Jak powiedział ktoś sławny...
''Sami stwarzamy własne demony''.
Kto to powiedział? Co to znaczy?
Nieważne. Teraz ja to mówię.
Skoro tamten był sławny,
to już dwóch sławnych ludzi to powiedziało.
Nie wiem...
Zacznę jeszcze raz.
Cofnijmy się do początku.
BERNO, SZWAJCARIA
NOC SYLWESTROWA
Pół godziny do hejnału.
Tony Stark? Super wykład, stary!
Ja dałem wykład? I jak?
- Klasa. - Bełkot.
Moje ulubione połączenie.
- Gdzie idziemy? - W tango.
- Do ciebie. Pokażesz wyniki badań? - Pokażę. Ale na tango nie licz.
Panie Stark.
Ho Yinsen.
Imię, że ho ho.
Chciałbym panu przedstawić naszego gościa, doktora Wu.
- A, tego. - Pan Stark.
Kardiolog? Przyda jej się masaż serca, jak już ją...
Może innym razem?
Wszystko zaczęło się w Bernie, w Szwajcarii, w 1999 roku.
Stare czasy.
Nie sądziłem, że jeszcze powrócą.
Po co?
O! Cześć, Tony!
Aldrich Killian. Podziwiam twoje osiągnięcia.
- Moje? - Nie, moje.
Tak, ale panno Hansen...
mój instytut śledzi też pani karierę od drugiego roku MIT.
Nie ma miejsca.
A jednak. Przedarł się.
Czego szukasz?
Znakomite pytanie.
Wsparcia dla projektu, nad którym właśnie pracuję.
To prywatny think tank o nazwie Advanced Idea Mechanics.
Daj obie. Jedną zgubi, a druga się nie przyda.
Advanced Idea Mechanics, czyli AIM. Kojarzysz?
I widzę na koszulce.
Panie. Plereza wskaże wam drogę.
Dziękuję. Odezwę się.
Chciałbym z tobą pracować.
Tak?
Bądź na dachu za pięć minut.
Zwilżę tylko dzióbek. Kapujesz?
Widzimy się!
Wiadoma rzecz.
Niesamowite! To nie jest tylko teoria?
Już nie.
Możemy dotrzeć do obszaru mózgu odpowiedzialnego za naprawy
i za pomocą chemii zmienić jego kod.
Niewiarygodne.
Włamujesz się do genetycznego systemu operacyjnego żywej istoty.
Właśnie.
Proszę jej nie dotykać.
Nie lubi tego.
Nie jest taka jak inne. Chodźmy do sypialni.
Wara od jej krzaczka.
Poważnie.
- Zabierasz się za rośliny. - Chwilowo.
Nazywam to EXTREMIS.
Można to zastosować u ludzi.
- Odtwarzanie dendrytów... - To przełom.
Zapobieganie chorobom czy odbudowa kończyn.
Najmądrzejsza kobieta...
Ojej.
- W Szwajcarii. - Wybrnąłeś.
W tym tygodniu.
Prawie się nabrałaś, co?
Mówiłam, coś nie gra.
- A poziom telomerazyny? - Czego?
Padnij! Nie wstawaj, szefie.
- No już... - Zostań.
Zejdź ze mnie. Żyję.
Co to było?
- Z moim odkryciem... - Jest coś nie tak.
- To nie wirus milenijny? - Szczęśliwego Nowego Roku!
Widzimy się jutro.
- Gra? - Tak.
Będę za drzwiami.
Czemu wam to opowiadam?
Bo właśnie stworzyłem demony...
nic o tym nie wiedząc.
ZNASZ MNIE
Tak, to były czasy.
Ale życie toczyło się dalej.
Po krótkim epizodzie w Afganistanie pożegnałem się z tymi zabawami.
Zapomniałem o nocy w Szwajcarii.
DZISIAJ MALIBU, KALIFORNIA
Teraz jestem innym człowiekiem.
Zmieniłem się.
Znacie mnie.
- Kalibracja zajmie kilka godzin. - Nie. 48.
Repetytory wszczepione.
Znakomicie.
Chciałby pan także zignorować instrukcję bezpieczeństwa?
Skąd wiesz?
No, do roboty.
Głuptak?
Hej, głuptak!
Zasłużyłeś na tę czapkę.
NIEUK
Hej!
Dlaczego nie stoisz w kącie? Masz karę.
Nakapałem krwią, posprzątaj.
Przypominam, że nie śpi pan od 72 godzin.
Ostrość na mnie.
Dzień dobry paniom. Witamy na porodówce.
Z dumą informuję, że niebawem zjawi się
wasz bojowy i brutalny młodszy brat.
Zbliżenie i odjazd.
Wpisz datę i godzinę.
Wersja 42. Autonomiczny model przechwytujący.
Aktywacja programu.
Jarvis, igła na winyl.
Kurka.
Wszystko gra. Odpal resztę.
Trochę za szybko. Wolniej...
...ciut.
Wyluzuj, co?
No dawaj. Ja się ciebie nie boję.
Jestem boski.
Obserwować pana przy pracy to czysta przyjemność.
72 godziny bez drzemki to kupa czasu.
Gorzej już być nie mogło.
Co mnie podkusiło, żeby włączyć TV?
Wtedy zdarzył się on.
Niektórzy mają mnie za terrorystę...
...ale ja uważam się za nauczyciela.
Ameryko.
Gotowa na kolejną lekcję?
W 1864 r. w Sand Creek w Kolorado wojsko USA odczekało,
aż pokojowo nastawieni Czejenowie ruszą na łowy,
a następnie zaatakowało i wyrżnęło do nogi ich rodziny.
I zagarnęło ich ziemie.
39 godzin temu...
...zaatakowano bazę wojskową Ali Al Salem w Kuwejcie.
Dokonałem tego ja.
Urokliwy kościółek,
oczywiście pełen kobiet i dzieci.
Żołnierze byli na manewrach.
Wojownicy ruszyli na łowy.
Prezydencie Ellis.
Nie uważa pan na moich lekcjach.
I znowu panu uciekłem.
Wiecie, kim jestem.
Ale nie wiecie, gdzie jestem...
...ani gdzie uderzę następnym razem.
Wróciliśmy na wizję. Przerażający materiał.
To medialny zamach.
Ludzie zaczynają się bać.
Mandaryn wciąż jest na wolności.
Głównym elementem reakcji mojego rządu na ataki terrorystów...
jest nasz nowy sprzymierzeniec.
Ja znam go jako pułkownika Rhodesa.
Naród wkrótce go pozna...
jako Iron Patriota.
A jak zareagował pan prezydent?
Wyciągnął z lamusa War Machine i zafundował mu lifting.
Ta sama zbroja, tylko pomalowana na biało-czerwono-niebiesko.
Patrzcie tylko... I nazwali go żelaznym patriotą.
Na wypadek, gdyby ktoś jeszcze miał wątpliwości.
Tę nazwę wskazali ankietowani.
''Jestem Iron Patriot''! Beznadzieja.
War Machine brzmi zbyt agresywnie. Kwestia wizerunku.
A ogólnie co jest grane? Kto to ten Mandaryn?
Serio, co to za gość?
To ściśle tajne informacje, Tony.
Dobra. Było dziewięć zamachów.
- Dziewięć? - Oficjalnie trzy.
Nie znaleziono szczątków ładunku wybuchowego.
Zero odłamków.
Chętnie pomogę. Jeżeli chcesz.
Mam furę bajerów. Nowy skafander przechwytujący,
system rozbrajania. Gasi eksplozje w powietrzu.
Kiedy ostatnio się wyspałeś?
Einstein spał trzy godziny rocznie. A sporo dokonał.
Martwią się o ciebie. Ja się o ciebie martwię.
I ty przeciwko mnie?
Nie rób ze mnie sku...
...bańca.
Mogę prosić o autograf?
Jeśli pan Bańca pozwoli.
Spoko.
- Imię proszę. - Erin.
