Bierzemy koła, kasę i w nogi. Nie obijać się.
Nie rozwal kół, bo oberwiesz.
Jazda!
- Do roboty. - Nikogo nie ma.
To nie impreza!
Ścisz to radio.
Nachapiemy się za tę robotę, ziomek.
Kurwa.
Chłopaki?
Zdrapiecie mi chrom z nakrętek.
Poważnie.
Ta?
To wynajęta bryka...
LOGAN: WOLVERINE
No, dawaj.
Chłopaki.
Naprawdę nie radzę.
Załatw go.
Napierdalaj!
Nie, nie w wóz!
Brać gnoja!
Rozpierdolcie go!
Zatłuczcie!
Zajebcie!
Lejcie go!
No, do chuja!
Kurwa.
Wszyscy błądzimy we śnie.
Lunatykowanie, topnienie czap lodowych, pornografia, zatruta woda i mutanty
są powiązane!
Clyde, mamy 2029 rok.
Dlaczego gadamy o mutantach?
To ja. Już jadę.
Udana wycieczka.
Nawet bardzo udana.
Wolverine.
Poznałam cię.
- Kurwa. - Proszę cię!
Mam kłopoty.
Tylko ty zdołasz mi pomóc.
Odpierdol się!
Błagam!
Logan!
Kto to był?
Jakaś stara wariatka.
OSTRY DYŻUR
Toż to Wolverine, we własnej osobie.
Szkoda, że ćpa.
Coś za jeden?
Masz pociski w drzwiach, wiesz?
Miałeś być w Phoenix.
Ale koledzy z teksańskiej drogówki dali mi znać,
że znaleźli trzech martwych meksów przy szosie 54.
Wiem, że to normalka.
Ale jeden nie miał dłoni, a drugi - nogi.
Uznali,
że pokroił ich albo tygrys, albo Freddy Krueger.
Tylko nie odjechaliby,
bo jeden to postać fikcyjna, a drugi - wyginął.
Znalezione nakrętki pasowały do chryslera rocznik '24.
A to...
właśnie taki chrysler.
Znalazła cię?
Gabriela?
Widzisz...
ja nie szukam ciebie.
Tylko kogoś, kto szuka ciebie.
Gwizdnęła mi coś, jak nie patrzyłem.
Coś, za co odpowiadam.
Taka Meksykanka.
Teraz cię śledzi.
Nic ci nie świta?
Nie znam żadnej Gabrieli. Wypierdalaj.
Wiesz...
wiem, kogo chronisz, Amigo.
Tego starego łysola, na południe stąd.
Czego chcesz?
Pomóżmy sobie.
Tak w ogóle, to jestem fanem.
Kurwa!
Nie, panie Esperanza.
Miał być czerwiec, ale potrzebuję tego jachtu już.
Jak to cena podskoczy?
Słuchaj pan.
Chciał pan 70.
Urządziłoby pana 45 patyków w gotówce?
Halo?
Kurwa.
"Znam ja tak dobrze twej duszy cnoty,
jak znam dokładnie twarzy twej rysy.
Więc słuchaj, honor słów mych będzie treścią".
Ma gorszy dzień.
Jak zawsze.
Sześć godzin spóźnienia.
To za mało.
Nie wystarczy.
Staram się.
Teraz ty.
Miałem ciężką noc.
Biedaczek.
Wczoraj mówił, że się z kimś porozumiał.
Niemożliwe.
Nie wiadomo.
Zna masę szczegółów.
Ten zbiornik miał to uniemożliwić.
- Rozwalił go. - Daruj.
Z lewej, na dole.
Nie słuchasz mnie.
Znowu wypytywał, co tu robimy.
Chyba czytał mi w myślach.
Po to mam piguły.
Entliczek-pentliczek
czerwony stoliczek, na kogo wypadnie,
na tego...
Mam dobre wieści, przyjaciele!
Nie liczą się czyny
ani przewinienia! Nie spełnicie boskich oczekiwań!
A on o tym wie! Pal sześć nasze uczynności!
Odsuń się.
Osuń, mówię!
Taco Bell zaprasza na nową quesalupę!
Idealna z kurczakiem i ze stekiem!
Ser zapieczony w skorupce!
To sensacja!
Tylko do wyczerpania zapasów.
Kim jesteś?
Dobrze wiesz.
Tym, który mnie usypia.
Wódka, soczek i spać.
Nie!
Co ty mi robisz?
Charles.
Przestań.
Od dawna tu jestem?
Co to?
Pamiętasz.
Zastrzyki łagodzą ataki, a piguły - im zapobiegają.
Chuchnij na szczęście.
Spierdalaj, Logan.
Przypomniałem ci się?
Zawsze wiem kim jesteś.
Tylko czasem cię nie poznaję.
Łykaj.
Zostawiłeś mnie z jakimś jebanym albinosem.
Nie słucha mnie.
Umiem rozpoznać specjację.
Co?
Specjację. To nowy, młody mutant.
Pewne siły chcą go zabić.
Szuka pomocy.
"Pewne siły".
Szkoda, że wyleciałeś z interesu.
Nie chcą pomocy ode mnie, tylko od ciebie.
Tak, aż tak bardzo ich pojebało.
Czekają pod Statuą Wolności.
Statua runęła wieki temu.
Nie ma żadnych nowych mutantów, jasne?
Żaden nie urodził się już od ćwierć wieku.
Zawsze sądziłeś,
że byliśmy częścią boskiego planu.
