POPRZEDNIO
Myślą, że nie żyjesz. Myślałeś, że to ich chroni?
Ułatwiasz tylko zadanie Ishamaelowi.
Nie!
Im bardziej stajesz się wilkiem, tym bardziej jesteś mój.
Czym jesteś?
- Dokąd teraz? - Falme.
Nie możesz iść.
Zabijesz Randa.
Ten napar może ci wiele ukazać.
Twoje oblicza z przeszłych żywotów.
A przez to wszystko
to prawdziwe.
Co za kutas. Cały on.
Poczułaś to? Naszą więź?
Nigdy mnie nie skrzywdzisz.
Nigdy mnie nie opuścisz.
Zabiję cię.
Co się stanie?
Nie wiem.
Oby bolało.
Turak ma komnatę osobliwości.
Straży jest mało.
Liczy się tylko Róg, Budowniczy.
Nie boisz się, że cię zdradzę?
A zdradzisz?
Nie dadzą się.
Też tak kiedyś myślałam.
Powiedz mi, co planuje.
Co zrobi Rand, gdy zobaczy zgubę swoich przyjaciół?
Mów!
Załamie się.
Dlaczego akurat Falme?
Smok ma się tam ujawnić.
Chcą pokazać, kim jestem.
Zanim mnie zabiją.
3000 LAT WCZEŚNIEJ
Nie chcę znów tego robić.
Nie tobie.
Dowiedzą się o twoim nadejściu.
Już ich pojmałem.
Moghedien, Sammael, resztę Przeklętych.
To nasza szansa, Lews.
Możemy zniszczyć Koło. Zatrzymać je.
Sądzisz, że mógłbym to zrobić?
Nasi bliscy by zginęli.
I tak zginą.
Śmiało.
Zabij mnie.
Wznowimy ten taniec w kolejnym życiu.
Nie chcę znów tego robić.
Nie zabiję cię.
Mówią, że będziesz przytomny, lecz nieświadomy.
Jak we śnie.
Mówią, że nawet ja nie mógłbym złamać pieczęci.
Nie.
Nie, Lews.
Proszę cię.
Wiem, jak bardzo nienawidzisz żyć.
Dlatego bardzo ci współczuję, przyjacielu.
Lecz...
nie chcę...
znów tego robić.
KOŁO CZASU
Mamy tylko parę godzin,
by dotrzeć do wieży, do czarownic.
Dopóki żyją, nie zdobędziemy miasta.
Nasi naliczyli ich 28.
Łatwo nie będzie.
Wróg ma więcej ludzi i lepszą broń,
do tego fortyfikacje.
Ale my mamy coś więcej.
To wszystko.
Po co ich okłamujesz?
Są ich dziesiątki tysięcy, ojcze.
Mamy się poddać?
Obserwujący Fale wezwali pomoc,
powiadomili wszystkie koronowane głowy,
błagali o pomoc samą Amyrlin.
Nikt się nie zjawił.
Ty się zjawiłeś.
To handlarze niewolników i mordercy.
Walczymy z nimi, bo musimy.
Przepowiednia może być prawdziwa?
Ponoć w Falme, w najczarniejszą godzinę,
Smok powróci.
„Nad Obserwującymi proklamnuje się Smok,
sztandarem poprzek nieba w ogniu".
Proroctwa to łgarstwa dawno zmarłych czarownic.
Co tak cicho?
Mam się martwić?
To tutaj?
Brama do Falme?
- Otwórz. - Sama nie możesz?
Ishamael odebrał mi moc.
Pięknie żonglujesz słowami.
Wiem, że ją odzyskałaś.
Widzę ją.
Żyjesz dlatego, że ci na to pozwalam.
Wciąż masz rolę do odegrania.
Kiedy nadejdzie czas, unieś sztandar.
Nie!
Gdzie jesteśmy?
Przeniosłaś moc w Drogach.
Machin Shin!
Otwieraj.
Są jeszcze szybsze drogi do Falme.
Oni by nam ciążyli.
Jak możesz myśleć, że ci zaufam?
Tylko mnie na tobie zależy.