Byłeś super w Prezencie pod choinkę.
Słuchaj. Pentagon się trzęsie.
Wiesz, kosmici w Nowym Jorku, te sprawy.
Chcą odzyskać twarz.
Mandaryn to priorytet, ale to nie robota...
- ...dla superbohatera. - Właśnie.
To sprawa narodowa.
Tak. Wiem.
Co jest?
- Złamałem kredkę. - Co panu jest?
Daj na luz. Tony.
Jak wtedy uciekłeś z portalu?
Czekaj.
POMÓŻ MI!
Przepraszam.
Po prostu testuję skafander.
Kontrola serca.
Coś z mózgiem?
Praca serca i aktywność mózgu w normie.
Otruli mnie czy jak?
Analiza wskazuje jednoznacznie na ostry stan lękowy.
U mnie?
Przestań, ludzie patrzą.
Muszę lecieć.
Plakietka.
Plakietki, ludzie. Zawiesiłem instrukcję w WC.
Tony trzyma je w piwnicy.
Tu mogłyby się przydać.
Mam zastąpić niewykwalifikowanych pracowników robotami?
Twierdzę tylko, że najsłabszym ogniwem
naszych zasobów ludzkich są ludzie.
Powinniśmy usunąć to zagrożenie.
- Co? - Chwila, Bambi. Gdzie twoja...?
Co ty wygadujesz?
Happy?
Cieszę się, że zostałeś szefem ochrony.
- Idealna praca dla ciebie. - Dziękuję. Bardzo dziękuję.
- Odkąd jesteś szefem... - Nie trzeba.
...liczba skarg od personelu skoczyła o 300%.
Dziękuję.
To nie komplement.
Jak to nie?
Widać mieli coś na sumieniu.
- Przepraszam. - Tak?
Spotkanie o czwartej.
Czemu nic nie wiem?
Dokończymy tę rozmowę.
Teraz muszę załatwić pewną przykrą sprawę.
Pracowałam z nim, podrywał mnie. Trochę niezręczna sytuacja.
Nie podoba mi się to.
Pepper.
Killian?
Ekstra wyglądasz.
Naprawdę ekstra.
Ty też... ekstra.
Co się z tobą działo?
Nic wielkiego.
Pięć lat fizjoterapii.
Proszę, mów mi Aldrich.
Nie dostał pan plakietki?
Zrobimy wyjątek.
- Mówisz? - Tak. Spocznij.
- Będę w pobliżu. - Dziękuję.
Miło cię widzieć, Killian.
Ej, facet.
Wesołych Świąt.
Po latach walki z prezydenckim zakazem
''nieetycznych'' badań biotechnicznych,
mój instytut...
opracował taki drobiażdżek.
To technologia, którą nazwaliśmy EXTREMIS.
Przygaszę światło.
Oto ludzki mózg.
Chwilę.
To wszechświat. Pomyłka.
Może tak...
To jest mózg.
Są bardzo podobne, co?
Niesamowity.
Dzięki, to mój.
Jak to?
To wnętrze mojej czaszki. Transmisja na żywo.
Chodź, zaraz ci udowodnię.
Pozwól.
Uszczypnij mnie.
Zniosę to. No, szczyp.
A to co?
Kora czuciowo-somatyczna. Ośrodek bólu.
Ale chcę pokazać ci to.
EXTREMIS ujarzmia nasz potencjał bioelektryczny,
który przenosi się tu.
To nieużywane miejsce...
Ten obszar to dowód, że nasz umysł,
a właściwie całe DNA,
można gruntownie ulepszyć.
Rany.
Halo?
- Czołowy Ochroniarz? - Co?
Czego chcesz?
- Mam robotę. - Gnębisz stażystów?
Gdybym komuś powiedział, że chronię Iron Mana, wyśmiałby mnie.
Odszedłem, żeby zachować resztki twarzy.
- A teraz próbuję chronić Pepper. - Co się dzieje? Mów.
- Na serio? - Tak.
Przyszedł jakiś naukowiec. Bogaty. Przystojny.
- Nie poznałem. A mam oko do twarzy. - Świetne.
Więc prześwietliłem gościa.
Aldrich Killian. Spotkaliśmy go w...
Gdzie byliśmy na konferencji w 1999?
- W Szwajcarii. - Właśnie.
Nie kojarzę.
Bo nie jest blond laską.
Najpierw gadali o interesach. Ale teraz on pokazuje jej
swój wielki mózg.
- Co? - Wielki mózg.
I ją to kręci. Zobacz.
Chwila. Widzisz?
Co? Że ty ich widzisz? Odwróć ekran.
Nie znam się na technice. Musisz tu przyjechać.
- Przekręć, zobaczę, co kombinują. - Nie wiem jak!
I nie mów tak do mnie. Nie jesteś moim szefem.
Nie pracuję dla ciebie.
Gość mi śmierdzi. Jest z nim drugi, szemrany.
- Wyluzuj. - Tak?
Miej oko na wszystko. I wyślij ich na drinka.
Zainteresuj się tym.
Ta babka spadła ci z nieba, a ty ją zaniedbujesz.
- A wielki mózg? - Siedzi. Szemrany też.
Rozpracuję go. Prześwietlę.
Jak będzie skakał, trudno.
Tęsknię za tobą.
A ja za tobą. Takim, jaki byłeś.
Teraz masz super kumpli i nic już o tobie nie wiem.
Robi się groźnie.
Przerwę ci.
Masz paralizator?
Laska kradnie toner do ksero.
Powinieneś dać jej do wiwatu.
Jasne, brawo.
Wyobraź sobie, że możesz włamać się do mózgu każdego organizmu
i zmienić jego DNA.
Niesamowita sprawa.
Ale pewnie interesuje się tym głównie przemysł zbrojeniowy.
Superżołnierze, prywatne armie, a Tony nie chce...
Tony, Tony...
13 lat temu proponowałem mu współpracę z AIM.
Nie zgodził się.
Ale na tronie zasiada teraz inny geniusz,
który nie musi już słuchać Tony'ego
i ma mniej wybujałe ego.
Nie jesteśmy zainteresowani.
Choć życzę powodzenia.
Muszę przyznać, że jestem zawiedziony.
Ale jak mawiał mój ojciec:
''Zza zasłony klęski widać triumf''.
Głęboka myśl.
Choć dla mnie niejasna.
Dla mnie też. Mój staruszek był idiotą.
Czuję, że się jeszcze spotkamy.
Happy.
Auto już jest, możemy jechać.
Tak. Tylko jeszcze...
Rany, nie wzięłam... tego tam.
Skoczę...
WESOŁYCH ŚWIĄT, PEPPER
Przepraszam za...
Co to ma być?
Będziesz tak chodził po domu?
Która to wersja, piętnasta?
Mniej więcej. Dobrze mieć hobby.
- Dobrze też czasem je zdjąć. - Muszę rozchodzić.
Na początku zawsze trochę pije w punkcie G.
Widziałaś, co ci kupiłem?
A jakże.
Trudno przegapić taki prezencik.
Przejdzie przez drzwi?
Dobre pytanie.
Jutro przyjdą wyburzyć ścianę.
Świetnie.
Ciężki dzień?
Jaka spięta. Zaraz cię rozepnę.
Przepraszam, że drążę, ale cieszysz się z królika?
Czy się cieszę?
Trafiłem, prawda?
Doceniam intencje.
Może byś tak uniósł przyłbicę i dał mi całuska?
No masz. Nie da rady.
To może na razie pocałuj mnie w... w maskę.
Raczej skoczę do garażu
i wezmę łom, żeby się do ciebie dobrać.
Łom, fajnie.
Tylko mamy wyciek z reaktora.
- A co mi tam. - Nie kozakuj.
Lepiej włóż ten czarny kombinezon.
I weź licznik Geigera.
Nakryła nas.
To już jest szczyt kichy.
Wybacz.
Zjadłeś beze mnie? A nasza randka?
- On... - Chyba ty.