Ale może...
Może teraz naprawił swój błąd.
Strasznie mnie rozczarowałeś.
Gdy cię znalazłem,
tłukłeś się z innymi za pieniądze.
A nieoficjalnie dorabiałeś jako zabójca.
Uzależniony od leków nasennych.
Byłeś zwierzęciem.
Przygarnęliśmy cię.
Dałem ci rodzinę.
Którą straciłem.
Loganie...
Co zrobiłeś?
Co zrobiłeś?!
Powiedz! Co tutaj robimy?
Nie można tak żyć!
W zajebanym zbiorniku.
- To dla twojego dobra. - Nieprawda.
Ty tylko czekasz, aż umrę.
Nie kłóćmy się,
ale trzeba omówić parę spraw.
Jakich?
Wyjdę na natręta,
jeśli po raz kolejny napomknę,
że dawka środka jest zbyt mała?
Taką dostałem.
Średnio mogłem wybrzydzać.
Rano prawie umarłem.
- Atak... - Był krótki.
Nie wydawał się! Dusiło mnie!
Jesteś odporniejszy.
Trzeba zwiększyć dawkę.
Wiem o twoich zaskórniakach.
Za nie zwiejemy.
Tak, wy dwaj.
Odkładasz na jacht.
Słabo widzę siebie
kryjącego się pod pokładem, jak jakiś Nosferatu.
A ty?
Będziesz składał majtki i piekł dziadkowi pudding?
Znalazłem też to.
Adamantium.
Bądź tak miły i rozwal sobie łeb na oceanie.
- Ledwo tu umyłem. - Nie truj mi.
Rok temu poprosiłeś mnie o pomoc.
Starałem się.
Ale nie zdołam ci pomóc, jeśli...
nie zaczniemy rozmawiać.
Wiem, że w nocy nie sypiasz.
Nic nie mówisz.
Ani o gorzale.
O ropie, która cieknie ci z rąk.
O krwi na twoich ciuchach.
Ani o świeżych ranach,
które się nie goją.
Ani o tym,
że nie jesteś w stanie odczytać tej etykiety.
To ibuprofen.
Lubiłem ten kubek.
Odpierdol się.
Coś cię trapi.
Toczy cię jakaś choroba. Wyczuwam ją.
Za ten wieczór!
Kierowco!
Kocham ciebie, ciebie...
Jesteś kochany.
DWÓCH PASAŻERÓW
Panie Logan.
O Jezu.
Trzeba nas podwieźć.
Jedźcie taryfą.
- Jestem Gabriela Lopez. - Chrzanić.
Ścigają nas.
Musimy uciekać.
Na północ, do Kanady.
Każdy to zrobi.
Dam 50 tysięcy.
Jak mnie znalazłaś? Chcesz mi zjebać życie?
Przez was mnie też już gonią!
Widziano pana.
- Schowaj się. - Niby gdzie?
Ludzie mówili, że widzieli Wolverine'a w El Paso.
Że był stary.
Mała!
Miałaś nie grać w piłkę!
Niegrzeczna!
Co mówiłam?!
Teraz mamusia za to zapłaci!
Szlag.
Muszą mi zwrócić.
Ma gotówkę.
Widziałam.
Wracaj do roboty, grubasie.
Zapłaci.
Ona nie może nigdzie zadzwonić.
Znajdą nas i zabiją.
Jestem pielęgniarką.
Byłam. Pracowałam w Mexico City.
Kiedy się zraniłaś?
Dziś rano, przy granicy.
Uciekłam, ale...
widzieli mój wóz.
Muszę już iść.
Niech pan zaczeka.
Proszę!
Proszę. 20 tysięcy.
Proszę nas tu zawieźć.
Na miejscu będzie jeszcze 30.
U moich znajomych.
Czekają na nas.
Zrobią wszystko.
Skąd to masz?
Mój chłopak...
chce mnie zabić i zabrać małą.
To twoja córka?
Tak.
Wiem, że jest pan dobry.
Chce pan pomóc.
Nic o mnie nie wiesz.
Obiecuję, że jeśli ruszymy teraz, nic się nie stanie.
Nie mogę ot tak wyjechać!
- Mamy czas do piątku. - Bo co?
Bo nie przejdziemy przez granicę.
Proszę.
Musi pan.
Błagam.
Ładne okulary.
Młodziej wyglądasz.
Prędko. James: idę.
Charles, posłuchaj.
Wyjadę na parę dni.
Mam dobrze płatny kurs.
Jak wrócę, uciekniemy stąd.
Pojedziemy do Yelapy i kupimy sobie jacht.
Zamieszkamy na oceanie.
Będziecie bezpieczni?
Tak, będziemy.
Patrz, co dostaliśmy.
Wracam za kilka dni.
Kurwa.
Prędko. - Idę. Są tu.
- Logan? - Tak?
Co się stało?
Coś nie tak?
Wszystko było nie tak.
Logan!
Co?
Czyje to?
Kto to?
Miałeś przewidywać takie rzeczy.
Tropię mutantów.
Nie jestem żadnym jasnowidzem.
Schowaj się i ucisz Charlesa. Jazda!
W tył zwrot, palancie. To teren prywatny.
Zgadza się.
Z tego, co wiem, należy do międzynarodowej korporacji,
z siedzibą w Szanghaju.
Gdzie schowałeś starucha?
O tam?
Czy tam?
Sprytnie.
Chcę go zobaczyć.
