sa pangatlong nasa pinakahilagang football pitch sa buong mundo.
Gaano kalayo tayo sa hilaga?
Malayung-malayo.
127 milya tayo sa hilaga ng Arctic Circle.
At mas hilaga pa tayo kaysa sa kahit anong lugar sa Iceland.
At 'di lang ito basta football pitch, na field lang?
- Opisyal ito, di ba? - Hindi, oo opisyal ito.
Sino'ng kalaban nila?
Ang North Sea Oil Eleven, ang Oil Rig Eleven 'di ko alam.
- Ang Trawlermen Eleven. - Nasaan ang mga tagarito?
O sige, kunin mo ang bola
kasi ipapaliwanag ko kung bakit tayo nandito.
Kaya tayo nandito ay...
Nandito tayo kasi...
Muntik matanggal ang binti ko.
Kasi no'ng mga 2000,
ang mundo ng rally ay nakagawa ng pinaka-exciting
na four-wheel-drive, four-door, at sasakyang puwede sa pamilya
na nakita ng lahat.
At ang gusto nating malaman ay
alin ang pinakamaganda.
ITINATANGHAL NG GRAND TOUR
SA
SCANDI FLICK
Ito ang napili ko.
At bago pa tayo magsimula, ito na siya.
Ang Subaru Impreza ang pinakamaganda, at ito 'yun.
Maganda siya.
Sa puntong ito, dumating si James, dala ang isa sa mga paborito niya.
Ibang opinyon.
Maganda 'yang sasakyan mo, Hammond.
Mainam ang Subaru. Pero di kasing-inam nitong dala ko
na Mitsubishi Evo.
Oo, kung sa mismong rally stage ka
o racetrack, saktong-sakto ang Evo.
Pero, para makauwi ulit, Subaru dapat kasi
mas bagay ito sa tunay na mundo. Mas kalmado.
- Kalmado? - Oo.
Para saan ang kalmadong rally car?
Ang lokong ito.
Sa puntong ito, ipinakita ni Jeremy na hindi niya pinakikinggan ang sarili niya.
Hello!
Di ba, sabi mo, pinakamagandang rally car ang dadalhin mo?
Ito nga. Ang Audi Quattro.
- Hindi 'yan Audi Quattro. - Ito 'yun.
Saan nakalagay na "quattro" 'yan?
- Wala. - Kasi iba 'yan!
- Ayun. - Makinig kayo! 'Di nakalagay
"Duke of Marlborough" Sa Duke of Marlborough.
Pero alam nating siya ang Duke of Marlborough kasi nanalo ang ninuno niya.
At ang ninuno ng kotseng 'yan ay nanalo rin.
- Dalawang beses nanalo sa laban. - Mali ang dinala mo.
Ito ay RS4.
- Rally car ang mga ito. - Executive car 'yan.
- Ganito, mas matanda ako sa inyo. - At matanda.
- At sa pagtanda, may kaalaman. - Taba.
Puting buhok at basang kili-kili.
- Inaamin ko, mabigat ito. - Gano'n ba? Mabigat?
Sabi niya, iiwasan ko 'yan.
- Ang galing. - Pasensiya.
- Ano? - Tumutunog ang phone ko.
Di maiiwa... Sige lang.
Walang takas, di ba?
- Ayan! - Oo.
Alam mo na. Oo.
Mr. Wilman.
Sige, teka lang.
"Para malaman alin ang pinakamaganda sa mga kotse niyo,
"Tatawirin ninyo ang pinangalanan ng BBC at The Guardian na
"Europe's last great wilderness."
"Tatawirin ninyo ang buong Norway, Sweden, at Finland,
"di kayo bababa sa Arctic Circle
"at dapat makarating sa Ivalo Airport malapit sa border ng Russia
"ng 5:00 PM sa Sabado,
"kasi 'yan ang alis ng eroplano niyo pabalik ng UK."
Kaya, kailangan... Teka, dapat makarating tayo ro'n nang anim na araw.
Gaano kahaba, 500-600 milya?
- 100 milya isang araw? - Higit 100... Sa Subaru Impreza!
- Di mukhang mahirap ito ngayon. - Kung convertible ang gamit natin...
- Sa four-wheel-drive... - O roller skates.
Oo. Mga Four-wheel-drive saloons na hindi sa atin.
- Mukhang di ito ambon lang, tingin mo? - Hindi.
Tara na ba?
- Oo! - Oo!
Diyos ko!
Tara, tara!
SIMULA - TAPOS
Nagsimula kami sa paglalakbay, tungong silangan at dumaan sa Lofoten Islands.
Sa puntong ito, mainam sigurong
balaan ang aming non-pertrolhead na mga manonood
na parating na kayo sa Planet Nerd.
Ipaliliwanag ko ngayong
may 212 bersiyon ang Subaru Impreza sa loob ng ilang mga taon.
Taun-taon, may bagong modelo,
at laging may angat sa variants ng modelong iyon,
at mga ispesyal na limited edition
no'ng new variants ng modelo.
At bawat miyembro ng aktibo at nakatuon na komunidad ng Subaru
ay may malakas na opinyon sa kung alin ang pinakamaganda.
At sasabihin kong ito 'yun.
2003 WRX STi V-Limited edition.
At... 'yan ang tunog ng Twitter inbox kong sumasabog
galing sa mga may-ari ng Subaru sa komunidad na nagsasabing mali ako.
Naiintindihan ko si Hammond,
kasi sa loob ng maraming taon,
may sampung halos parehas na Mitsubishi Lancer Evo.
At bawat isa ay may kanya-kanyang pagkakaayos,
at may mga iba't ibang aksesorya at kung anu-ano pa.
Pero tingin ko dito mas nakilala ang Evo.
Sa Evo VIII GSR.
At 'yun ang tunog ng lahat sa bawat Evo forum sa Internet
na nagsasabing mali ako.
Itong Subaru at Evo ni James
ay may eksaktong 276 brake horsepower.
At merong rule sa World Rally Championship
na nagsasabing ang kapasidad ng makina ay hanggang two liters.
Puwedeng turbocharged.
Kaya ito ay may four-cylinder two-liter turbocharged na makina.
Maayos ang pagkakagawa, ispesyal, at matibay.
Sinadya ang gawa nito. Pang-rally talaga.
Ito ang pang-rally.
Aaminin ko, una sa lahat, na ang mabibilis na Audi ay walang pag-asa.
Pero paminsan-minsan, nakabubuo sila ng maayos.
Nandiyan ang orihinal na 20-valve Quattro,
ang R8, siyempre, ang TT RS, at ito.
Ang 2007 RS4.
Para sa akin, ang tatlong pinakamahuhusay na pagkakabuo ay Lexus V10,
V6 ng Alfa Romeo, at ito.
Ang Audi naturally aspirated 4.2-liter
414 horsepower V8.
Diyos ko, gustong-gusto ko ang mga V8.
James, ilang ulit nang nanalo ng World Rally Championship ang Evo mo?
Buti naitanong mo, Hammond, kasi alam ko. 26 na.
Mahusay. Maraming beses na pala.
Ito ang mas mahusay. Sa akin, meron nang 46.
Jeremy, ilang panalo na sa Jeremy, ilang panalo na sa ng Audi mo?
Teka, iisipin ko.
Wala.
Oo, wala. Wala talaga.
Ang ginawa mong pagdala sa iyong Audi not-a Quattro rito sa challenge
ay parang dinala mo ang Lamborghini Aventador sa bukirin.
Oo, Lamborghini ang may gawa ng traktora pero hindi 'yan 'yun.
Puwede mong ihian ang malaking Royal Doulton teacup.
Sila ang may gawa ng mga urinal, pero di yan 'yun.
'Di hamak na mas mabilis ito sa mga kotse niyo.
Pero, hindi.
Pinakamabilis ito sa anumang uri ng panahon.
Di natin alam pagdating sa mga rally, kasi di pa 'yan ginamit do'n.
Tingin ko, di ito ang pinakaliblib na lugar na napuntahan ko.
Napakaganda ng mga tanawin
pero maayos ang daan. May telepono.
Maraming di kaliblibang mga bagay para sa isang wilderness, tama.
Sa unang pagkakataon, naguluhan ako sa pananaw ng BBC at The Guardian.
Kumbinsido ako, gayunpaman, na papasok na kami sa masukal na lugar,
tumigil kami sa isang car accessory shop para bumili ng mahahalagang supply.