Wszyscy inni,
Ishamael, Moiraine, widzą tylko twoją moc.
Chodź ze mną.
Mam wybór?
Wiesz, kim jestem.
A teraz zamknij oczy.
Tego nie powinno tu być.
Przed nami długi poranek.
Co to znaczy?
Wielu obudzi się dziś ze snu.
Zostań.
To niebezpieczne.
Wrócę.
Co tu robisz?
Sprowadziłam Randa.
Co? Do Falme?
Nie denerwuj się.
Nie jesteśmy gotowi.
Posłuchaj.
Znam cię.
Będziesz to odkładał latami,
wiecznie szlifował detale.
Opóźniasz to, co i tak nieuniknione.
To albo się stanie, albo nie.
Żadna ilość czasu ani planowania tego nie zmieni.
Nie wybierze nas.
Jest za wcześnie.
Jest gotowy.
Powiedziałam mu, że pomogę mu cię zabić.
Doprawdy?
Jeśli ma nam pomóc,
niech wie, że nie jesteśmy tacy sami.
Po co ja cię wybudziłem?
Wiesz, że mnie potrzebujesz, kochany.
Dla równowagi.
Wzajemnej.
Co to jest?
Nic nie widać.
Zamknąć bramę!
Do wieży!
Jak wyglądam?
Nie powinno tak być.
Nie powinno.
Dobrze.
Co teraz?
Opowie nam wszystko o miejscu, które zwą „psiarnią".
Weźcie damane do bitwy!
Białe Płaszcze atakują.
Wysoka Lady wzywa sul'dam i damane
do obrony miasta.
Twoje zachowanie w tej celi to jedno,
ale jeśli damane nie posłucha rozkazów w trakcie bitwy,
zostanie jej odjęty język.
Następnie dłonie.
A teraz wstań.
Wstań, mówię.
Może to zaboli cię bardziej.
A teraz chodź.
Wzywałeś mnie, panie?
Lanfear nas zdradziła.
Przysięgała mu.
Przez noc prowadzi wiele ścieżek.
- Muszę się jej pozbyć. - Jak?
Wielki Władca dał jej życie wieczne.
To już moje zmartwienie.
Dostaniesz inne zadanie.
Smok może nie złożyć przysięgi.
Zabrakło czasu.
Potrzebujesz go, by zniszczyć Koło...
Zniszczy je, jeśli będzie posłuszny Cieniowi.
A będzie,
jeśli tak ocali bliskich.
Dziś rzucimy ich Cieniowi.
W tym żywocie może się nie udać.
Ale czasu mam pod dostatkiem.
Mam go zabić?
Nie.
Wiem, kto go zabije.
I w jaki sposób.
Mat Cauthon,
najlepszy i najbiedniejszy klient.
Padan Fain.
Co tu robisz?
Nie kłam!
Dokąd zabraliby Egwene?
Zdejmij to ze mnie.
Przysięgam, oddam ci wszystko.
Nie mamy czasu.
Co jej robisz?
Czuję ją w swoim umyśle.
Taki kłębek emocji i myśli.
Muszę tylko nacisnąć.
Nie okłamuj mnie!
Będzie na wieży.
Nie możemy tam iść.
Nie mogę się tak pokazać.
Idziemy do wieży.
Zabierzesz nas tam.
A jeśli nie,
jeśli wezwiesz pomoc,
przyrzekam ci,
że przeklniesz dzień swego poczęcia.
Dlaczego miałbym znów go dotknąć?
Wróciłeś po niego do Wieży.
Porzuciłeś dla niego przyjaciół.
Nie masz po co kłamać. Widzę w tobie cień.
Wszyscy go widzą.
Ale dostrzec mrok w sobie?
Zaakceptować go,
przyjąć z pokorą?
To jest prawdziwa siła.
Udajesz, że go nie ma,
zgrywając bohatera z pieśni bardów.
Ty taki nie jesteś.
Nie dotknę go.
Dotkniesz.
Dość długo tkwiłeś tu sam na sam z myślami i sztyletem.
Zasłużyłeś, Mat.
Więź.