My. Chcieliśmy cię powitać, żebym mógł dokończyć robotę.
Przegryzłem coś.
Myślałem, że pójdziesz drinkować z Killianem.
- Że co? - No?
Z Killianem? Kazałeś mnie śledzić?
- Happy miał obawy. - Inwigilujesz mnie. Idę spać.
Czekaj.
Pep?
Przyznaję się.
Moja wina, przepraszam!
Mam doła.
Już jakiś czas. Nic ci nie mówiłem.
To się ciągnie od Nowego Jorku.
Co ty powiesz? Nie zauważyłam.
Coś ci się przydarza...
i nie umiesz tego ogarnąć.
Bogowie, kosmici? Ja mam tylko blaszany garniturek.
Nie pogięło mnie do końca tylko dlatego, że się wprowadziłaś.
I dobrze!
Kocham cię. To uśmiech losu. Ale, skarbie, ja przestałem sypiać.
Ty idziesz do łóżka, ja schodzę tutaj.
I majsterkuję.
Coś nam grozi.
I muszę chronić to, bez czego nie mogę żyć.
Ciebie.
Te skafandry to...
Maszyny.
I część mnie.
Próbujesz oderwać myśli.
Możliwe.
Wezmę prysznic.
Dobrze.
A ty ze mną.
Lepiej.
Tony!
Tony! Tony!
Zasilanie stop!
Pewnie wezwałem go przez sen.
Coś musiało nawalić.
Wyreguluję czujniki.
Możemy na razie... Wolałbym nie...
Czekaj. Daj mi zebrać myśli. Nie idź.
Od dziś śpię na dole.
Ty sobie majsterkuj.
Regulujesz?
Reguluję.
- Na pewno? - Tak.
Niezły towar.
- Od czego są kumple. - Dziękuję. Za zrozumienie.
Przepraszam.
Co u ciebie?
Na randkę po nocy?
Do kina z chłopakiem?
Na Koniec balu.
W rolach głównych ty i ten ćpun.
Bilet.
Nieładnie. To nie twoje.
Savin!
Pomóż!
Pomóż mi!
Kilka słów prawdy o ciastkach z wróżbą.
Wyglądają na chińskie.
Są uważane za chińskie.
Ale w rzeczywistości wynaleźli je Amerykanie.
Dlatego nie zawierają nic, prócz kłamstw
i są wyjątkowo niestrawne.
Moi uczniowie właśnie zniszczyli inną amerykańską podróbę.
Kino Chinese Theater.
Panie prezydencie.
Pewnie zaczyna panu być ciężko.
Jednak czas terroru dobiega końca
i powoli... zbliża się wielki dzień.
Pański egzamin dojrzałości.
Dzień dobry.
Proszę nie wyłączać.
Dobrze.
Niedziela wieczór. Downtown Abbey.
Jego ulubiony serial. Z życia elit.
I proszę nosić plakietki. To dla niego ważne.
Poza tym moi ludzie będą sprawdzać.
Czekamy na Tony'ego Starka.
Liczymy, że poznamy jego zdanie na temat ostatniego ataku.
Panie Stark, można?
Nasze źródła donoszą, że to był kolejny atak Mandaryna...
Co może pan dodać?
Panie Stark! Kiedy go wreszcie ktoś załatwi?
Tak pytam.
Tego właśnie chcecie?
Oto życzenia świąteczne, które dawno chciałem złożyć Mandarynowi,
ale nie umiałem ich ubrać w słowa.
Nazywam się Tony Stark i nie boję się ciebie.
Uważam cię za tchórza. Daję ci znać,
że już nie żyjesz, bracie.
Ja zgłoszę się tylko po trupa.
To nie polityka, tylko zwyczajna zemsta.
Żaden Pentagon. Ja kontra ty.
Nie sądzę, żebyś skorzystał, ale podaję mój adres.
Malibu Point 10880.
90265.
Drzwi będą otwarte.
O to chodziło?
Zapłacę.
Oto baza danych o Mandarynie, sir.
Z zasobów FBI, CIA i Tarczy.
Rozpoczynam rekonstrukcję miejsca zbrodni.
No dobrze. Co tu mamy?
Pseudonim - dawny chiński tytuł królewskiego doradcy.
Taktyka lewicowych ugrupowań wywrotowych.
Gada jak rąbnięty kaznodzieja.
Trochę to wszystko trąci wodewilem. Dużo w tym teatru. Zamknij.
Temperatura w epicentrum przekroczyła 3000°C.
Ofiary w promieniu dwunastu metrów wyparowały.
Ale w promieniu trzech mil nie znaleziono odłamków?
Nie, sir.
Mów, Happy.
Co to za bomba - nie bomba?
- Wojskowi wśród ofiar? - Według oficjalnych danych nie.
Pokaż wykresy termogeniczne od 3000°C w górę.
Łączę się z zasobami w chmurze.
Rzucam dane satelitarne na siatkę kartograficzną.
Skoreluj z atakami Mandaryna.
Nie.
To. Też jego robota?
To wcześniejsze zdarzenie.
Samobójstwo przy użyciu bomby.
Pokaż.
Wykres cieplny jest bardzo zbliżony.
Trzy tysiące stopni.
SZEŚCIORO ZABITYCH
Kolejny żołnierz.
- Byłeś kiedyś w Tennessee? - Opracowuję plan lotu.
Dzwonek?
Miała być totalna blokada okolicy.
Prowokowałem terrorystę. Kto to?
Niewiele mogę,
jeśli podaje pan nasz adres mediom.
Zatrzymaj się.
Nie jesteś Mandarynem.
Czy jesteś? Tak czy nie?
Nie pamiętasz. Mogłam się spodziewać.
- Ani co było na śniadanie. - Gofry bezglutenowe.
Chcę zostać z tobą sam na sam. Ale nie tutaj. I to zaraz.
Normalnie byłbym zachwycony, ale jestem w stałym związku.
- Z nią. - Tony?
- Ktoś przyszedł? - Tak. Maya Hansen.
Zajmuje się botaniką.
Kolegowaliśmy się. Przelotnie.
W aucie czeka 12-latek, który nie zna tatusia?
Trzynastolatek. Nie. Mam sprawę.
Jaką? Czemu dziś?
Bo czytam gazety. I długo nie pożyjesz.
Poradzę sobie.
Wybacz. Nie wiedziałam, że zaprosiłeś gości.
- Ja też. - I to swoją byłą.
- Żadną byłą. - Raczej nie.
- To była jedna noc. - Właśnie.
Taki miałeś styl, co?
Wspaniała noc.
- Nic nie straciłaś. - Co?
- Wierz mi. Wyjeżdżamy. - Mówiłem ci, odpada.
- Pan domu mówi ''nie''. - I to na długo.
Świetna myśl.
Beznadziejna. Nie ruszaj bagaży!
- Tak robią normalni ludzie. - Tylko tu cię ochronię.
To jest normalne?
- Niestety. - Tak, to normalne!
To tylko duży królik.
Opanuj się.
To twój prezent.
- Nie powiedziałaś, czy ci się podoba. - Nie.
Nie?
Wyjeżdżamy stąd i już.
- Czy... - Co?
Mamy się martwić?
- Osłaniam cię. - Ja ciebie bardziej.
Jak mówiłem, spadamy.
Uciekaj! Będę za tobą!
Wynieś ją z domu.
Nie stój. Łap ją i jazda!
No już!
Boże. Tony!
Panna Potts opuściła budynek.
Nie mogę wystartować.
Robię, co mogę. To prototyp.
AWARIA SYSTEMU
Jeden zero.
Brak pełnej sprawności bojowej, sir.
Drugi z głowy.
Tony!
Proszę wziąć głęboki oddech.
Gotowy do lotu.
Sir?
Sir!
Wyłącz to. Już kojarzę.
To alarm oznaczający, że zapas mocy spadł poniżej 5%.
Śnieg pada? Jesteśmy gdzieś na północy?