Gusto kong bumili ng wiper para sa Subaru Impreza WRX STi V-Limited edition.
Titingnan ko kung may SD card dito para makapakinig ako.
Buwisit.
Diyos ko! Walang kapit.
Oo.
Naku.
- Di mo na kailangang humakbang. - Akala ko, sa kasukalan...
- Bagsak ang direktor. - Bagsak ang direktor.
Gusto ka naming tulungan, pero di namin kaya.
- Okey ka lang? - Okey lang. Sige.
Mabagal at may dignidad,
nakarating din kami sa pasukan...
Buwisit.
Hindi, di 'yan gagana.
Di nga gumana.
...kung saan, awa ng Diyos, nakakita na kami ng pangpakapit.
Natuwa ako sa pagtawid. Tingnan mo ito.
Masukal dito, di ba? Kaligtasan na ang pinag-uusapan ngayon.
Alam ko na ang tinutukoy ng BBC at The Guardian.
Ano'ng kailangan mo? Subaru.
Oo.
Anong uri? Impreza, alin?
- Outback, Impreza, Kombi. - WRX. 'Yung 2003
WRX STi V-Limited edition.
Isa sa mga 555 na gawa sa Japan
- para ipagdiwang ang 2003... - BRZ?
...pagkapanalo sa Driver's Championship sa WRC.
Ito ba ay G12, G22, G13, G23?
Di ko alam.
- Di mo alam? - Pero...
- WRX. Ito. - Oo.
Ito na. V-10.
Oo. Mga SD card.
Paano sabihing "SD Card" sa Norwegian?
"Tanga ako."
Hello.
SD Card?
- SD Card? - Meron kayo?
Luma na kasi ang kotse ko.
Jeremy?
- Ano? - Snow Grip.
Norwegian ang nakasulat.
- Mukhang wala nito sa... - Di natin alam kung para saan 'yan.
Di ko alam, isipin mo, "Snow Grip."
Oo, i-spray mo sa gulong.
I-spray mo sa paa mo.
Bakit ka maglalagay ng Turtle Wax
- sa bagay... - I-spray mo sa paa mo!
- Maliit... - Ilalim ng sapatos.
- Ito? - Maraming nabili,
at bumalik na kami sa mga kotse.
Oo!
At ginamit ko ang sarili kong
maligamgam na likido para tumunaw ng daanan.
Alugin mo paharap.
Mahusay.
Balik sa biyahe, ang black-and-white na tanawin ay mas nakamamangha.
Grabe, tingnan mo.
Pero may isang problema.
Napansin niyo ba itong pulang Volvo na sumusunod sa atin
simula no'ng umalis tayo sa football pitch?
Nakita ko ang pag-alis natin. Parehas na Volvo pa rin ba ito?
'Yung may apat na parisukat na rally lights sa harap?
Oo, 'yun pa rin.
Di magtatagal, paubos na ang gasolina namin.
Paano tayo bibili ng gasolina sa kasukalan?
Mukhang gagawa tayo galing sa mga balat ng puno.
Hindi, okey na. Ayun, may petrol station.
Habang nagpapagasolina at bumibili ng makakain,
EXERCISE? AKALA KO, SABI MO'Y EXTRA FRIES
May napansin ako.
- James? - Ano?
Ngayong umikut-ikot na tayo,
- at 'yan... - Oo.
- Alam mo ang iniisip ko? - Oo.
- Si Mr. WIlman. Oo. - Binigyan tayo ni Mr. Wilman
ng back-up car kasi iniisip niyang matapos...
ang tatlong taong walang palabas?
Nalimutan na nating magmaneho at mabangga,
na siguradong mangyayari kay Hammond. Hammond, alam na namin.
Tingnan mo.
- Siguradong back-up car 'yun. - Oo.
'Yun ay Volvo... Three, four... Five. 'Yun ay ang five-door.
Ganyan sa kapatid ko.
Ang masasabi ko lang ay 'yan ang pinakapangit na kotseng
gawa sa Western Europe.
At 'yan ang sumusunod sa atin kanina pa?
Oo, 'yan nga.
Habang pahilaga kami, mas naging masukal ang panahon.
Oo, umuulan ng niyebe.
Umuulan ng niyebe.
'Yan ang nangyayari.
Kaya nagdesisyon akong ilabas ang tunay na bilis ng Quattro ko.
Oo, malamang di tayo puwedeng
magpatakbo nang mabilis, di ba? Kasi nakakatakot.
Nakakainis, sa totoo lang,
kasi kailangang ilagay ko na kayo sa tamang lugar.
Kasi kanina niyo pa ako inaabuso, at maayos naman ako, tingin ko.
Pero ngayon, kailangang tahimik at payapa ko
kayong ilagay sa tamang lugar.
Galingan mo.
Masaya kami, kahit medyo naligaw nang kaunti,
napadpad kami rito.
Anong lugar ito?
Kakaiba ito.
- Bato 'yan. - Lagusan ito.
Sinimentuhan na.
- Parang grotto. - Spray na concrete ito, di ba?
- Sa ano... - Oo.
Hello.
Nagbubukas ang mga ilaw
- na parang sa horror na palabas? - Oo.
Alam mo ang iniisip ko?
- Ito. - Tuyo naman,
- di madulas, at tuwid. - Tuwid nga.
Sinasabi mong karerang may oras o kung sino ang makaabot sa pinakamabilis?
Pinakamabilis siguro, di ba?
Paano kung...
'Yun ba ang dulo?
Diyos ko, nakakagulat.
Madrama ang may gawa nito.
Para sa akin, mahalaga ito,
para kumportable, hihinto ka bago dumating dito.
Magiging ayos lang, kasi may graba rito, hihinto ka bago mo tamaan 'yan.
Kaya isa-isa kasi di tayo puwedeng magsabay-sabay.
Hindi. Kaya isa-isa tayo.
Paano mo ire-record ang bilis na naabot mo?
Maglagay tayo ng GoPro sa dash...
- Oo. - ...at 'yun ang magpapakita ng bilis.
May kasama ka sa kotse para kumpirmahin ang bilis...
Di kami sasakay sa kotseng ikaw ang nagmamaneho papunta sa pader.
Alam naming di mo alam kung saan titigil.
- Oo, GoPro na lang. - Ako na ang mauuna.
- Oo. - Ikaw ang pangalawa,
kasi makalat pagtapos niya.
Patay ang lahat ng ilaw,
huminto ako sa pasukan ng lagusan.
Tingin mo, may tapang ka?
Tingnan mo... nakakatakot 'yan.
Di mo nakikita ang pader sa dulo.
Makikita mo pagdating mo roon.
'Yan ang problema. Ilang saglit bago ka dumating, may...
Habang umiikot ang sasakyan sa dulo ng lagusan, tatama ang dulo...
hanggang ang kotse mo...
Sige.
Tama, tingin ko, gagawin niya na.
Sige na, Jeremy. Matapang ka.
Diyos ko, di sumayad ang gulong. Wala, di kumakapit.
Naku, di bumubukas ang mga ilaw!
Naku, Diyos ko po.
Buwisit.
Kumusta naman?
Di kayo masisiyahan.
Habang pumaparada ako sa gilid,
Si James naman ang magsisimula.
- Handa ka na? - Oo.
Handa na si James May.
Saglit pa at lilipad na tayo. Kapit, kapit, kapit.
Okey, naglabas na ako ng upuan at magandang libro.
Pag handa ka na, andar.
Ang bilis ng arangkada para sa James May.
Disgrasya, disgrasya, disgrasya.
Tawagin ang medic.
Okey, makakatayo ka?
Okey. Sumama ka sa akin.
Tatawag tayo ng ambulansiya, at patitingnan ka namin, okey?
Nasa'n siya?
Nakita kong tumama ang ulo niya sa B pillar.
Ang bilis niya... Patagilid ang tama niya sa pader.
Nandito na ang ambulansiya, at titingnan ka nila,
para...
Masakit sa likuran ko.
Saan? Gitna?
Oo. Oo, diyan. Kung nasaan ang kamay mo.
Anong pakiramdam mo?
Medyo masama.
Ang kotse... di ba?
- Hindi... hindi maganda. - Di na mailalabas dito.
Okey.
Ako na sa Volvo.
- Walang bali? - Mukhang wala.
- Di nasaktan ang ulo mo? - Hindi, leeg ang masakit. Nagka...
Na-whiplash ako.
Ang galing mo at di ka namatay.