Porozmawiamy o niej?
Chcesz ją odzyskać?
Po tym, co ci zrobiłam?
Nie prosiłem o jej zerwanie i nigdy nie poproszę.
Dość udawania, Moiraine.
Boisz się.
Chcesz ukryć, że czujesz się słaba.
Nieprzygotowana,
przytłoczona.
Bo sama będziesz musiała stawić temu czoło.
Nie skrzywdzisz mnie już.
Ciężko mi było zaakceptować to,
że nie jesteśmy sobie równi.
Teraz to rozumiem.
Wierzę w to, co robisz,
nawet teraz, kiedy mało co pojmuję.
Zdołałam powiedzieć, że nie jesteś mi równy,
bo odkąd się poznaliśmy wiem jedno.
Zawsze byłeś ode mnie lepszy.
Wpuść mnie z powrotem.
Na pewno tędy?
NA PEWNO WIDZIAŁAŚ TAM OGIRA?
WIEM, CO WIDZIAŁAM.
Stać!
Perrin Aybara!
Chwała Światłości!
Ingtar!
Masema!
Róg.
Jak go odzyskaliście?
Z pomocą damy z Cairhien.
Niedługo się zorientują. Ruszajmy.
- Nie zostawimy pani al'Vere. - Egwene?
Seanchanie ją więżą.
Wiesz, co to jest?
Wiesz, ilu naszych poległo w Fal Darze, broniąc tego?
Róg Valere przywołuje zmarłych bohaterów.
Tylko dzięki nim Smok może zwyciężyć.
A co z żyjącymi bohaterami?
Nimi właśnie jesteśmy.
Bohaterami legend kolejnego wieku.
Pora naprawdę się nimi stać.
Gdzie ona jest?
Sul'dam, za mną!
Zająć pozycje!
Do wieży!
- Na wieżę! - Do wieży!
Zabić czarownice!
- Do wieży! - Zabić wiedźmy!
Wyrżnąć wiedźmy!
Grzeczna.
Sul'dam są na wieży, a nasi żołnierze na ulicach.
Szukają Rogu.
Chrońcie tych, którzy uklękli.
Kto się sprzeciwi, zginie.
Liczy się tylko Róg Valere.
Z drogi!
Z drogi, mówię!
To wy jej to zrobiliście!
Miecz ze znakiem czapli?
Zobaczmy, kto go dzierży
po tej stronie oceanu.
Od narodzin do śmierci służę krwi!
Te kobiety znają się na taktyce.
Kto jest gotów?
Jeden człowiek powstrzyma tu 50.
Nie ma takiej potrzeby.
Idą tędy.
Dalej!
- Ratuj Róg! - Ingtar!
Za Światłość i Shinowę!
Ruchy!
Zatrzymam ich!
Jesteś szybsza niż kiedyś.
Czuję się, jakbym zrzuciła ciężar.
Myślisz o Lanfear.
Nadal nie rozumiem, dlaczego wybudził tylko ją.
Inni są zbyt niebezpieczni.
Przeklęci walczyli też między sobą.
Wiem tylko,
że Lanfear, Lews Therin i Ishamael
byli przed wojną nierozłączni.
Byli przyjaciółmi.
Jak te dzieci.
Chyba wiem, gdzie jesteśmy.
Lanfear to zaplanowała.
Kapitanie Domon.
Lady Selene. Tak daleko od Cairhien?
Co tu robisz?
Trwa oblężenie.
Taka dama nie powinna tu być.
Nigdzie nie idę.
Ty też nie.
Pamiętasz ten pęknięty cuendillar, który ci sprzedałam?
Owszem.
Mam przeczucie, że kiedy miasto upadnie,
trafią się i nienaruszone.
Sześć sztuk.
Z grobu ich nie sprzedamy.
W ogóle ich nie sprzedamy.
Wrzucimy je
do największych głębin oceanu,
gdzie nikt nigdy ich nie znajdzie.
Do oceanu?
Byłyby warte fortunę.
Wynagrodzę ci stratę.
Idź na statek i czekaj na mnie.
Przyjdę wieczorem.