Pięć mil od Rose Hill w Tennessee.
Dlaczego? Jarvis.
Nie prosiłem cię!
Jestem tysiące mil od domu!
Muszę wracać do Pepper.
To miał być cel pańskiej podróży.
Kto cię prosił?
Otwieraj.
- Mam chyba awarię. - Otwieraj.
Chłodno.
- Schowam się z powrotem... - Udaję się na spoczynek, sir.
Jarvis.
Jarvis?
Nie rób mi tego.
Szyfrowany serwer Starka. Możesz nawiązać bezpieczne połączenie.
Pepper, to ja.
Muszę cię przeprosić za wiele rzeczy, a czas goni.
Wybacz, że naraziłem cię na niebezpieczeństwo.
Byłem głupim egoistą. To się nie powtórzy.
Poza tym królik rzeczywiście jest za wielki.
To tyle. Daruj.
Przepraszam też na zapas, bo...
...nie mogę jeszcze wrócić.
Muszę znaleźć tego faceta.
Uważaj na siebie, to najważniejsze.
Ukradłem ponczo drewnianemu Indiańcowi.
Rozgość się, bracie.
Może być?
Stój!
Nie ruszaj się.
Poddaję się.
Fajna wiatrówka.
Lufa za długa.
I za szeroka. Prędkość początkowa pewnie nie powala.
I zostałeś bez nabojów.
Co tam masz na klacie?
Elektromagnes.
Masz takich całe pudło.
Co napędza?
Ja cię kręcę!
To jest...
- To Iron Man? - Iron Man to ja.
Ty to nie żyjesz.
STARK OFIARĄ ZAMACHU
Coś w tym jest.
- Kto go tak załatwił? - Życie.
Zbudowałem go, zajmuję się nim...
Naprawię go.
Jak mechanik?
Tak.
- Budując Irona Mana i War Machine... - Obecnie Iron Patriot.
Ekstra nazwa!
Wcale nie.
Dobra, nieważne. ...to dodałbym mu te panele...
- Retroreflektywne? - Żeby był niewykrywalny.
Niezły pomysł.
Może tak zrobię.
Nie rusz.
Co ty? Chcesz mu złamać palec?
To go boli, jest ranny.
Niechcący...
Czyżby?
Nie łam się, naprawię.
Słuchaj, jest ktoś w domu?
Mama pracuje w knajpie, a tata poszedł do sklepu po zdrapkę.
Chyba wygrał, bo nie ma go już ze sześć lat.
Ojcowie tak mają.
Skołujesz mi:
laptopa, cyfrowy zegarek, komórkę,
pneumatyczny spust od twojej giwery,
mapę miasta, kawał sprężyny i kanapkę z tuńczykiem.
A w zamian?
Wyzwolenie. Jak ma na imię?
Kto?
Gość, który gnoi cię w szkole. Jak go wołają?
Skąd o nim wiesz?
Mam coś w sam raz.
Oto pinata dla mrówek.
Żartuję. To broń.
Wyceluj w napastnika i naciśnij guzik na czubku.
Koniec z gnojeniem.
Nie zabija. Ale ratuje zadek. To jak będzie?
Zgoda? Co?
- Zgoda. - Zgoda.
Ty jesteś...?
Harley. A ty?
Mechanik.
Tony.
Wiesz, co mnie zastanawia?
Gdzie moja kanapka?
Gdzie jest Tony Stark?
Szyfrowany serwer Starka. Weryfikacja siatkówki zakończona.
Pepper, to ja.
Muszę cię przeprosić za wiele rzeczy, a czas goni.
Wybacz, że naraziłem cię na niebezpieczeństwo.
Byłem głupim egoistą...
Po co przyszłaś?
Co chciałaś powiedzieć Tony'emu?
Mój szef chyba pracuje dla Mandaryna.
Jeśli mamy pogadać,
proponuję znaleźć jakąś bezpieczną kryjówkę.
Twój szef pracuje dla Mandaryna?
Nie jesteś botaniczką?
Kieruję 40-osobowym zespołem genetyków
w prywatnym instytucie badawczym.
Ale studiowałam botanikę.
Ten szef się jakoś nazywa?
Jasne. Aldrich Killian.
Dom rozwaliliśmy. Ale trupa nie znaleziono.
- Stark przepadł. - Muszę kończyć.
Mistrz będzie zaraz nagrywał i...
Sam wiesz, jaki jest.
Pamiętaj o spotkaniu wieczorem. Zadzwoń, jak skończysz.
Nie gadać, nie patrzeć w oczy,
jeśli nie chcecie zarobić kulki.
Czysto.
Mistrz jest w drodze.
Jazda, na co czekamy?
Kanapka OK, sprężyna zardzewiała, reszta ujdzie w tłoku.
A kiedy mówiłeś ''zegarek siostry''...
myślałem, że będzie trochę poważniejszy.
Ona ma 6 lat. Ale to limitowana seria.
Kiedy opowiesz o Nowym Jorku?
Może nigdy. Odpuść.
A o Avengersach?
Potem. Nie męcz mnie.
Jaka jest wersja oficjalna? Co się stało?
Tu niedaleko mieszkał taki facet, Chad Davis.
W wojsku zdobył kupę medali.
A potem mu odbiło i zrobił bombę.
I się wysadził.
- Zginęło sześć osób? - Tak.
- Ten Davis też? - Tak.
Coś tu się nie zgadza.
Bo popatrz.
Sześć ofiar. Ale pięć cieni.
Tak.
Bo te cienie są po duszach, które poszły do nieba.
Zamachowca nie.
On trafił do piekła, więc nie zostawił cienia.
I dlatego jest pięć.
Kupujesz to?
Wszyscy tak mówią.
Wiesz, co mi przypomina ta dziura?
Nie wiem i nie chcę wiedzieć.
Ten kosmiczny portal... No wiesz, Nowy Jork.
Nie kojarzy ci się?
Sprytne, ale nie chcę o tym mówić.
Oni wrócą? Ci kosmici?
Może. Odczep się.
Chłopie, mam stany lękowe.
To cię denerwuje?
Trochę. Dasz mi odetchnąć?
W Rose Hill są jacyś bandyci? Chcesz pooddychać w torbę?
- Bierzesz lekarstwa? - Nie.
- A powinieneś? - Może.
- Masz traumę? - Nie.
Odbija ci?
Mam przestać mówić?
Przecież prosiłem. Zaraz dostanę szału.
I stało się. Zadowolony?
Co ja takiego powiedziałem? Zaczekaj!
Stój.
Co z tobą?
Przez ciebie mi odwaliło.
No nic, do roboty. Co teraz?
Ten weteran.
Jacyś krewni? Mama? Gdzie pani Davis?
Tam gdzie zawsze.
Wreszcie pomagasz.
Przepraszam.
Proszę pani?
Czy to nie...?
Dziękuję.
Fajna fryzura. Twarzowa.
- Fajny zegarek. - Limitowana seria.
Nie wątpię.
Miłego wieczoru.
Pani Davis?
Mogę się dosiąść?
To wolny kraj.
Też prawda.
To jak?
Od czego zaczniesz?
Chcę złożyć wyrazy współczucia.
I poznać pani opinię.
Słuchaj. Bierz tę cholerną teczkę i wynoś się.
Cokolwiek zawiera, on nie chciał się w to mieszać.
Czekała pani chyba na kogoś innego. Była pani umówiona?
Tak.
Pani syn nie popełnił samobójstwa.
I nie chciał nikogo zabić.
Posłużono się nim.
Co?
Jako bronią.
To nie pan do mnie dzwonił?
To ja.
Co to za rozróba? Co tu się wyrabia?
Aresztowanie.
- Szeryf, tak? - Owszem. A pani?
Agencja Ochrony Kraju. Jasne?
Nie, niejasne.
Należy mi się wyjaśnienie.
Nie na pana stanowisku.
To dzwoń do Nashville, niech mnie awansują.