Podobno uznali jego mózg za broń masowego rażenia.
Wielka szkoda.
Od roku nie żyje.
Chcę dziewczynkę.
Którą?
Tę, co biega z piłką, którą trzymasz.
Nie ma jej tu.
Byłeś w motelu.
Wezwano mnie.
Była tam tylko tamta kobieta.
"Tylko kobieta". Istotnie.
Czyli...
spotkaliście się.
Ale nie zadzwoniłeś. Smutno mi.
Nie zastrzeliłeś biedaczek?
- A ty? - Pierwszy spytałem.
- Nie lubię broni. - No jasne.
Szkoda, że nie zadzwoniłeś.
Jak prosiłem.
Widzisz?
Nie tylko ciebie ulepszyli.
Logan!
To jest Laura.
Caliban!
To o niej ci opowiadałem.
Laura.
Czekaliśmy na ciebie.
Chodź.
W porządku.
Chodź.
Nie bój się.
Chodź.
Chodź, możesz tu zostać.
Nie bój się.
Zaopiekujemy się tobą.
Chodź.
Wygląda na wojskowego. Najemnik?
Gorzej.
Jest sam?
Nie na długo.
Wrzuć go do wozu i wywieź nad rzekę.
A jak się ocknie?
Napisz, gdzie jesteś, to cię odbiorę.
Tak.
Logan.
Oddam ci, gdy dowiem się, w co nas wpakowałyście.
- Nie, Logan. - Co?
Sądzę, że...
Kobieta, którą spotkałeś, nie jest jej matką.
- Mówi? - Porozumiewamy się.
Porozumiewacie.
Weź leki.
Trzeba ją wywieźć. Nie jest bezpieczna.
Nie możesz dostać tam ataku.
Ale to właśnie mutant, o którym ci opowiadałem.
- Pomóżmy jej. - Nie jest nim.
- Jest. - To jaki ma dar?
Umie jeść? Rzucać?
Spokojnie.
Dobra.
Weź spluwę, a ciało wywal.
Daj znać, jak będziesz wracał.
Masz wszystko?
Żarcie dla małej?
Masz przejebane, mutku.
Spokojnie.
- Ciuchcia. - To nie ciuchcia.
Spokojnie. Usiądź.
- Jedziemy. - Co?
- Dokąd? Dlaczego? - Siedź.
- Stój. - Dokąd?
Nie martw się, wróci po ciebie.
Musisz wrócić po dziewczynkę, Loganie.
Co z dziewczynką?
Logan.
Nie możemy zostawić Laury.
Chrzanić ją.
Szlag.
Logan.
Wiem, myślę.
Dziecko.
Nie zostawiajmy jej.
Cicho.
- Charles Xavier. - Gdzie Caliban?
Najgroźniejszy 80-latek.
Właściwie, 90-latek.
Gdzie Caliban?
A gdzie dziewczynka?
Może łysy mi powie.
Nie ma jej tu.
Gdzie Caliban, skurwielu?
W rowie, w którym miałem skończyć ja.
Serce mi się kraje, gdy cię widzę w takim stanie.
To zaraz ci je wyrwę...
Brać ją.
Laura.
Brawo!
Cześć.
Laura?
Laura!
Nie ruszaj się, kochanie.
Zależy ci na przyjaciołach?
Stój, komandorze.
Mówiłeś, żywa lub martwa.
Laura!
Laura.
Nie.
Jazda!
Nie strzelać!
I tak się uleczy! Jazda!
Jasna cholera!
Mam cię!
Trzymaj ją.
Mówiłem ci, że jest mutantem, jak ty.
Trzymaj się!
Całkiem jak ty.
Jesteś cała?
Jazda!
Trzymać się!
Kurwa!
Szlag.
Za nim!
Usiądź.
Dawać tropiciela.
Ty.
Kim ty jesteś?
Odpowiadaj, jak pytam. Kim jesteś?
Dobrze wiesz.
Otóż nie.
Nie przypomina ci kogoś?
Czytałem o tobie w dzieciństwie.
Pomyliłeś mnie z kimś.
Grałeś w naszej drużynie, z tego, co pamiętam.
Pomagałeś wyłapać resztę mutków.
Co się zmieniło?
Nawróciłeś się?
Zrobisz dla nas jeszcze jedną rzecz.
Wytropisz ostatniego, wyjątkowego mutka.
Nie ma mowy.
No jasne.
Według mnie ludzie się nie zmieniają.
Strzeż się światła.
Założę się, że jak byłeś mały, matka mówiła ci to każdego dnia.
Strzeż się światła.
Ale nie skaczmy sobie do gardeł.
Nie jest tego warta.
Nie jest spierdolona naturalnie, jak ty.
To nieudany eksperyment.
Odpowiadają za nią.
Ich opatentowana broń nie może ganiać i ranić ludzi.
Trzeba ją złapać, nim skrzywdzi kogoś jeszcze.
Na przykład twoich bliskich.
Zacznij węszyć.
Nazywam się Gabriela Lopez.
Jestem pielęgniarką.
Od dziesięciu lat pracowałam dla Transigen Research z Mexico City.
Firma ta należy do amerykańskiej spółki.
To, co za chwilę pokażę, jest zakazane
na terenie USA oraz Kanady.
Mieliśmy prowadzić badania farmaceutyczne.
Ale rzecz jasna nas okłamano.
Dzieci te urodziły się w firmowej placówce.
