Τίποτα σημαντικό δεν συνέβαινε στο Λονδίνο
αυτό το ήσυχο απόγευμα του Ιούνη του 1938.
Το πιο συναρπαστικό γεγονός ήταν η δεξίωση του κυρίου Χίλαρι Έϊμς
και ακόμη και αυτή, ήταν συναρ- παστική μόνο για τον κύριο Έϊμς.
Ναί· Όχι, όχι, όχι, φίλε μου. Νεροχύτης.
Ν-ε-ρ-ο-χ-ύ-τ-η-ς.
Όχι, όχι, όχι, δεν βρομάει.
Τώρα που το λες, βρομάει.
Βρομάει.
Κοίτα, προσπαθώ να σου εξηγήσω ότι δεν στραγγίζει.
Ακριβώς, και θα έχω 50 καλεσμένους για κοκτέιλ.
Προσπάθησες ποτέ να βρεις υδραυλικό στο Λονδίνο, Κυριακή απόγευμα;
Κάλεσα δεκάδες από δαύτους και είναι είτε σινεμά είτε για βόλτα στο πάρκο.
Αν οι σωληνώσεις έχουν κάποια ελπίδα σε αυτή τη χώρα,
οι υδραυλικοί καλύτερα να μπουν στο πνεύμα του πράγματος!
Υπάρχει μόνο το φάντασμα μίας περίπτωσης.
Ένας λεβέντης είπε θα περάσει, αλλά έχει πάνω από μία ώρα, κατάλαβες.
Δεν μπορώ να τηλεφωνήσω σε 50 άτομα.
Δεν μπορώ να πάρω σε άτομα όπως η ερίτιμος Μπέτι Κρήμ,
και να της πω ότι χάλασε ο νεροχύτης μου.
Μια στιγμή. Δέχομαι συγχαρητήρια, γέρο μου. Ήρθε ο υδραυλικός.
Αντίο.
Περάστε. Περάστε. Με συγχωρείτε.
Εμπρός; Ναι;
Ναι, μόλις μπήκε. Αντίο.
Ποτέ δεν χάρηκα τόσο, για κανέναν στη ζωή μου. Από εδώ.
Απαίσιο που χαλάω την Κυριακή σας, αλλά είναι νεροχύτης ή κολύμπι, ξέρετε.
Περιμένετε να δείτε το χάος.
Φτιάξε το σιφόνι, η αγωνία τελειώνει. Κάνω για ποιητής, έτσι;
Εδώ είναι. Φοβερή δυσωδία, έτσι; Δύσκολο να βρεις τα λόγια.
- Ναι, αλλά ενδιαφέρον. Πολύ. - Τι;
Υπάρχει κάτι πιο εντυπωσιακό από ένα νεροχύτη εκτός λειτουργίας;
Με συγχωρείτε;
Ένας καθημερινός, συνήθης, κοινός νεροχύτης.
Πάραυτα, ανάλογος της ανθρώπινης απογοήτευσης.
Πιστέψτε με, ξέρω πολλά για τους νεροχύτες.
Ναι, σίγουρα ξέρετε, αλλά δεν έχουμε χρόνο.
Βλέπετε, δίνω δεξίωση.
- Και περιμένετε επισκέπτες άμεσα; - Ακριβώς.
- Και θέλετε να φτιαχτεί ο νεροχύτης; - Ακριβώς.
- Τότε χρειάζεστε υδραυλικό. - Υδρα· Αλλά νόμισα εσείς·
Όχι. Δυστυχώς, φοβάμαι ότι έγινε παρεξήγηση.
Βλέπετε, ήρθα να δω έναν παλιό φίλο, τον καθηγητή Λη.
Τον καθηγητή Λη; Είναι στη Σκωτία. Εγώ υπενοικιάζω το διαμέρισμα.
- Με έστησαν. - Κι εγώ; Με έστησαν επίσης.
- Μα τι θα κάνω; Είναι 4:30. - Βλέπετε, ήθελα να δω τον καθηγητή Λη·
Περιμένω 50 άτομα, μεταξύ αυτών και της ερίτιμου Μπέτι Κρήμ.
Δεν πηγαίνει όπου να'ναι, ξέρετε.
- Είστε ο πιο εγωιστής που έχω δει. - Πως;
Δεν με ξέρετε καν, και ήδη δεν ενδιαφέρεστε για μένα.
Γιατί δεν με ρωτάτε, γιατί θέλω να δω τον καθηγητή Λη;
Το μόνο που σκέφτεστε, είναι είναι η ερίτιμος Μπέτι Κρήμ.
Γιατί δεν με ρωτάτε για την σπιτονοικοκυρά μου;
Δείχνει ανθρωπιά, ή μόνο ζητά το ενοίκιο;
Ξέρετε ή μήπως νοιάζεστε; Όχι.
Μήπως είπατε, "Ας αφήσουμε την Μπέτι Κρήμ, αγαπητέ μου κύριε".
- "Μπορώ να κάνω κάτι για εσάς;" - Λοιπόν, μπορώ;
Ω, δόξα τω Θεώ.
- Σας αδίκησα. Λέγομαι Άνταμ Μπελίνσκι. - Χίλαρι Έϊμς.
Αχ, είμαι κουρασμένος, αγαπητέ μου Έϊμς.
Κρίμα που ο Λη δεν είναι εδώ. Με την ευκαιρία, τον ξέρεις;
- Όχι πολύ καλά, όχι. - Υπέροχος τύπος.
Θα έλεγε: "Συμβαίνει κάτι, Μπελίνσκι;"
Και φυσικά, θα έλεγα: "Όχι, όχι, τίποτα."
Αλλά δεν θα με πίστευε. Θα επέμενε να πάρω έναν υπνάκο.
Θα επέμενε, σας διαβεβαιώ.
Αχ, είχε την πιο γοητευτικό τρόπο να φορτώνει 20 κιλά, σε έναν.
Σε έκανε να νιώθεις ότι του έκανες χάρη. Αξιόλογος τύπος.
Προφανώς. Λοιπόν, δεν συνηθίζω να επιβάλλω πράγματα σε ανθρώπους,
- αλλά αν μπορώ να φανώ χρήσιμος· - Αγαπητέ μου Έϊμς, τι ευγενικό.
Ούτε να το συζητάς. Πάρτε έναν υπνάκο.
Με συγχωρείτε, Κ Μπελίνσκι. Πρέπει να είναι ο υδραυλικός.
- Καλό απόγευμα. - Καλό απόγευμα.
- Λοιπόν, ξεκινάμε; - Με συγχωρείτε;
Είμαι ανιψιά του θείου Άρν. Του κου Πόριτ δηλαδή.
Λυπάμαι. Πρέπει να κάνετε λάθος.
Λάθος; Δεν είστε·
Φυσικά και είστε ο κος Έϊμς. Θα σας μύριζα από ένα μίλι.
Εσείς τηλεφωνήσατε.
Έχω μια φαεινή ιδέα ότι αυτό έχει να κάνει με υδραυλικά.
Ω, εννοείτε τον Πόριτ τον υδραυλικό. Ναι, βέβαια, φυσικά. Ελάτε, περάστε.
Λοιπόν, πού είναι;
- Στα μνήματα, κουρεύει τα χόρτα της θείας Νέλι. - Συγνώμη;
Ποτέ δεν τελειώνει πριν βραδιάσει.
Αλλά όταν είπατε το πρόβλημα σας, ακουγόσαστε τόσο βουλωμένος,
- που είπα να περάσω να το δω. - Αλλά κοιτάξτε, είστε υδραυλικός;
Ω όχι. Αλλά είμαι γύρω από σωλήνες, αποχετεύσεις, βρύσες και πράγματα,
από όταν ήρθα να ζήσω με το θείο Άρν. Και φυσικά, τον έχω δει να δουλεύει.
Είναι καλός υδραυλικός, αλλά, αν με ρωτάτε, πάρα πολύ συντηρητικός.
- Συντηρητικός; - Αν και ψηφίζει Εργατικό.
Αλλά όταν πρόκειται για σωλήνες, το κάνει με το νι και με το σίγμα.
Σφίγγει ένα παξιμάδι, στάζει εδώ, τρέχει εκεί,
όταν ένα γερό χτύπημα θα μπορούσε να κάνει τη δουλειά, στο λεπτό.
Ναι, και να κάνει τη σωλήνα θρύψαλα.
Αλλά, ίσως και όχι.
Και όταν δεν έχετε χρόνο, πρέπει να το ρισκάρετε.
- Θα με αφήσετε να το κοπανήσω; - Ω, όχι, δεν θα το κάνετε.
Αγαπητέ Έϊμς, που είναι ο τσιγγάνος μέσα σου;
Πού είναι η όρεξη για περιπέτεια;
Είσαι ο τύπος του ανθρώπου που βάζει το παντελόνι του πριν σηκώσει το τηλέφωνο;
Τι θα γίνει αν πάει στραβά;
Ας πούμε ότι όλο το μέρος πλημμυ- ρίζει, και δεν γίνεται η δεξίωση.
Γλιτώνεις τα ποτά. Είναι κακό αυτό; Αλλά αν το κορίτσι τα καταφέρει·
Παρακαλώ κύριε, επιτρέψτε μου.
Μα τον Δία, θα το κάνω! Ναι. Έλα. Φτιάξε το σιφόνι, η αγωνία τελειώνει.
Λοιπόν, εδώ είναι. Η μοίρα μου είναι στα χέρια σας.
Πωπω! Τι βούλωμα.
Είναι πιο βουλωμένο από ότι σας άκουσα στο τηλέφωνο.
Δεν έλπιζα ότι θα ήταν τόσο καλό.
- Δεν έχω λόγια, κύριε Έϊμς. - Ω, ούτε λόγος.
Ξέρετε, δίνω δεξίωση και·
Ναι, το ξέρω, αλλά δεν ελπίζω και πολύ ότι μπορώ να μείνω.
Θα δούμε.
Δεν είναι ντυμένη για υδραυλικές εργασίες, αλλά τι γυναίκα;
Λοιπόν, ξεκινάμε.
- Ήπιατε ποτέ τσάι στο Ρίτζ; - Τσάι στο Ρίτζ;
Εγώ ναι, το περασμένο Σάββατο.
Ξάπλωνα ρουφώντας πορτοκάλια, για να τονώσω τον οργανισμό, ξέρετε,
όταν ξαφνικά, είπα στον εαυτό μου:
Κλούνι Μπράουν, έχεις μία λίρα στην καλτσοδέτα σου.
Γιατί δεν πίνεις τσάι στο Ρίτζ; Και το έκανα. Έτσι μου έρχονται διάφορα.
- Ήταν καλό το τσάι; - Ω, δεν πήγα για το τσάι.
Αλλά για να ακούω να λένε: Περάστε δις. Παρακαλώ δις. Κρέπες, δις;
Και να μου κρατούν την καρέκλα. Δεν θα'λεγες ότι ήμουν εκτός θέσης.
Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον. Δεν μοιάζεις συνεσταλμένη.
Γίνετε πιο συγκεκριμένη. Τι σας έκανε να νομίζετε ότι ήσασταν εκτός θέσης;
Ω, δεν το νόμιζα εγώ. Ο θείος Άρν το νομίζει.
Πάντα μου λέει, "Κλούνι Μπράουν, δεν γνωρίζεις τη θέση σου."
"Σκέψου την θέση σου. Κλούνι Μπράουν, πρέπει να μάθεις τη θέση σου."
Κοιτάτε, δεν είναι ώρα για κουβεντούλα.
Πού νομίζει πως είναι η θέση σας, ο θείος Άρν;
- Δεν είπε. - Γιατί δεν ξέρει.
Λέω, είναι 4:50.
Κανείς δεν μπορεί να σας πει πού είναι η θέση σας.
Πού είναι η θέση μου; Πού είναι η θέση καθενός;
Θα σας πω πού είναι. Όπου είστε ευτυχισμένη, εκεί είναι.
Και η ευτυχία είναι θέμα καθαρά προσω- πικής προσαρμογής στο περιβάλλον σας.
Είστε ο μόνος κριτής.
Στο Χάϊντ Πάρκ, παράδειγμα.
Σε κάποιους αρέσει να ταΐζουν καρύδια στους σκίουρους.
Αλλά αν σε κάνει ευτυχισμένο να ταΐζεις σκίουρους στα καρύδια,
ποιος είμαι εγώ να πω, καρύδια στους σκίουρους;
- Σας πειράζει να το ξαναπείτε; - Στο Χάϊντ Πάρκ·
Κοιτάξτε, σας ικετεύω·
Ω, τι υπέροχη μέρα ήταν αυτή για μένα.
Ο πρώτος μου νεροχύτης, και το πρώτο μου κοκτέϊλ.
Κοκτέϊλ Μαρτίνι.
Με μια ελιά.
- Ευχαριστώ. Είχατε τόση κατανόηση. - Πιείτε ακόμη λίγο.
- Θα'πρεπε; - Οπωσδήποτε.
Ω, ναι, σας ευχαριστώ.
Μμμ.
Νιώθω όμορφα.
Δεν μπορώ να το περιγράψω. Αισθάνομαι κεφατωμένη.
Κεφατωμένη; Δεν θυμάμαι ποτέ να έχω νιώσει κεφατωμένος.
Φοβάμαι ότι δεν θα το νιώσεις ποτέ, αγαπητέ Έϊμς.
Δεν έχεις κεφάτωμα μέσα σου.
Δεν είναι αστείο; Τώρα αισθάνομαι εντελώς διαφορετικά.
Ξέρω τι είναι. Ξέρω.
Α-χα. Αχ, μου έρχεται.
Το συναίσθημα Περσική γάτα.
Νιάου.
Τι είναι το συναίσθημα Περσική γάτα;
- Λυπάμαι, αλλά είναι αργά. - Ποτέ δεν είναι αργά για μια γάτα.
Ξαπλώνεις διαβάζοντας αυτό το θαυ- μάσιο οδοιπορικό στην Ντέϊλι Μέϊλ,
και θέλεις να πας σε μέρη··· και αναρωτιέσαι αν θα το κάνεις ποτέ.
Ξαφνικά, είσαι μια γάτα και αρχίζεις να σκαρφαλώνεις,
και πηδάς απ'το παράθυρο, έξω στην ομίχλη.
Τότε ξαφνικά η ομίχλη φεύγει, και δεν είσαι στο Λονδίνο, αλλά στη Βαγδάτη.
Την επόμενη εβδομάδα, θα είμαι στο Κάϊρο.
Είναι τόσο υπέροχο να είσαι γάτα, και να διαβάζεις την Ντέϊλι Μέϊλ.
Κοιτάξτε, σας εκλιπαρώ·
Θεέ μου, ήρθαν. Παρακαλώ!
- Ναι; - Είμαι ο·
Αχ, αισθάνομαι τόσο υπέροχα.
Τόσο ελεύθερη.
- Κλούνι Μπράουν, τι κάνεις εδώ; - Θείε Άρν!
Τι σημαίνει αυτά; Τι κάνεις σε αυτόν τον καναπέ;
Έφτιαχνα υδραυλικά, θείε Άρν. Απλά υδραυλικά.
Κλούνι Μπράουν, συνέβη κάτι που θα έπρεπε να γνωρίζω;
- Δεν νομίζω. - Ευτυχώς που βρήκα τη διεύθυνση,
αλλιώς δεν θα μπορούσα να σε ξαναντικρίσω ποτέ.
- Σας διαβεβαιώ, θείε Άρν· - Είναι Πόριτ! Κύριος Πόριτ!
Και οινοπνευματώδη! Δίνετε σκληρό ποτό σε ένα νεαρό κορίτσι, αυτό παραπάει!