Jak pan woli. Chciałam to załatwić na spokojnie, ale tak też...
będzie miło.
Wyprowadź ją z...
Podpałka! Zabawimy się? Tylko ty i ja.
- Jaja, co? - No.
A patrz na to.
Sama się prosiłaś. Widziałem już gorętsze laski.
I tyle?
Tanie chwyty i tanie teksty?
Tak zatytułuję autobiografię, kotku.
Ratunku!
No, nic.
Co chciałbyś pod choinkę?
Panie Stark, przepraszam.
Miałeś na myśli...
''Chcę tę cholerną teczkę''.
Nie twoja wina.
Co, dasz się tak gnoić?
Jak ci się podoba, kowboju?
My, cwaniaki,
zawsze mamy coś w zanadrzu.
Nie ma za co.
Coś mi umknęło?
Raczej. Uratowałem cię.
A) Ja ciebie też. B) Dzięki, niech będzie.
I nie domagaj się podziękowań.
Trzeba mieć styl, a nie zgrywać ważniaka.
Jak ty?
Przyznaj, jestem ci potrzebny.
Coś nas łączy.
Wrócisz do domu, do mamy.
Dziób na kłódkę, miej oko na zbroję
i waruj przy telefonie, bo będę dzwonił.
Wszystko jasne? Na razie koniec.
Na bok, bo rozjadę.
Pa, młody.
Przepraszam.
Spisałeś się.
Ale i tak mnie zostawisz? Jak mój tata?
Tak.
Bierzesz mnie na litość?
Mam dreszcze...
Tak, czuję. A wiesz dlaczego?
Bo coś nas łączy.
Zawsze warto spróbować.
Jest niedrogie i piękne.
Pasuje do każdego...
- Gdzie obraz? - Przełącz.
- Co się dzieje? - Łącz z Los Angeles.
Próbuję.
Skąd nadaje?
Nie wiem, jest na wszystkich łączach.
Nie mamy łączności z satelitą.
Nie tylko nasza stacja.
Próbowałeś ręcznie?
Nakłada nam się nielegalna transmisja...
Chyba powinien pan to zobaczyć.
Święci pańscy, znowu on.
Prezydent to widzi?
Panie prezydencie.
Zostały jeszcze dwie lekcje,
a chcę zakończyć nasz kurs przed Bożym Narodzeniem.
Oto Thomas Richards.
Ważny człowiek w ważnej firmie.
Thomas to księgowy w koncernie naftowym Roxxon Oil.
Nie wątpię, że to porządny facet.
Odstrzelę mu łeb.
Na żywo, w telewizji, za 30 sekund.
Nie!
Numer tego telefonu jest w pańskiej komórce.
Ciekawe, prawda? Skąd on się tam wziął?
Amerykanie,
jeśli wasz prezydent zadzwoni w ciągu pół minuty...
Tom nie zginie.
Dzwoń!
Zhakował mój telefon?
- Terroryści nie mogą dyktować... - Dzwonię.
Stanowczo odradzam.
Tak mi nakazuje sumienie.
Została tylko jedna lekcja.
Uciekaj. I pożegnaj się z dziećmi,
bo ani armia,
ani twój blaszany pies łańcuchowy
cię nie uratują.
Do zobaczenia wkrótce.
Niech Rhodes odnajdzie tego świra.
Namierzyliśmy go. To w Pakistanie.
Patriot gotowy do ataku.
- Natychmiast. - Tak jest.
Happy, Happy, Happy...
Nie ruszać się!
Chwileczkę.
Halo?
Panna skacze na ciebie
i nagle zaczyna emitować pomarańczowe światło. Miałeś tak?
Masę razy. Kto mówi?
Ja, stary.
Jak poprzednio zginąłem,
to mnie szukałeś. Gdzie jesteś?
W robocie. Obchód rewiru.
A ty?
Modyfikacji twojej zbroi dokonał AIM?
Tak.
Sprawdzę coś w systemie. Jaki masz login?
Ten co zawsze: WarMachine68.
A hasło?
Co się włamiesz, każą mi zmieniać.
''Włamiesz''? Nikt już tak nie mówi.
Dawaj hasło.
WAR MACHINE ROX Przez X. Drukowanymi.
Spoko.
To jeszcze lepsze niż Stalowy Patriota.
KONKURS PIĘKNOŚCI MISS CHATTANOOGA
No pięknie. Pięknie.
Mam tylko jedno pytanie.
Co chciałabyś dostać od świętego Mikołaja?
No cóż...
Nie kasuj programu, jeśli nie jesteś pewna...
Panie i panowie, Elk Ridge!
Skasowałaś mi odcinek!
Kiepściutko.
Jeszcze porozmawiamy!
Przepraszam, ale... Nie wiem, kim...
Mamo, kończę. Spełniły się moje marzenia.
- Tony Stark w moim vanie. - Ciszej.
- Tony Stark! - Złudzenie.
Wiedziałem, że żyjesz!
Wsiadaj i zamykaj.
Mogę coś powiedzieć?
Tak.
Uwielbiam Iron Mana.
Ktoś jeszcze może tu przyjść?
Nie, nikt.
- Jak masz na imię? - Gary.
W porządku. Wiem, że mnie ludzie lubią.
- Mogę coś powiedzieć? - Tak.
Nie wiem, czy widać, ale...
cały jestem zrobiony na ciebie.
Fryz trochę oklapł, bo mi wyszedł żel.
Spoko.
Nie chcę, żebyś czuł się niezręcznie, ale coś ci muszę pokazać.
Łubudu!
Scott Baio w wersji latino?
- Zaraz, to niby ja? - Tak.
Dziergane na wzór lalki, którą zrobiłem, więc nie jest jak z fotki.
Gary, posłuchaj.
Nie chcę ci psuć zabawy, obaj jesteśmy przejęci.
Mam problem. Gonię bandziorów.
Muszę się dobrać do jednego serwera, a nie mam szybkiego łącza.
Skocz na dach...
i podkręć trochę ISDN.
Powiedzmy o 40 procent.
To twoja misja.
Jasne.
Tony potrzebuje Gary'ego.
- A Gary Tony'ego. - I nikomu nic nie mów.
ODMOWA DOSTĘPU
PEŁNY DOSTĘP AIM
Co uważasz za przełomowe wydarzenie w twoim życiu?
Jak postanowiłem, że nie zostanę kaleką.
Proszę się przedstawić.
Ellen Brandt.
Zastrzyki będziesz przyjmowała w seriach.
Nie tolerujemy uzależnień.
Kto się nie dostosuje, wypada.
Kiedyś odrzuceni, wyśmiewani,
dziś należycie do ewolucyjnej elity ludzkości.
Zaraz zaczynamy.
Czy będziecie żałować? Oczywiście.
Że wcześniej nie podjęliście tego wyzwania.
Oto dzień waszej chwały.
Zaczynajmy!
Wynosimy się stąd.
Zabrać ich!
Ta bomba - nie bomba to niewypał.
Technika czasem zawodzi, co, bracie?
Niedoróbka, ale kupiec się znalazł.
Mandaryn.
Teraz cię mam.
Co się stało?
Ciekawostka.
Zanim zaczął budować rakiety dla nazistów,
młody idealista Werner von Braun
marzył o podboju kosmosu.
O lotach w gwiazdy.
Wiesz, co powiedział, kiedy pierwsza V-2 spadła na Londyn?
''Rakieta spisała się bez zarzutu,
tylko wylądowała na niewłaściwej planecie.''
Na początku wszyscy jesteśmy natchnieni. Oddani nauce.
A potem do głosu dochodzi ego, różne obsesje
i kilka lat później
widzisz, że brzeg zniknął ci z oczu.
Chyba jesteś dla siebie zbyt surowa.
Przecież byłaś tylko kółkiem w machinie.
Zbudowanej przez Killiana za forsę z wojskowych kontraktów.
Też kiedyś pracowaliśmy w tej branży.
Każdy popełnia błędy.