Stąd pochodzą...
i nigdy stąd nie wyszły.
Nigdy nie widziały słońca, oceanu,
deszczu czy śniegu,
i żadnej innej istoty.
Nie mają aktów urodzenia
ani imion,
poza tymi nadanymi przez nas.
Dojrzały w łonach meksykańskich dziewcząt,
które zniknęły bez śladu.
Ich ojcami są genetyczne zarodniki
pochodzące z probówek.
- Żadnych urodzin. - Mario.
Nie przebierają się na Halloween,
nie mówimy im "dziecko", nie całujemy ich ran.
Nie są dziećmi, a przedmiotami.
Opatentowanymi.
Sądzili, że jesteśmy za biedni i za głupi, by zrozumieć.
Jesteśmy biedni
ale nie głupi.
Użyj mocy!
Firma zarabia
na hodowaniu żołnierzy.
Zabójców.
To dzieci mutantów...
Północna Dakota.
Wziąłeś od niej pieniądze.
Obiecałeś zabrać tam dziecko.
Kim ona jest?
Twoją córką, Loganie.
Firma ma twoje geny.
Nie tylko moje.
Loganie...
Nie chcę o tym gadać. Koniec.
- Logan... - Daruj.
Muszę siku.
Ostatni kurs.
Nie ma za co.
Daruj! Dam sobie radę, na litość boską!
Coś ci nie idzie. Sikaj.
Bo stoisz obok.
Wierz mi, nie patrzę.
Cześć.
Ty, tam!
Musisz zapłacić, wiesz?
Gdzie twoi rodzice?
Oddawaj.
To też.
Szlag!
Nieładnie!
Przepraszam.
Macie ładowarki?
Z wiekiem dzieci stawały się...
Lauro.
coraz bardziej niesforne.
Nie panowali nad nimi.
Firma zmieniła ich ciała w broń.
Uczyła je, jak zabijać.
Ale dzieci nie chciały.
A nieposłuszny żołnierz to zły żołnierz.
Wewnątrz zakładu
powstało coś nowego.
Ich zdaniem - lepszego.
Bezdusznego.
Mam raport.
Nie mają dobrego sushi.
To jak meksykańskie Denver.
Nowy projekt się powiódł.
Jakiś tydzień temu program przerwano.
Dzieci zaczęto usypiać.
Ocalimy ich jak najwięcej.
Wiem, że na północy istnieje
komuna mutantów.
Tak zwany Eden.
Jeśli to oglądasz,
jestem już martwa.
Nie wiem, jak dużo dzieci ocalało.
Rozdzielono nas.
Nie mam więcej pieniędzy.
Skłamałam.
To nie moja córka.
Ale ją kocham.
Tobie nie każę jej kochać.
Ale jest twoim dzieckiem.
Błagam cię.
Ocal ją.
To nasza kryjówka?
Żadna kryjówka.
Odeśpimy trochę,
umyjemy się, przebierzemy i odjedziemy nowym wozem.
Hotel Harrah's wita w Olkahoma City.
Proszę zaczekać na odprowadzenie wozu.
Tu zabawa trwa bez końca!
Postaw go przed wejściem, dobra?
Chodź.
Laura?
Chodź.
Trzeba się przebrać.
Jazda do góry.
Zostaw. To nie zabawka.
- Przykro nam, nie ma miejsca. - Co?
- Wciśnij pan. - Dzięki.
Chodź. Nie ruszaj się stąd.
To dla ciebie.
Co?
Teraz jej nie założę. W pokoju.
Kłamiesz jak z nut, Jankesie.
Udowodnij.
To bardzo słynny film, Lauro.
Ma blisko 100 lat.
Pierwszy raz widziałem go w kinie Essoldo w moim mieście.
Byłem w twoim wieku.
...któryś jest w niebie, święć się imię Twoje,
przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja...
ONKOLOGIA DZIECIĘCA
WSZCZEPY Z ADAMANTIUM
ŹRÓDŁO DNA: JAMES HOWLETT
Kłamiesz jak z nut, Jankesie.
Udowodnij.
Czytasz je?
Mamy tu wielbicielkę X-Menów, Charles.
Wiesz, że to bzdury.
Stała się ćwierć z tego - i nie w ten sposób.
Ludzie umierają.
I żaden jebany kutafon w rajtkach tego nie zmieni.
To dla mięczaków.
Wciskała jej ciemnoty.
Laura jest świadoma ulotności ludzkiego życia.
Nie mówiłeś czegoś o nowym wozie?
Za godzinę daj mu jeszcze dwie.
Dlaczego Shane?
Człowiek nie może nikogo udawać.
Natury nie okłamiesz.
Ja próbowałem, źle się to kończy.
Kto zabija innych, zabija siebie.
I nie da się tego zmienić.
W dobrej, czy w złej sprawie - to piętno.
Na całe życie.
Wracaj do domu do mamy, powiedz jej, że wszystko będzie dobrze.
Nie ma już złych ludzi w miasteczku.
A wy kto?
Gliniarze? Wszystko już powiedziałem.
Wstawaj! Do klatki tropicielu.
Spisałeś się.
A ten kurwa, kto?
Koledzy.
Cholera.
Nie krępujcie się.
Za osiem koła
każę ją odmalować, zmienić opony
i załatwię nowe papiery.
Daruj sobie to ostatnie, a dostaniesz dychę.
Ale z łysymi oponami nie pojedziesz.
Ile to zajmie?
Godzinę.