Είμαι σχεδόν σίγουρος·
Δεν γνωρίσατε τον κο Έϊμς, τον νοικοκύρη.
Δεν έχω καμία επιθυμία να τον γνωρίζω.
Ω, μα θείε Άρν, αυτοί οι κύριοι ήταν τόσο καλοί μαζί μου.
Ορίστε, πάλι πήρες αέρα. Δεν ξέρεις την θέση σου.
Μάζεψε τα πράγματα από εκεί. Ποτέ δεν θα μάθεις την θέση σου.
Μα, θείε Άρν, ποια είναι η θέση μου;
Ποια είναι η θέση καθενός; Ποια είναι η δική σου;
Αν θέλεις να ταΐσεις καρύδια στους σκίουρους,
ποια είμαι εγώ να πω· "θέλεις";
Αυτό παραπάει. Θα γίνεις υπηρέτρια, ναι θα γίνεις.
Θα γίνεις εσώκλειστη σε ένα αξιοπρεπές σπίτι. Πάμε.
Εν τω μεταξύ, δεν σας έχω πλήρωσει ακόμα, φτάνει αυτό;
Δεν με εξαγοράζετε με μία βρόμικη λίρα.
- Έλα, Κλούνι Μπράουν. - Ευχαριστώ κύριοι, για όλα.
Ένας Βρετανός υποτελής, αποκαλεί το σύμβολο της αυτοκρατορίας, βρόμικο.
Επιτρέψτε μου.
Βρόμικο; Διαφωνώ με αυτόν, κατηγορηματικά.
Έϊμς·
Όταν οι κατώτερες τάξεις, πετάνε έτσι τις λίρες,
οι ανώτερες τάξεις, καλύτερα να προσέχουν.
Τολμώ να πω.
d Ίσως αναρωτιέστε ποιος είμαι ή ίσως δεν σας νοιάζει d
d Αλλά πέρασα μεγάλο μέρος του χρόνου μου στις παρυφές του Μέϊφεϊρ d
d Ποτέ δεν με καλούν σε δεξιώσεις, αλλά και πάλι εγώ πηγαίνω d
- Γιατί ο κόσμος πηγαίνει σε δεξιώσεις; - Επειδή ο κόσμος τις δίνει.
- Γιατί ο κόσμος τις δίνει; - Επειδή ο κόσμος πηγαίνει.
Είναι φαύλος κύκλος. Σαν την αέναη κίνηση.
Ω, είναι θλιβερό.
Δεξιώσεις και γέλια, με την Ευρώπη στο χείλος του γκρεμού.
Ναι. Χίτλερ, Βιέννη, Πράγα, και ο κόσμος τριγυρνά διασκεδάζοντας.
Ω, έχω τόσο κουραστεί να ακούω για Χίτλερ και Μουσολίνι και·
Μπέτι, με εκπλήσσεις!
Μιλάς σαν ρηχό κορίτσι που σκέφτε- ται μόνο τη ροδαλή επιδερμίδα της.
Φαινόταν να σου αρέσει, πριν ο Χίτλερ μπει ανάμεσά μας.
- Και ακόμη μου αρέσει. - Ω, έντονα, Μπέτι.
Αλλά πρέπει να αντιληφθούμε ότι είμαστε στο χείλος ενός πολέμου.
Τότε κόψε τα λόγια, και κάνε κάτι γι 'αυτό.
- Έχω γράψει επιστολή στους Τάϊμς. - Τότε, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
- Περνάτε καλά, δις Κρήμ; - Θαυμάσια, ευχαριστώ.
Δις Κρήμ, ξέρετε, όταν σας είδα για πρώτη φορά, είπα στον Άρτσι:
Να η δις Μπέτι Κρήμ, κι εκείνος είπε:
Όχι δεν μπορεί να είναι η δις Μπέτι Κρήμ.
Αλλά εν τέλει, υπάρχει μόνο μία Μπέτι Κρήμ, έτσι;
Οι πάντες κάνουν τέτοιο παράλογο θόρυβο γι'αυτήν. Είναι αφόρητη.
- Οι χειρότεροι τρόποι που έχω δει. - Ψυχρή, ματαιόδοξη και ανάλγητη.
- Δύο μαρτίνι, παρακαλώ. - Μάλιστα κύριε.
- Της ζήτησες σε γάμο τελευταία; - Προχθές.
- Τι είπε; - Είπε όχι, ως συνήθως.
Δεν κάθεται να σκεφτεί. Δεν έχει καθόλου μυαλό.
Αν με απέρριπτε μια φορά, δεν θα την ζητούσα ποτέ ξανά.
- Δεν νομίζω να παντρευτεί ποτέ. - Ίσως να μην θέλει.
Τι άλλο μπορεί να κάνει; Τι θα απογίνει;
Δεν έχει ταλέντο.
- Έχει ομορφιά. - Η ομορφιά δεν σημαίνει και πολλά.
Βοηθά.
Ίσως. Αν με ρωτάς, το λυπάμαι το κορίτσι.
Νομίζω θα συνεχίσει τη διασκέδαση και θα καταλήξει μία γεροντοκόρη,
- να δίνει φιλανθρωπικούς χορούς. - Τι κρίμα.
Λοιπόν, άλλαξα γνώμη.
Θα τη ζητήσω μία - δύο φορές ακόμη, και μετά θα την αποβάλλω από πάνω μου.
- Εις υγείαν. - Εις υγείαν.
- Βρήκα κάτι ενδιαφέρον. Έναν άνδρα. - Το μέρος είναι γεμάτο άνδρες.
Αλλά αυτός είναι στο κρεβάτι. Ελάτε να ρίξετε μια ματιά.
Νάτος.
- Λογικό να κοιμάται. Είναι τύφλα. - Θεέ μου!
- Τι συμβαίνει; - Τι είναι;
- Είναι ο Μπελίνσκι. - Όχι ο Άνταμ Μπελίνσκι.
Ναι. Ο Άνταμ Μπελίνσκι.
- Είναι γκάνγκστερ; - Μη λες χαζά, Μπέτι. Είναι Τσέχος.
- Είναι μέγας άνδρας. Διάσημος. - Καλά, γιατί;
Είναι συγγραφέας. Καθηγητής στην Πράγα.
Από τους χειρότερους εχθρούς του Χίτλερ.
Γι'αυτό τον ψάχνουν οι Ναζί.
Πιθανώς είναι ένα βήμα μπροστά τους. Αναρωτιέμαι πώς ήρθε στο Λονδίνο.
- Με την Αντίσταση, σίγουρα. - Τι άνδρας.
Είναι όπως στις φωτογραφίες. Και καλύτερος. Πιo ευγενής. Πολύ μάλιστα.
- Πιo γαλήνιος. - Αλλά ροχαλίζει.
Τι σχέση έχει αυτό;
Είναι μέγας φιλελεύθερος. Εξάλλου κι εγώ ροχαλίζω.
Κι εγώ.
Εγώ δεν ροχαλίζω, και είμαι τόσο φιλελεύθερη όσο εσείς.
- Χαίρετε. - Χαίρετε.
Εμείς· Ξέρουμε ποιος είστε.
Μπορείτε να μας εμπιστευτείτε. Είμαι ο Άντριου Καρμέλ.
- Είμαι ο Τζον Φρούην. - Πως είστε;
Είμαι η Ελίζαμπεθ Κρήμ.
Ξέρω. Είστε ερίτιμος, και δεν πάτε παντού.
- Χωρίς παρεξήγηση, έχετε πρόβλημα. - Έχετε, Kαθηγητά;
Λοιπόν, ναι, είναι γεγονός.
Εκτός και αν συμβεί ένα θαύμα, είμαι ένας άνθρωπος χωρίς σπίτι.
Ω, αυτό το κτήνος. Το άθλιο κτήνος, ο Χίτλερ!
Αναρωτιέμαι αν έχω γίνει σαφής.
Απόλυτα. Αλλά τα λόγια είναι πα- ρελθόν. Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Ναι. Τι μπορούμε να κάνουμε;
Κύριοι, φοβάμαι ότι έχετε μπερδευτεί ελαφρώς.
Ω, ναι, το ξέρουμε. Υπάρχουν πολλές μπερδεμένες σκέψεις.
Γι'αυτό χαιρόμαστε που είστε εδώ. Θα μας τα ξεκαθαρίσετε, έτσι Καθηγητά;
Έχω μια ιδέα. Ας φύγουμε γρήγορα από εδώ.
- Ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. - Εντάξει.
Θα πρέπει να βρούμε κάτι ασφαλές. Ο Καθηγητής είναι δική μας ευθύνη.
Οπωσδήποτε! έχετε κάποιες προτάσεις, κύριε;
Θα έλεγα, το Ρίτζ είναι ένα καλό, ασφαλές μέρος.
Λαμπρά. Πάμε.
Χρειάζεται πολύ θάρρος για έναν άνδρα στη θέση του, να εμφανιστεί στο Ρίτζ.
Λοιπόν, ευχαριστώ για το ευχάριστο βράδυ.
- Εμείς ευχαριστούμε. - Ήταν τιμή μας.
Πρέπει να έρθετε για τσάϊ με τον Άντριου και τον Φρούην σύντομα.
Ευχαριστώ, δις Κρήμ. Όλους σας ευχαριστώ. Καληνύχτα.
Ω, Καθηγητά·
- Καθηγητά, είσαι ασφαλής εδώ; - Είναι οι άνθρωποι εδώ έμπιστοι;
- Πείτε μου, ποιος μένει εδώ; - Ποιος; Αυτοί που πρέπει.
Καθηγητά, συγνώμη που το αναφέρω πάλι, αλλά από τη στιγμή που μας τιμήσατε με·
Εφόσον το κάνατε·
Καθηγητά, και οι δύο αισθανόμαστε ότι οι 20 λίρες που ευγενικά δεχθήκατε,
- είναι ιδιαιτέρως ανεπαρκείς. - Ιδιαιτέρως.
Θα το ξανασκεφτόσαστε για 50; Θα αισθανόμαστε πολύ καλύτερα.
- Ω, πολύ καλύτερα. - Αγαπητοί μου φίλοι, παρακαλώ.
Χρειαζόμουν 20 λίρες, και σταθήκατε πολύ καλοί και μου δανείσατε 20 λίρες,
και αυτό είναι όλο.
Δεν θέλουμε να φανούμε αγενείς Καθηγητά, αλλά 50 λίρες·
Ειλικρινώς δεν βλέπουμε πώς μπορείτε να δεχθείτε λιγότερα.
Μην με πιέζετε περαιτέρω. Επιμένω.
- Κατανοούμε απόλυτα, Καθηγητά. - Απόλυτα.
Ωστόσο, εάν παραστεί ανάγκη, όταν χρειαστώ 30 επιπλέον λίγες,
εσείς θα μου τα δώσετε, και κανένας άλλος.
- Το υπόσχεστε; - Στο λόγο της τιμής μου.
Ω, το εκτιμούμε.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, κύριε.
- Σπουδαίος άνδρας. - Πράγματι σπουδαίος άνδρας.
- Θείε Άρν, δεν θα με έχεις αύριο. - Όχι, δεν θα σε έχω.
- Ποιος θα μαντάρει τις κάλτσες σου; - Η αδελφή Άντι.
Ποιος θα απαντά στο τηλέφωνο;
Θα απαντώ ο ίδιος, όταν είμαι εδώ, αλλιώς θα το αφήνω να χτυπά.
Έχουν κανονιστεί όλα, κοπελιά.
Σε ποιόν θα μιλάς, όταν έχεις κάτι στο μυαλό σου;
Θα το αφήνω εκεί που είναι.
Ω, δεν θα σου αρέσει αυτό, ο θείε Άρν. Είσαι άνθρωπος που θέλει να εκφράζεται.
- Θείε Άρν, γιατί πρέπει να πάω; - Είναι καλύτερα. Είσαι πολύ τυχερή.
Ένα ανεκπαίδευτο κορίτσι όπως εσύ,
να γίνει καμαριέρα σε ένα ωραίο σπίτι στην εξοχή.
- Αν δεν μου αρέσει, μπορώ να γυρίσω; - Όχι αν απλά δεν σου αρέσει.
Τότε, αν το μισήσω;
Δεν είσαι σε θέση να μισείς, Κλούνι Μπράουν.
- Τότε, αν δεν με ταΐζουν καλά; - Θα σε ταΐζουν.
Και αν με ταΐζουν αποφάγια;
Αν με κάνουν πετσί και κόκκαλο, μέχρι που να μοιάζω με σκελετό;
- Τότε, μπορώ να γυρίσω, θείε Άρν; - Είναι όλα στο μυαλό σου, κοπελιά.
- Και αν με δέρνουν; - Δεν θα το κάνουν.
Αν όντως το κάνουν;
Καλά, τότε στείλε μου γράμμα, αλλά να είσαι σίγουρη ότι αυτό συμβαίνει.
Ορίστε.
Ω!
Ω, θείε Άρν, είναι τόσο ευγενικό εκ μέρους σου, που μου δίνεις αυτό.
Θα μου θυμίζει το σπίτι. Θα σε σκέφτομαι πολύ συχνά.
Να έχεις το μυαλό σου στην δουλειά σου. Τώρα σαν καλή κοπελιά, βιάσου λιγάκι.
- Θείε Άρν! - Ε;
Ξέρεις γιατί τα κορίτσια φεύγουν απ'το σπίτι;
Τα κορίτσια φεύγουν απ'το σπίτι επειδή τα πέταξαν έξω.
Όλα καλά, Χέρμπερτ;
- Μάλιστα κύριε. - Καλώς.
Μα τον Δία, δεν έχω δει ποτέ τον Ρόντι τόσο φρόνιμο σε ταξίδι, χάρη σε σας.
- Κατά κανόνα, είναι πονοκέφαλος. - Ω, είναι υπέροχος.
Ήταν πολύ καλό που τον αναλάβατε εσείς.
Ευχαριστώ που με αφήσατε. Μου έκανε πολύ καλό.
Αυτό μου αρέσει στα σκυλιά.
Σε κάνουν να νιώθεις πολύ καλύτερα για τον εαυτό σου.
Αντίο, Ρόντι. Είμαι φοβερά ευτυχής που σε γνώρισα.
Μα τον Δία, δεν θέλει να σας αφήσει. Λοιπόν, δεν τον κατηγορώ.
- Μακάρι να μπορούσα να τον ξαναδώ. - Λοιπόν, γιατί όχι; Κι εμένα, επίσης.
- Δεν είμαι κακός γερο-σκύλος. - Ευχαριστώ. Θα ήθελα αυτό.
Άκουσες Ρόντι; Δεν είναι αντίο τελικά.
- Με την ευκαιρία, πού πηγαίνεις; - Στην έπαυλη Φράϊαρς Καρμέλ.
Μα τον Δία, εκεί πηγαίνεις; Είναι γείτονες μου.
Ο Χένρι και η Άλις είναι παλιοί φίλοι. Δεν βλέπω το αυτοκίνητο του Χένρι όμως.
- Επιτρέψτε μου να σας πάω, δις· - Κλούνι Μπράουν.
Α, φυσικά. Ω, Χέρμπερτ, πάρε την τσάντα της δις Μπράουν, εντάξει;
Μην σας βάζω σε κόπο·
Ανοησίες, είναι ευχαρίστησις μου. Είμαι ο Συντ/χης Ντάφ Γκράχαμ.
Είναι υπέροχο πώς ένας σκύλος μπορεί να φέρει κοντά τους ανθρώπους, δεν είναι;
Αγαπητή μου, ναι. Είναι. Δεν το σκέφτηκα ποτέ.