Dzięki, Pepper.
To dla mnie ważne.
Dobry wieczór. Proszę wejść.
Maya, uciekaj!
Cześć.
Powiesz, po co byłaś u Starka?
Wolę z ludźmi rozmawiać, niż wysadzać im domy.
Znaczy chciałaś go ratować?
Mówiłam ci. Jest nam potrzebny.
Pepper... Pepper.
Bez Starka nie wypuścimy produktu.
A wreszcie mamy go czym przekonać.
Tu sekcja wsparcia B-0.
Przesyłam współrzędne miejsca, skąd prawdopodobnie pochodzi
transmisja Mandaryna.
Przyjąłem.
Nie ruszać się!
B-0 zgłoś się.
Albo Mandaryn chce zniszczyć USA podróbkami dresów,
albo znów daliście ciała.
Jesteście wolne. Pewnie nie od dziś.
Tak. Oczywiście.
Proszę bardzo.
Iron Patriot, do usług.
Miło mi.
Nie ma za co.
Cieszę się.
Savin? Mamy tę zbroję.
Najpierw musisz...
wyciągnąć z niej mojego trupa.
Taki mam plan.
Harley? Jak sprawy? Melduj.
Jem te twoje cuksy. Tak mam trzymać?
- Ile zjadłeś? - 2-3 michy.
Widzisz normalnie?
- W miarę. - Jedz dalej. I daj Jarvisa.
Jak idzie?
Znakomicie. Generator mowy działa,
tylko na końcu zdań wstawiam złe żurawiny.
Miał pan słuszność. Uwzględniwszy pana wskazówki,
zdołałem namierzyć nadajnik Mandaryna.
Bliski Wschód, Europa, Afryka?
Iran, Pakistan, Syria? Gdzie?
Sygnał wyszedł z Miami.
Młody, wytłumaczę ci jak zresetować generator mowy Jarvisa,
ale nie teraz.
Gdzie to jest?
Zerknij na ekran i mów.
Faktycznie. Miami, Floryda.
Dobra, co ze zbroją? W jakim jest stanie?
Nie ładuje się.
Ładuje, ale źródło zasilania jest niepewne.
Może nie przywrócić zbroi do użytku.
Co jest niepewne, elektryczność?
Słuchaj, to moja zbroja i chcę... I nie mam zamiaru...
Tylko nie to.
Tony?
Znowu świrujesz?
- Nie mówiłem o Nowym Jorku. - Mówiłeś. Jak mówiłeś, że nie mówiłeś.
Jasne...
Co teraz?
Spokojnie. Oddychaj głęboko.
Jesteś mechanikiem, tak?
Tak.
Sam mówiłeś.
Rzeczywiście.
Może coś zbuduj?
Dobra.
Dzięki.
NAWÓZ
Co tu tak gorąco? Mówiłam, podkręcić klimę.
I znowu moja wina.
Coś ci powiem. Nie jestem tu od podkręcania...
Nie radzę tam wchodzić przez 20 minut.
Która z was to Vanessa?
Ja.
Nessie.
Czy ty wiesz, że ciastka z wróżbą, to one wcale nie są chińskie?
Jakiś gość tu stoi.
Robią je Amerykanie według japońskiego przepisu.
Cholera. Cholera.
Nie ruszaj się.
Nie ruszam się. Bierz, co chcesz.
Ale spluwy to atrapy. Bali się dać mi prawdziwe.
- Że co? - A może wolisz pannę?
Wystarczy.
Gdzie Mandaryn? Ten prawdziwy.
Gdzie?
Gdzie jest Mandaryn? No gadaj!
Tutaj. Jest i go nie ma.
- Jest, ale nie ma. - Znaczy?
Skomplikowana sprawa. Złożona.
- Tak? - Zamotana.
To ją odmotaj. Jazda z łóżka. Do łazienki.
Siad.
O Jezu.
Nazywam się Trevor. Trevor Slattery.
Coś ty za jeden?
Jakiś sobowtór?
W sensie, dubler? Absolutnie nie.
Tylko nie w twarz. Jestem aktorem!
Za minutę zginiesz. Gadaj.
To taka rola. ''Mandaryn''. Jego nie ma.
Jak się tu znalazłeś, Trevor?
Ja... ja trochę zażywałem. Różnych takich substancji.
Wylądowałem na ulicy. I, nie ma co czarować,
robiłem brzydkie rzeczy.
No i?
Zwrócili się do mnie w sprawie tej roli. Wiedzieli o narkotykach.
Załatwili ci odwyk?
Obiecali więcej.
I płacili.
Choćby za ten pałac. Za operacje plastyczne.
I takie tam różne.
Śpisz?
...i śliczną motorówę!
Bo on potrzebował kogoś,
kto się przyzna do paru ''przypadkowych wybuchów''.
On?
- Killian? - Killian.
- To on cię stworzył? - To on mnie stworzył.
- Zmyślony terrorysta? - Tak jest.
To pomysł jego ludzi.
Patologia seryjnego mordercy.
Manipulowanie ikonografią zachodu.
Gotowi na kolejną lekcję?
Bla bla bla.
Nie.
Oczywiście to ja tchnąłem życie w tę postać.
Tchnąłeś życie?
- Parę też odebrałeś. - Ani jednego.
Rozejrzyj się. Kostiumy, green box.
Na ogół nie było mnie na planie.
Stary, magia telewizji.
Mój kumpel jest w śpiączce i może się nie wybudzić.
Przez ciebie. I ty za to zapłacisz.
Czy ty...
No, Trevor, co mu powiedziałeś?
- Nic. - Nic a nic?
Nie.
Nie włączyłeś alarmu.
Jakoś obeszło się bez tego.
Fajnie.
Jak za dawnych czasów.
Tak... Plus mały bondage . Mniam.
To nie ja wymyśliłam.
Wzięłaś wizytówkę Killiana.
Wzięłam kasę.
A 13 lat później siedzisz w lochu.
- Nie. - Tak.
Mnie tu nikt nie trzyma.
Serio?
Trochę to trwało, Tony.
Ale już kończę.
- Extremis jest właściwie stabilny i... - Nie jest!
Zdrapujecie kandydatów ze ścian.
Oszukujesz się.
To pomóż mi go naprawić.
ZNASZ MNIE
To ja pisałem?
Tak.
Kiedy? Rano?
I o to wam szło?
- Nic nie pamiętasz? - Niestety.
Kiedyś miałaś kręgosłup moralny.
A nawet chyba ideały.
Chciałaś pomagać ludziom.
A teraz, co?
Wolę się budzić u boku kogoś,
kto nie sprzedał duszy.
Wyciągnij mnie stąd.
Raz, raz.
Wiesz, co mawiał mój stary?
Miał powiedzonko na każdą okazję.
''Kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje, ale nie pchaj się przed szereg''.
Wciąż jesteś zły za Szwajcarię?
Czemu miałbym być zły?
Powinienem ci dziękować.
Dałeś mi najcenniejszy dar.
Desperację.
Wtedy, kiedy wyciąłeś mi ten numer z dachem,
przez pierwsze 20 minut
wierzyłem, że zaraz przyjdziesz.
Potem przez godzinę
zastanawiałem się, czy nie wrócić na parter skrótem przez powietrze.
Rozumiesz?
Nadal próbuję rozgryźć to powiedzonko twojego ojca.
Ale gdy tak patrzyłem na miasto...
zdałem sobie sprawę, że nikt mnie nie widzi.
Nikt w ogóle nie patrzy.
Pomyślałem, że tak właśnie trzeba działać.
Anonimowość, Tony.
Dzięki tobie stała się moją dewizą.
Prawda?
Najłatwiej jest rządzić zza kulis.
Gdy Zło uzyskuje konkretne oblicze...
Bin Laden... Kadafi... Mandaryn...
przyciąga uwagę.
I możesz spokojnie działać.
Już go poznałeś?
Oscar za efekty uboczne.