EDEN CZY KONIEC...?
Jezu.
Północna Dakota
Kurwa, bez jaj.
Proszę pana?
Są kluczyki? Proszę pana!
Kurwa!
Charles!
Jazda do góry.
Cholera!
Wszystko gra?
Trzeba uciekać.
Przepraszam.
Tak mi przykro.
Karetki zjechały się
do hotelu Harrah's w Oklahoma City,
gdzie co najmniej 400 gości doznało wczoraj tymczasowego paraliżu.
Wypadek przywodzi na myśl ten z Westchester sprzed roku,
w którym ucierpiało 600 osób,
a życie straciło siedmiu mutantów, w tym X-Menów.
Przestań.
Przestań, mówię!
To jeszcze dziecko.
Właściwie, to...
Jak dawno brałeś leki?
- Dawno? - Nie wiem!
Dwa dni.
Widziałeś co się stało.
Gdybyś nie przerwał, wszyscy w tym hotelu...
Musiałem ratować Laurę.
Nic nie zrobiłeś.
Dostałeś tylko jebanej padaczki!
Zatem wolisz gdy bredzę jak opętany pod wpływem tych środków?
Tak jest ci łatwiej.
Łatwiej?!
Nie ma nad tobą nic łatwego!
Tak, bądź jak reszta.
Obwiniaj innych za swoje nudne życie.
Wiem, tatku, zawiodłeś się.
Naprawdę nie dostrzegasz większego sensu w tym,
co robimy?
A co takiego robimy?
W naszym wozie siedzi młoda mutantka.
Widzę.
I wieziemy ją do innych.
To nic nie znaczy?
A żebyś wiedział.
Bo Gabriela
zerżnęła ten cały Eden z komiksów.
Co ty opowiadasz?
Daj mu to. Dwie pigułki.
- Logan! - No daj mu!
Już!
Pokaż.
Zasrane automaty.
Nie klnij.
Krzyczysz na maszynę.
Może typa wypatroszyć, ale bluzgi jej szkodzą?
Może być lepiej wychowana.
Lepiej niż ja?
Otóż tak.
Swoją drogą, pazury w stopach
to unikalna cecha jej płci.
Doprawdy?
W stadzie lwów, lwice
jednocześnie polują i opiekują się młodymi.
A to ciekawe.
Przednich łap używają do polowania,
a tylnych - do obrony.
Tak zapewniają im przetrwanie.
Trzeba im pomóc.
Jedziemy dalej. Ktoś się nawinie.
Ktoś już się nawinął.
Alarm.
Pomóc wam?
Gotów? Teraz!
Dobrze.
Wracajmy.
Laura.
Dzięki za pomoc.
- Kathryn. - James.
To mój syn, Nate.
Cześć.
To twoja córka?
Tak, Laura. A to mój ojciec...
Chuck.
Chodź!
W dowód wdzięczności zapraszamy was na obiad.
Mieszkamy blisko.
- Nie, dzięki. - Bardzo chętnie!
Jestem doktor Rice.
Ale możesz mi mówić Zander.
Mój kolega twierdzi, że nie jesteś skory do współpracy.
Że podajesz nam kolejne informacje z opóźnieniem,
by dać czas twoim przyjaciołom.
Masz okazję się odkupić, Caliban.
Ocalić świat, a wraz z nim - swoich przyjaciół.
Życie dziewczynki to niezbyt wygórowana cena.
Jest nieczysta - nie tak jak wy.
Nie powstała naturalnie.
A w wyniku mojego błędu.
Zrobiłem, co mogłem, a oni parzyli mnie i bili.
Ci ludzie to dzikusy.
Zgadzam się.
Nie popisali się.
Ale sięgnę po inne środki.
Tylko wciąż ktoś musi nam wskazać drogę.
Nie dam rady.
Oddychaj.
Na co cierpi starzec?
Ma alzheimera?
Najgroźniejszy mózg świata dotknięty demencją?
Co za połączenie.
Bądź grzeczny, mamy gości.
Ślicznie.
Siadajmy.
Nate, siedź prosto.
Siądź na końcu stołu.
Odmówisz modlitwę, kochanie?
Dziękujemy ci, Panie, za tę strawę
oraz za to, że poznaliśmy Howlettów,
którzy nam pomogli.
Amen.
Proszę.
Dziękuję.
Może wziąć dokładkę.
Dzięki, nie trzeba.
Przepyszne.
- Dziękuję. - Naprawdę.
Dokąd jedziecie?
- Do Oregonu. - Dakoty.
Najpierw do Oregonu.
Na urlop?
Tak.
Zasłużony.
Jesteśmy miastowi.
Zawsze chciałem się wybrać na wieś.
Poznać tamtejszych ludzi.
Wspaniale.
Od lat proszę Willa, żeby zrobił sobie wolne.
A kto by wtedy zadbał o dom?
Właśnie. Sprzedajmy go.
Z czego byśmy żyli?
Z czego Bóg da.
Na razie czekam, aż da mi nową młockarnię.
Chciałabym zacząć podróżować.
Kiedyś zaczniecie.
- Odejdę ze szkoły. - Bez przesady.
Naprawdę.
- Nie. - Dlaczego?
- Też chcę podróżować. - Synu.
Chciałbyś, co?
Byłoby idealnie.
Skąd ten pomysł, Nate?
Uważaj, ojciec przez parę lat
prowadził szkołę. Prawda?
Tak...