Έπαυλη Φράϊαρς Καρμέλ
Σκέπτομαι τι θα ανακούφιζε τον γέρο-πάφι.
Λοιπόν, μίλα του για τους κήπους.
Τα λουλούδια είναι τόσο χαλαρωτικά.
Ω, Άντριου!
- Γεια σου Μητέρα, Πατέρα. - Καλά!
Λυπάμαι φοβερά που προέκυψε έτσι απότομα, αλλά είναι πολύ σημαντικό.
Γι 'αυτό ήρθα ο ίδιος, αντί να τηλεφωνήσω.
- Βλέπετε, κάλεσα κάποιον· - Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
- Κάθε φίλος σου είναι ευπρόσδεκτος. - Το ξέρω μητέρα, αλλά αυτό διαφέρει.
Μακάρι να σας τον έφερνα ο ίδιος, αλλά πρέπει να μείνω στο Λονδίνο,
έτσι θα έρθει μόνος, αύριο βράδυ.
Δηλαδή, θα στείλεις τον φίλο σου εδώ, ενώ εσύ·
Ξέρω, είναι περίεργο, Πατέρα, αλλά σας είπα, αυτό διαφέρει.
Ξέρετε, κινδυνεύει. Δεν θα το παραδεχτεί,
αλλά πρέπει να βγει εκτός Λονδίνου άμεσα.
Θεέ μου! Τι έχει κάνει ο άνθρωπος;
Ω, και τι δεν έκανε; Μάχεται για ένα νέο, καλύτερο κόσμο.
Για ποιο λόγο;
Για ποιο λόγο; Δεν έχετε ακούσει για τους Ναζί;
Α ναι. Οι Γερμανοί λεβέντες. Πάντα ήθελα να δω έναν.
Στείλτον, αλίμονο.
Πατέρα, αυτός δεν είναι Ναζί. Πολεμά τους Ναζί. Είναι Τσέχος.
Οι Ναζί τον κυνηγούν.
Ω, Πατέρα, κάθεσαι πάνω σε ένα ηφαίστειο.
Θωρηκτά και τεθωρακισμένα είναι άχρηστα.
Πιστέψτε με, η Αγγλία δεν θα είναι ασφαλής,
μέχρι να παράγουμε δικούς μας Μπελίνσκι.
Τι διάολο είναι οι Μπελίνσκι;
Τι διάολο είναι οι Μπελίνσκι; Ω, παραδίνομαι. Τι διάολο είναι···
Μην αποκαρδιώνεσαι Άντριου.
Αν η Αγγλία πρέπει να παράξει Μπελίνσκι, θα παράξει Μπελίνσκι.
Η Βρετανία δεν έχει αποτύχει ποτέ. Τώρα πιες το τσάι σου, αγαπητέ.
Μητέρα·
Μητέρα, Μπελίνσκι είναι το όνομα του. Καθηγητής Άνταμ Μπελίνσκι.
Α κατάλαβα.
Φυσικά, θα χαρούμε να κάνουμε το Σαββατοκύριακο του όσο πιο ευχάριστο.
Μητέρα. Μητέρα, δεν πρόκειται για ένα ευχάριστο Σαββατοκύριακο.
Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Δεν ξέρω πόσο καιρό θα μείνει.
Ίσως μια εβδομάδα, ίσως ένα χρόνο, ίσως μόνιμα.
Μόνιμα, ένας απόλυτα ξένος; Δεν είναι λίγο τραβηγμένο;
Πατέρα, έχει παρατήσει τα πάντα. Δεν έχει χρήματα.
Εννοείς άφραγκος;
Δεν μπορείτε να αποκαλείτε κάποιον άφραγκο, επειδή δεν έχει χρήματα.
Μητέρα, είμαι βέβαιος ότι καταλαβαίνετε.
Βασίζομαι με σας ότι θα είστε ευγενικοί.
Φυσικά, αγαπητέ. Ας πάρουμε τσάι.
Λυπάμαι. Δεν μπορώ να μείνω. Έχω να πάω πίσω στο Λονδίνο·
Μα μόλις ήρθες.
Δεν θα έφευγα έτσι, αν δεν ήταν τόσο επείγον.
Ευχαριστώ πολύ, αγαπημένη.
Άντριου, δεν είναι η Μπέτι Κρήμ, είναι;
Φυσικά και όχι.
Θυμηθείτε την υπόσχεση σας, μητέρα. Θα σας δω το συντομότερο δυνατόν.
- Αντίο. Αντίο, πατέρα. - Αντίο.
Δεν θα με πείραζε καθόλου αν επρόκειτο για την Μπέτι.
Καλό κορίτσι. Κάθεται καλά στο άλογο. Γιατί δεν παντρεύονται να τελειώνουμε;
Πώς είσαι, Σιρέτ;
Ο Συντ/χης Ντάφ Γκράχαμ, κυρία.
- Άλις αγαπητή μου, πώς είσαι; - Ω, Τσαρλς, τι καλά.
- Χένρι παλιόφιλε, φαίνεσαι μια χαρά! - Βρε καλώς τον, Τσαρλς.
Δείτε ποιαν έφερα. Ο Ρόντι μετά βίας κρατιόταν μακριά της, ε, δις Μπράουν;
Και δεν τον κατηγορώ.
- Τι κάνετε, δις Μπράουν; - Τι κάνετε;
Λοιπόν, τι ευχάριστη έκπληξις.
Πέρασα τον νέο εφημέριο στη διαδρομή. Πώς τα πηγαίνει;
Λαμπρά, λαμπρά. Κάθεται καλά στο άλογο.
Καλώς. Καλά που το είπες. Έχω ώρα για ιππασία πριν το δείπνο.
Δεν θα μείνετε για τσάι;
Όχι, ευχαριστώ Άλις. Πρέπει να πηγαίνω.
Δεν κρατιέμαι, για λίγη ιππασία μετά το Λονδίνο.
Δις Μπράουν, μην αργήσετε να μας επισκεφτείτε. Θα σας περιμένω.
Θέλω να τη βλέπω κάπου κάπου, ξέρετε. Το ίδιο και ο Ρόντι, έτσι;
Γεια σας
- Σας ευχαριστώ για όλα. - Ω, όχι, όχι, χαρά μου.
Δεν θα καθίσετε, δις Μπράουν;
- Πρέπει; - Βεβαίως.
Πάρτε λίγο τσάι.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.
Γάλα ή λεμόνι, δις Μπράουν;
Πραγματικά δεν έχει σημασία.
Τότε, να πούμε λεμόνι;
Λοιπόν, συνήθως βάζω γάλα, αλλά θα δοκιμάσω το λεμόνι.
Ω, τότε γάλα, αλίμονο. Ζάχαρη;
Δεν νομίζω.
- Είστε σίγουρη; - Αν δεν σας πειράζει, 4 παρακαλώ.
- Πάρτε καμιά κρέπα. - Ω σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Ξέρετε, δεν φανταζόμουν καθόλου, ότι θα ήταν έτσι.
Έχετε και οι δύο τόσο καλοί, και είναι τόσο όμορφα εδώ.
Ποτέ δεν έχω δει τέτοια όμορφα λουλούδια στη ζωή μου.
- Είναι ακριβώς σαν πάρκο. - Άκουσες, Άλις;
Ασχολείται μ'αυτό από το πρωί μέχρι το βράδυ. Είναι η αυτοκρατορία της.
Ίσως κάποτε μου επιτρέψετε να σας βοηθήσω στον κήπο.
Φυσικά, αγαπητή μου. Χαίρομαι τόσο που σας αρέσουν τα λουλούδια μου.
Είστε πολύ πιο καλοί από όσο νόμιζα.
Βασικά, δεν νόμιζα καθόλου ότι θα είσαστε καλοί.
Σκεφτείτε, φοβόμουν πως θα με πεθάνετε της πείνας.
Αντιθέτως, είμαι εδώ πίνοντας τσάι με γάλα, και τέσσερις κύβους και κρέπες.
- Μπορώ να έχω κι άλλο; - Θεέ μου, πάρτε τα όλα.
Ευχαριστώ, δεν πεινώ τόσο πολύ, αλλά εκτιμώ την προσφορά.
Δεν θα μετανιώσετε, που θα με έχετε εδώ.
Θα κάνω τα πάντα για να σας ευχαριστήσω, το υπόσχομαι.
Ακόμη και κάποια επιπλέον πράγματα.
- Πώς είναι τα υδραυλικά σας; - Υδραυλικά;
Δεν υπάρχει τίποτα λάθος με τα υδραυλικά μας, έτσι Άλις;
Σχεδόν επιθυμώ να είχατε διαρροή. Θα μπορούσα να την φτιάξω.
Εννοείτε ότι τα νεαρά κορίτσια κάνουν υδραυλικές εργασίες στις μέρες μας;
Είναι πολύ διασκεδαστικό, και κάνει όλους να νιώθουν καλά.
Στο όνομα του Τζορτζ, όταν ήμουν νέος, ούτε που συζητούσαμε για υδραυλικά.
Στην πραγματικότητα, δεν είχαμε καθόλου.
- Πείτε μου δις Μπράουν· - Όλοι με λένε Κλούνι.
Πείτε μου, υποθέτω ότι γνωρίζετε τον Συν/τχη Ντάφ Γκράχαμ πολύ καιρό.
Όχι, γνωριστήκαμε στο τρένο.
Αλλά νιώθω σαν να τον γνώριζα από πάντα.
Θα αποκτήσω κουτάβι.
- Θα αποκτήσετε τι; - Ένα κουτάβι από τον Συντ/χη.
Μα τον Δία!
Λέει πως θα είναι η πρώτη φορά που θα χαρίσει ένα του Ρόντι.
Ελπίζω να μη σας πειράζει. Υπόσχομαι να μην παρεμβαίνει στη δουλειά μου.
Την δουλειά σου;
Ναι. Δουλειά.
Είμαι η Κλούνι Μπράουν. Με έστειλε η δις Πόστγκεϊτ.
Δεν με περιμένατε; Είμαι η καμαριέρα.
Ω, είστε η νέα υπηρέτρια. Τώρα κατάλαβα.
Ω.
Νομίσατε ότι ήμουν κάποιος άλλος, έτσι;
Λυπάμαι.
Έχω κάνει κάτι λάθος;
Όχι. Αν κάποιος είναι λάθος, αυτοί είμαστε εμείς.
Κανείς δεν έχει κάνει τίποτα κακό. Το απολαύσαμε που σας είδαμε.
Και ελπίζουμε να είστε ευτυχισμένη εδώ, και να μείνετε για πολύ καιρό.
Ευχαριστώ.
Σιρέτ, από εδώ η Κλούνι Μπράουν, η νέα καμαριέρα.
Καθίστε, αγαπητή μου, να τελειώσετε το τσάϊ σας. Καθίστε, αγαπητή μου.
Και όταν τελειώσετε, ο Σιρέτ θα σας πάει στην κυρία Μέϊλ, την οικονόμο.
- Πολύ καλά, κυρία. - Άλις, ας δω αυτό το γράμμα.
Είναι τόσο καλοί, έτσι δεν είναι;
Τελείωσα.
- Ακολούθα με, Μπράουν. - Μπράουν; Όλοι με λένε Κλούνι.
Εδώ θα ονομάζεται Μπράουν.
Ίσως πήρε λάθος τραίνο κυρία Μέϊλ.
- Ίσως κλέφτηκε με ένα όμορφο ξένο. - Αρκετά Γουέλερ.
Τέτοια πράγματα έχουν συμβεί στο παρελθόν, και ίσως ξανασυμβούν.
Η δις Μπράουν, κυρία Μέϊλ. Η κυρία Μέϊλ, η οικονόμος.
Πού ήσουν, Μπράουν;
Έπινε τσάι με τον Σερ Χένρι και την κυρία.
Πώς;
Δεν έφταιγα εγώ·
Ο κύριος Σιρέτ θα με ενημερώσει αργότερα, αν έχετε την καλοσύνη.
Μετά χαράς, κυρία Μέϊλ.
- Σας ευχαριστώ, κύριε Σιρέτ. - Ούτε λόγος.
Τώρα λοιπόν, βγάλτε το καπέλο σας, παρακαλώ.
Φοβάμαι θα πρέπει να κάνουμε κάτι για τα μαλλιά σας.
Να πηγαίνω, κυρία Μέϊλ;
Παρακαλώ, όχι κύριε Σιρέτ. Θα ήθελα την άποψη σας επί του θέματος.
Ακόμη και αν έλεγα ότι συμφωνώ μαζί σας απόλυτα, κυρία Μέϊλ;
Ήξερα ότι θα το κάνατε, κύριε Σιρέτ.
Η εμφάνιση σας είναι μέρος της δουλειάς σας.
Ακριβώς.
- Αυτή είναι η πρώτη σας θέση. - Ναι.
Καταλαβαίνω. Πρέπει να ξεκινήσουμε από την αρχή.
Λέτε "κυρία" σε μένα, και "κύριε" στον κύριο Σιρέτ.
Και "ευγένεια σας" στην ευγένεια της.
Πιθανότατα δεν θα δείτε ποτέ την ευγένεια της, ή τον Σερ Χένρι.
Αλλά αν κατά τύχη βρεθείτε στο ίδιο δωμάτιο μαζί τους,
δεν θα είστε στο δωμάτιο.
Θα βλέπετε χωρίς να βλέπετε. Θα ακούτε χωρίς να ακούτε.
Και αν η ευγένεια της απευθυνθεί ευθέως προς εσάς, κάτι για το οποίο αμφιβάλλω·
Αλλά αν πρέπει, θα απαντήσεις "Ναι, κυρία," ή "Όχι, κυρία,"
ανάλογα με τις περιστάσεις.
Ωστόσο, αυτά τα πράγματα θα σας έρθουν πιο εύκολα όταν βάλετε την στολή σας.
Δεν θα μπορούσα να τα έχω θέσει καλύτερα, κυρία Μέϊλ.
Σας ευχαριστώ, κύριε Σιρέτ.
Και τώρα, Μπράουν, η Γουέλερ θα σας δείξει το δωμάτιο σας.
Αλλά πριν πάτε, αν δεν έχω γίνει αρκετά σαφής·
Ω, έχετε γίνει αρκετά σαφής. Καταλαβαίνω απόλυτα.
Για παράδειγμα, αν νιώθω ότι·
Πως το είπε εκείνος ο κύριος; Α, ναι!
Αν νιώθω ότι θέλω να ταΐσω σκίουρους στα καρύδια, δεν είναι η θέση γι'αυτό.
Ο καθηγητής θα κατέλθει αμέσως.
Σιρέτ, ποιο είπαμε είναι το όνομα του ανθρώπου;
Είναι δύσκολο να το θυμόμαστε.
Πολλοί ξένοι έχουν ξένα ονόματα, έτσι δεν είναι;
- Να κάνω μια πρόταση, κύριε; - Προχώρει.
- Σκεφτείτε την γούνα, Κολίνσκι. - Ω, Κολίνσκι, Κολίνσκι.
Και τώρα αντικαταστήστε το Μπ με το Κο.
Μπελίνσκι αντί Κολίνσκι, και νάτο, κύριε.
Θα το θυμάμαι.
- Πως την είπαμε την γούνα; - Ο Καθηγητής Μπελίνσκι.
Α, Καθηγητά, τι ωραία που σας βλέπω.
Είστε πολύ ευγενική, κυρία Καρμέλ. Πως είστε, κύριε;
Τι κάνετε; Θα πάρετε ένα Σέρι, γέρο μου.
