim yok.
Burada öğretmenlik yapman için bir yol göremiyorum.
Yerine birini bulana kadar sınıfa Emory bakacak.
Bay Emory size kompozisyon verdi. Umarım hazırsınızdır.
-Neden gidiyorsunuz? -Kişisel bir şey.
Burada da çok kişisel şeyler yaptık.
-Daha iyi bir iş mi buldunuz? -Yaşamayı bilen çocuklara hocalık mı?
Kişisel değil. Ortalık onun için biraz ısındı.
-Neden söz ediyorsun? -Aşağıdaydım.
Weaver'ın bürosundan polislerle çıktı. Kesin birini gammazlamıştır.
Buna inanmıyorum.
Anahtar teslim etme prosedürünü bilmiyorum.
-Sana veririm diye düşündüm. -Böyle gerektiği için üzgünüm.
-Gerektiği mi? -Bana başka seçenek bırakmadın.
Bir öğrenciye söz verdim. Bunun bir önemi yok mu?
Senin durduğun yerden bunu söylemek kolay.
O ya da başka bir öğrenciyi değil tüm okulu düşünmek zorundayım.
Okul budur işte, Horace...
...o ya da başka bir çocuğu.
Ve birbirini.
-Bunu eskiden bilirdin. -Suçlamaya başlamadan önce...
Ödün vermeye başlayınca durmak zordur.
-Bunu Okul Kurulu'na anlat. -Bir ödün, fazladan bir ödündür.
Bunu Eyalet'e, Federal görevlilere anlat.
İşini korumuş olabilirsin...
...ama yönettiğin şey artık bir okul falan değil.
Mark, buradaki yanlış burada düzeltilemez.
Burası ortalığın yatıştığı yer.
Ne olursa olsun herkes kendi hattını çizer ve orada durur.
Ben öyle görüyorum. Ve bunu göremiyorsun...henüz.
Sana şans diliyorum.
Sana da.
RlCHARSON'LAR İÇİN AFRİKA TARZl DÜĞ ÜN
-Bir sorun var mı? -Yok.
Gazete eski sayılarn dosyalarını tutuyor mu?
İlk sayıya kadar 45 yıllık arşiv var evlat.
Evie, ne yapıyorsun?
Gir! Tanrım! Bir sorun mu var?
Senden...
Gidiyorsun!
Herkes bizi beceriksiz olarak gördü ama seni yüzüstü bırakmadık.
Danny üniversiteyi düşünüyor.
Rebecca, Frankie için işe çıkmayı bıraktı.
Hatta ben o gazeteye gittim.
-Bu harika. -Ama sen bizi terk ediyorsun.
Eğer öyle görünüyorsa buna karşı bir şey yapamam.
-Beni niye görmek istemiştin? -Benimle ilgili değil.
Şu tanıdığın kadın. Adı Emily Douglas mıydı?
-Nereden biliyorsun? -Gazetede çalışıyordum.
Eski sayıları gözden geçiriyordum.
İş sayfalarında Lawrence Douglas adında bir mütteahit buldum.
Guyana'da alışveriş merkezi işi almıştı. Büyük bir haberdi.
Çok düşüncelisin. Etkilendim.
Altın Rehber'e baktım. Şirketi artık faal değil.
Telefon rehberini denedim, Evie. Polisi bile denedim.
-Toplum sayfalarına bakmadın. -Ne?
Emily Douglas 26 yıl önce Jack Taylor diye biriyle evlendi.
İlanda ailelerin adresleri verilmiş.
Birkaç yere telefon açtım. Kocası iki yıl önce öldü.
Bir oğlu var. Seninle tanışmak istiyor.
-Seni sonra ararım. -Bay Taylor'la görüşecektim.
Benim. Nasılsınız, Bay Thackeray? Annem çok hasta.
-Bunu duyduğuma üzüldüm. -Gelin, sizi ona götüreyim.
Bu durumu açıklamam gerekiyor galiba.
Uzun zaman önce anneniz ve benim yakın bir ilişkimiz olmuştu.
-Size aşıktı. -Bunu söyledi mi?
-Evet. -O halde niye...?
Niye mi gitti? Bırakayım da o açıklasın.
Ortadan kayboldu. Mektuplar yazdım. Hepsi geri geldi.