Szkołę dla utalentowanych.
Dobrze powiedziane.
Też tam uczęszczał.
Parę razy mnie wykopali.
Udławiłbym się, mówiąc, że byłeś grzecznym uczniem.
Bardzo dziękujemy. Było pyszne.
Ale czeka nas długa droga.
Wypocznijcie.
Znajdziemy motel.
Najbliższy jest dwie godziny drogi stąd.
Twój ojciec i córka mogą spać na górze,
a ty - na wersalce.
Miło nam, ale musimy jechać.
Ruszymy z samego rana.
Wręcz skoro świt.
Cóż...
Lepiej chodźmy cię umyć, tatku.
Dobrze.
Siedź.
Chciałabyś deser, kochanie?
Dwa dni w trasie, jeden posiłek i prawie zero snu.
Ona ma 11 lat, a ja 90, do chuja.
To aż 101 powodów, by jechać.
Nie jestem skrzynką z awokado.
Dobra, a co potem?
Potem odwieziemy ją do przyjaciół z Edenu.
I kupimy nasz jacht.
Bierz piguły.
Szlag.
- Co się dzieje? - Nate!
Nalej wody do wanny.
Sprawdź w kranie.
Znów zakręcili.
Nie darują nam.
Idź to załatwić.
Zaczekam do rana. Wczoraj padało.
Mamy troje gości i pełny zlew.
Dobra, dobra.
Pompownia jest 2,5 km stąd.
Czasem zakręcają wodę.
Kutasy.
Nie.
Syn chętnie z tobą pójdzie.
Nie, nie trzeba.
Tamci ludzie bywają...
- Ja pójdę. - Odrób lekcje.
W porządku.
Tylko rozpakuję ojca.
Dobra.
Gwiżdżę na prawników.
Ale to groźne.
Nie zaszkodzę.
Tu masz telewizor.
W porządku.
Wypocznij.
Widzisz, Logan?
Tak wygląda życie.
Dom, kochający się ludzie...
Bezpieczny azyl.
Radzę ci przystanąć i to poczuć.
No, ekstra.
Logan!
Masz jeszcze czas.
Świat się zmienił, Charles.
Wiesz, że będąc tutaj, bardzo ryzykujemy.
A ten cały Eden, do którego jedziemy...
nie istnieje.
Wyczytała to w komiksie.
Rozumiesz? Nie ma go.
Laura w niego wierzy.
Dla niej istnieje.
Wypocznij.
Firma Canewood wykupiła całą ziemię, poza naszą.
Odmówiliśmy, więc nasyłali na nas rząd,
a potem odcięli wodę.
Parę miesięcy temu ktoś otruł nam psy.
Czyli te ciężarówki na autostradzie...
Kto wie.
Spójrz na nie.
Są jak 18-tonowe dinozaury z małymi móżdżkami.
Uprawiają sklonowaną super-kukurydzę.
Smakuje jak gówno.
Ludzie to jedzą?
Nie jedzą, tylko piją. Jako syrop.
Jest w tych wszystkich napojach,
które pijemy, by się rozbudzić, dać sobie kopa i takie tam.
Kiedyś na zły dzień nie było rady.
Nadal nie ma.
Te są za wiązanie cielaków.
Te - za wyścigi,
a te - za slalomy.
Same drugie i trzecie miejsca.
Nie idzie mi to, ale tata ciągle mnie zmusza.
Chcesz posłuchać?
Podoba ci się?
Weź go sobie na noc.
Rano przyjdę i go odbiorę.
Chyba trochę nam zejdzie.
Wytrzyma?
Tak.
Do następnego razu.
Dzięki.
Twoja córka zawsze taka była?
Niema.
Od urodzenia.
Trochę ci zazdroszczę.
W wieku Nate'a dzieciaki gadają takie bzdury,
że zaczynasz myśleć, po co ci to było.
Szlag.
Bez obaw.
Nie przyda się.
Zostań.
Dobry wieczór.
Co was sprowadza?
Niech pan spyta ludzi.
Wie pan, że jest na cudzej działce?
Miałem umowę z jej byłym właścicielem.
Właśnie.
Może z byłym, ale nie z obecnym.
A to kto?
Facet, który każe ci wrócić do wozu.
Jedź pomęczyć kogoś innego, kutasie.
Carl?
Pan Munson chyba wynajął sobie kafara.
Na to wygląda.
To przyjaciel.
Z niewyparzoną gębą.
Często to słyszę.
Więc to pewnie też.
Aż za często.
Wiesz co robić.
Liczę do trzech.
Zacznijcie iść.
To moja woda.
- Raz. - Mam prawnika.
Dwa.
Trzy.
Szefie?
Wiesz co robić.
Wypierdalaj stąd.
- Żyje pan? - Spierdalaj.
Już!
Szkolili cię?
Trochę.
Nie budź jej.
Jeszcze godzinka.
Wiesz, Loganie,
to był bez dwóch zdań
najmilszy wieczór, jaki od dawna spędziłem.
Nie zasłużyłem sobie.
Prawda?
Coś zrobiłem.
Coś niewyobrażalnego.
Pamiętam, co się stało w Westchester.
Nie pierwszy raz kogoś skrzywdziłem.
Dowiedziałem się dopiero dziś.
Nic nie mówiłeś.
Dlatego wcześniej tylko przed tym uciekaliśmy.
Ale chyba wreszcie cię zrozumiałem.
Loganie...
Wspaniały.
Była mowa o niej!