Καθηγητά, είστε ευπρόσδεκτος εδώ, για όσο χρονικό διάστημα θελήσετε.
Πόσο φιλόξενοι είσαστε.
Αλλά δεν θα δεχθώ, πριν με γνωρίσετε καλύτερα.
- Ο Άντριου μας έχει πει τα πάντα. - Και για αυτές τις δουλειές των Ναζί.
Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε με τον αστυφύλακα Μπέρκινς τριγύρω.
Μέγας άνδρας, ειδικός να κρατά τα πράγματα μακριά, ο Μπέρκινς.
Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στον αστυφύλακα Μπέρκινς.
Εξάλλου, οι Ναζί είναι πέρα από τη Μάγχη.
Ωστόσο, αυτό που με ανησυχεί είναι εδώ μαζί μας.
Δεν έχω σακάκι δείπνου.
Το δείπνο σερβίρεται, κυρία.
Σερ Χένρι, πως μπορώ να σας αντικρίσω με κοστούμι καθιστικού σε δείπνο.
Λοιπόν, εμ·
Έχω φορέσει και εγώ κοστούμι καθιστικού μια φορά σε δείπνο. Στη Νάπολη.
Πήγα ατημέλητος Δεν ήθελα να σοκάρω τους ντόπιους.
Περνάμε μέσα;
Ο Άντριου θα σας δανείσει ένα σακάκι δείπνου, Καθηγητά.
Έχει δύο. Δεν έχει σημασία γι'απόψε, αλλά, σαν χάρη·
Ω, δεν είναι σημαντικό,
αλλά βλέπετε, στον σύζυγο μου αρέσει να ντύνομαι για δείπνο.
Αλλά αν δεν ντυθείτε εσείς, ούτε εκείνος δεν θα μπορούσε, και···
άν όχι εκείνος, τότε ούτε κι εγώ δεν θα ντυνόμουν.
Πόσο απλά και γοητευτικά, κάνετε τα πάντα.
- Μπορώ να πω κάτι; - Ω, παρακαλώ.
Προχώρει, Μπελίνσκι.
Αυτόν τον βασιλικό θρόνο των βασιλέων, αυτό το νησί σκήπτρο.
Αυτή η άλλη Εδέμ, ημι-παράδεισος.
Αυτή η γη τέτοιων αγαπητών ψυχών, αυτή η αγαπητή, αγαπητή γη.
Αυτό το ευλογημένο οικόπεδο, αυτή η Γη, αυτό το βασίλειο, αυτή η Αγγλία.
Στον Σαίξπηρ.
Πόσο καλά μιλάτε τα αγγλικά, Καθηγητά.
Πηγάζουν από μέσα του.
- Τα Αγγλικά είναι η παγκόσμια γλώσσα. - Αυτό ακριβώς αποκαλώ καθαρή σκέψη.
Ως νέος, οι αγαπητοί μου γονείς με έστειλαν σε έναν γύρο του κόσμου.
Έφυγα μιλώντας Αγγλικά, επέστρεψα μιλώντας Αγγλικά.
Ποτέ δεν μίλησα ούτε λέξη από οτιδήποτε άλλο στην διάρκεια.
Τα Αγγλικά είναι το χόμπι του συζύγου μου.
Ναι, ο σύζυγος μου απόλαυσε να ταξιδεύει.
Ξέρεις ότι δεν το έκανα, αγαπητή. Πήγα στην Αγ Πετρούπολη και είδα τον Τσάρο.
Πήγα στην Κωνσταντινούπολη και είδα τον Σουλτάνο.
Και όταν γύρισα σπίτι, κοίταξα καλά τον πρώτο Λονδρέζο αστυφύλακα που είδα,
και ευχαρίστησα την τύχη μου.
Αν ένας άνδρας έχει ένα σπίτι, πρέπει να επιμένει σε αυτό.
Είμαι εκ φύσεως κοσμοπολίτισσα.
Αν κανείς δεν βγει ποτέ από τη χώρα του,
γεμίζει η γλάστρα του ρίζες ασφυκτικά.
Προσωπικά, θα μου άρεσε να περνώ αρκετούς μήνες στο εξωτερικό.
Τι;
Μην φάτε αυτό το κομμάτι, κύριε. Εκείνο δεξιά, πολύ καλύτερο.
Τι;
Δεν έχει τόσο πολύ λίπος και είναι πιο καφετί και μεγαλύτερο.
Δεν θα το μετανιώσετε, κύριε.
Καρύδια στους σκίουρους!
Λυπάμαι πολύ, κυρία.
Σκανδαλώδης, παράλογη, με αφήνει άφωνο!
- Μια υπηρέτρια επιλέγει το αρνάκι μου. - Θα απολυθεί αμέσως, κύριε.
Μία στιγμή, Σερ Χένρι.
Πήρατε το κομμάτι που πρότεινε. Μπορώ να σας ρωτήσω γιατί;
Ε, γιατί το άλλο κομμάτι είχε ένα σβώλο λίπους πάνω του.
Και αυτό είναι πιο καφετί, πιο άπαχο μεγαλύτερο, και σας άρεσε καλύτερα.
Δεν έχει σημασία, αυτό απλά δεν γίνεται.
Τι κρίμα. Θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολύ καιρό.
Σκεφτήκατε ότι επί σειράς γενεών,
οι άρχοντες της Καρμέλ πιθανότατα έτρωγαν το λάθος κομμάτι του αρνιού;
Αυτός είναι ένα πολύ ενδιαφέρον τρόπος να το δει κανείς.
Εξάλλου, δύσκολα βρίσκεις υπηρέτες που να έρχονται στην εξοχή, πλέον.
Λοιπόν, δεν ήταν ανάγκη να ρίξει τον δίσκο και να προσβάλει τον φίλο μου.
- Τι ήταν αυτό που σας είπε; - Θυμάμαι πολύ καλά, κύριε.
Ήταν, αν έχω το ελεύθερο να το επαναλάβω, "καρύδια στους σκίουρους".
Δεν βγάζει νόημα.
Όχι, δεν βγάζει. Έπρεπε να είναι "σκίουρους στα καρύδια".
Αλλά έχω ανοιχτό μυαλό.
Αν κάποιος μου λέει, "Καρύδια στους σκίουρους" το δέχομαι.
Ίσως να μου το πείτε και εσείς κάποια μέρα, όταν με γνωρίσετε καλύτερα,
και δεν είμαι τόσο σίγουρος ότι θα συμπεριλάβετε τους σκίουρους.
*εννοεί ότι θα τον πει τρελό (νατς)*
Αυτό είναι πάρα πολύ βαθύ για μένα, Μπελίνσκι.
Αν επιτρέπετε, κυρία, όσο πιο σύντομα απολυθεί η νεαρά, τόσο το καλύτερο.
Παρακαλώ, κύριε Σιρέτ.
Ξέρω ότι στην διοίκηση της κουζίνας, η ισορροπία δυνάμεων ανήκει σε σας.
Γνωρίζω επίσης ότι ως θεματοφύλακας των Αγγλικών Ηθών και Εθίμων,
αυτή η νεαρή γυναίκα έχει προσβάλλει τις ευαισθησίες σας.
Αλλά, επιτρέψτε μου να αναφέρω κάποιον···
για τον οποίο, ό,τι Αγγλικό ήταν και αγαπητό.
Η ποιότητα του ελέους δεν έχει στερέψει.
Σταλάζει ως ήπια βροχή από τον ουρανό.
Στον Σαίξπηρ.
Δεν έχω δει ποτέ τον άνδρα μου τόσο συνεπαρμένο.
Βέβαια, είναι και ο ίδιος πολύ συναρπαστικός άνθρωπος.
Ναι είναι. Ελπίζω να είστε άνετα. Ο Σιρέτ θα είναι ο βαλές σας.
Αγαπητή κυρία Καρμέλ, έχω τόσα λίγα να προσφέρω σε έναν βαλέ.
Αλλά θα σας πείραζε να τον αφήσετε; Για να μην τον πληγώσουμε.
Πολύ καλά. Έχω δύο κοστούμια. Αυτό και το βραδινό του Άντριου.
Και τα δύο είναι στη διάθεση του Σιρέτ.
Ευχαριστώ. Ελπίζω να κοιμηθείτε καλά, Καθηγητά.
Επιπλέον, υπάρχει ένα αηδόνι κάτω από το παράθυρό σας.
Ω, δεν έπρεπε να μπείτε σε τόσο κόπο.
- Καληνύχτα, Καθηγητά. - Καληνύχτα, κυρία Καρμέλ.
Αγαπητέ θείε Άρν.
Σέρβιρα το πρώτο μου γεύμα απόψε.
Αρνάκι.
Ω, θείε Άρν!
Καλησπέρα, Κλούνι.
Ω, Κλούνι, Λυπάμαι τόσο που σε αναστάτωσα.
- Τι κάνετε, κύριε Μπελίνσκι; - Για τω Θεώ, πώς βρέθηκες εδώ;
Στο Φράϊαρς Καρμέλ από όλα τα μέρη. Πες μου τι συνέβη;
Για όλα ο θείος Άρν.
- Θυμάστε τον θείο μου, έτσι; - Ναι.
Ω, και τι έγινε; Εδώ είμαι με μία στολή.
- Ω, Κ Μπελίνσκι! - Ω, έλα τώρα, Κλούνι.
Κοίτα με, είμαι εδώ, επίσης, και δεν έχω καν θείο.
Και εν τέλει, είσαι τουλάχιστον μια καμαριέρα.
Εγώ είμαι απλά ένας επισκέπτης.
Και πρέπει επίσης να βάλω στολή, ένα σακάκι δείπνου.
Αλλά δεν θέλω να είμαι καμαριέρα μια ζωή.
Θα συνεχίσω ρίχνοντας πιατέλες, βάζοντας θερμοφόρες σε κρύα κρεβάτια,
και έχοντας ρεπό Τετάρτη απόγευμα για έξοδο στο χωριό,
- όπου το σινεμά ανοίγει τη νύχτα. - Μα κι εγώ, Κλούνι;
Είμαι άνθρωπος της πόλης. Λατρεύω τα αυτοκίνητα την κίνηση τα φώτα.
Καπνό στα πνευμόνια μου.
Και τι έχω; Ένα φαφλατάδικο αηδόνι ακριβώς κάτω από το παράθυρό μου.
Ω, είναι τόσο καλό να μιλώ με κάποιον που είναι επίσης εκτός θέσης.
Ναι, Κλούνι. Μίλα μου όποτε θέλεις.
- Άνοιξε μου την καρδιά σου. - Σύμφωνοι.
Ω, κύριε Μπελίνσκι!
Παρακαλώ συγχωρέστε με, κύριε Μπελίνσκι. Δεν ξέρω τι με έπιασε.
Δεν είναι ότι είστε ο τύπος μου. Πιστέψτε με, δεν είστε.
Είμαι βέβαιος ότι δεν είμαι. Καταλαβαίνω απόλυτα.
Χάρηκες που βρήκες ένα φίλο εδώ, και το ίδιο χάρηκα κι εγώ.
Πρέπει να συνεχίσουμε να είμαστε φίλοι.
Και καθώς δεν είμαστε οι τύποι μας, θα πρέπει να είναι εύκολο.
Ξέρετε, είμαστε σαν δύο άτομα σε ένα ερημονήσι,
περιμένοντας ένα πλοίο για να μας σώσει.
Ακριβώς, Κλούνι, αλλά·
Ξέρεις πώς είναι σε ένα ερημονήσι.
Περιμένεις, και περιμένεις, και μετά δεν περιμένεις πια.
Κλούνι Μπράουν, ας το παραδε- χτούμε, είμαστε σε κίνδυνο.
Σήμερα δεν είμαστε οι τύποι μας, αλλά όσο περνάει ο καιρός,
ίσως να μην φαινόμαστε τόσο άσχημοι ο ένας στον άλλο.
Αν είμαστε στο Φράϊαρς Καρμέλ για πολύ καιρό, ποιος ξέρει;
Ίσως να με θεωρήσεις ανεκτό,
και ίσως εγώ να σε βλέπω σαν το πιο όμορφο πλάσμα σε ολόκληρο το νομό.
Δεν είναι και μεγάλος νομός, αλλά αυτόν έχουμε.
Ω, όχι, αυτό δεν πρέπει να συμβεί ποτέ, κύριε Μπελίνσκι.
Ποτέ δεν πρέπει να γίνετε θύμα των περιστάσεων μου,
και αν δείτε ποτέ οτιδήποτε ρομαντικό σε μένα, μην διστάσετε, κλοτσήστε με.
- Ναι. Να κλοτσήσουμε ο ένας τον άλλον. - Πρόκειται για συμφωνία.
- Νιώθω τόσο ασφαλής. - Καλώς.
Λοιπόν, ας πηγαίνω τώρα.
- Γιατί δεν χρησιμοποιείτε τις σκάλες; - Εξαιρετική ιδέα.
Δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω. Ω, αισθάνομαι πολύ καλύτερα.
- Να έχεις καλόν ύπνο, Κλούνι. - Νομίζω ότι θα τον έχω.
Τι τύχη να συναντηθούμε σε εκείνο το διαμέρισμα. Μακάρι να ήμουν εκεί τώρα.
Μακάρι να σήκωνα τα μανίκια μου και να κατέβαζα τις κάλτσες μου,
και να ξέσφιγγα τις αρθρώσεις.
Και πάρτου - δώστου!
Λοιπόν, θα πάω στο δωμάτιο μου τώρα και θ'αφήσω το αηδόνι να με κοιμήσει.
- Καληνύχτα, Κλούνι. - Καληνύχτα.
Λοιπόν, κυρία Μέϊλ;
Συμφωνώ μαζί σας, κύριε Σιρέτ, αλλά από την άλλη·
Είναι τόσο δύσκολο να βρεις κορίτσια να'ρθουν στην εξοχή.
Τι να περιμένει κανείς; Μια καμαριέρα χωρίς συστάσεις,
και ένας αλλοδαπός που δεν είναι καν στην διπλωματική υπηρεσία.
Δίσταζα να σας το πω, αλλά τώρα πιστεύω ότι θα έπρεπε.
Αυτός ο αλλοδαπός κύριος σηκώθηκε στο δείπνο και μου απευθύνθηκε ευθέως.
- Ω, όχι! - Ναι, κυρία Μέϊλ.
Ο καλεσμένος του Σερ Χένρι και της κυρίας Καρμέλ μου μίλησε ως ισότιμο.
- Καληνύχτα, κύριε Σιρέτ. - Καληνύχτα, κυρία Μέϊλ.
Καλησπέρα, αστυφύλαξ.
- Καλησπέρα, Μπέρκινς. - Κύριε Πέντλοκ.
- Κλούνι! - Ω, γεια, κύριε Μπελίνσκι.
Για κοίτα, βιολέτες στους ώμους σου, τριαντάφυλλα στα μάγουλα σου,
και ένας κήπος στο κεφάλι σας. Ποια είναι η περίσταση;
- Δεν ξέρετε; - Είναι τα γενέθλια σας.
- Όχι. - Δεν είναι τα δικά μου γενέθλια, έτσι;
Ω, κύριε Μπελίνσκι, δεν ξέρετε τι μέρα είναι;
- Έχω χάσει τον λογαριασμό. - Είναι Τετάρτη.
Είναι;
Κύριε Μπελίνσκι, είναι το ρεπό μου, 3:00 με 7:00.
Ω, βέβαια. Τέλεια. Να γιατί πάντα μου άρεσαν οι Τετάρτες.
Από τις 3:00 μέχρι τις 7:00 τέσσερις ώρες, όλες δικές μας.