Mektuplara büyükbabam el koydu. Onları geri yollattı.
Anlıyorum.
Karım öldükten sonra bir daha evlenmeyi düşünmedim.
Ama annene neler olduğunu düşündüm sürekli.
Chicago'da bana bu iş önerildiğinde kabul ettim.
Onu bulmak için bir fırsat daha istiyordum galiba.
Buldunuz.
Anne? Biri seni görmeye geldi.
Bir fincan kahve alacağım. Siz ikiniz konuşmak istersiniz.
Uzun zaman oldu Emily. Çok, çok uzun bir zaman.
Şu halimize bak, Mark. Kaç yıl oldu?
Aradan yıllar geçti. Sanki dün gibi geliyor.
Mark, şükürler olsun ki değişmemişsin.
Bana ne diyeceğini çok iyi biliyordun.
Son birkaç aydır seni çok düşündüm.
Sonum gelmeden önce seni bir kez daha görmek istedim.
-Sona mı geldim? -Bunu konuşmayalım.
İyi bir hayat sürdüm. Şuraya otur.
Mark, evlendin mi?
Uzun zaman önce öldü.
-Seni mutlu etti mi? -Etti.
Güzel. Buna sevindim.
Son 30 yılın büyük kısmında birlikte geçirdiğimiz...
...bir buçuk yılı düşündüm.
Birlikte olma şansımız olsaydı böyle mi olurdu...
...diye sürekli olarak düşünüp durdum?
Bahçe.
Hala bahçede tenime değen ellerini hissedebiliyorum.
Gerçekten o kadar mükemmel olan bir şey var mı?
Bunu asla kaybedemeyiz. Değişmez bile.
Yıldızların yapraklara dolaşmış gibi halleri.
Hep oraya takılacaklarını düşünürdük.
Ve takıldılar da, Emily. Hala oradalar.
Ah, Mark.
-O halde niye...? -Kafam çok karışıktı. Çok.
Babam bizi oradan çok hızlı çıkarttı. Başım dönüyordu.
Tavırlarıma tam olarak hakim değildim, değil mi?
En azından o dönemde.
Bazen seni düşünmek o kadar acı verdi ki, Mark.
Senin acın, benim acımdı, Emily.
Hayır. Hayır, Mark. Bilmeden tek başına olmak senin için daha zordu.
En azından ben yalnız değildim.
Oğlun yanımdaydı.
Böldüğüm için üzgünüm. Doktor dedi ki...
Sana anlattı.
Nerede kaldın? Seni bekledim!
-Bekledin mi? -Bela çıkacak.
-Sakin ol. Ne tür bir bela? -Wilsie bir alet daha buldu. Tabanca.
-Bir tane daha mı? -Ondan aldığın...
-Sana bunu anlattı mı? -Bir düşün.
Ben her şeyi bulan adamım. Ona tabanca bulmamı istedi.
-Onun tabancası değil miydi? -Herifin birinden aldım.
-Bir çatışmada kullanılmış. -Wilsie o silahı hiç görmemişti.
-Polise anlatacak mısın? -Adama tabanca bulduğumu mu?
Bir polisi vurmaktan hapse girebilir.
-Onu ihbar etmemeliydin. -Etmedim!
-Ne diyorsun sen? -Wilsie'de olduğunu bilmiyorlardı.
Silahı verdin ama hiç isim vermedin mi? Bunu yanına...
Bunu yanına bırakmadılar! Bu yüzden kovuldun.
Wilsie bunu bilmiyor. Polisin onu aradığını düşünüyor.
Bir silah alıp Tommie'yle hesaplaşacaktı.
Biri veya ikisi de ölecek. Kaybedecek bir şeyi olmadığını düşünüyor.
Onu bulmalıyız. Bulduğumuzda ona destek olur musun?
Sen oldun ve kovuldun. Bana ne olacağını sanıyorsun?
Konu o değil. Bunu söylemeye çalışıyorsun.
-Bir şey demiyorum. -Siz...efendim...Bay Thackeray'siniz.
Beni buna nasıl ikna ettiğinizi bilmiyorum.
Onu bulursanız ona destek çıkarım.
Pekala Bay Thackeray, buraya kadar. Gidiyorum.
Öyle mi?
-Burada ne işin var? -Annenle konuşmak istiyorum.