Mówiłem, że sięgam po nowe środki.
Byłem wyrozumiały.
Dla ciebie też.
Nate?
Puść ją.
Kochanie.
Zostań tam!
Stój!
Kathryn!
Charles!
Uciskaj ranę.
To nie ja.
Idzie.
Spotkalibyśmy się w połowie drogi.
Nie. Niech sami przyjdą.
X-23 sprawia kłopoty.
Wychowywaliśmy je bez sumienia.
Ale gniewu nie da się zaszczepić.
Trzeba go stworzyć
od podstaw.
A to kurwa, kto?
Willu Munsonie!
Trzymaj się, Charles.
Pokaż się, do cholery!
Munson!
Wyłaź!
Wyłaź w tej chwili, Munson.
Idzie tamten kutas.
Cześć, kutasie.
Puśćmy tamto w niepamięć.
Nie wiem, ile ten Munson ci płaci.
My możemy ci płacić pięć tysięcy.
Tygodniowo.
Nie podchodź, kolego.
Tutaj ja stanowię prawo.
Nie.
Co, do...
O kurwa!
Strzelaj!
Ruszajmy.
Słucha tylko pana.
24!
Wracaj!
Przestań!
Uciskaj ranę!
- Nasz jacht. - Co?
Nasz Sunseeker.
Nie.
Chodź!
24!
Pomóżcie!
Trzeba to wyprostować.
- Pierce! - Dawaj.
Wyłaź stamtąd, tchórzu!
Słuchaj!
Co ty odpierdalasz?
Obejdziemy tych wieśniaków z flanki.
Idźcie za mną. Weźcie zapas amunicji.
Chodź!
Już!
Bierz ją!
Strzeż się światła.
Czym ty jesteś?
Usiądź!
Nie wierć się.
Siedź.
Na wóz z nim.
Jazda!
W porządku.
Nic ci nie będzie, 24.
Wyzdrowiejesz. Oddychaj.
Bądź co bądź, jesteś noworodkiem.
Oddychaj.
Daj ciału pracować.
Krzepnięcie krwi, odrost naczyń, gojenie,
przyrost tkanki łącznej.
To ci pomoże.
I cię wzmocni.
Cóż...
Wszystko jest wodą i...
I tyle.
Ja pierdolę.
Boże!
Kurwa!
Kurwa...
Mać!
Witam z powrotem.
Już się bałem,
że dziewczynka usłyszy,
że straciła tatusia.
Zawsze marzyłem,
że kiedyś poznam kogoś takiego jak pan.
Zostało was tak mało.
Bardzo mi miło, doktorku.
Ale muszę lecieć.
Nie radzę.
Musi pan wypocząć i się wyleczyć.
Pójść do szpitala.
- Wyliżę się. - Nieprawda!
Zdaję sobie sprawę, że jest pan inny.
Ale to nie zmienia faktu, że coś pana zatruwa.
Trzeba z tym iść do szpitala
i ustalić, co to!
Dobrze wiem co.
Jeśli nie chce pan iść do szpitala, może ja pomogę.
Przebadam pana.
Doktorku... Miły z pana gość.
Ale radzę ratować siebie.
Zapomnieć o nas.
W drogę.
Nie wolno tak kraść.
Nie wiem, jak tu trafiłaś,
ale dziękuję.
Tak.
Ty umiesz mówić?
Umiesz?
Co, kurwa?
Dlaczego...
To dlaczego milczałaś przez trzy tysiące kilometrów?!
Co? Zamknij się.
Stul pysk!
Kto taki?
Kto to?!
Północna Dakota.
Co?
Dobra, słuchaj...
Chodzi o to miejsce.
Ta pielęgniarka czytała ci za dużo komiksów.
Za dużo komiksów!
Przeżyłem to, rozumiesz?
To wszystko...
Nie istnieje, jasne? Rozumiesz mnie?
Ten cały Eden nie istnieje!
To tylko fantazja. Spójrz.
Ci ludzie to wszystko zmyślili.
To nieprawda.
Jasne?
Wszystko jedno wielkie kłamstwo!
Nic ponadto! Nie!
Kurwa.
Nie!
Tak. Rozumiem.
To daleko stąd.
Rozumiesz? Nie zabiorę cię tam.
Jestem ranny i nie dam rady.
To dwa dni samochodem. Nie pojedziemy...
Nie bij mnie!
Nie bij!
Przestań.
Dosyć! Przestań to recytować.
Dość!
Dobra, chuj z tym.
Jak chcesz, to pojedziemy.
Sama zobaczysz.
Jedźmy. Pierdolone brednie.
Rozumiemy, że należy ich pojmać.
Ale wystarczy jedno zniszczone Juárez.
Przypominam, że to maszynki do zabijania.
Z chęcią wypatroszyłyby pana bliskich.
Nie wszystkie.
Chcieliście je dostać żywe lub martwe.
Zmieniliście zdanie?
Nie.
W porządku.
Weźcie próbkę.
Dobrze tropił i miał wysokie IQ.
Proszę.
DOWODY
Północna Dakota
Daj mi prowadzić.
Mowy nie ma.
Nie patrz na mnie.
Ty umierasz.
Chcesz umrzeć.
Wiem od Charlesa.
Co jeszcze ci mówił?
By ci nie pozwolić.
Odpocznij.
Trzymaj.
Skieruj go do mnie.
Tyle, Rictor?
Nie tak dużo.
Gdzie ja jestem?