240 λεπτά και αν το κάνουμε σε δευτερόλεπτα·
Θα ακυρώσω όλες τα ραντεβού μου. Στην πραγματικότητα, θα τα αγνοήσω.
- Κλούνι, το χωριό είναι δικό μας. - Είστε πολύ γλυκός, κύριε Μπελίνσκι,
αλλά θα πρέπει να σας πω, ότι κάτι έχει συμβεί.
- Τι; - Ξέρετε η κυρία Μέϊλ έχει ρευματικά.
- Τα έχετε κολλήσει; - Ω, όχι.
Αλλά, αν η κυρία Μέϊλ δεν με έστελνε στο φαρμακείο για αλοιφή αχλαδιάς,
ίσως ποτέ δεν θα γνώριζα τον κύριο Ουΐλσον, τον φαρμακοποιό.
Έτσι έγιναν τα πράγματα. Σκεφθείτε το.
Το πρησμένο γόνατο της κυρίας Μέϊλ ίσως αλλάξει ολόκληρη τη ζωή μου.
Ω, είναι τόσο σοβαρό, Κλούνι;
Λοιπόν, δεν ξέρω.
Τι θα σκεφτόσαστε αν ένας κύριος σας καλούσε για τσάϊ,
- και να γνωρίσετε την μητέρα του; - Δεν θα πήγαινα.
Αλλά έχω ήδη δεχθεί, και είμαι βεβαία ότι έκανα το σωστό.
Είμαι βέβαιος ότι το έκανες.
Ξέρετε, ο κος Ουΐλσον είναι ο μόνος φαρμακοποιός, για μίλια και μίλια.
Είναι συναρπαστικό να γνωρίζω έναν άνδρα,
που περιβάλλεται από εκατοντάδες φιάλες,
και κάθε μία από αυτές είναι ζωή ή θάνατος.
Ο κος Ουΐλσον υπαινίχθηκε πως όταν με γνωρίσει καλύτερα,
ίσως μου επιτρέψει μου να τον παρακολουθώ να συνθέτει συνταγή.
- Αλλά αυτό είναι εμπιστευτικό. - Το μυστικό σας θα θαφτεί μαζί μου.
Λοιπόν Κλούνι, φαίνεται ότι το πλοίο σου έχει έρθει.
Το ποτήρι μπύρα που ήμουν έτοιμος να σας προσφέρω φαντάζει απαίσια πεζό,
μπροστά σε όλα αυτά τα μπουκάλια και φιαλίδια, γεμάτα με μαγεία.
Λοιπόν, καλά να περάσεις, αγαπητή μου.
Ευχαριστώ.
- Αντίο, κύριε Μπελίνσκι. - Αντίο, Κλούνι.
Όχι, ας το επαναλάβω άλλη μια φορά, κυρία Γουάτκινς.
Γείρτε το κεφάλι του Δάσκαλου Ρίτσαρντ, και στύψτε μια σταγόνα από το στυπτικό,
σε κάθε ρουθούνι τρεις φορές την ημέρα. Δις Μπράουν.
Είστε βέβαιος ότι η καταρροή θα σταματήσει, κύριε Ουΐλσον;
Κυρία Γουάτκινς, ίσως θέλατε να ξέρετε,
ότι μετά τη χρήση μίας φιάλης του ρινικού υγρού μου,
ο Μαρκήσιος του Μπαρόκαμιρ, ένας διακεκριμένος ομιλητής,
έγινε για πρώτη φορά σαφώς κατανοητός στην Βουλή των Λόρδων, προ εβδομάδος.
- Δύο σελίνια, παρακαλώ. - Ευχαριστώ, Κ Ουΐλσον. Έλα, Ρίτσαρντ.
- Καλησπέρα, δις Μπράουν. - Καλησπέρα, κύριε Ουΐλσον.
Λοιπόν, δις Μπράουν, θα μπορούσα να απολαύσω μια κρέπα ή δύο. Εσείς;
- Σύμφωνοι. - Τότε, να περάσουμε στο σαλόνι;
- Κύριε Ουΐλσον, δεν προσέξατε κάτι; - Να προσέξω τι;
Το πως δείχνω.
Λοιπόν, σας το επισήμανα αυτό την τελευταία φορά που σας είδα.
- Είπα ότι δείχνατε ευφυής. - Ω, όχι, δεν εννοώ αυτό.
Εδώ, ο κήπος στο κεφάλι μου.
Λοιπόν, εγώ δεν του αντιτίθεμαι, αλλά η μητέρα ίσως το βρει κάπως επιπόλαιο.
- Τότε καλύτερα να το βγάλω. - Ευχαριστώ. Καταλαβαίνετε ελπίζω.
Καταλαβαίνω. Θα έπρεπε να αρκεστώ που έδειχνα ευφυής.
Τότε, μπορούμε;
Ω, τι κομψό δωμάτιο.
Λοιπόν, δεν είναι παλάτι του Μπάκιγχαμ, αλλά είναι το μικρό κάστρο των Ουΐλσον.
Ίσως απολαύσετε αυτήν εκεί την εικόνα, δις Μπράουν.
Είναι ζωγραφισμένη στο χέρι.
Καημένο προβατάκι. Δεν έχει πολύ μέλλον, έτσι; Απλά αρνί στο φούρνο.
Πού θα ήταν η Αγγλία χωρίς αυτό;
Αν ήμουν πρόβατο, θα ήμουν υπερήφανος να υπηρετήσω την αυτοκρατορία.
Τώρα, δις Μπράουν, θα θέλατε να μάθετε πού βρίσκεστε;
Ναι, θα ήθελα.
Τότε, ας ρίξουμε μια ματιά στο χάρτη της κοιλάδας μας.
Κοιτάξτε αυτό.
Είναι σημαίες μάχης;
Λοιπόν, όχι ακριβώς μάχης, δις Μπράουν, αλλά νίκης, σίγουρα.
Εδώ είναι που γεννήθηκα,
και εδώ βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή.
Και εδώ σκοπεύω να παραμείνω για το υπόλοιπο της ζωής μου.
Εδώ σε αυτό το σπίτι.
Ω, τα έχετε όλα σχεδιάσει τόσο τέλεια.
- Αλλά αν το σπίτι καεί; - Το έχω σκεφτεί και αυτό.
Δεν θα καεί. Έχω λάβει όλα τα προληπτικά μέτρα.
Ίσως έχετε παρατηρήσει το αλεξικέραυνο στη στέγη.
Μόλτονς Ιμπήριαλ Πίνποϊντ, το καλύτερο.
Και, αν κάποτε ευλογηθώ με μικρούς Ουΐλσονς,
θα περίμενα από την κυρία Ουΐλσον να κρατήσει τα σπίρτα μακριά τους.
Δεν ζητώ πολλά, έτσι;
Ω, όχι. Νομίζω είναι το ελάχιστο···
που θα μπορούσατε να θέλετε από την κυρία Ουΐλσον.
Τώρα θα καλέσω τη μητέρα μου. Ω, αν παρόλες τις προβλέψεις μου,
μια μικρή φλόγα πρέπει να συμβεί, ίσως σας καθησυχάσει να γνωρίζετε,
ότι είμαι αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος Εθελοντών στο Φράϊαρς Καρμέλ.
- Ω, κύριε Ουΐλσον, δεν είστε! - Είμαι.
Σχεδόν θα ήθελα μια φωτιά, για να σας δω σε δράση.
Σας ευχαριστώ, δις Μπράουν.
Μητέρα;
Η μητέρα αναπαύεται.
Μητέρα, να σου συστήσω την καλεσμένη μας, δις Μπράουν.
Και τώρα, δις Μπράουν, αν δεν έχετε αντίρρηση,
θα παίξω κάτι στο αρμόνιο.
Παίζετε και αρμόνιο, επίσης;
Υπάρχει κάτι που δεν κάνετε, κύριε Ουΐλσον;
Έχετε επιλογή,
Σουήτ Άλις Μπεν Μπόλτ ή Φλόου Τζέντλι Σουήτ Άφτον.
Και τα δύο είναι πανέμορφα. Αποφασίστε εσείς κύριε Ουΐλσον.
Τότε, να πούμε Σουήτ Άλις, και Σουήτ Άφτον επιπλέον;
Έτοιμη, δις Μπράουν;
Ω, πελάτης.
Χαίρομαι ιδιαιτέρως που τελείωσε το τραγούδι πριν χτυπήσει το κουδούνι.
Θα το είχα τελειώσει σε κάθε περίπτωση.
Νομίζετε ότι θα βγω να παραστώ στον πελάτη άμεσα, έτσι δεν είναι;
- Λοιπόν, δεν θα πάτε; - Όχι. Όχι, πράγματι.
Είναι προνόμιο μιας επιτυχημένης επιχείρησης,
για να κρατά τον πελάτη σε αγωνία.
Είναι τόσο ευγνώμων όταν καταφθάνεις.
Χαίρομαι που ανταποκρίνεστε τόσο στην μουσική, δις Μπράουν.
Όταν παίζατε, μου έκανε ένα κάτι.
Σας είδα με το πηλήκιο σας, να ανεβαί- νετε τη σκάλα και να σώζετε ένα παιδί.
Ήταν τόσο όμορφο και γενναίο.
Σας ευχαριστώ, δις Μπράουν.
Ω, το θυμήθηκα τώρα. Έχω έναν πελάτη, έτσι;
Με συγχωρείτε.
Ναι. Τι μπορώ να· Παρακαλώ; Χαίρετε;
Αποτρόπαιο.
Η μητέρας σας συμπάθησε πολύ.
Πως το ξέρετε; Δεν είπε τίποτα.
Αυτό ακριβώς. Η μητέρα δεν σπαταλά λόγια σε κολακείες.
- Όταν μιλήσει, είναι για να διορθώσει. - Ω.
Και εγώ συμπάθησα τη μητέρα σας.
Μία ή δύο φορές, νόμισα ότι επρόκειτο να μου χαμογελάσει.
Της αρέσει όταν βλέπει μια νεαρά, που δεν βάζει πράγματα στο πρόσωπο της.
Και θα έλεγα, το ίδιο και εγώ.
Λοιπόν, δεν θα μου έκανε κανένα καλό. Το δοκίμασα, αλλά έδειχνα χειρότερα.
Όλες δείχνουν χειρότερα, μόνο που δεν έχουν την λογική να το δουν.
Ω, είναι ο κύριος Μπελίνσκι. Γεια σας, κύριε Μπελίνσκι!
Γεια σας, Κλούνι Μπράουν.
Κύριε Μπελίνσκι, από δω ο κύριος Ουΐλσον, ο φαρμακοποιός.
- Εμ, τι κάνετε; - Πως είστε;
Ο κύριος Μπελίνσκι μένει στο Φράϊαρς Καρμέλ.
Ω, ένας φίλος ή συγγενής της Κ Μέϊλ ή του Κ Σιρέτ, υποθέτω;
Ω, όχι. Είναι καλεσμένος του Σερ Χένρι και της κυρίας Καρμέλ.
Καλεσμένος;
Κατανοώ την έκπληξη του κυρίου Ουΐλσον.
Ένας καλεσμένος δεν γνωρίζει συνήθως την ύπαρξη μιας καμαριέρας.
Αυτό δεν σας προβλημάτισε, κύριε Ουΐλσον;
Ακριβώς, κύριε.
Καταλαβαινόμαστε εμείς, έτσι, κύριε Ουΐλσον;
Ω, σας ευχαριστώ, κύριε.
Λοιπόν, εμείς στο Φράϊαρς Καρμέλ,
δεν θεωρούμε την δις Μπράουν απλά ως καμαριέρα.
Όχι. Είμαστε περήφανοι για την Κλούνι μας και μας ενδιαφέρει η ευημερία της.
- Και, πάνω απ'όλα, οι φίλοι της. - Φυσικά. Καταλαβαίνω, κύριε.
- Είναι 7:00, δις Μπράουν. - Ναι. Πως περνά η ώρα.
Ναι όντως. Αλλά πρέπει να συμβαδί- ζουμε μαζί της. Θα καθυστερήσετε,
και σίγουρα δεν θέλω να δώσω κακή εντύπωση στην κυρία Μέϊλ.
Λοιπόν, καλύτερα να ανοίξω βήμα.
- Αντίο, κύριε Ουΐλσον. - Αντίο, δις Μπράουν.
Ευχαριστώ για το υπέροχο απόγευμα και το Σουήτ Άλις.
Πολύ αξιόλογη νεαρά.
- Θέλω να σας μιλήσω, κύριε Ουΐλσον. - Είμαι στη διάθεση σας, κύριε.
Κύριε Ουΐλσον, υποθέτω πως···
έχετε ζυγίσει τις προθέσεις σας προς την δις Μπράουν,
όσο προσεκτικά ζυγίζετε τα συστατικά ενός χαπιού.
Σας διαβεβαιώ κύριε, δεν είμαι το είδος του ανδρός,
που θα καλέσει μια νεαρά για τσάι,
απλώς για να περάσει ένα απόγευμα.
Οφείλω να παραδεχτώ ότι ανησυχούσα για την Κλούνι,
αλλά έχετε διώξει τους φόβους μου.
Κύριε Ουΐλσον, δεν υπάρχει καλύτερο ηρεμιστικό, από εσάς τον ίδιο.
- Ω, σας ευχαριστώ, κύριε. - Ούτε λόγος.
- Καληνύχτα, κύριε Ουΐλσον. - Καληνύχτα, κύριε.
Ω, κύριε Ουΐλσον.
- Μάλιστα κύριε; - Δεν πίνετε, έτσι;
- Ω, όχι, κύριε. - Καλώς.
Κάθισε, Κλούνι. Τώρα, κοίτα, Κλούνι.
Ξέρω ότι κάναμε συμφωνία. Επιτρέψτε μου να σας πω κάτι για τις συμφωνίες.
Οι συμφωνίες γίνονται για δύο λόγους: 1) για να τηρούνται, 2) για να σπάνε.
Τώρα, δεν λέω να σπάσουμε τη συμφωνία μας.
Αλλά, από την άλλη, δεν συνιστώ να την κρατήσουμε κιόλας.
- Γεια σας, Κλούνι. - Γεια σας, κύριε Μπελίνσκι.
- Ήρθα, όσο συντομότερα μπορούσα. - Κάθισε, Κλούνι.
Πώς σας φάνηκε ο κύριος Ουΐλσον; Νομίζετε ακόμα ότι το πλοίο μου έφτασε;
Κοίταξε, Κλούνι. Έξω υπάρχει ένας ωκεανός.
Και στον ωκεανό είναι ένα πλοίο,
υπομένοντας την καταιγίδα και να μαχόμενη τα κύματα.
Αυτό δεν είναι ο κύριος Ουΐλσον.
Όμως, σε ένα ήσυχο λιμάνι, υπάρχει ένα φορτηγό πλοίο.
Ο κινητήρας του είναι σβησμένος, δεν βγαίνει καπνός από το φουγάρο του.
Τίποτα δεν μπορεί να το σπρώξει ποτέ, ούτε άνεμος ούτε κύμα.
Αυτός είναι ο κύριος Ουΐλσον.
Ω, είμαι τόσο ευτυχής που σας αρέσει.
Ξέρετε, κύριε Μπελίνσκι, όταν κάθισα στο σαλόνι του,
με τα πάντα φιλόξενα και ήσυχα, και τόσο σπιτικά,
και ο κύριος Ουΐλσον έπαιζε αρμόνιο, πνίγηκα για να μην κλάψω.
Για πρώτη φορά, αισθάνθηκα πραγματικά σαν να έχω μια θέση.
Και τότε η μητέρα του άρχισε να ροχαλίζει.