-Buraya gelmen büyük cesaret. -Kim o?
Wilsie iki yıl önce okulu bırakabilirdi ama bırakmadı.
Bunun yapmasının tek nedeni hayatında etkisi olan türde...
...bir annesinin olması.
Bu yüzden bana şimdi yardım etmenizi umuyorum.
-Wilsie'ye yardım etmemi sağlayın. -Wilsie'ye yardım etmek istemiyor.
-Onu belaya bulaştırdı. -Adamı bir dinleyeyim.
-Oğlumun başı ne tür bir belada? -Şu ana kadar ciddi değil.
Bunu bilmiyor. Bir silahı vardı. Onu bana teslim etti.
-Sen de polislere verdin. -Tekrar mı anlatmam gerekiyor?
Tabancayı polise verdim, kardeşinin adını vermedim.
Polisin peşinde olduğunu sanıyor. Bir silah daha buldu.
Başka yanlışlar yapmadan onu bulmalıyım.
Polisin Wilsie'yi bulmasına yardım edecek.
Kime güveneceğini bilmemek, hiçbir şey bilmemektir. Ona güveniyorum.
Güven. Kardeşinin saklandığı yeri biliyorsun. Onu götür.
Wilsie?
Benim, Arch. İçeri giriyorum.
-Yanındaki kim? -Thackeray.
Orada dur. Git buradan Arch.
-Sorun yok... -Dinle, ben hallederim. Git.
O sihirli numaranın tekrar işe yarayacağını sanmıyorsun ya.
Silah polisle çatışmada kullanılmış. Bir ilgin olmadığını biliyorum.
Öyle mi? Polisleri getirdin mi?
-Hayır. -Yine de beni arıyorlar?
-Hayır. -Yalan söylemeyi kes!
Rebecca seni onlarla gördü.
Elinde tabanca olmadan bana yalancı demeye cüret edemezsin.
Böyle daha mı iyi? Şimdi polislerle konuşmadığını tekrar söyle.
Aptallık etme. Tabii ki onlarla konuştum ama adını vermedim.
Okuldan niye ayrıldım sandın? Beni kovdular. Niye?
Buna niye inanayım?
Öğrencilerimin kendi başlarına düşünmesini sağlamaya çalışıyorum.
Hayatın duman olmadan önce bunu yapman kötü fikir olmaz.
-Bunun için ben endişeleneyim. -Annen endişeleniyor.
-Annemi buna karıştırma. -Nasıl?
Burada öylece konuşup durmayacağım.
-Dinle, polise gidersek... -Vazgeç dedim!
-İyi denemeydi, Tommie. -Dört tabancam var.
-Sende kaç tane var? -Bunun için endişelenme.
-Silahla yolunu açamazsın. -Şartları biraz eşitleyeceğim.
Şu işi aramızda halledelim. Sen kalk, ben de kalkarım.
Böylece bunu aramızda hallederiz.
Ne yapıyorsun? Eğil!
Bunu yapamazsın!
Bu da kim? Ne yapıyor?
-Bu Thackeray. -Thackeray?
-Deli mi? -Silahlı değilim.
-Seni öldürürler. -Git buradan.
Etrafta polis olmalı. Bu bir tuzak.
-Hala geliyor. -Sakin olun!
Kararını ver.
Ya beni vuracaksın ya da gideceksin.
-Haydi, eğil. -Başka kimse yok.
Dur! Kimse silahın üstüne yürümez.
Karar vermek için birkaç saniyen var.
Bir öğretmeni vurursak yanarız. Gidelim buradan. Haydi!
Amma cesur adammışsın, Bay Thackeray.
Müthiş bir adamsın. Hem de çok müthiş. Al.
Ben bir tane teslim ettim. Sıra sende.
Müthişsin.
Bunu teslim ediyorum. Biri beni sorgulamak isteyecektir.
İfade vermek istiyorum. Nerede dedektif bulabilirim?
-Dün gece Wilsie'yi tutuklamışlar. -Danny'yi de.
Oturun. Sizleri...
-Danny ve Wilsie'ye ne oldu? -Sizi ilgilendirmez. Oturun.
-Niye anlatmıyorsunuz? -Bay Thackeray niye yok?
Bu bir Tarih dersi. Yeni öğretmeniniz Bay Vollick.