Co to?
Skąd to macie?
Z naszego domu.
Dawali nam to przed walką. Dodaje sił.
I mąci we łbie.
Zabija.
Nie w małych dawkach.
Uzdrowi cię.
Gdzie Laura?
Poszła spać.
Mam ją obudzić?
Nie.
Miałeś koszmar.
Ty je miewasz?
Robią mi w nich krzywdę.
Moje są inne.
W nich to ja krzywdzę.
Wiesz, co to.
Jest odlana z adamantium.
Mamy je w ciele.
Dlatego może nas zabić.
Mnie teraz zabija od środka.
Nieważne.
Mam ją od dawna.
Przypomina mi kim jestem.
Trzymam ją, by...
Właściwie to...
chciałem się nią zastrzelić.
Charles mówił prawdę.
Skrzywdziłam wielu ludzi.
Trzeba się nauczyć z tym żyć.
Ale byli źli.
Bez różnicy.
To nie jest śmieszne!
Hej, kolego.
Jak długo spałem?
Ile tak leżałem?
Dwa dni.
Siedzicie tu dwa dni?
Każ im się spakować.
Nie możecie tu zostać.
Czekaliśmy tu zgodnie z planem.
Każdy miał czas do dzisiaj, żeby nas znaleźć.
Nie zwlekajcie, bo Alkali was dopadnie.
Uciekajcie.
Ruszamy jutro przed świtem.
Przejdziemy przez granicę.
To azyl.
Te same współrzędne?
Tak. między 12:00 a 17:00.
Wtedy nie namierzą was satelity.
- Macie pozwolenie. - Przyjąłem.
Trochę na prawo.
Jeszcze dalej.
Widzisz tamten las?
W sumie to 13 km.
Widzisz przełęcz?
To granica.
Tam będziemy bezpieczni.
Wejdź.
Laura mówiła, ile zrobiłeś.
Miała szczęście.
Proszę. Są dla ciebie.
To dla nich jej pomagałeś, prawda?
Cóż...
Wam bardziej się przydadzą.
Jak chcesz.
Mili ci twoi kumple.
Przypominają mi...
Co się stało?
Trafiłaś. Udało się.
Dokąd pójdziesz?
Najpierw - do baru.
Miałem cię tu tylko przywieźć.
Odmówiłem zapłaty.
Jak miło.
Nie prosiłem się o to!
Ani ja, ani Charles.
Caliban też nie.
A teraz obaj są martwi!
Nie wiem, co Charles ci nagadał,
ale nie jestem tym, za kogo mnie masz.
Znamy się od tygodnia.
Tu masz Rebeccę, Delilę
i całą resztę.
Wszystko, czego chciałaś!
I tak będzie lepiej.
Nie nadaję się do tego.
Ludzie, na których mi zależy, zawsze źle kończą.
Rozumiesz?
Więc mi nic nie grozi.
NIE WSZYSTKO NA RAZ
Biegnijcie w góry!
Leć, Bobby!
Jazda!
Szybciej!
Trzeba ich dorwać, nim dobiegną do granicy.
Naprzód!
Ruszać się!
Biegnij, Jonah!
Oddychaj.
To tylko draśnięcie.
Jest!
Mamy ją.
Do tyłu! Zabezpieczyć ją!
Zasłonię cię!
Wziąłeś wszystko!
Puszcza.
Leć do kolegów.
Już.
Lauro?
Będziesz wiedziała.
Dziewiąta.
Zielony płyn puszcza, co?
Normalka u starszych mutków.
Zaraz schowasz pazurki.
Rozwal chuja!
Starczy, panie Howlett.
Inaczej każę zastrzelić dzieci.
A tego pan nie chce.
Wie pan, że serum przestaje działać.
Kolejne rany będą śmiertelne.
Przedstawię się.
Zander Rice.
Ojciec pracował nad projektem "Broń X".
Tak. To ten skurwiel mnie otruł.
Zgadza się.
Chyba go zabiłem.
Chyba tak.
Trochę szacunku.
To ten człowiek was wybił.
Donald przesadza.
Wyraził się nieco za mocno.
Wcale nie chcieliśmy unicestwić mutantów,
a nad nimi zapanować.
Uznałem, że należy udoskonalić żywność
i w dalszej kolejności nas samych.
Dyskretnie zmienić geny wszystkiego:
od napojów, po płatki.
Udało się.
Zwalczaliśmy mutacje niczym polio.
Przyszedł czas, by...
Hodować własne mutanty.
- Dokładnie. - To groźne czasy...
Czas na zabawę!
Wstawaj!
Jazda!
Laura, nie!
Proszę.
Idź.
Ruszaj.
Idź!
Uciekaj!
Idź!
Uciekaj!
Nie!
Nie.
Uciekaj z kolegami.
Nie.
Uciekajcie. Nie dadzą wam spokoju.
Już nie musisz walczyć.
Idź.
Nie stawaj się tym, kim chcieli.
Lauro...
Tatusiu.
Więc... to takie uczucie.
Nie!
Tatusiu.
"Człowiek nie może nikogo udawać.
Natury nie okłamiesz.
Kto zabija innych, zabija siebie.
I nie da się tego zmienić.
W dobrej czy złej sprawie...
to piętno na całe życie.
Wracaj do domu, do mamy.
Powiedz jej, że wszystko będzie dobrze.
Nie ma już złych ludzi w miasteczku".
Ruszajmy. Musimy iść.