Wiem, jest trochę przesadzony,
ale to nie moja wina. To aktor teatralny.
Jego Lear był sensacją w Croydon.
Ale nieważne. Krótko mówiąc,
odkąd ten cymbał z młotkiem spadł z nieba,
subtelność wyszła z mody.
Masz jakiś szatański plan?
Zamierzam odpłacić ci pięknym za nadobne.
Desperacją.
To leci na żywo.
Nie wiem czy widać, ale jej organizm się waha,
czy przejść przemianę, czy się poddać.
Jeżeli skapituluje...
...czeka nas efektowna eksplozja.
Na razie pacjentka odczuwa tylko koszmarny ból.
Nie omówiliśmy kwestii wynagrodzenia.
Jaką premię by ci jeszcze dorzucić?
Puść go, Killian.
Zaczekaj.
Maya...
Wypuść go, mówię.
Co robisz?
Mam tu 1200 ml. Pół tej dawki zabija.
W takich chwilach niełatwo mi utrzymać nerwy na wodzy.
Oddaj strzykawkę.
Jeśli teraz zginę,
co będzie z twoją armią, co z twoim produktem?
Nie rób tego.
A jeśli tobie skoczy temperatura?
No i proszę.
Zwolniło się intratne stanowisko.
Jesteś psychopatą.
Nie, wizjonerem.
Ale mam tu psychopatę.
I za chwilę to on wkroczy na scenę.
Dasz mi Patriota,
to załatwię ich w 10 minut.
Z tego co pamiętam, na razie jest zajęty.
Witam, panowie.
Co tam, pułkowniku?
Odsuńcie się.
Wyciągnę cię z tego.
Bez obaw.
Zepsujesz zbroję.
Zepsuję.
A ty naprawisz.
Lecę Chinookiem do bazy głównej. Zapakuj Potts na pokład.
Jest w fazie drugiej.
Ogłuchłeś?
Uważaj. Limitowana seria.
Ty, mały wielki kucyk...
Ile jest z Tennessee do Miami?
1338 km.
Brawo.
Dobry jestem w te klocki.
Słuchaj, wyłącz to.
Zepsujesz - kupujesz.
Serio?
Był pożyczony od siostry kolegi.
Za to ciebie zabiję pierwszego.
- Jak? - Zobaczysz.
Jesteś przypięty do łóżka.
Tak.
O tak.
I jak, wyłazisz?
Nie otwieraj, nie otwieraj.
I raz!
Ziejesz ogniem?
Jasne.
To wielki dzień, Savin.
Jutro o tej porze
będę miał największe zachodnie mocarstwo w jednej ręce,
a najgroźniejszego terrorystę świata w drugiej.
Będę sterował wojną.
Kreował popyt i podaż.
Dla ciebie, dla twoich braci i sióstr.
Skończycie obaj w kałuży krwi
za pięć, cztery, trzy...
No, szybciej!
- Czemu to my go pilnujemy? - Dobra, dam wam szansę.
Broń na podłogę i przywiązać się do krzeseł, to was oszczędzę.
Pięć, cztery... bum!
Oj.
Zginęliście obaj. Nie ma was.
Mam gęsią skórkę.
Czas minął!
Trzy... cztery...
Stul dziób.
Trzy, dwa, jeden.
Mówiłem?
A reszta?
Nie znoszę tej roboty. Oni są jacyś dziwni.
Lepiej późno niż wcale.
Tylko nie to. Nie maska.
Nie ma jak w domu. Cześć.
Witam, sir.
Alarm. Stark zbiegł, jest gdzieś na terenie.
Powtarzam, Stark zbiegł i jest na terenie.
Startuj.
Szlag!
Tony?
To ty poleciałeś?
Nie. Masz swoją zbroję?
Jakby. Główny budynek, szybko.
Chcę cię komuś przedstawić.
Ty i ty! Wypad! Jazda!
Pokój zabezpieczony. Mam Mandaryna.
Miałem grać z wygranym.
Kogo udajesz?
Nie ruszaj się, bo rozwalę ci ryj.
Nie mówiono mi, że giną ludzie. Okłamano mnie.
To on?
Przykra sprawa.
Trevor. Trevor Slattery.
Na żywo jestem niższy. Wszyscy to mówią.
Jeśli mnie aresztujesz, chętnie nakabluję na...
Jest tak, Meryl Streep.
Mów, gdzie Pepper, to on przestanie.
Przestanie?
A, to. Boli. Już kapuję.
Nie bardzo wiem, co za Pepper, ale znam ich plan.
- Wal. - Wiesz, gdzie moja zbroja?
Co? Nie.
Ale coś się dzieje na morzu.
Mają... wielki statek.
Zawiozę was.
Olé, Olé, Olé, Olé
Weź go ode mnie, bo gościa skasuję.
A, i coś było z wiceprezydentem.
To ważne?
- Dosyć. - Tak jakby.
I jak?
Co proponujesz?
- Brak transportu. - Fakt.
Ty, magik.
Mówiłeś, że ci fundnęli motorówę.
Jeśli nie ściemniał, dotrzemy do Pepper za 20 minut.
Ale nie zapominajmy o wiceprezydencie.
A myślisz, że do kogo właśnie dzwonię?
Dziękuję.
Halo?
Mówi Stark.
Witaj w świecie żywych.
Może być pan celem zamachu.
Proszę się gdzieś szybko ukryć.
Za chwilę siadam do świątecznego obiadu w otoczeniu szych z CIA.
Prezydent i pułkownik Rhodes są na pokładzie samolotu.
Wszystko gra.
Mówi Rhodes.
Iron Patriot to koń trojański. Zaatakują prezydenta.
Trzeba zawiadomić załogę.
Jasne. I wzmocnimy ochronę.
A w 30 sekund możemy poderwać eskadrę F-22 .
- Dziękuję. - Bez odbioru.
Wszystko w porządku?
W najlepszym.
Kocham cię.
Pułkowniku Rhodes.
Cieszę się, że pan jest. Od razu czuję się bezpieczniej.
Musimy zdecydować.
Ratujemy prezydenta czy Pepper? Albo, albo.
Najnowsze wieści z Malibu.
Przybył ciężki sprzęt,
demontują drzwi do piwnicy.
A co z moją zbroją?
Dziewięćdziesiąt dwa procent mocy.
Musi wystarczyć.
Idzie. Strzelaj fotę.
Już.
Wszystko OK?
Uszanowanie, panie prezydencie.
Nie gadaj tyle, strzelaj.
Nie tak szybko.
To nie w stylu Mandaryna.
Zaatakowano samolot prezydencki. Słychać strzały, skacze temperatura.
Pokaż, co tam widać.
Obraz będzie za chwilę.
To Rhodes?
Jest tam kto?
Wypuśćcie nas!
Gdzie prezydent?
Gadaj!
Nie ma go.
Szukaj wiatru w polu.
A propos wiatru...
Tym razem już nie wstaniesz.
Ile osób?
Trzynaście.
A ile uniosę?
Cztery.
Spokojnie, spokojnie. Jak masz na imię? Heather?
Boże! Nie!
Posłuchaj! Widzisz tego faceta?
Podlecę, a ty go złap.
Rozumiesz?
Lekko cię porażę. Nie będziesz mogła rozewrzeć dłoni.
Dasz radę, Heather.
Widzisz? Łatwe. Jeszcze jedenastka.
Pamiętacie kółko graniaste?
Pobawimy się.
5500 metrów.
Podajemy sobie rączki!
Świetnie.
3000 metrów.
1800 metrów.
Walczymy!
Szybciej!
No!
300 metrów.
100 metrów.
60 metrów.
Puszysty nam ucieka.
Hej!
Dobra robota.
Brawo dla wszystkich i dla każdego.
Świetnie, Jarvis.
Tylko Pepper wciąż czeka...
Zaskoczył mnie.
Dobre wieści?
- Wszyscy uratowani. - Super.
Ale zabrali prezydenta.
A bez zbroi Pepper też nie uratujesz.