Yerlerinize oturun ve kitaplarınızı açın.
-Bizim öğretmenimiz değil. -Evet, öğretmenimiz siyahtı.
-Sınav yapmak isteyebilirsiniz. -Sınav mı?
-Tutuklandınız sanıyordum. -Hayır, her şey yolunda.
Bay Thackeray her şeyi halletti. Avukatın olması gibi bir şey.
-Yanıtınızı aldınız. Oturun. -Hayır, oturmayacağız.
Bay Thackeray'in niye gelmediğini söyleyene kadar oturmayacağız.
-Sizi ilgilendirmez. -O, öğretmenimiz.
Öğretmeniniz bu sabah Londra uçağına biniyor.
Bu doğru değil.
-Disiplin istiyorum. -Saygı istiyor musunuz, Bay Weaver?
-O halde bize saygı gösterin. -Doğru.
Bay Weaver, gerçek bir öğretmenimiz oldu. Onu alamazsınız.
-Oturma eylemi duydunuz mu hiç? -Biz ayakta duracağız.
Evet, pasif direniş.
-Hala içerideler mi? -Şimdilik.
-Bunları onlara sen mi yaptırdın? -Galiba.
-Onlara biraz tarih öğrettim. -O halde içeri girsen iyi olur.
Thackeray! Thackeray! Thackeray! Thackeray! Thackeray! Thackeray!
Ben gideyim bari.
Bay Vollick sizlerle çok zor günler yaşadı.
Bu zahmeti için ona teşekkür etmenizi duymak isterim.
Teşekkürler Bay Vollick.
Böyle daha iyi. Şimdi oturalım. Yapacak işimiz var.
Sağlık sistemi ve yaklaşan seçimlerden söz ediyorduk.
Tekrar hoş geldiniz.
Merhaba. Dönmek çok güzel.
Tüm söylemek istediğim buydu. Yarın görüşürüz.
Evet, yarın görüşürüz.
Hayır, bir şey daha vardı.
Sen tanıdığım en müthiş erkeksin.
William Lopatynski.
Arch Carrouthers.
La Verne Mariner.
La Verne, Senatör Butler'ın kampanyasında staj yaptı.
Senatör başına büyük bir iş aldı!
Danny Laredo!
Rebecca Torrado.
Evie Hillis.
Evie gece gazetecilik dersleri alıyor.
Wilsie Carrouthers.
Wilsie, sokak çetelerine yönelik Federal Yardım Programı'nda.
Lynn Guzman.
Başaramayacağını düşündüğün anlar olmuştur.
Başaramayacağımı düşündüğüm anlar oldu.
Ne düşünüyorsunuz? Çiçekleri kendim hazırladım.
Bahse varım böyle bir mezuniyet töreni olmamıştır.
Sen bir dahisin. Çok güzel. Dans etmek ister misin?
Bay Thackeray, alabileceğim 500 ders var!
-Hepsini ilk yıl alma. -Denerim.
-Frankie? -Burada ne işi var?
Mezun bile olmadı.
-Ne yapıyorsun? -Arkadaşımla dans ediyorum.
-Söylediğim kişiyle dans edeceksin. -Seninle işim yok dedim!
-Öyle mi dedim? -Aynen öyle oldu.
Az önce John Adams'dan mezun oldum. Senin okulundan ise çok önce.
Ellerini çek yoksa ben çekerim.
-Kimse beni bırakamaz. -Kız gayet açık konuştu.
-Çek ellerini üzerinden. -Beni zorlayacak mısın?
-Gerekirse. -Çeteni mi getirdin?
-Ben buradayım. -Evet. Ben de.
Ben de.
O halde niye öylece duruyoruz?
Müzik!
Bu dansı lütfeder misiniz?
-Ona sorman gerekiyordu. -Soracağım.
-Ne zaman? -Galiba daha sonra.
Şimdi yapsana? Haydi.
Affedersiniz, Bay Thackeray. Hepimiz veda etmek istedik.
Henüz vedalaşmayalım. Parti daha bitmedi.
İngiltere'ye ne zaman döneceğinizi merak ediyorduk.
Bunu çok düşündüm.
Londra'da beni emekliye ayırdılar.
Bence burası hala emek istiyor.
Altyazılar: Murat Karahan