- Σας άρεσε αυτό; - Ω, όχι το ροχαλητό,
αλλά επειδή ήταν μητέρα.
Βλέπετε, είμαι ορφανή και ποτέ δεν έχω ακούσει το ροχαλητό της μητέρας μου.
Αλλά είστε ευτυχισμένη τώρα. Μόνο αυτό έχει σημασία.
Κύριε Μπελίνσκι, πόσο εγωιστικό εκ μέρους μου να μιλώ μόνο για εμένα.
Αλλά είμαι βεβαία ότι κάποια μέρα θα έρθει και το δικό σας πλοίο.
Μην ανησυχείτε για μένα. Αν δεν έρθει, είμαι καλός κολυμβητής.
Ω, σχεδόν ξέχασα την θερμοφόρα σας.
Αλλά είμαι βεβαία ότι δεν θα τη χρειαστείτε μία τέτοια ζεστή βραδιά.
Ναι, ναι, φοβάμαι θα τη χρειαστώ. Νιώθω μία ψύχρα.
Ίσως βγάλει κι άλλο κρύο πριν περάσει η νύχτα.
- Ευχαριστώ, Κλούνι. - Εγώ ευχαριστώ, κύριε Μπελίνσκι.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Ναι;
Αποτρόπαιο!
- Καλημέρα κύριε. - Καλημέρα, Ουΐλσον.
- Για κοίτα! - Καθηγητά Μπελίνσκι!
Άντριου!
- Τι κάνετε εδώ; - Άνοιγα δρόμο για την άφιξη σου.
Χαίρομαι που σε βλέπω Άντριου, πώς είσαι;
Καλύτερα τώρα που είμαι εκτός Λονδίνου.
Πώς είναι η Μπέτι Κρήμ;
Δεν θέλω να ακούω ούτε το όνομα της.
Δεν αξίζει το χρόνο ή την ενέργεια κάποιου. Καμία γυναίκα άλλωστε.
Είναι απίστευτη, ελαφρόμυαλη, εγωκεντρική, αναίσθητη, ηλίθιο·
Στο όνομα του Τζορτζ, η πρώτη γυναίκα που θα με πλησιάσει·
Καλύτερα να μείνουν μακριά μου αν θέλουν το καλό τους.
Τελεία και παύλα!
Σωστά, Άντριου. Οι γυναίκες δεν αξίζουν.
- Εκτός από τις γυναίκες. - Τι είπατε τώρα, καθηγητά!
Πρέπει να το θυμάμαι αυτό.
Πώς είστε; Σας έχω αμελήσει επαίσχυντα.
Πως πάνε τα πράγματα; Προσέξατε τίποτα ύποπτο;
Κάτι που να μοιάζει με Ναζί;
Είναι μια αγελάδα, μία με στάμπες,
που μου έριξε μια ύποπτη ματιά μία ή δύο φορές.
Αυτό είναι με σας Μπελίνσκι, πετάτε τη ζωή σας πάνω από τον ώμο σας.
Αλλά δεν θα σας αφήσω. Δεν υπολογί- ζετε την ζωή σας, αλλά εγώ το κάνω.
Δεν έχω τίποτα άλλο στο μυαλό μου τώρα.
Μπορώ να σας αφιερώσω την πλήρη προσοχή μου στο εξής.
Θα γίνω ενόχληση, και μια μέρα ο κόσμος θα με ευχαριστεί για αυτό.
Άντριου, εγώ σε ευχαριστώ γι'αυτό τώρα.
Αλλά άκουσε με μια φορά. Προσπάθησα να στο πω πολλές φορές.
- Δεν κινδυνεύω. - Δεν κινδυνεύετε;
Λοιπόν, φυσικά, είμαι·
- Τώρα μάλιστα. - Όπως όλοι οι συμπατριώτες μου.
Και όπως όλοι οι Άγγλοι, εσύ, ο πατέρας σου, όλος ο κόσμος.
Ναι, ναι, φυσικά. Αλλά δεν είναι όλοι Άνταμ Μπελίνσκι.
Είστε σε ιδιαίτερο κίνδυνο.
Ω, Άντριου, είσαι τόσο καλός μαζί μου, μακάρι να ήμουν.
Φυσικά, πέρασα δύσκολα, αλλά μέχρι που έφτασα στην Αγγλία.
- Σίγουρα περάσατε. - Και, να ξέρεις,
ίσως ξαναπεράσω δύσκολα, αν εκδώσουν ποτέ το βιβλίο μου, εδώ ή στην Αμερική.
- Τι το σταματά; - Οι εκδότες.
- Οι αλήτες! - Βλέπεις;
Υπάρχει μια ανάπαυλα, όσον αφορά τον κίνδυνο.
Τώρα, γιατί να μην επωφεληθούμε από την ανάπαυλα και να χαλαρώσουμε;
- Μπορούμε; - Όχι.
Όχι, εγώ δεν θα χαλαρώσω.
- Θα γράψω ξανά στους Τάϊμς. - Καλώς.
Όχι Όχι, θα ενταχθώ στην ΡΑΦ (Βασιλική Αεροπορία.)
Καλύτερα, εντάξου στη ΡΑΦ. Πάει πιο ψηλά απ'τους Τάϊμς.
- Μην πείτε τίποτα στη μητέρα. - Όχι, ούτε λέξη.
Μέρα, αγαπούλες.
- Χαίρετε. - Χαίρετε.
Είναι η Μπέτι Κρήμ! Τι κάνει εδώ;
Ήρθε σήμερα το πρωί, για το Σαββατοκύριακο.
- Γιατί δεν μου το είπατε; - Τι σε νοιάζει;
- Τελείωσες με τις γυναίκες. - Μπέτι!
- Γεια σου αγάπη. - Γιατί ήρθες εδώ;
- Η μητέρα σου με κάλεσε. - Γιατί δέχτηκες;
- Δεν ήθελα να αρνηθώ. - Αυτό δεν βγάζει νόημα.
Δεν βγάζει;
Ήξερες ότι θα ερχόσουν όταν σε είδα χθες βράδυ;
- Φυσικά! - Γιατί δεν μου το είπες;
Δεν με ρώτησες.
Πως να ήξερα ότι θα είχες το θράσος να έρθεις εδώ μετά τον καβγά που είχαμε;
- Είχαμε καβγά; Δεν θυμάμαι. - Ω, αυτό πάει πολύ.
Όλο το Λονδίνο μιλάει για τον καβγά μας.
Έναν καβγά που το Λονδίνο δεν θα ξεχάσει για πολύ καιρό.
Αλλά τι είναι ένας καυγάς για σένα; Τίποτα!
Δεν έχεις καν την ευθύτητα να το παραδεχθείς.
Ω, δεν ήθελα να σε πληγώσω, αγάπη.
Αν έχουμε ποτέ ξανά έναν καβγά, πες μου ότι τον είχαμε,
ώστε να κάνουμε μία μακρά συζήτηση γι 'αυτόν μετά.
- Ω, να πάρει! - Τα λέμε αργότερα, αγάπη! Έλα κορίτσι.
- Της τα βρόντηξες, αγόρι μου. - Πήγαινε γυρεύοντας.
Για σκέψου, μια μέρα κάποιος θα την παντρευτεί.
Κάποιος αξιοπρεπής πιθανώς. Τον κακόμοιρο.
Μόνο ένα παραδέχομαι σ'αυτήν. Κάθεται καλά στο άλογο. Άστα.
Ναι;
Πόσα έχασα στο τάβλι το πρωί; 3.6 λίρες δεν ήταν;
- Έτσι νομίζω. - Ορίστε.
Μία λίρα, μία και δέκα, δύο λίρες·
Τρεις λίρες. Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι.
Καλό παιδί ο Άντριου.
Ω, κατάλαβα. Ήρθατε να μου μιλήσετε για τον Άντριου.
Όχι, ήρθα να σας μιλήσω για την Κλούνι Μπράουν.
- Κλούνι Μπράουν; - Υποθέτω δεν την έχετε καν προσέξει.
- Θα έπρεπε; - Να σας ρωτήσω κάτι.
Ποιος λέτε ότι άδειασε τις 3 βαλίτσες, δύο καπελιέρες, και το τσαντάκι σας;
Ποιος τακτοποίησε την τσάντα σας του γκολφ, τις ρακέτες σας του τένις;
Αερικά, ξωτικά, νάνοι;
Κατάλαβα. Η Κλούνι Μπράουν.
Για την ακρίβεια, μόλις θα την καλούσα,
- να με βοηθήσει με τις μπότες. - Ω, θα το κάνω εγώ.
Αν θυμάμαι καλά, αυτή η Κλούνι είναι ένα γλυκό πλάσμα.
Κάπως ομιλητική.
- Είπε τίποτα για μένα; - Σίγουρα το έκανε, Καθηγητά.
Στη συνέχεια, όμως, μίλησε για τα πάντα.
Δις Κρήμ, έχετε τον πιο γοητευτικό τρόπο να πετάτε μπουκέτα,
ακριβώς σαν να ήταν τούβλα. Μου αρέσετε.
Και όντως κάθεστε καλά στο άλογο. Άστο.
- Επιστρέφουμε στην Κλούνι Μπράουν; - Ω, εντάξει. Λοιπόν, βλέπετε,
η δις Μπράουν θέλει βραδινό ρεπό για να παραστεί σε μια γιορτή γενεθλίων.
- Πόσο συναρπαστικό! - Τώρα, δείτε πως έχει.
Η κα Μέϊλ και ο κος Σιρέτ···
προτίθενται να την απαλλάξουν από το σερβίρισμα του δείπνου.
- Τότε όλα κανονίστηκαν, έτσι; - Όχι ακριβώς.
Αν θυμάστε, η δις Μπράουν είναι επίσης, η προσωπική σας καμαριέρα.
Τώρα, τίθεται το ερώτημα, δις Κρήμ,
μπορείτε να μπείτε και να βγείτε από τα ρούχα σας,
χωρίς να σπάσετε τον λαιμό σας;
Αυτό, δεν το ξέρω.
Μπορείτε να δοκιμάσετε; Αρνάκι μου γλυκό.
Και αν είναι να σπάσετε το λαιμουδάκι σας, απλά φωνάξτε τον Μπελίνσκι!
Και αν υποσχεθείτε να μην έρθετε, η δις Μπράουν θα έχει όλο το βράδι ρεπό.
- Σας ευχαριστώ, δις κρήμ. - Χαρά μου, κύριε Μπελίνσκι.
- Κλούνι, το απόγευμα είναι δικό σας. - Ω, κύριε Μπελίνσκι, είστε φίλος!
Βλέπετε, δεν είναι μόνο τα γενέθλια της κυρίας Ουΐλσον,
αλλά κατά κάποιο τρόπο, έχουν συμβεί πράγματα.
- Ω, Κλούνι! - Ναι, έχουν.
Ο κύριος Ουΐλσον έχει μιλήσει στη μητέρα του για μένα.
- Ω, είμαι βέβαιος ότι σας εγκρίνει. - Λοιπόν, πάντως, δεν είπε όχι.
Αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό.
Μετά ρώτησε τη θεία του, και τον κύριο Λέϊθαμ, τον δικηγόρο του,
- και όποιον άλλον θα μπορούσε· - Εσάς σας ρώτησε;
Ω όχι. Αυτό ακριβώς λέμε. Βλέπετε, ίσως το κάνει απόψε.
Ή ίσως και όχι. Εδώ είναι η αγωνία.
Ω· Και πόσο ρομαντικό, Κλούνι.
Ο κ Μπελίνσκι, εγώ·
Ωχ όχι. Όχι, δεν μπορώ να σας πω.
Τι; Δεν κρατάτε μυστικά από μένα, έτσι;
Εντάξει, τότε. Είδα ένα όνειρο χθες το βράδυ.
- Αλλά μην το πείτε στον Κ Ουΐλσον. - Σας απαγόρευσε τα όνειρα;
Απαγόρευσε; Πως θα ήταν·
Ωχ όχι. Αλλά Βλέπετε, ο κύριος Ουΐλσον είναι τόσο λογικός.
Και δεν νομίζω ότι θα αντιταχθεί στα όνειρα εφόσον είναι λογικά.
Αλλά ονειρεύτηκα εσάς.
- Κλούνι, αλήθεια; - Μμμ-χμμ.
Δεν ξέρετε πόσο υπέροχος φαινόσασταν με το φέσι,
και πώς καβαλούσατε εκείνον τον μαύρο αραβικό επιβήτορα.
Ούουου! Βάλατε φωτιά στην άμμο!
Και με αρπάξατε από την έρημο και με καθίσατε μπροστά σας στη σέλα.
Θεούλη μου, καθόμασταν καλά στο άλογο.
Πες μου, Κλούνι. Σε πήγα στη σκηνή μου;
Θα με πηγαίνατε κάπου.
Αλλά θυμήθηκα τη συμφωνία μας εγκαίρως, και κλότσησα τον εαυτό μου.
Και πήρα πόδι από το όνειρο.
Κύριε Μπελίνσκι, θέλατε να πάω στη σκηνή σας;
Όχι, Κλούνι. Έκανες το σωστό. Δεν έχω σκηνή.
Ούτε στην έρημο, ούτε πουθενά. Καλύτερα πήγαινε τώρα. Καλή τύχη.
Επίσης.
Μητέρα, φίλοι·
Όπως πολύ εύστοχα το έθεσαν οι Ρωμαίοι: Τέμπορα Μιουτάντερ.
Δηλαδή, οι καιροί αλλάζουν.
Πριν από 65 χρόνια, η μητέρα δεν ήταν καν εδώ.
Και σήμερα κλείνει εδώ, 65 χρόνια.
Οι τέμπορα σίγουρα μιουτάντερ.
Ευχαριστώ.
Πριν όμως εξετάσουμε αυτά τα 65 ωφέλιμα χρόνια,
επιτρέψτε μου να σας ευχαριστήσω όλους που ήρθατε να μοιραστείτε την χαρά μας.
Εσάς, κύριε Σναφλ, και κυρία Σναφλ,
Δις Σναφλ, κύριε Τάπαμ, κυρία Τάπαμ, και κύριε Λέϊθαμ.
Ίσως έχετε παρατηρήσει ότι είμαι ένοχος για μία παράλειψη.
Αλλά όταν ακούσετε αργότερα τι έχω να πω, ή καλύτερα, να ανακοινώσω,
σχετικά με μια νεαρά, όχι πολύ μακριά,
είμαι βέβαιος πως θα συμφωνήσετε ότι κάποτε, μία παράλειψη είναι παραδοχή.
Δεν το έκανα κάνω. Είναι τα υδραυλικά! Εγώ απλά άνοιξα τη βρύση.
- Είναι τα υδραυλικά, μαμά. - Μην το λες αυτό.
- Αλλά ήταν. - Κάτσε κάτω και ήσυχα.
Ας συνεχίσουμε. Εξηνταπέντε χρόνια·
Εξηνταπέντε χρόνια χρήσιμης υπηρεσίας·
- Μπορώ να το διορθώσω. - Με συγχωρείτε;
Κάποιοι από εσάς ίσως δεν το ξέρετε, αλλά είμαι ανιψιά υδραυλικού.
Δώσε μου σφυρί και κλειδί και θα σας δείξω.
Θα τα φέρω, δις Κλούνι. Ξέρω πού είναι.
Δις Κλούνι, θα ήθελα να μην το κάνετε.
Ω, δεν είναι τίποτα. Δεν θα πάρει πάνω από πέντε λεπτά,
και τότε τίποτα δεν θα διακόψει την ανακοίνωση σας.