Matapos dalhin si James sa ospital,
isa na lang ang natitirang gawin.
Teka, parating na ako.
Primera na.
Tama.
Parating na siya. Parating na siya!
Preno. Preno.
Oo.
Ayos!
Nagkaroon ng pagbabago sa Force.
Dumating kang may apat ang gulong, suot pa rin ang pantalon mo.
- Oo, di na kailangang putulin. - Nasa ospital siya.
Ngayong tapos na si Hammond, oras na para tingnan ang resulta.
Ito ang sa akin.
Umabot ako ng 78 dito.
Ayan, malapit lang sa 80.
- Kaunti na lang, 80 na, sa tingin ko... - Di na masama.
...sapat na. Pero masosorpresa ka.
Kay James May.
- Parehas na parehas lang. - Alam ko.
- Kataka-taka. - Kataka-taka nga.
At ang minamaneho niya ay di hamak na mas mabagal sa akin,
na ibig sabihin ay ginawa niya ang lagi mong ginagawa
at nag-accelerate nang matagal.
Ninakaw niya ang galaw ko.
Di mo siya puwedeng ituring na di nakatapos.
- Kasi natapos siya. Nandiyan. - Natapos niya.
Pero puwede nating sabihing natalo siya kasi natapos din ako
at makakapagmaneho pauwi.
Pero una sa lahat, ikaw.
- 32 'yan. - Oo.
- At KPH! - Medyo nga.
Nakita ko ang nangyari kay James,
at inisip ko, "Hindi, sa pagkakataong ito."
Magandang experiment 'yun. Mahusay tayo.
Di 'yun ang nasa isip ko.
Ngayong tapos na ang trabaho,
puwede naming puntahan si James sa ospital.
Pero nagdesisyon kaming mas mainam kung
libutin muna namin ang nakakatakot na lagusan.
Ano?
May cavern.
Merong isa ro'n.
Teka lang.
Diyos ko.
Isa itong base ng submarine no'ng Cold War.
Hindi ito... Oo nga! Submarine base ito.
At puno ng...
Mga baril. Marine...
Ano... Saan? Ano'ng ginagawa nila?
Mga Special Forces.
Tama, mga landing craft.
Mukhang galit siya.
Tingin ko, nakaharang tayo.
- Pasensiya na. - Hindi...
Anong meron dito?
Hammond, mukhang nakarating tayo sa opisina.
Ano?
Tinitingnan tayo ng mga Special Forces.
- Itatanong ko lang, Norwegian kayo? - Ano 'yun?
- Norwegian ba kayo? - Hindi kami Norwegian. Hindi.
- Tagasaan kayo? - The Netherlands.
- Dutch kayo? - Dutch, lahat kami Dutch.
Dutch?
- Lahat kayo'y Dutch? - Lahat kami ay Dutch.
Oo naman.
Sitrep, may hidwaan sa pagitan ng mga Dutch at Norwegian.
Magulo na ang araw na ito.
Diyos ko naman!
Hello!
Jeremy, nahihila mo ang tubo ng isang top-secret na submarine.
Bawal tumawid habang nandito kami.
Oo. Pasensiya na.
Mga Dutch sila.
- Ano? - Dutch sila.
Ang pinagtataka ko'y wala ni isa sa kanila ang nagsabi,
- "Anong ginagawa niyo rito?" - "Anong ginagawa niyo rito?"
Pasensiya na.
Pasensiya. Pasensiya. Pasensiya.
Salamat.
Galingan. Ituloy lang.
Di ko alam kung nasaan tayo paglabas.
Nasa Norwegian side ba tayo o Dutch side?
Itataas ko ang bandila ng may hawak na baril.
Kinabukasan ng umaga, nasa ospital pa rin si James.
Kaya bumyahe na ulit kami ni Jeremy,
iniisip namin ang trahedyang nangyari kahapon.
Nakakatawa kung paano ka naaapektuhan ng pangyayaring ganito pagtapos.
Nakaka-trauma.
Pinasok mo 'yung lagusan at nakita ang dulo nito,
sugatan ang magandang kotse.
Naisip ko lang, Hammond, marami kang winasak na kotse
at di 'yun mahalaga kasi mga
bakal at plastik at salamin lang 'yun. Pero ang Evo ay higit sa gano'n, di ba?
Oo. Di 'yun basta para ibangga o galusan nang gano'n lang.
Nagagalusan dapat siya sa sobrang pagmamahal at alaga
na nakabalot sa kanya, galing sa mga tao.
At ang malala pa para sa 'kin ay nawalan ako ng kalaro.
Oo, nawalan ang kotse ko ng sparring partner.
Ang nag-iisang kotseng makakatapat sa kotse ko.
Audi Quattro ang dala ko!
Di 'yan Audi Quattro, di 'yan pang-rally.
Nasaktan ako sa kritisismo ni Hammond, kaya may mungkahi ako.
Kung may makikita akong talyer dito sa gitna ng kasukalan
at gawing rally car ang Audi ko?
Sige. Kung may makikita ka at magagawa mo 'yan,
gagawin ko ang isang bagay para mas maayos at malakas ang kotse ko.
Tapos, tara na.
Bale, kung ipapabago ko ang kotse ko, at palalakasin mo ang sa 'yo,
magiging natural na magkalaban sila.
At magkakasundo na tayo.
Okey. Navigation.
Ngayong nagkasundo na kami,
naghanda kami at tumungo sa Swedish border.
- Socket o spanner? - Socket.
Ito?
Sa pinagpalipasan namin ng gabi,
nakalabas na ako sa ospital, na may baling tadyang
at sinusubukang iligtas ang tunay na sugatang pasyente.
Galing sa harap.
Sa ilalim nito, sira ang radiator at tumutulo.
Ang oil cooler ay sira.
Ito ang intercooler pipe.
Kita ninyo, ang dalang hangin diyan
ay hindi magiging katulad ng kung paano ito ginawa.
Ang brake cliper ay basag sa pagkabangga at ngayon ay tumutulo.
Ito ang drive shaft.
Na ngayon... Naku.
Sirang-sira.
Luray na ang katawan.
Di tama ang gulong, nakatutok sa ibang direksiyon.
Ang tambutso, ngayon ay
ilang pulgadang nakapaling.
Ang kotseng ito ay malubhang sugatan, pero di pa patay.
Umasa tayong...
Di ko dapat ginawa 'yun. ...maibabalik natin ito sa dati.
Maraming milya ang layo, nasa gitna na naman tayo ng kayelohan.
Nakakamangha.
Pero may ilang problema.
Pinakamahalaga sa lahat ay ang navigation system ng Quattro.
Wala ka sa digitized road.
Hindi.
Nasa digitized road ako. Huwag kang tanga...
Di makapagbigay ng rekomendasyon galing dito.
Wala ka sa digitized road.
Sabi ng navigation ko, anim na kilometro ako sa kakahuyan sa kaliwa.
Nasa kasukalan tayo. Ang huling kasukalan sa buong Europa.
Sa tingin ko, sa liblib nito,
nahihirapang humanap ng satellite ang navigation.
Pero wala nang oras para tingnan 'yan
dahil sa isa pang problema.
Nakakatakot.
Ang bilis ng mga kasalubong naming snowplow.
Naku, naku.
170 ang bilis niya.
Seryoso sa trabaho ang mga ito, di ba? Ito na naman.
Oo. Ito ang winter job ni Kimi Raikkonen.
At sa wakas, nakita rin namin ang Swedish border,
tinawid, at nakarating sa bayang inaasam namin.
Ito na 'yung bayan, Hammond. Ito na 'yung bayan.
May talyer dito.
Malaki ang tsansang meron.
May mga snow machine at ararong kailangang ayusin nang madalas.
At siguro nga, nakakita kami ng tagarito, na nagpahiram ng talyer niya.
At pagtapos namin bumili ng mga piyesa sa isang accessory store...
Tape.
...sinimulan namin ang trabaho.
Ako, gamit ang isang engine mapping software,
at si Jeremy, wala.
- Kumusta ang mapping? - Tapos na. Pisikal naman ako ngayon.
- Di marami ang gagawin ko. - Puwede
- mong palitan ang mapa nang mabilis? - Oo.
Pinalitan mo ang ang utak ng kotse?
Kasi nasa Arctic tayo ngayon, ang hangin ay malamig at makapal.
Malamig at makapal para sa set up nito.
Ibig sabihin, mas maraming oxygen...