Naprawdę myśli, że nie będę czynnie bronić Falme?
Dziś można się okryć chwałą!
Gdzieś ty był?!
Miałem coś do załatwienia.
Dziewczyna gotowa?
Widzi ją całe miasto.
To ja powinnam stać na wieży.
Turak nie żyje, więc to ja...
Turak nie żyje?
I skradziono Róg.
Dałeś go Turakowi, panie.
Na przechowanie.
- Być może... - Milcz!
Lanfear nam szkodzi.
Zachowałaś najpotężniejsze damane?
Weź je na statek i popłyń pod wieżę,
by dobrze ją widzieć. Czekaj na mój sygnał.
Panie...
Potrafią poskromić mężczyznę?
Oczywiście.
Godzina.
Myślałem, że wytrzymasz dłużej, nim dotkniesz...
Rzecz w tym,
że w tym roku nasiedziałem się już w celi.
Wiem, że te zwykle mają więcej wyjść.
Mat!
Zatrzymać go!
Straże!
- Pomocy! - Stój!
Wracaj!
Dalej!
Jeszcze raz, Egwene.
Nie.
Straciłaś kontrolę nad damane?
Nie.
Nie straciłam.
Udało się.
Czekaj. Słyszysz?
Ostatnia szansa.
Sprzeciw mi się...
To działa.
To naprawdę działa.
Brak ci wiary?
Dajcie znak łucznikom!
Mieszkańcy Falme!
Chwyćcie broń!
Wesprzyjcie nas!
Przegnajcie łowców niewolników!
Egwene.
Nynaeve!
Elayne!
Czekaj.
Dalej!
Czekaj! Perrin!
- Perrin! - Mat!
- Stary druhu! Perrin. - Mat!
- Nie do wiary. - Mat.
Co ty tu robisz?
Kim, na Światłość, są ci ludzie?
To... przyjaciele.
- Oby umieli walczyć. - Szybko!
To twoja wina.
Miałyśmy kryć tę stronę.
- To twoja wina. - I dobrze.
Głupia.
A'dam działa tylko na przenoszące.
Wiem.
Nie rozumiałam, jak działa nasza więź.
Uznałam, że jest jak więź Strażnika.
Potem pojęłam, że widzisz nasze sploty.
Czujesz, jak przenoszę, dzięki więzi.
Jesteśmy takie same.
Tylko sul'dam są tak słabe, że Poszukiwaczki was nie znalazły.
Nie.
Nie!
Pierwsza zasada.
Nie skrzywdzisz swojej sul'dam.
Zrzucisz tę obrożę,
gdy ci pozwolę.
Najpierw
to ty wypuścisz mnie.
Jesteś moją damane.
Nadal czujesz to, co ja.
Jeśli ja umrę, ty także.
Proszę.
Obiecałaś...
Egwene...
Egwene?
- Egwene. - Rand tam pójdzie.
- Rand? Jesteś pewien... - Tak, on żyje.
Widziałem na własne oczy. Tylko czuprynę gdzieś zgubił.
Zanieśmy Róg Randowi al'Thorowi.
Nie możemy go otworzyć.
To czemu nie mówisz?
Oczywiście.
Jestem.
Ale jak?
Dlaczego?
Przyszedłem cię uratować.
Ale nie potrzebowałaś mnie.
Przepraszam, że ci nie powiedziałem.
Uznałem, że tak będzie lepiej.
Wybacz mi.
Chodź.
Uciekajmy stąd.
Egwene.
Tym razem we własnej osobie.
Witaj.
Ishamael.
W poprzednim życiu było tak samo.
Starasz się być honorowy,
dumny,
doskonały.
Nie jestem Lewsem Therinem.
Może następnym razem się uda.
Utrzymać tarczę, dopóki nie zobaczymy znaku.
Potem go poskromimy.
Nie chcę znowu tego robić.
Myślę, że ty też nie.
Spójrz na nią.
Porzuciłeś ją.
Zrobiłeś z niej zabójcę.
Jeśli będziesz walczył z Cieniem, zwrócą się ku niemu.
Tak jak w poprzednim życiu.