Ίσως να μη φτιάχνω τον καλύτερο πατσά με κρεμμύδια στην Αγγλία,
αλλά όποιος με πάρει, δεν θα ανησυχεί για τα υδραυλικά του.
Ορίστε, δις Κλούνι!
Αν είναι αρμός, ένα-δύο χτυπήματα θα το φτιάξουν. Αν όχι, θα κάνουμε κάτι άλλο.
Ζήτω! Τα κατάφερε. Το είδα. Τρέχει!
Αυτό είναι το δώρο γενεθλίων μου στη μητέρα σας, κύριε Ουΐλσον.
Κυρία Ουΐλσον·
Καληνύχτα, κυρία Ουΐλσον.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, κυρία Ουΐλσον.
- Μητέρα, γιατί· - Σσσς!
Ποιο είναι το πρόβλημα; Είναι η μητέρα σας άρρωστη;
Όχι. Η Μητέρα απλά ήθελε να αποσυρθεί.
- Παναγία μου, είναι αργά. - Ναι. Πρέπει να πηγαίνουμε.
- Ναι, πολύ αργά. - Ευχαριστώ για το ευχάριστο βράδυ.
Ελπίζω να μην ήταν κάτι σοβαρό με την μητέρα σου, αγόρι μου.
- Ελπίζω πως όχι. - Καληνύχτα, κύριε Ουΐλσον.
Καληνύχτα, κύριε Ουΐλσον.
Ευχαριστώ που με άφησες να παρακολουθώ, Κλούνι.
- Ήσουν μεγάλη βοήθεια. - Έλα, Ρόναλντ.
- Έκανα κάτι λάθος; - Μακάρι να μην έβλεπα ότι είδα.
Ήθελα μόνο να βοηθήσω.
Θα προτιμούσα να μην συζητήσω τίποτα, μέχρι να γίνετε ευπαρουσίαστη.
Τι κάνει κάποιος με μια γυναίκα σαν εσάς;
Κάποιος αισθάνεται ανόητος και φεύγει.
Και βιαστικά, Καθηγητά.
Ένα χέρι ξύλο. Αυτό είναι που έπρεπε να κάνω.
- Να σας δώσω ένα χέρι ξύλο. - Μμμ, ακούγεται πολύ δελεαστικό,
αλλά δυστυχώς έχω μεγαλώσει, ώστε να αντισταθώ στον πειρασμό.
Τώρα θα πάρετε τα πρωτόγονα ένστικτά σας έξω από το δωμάτιο μου,
ή θα φωνάζω;
Γιατί είστε τόσο βάναυση με τον φίλο μου τον Άντριου;
Α κατάλαβα. Αυτή τη φορά ήρθατε να μου μιλήσετε για τον Άντριου.
Και εγώ που σκέφτηκα ότι ήταν προσωπικός ο λόγος.
Είστε σίγουρος ότι δεν είναι, καθηγητά;
Δις Κρήμ, δεν ασκείτε καμία έλξη σε μένα, εντελώς.
- Καμία. - Αλήθεια;
Αυτό το κρεμώδες δέρμα, αυτά τα μπλε μάτια, αυτοί οι στρογγυλοί ώμοι, αυτά·
Λοιπόν, σας διαβεβαιώ, όλα αυτά σημαίνουν πολύ λίγα για μένα.
- Πόσο λίγα; - Όχι πολλά.
Τότε γιατί τα μαλλιά σας είναι χτενισμένα τόσο προσεκτικά;
Και γιατί μυρίζετε σαν πωλητής αρωμάτων;
- Ε; - Λοιπόν;
- Δεν είναι από εμένα, έτσι; - Φοβάμαι ότι είναι.
Θα πρέπει να άλειψα πολλά πράγματα στα μαλλιά μου.
Συνήθως δεν το κάνω. Γιατί το έκανα τώρα;
Αναρωτιέμαι γιατί.
Ξέρετε, αυτό θα ήταν ενδιαφέρον πρόβλημα για έναν ψυχαναλυτή.
Θα ορκιζόμουν ότι ήρθα, όχι για άλλο λόγο, παρά να μιλήσω για έναν φίλο.
Τώρα, είναι πιθανό, ότι όταν έπιασα την μπριγιαντίνη,
βαθιά στο υποσυνείδητο μου, να έψαχνα για κάτι άλλο;
Μπέτι, αρχίζω να αμφιβάλλω για τα κίνητρα μου.
Εύχομαι να βγείτε έξω, και δεν εννοώ υποσυνείδητα.
Λοιπόν καληνύχτα.
Μπέτι, γιατί είστε τόσο κακή με τον Άντριου;
- Θα ουρλιάξω. - Γιατί να το κάνετε, Μπέτι;
Να ξυπνήσετε όλο το σπίτι; Να τους αναστατώσετε όλους;
Δεν σκέφτεστε ποτέ κανέναν άλλο, από τον εαυτό σας;
Αναλογιστήκατε ποτέ ότι θα μπορούσατε να κάνετε κάποιον άλλο ευτυχισμένο;
- Τι έγινε; - Σσσς.
Σιρέτ, Μέϊλ, μην περιμένετε. Καληνύχτα.
- Καληνύχτα, κυρία. - Καληνύχτα, κυρία.
- Θέλω να ξέρω τι συνέβη. - Λοιπόν, λυπάμαι.
Έψαχνα για το μπάνιο και μπέρδεψα την πόρτα.
Τότε τι κάνεις με αυτά τα βιβλία;
Ναι. Τι κάνω με αυτά τα βιβλία;
Ξέρετε, αυτή θα ήταν μια ενδιαφέρουσα περίπτωση για έναν ψυχαναλυτή.
- Θα μπορούσα να ορκιστώ· - Λυπάμαι, κυρία Καρμέλ.
Άκουσα την πόρτα να ανοίγει και νόμισα ότι ήταν διαρρήκτης, και ούρλιαξα.
Ναι. Αυτό μπορεί εύκολα να συμβεί σε ξένα σπίτια, να μπερδέψεις τις πόρτες.
Αγαπητοί μου, τι συναρπαστική βραδιά.
- Και πάλι καληνύχτα, Καθηγητά. - Καληνύχτα, κυρία Καρμέλ.
Τη βαθύτατη συγγνώμη μου. Καληνύχτα, Άντριου.
Άντριου, θέλω να μου υποσχεθείς ότι θα πας κατευθείαν στο κρεβάτι.
Παρακαλώ.
Πολύ καλά, μητέρα. Καληνύχτα.
- Να περάσω, αγαπητή μου; - Φυσικά, κυρία Καρμέλ.
- Μπείτε στο κρεβάτι, Ελίζαμπεθ. - Ναι, κυρία Καρμέλ.
Ξέρεις, αγαπητή μου, θα πρέπει να παντρευτείς.
- Το πιστεύετε, κυρία Καρμέλ; - Ακράδαντα, αγαπητή μου.
Ναι, κυρία Καρμέλ.
- Θα παντρευτείς τον Άντριου; - Ναι, κυρία Καρμέλ.
Τότε θα πρέπει να του το πεις, επειδή έχει γίνει πολύ νευρικός.
- Θα του πω αύριο. - Ευχαριστώ, Ελίζαμπεθ.
Τώρα πέσε για ύπνο,
και αύριο θα έχουμε μια μακρά συζήτηση, ειδικά για τους κήπους,
επειδή όλα προγραμματίζονται τρία χρόνια νωρίτερα.
Ναι, κυρία Καρμέλ.
- Καληνύχτα αγαπητή. - Καληνύχτα.
Ω, εδώ είσαι. Θέλω να μιλήσουμε, Μπελίνσκι.
Κάτσε κάτω. Πάρε λίγο πρωινό.
- Δεν θα ήθελα πρωϊνό σήμερα. - Κάτσε κάτω ούτως ή άλλως.
Θέλω να σου μιλήσω, ως άνδρας προς άνδρα.
- Έχετε δει τον Άντριου σήμερα; - Όχι.
- Θα εκπλαγείτε. Θα σας καταπλήξει. - Αλήθεια;
Μπελίνσκι, δεν είναι παιδί πια! Δύο μέτρα άνδρας, σε μία νύχτα!
Με κατατρόμαξε.
Είστε οι πιο καλοί άνθρωποι στον κόσμο.
Ξέρεις ποιος το έκανε;
Αυτός ο τύπος που αποφεύγεις.
- Ποιος τύπος; - Αυτός ο πως-τον-λένε, ο Χίτλερ.
Θεέ μου! Τι άλλο συνέβη χθες βράδι;
- Κηρύχθηκε πόλεμος; - Όχι όχι.
Αλλά ο Άντριου πιστεύει ότι θα κηρυχθεί.
Γι'αυτό εισέβαλε βίαια στο δωμάτιο μου το πρωί και είπε:
Θα καταταχτώ στην ΡΑΦ, και μην κάνεις φασαρία, έχω αποφασίσει.
- Ποτέ δεν μου μίλησε έτσι πριν. - Ω, στην ΡΑΦ.
Λοιπόν, νομίζω θα πάρω πρωινό.
Λέω, αυτός ο θόρυβος περί πόλεμου είναι ανοησία, έτσι;
Όχι, Σερ Χένρι. Ξέρω τον Χίτλερ.
- Ω, ναι, έχει γράψει βιβλίο, έτσι; - Ναι.
- Μεγάλη επιτυχία, έτσι; - Πολύ μεγάλη.
Τότε τι άλλο θέλει; Γιατί δεν κάθεται στ'αυγά του, και να σωπάσει;
Λοιπόν, αν πραγματικά θέλετε να ξέρετε, Σερ Χένρι, διαβάστε το βιβλίο.
Ένα αθλητικό βιβλίο, έτσι; Πώς ονομάζεται; Ω ναι,
- Ο αγών μου. - Ναι.
Πρόκειται όντως για ένα είδος αθλητικού βιβλίου.
Η παλιά Γερμανική ιδέα του αθλητισμού. Όχι η δική σας ιδέα του αθλητισμού.
Σερ Χένρι, θα υπάρξει πόλεμος, είναι αναπόφευκτο.
Λοιπόν, τότε χαίρομαι που ο Άντριου κατατάσσεται.
Οι Καρμέλ ποτέ δεν αποφύγαμε το καθήκον.
Κανείς Άγγλος δεν το έκανε, ούτε πρόκειται.
Θα το δούμε αυτό εκ των έσω. Θα του δείξουμε του τύπου.
Είναι ωραίο να σας βλέπω θυμωμένο, Σερ Χένρι.
Μείνετε θυμωμένος και όλα θα πάνε καλά.
Χένρι, έχεις δει ποτέ τέτοια τριαντά- φυλλα; Καλημέρα, Καθηγητά.
Καλημέρα, κυρία Καρμέλ. Καλημέρα, δις Κρήμ.
- Καλημέρα, Καθ. Μπελίνσκι. - Καλημέρα, Άντριου.
- Καλημέρα. - Ω, καθηγητά;
Ακούσατε τα καλά νέα για την Μπέτι και τον Άντριου, έτσι;
Μπορείτε να μας συγχαρείτε, αν θέλετε. Πρόκειται να παντρευτούμε.
Φανταστείτε παρά το τι συνέβη χτες βράδι Άνταμ, κοιμηθήκαμε σαν δύο μωρά.
Σας εύχομαι πλήρη ευτυχία.
- Είστε και οι δύο πολύ τυχεροί. - Ευχαριστούμε, Καθηγητά.
Λοιπόν, χαίρομαι που συνέβη όσο ήμουν εδώ.
Κυρία Καρμέλ, μόλις θα σας αναζητούσα. Φεύγω.
- Τι; Ποιος φεύγει; - Εγώ, Σερ Χένρι.
Ξέρω ότι είναι κάπως ξαφνικό, αλλά πρέπει να γυρίσω στο Λονδίνο.
Πολύ επείγον.
Αλλά θα γυρίσετε αμέσως, έτσι Άνταμ;
- Μακάρι να μπορούσα, Σερ Χένρι· - Θα γυρίσετε;
Τώρα Χένρι, πρέπει να το αφήσουμε αυτό στον Καθηγητή.
- Λυπούμαστε πολύ που φεύγετε. - Το ίδιο κι εγώ, κυρία Καρμέλ.
Αλλά τι στο καλό, μου πήρε πολύ καιρό να μάθω να λέω Μπελίνσκι.
Και τώρα που μπορώ να το πω· Όχι, Άνταμ, αυτό είναι κτηνωδία.
- Καθηγητά, θέλω μια λέξη μαζί σας. - Παρακαλώ, Άντριου.
Όχι, σωστά, Άντριου.
Βάλτου μια καλή κατσάδα. Πες του τι και πώς.
Το σκοπεύω, Πατέρα. Καθηγητά;
Δεν ψάχνατε την πόρτα του μπάνιου χθες βράδι, Καθηγητά.
Δεν νομίζεις, ε;
Δεν το νόμιζα χθες, ούτε και τώρα.
Ούτε κι εγώ το νομίζω. Αλλά Άντριου, αν σου έλεγα,
ότι πήγα στο δωμάτιο της δις Κρήμ χθες το βράδι·
- Με τη ρόμπα! - Τη δική σου ρόμπα.
- Αυτό δεν έχει σημασία. - Εντάξει.
- Ξεχάστε τη ρόμπα. - Δεν θα το κάνω.
Με ρόμπα ή χωρίς ρόμπα,
αν να σας πω ότι πήγα στο δωμάτιο της δις Κρήμ χθες το βράδι
για να μιλήσουμε για εσένα, θα το πίστευες;
- Εσείς θα το πιστεύατε; - Όχι, όμως το έκανα!
- Καθηγητά; - Ναι φίλε μου.
Καθηγητά, έχω μεγάλο σεβασμό για σας ως συγγραφέα,
- ως φιλόσοφο, ως άνθρωπο με αρχές. - Ευχαριστώ.
- Αλλά θα σας χτυπήσω. Λυπάμαι. - Και εγώ λυπάμαι, οπότε···
- Ας το τελειώνουμε. - Όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο.
Μια στιγμή. Δεν θα'πρεπε να μετακινήσουμε αυτό το βάζο;
Ω, ναι, ναι. Είναι το αγαπημένο της μητέρας.
Πολύ πονετικό από μέρους σας, Καθηγητά.
Ούτε λόγος.
- Είστε έτοιμος; - Ναι φίλε μου.
- Εντάξει. - Ένα λεπτό.
- Πόσα σου χρωστάω; - Δεν ξέρω. Δεν πειράζει.
Αλλά πειράζει! Αν σου συμβεί κάτι,
θέλω να ξέρω πόσα σου χρωστάω.
Για να δούμε. Μου δάνεισες 20 λίρες στο Λονδίνο···
- Ω, ξεχάστε το. - Για ποιον με πέρασες;
Να ξεχάσω 20 λίρες;
Και τις 4 λίρες που μου δάνεισες χθες;
Και τα 3 σελίνια που βρήκα στο σακάκι σου;
- Θα το τελειώνουμε αυτό ή όχι; - Πράγματι θα το κάνουμε.
Αλλά θέλω να ξέρεις ότι θα παλεύω με μειονέκτημα.
Το γεγονός ότι πρέπει να χτυπήσω έναν άνδρα, που μου δάνεισε 243 σελίνια,
θα με εμποδίζει άσχημα.
- Είστε έτοιμος; - Ναι, είμαι έτοιμος.
Αλλά θέλω να είμαι δίκαιος.
Δεν προσπαθώ να σε τρομάξω, αλλά νομίζω ότι πρέπει να ξέρεις···
ότι ήμουν κάποτε πρωταθλητής ελαφρών βαρών Τσεχοσλοβακίας.