- Sa hangin? - Oo.
Ang hangin ay mas mabigat, makapal, maraming oxygen.
Humahalo ito sa petrol vapor para mabuo
ang malaki, at masustansya, at juicy na pagsabog sa loob.
- Kagila-gilalas. - Oo.
- Oo. Ang gagawin ko... - Matatakot si James
pag nalaman niyang...
Ang jack ko... nasa'n ang jack ko?
Wala. Tingnan mo.
Gamu-gamo.
Samantala, sa Norway, walang progreso rito sa talyer ko.
Itong pirasong ito ay para rito.
Dapat parihaba 'yan.
Tapos.
Okey, anong susunod?
Kinaumagahan, wala pa ring senyales si James.
Pero ako at si Hammond ay maraming nagawa.
Ang pagbabago ay kumpleto na!
Meron tayong Audi rallying livery,
meron ding Pink Floyd lighing rig,
at di na maitatangging isa itong Quattro ngayon kasi,
nakasulat "Quattro" sa buong katawan.
Nasa'n ang susi ko?
Nasa bathtub para di mo maiwala.
Ayun.
Talino.
Sobra, sobra...
Nagyelo ba?
Oo, Jeremy, ang bathtub na puno ng tubig ay nanigas kasama ang susi ko.
Pinigilan kong magyelo 'yan,
inihian ko.
Oo, kaya pala may dilaw na yelo.
May sira ka sa ulo.
Nakakatawa. Ang galing mo.
- Kasi ayun ang susi mo. - Nando'n sila pero wala.
Malamig kagabi, hindi ba?
- Hindi ba ano? - Hindi ba?
Sa huli, nakuha ko ang susi ko,
at nilalasap ko ang bunga ng tagumpay.
Dahil sa kagalingan ko sa laptop, umangat ang power niya sa 356 horsepower.
In-upgrade ko ang tambutso, rinig niyo naman.
Ang induction air filter kit. Launch control. Anti-lag sa turbo.
At pinakamagandang livery sa lahat.
Di lang ito pinakamagandang kotse rito.
Ito na ang pinakamaganda sa lahat.
Para akong asong may dalawang titi at isang malaking yate.
Samantala, sa di kalayuan,
may nadaanan akong ispesyal na bagay.
Isang lawang nagyeyelong may racetrack na nakaukit.
At walang katao-tao o kahit ano,
hanggang sa may dumating.
Okey. Mukhang nakuha na ni Hammond ang susi niya.
Diyos ko. Naman!
Grabe ang makina!
Wala akong ginawa sa makina,
di na kailangan, perpekto na ito.
Pero nilagyan ko ito ng bagong tambutso.
Pakinggan niyo ang v8.
Umaalulong.
Puwedeng bumangga kahit saan! Ganito ang langit para sa akin.
Opposite lock. At Scandi flick.
Huwag bibitawan.
Patay ang di marunong dito.
Buong Swedish na ako.
Malapit na.
Hammond, gusto mong mauna, di ba?
Ilalabas ko na ang secret weapon ko.
Handa ka na?
Sige na, Clarkson!
Ano?
Di mo napaghandaan 'yun?
Anong sinasabi mong businessman's car?
'Yan ang bago kong gawa ng kamay na exhaust system.
At ginawa 'yan para di ka makauna.
Nasa nagyeyelong lawa tayo.
Kung tutunawin mo ito, lawa na lang ito.
Nang matapos kong ihawin ang katrabaho ko,
pumarada kami para inspeksyunin ang sira sa sasakyan niya
no'ng bundulin niya ang niyebe.
Kalahati ng harapan ang nawala.
Parang nanggaling ito sa pub brawl.
- Gayunpaman. - Nadagdagan pa ang trabaho.
Umalis si Hammond para maghanap ng tools na kailangan niya,
at habang wala siya, minodify ko ang isa sa modifications niya.
Kahit anong oras, kahit anong lugar, kahit saan
May masarap na inuming mapapagsaluhan Ito ay Martin
Bago mapansin ni Hammond ang ginawa ko, nakatanggap kami ng balitang
parating na si Kapitan Bagal.
At nagtaka kami,
"Ano'ng dala niya?"
Nalilito ako kasi gusto kong gamitin niya ang Volvo
at gusto kong gamitin niya ang Evo.
Alam ko. At gusto ko, Volvo sa kanya
kasi sinaktan niya ang Evo.
Oo.
Imposible.
Nagagalak ako.
Hello!
Kami ay... sabay na nagagalit at natutuwa.
- Di siya maayos. - Hindi, para siyang Evo ni Frankenstein.
Pero buhay pa rin.
Ano'ng nasira?
Bale, ang intercooler, radiator, oil cooler, gulong, wishbone,
taas na wishbone, drive shaft, chassis, rail, pinto,
- tambutso, ay wala sa ayos ang makina. - Nasaktan ka nga.
Malala pa niyan. Kalahati ng mundo ay galit sa 'yo
kasi nakasira ka ng Evo. Nahahati ang mga tao
sa gusto ang Subaru o Evo, pero ang isang kalahati ng mundo
ay galit din sa 'yo kasi inalis mo ang kalaban ng Subaru.
- Kaya lahat galit sa 'yo. - Nandito pa ito.
- Oo. - Marami kang di naabutan.
Napatunayan nang mas mabilis ang Audi kaysa sa Subaru ro'n sa lagusan.
At napatunayan naming mas masarap gamitin at mabilis sa nagyeyelong lawa.
Di pa natin napapatunayan 'yan.
- Tapos na. - Hindi pa.
Iba pang bagay na dapat mong malaman, James.
- Ano? - Giyera sa pagitan ng Norway at Holland.
- Diyos ko. Ingat tayo. - Gano'n?
Nakakagulat.
Nasaan ang mga kotse ninyo?
- Ito na 'yun? - Oo!
- Naging abala kami. - Sa totoo lang...
Talagang nagpursige kami sa trabaho.
Nagtesting kami, at ito.
Ngayon, ano'ng susunod nating gagawin?
Si Mr. Wilman ang sumagot sa tanong namin.
Titingnan natin kung alin sa mga kotse natin ang mahusay sa skijoring,
isang sport na karera sa yelo habang hila-hila ang isang skier.
Kabaliwan?
Di lang 'yan ang lahat.
- Isa sa kanila ay isa lang ang paa. - Ano?
Pero dahil ba rito kaya nawala 'yung isa?
- Magandang hapon, mga ginoo. - Hello.
- Magandang hapon. - Hi, magandang hapon.
Sunod nito ay ang tipikal na madaldal na Scandinavian conversation.
Ginagawa niyo ito rito kasi walang bundok para pag-skihan?
Oo.
Paano ka mananalo?
Pinakamabilis ang mananalo.
Ilang sandali lang, nagsimula na ang usapan.
Kita mo 'yung niyebe... Ano 'yung hinihila niya?
Hinihila nya ang silongan.
Para sa pangingisda.
- Ano? - Para sa pangingisda.
- Pangingisda sa yelo. - Kubo sa pangingisda.
- Nakapatong sa ski? - Oo.
Parang caravan.
Oo, pero sa ibabaw ng ski.
Magaling.
Wala nang tanong-tanong, balikan natin ang trabaho.
Gaano kabilis kadalasan?
120.
- Ano? - 120.
- Kilometro kada oras 'yan, tama? - Kilometro.
- 70 pa rin 'yun. - Oo, di ko...
- 70 milya kada oras? - Oo, malapit sa walumpu.
- Ano? - Oo.
- Di pa namin nagagawa ito. - Oo.
Kaya di natin bibilisan.
Kaso, nasa atin na 'yun.
'Yan ang problema. Nasa atin na 'yun.
Naikot na namin itong track.
- Ako, hindi pa. - Pag sinusundan mo 'yung isa,
di niya alam ang gagawin sa kanto o paano.
- Maaga bang liliko... - Ano'ng gagawin ng sasakyan?
Buo ang sasakyan niyo.
- Halos... - Hindi, 'yung kanya... Oo.
Tiningnan niya 'yung gitnang pidal at sabi niya, "Di ko kailangan ito."
Di man kami kumbinsidong maganda ito,
pumila kami para magsimula.
Pangalawang katangahan na itong gagawin natin dito.
Gaano kalamig kaya sa tingin mo sa ski sa 80 milya kada oras?
Di ko maisip.
Aabutin ba siya ng init ng tambutso para di siya lamigin?