Jarvis. Godzina wybiła.
Kryptonim ''Melanż''?
Właśnie.
Cześć.
Myślisz, że ci pomoże?
Mylisz się.
Nie jesteś tu jako przynęta na Tony'ego.
Prawda jest bardziej krępująca.
Otóż jesteś moim...
Trofeum?
Dobry wieczór.
Witam na pokładzie, panie prezydencie.
Mówi się czasem o plamach na honorze.
Dwa lata temu dał pan plamę z tą krypą.
Roxxon Norco .
U wybrzeży Florydy wyciekł z niej milion galonów ropy.
Dzięki panu żadna szycha nie trafiła pod sąd.
Czego ode mnie chcesz?
Niczego.
To dobry pretekst, żeby pana rozwalić przed kamerą.
Trochę się pozmieniało.
Znalazłem nowego politycznego mecenasa,
który jutro przejmie pański stołek.
Zawiesić go.
Idziemy.
Mam nadzieję, że ci nie odwali.
Oby.
Boże.
Nad zbiornikami? Podpalą go.
Pogrzeb Wikinga. A raczej egzekucja.
Śmierć na stosie.
Wkrótce rozpocznie się transmisja. Proszę zająć pozycje.
Świetnie.
Daj obraz ze wszystkich kamer, zrobimy test sprzętu.
Broń w górze?
Już. Co robić?
Pilnuj szóstej. I bierz górę.
Szósta. Góra. Jasne.
Widziałeś? Trafiony.
Zabiłeś to szkło.
Celowałem w żarówkę.
Ale to za daleko.
Do całego personelu, wróg
na wschodzie, sektor 12.
- Powtarzam, wschód, sektor 12. - Koniec kul.
- Daj magazynek. - Nie są uniwersalne.
Wiem, co robię. Jestem z branży.
Nie pasuje.
Masz pięć.
Zrobię tak.
Zajmij mi miejsce.
- Co widziałeś? - Za krótko. Nic.
Jeszcze raz.
Trzech gości, jedna panna. Z bronią.
Przydałaby się zbroja.
Albo wsparcie.
Solidne.
Ty patrz.
Czy to...?
Tak.
- A to...? - Tak.
Wesołych Świąt.
Jarvis, przygotuj profile termiczne celów i eliminuj bez litości.
Tak jest!
Na co czekacie? Są święta.
Dać im rózgi.
Panowie.
Nadchodzi!
Przyślij do pomocy Igora.
To tak spędzasz wolny czas?
Hobby dobra rzecz.
Serducho, pomóż Szczypcowi.
W samą porę.
Super. Pożycz zbroję.
Tylko ja jestem wkodowany.
- Co to znaczy? - Że cię osłaniam.
Witam, pułkowniku. Podrzucić pana?
Boki zrywać.
Namierzyłem pannę Potts.
W sam czas.
Zostaw! Odłóż.
Tak to jest, jak obecna zadaje się z byłą.
Jesteś osłem.
Pogadamy przy kolacji.
Dawaj, jeszcze trochę.
Zaczepiał panią?
Nie wstawaj.
Nie gorąco ci?
Jesteś zamknięty? Uwięziony?
Jak żółwik, co się gotuje w skorupie.
Tony.
Przygląda się.
Lepiej zamknij oczy.
Zamknij, zamknij.
To nie będzie przyjemny widok.
Odsapnij.
Jarvis? Dawaj zbroję. Ale już!
Dalej!
Panie prezydencie! Jeszcze chwilę, idę po pana.
Moment.
To pa!
Proszę się trzymać!
Do twarzy w tym panu,
ale muszę prosić o zwrot.
Prezydent jest bezpieczny. Wycofuję się.
Brawo.
- Jest pan gotów? - Na co?
Pep, już jestem. Jestem.
Patrz na mnie!
Nie sięgnę, a tak nie możesz zostać.
Musisz się puścić.
Skacz, kochanie. Złapię cię.
Głupio wyszło. Ja bym ją złapał.
Wyrzuć.
I spotykamy się na dachu.
Nadlatuje Model 42.
Nie wierzę. Leci syn marnotrawny.
Nieważne.
Nie byłeś jej wart, Tony.
Szkoda. Przy mnie mogła osiągnąć doskonałość.
Czekaj. Powoli.
Tak, nie byłem jej wart.
Ale mylisz się.
Ona była doskonała.
Jarvis?
Wysadź model 42.
Nie!
Czas podnieść przyłbice.
Chciałeś dopaść Mandaryna?
Stoi przed tobą.
To byłem ja, Tony. Od samego początku.
Jestem Mandarynem.
Nie mam pytań.
Osoba na mojej dwunastej nie jest celem. Przerwij atak!
No, co? Moja wina?
Kochanie?
Mój Boże,
ile w tym przemocy.
Wystraszyłaś mnie. Myślałem...
Że nie żyję? Bo spadłam z 70 metrów?
I kto jest normalniejszy?
Załóżmy, że jest remis.
Ze wskazaniem na ciebie. Nie mogłabyś tak latać po domu?
Sportowy stanik i w ogóle.
Już rozumiem, za co tak lubisz te zbroje.
O co ja się teraz będę czepiać?
Jak znam życie,
coś się znajdzie.
Nie ruszaj.
- Poparzę cię. - Nie poparzysz.
Nie parzy.
Czyli wszystko będzie dobrze?
Nie.
Związałaś się ze mną, zawsze coś będzie nie tak.
Ale myślę, że coś wymyślę.
Już raz to rozgryzłem po pijaku, więc chyba cię z tego wyciągnę.
Taka robota. Naprawy.
A hobby, które ma cię oderwać?
Zaczynam nad tym panować.
Jarvis?
Wszystkie cele zlikwidowane. Coś jeszcze, sir?
Wiesz, co masz robić.
Kryptonim "Tabula Rasa”?
Chrzanić to, są święta. Tak.
W porządku? Dobrze?
Może być.
Nadeszły święta, a moja podróż dobiegła końca.
Zaczynasz niewinnie...
Coś cię pasjonuje. A potem pojawiają się błędy.
Kompromisy.
Sami stwarzamy własne demony.
Kocham was. Niech to szlag!
Wyleczyłem Pepper. Było z tym trochę roboty.
A potem pomyślałem, że trzeba iść za ciosem.
Niektórzy uważają, że postęp jest groźny.
Ale żaden z tych baranów nie ma w klacie odłamków.
Teraz ja też nie mam.
Mówię wam,
tak dobrze nie spałem od lat.
Już, już. Spokojnie.
Już dobrze.
WIATRÓWKA MODEL 2
TWÓJ KUMPEL, MECHANIK
No to zamykamy temat. Czy coś.
Zbroja nie była tematem zastępczym.
Ani hobby.
Była kokonem.
A teraz...
Narodziłem się na nowo.
Mogą mi odebrać dom, zabawki.
Ale jednego nikt mi nie odbierze.
Jestem Iron Man.
Swoją drogą dzięki. Że słuchałeś.
Wygadałem się, wyrzuciłem to z siebie.
Nie muszę dusić tego w sobie.
Ludzie od tego chorują.
Nie wiedziałem, że potrafisz słuchać.
Czuję, że zrzuciłem z piersi wielki ciężar.
Nie masz pojęcia, jaka to ulga.
Byłem jak wąż, co połyka własny ogon.
Dzięki tobie przerwałem to błędne koło.
- Słuchasz? - Tak.
Na czym to my...?
Co, śpisz na terapii?
Nie. Zawiesiłem się.
W którym momencie?
Mówiłeś o windzie w Szwajcarii.
Więc nic nie słyszałeś.
Nie gniewaj się. To nie jest moja działka.
Nie jestem terapeutą.
I nie mam...
Czasu?
Cierpliwości.
Wiesz, co? Gdy o tym myślę...
To przez moje dzieciństwo.
Był 1983 rok.
W wieku 14 lat wciąż miałem nianię. Dziwne, nie?