Και εγώ νομίζω ότι πρέπει να ξέρετε,
πως ήμουν πρωταθλητής μεσαίων βαρών Οξφόρδης
και Κέμπριτζ.
Μεσαίων βαρών, ε;
- Ζέστη δεν κάνει; - Μάλλον.
Άντριου;
- Τι συμβαίνει; - Τίποτα.
Τι κρύβεις;
Λυπάμαι, Μπέτι, αλλά είναι κάτι που δεν σε αφορά.
Άντριου Καρμέλ, ξεκινάμε με μυστικά;
Τέτοιο γάμο πρόκειται να έχουμε;
Καλή μου, εμπιστεύσου με. Παρακαλώ εμπιστεύσου με.
Καλέ μου, αν το κάνω τώρα, πρέπει να το κάνω πάντα, και δεν πρόκειται.
Τώρα τι έχεις πίσω από την πλάτη σου;
Θα με νομίζεις ανόητο που δανείζω στον καθηγητή 50 λίρες.
Ανόητο; Δώστου 100 λίρες, 200, 300!
Για περίμενε. Συμπαθώ πολύ τον καθηγητή, αλλά εν τέλει,
- να μπει στο δωμάτιο σου έτσι. - Ευτυχώς που το έκανε.
Αν δεν τσίριζα χθες βράδι, δεν θα αρραβωνιαζόμαστε σήμερα.
Φερόσουν πάντα τόσο καλά, που θα μπορούσα να πεθάνω γεροντοκόρη.
Έχεις πολύ δίκιο Μπέτι. Όλοι φερόμαστε τόσο καλά.
Ποτέ δεν κάνουμε το λάθος πράγμα την κατάλληλη στιγμή.
Το έχω πει και θα το ξαναπώ, η Αγγλία χρειάζεται περισσότερους Μπελίνσκι.
Νομίζω ότι ένας είναι αρκετός. Πάμε, αγάπη μου.
Η Μπράουν είναι χειρότερα. Είπε ότι κατέβηκε στο στομάχι της τώρα.
Είπε ότι αν ήταν ένας πόνος, όπως όταν τρως μια ολόκληρη πουτίγκα δαμάσκηνο,
δεν θα την πείραζε.
Αλλά είπε ότι είναι μάλλον σαν να κατάπιε ένα πρωΐ Δευτέρας!
- Είναι· - Αρκετά, Γουέλερ.
- Πήγαινε φτιάξε τα κρεβάτια. - Ναι.
Δεν έπρεπε να πάρει ρεπό η Μπράουν χτες βράδι.
Θα έπρεπε να είχε απολυθεί από καιρό.
Χειρίστηκε τα Κινέζικα σερβίτσια απαίσια.
Θα πω, όμως, ότι είναι καθαρή και πολύ πρόθυμη.
Δεν θέλω να είμαι σκληρός, κυρία Μέϊλ.
Δεν λέω ότι έσπασε τη φτερούγα του θεού Έρωτα στο παντς μπωλ σκόπιμα,
αλλά την έσπασε, κυρία Μέϊλ.
Και εκείνα τα κυνηγητικά τρόπαια του αφέντη;
Δεν ξεχνώ την ημέρα που έβγαλε το μάτι,
της Άλκης του Σερ Χένρι, καθώς ξεσκόνιζε.
Όχι, κυρία Μέϊλ,
δεν γεννήθηκε με τα ένστικτα και τα ταλέντα της καμαριέρας βήτα.
Είστε τόσο δίκιο, κύριε Σιρέτ. Κάποιος ή γεννιέται με τα προσόντα, ή όχι.
Θυμάμαι όταν ήμουν κοριτσάκι, συνήθιζα να λέω στην κούκλα μου:
Με κάλεσε, η ευγένεια σας; Να σας φέρω το τσάι, κυρία;
Κυρία Μέϊλ, πριν από 15 χρόνια, όταν σας είδα για πρώτη φορά,
να μαζεύετε τα ψίχουλα από το κρεβάτι κυρίας Καρμέλ,
με τέτοια σοβαρότητα. Ψίχουλο το ψίχουλο.
Κατάλαβα αμέσως ότι είχατε τη σπίθα.
- Σας ευχαριστώ, κύριε Σιρέτ. - Ούτε λόγος, κυρία Μέϊλ.
Καλημέρα.
- Καλημέρα κύριε. - Καλημέρα κύριε.
Παρακαλώ συγχωρήστε την εισβολή μου.
Ήμουν στο χωριό, έκανα κάποια ψώνια.
- Ήρθα να πω αντίο. Φεύγω. - Αλήθεια, κύριε;
Θα μου λείψετε, Σιρέτ. Και στο μοναδικό κοστούμι μου, επίσης.
Ξέρετε, φέρατε αίγλη στην άθλια ύπαρξη του.
Του κάνατε τσάκιση, και αυξήσατε τον αυτο-σεβασμό του.
Του δώσατε ελπίδα.
- Ευχαριστώ, κύριε Σιρέτ. - Εγώ ευχαριστώ, κύριε.
- Να μαζέψω τα πράγματα σας; - Ω, αυτό θα ήταν πολύ ευγενικό.
- Αυτό για σας, κα Μέϊλ. Ευχαριστώ. - Εγώ ευχαριστώ, κύριε.
Πού είναι η Κλούνι; Έχω κάτι γι'αυτήν.
- Η Μπράουν κωλύεται. - Ω;
- Τίποτα σοβαρό, ελπίζω. - Ω, όχι.
Φοβάμαι ότι το πάρτι γενεθλίων, έπεσε κάπως πολύ για εκείνη.
Α κατάλαβα.
Δεν νομίζετε ότι είναι τυχερή, κύριε;
Δεν είναι σύνηθες κάποια της θέσης της, να ελκύει έναν άνδρα όπως ο κος Ουΐλσον.
Πράγματι. Έναν άνδρα σαν τον κύριο Ουΐλσον.
- Να την φωνάξω; Θα είναι εντάξει. - Ω, όχι, όχι. Παρακαλώ.
Μη, όχι. Όχι, είναι· Είναι καλύτερα έτσι.
Θα είχατε την καλοσύνη να της δώσετε αυτό για μένα;
Και πείτε της παρακαλώ ότι χαίρομαι πολύ που το πλοίο της έχει έρθει.
Και ότι της εύχομαι μπον βουαγιάζ με όλη μου την καρδιά.
- Μπον βουαγιάζ. Θα της το πω, κύριε. - Και αν ποτέ νιώθει θλιμμένη,
πείτε της να κλείνει τα μάτια και να λέει, σκίουρους στα καρύδια.
Θα το θυμάστε κυρία Μέϊλ;
Αν ποτέ νιώθει θλιμμένη, να κλείνει τα μάτια και να λέει,
- Καρύδια στους σκίουρους. - Όχι όχι όχι όχι.
- Σκίουρους στα καρύδια. - Σκίουρους στα καρύδια.
- Πολύ καλά, κύριε. - Αντίο, κυρία Μέϊλ.
Αντίο, κύριε.
- Αντίο, κυρία Καρμέλ. - Αντίο σας.
- Αντίο, Καθηγητά.
- Αντίο, Άντριου. - Αντίο, Καθηγητά.
- Αντίο, κύριε. - Αντίο σας.
Τώρα κοιτάξτε εδώ, Άνταμ, θα αλληλογραφούμε, έτσι;
Σίγουρα.
Όχι από εκείνα τα "Γεια σας πως είστε;" γράμματα,
αλλά κάτι στέρεο, όχι κάτω από 5 σελίδες.
- Κάτι που να αξίζει τον κόπο να διαβάσεις. Σίγουρα, Σερ Χένρι.
Ω, Άνταμ, ποια είναι η διεύθυνση σας;
Ω, είναι απλά·
Μπελίνσκι, Λονδίνο.
Μπορείτε να προσθέσετε, "Γενικές παραδόσεις". Με γνωρίζουν εκεί.
Θα το θυμάμαι.
- Αντίο. - Αντίο.
Ωραίος τύπος.
Σπουδαίος άνδρας.
Γενικές παραδόσεις.
Πόσο εκτιμούσε τα πάντα.
Πώς αγαπούσε το αηδόνι κάτω από το παράθυρό του.
Κύριε Μπελίνσκι! Κύριε Μπελίνσκι!
- Πού είναι ο κύριος Μπελίνσκι; - Μόλις έφυγε.
Ω, δεν είχα την ευκαιρία να του πω αντίο.
Κοιτάξτε τι μου έδωσε. Μαύρες κάλτσες, μεταξωτές κάλτσες!
Πόδια μεταξωτά, για σώμα μεταξωτό.
Κύριε Μπελίνσκι! Κύριε Μπελίνσκι!
- Κλούνι! - Ω, κύριε Μπελίνσκι.
Θέλω να σας ευχαριστήσω. Είναι πανέμορφες.
Γιατί δεν με αποχαιρετήσατε;
Ξέρετε· Ίσως δεν ξαναϊδωθούμε.
Ναι, το ξέρω, Κλούνι.
Είναι· κάπως απαίσιο αν το σκεφτείς.
Ναι. Είναι απαίσιο, αλλά·
- Πώς είναι ο κύριος Ουΐλσον; - Ω, είναι καλύτερα.
- Ήταν άρρωστος; - Όχι, αναστατωμένος με τη μητέρα του.
- Ποιο είναι το θέμα με εκείνη; - Ήταν αναστατωμένη με μένα.
Κύριε Μπελίνσκι, ντροπιάστηκα χθες βράδι.
Έτσι πιστεύουν όλοι.
Ο κύριος Σναφλ, η κυρία Σναφλ και ιδιαίτερα ο κύριος Λέϊθαμ.
Τι έκανες, Κλούνι;
Λοιπόν, ξέρετε πως είμαι με τα υδραυλικά.
Δεν μπορώ να κρατηθώ μακριά τους. Και δεν το έκανα χθες βράδι.
Δεν κατηγορώ τον κύριο Ουΐλσον.
Ξέρετε, κύριε Μπελίνσκι, οι άνδρες δεν παντρεύονται υδραυλικούς.
Ο κύριος Ουΐλσον είχε μια μακρά συζήτηση μαζί μου κατόπιν.
Μου είπε τα πράγματα που σκέφτηκε για μένα.
Μερικά από αυτά ήταν στα λατινικά.
Είπε, η θέση του στην κοινωνία,
δεν του επιτρέπει μια σύζυγο που υπόκειται σε ερεθίσματα,
είτε σε σωλήνες, είτε για τον ίδιο.
Αυτό ήταν όταν χτύπησε το τραπέζι.
Τώρα, θα πιστεύετε ότι όλα τελείωσαν μεταξύ μας, έτσι;
Λοιπόν, όχι. Ο κύριος Ουΐλσον είναι ένας πολύ γενναιόδωρος άνδρας.
Θα ζητήσει από τη μητέρα του να μου δώσει άλλη μια ευκαιρία.
Αυτό είναι πολύ ευγενικό, έτσι δεν είναι;
Κανείς δεν θα μπορούσε να περιμένει περισσότερα.
Έτσι, αν όλα πάνε καλά, θα μπορούσα ακόμη να γίνω κυρία Τζόναθαν Ουΐλσον.
Δηλαδή, αν δεν φερθώ ανόητα ξανά.
Και δεν θα το κάνω.
Σίγουρα θα προσέξω.
Δεν μπορεί κάποια να φέρεται ανόητα, και να έχει μια θέση στη ζωή, μπορεί;
Μπες μέσα.
- Πού πάμε, κύριε Μπελίνσκι; - Γενική παράδοση.
- Περιμένετε επιστολή; - Πάντα.
Αυτό είναι το τόσο υπέροχο με τη γενική παράδοση.
Εκατομμύρια επιστολές πάνε σ'αυτήν. Χαιρετισμοί από όλο τον κόσμο.
Ξέρετε, το έχω προσπεράσει πολλές φορές, και ποτέ δεν το είχα σκεφτεί έτσι.
Κάνετε κάποιον να βλέπει τα πράγματα διαφορετικά.
Και μέσα σε όλα αυτά τα εκατομμύρια επιστολών, μπορεί να υπάρχει μία για·
Για εμάς, Κλούνι.
Θα μπορούσε να είναι πολύ απογοητευτική, αλλά θα μπορούσε να είναι μια καλή είδηση.
Θα μπορούσε να είναι από Αμερική.
Κύριε Μπελίνσκι, ακούγεστε σαν να σας αρέσω.
Κλούνι, αν ήμουν πλούσιος, θα έχτιζα την πιο όμορφη έπαυλη,
με τα πιο εκλεκτά και περίπλοκα υδραυλικά.
Και ακριβώς στη μέση των πιο κομψών εγκαινίων της έπαυλης,
θα σου'δινα στο χέρι ένα σφυρί και θα έλεγα: Κυρίες και κύριοι,
η Μαντάμ Κλούνι Μπελίνσκι πρόκειται να βάλει τις σωλήνες στη θέση τους.
Μαντάμ Μπελίνσκι. Αυτό είναι τόσο καλό όσο και το κυρία Μπελίνσκι, έτσι δεν είναι;
Βγάλε αυτό το ανόητο σκούφο.
Βγάλτε την ποδιά.
Ποτέ ξανά δεν θα χρειαστεί να σερβίρεις 3 γεύματα την ημέρα.
Από την άλλη, ίσως να μην έχεις 3 γεύματα την ημέρα.
- Μερικές φορές ίσως μόνο ένα. - Και μερικές φορές ίσως κανένα.
Δεν με νοιάζει, εφόσον το τρώμε μαζί, κύριε Μπελίνσκι.
Ακριβώς γι'αυτό, πρόκειται να έχουμε 3 γεύματα την ημέρα.
Με ορεκτικά και σαμπάνια, και σνακ ανάμεσα.
Ξέρεις τι μου έχεις κάνει;
Ετοιμαζόμουν να γράψω βιβλίο. Ηθική εναντίον Σκοπιμότητος.
Με λίγη τύχη, θα έβγαζα κάποια λίγα χρήματα για τον εαυτό μου.
Αλλά τώρα, ξέρεις τι θα κάνω; Θα γράψω ένα μπεστ-σέλερ.
- Ένα μυστήριο φόνου. - Ένα μυστήριο φόνου;
- Τι θα πραγματεύεται; - Έναν φόνο.
- Ένας άνδρας φονεύεται. - Ποιος είναι ο άνδρας;
- Ένας πλούσιος άνδρας. - Ω, ναι.
- Δεν έχει νόημα ο φόνος ενός φτωχού. - Πόσο δίκιο έχετε.
Βλέπετε πόσο καλά δουλεύουμε μαζί;
- Ποιος τον σκότωσε; Ποιος; - Επί 365 σελίδες, ούτε εγώ δεν θα ξέρω.
Αλλά, όταν η σελίδα 366 βγει τελικά,
θα εκπλαγώ, και το ίδιο εκατομμύρια άλλοι!
Κλούνι, το βιβλίο αυτό θα βγάλει αρκετά χρήματα για τους δυο μας.
Αλλά κύριε Μπελίνσκι, τι θα γίνει αν γίνουμε τρεις;
Τότε θα γράψω μία συνέχεια. Αλλά γιατί να περιοριζόμαστε; Θα γράψω σήριαλ.
Ω, κύριε Μπελίνσκι, δεν νομίζω ότι θα έχω πολύ χρόνο για υδραυλικά!
Ο φόνος του αηδονιού! Του Άνταμ Μπελίνσκι.
Το αηδόνι ξαναχτυπά! Του Άνταμ Μπελίνσκι.