Oo, pero ayaw mong may hila kang bacon pagtapos ng karera.
Ito na tayo.
May tao sa rear view mirror,
at nakakasunod siya sa akin. Nakakatakot.
Saan ito papunta?
Uunahan si Hammond.
Buwisit 'yan.
Pasensiya.
65 milya kada oras at nando'n pa rin siya.
Nakakatakot na. Mas gusto ko pa ro'n sa lagusan.
Naabot na natin ang 80 milya kada oras.
Gusto kong maabutan si Jeremy higit sa lahat,
pero ayaw kong makapatay dahil lang do'n.
Humahabol si Hammond. Humahabol na siya.
Gusto niyang bilisan ko pa. Nasisiraan na siya.
Malayo ang liko ko.
Hindi!
Ako na ang nauuna.
Nagkamali ako.
Buwisit. Napabitiw siya.
Huling lap.
Dadaan sa chicane.
Sige pa!
Mahusay ang mapping pero di 'yan mananalo sa bilis.
At marami akong bilis.
- Naku naman! - Ang kapangyarihan ng v8 ay malakas!
Yey!
Natalo ko siya ro'n. Nalimutan kong tingnan. Nando'n pa rin siya.
Nasaan siya?
Salamat sa Diyos!
Matapos ang malalim na paalaman sa mga lokong ito...
- Guys! - Salamat.
Oo, walang anuman.
- Di ko alam ang Swedish ng "Salamat". - Nakakatakot na karanasan.
Ang galing at ang tatapang niyo.
Tumuloy na kami.
At pagkatapos ng isang oras,
may napatanto ako.
Ito ang unang beses mula sa pag-alis namin
na tunay na naramdaman ko ang kasukalan ng paligid.
Kahit saan, walang bakas ng tao sa paligid.
Walang bayan, walang baryo,
walang... hotel?
Chaps, nagugustuhan ko itong kasukalan, pero saan tayo matutulog ngayong gabi?
'Yan din ang nasa isip ko.
Ang sarap sa pakiramdam na sa wakas, nandito na tayo,
pero walang mga hotel.
At dumidilim na rin.
Oo, bakit di mo buksan ang ilaw mo?
Sabi ko, "ilaw."
Nakabukas ang ilaw ko.
Gusto mong makita ang ilaw ko, James?
Sasabihin kong ayaw ko pero... Oo, ayan. Mahusay.
Tumuloy pa kami ng ilang oras pero wala pa ring bakas ng buhay.
Ngayon ay -6.5 degrees sa labas.
Seryoso nga, ano'ng gagawin natin?
Naku naman.
Sa huli, no'ng papalapit na kakahuyan,
nakita sa headlight ko ang anino ng isang building.
- Ano kaya 'yun? - Di ko alam.
Para itong kubong pang-survival.
Iniwan ito rito para magamit kung sakaling ipit ka sa kasukalan,
Pumasok ka at gamitin mo ang mga nandito. Nandito ang lahat.
- Para itong kubo ng Sami. - Tumpok ng kahoy.
Karne!
- Nagyelo na ang lahat. - Di 'yan mapapanis.
- Puwede tayong magsiga. - Kailangan natin ng apoy.
- Hawakan mo. - Masakit pa rin ang tadyang mo?
Hello, tingnan niyo ito.
- Buwisit. - Ang tanga mo.
Nilaglag mo?
Di na bale.
Oo!
Masarap na karne.
- Grabe, ang sarap. Oo. - Masarap, di ba?
Naglakbay tayo sa kasukalan.
Totoo. Ganito ang buhay sa kasukalan.
Baka si Rudolph ito. Sino na ba 'yung iba?
Donner at Blitzen. Sino pa 'yung iba?
Flatulence, Ballbag at Stingray.
Steve. Robert.
Rudolph?
- Oo. - Doner at Kebab.
- Alimony. - Walang Alimony do'n.
Bob.
Guys.
Ano 'yun?
"Ang lugar na ito ang sentro ng camp.
Ang isa sa mga ito ay..." Museum exhibit ang tinulugan natin.
May gift shop.
- Diyos ko. At may maliit... - Puwedeng hawakan...
Hinahawakan nila ang mga reindeer.
- Di nila alam... - Hindi, di nila alam.
- ...na nandito tayo buong gabi. - Wala akong suot na pantalon!
Sa tingin ko, dapat kang magsuot ng pantalon.
- Oo. - At mag-impake.
Kasi ako tatakas na pabalik sa mga kotse.
Natuwa akong tingnan ang kubo.
- Oo! - Nagustuhan mo?
Kakaiba siya, Hammond.
- Ang ganda. - Sulit ang 10 o 15 minuto mo pa,
- Di ba? - Ulit...
Akala ko, nasa kasukalan tayo...
Hammond!
Ang naiisip ko lang ay malalang kundisyon ng panahon.
Parang patayong lamig pero... puwedeng tumama 'yun kahit saan,
pero ikaw ang tinamaan.
Ngayon, kapag tinamaan ka ng pagsabog ng yelo,
- nagkataon lang... Pero... - Ikaw ang may gawa nito.
Kasi hinayaan kong magyelo ang susi, nilagay mo ang sasakyan ko...
Paano mo ginawa 'yun?
Dahan-dahan habang nakangisi.
Pasensiya na.
Ang ganda nga niya, di ba? Tingnan mo!
Di na yan tatakbo.
- Sa ngayon. - Nakakamangha ang epekto.
Pero pagdating ng Hunyo...
tutulungan mo akong tanggalin ang yelo sa kotse.
Tutulungan kita.
At tsaka, hindi rin.
Ano sa tingin mo ang gagawin ni Jeremy para malutas ang problemang binigay ko?
Gaano katagal, sa tingin mo,
bago nia sabihing, "Tama, susunugin ko ito!"
Kalahating minuto?
Ayos!
Okey ito.
Magandang umaga.
Ang bagal nito.
Napasobra ako.
Puwede siyang magsalita nang magsalita, kasi sa dami ng mainit na hangin
matutunaw din ang yelo sa kotse, di ba?
Tradisyonal na apoy ng Sami.
Nagtungo kami ni Hammond sa silangan, tagos sa bakanteng tanawin,
habang ako ay di pa rin makapaniwala kung paanong nabuhay muli itong Evo.
Isipin mo ang nangyari sa harapan.
Ang wishbone sa harap ay nabali pabaliktad.
Pero ito tayo.
Temperatura, talagang nakapirmi.
Steering, diretso.
Di ako makapaniwala.
Kung lumang black-and-white na balita ito,
tatawagin itong "a plucky chap".
Pero di lang ito basta plucky chap. Hindi ito kapani-paniwala.
Di nagtagal, ako at si Richard ay papalapit na sa mining town ng Kiruna.
Wala akong masyadong alam bukod sa
nandito ang pinakamalaking underground na minahan ng iron ore sa buong mundo.
Kaya mukhang di ito... maganda?
Di ako umaasang Bourton-on-the-Water.
Hindi. Sang-ayon ako.
Pero, napakahalaga ng iron ore
at ang Swedish iron ore ay importante
sa tagumpay ng Britain noong Industrial Revolution.
Leksiyon sa History.
No'ng natuklasan ng mga Darby ang pagtunaw sa iron gamit ang coke
sa halip na gumawa ng uling galing sa kahoy, wala na tayo.
May dagdag pa diyan. Masyado mong pinadali.
Kahit na, medyo sapat pa rin 'yun.
Sa wakas, nakarating kami sa bayan.
'Yan na 'yun. 'Yan na siguro ang minahan.
Isang magandang bagay.
At bayan ito, medyo maunlad na bayan,
kaya puwede tayong mamili ng kakailanganin pa sa paglalakbay natin
sa kasukalan.
Samantala, sa Ice Station Zebra,
Sa wakas ay nakakausad na ako.
Apoy, walang silbi.
Martilyo, ang tanging gumagana.
Gumalaw na!
Ang nanay ko, sisilip sa butas na 'yan sa bintana at sasabihing,
"Maaliwalas na, pasok na sa school, Jeremy!"
Oo.
Makakaalis na tayo.
Sa Kiruna, natagpuan namin ang pinakamaskuladong shop sa mundo.
- Ito... - Teka lang.
Hindi!
Pang-mining town ito.
"Anong minimina mo? "Iron ore!"
- 'Yan siguro... - Bubuuin ko lang ang kotse ko.
Lumiit ba tayo o mas malaki sila rito kaysa sa atin?