Mnie też to zrobiłeś.
- Brać ich! - Zanieś Róg Randowi!
Perrin, nie zostawię cię!
Bez Rogu to wszystko na nic!
- Jesteś jego jedyną nadzieją. - Zatrzymamy ich. Idź!
- Stój! - Brać go!
Dwie Rzeki?
Z drogi!
Zamknij oczy.
Wyobraź sobie pączek, miękki jak...
Nie umiem.
Dotykam źródła albo nie.
Dasz radę, Nynaeve.
Ty!
Teraz zobaczymy, czym naprawdę jesteś.
Valda! Za mną.
Ja...
pamiętam.
Bohaterowie Rogu.
Jestem jednym z was?
Walczyłem u twego boku w niezliczonych starciach.
Zawalczmy jeszcze raz.
Nie stójmy jak te słupy.
Ojcze!
Nie. Ojcze!
Perrin, uważaj!
Perrin!
Nie!
Dwie Rzeki!
Nie!
Nie bądź taki zaskoczony.
Jestem bohaterem Rogu.
Idź do Randa. Zatrzymamy ich.
Wszyscy Seanchanie na blanki!
W porządku.
Wiesz, co robić.
Jesteś Wiedzącą.
Musi przejść na wylot.
Zaboli.
Przeszła.
Musimy się dostać do Egwene.
- Możesz... - Tak.
Zostaw mnie. Będę cię spowalniać.
Nie wiem, czy dam radę przenosić.
Cokolwiek tam ją czeka, ona cię potrzebuje.
Cóż.
Nasz czas minął.
Dołączysz do nas?
Nigdy nie będę mu służył.
W żadnym z tysiąca żywotów nie służyłem.
Wiem to.
Jestem pewien.
Ona ma rację.
Jesteś bardzo podobny do Lewsa,
ale jednocześnie inny.
No tak.
Rand! Co się...
Wybacz mi.
Rand.
Taka prosta iluzja.
Jak mogłeś jej nie dostrzec?
Rand.
Rand, wybacz mi.
Rand.
Przepraszam.
Jeśli to cię pocieszy,
mnie też jest przykro, druhu.
Naprawdę żałuję.
Jak ty...
Ty.
Nie masz szans z Wybranym, dziecko.
Chodźmy. Na klifach są żołnierze.
Co widzisz?
Tarczę.
To sploty?
Odcinają Randa.
Dlaczego?
Nie wiemy, kim są.
A jeśli taki był cel Lanfear?
Jeśli to niewinni ludzie? Może to nie Rand?
Poświęcę tysiąc niewinnych,
by on mógł żyć.
Taka jest tego cena. Rozumiesz?
Egwene.
Przepraszam.
Perrin?
Jestem. Nynaeve też tu jest.
Idź. Prędko.
Przepraszam.
Nie chciałem.
Rand?
Rand.
Kim jesteś?
Elayne.
Rand, musisz coś zrobić.
Nie mogę.
Jestem odcięty.
To...
To piękne.
Widzisz, Lews?
Co widzisz?
Nic.
Zupełnie nic.
Wycofują się.
„Nad Obserwującymi proklamuje się Smok,
sztandarem poprzek nieba w ogniu."
Car'a'carn.
„Po cichutku, spośród cieni”.
Moghedien.
Ishamael nas uwolnił.
Wszystkich.
Miał dziwne przeczucie, że go zdradzisz.
Gdzie pozostali?
Ty i Ishamael zawsze byliście zbyt blisko Smoka.
My nie mamy tej przywary.
„Po cichutku, spośród cieni”.
Zawsze tak o mnie mówiłaś, prawda?
Że byłam zbyt ostrożna,
zbyt przerażona.
Zbyt słaba.
Nie chcesz ze mną walczyć.
To nie jest walka.
To ostrzeżenie.
Kiedy atakuję, nie chybiam.
Trzymaj się od niego z daleka.
Teraz jest nasz.
Jak cała piątka.
„Po cichutku, spośród cieni”.
Światłość z tobą, Randzie al'Thorze.
Napisy: Konrad Szabowicz