- Di ko alam. - Oo?
Wala akong salamin.
- Palakol ito. - Oo.
Teka lang, parang strop ang mga ito.
Kapag na-stuck tayo, na puwedeng mangyari sa kasukalan.
Mga strop at winch ito at iba pa.
Strap ng kalansing.
At handa na tayo.
Tapos na ang aming survival shopping,
sunod ay susulitin namin pagkain dahil sa pagod.
Nakakatawa, di ko gusto ang pinturahan pero minsan...
Hello.
Nakarating ka!
Ano...
- Gusto mo ng pizza? - Oo.
- Natanggal mo 'yung yelo? - Oo... halos.
Masaya siguro. Isa 'yung hamon.
Ano'ng ginawa mo?
Flamethrower.
- Ang hula namin ay apoy. - Katam.
Sana nasarapan ka sa pizza.
Puwede na nating itigil ang lokohang gamit ang yelo?
- Hindi. - Okey.
Maliit na hiwa lang sa 'yo.
- Huwag mo siyang bigyan. - Maliit lang. Maliit lang.
- Nakita niyo na ito? - Alin?
'Yan ang mobile home.
Sasabihin ko sa inyo kung ano 'yan.
Ang minahan ng iron ore, kung napansin niyo, no'ng papasok.
Kitang-kita.
Ang seam ay nasa ilalim ng bayan.
No'ng minahan.
At ang mga bahay ay nagsisimulang...
- Mawala? - HIndi, malaglag sa butas.
- Kaya inililipat ang mga bahay. - Buong bahay sa parang trak?
- Nililipat ang bahay? - Lumilipat na bahay, literal.
Pinulot, nilagay sa trak, ilipat nang malayo sa minahan.
- Ayan, tingnan mo. Makikita mo. - Oo.
Ayan ang seam at bumabagsak ang bayan.
May naiisip ako.
- Ano? - 'Yung mga bahay na nakapatong sa ski
sa may lawa? Ano, kahapon?
- Alam ko na kapag pumunta tayo... - Saan tayo pupunta?
- ...pa-silangan... - Okey?
papunta ng Finland at sa Finland,
mas magiging masukal pa kaysa sa mga nadaanan natin.
Bakit di tayo kumuha ng mga bahay...
- ...at hilahin ng mga kotse natin? - Ano?
- Caravan na iyon. - Hindi. Sa Ski.
Pero di natin basta mahihila ang bahay.
Di ko sinasabing mansiyong may anim na kuwarto.
- Ano'ng iniisip mo? - Nasa gitna ng
bahay ng aso at iyon.
- Sa ski? Ski 'yun. - Di gano'n kasama 'yun.
Kahit ano'ng bahay na gusto mo.
Magandang ideya 'yan. 'Yan at ang mga pinamili namin, okey na tayo.
- Namili kayo? - Oo, maiinam ang mga nakuha namin.
Ngayong tapos na 'yan, may nahanap kaming talyer...
at sumunod na hapon,
handa na ang mga bahay.
Hayaan mo akong...
ipaliwanag sa 'yo, kung maaari lang, Hammond.
Simpleng kama. Kumot na fur.
- Synthetic? - Oo.
May gatongan.
Antler na ilaw dito.
At, pailaw sa porch.
Medyo malaki ito, hindi ba?
Hindi ito malaki.
Malaki 'yan kumpara sa akin.
- Oo. - Oo.
Tradisyonal na kubong Swedish.
Perpekto, kahit sa lahat ng aspeto.
Ito ang ginagamit nila. Compact na pamumuhay.
Lutuan sa gitna.
Pumapasok ang hangin sa ilalim, at lumalabas sa tsimeneya
Para mainit sa loob.
Ang upuang ito nagiging kama.
- May ilaw... - Teka.
Matutulog ka nang nakabaluktot?
Hindi. Ang mga ito ay dito at dito.
Nagiging kama para sa pagtulog,
pero magandang tambayan ito, mainit, luto ng pagkain...
Magandang pailaw.
Bakit di mo ginawang square? Mas may espasyo ka.
Kasi ito ang tradisyonal na hugis. May ganito ako sa bahay.
- Mukha nga. - Totoo. Mahusay ito.
Puwede kayo mag-ihaw ng mga kaibigan mo at alam mo na...
Nagnakaw ka ng bus stop?
Iniisip ko na kapag nasa kama ako,
puwede kong tingnan ang northern lights na hindi na lalabas pa.
Sana naisip ko 'yan.
Parang ito 'yung sa mga naghahanap ng makakain.
Nagkahanap ka nga.
At imbes na kabute, nakakuha ka ng bus stop.
Wais 'yan. Ayaw ko lang tumingin sa labas ng bintana ko
at makita kang...
- gumagawa ng kung ano-ano. - Di ako magpa-park sa tabi mo.
Tapos na tayo sa kargada, oras na para maglakbay.
Tara na.
Umaandar na.
Nagsimula na ako!
Umaandar na kami. Sa ngayon.
At gumana. Perpekto.
Mga 'tol, mukhang nagyelo ang sasakyan ko.
Kaya bumaba kami ni Richard, para itulak siya.
Handa ka na?
- Ano'ng ginagawa mo? - Tatlo, dalawa, isa. Tulak!
- Oo. - Oo.
Sige pa, James.
Salamat.
Okey na ako.
Gumana na! Gumana na!
Naku! Naku.
Naku naman.
Natataranta.
Ang hirap ipaliwanag ng handling nitong Audi ngayon.
"Malala" ang isa sa puwedeng sabihin.
Ang kinaganda lang, ay ang aming mga disenyo
na ang lumutas sa problema namin sa housing.
At tuloy-tuloy lang kami patungo sa Finnish border.
Isa na akong tunay na nomad sa masukal na niyebe.
Dala ko ang bahay ko.
Ang galing.
Umaandar na baryo.
Hello, mahal kong mga Swedish.
Sabi ng navigation na kumaliwa rito.
Naku!
Muntik nang bumaliktad ang bahay ko.
Tinatangay.
Tigil.
Jeremy, sigurado ka sa dinadaanan natin?
Oo. Hindi ako sigurado.
Sa totoo lang, hindi.
Kasi ang navigation ko, ayaw umamin, German kasi,
na isa o dalawang satellite lang ang nakikita niya.
Kaya di talaga nito alam kung saan.
Salamat sa lakas ng Quattro,
Malayo na ako sa mga two-liter boy.
Pero nauhaw ang V8 ko dahil sa bigat ng hila ko.
Naku, kailangan ko nang magpa-gas.
Ayun, gasolinahan.
Buti na lang.
...naku.
Buwisit.
Bumangga ako sa gasolinahan.
Buwisit.
Magandang umaga.
Sa mga sandaling iyon, dumating ang katrabaho ko.
Ayos.
At nagmagandang loob na tulungan ako.
Okey na? Tatayuan ko?
Todo sa kanan, tapos reverse, baka gumana.
Tingin mo?
Kita mo?
- Oo? - Okey.
Todo-liko pakanan.
Okey.
Tapos, abante.
Tingin ko, nagkamali ako.
Buwisit.
Ano'ng tinamaan ko?
'Yung mga bakal na basurahan.
- Tinamaan ko ang mga basurahan? - Marami, sa totoo lang.
Naku!
- Ano'ng nagawa natin? - Natin?
'Yan ang notice board ng baryo.
May music lesson, at recorder lesson. May flyer para sa mga bata.
Di nila mapapansin 'yan.
- Mapapansin. Nakatumba! - Ang bigat kasi..
Di natin maitatayo ulit 'yan.
'Yan lang ang meron sila.
Snow at notice board.
Sa nangyari, mukhang masama ring magreklamo sa nasira sa akin.
Papasukin na ng hangin 'yan.
Kaya no'ng dumating si Mr. Bagal, iniwan na namin ang eksena.
para di mabaling sa amin ang atensiyon.
'Tol, sa kabilang daan pala. Tigil.
Bakit di mo sinabi sa akin bago ako pumasok?
Huwag, huwag.
Sumobra.
Barn dance ba ito?
Pagbalik sa kalye, walang trapik.
Kaya matapos ang ilang milya, naglaro kami.
Inuunahan mo ba ako, siraulo?
Karera ng ski shed, bago ito.
Diyos ko po.
Nagkamali na naman ako.
Nagalit!
Lubak!
Naku, may bus stop na sumisingit.
Kahit 'yung bus ni James...
Uunahan ko siya.
Naku po.
Nasobrahan sa saya. Ayos!
Ito ang pinakanakakatawang ginawa ko sa kotse
nang matagal na panahon na.
Sana di ito 'yung nakakatawang may dugo at kaso sa korte sa dulo...
- at pangpaputok ng ugat. - Kaliwa.
Kaliwa. Naku, bigla.
Buwisit.
...impiyerno.
May pakaliwa at naaksidente na naman ako.
Loko-loko ka.
Gayunpaman, pangalawang pagligtas na sa akin ito ng katrabaho ko.
Itatali natin ang strop dito at isa pang strop sa puno...
Tabi muna.
Biglain mo nang kaunti. Ayan na.
- Magaling. - Ayos! Maayos ang gawa natin.
Isang bagay na ginawa natin,
- at gumana. - Di ako.
- Nandoon tayo. - Nandoon tayo no'ng nangyari.
Ayun na.
Ang bahay ay hila-hila na naman!
Kaunting milya pa, ang Amstrad kong navigation
ay sa wakas, naihatid kami sa Finnish border.
Alam niyo, Finland na sa kabila nitong nanigas na ilog.
- Ito ay international border. - Oo.
Paano mo tatawirin ito galing Sweden papuntang Finland kung,
tag-init?
Galing, may punto ka, James.
Wala na sa sarili itong navigation ko.
Di bale, tara na.
Hello, Finland!
Ito na ang tunay na kasukalan.
Kung may mangyari rito, malayo kami sa mga tao, kahit saan.
Pero okey lang, dala namin ang aming bahay,
hanap lang kami ng lugar, tapos camping na.
Sa liblib na lugar.
Habang paakyat kami, dumilim na rin.
At tsaka, bumagyo.
Medyo naging delikado na ito.
A, madilim na, at B, may blizzard.
Totoong umuulan ng niyebe.
Ito ay...
malayo na sa maganda.
Nagyelo na ang windshield ko.
Tingin ko, kailangan...
Wala nang pag-asa.
Hinto na tayo rito. Tingin ko, di na tayo dapat tumuloy.
Papasok na ako! Sisindihan ko na ang apoy.
- Tulungan ba kita? - Sige.
Seryoso.
Diyos ko.
Buwisit.
Nalagyan ko yata ng lighter fluid.
Salamat sa pagsabi.
Grabe, ang lamig.
Buti na lang, kinaumagahan,
tapos na ang bagyo.
Lamig.
Diyos ko po.
Ang nangyari...
nag-camp tayo sa daanan ng ski.
Mukhang ito ang red run.
Ano...
'Yan ang napala mo sa ginawa mo sa kotse ko, siguro.
Ano...
Galing.
- Ano? - Gising na.
Nasa'n tayo?
Galing ng tanong mo. Mukhang nasa ski resort tayo.
Ano?
Alam ko.
Buti na lang talaga huminto na tayo.
Alam ko.
Nasa baba na si Hammond.
Ano? Paano?
Nag-ski siya?
Oo, at ang bahay niya.
Napunta sa baba ang bahay niya?
Oo, parang... naitulak ko.
- Medyo naitulak. - Tinulak mo pababa?
Kasi sabi niya, gusto niya talagang mag-ski.
Hayaan mo siya, may malaki tayong problema kasi kailangang i-tow
ang mga ito pababa roon, at 'yan ang red run.
Sa totoo lang, ako ang may malaking problema...
kasi sira na ang bahay ko at kailangan kong akyatin ang kotse ko.
Ibig sabihin, kailangan kong gamitin 'yung hinihila ng mga skier,
at ang problema pa,
di ako marunong mag-ski.
Mga ski.
Hindi.
Mga ski pa.
Mga snowboard.
Hindi.
Teka lang.
Ay, oo.
Samantala, balik sa itaas,
sinusubukan kong iatras ang kotse ko papunta sa bus stop ko.
Buwisit!
Ang plano ko...
na pigilin ang bahay kong...
dumulas paikot,
at kabitan ito ng mga kable rito sa kanto at doon,
at kanto roon, at kanto roon,
para diretso lang.
Pasensiya na.
Okey, teka lang. Baba ang kanang kamay... Atras.
Kaunting kaliwa, kaunting kanan. Diretso.
Buwisit.
Buwisit!
Diyos ko!
Naku!
Ako na lang ang natira...
at dalawang bahay.
Gumana ka.
Naku naman.
Hammond.
- Hammond, puwede mo kaming tulungan? - Hindi!
Ngayong nakakabit na ang bahay ko, handa na akong umalis.
Tama.
Nakaayos ba ang lahat? Patay ang traction control. Okey.
Jeremy, bababa ka ba rito ngayon?
Pababa na. Ang hirap kasi may bahay akong hila.
Ilaw, okey.
Nakakabit ang mga strap. Naku!
Patay ang traction control.
Ito na.
Dahan-dahan lang.
'Yun ang dapat gawin. Dahan-dahan.
Diretso lang, Jeremy. Diretso.
Nasusunog ang bahay mo.
Paano nangyari 'yun?
Naku, hindi puwedeng huminto.
Bumibilis ako.
Para mamatay ang apoy. Parang sa Memphis Belle.
Kaunting liko-liko para sana huminto.
O, Diyos!
Baka dahil sa umaapoy mong tambutso.
Buwisit.
No'ng patay na ang apoy,
tiningnan ko ang sira.
Diyos ko! Nasunog.
- Buti nga at mainit na. - Gumana ang mga strap.
- Oo, pero... - Hindi, hindi.
Tumigil kayo. Bago kayo magsabi ng di maganda...
Okey...
Gumana itong mga strap...
Di ba paliko-liko siya no'ng pababa?
Walang problema ro'n.
- Galing. - Tama.
Ngayon, kaya pa niyan ang isang gabi.
Mainam pala.
Lahat kami ngayon, wala nang bahay.
At may isa pang problema.
Ilang daang milya lang ang layo ng paliparan,
pero ang makarating sa oras sa Finland,
kung saan pinakamahigpit ang speeding law sa buong mundo,
ay magiging mahirap.
Pero nagkaroon ako ng ideya.
Makinig kayo, ang napatunayan natin ay
Audi lang ang kotseng nakapagbaba ng bahay sa red run.
At sunugin ito at sirain.
Oo, pero ito lang ang nakagawa no'n, di kaya ng sa inyo.
Sinusubukan kong maigi ang kotseng ito, at sa totoo lang,
si May din no'ng nakaraan ay sinusubukang maigi ang Evo.
Kaya sige na, Hammond, ipakita mo ang bilis ng Subaru.
Di ko gagawin 'yan dito.
Bakit hindi?
Kasi iba ang higpit nila rito sa speeding.
Di lang tinitingnan ang buwis na binayaran mo,
tinitingnan din ang kinita mo
at saka ka mumultahan.
Tama siya. Gano'n dito.
Totoo 'yun, isang Finnish na sausage magnate ang minultahan ng £116,000
dahil umabot siya ng 80 kilometro sa 40 kilometro na zone.
Seryoso sila riyan.
Sige na, Hammond. Kaya mong bayaran 'yun.
Apakan mo ang gas, at tingnan kung gaano kabilis.
Ayaw ko. Kahit ako, di mo maloloko riyan. Hindi.
Dahil sa speed limit, nag-aalala akong di kami aabot sa flight namin.
Pero, gumana ang utak ko.
Di puwede ang mabilis sa kalye, pero puwede rito sa lawa,
at mahaba ito, aabot sa airport.
Okey, ito na tayo.
Bilis at lakas.
Kita mo? Walang speed limit dito.
Ang baboy!
Inunahan ako ng pasaway!
Di mo ako maaabutan!
Dito, kayang mag-drive, patag...
Ay, buwisit!
Lumubog si James. Lumubog si James.
Huwag kayong gagalaw.
Naku.
Makakalabas ka?
Nasa ilalim ka na?
Yelo ba ang nasa ilalim niya?
Baka bato lang.
James, 'yung front spoiler mo
ay nakasabit pa sa parang yelo.
Nakasandal 'yan sa bato o yelo.
...tadyang.
Halos nasa labas ka na. Tumungtong ka sa dulo.
Tingin mo, nakapatong ang kotse sa yelo?
Hindi, tingin ko ay sumabit lang ito sa yelo.
Kung lulubog ito, lalanguyin ko ito, kailangang iahon natin ang kotse.
May paraan para mahila ito.
Hilahin niyo yung kotse at sasama ako.
May ano... Puwede kang mag-tow.
Pero di tayo makalapit para hilahin natin ng kotse, di ba?
- Di ko na ilalapit ang sasakyan... - Di ako lalapit pero...
Wag niyo nang ilapit ang sasakyan...
Hindi na. Wala na 'yung tow rope.
Pero may tools ako.
Tingnan natin kung anong dala natin. Okey, tingnan natin ang tools.
May nakita akong bidyo... Huwag kang tumawa.
Mahilig akong manood ng mga recovery,
- off-roading at mga gano'n. - Oo.
Ice recovery ang pinapanood ko.
May paraan para magawa ito.
Puwede tayong gumamit ng puno bilang winch.
Huwag kang aalis, James. Babalik kami.
Hindi, aalis ako para magkape.
Isa itong rescue mission.
Naniniwala akong may pag-asa pa itong umandar.
Kung hindi nag-hydrolock ang makina.
Pero kailangang mahila muna. 'Yun... Diyos ko.
Di ako naniniwalang wala na ito.
Mabubuhay ito.
Anong plano?
Meron siya. Di ko naiintindihan, sa totoo lang.
Napanood ko ito sa Internet.
Butas na.
- Handa na? - Oo.
May tutulayan ka na.
Puwede ka nang magpasalamat.
Okey, wala pang nangyayari.
May paraan ba na makuha natin ang kotse pero iwan siya?
- Maganda 'yan. - Oo, May.
Iayos mo ang pagkabuhol nito at ikabit sa tow bar.
Oo, okey.
- Okey na. - Okey?
- Okey na, Hammond? - Oo.
Buo na.
Ano, parang troso lang sa butas?
Oo.
- Na nakatali sa isa pang troso? - Oo.
At naniniwala kang sapat na 'yan para sa isa't kalahating tonelada...
Oo.
- Iikot 'yung troso sa gitna. - Dapat.
- Umiikot ba? - Ito ang winch.
Iikot ang troso sa gitna at iikutin ang lubid.
- Hammond, alam mo? - Gumagana.
Gumagana.
Nahihila ako.
Tingnan mo. Kailangang maialis na natin siya.
Ilagay mo ang troso sa gitna nito at ng driver's seat,
para makaakyat ako sa pinto at makapunta sa lupa?
Ligtas na siya.
- Oo. - Salamat.
Tingin mo ba, lumubog na 'yung makina?
Tingin ko, hindi pa.
Subukan nating 'yung makina...
nakaangat lang sa tubig.
- Simulan na natin. - Kailangang masimulan na.
Sinimulan nang ikutin,
nagdadasal na ang nag-aangat sa kotse ay iaangat din ito sa tubig.
Gaano katibay itong lubid?
Di ko alam. Lubid lang ito.
Buwisit. Pumasok na.
Lubog na ang harapan.
Okey.
- Nalaglag na sa dulo? - Oo.
Dalian natin kasi nasa tubig na ang makina.
Okey.
- Gumagalaw. Tingnan niyo! - Gumagalaw nga!
Kapag nakaangat na ang likuran ng kotse,
oras na para sa susunod na hakbang.
Ganito?
- Hammond? - Oo, tama 'yan.
Jeremy, handa ka na?
Dalawang segundo.
- Gumagalaw ang kotse. - Humihigpit na.
Gumagalaw.
Brake light! Bakit umilaw ang brake light?
Nabasa na ang mga wire.
- Tama, James. - Oo.
Wala na ang makina mo.
Ang pinakamalaking problema ay...
Naipit sa frame.
Pero dahil nakalabas na ito sa butas,
Mailalapit ko na ang V8 ko.
Hinto. Hinto.
Okey na. Sige.
Okey, isa pa.
- Ayos na. - Nakalabas na!
Ganda talaga nito.
Hinila ang Evo palabas, niligtas ang buhay ng Evo. Ang ganda mo!
Pero ang tanong ay, ligtas nga ba?
Naku.
- Tingnan mo ang headlamp. - Diyos ko.
Bale, ang nakuha mo, James,
- ay tatrabahuin. - Oo.
Hammond, ang kailangan nating gawin ay umabot sa flight natin.
Oo. Una lagi ang team.
Una lagi ang team. Naging team tayo.
Naku, salamat.
Makikita ka na lang namin sa
Volvo.
Di ko nakikitang magagawa pa 'yun.
Matibay na kotse at gusto ko siya, pero patay na.
Iiwanan na tayo ng eroplano natin
Sige na, sige na
Lawa ang nagbigay-daan sa mabilis na track sa kagubatan,
na tamang-tama para sa mga kotse namin.
Kung ikukumpara ko sa mga aso, tingin ko lang,
ang Evo ay parang rescue dog na minaltrato
ng may-ari, at dahil do'n, mamahalin mo siya.
Tapos, itong Subaru, ay parang
malambing, pero nakakainis na Terrier.
At itong Audi Quattro ay parang Labrador.
Magaling sa lahat ng bagay.
Ang Quattro ay di lang pang-Pasko.
Ang Quattro ay panghabambuhay.
Di ko sinasabing kayang gawin lahat ng Subaru,
sumabay sa kapitan ng industriya at sarili mong basagulero.
Hindi siya gano'n. Ikaw ang magbabago para rito, at 'yan ang punto ko.
Ang pinakamabait na pari ay makakababa sa pulpito
na may mabait na salita, sasakay sa Subaru Impreza,
at magmamaneho siya, tulad nito.
Kasi 'yun ang ginagawa nito.
Sinimulan na namin ang pagsugod sa airport.
Ayun na ang bakod ng airport.
Nasa loob niyan ang eroplano namin.
At ngayon, nasa Where Eagles Dare na kami.
Naku po, may trak!
Sakto sa pagdating namin.
'Yan na siguro 'yun.
Magarang eroplano.
- Oo, magandang pagtatapos. - Hindi ba?
Mas maaga kaming nakarating sa inaasahan,
ibig sabihin, may oras pa kaming magliwaliw
habang hinihintay si James.
Habang nagmamaneho, naisip ko lang.
Kung pang-rally ang kotse mo,
magiging mahusay ito, kahit ano pa.
Paano mo nasabi 'yan?
Hindi 'yan pang-rally, di ba?
Tumingin ka ba sa rearview mo nitong nagdaang 40 minuto?
Oo. May malaking Audi sa loob nito. Pero hindi pang-rally.
Ang problema mo ay di ka mapagmasid.
Ano?
- Ikaw ang may gawa niyan? - Oo.
- Sa pinto rin? - Oo.
- Grabe, hindi. - At windshield mo.
Naku naman!
- Akala ko pa, ang angas ko. - Akala mo nga.
Maganda naman 'yan. Fan ka ni Martin Clunes.
O ni Martin Bashir.
Inamin na ang mga dapat aminin.
Hinintay na lang naming makita kung saan nakasakay si James.
At kaunting sandali pa.
Siya ba 'yun? At kung...
Saan nakasakay?
Mitsubishi ba?
O sa...
Volvo?
Volvo ba 'yun?
Volvo nga.
At wala ako roon.
Grabe, Diyos ko po!
Oo! Grabeng kotse!
Ibang klase!
Paano naging posible 'yun?
Grabe na ang tama, pero nandito pa rin.
Nag-alala kami sa simula ng paglalakbay na magiging nerdy ito.
Pero hindi.
At umaasa kami na lahat kayo
ay napahanga sa mga pang-rally ng kotse ito, katulad namin.
Ang ganda mo!
Mga kotse itong nakatagal sa mga kalokohan namin,
at ni isang beses ay di kami binigo.
Pero tunay na walang duda
sa bayani ng paglalakbay na ito.
Namatay ang Evo di isang beses kundi dalawa.
Imposible.
At sa parehas na pagkakataon, nabuhay itong muli...
at nagpakatatag.
Kaya naman, ang Evo at ang mga kasama nito sa paglalakbay
ang uri ng mga kotseng ang palabas na katulad nito
ay ikinararangal na parangalan.
Uy, kumusta.
Shore kay Jeremy, Richard James.
Bakit nagpunta sila roon?
Lumalayo na. Di ko na makita.
Guys, para lang ito sa pag-taxi.
Ano?
Hindi sila dapat nandoon. Prop lang ito.
Di sila dapat lumipad.
Dapat ay dito sila.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni YobRivera
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce