"แจ๊ส ฟอร์ ทู"
(ฮันแทอี รับบทโดย จีโฮกึน)
(ยุนเซฮอน รับบทโดย จินควอน)
(ซอโดยุน รับบทโดย ซงฮันคยอม)
(ซงจูฮา รับบทโดย คิมจองฮา)
"แจ๊ส ฟอร์ ทู"
(ตอนที่ 8 แจ๊สแด่ทั้งสอง)
ทำอะไร
ถามว่าทำอะไร
มาดูหนังสือรุ่นคนอื่นทำไม
รู้จักคนคนนี้ไหม
จู่ ๆ เป็นอะไรขึ้นมา
เขาเคยเป็นเพื่อนพี่เหรอ
อยากรู้ไปทำไม
ชื่อฮันแทจุนใช่ไหม
เขาเป็นคนที่ตายไปนานแล้ว พอใจยัง
เพราะพี่เหรอ
ที่ทำให้เขาตาย
นายเป็นบ้าเหรอ
แทจุนเกี่ยวอะไรกับนายกัน
ผมถามอยู่นะ
พอได้แล้ว
ทำไมพี่ถึงมีโน้ตเพลงของเขา
บอกความจริงมาเถอะ
(2 ปีก่อน)
ฉันไม่อาจลืมวันแรกที่เห็นเขาได้เลย
ไม่ใช่แค่ว่าเขาเล่นเก่ง
แต่เขาดูเป็นอิสระ
ราวกับคนที่มีตัวตน อยู่แค่ในช่วงเวลานั้น
สิ่งที่ได้รู้ หลังสนิทกันขึ้นหน่อย
ก็คือนอกจากเวลาเล่นเปียโน
เขาจะดูเศร้าอยู่ตลอด
ไม่รู้ทำไม ฉันแค่อยากทำให้เขายิ้ม
เพราะมันดูดีกว่าเยอะเลย
ฉันชอบเวลาเขายิ้ม
ฉันเพิ่งรู้สึกแบบนี้เป็นครั้งแรก
เหมือนแรงดึงดูดรุนแรง...
ที่ยากเกินต้านทาน
ถึงสัมผัสได้ว่า ความรู้สึกนี้มันอันตราย
แต่ฉันก็หวังว่าเขาจะไม่รับรู้
เพลงเพราะดี นายแต่งเองเหรอ
อืม ว่าจะให้เป็นของขวัญ
ให้ฉันเหรอ
ให้น้องฉัน
งั้นก็ตั้งชื่อเพลงด้วยสิ เขียนคอร์ดด้วย
จะทำไปทำไม
ยังไงฉันก็จะเล่นต่างกันทุกครั้ง
เล่นอีกรอบสิ เดี๋ยวฉันเขียนให้เอง
เรียบร้อย
เอาไป
นายตั้งชื่อเพลงเองนะ
(แจ๊ส ฟอร์ ท...)
(แจ๊ส ฟอร์ ทู)
แจ๊สแด่ทั้งสองเหรอ
น้องฉันกับ...
นาย
สุดท้าย ช่วงเวลานั้นก็มาถึง
เขาคิดกับฉันมากกว่าเพื่อน
ส่วนฉันรู้สึกกลัว
ทั้งความรู้สึกของฉัน และใจจริงของแทจุน
ก่อนที่จะสายเกินกว่าจะย้อนกลับ...
ฉันก็ได้เลือกลงไป
หลบหน้าฉันทำไม
ไม่ได้หลบซะหน่อย
แค่ยุ่ง ๆ กับการสอบเข้าต่างหาก
ก็นายไม่ยอมมาเจอฉันเลย
พอแค่นี้เถอะ
ฉันชอบนายนะ
คนอยู่เยอะแยะ ทำอะไรของนาย
นายเกลียดฉันเหรอ
ฉันไม่ใช่คนประเภทนั้น
คนประเภทนั้นคือยังไง
ฉันไม่ได้ชอบผู้ชาย
งั้นตอนนั้นทำแบบนั้นทำไม
แม่งเอ๊ย ให้ตายสิ
บอกให้พอไง มันน่าขนลุก
ฉันจะรอจนกว่านายจะตัดสินใจได้
รอบ้าอะไร ทำขายหน้าจริง ๆ เลย
ฉันมันน่าอายเหรอ
ช่วยพอแค่นี้เถอะนะ
นายก็ไปทำหน้าที่ของนายเฮอะ
เซจิน
อย่ามาเรียกชื่อฉัน
มันน่าขยะแขยง
ฉันไม่สามารถจับมือเขาได้
เพราะเราทั้งคู่อยู่สุดขอบผา
ที่สุดขอบผานั่น ฉันเลือกอนาคตตัวเอง
ส่วนแทจุน...
เลือกจะจมปลักกับอดีต
พี่
ทำไมดึงหน้าตึงอีกแล้วล่ะ แทอี
บอกผมที
มันมีตัวเลือกแค่นั้นเหรอ
เคยคิดถึงผม ที่เหลือตัวคนเดียวบ้างไหม
ทำไมไม่ให้โอกาสผมได้ช่วยบ้าง
จำเป็น...
ต้องทำแบบนั้นด้วยเหรอ
ขอโทษนะ
ขอโทษที่เป็นพี่ที่อ่อนแอนะ
ผมรู้ทุกอย่างอยู่แล้ว
ผมรู้ว่าพี่ป่วยทางใจมานานแล้ว
รู้ว่าพี่ไม่มีความสุขเลย
แต่ผมก็เอาแต่พาลโกรธพี่...
แทอี
หื้ม
ตอนนี้ปล่อยได้แล้วแหละ
ผมทำไม่ได้
ปล่อยพี่ไปเถอะ
พี่ครับ
ตอนนี้
นายมีคนที่สำคัญกว่าแล้วนี่
ก่อนที่จะสาย...
รีบตื่นได้แล้ว
- ฮัลโหลครับ - รับสายยากเย็นอะไรแบบนี้
ตอนนี้เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
ทำไม
เดี๋ยวก่อนครับ คุณลุง
เก็บอันนี้ไม่ได้นะครับ ผมใช้อยู่
มีเรื่องอะไร
ห้องซ้อมเราโดนรื้อถอน
ทำไงดี ตอนนี้มีคนมาขนของไปหมดเลย
แล้วเซฮอนล่ะ
ไม่รู้ เขายังไม่มาโรงเรียนเลย
คุณลุงครับ อันนั้นผมใช้นะครับ
- เอาไปไม่ได้นะครับ - ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ
ทำไมเพิ่งมา
มันเกิดอะไรขึ้น
โดนเอาไปหมดแล้ว
เซฮอนมาหรือยัง
ยังเลย เขาปิดมือถือด้วย
ถ้าเขารู้ต้องเสียใจมากแน่ ๆ
ห้องซ้อมเหรอ
ห้องซ้อมในอาคารเสริมน่ะครับ
เคลียร์ห้องเพราะจะปรับปรุง เป็นห้องประสานเสียงแล้ว ทำไมเหรอ
ไม่ได้นะครับ พวกผมใช้อยู่ครับ
ครูครับ
เซฮอนไปไหนครับ
- ยุนเซฮอนเหรอ - ครับ
ติดต่อเขาไม่ได้เลยน่ะครับ
ครูได้โทรคุยกับที่บ้านเขาแล้ว
เห็นว่าวันนี้มีเรื่องนิดหน่อย เลยมาไม่ได้น่ะ
ทำไมครับ
ไม่รู้สิ
ไม่ได้บอกเหตุผลน่ะ
ไม่ทราบว่าบ้านเซฮอนอยู่ไหนเหรอครับ
จะไปดูเหรอ
ครับ
ใครครับ
เพื่อนเซฮอนครับ
อ๋อ รอแป๊บนะ
ขอบคุณครับ
เป็นเพื่อนเซฮอนเหรอ
ครับ
มานี่มีธุระอะไร
เพราะเซฮอน...
ไม่ได้มาโรงเรียนวันนี้
แล้วก็ปิดมือถือทั้งวันเลย
อ่อ เขาออกไปข้างนอกสักพัก
จะว่าไป เราเคยเจอกันใช่ไหม
ครับ?
ตอนฉันไปหาเซฮอนที่โรงเรียน
ที่หน้าห้องเรียนไง
อ้าว แทอี
อ๋อ
ถ้าเขาถึงขั้นไปบ้านนายได้
นายคงเป็นเพื่อนที่พึ่งพาได้น่าดูนะ
เกิดเรื่องอะไรกับเซฮอนเหรอครับ
หรือว่าเขาป่วย
ไม่ใช่หรอก
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ขอบคุณสำหรับชาครับ
ผมขอตัวก่อนครับ
อุตส่าห์มาถึงนี่ น่าจะรอเจอก่อนสิ
ไม่เป็นไรครับ
ฝากบอกเซฮอนว่าผมมาหาก็พอครับ
นายชื่ออะไรเหรอ
ฮันแทอีครับ
ฮันแทอีเหรอ
- หรือว่านาย... - นายมาทำอะไรที่นี่
นี่
ทำไมไม่รับสายเลย
มาที่นี่ได้ยังไง
ครูบอก
ไปคุยกันข้างนอกเถอะ
นายคุยอะไรกับพี่ฉัน
นายเป็นอะไรไหม ทำไมไม่มาโรงเรียน
ถามว่าคุยอะไรกับพี่ฉันไง
ไม่ได้คุยอะไรมาก
นายเป็นอะไรไป
ทำไมถึงมาหาตามใจชอบ
แล้วมาไม่ได้เหรอ
ฮันแทอี
พวกเรา...
เลิกกันเถอะ
อะไรนะ
ฉันจะกลับมาเรียนที่บ้าน
ฉันคุยกับพ่อเรียบร้อยแล้ว
มันคงจะดีในหลาย ๆ ด้าน
อยู่ ๆ มาพูดเรื่องอะไร
ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
ฉันไม่มั่นใจ
ที่ทำแบบนี้กับนาย
- นี่ ยุนเซฮอน - ฉันทำต่อไม่ไหวแล้ว
มองฉันสิ
ทำไมมองหน้ากันดี ๆ ไม่ได้
นายกลับไปเถอะ
บอกเหตุผลมาหน่อย
บอกไม่ได้
ฉันทำอะไรผิดเหรอ
- เปล่า ไม่ใช่เลย - แล้วทำไมถึงทำแบบนี้
จะให้ทำเหมือน ทุกอย่างไม่เคยเกิดขึ้นเหรอ
ต้องอธิบายอะไรบ้างสิ
ฉันแค่เกลียดนายไง
นั่นคือทั้งหมดเหรอ
ใช่
เพราะงั้นอย่ามาที่นี่อีก
นี่ ยุนเซฮอน
ไปนะ
นี่ ล้อฉันเล่นเหรอ
ทำแบบนี้ได้ที่ไหน
เราจบกันแล้วจริง ๆ เหรอ
ฉันตัดสินใจแล้ว
ยังไงระหว่างเราก็เป็นไปไม่ได้
ขอโทษนะ
ฮันแทอีคือน้องฮันแทจุนเหรอ
ไม่รู้
นายก็เลยมาถามพี่เหรอ
ก็บอกว่าไม่รู้ไง
เซฮอน
ครับ อา
อ้อ แทอี มาร้านแป๊บนึงได้ไหม
ตอนนี้เหรอ มีเรื่องอะไรครับ
คือว่าพี่ชายเซฮอนมาที่นี่
บอกว่ามีเรื่องจะคุยกับนาย
(แจ๊สเลานจ์ คาเฟ่และบาร์)
พอแทจุนจากไปแบบนั้น
แทอีก็ลำบากมากเลยครับ
ครับ
งั้นผม...
เขาบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับนาย
คุยกันไปนะ
ฉันไม่รู้เลย
ไม่รู้ว่านายคือน้องแทจุน
ฉันน่าจะมาหาเร็วกว่านี่
รู้จักพี่ผมด้วยเหรอครับ
(แจ๊ส ฟอร์ ทู)
นี่มัน...
ใช่แล้ว เพลงที่แทจุนแต่ง
ฉันเป็นคนเขียนคอร์ดเอง
ฉันคิดว่าทิ้งไปหมดแล้ว
แต่เซฮอนดันมาเจอเข้า
นี่มันเกี่ยวอะไรกับเซฮอนครับ
มีเรื่องที่ต้องขอโทษนายน่ะ
เกี่ยวกับแทจุน
ถูกแล้วครับ พี่
ตอนนี้ผมมีคนสำคัญแล้ว
เขาจะต้อง...
โทษตัวเองและร้องไห้อยู่คนเดียวแน่
ผมอยากจะกอดเขา
อยากจะมีความสุขไปด้วยกัน
เพราะฉะนั้น...
เฝ้าดูผมด้วยนะ
ยุนเซฮอน
เจ้าโง่เอ๊ย
ฮันแทอี
ขอเลิกกันด้วยเหตุผลแค่นั้นเหรอ
ฮะ
ฉันเจอกับพี่นายมา
เจอได้ยังไง
รู้หมดแล้วเหรอ
รู้หมดแล้ว
- ไม่ได้สิ - ฉันรู้หมดแล้ว
นายอยู่ข้างฉันก็พอ
อย่าทิ้ง...
อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวอีกนะ
เพราะนายคือสิ่งสำคัญสำหรับฉัน
แทอี
- ฉัน... - ไม่เป็นไร
ฉันมีนายก็พอ
ก็หาไปทั่วเลย เพราะอยากเจอนายไง
นี่ ทำไมเนคไทด์นายเป็นแบบนี้
นี่ ยุนเซฮอน
หลบไป
มันเกิดอะไรขึ้น คนเขาเป็นห่วงนะ
ขอโทษที
ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม
ใช่ ฉันโอเคดี
ฉันคิดถึงนายมากเลยนะ
ถ้าหายหัวไปไม่บอกกล่าวอีก ฉันจะเลิกคบนาย
จะกลับมาแข่งเทศกาลกับเราใช่ไหม
แน่นอนสิ
แต่ว่ามันมีข่าวเศร้าอยู่
เรื่องไรเหรอ
คิดแง่บวกไว้เถอะ
ถึงจะเสียดาย แต่มันช่วยไม่ได้นี่
ใช่แล้ว ฉันก็ไม่ชอบ บรรยากาศน่าขนลุกตั้งแต่แรกแล้ว
- นี่ - ไรนะ
คือ ฉันหมายถึง...
ถ้ามีห้องซ้อมใหม่มันก็ดีไง
มีแอร์เย็น ๆ ไม่ต้องทำความสะอาดด้วย
ไม่มีกลิ่นอับด้วย
ที่นี่มันที่ไหนกัน มาพูดแบบนี้ได้ไง
โทษที
มาหาดูกัน
มันต้องมีสักที่นั่นแหละ
ใช่แล้ว ไอ้หนู พี่จะหาให้เอง
เข้ามา ๆ เข้ามาสิ
- โอ๊ะ อะไรเนี่ย - ระวังนะ
เข้ามาเลย
ลองดูแล้วกัน
(ต้มไส้อ่อนวัว)(หน้าหนาว...)
เป็นที่ที่ฉันทุ่มเท ไฟรักดนตรีช่วงวัยยี่สิบเลยนะ
เป็นไง
เจ๋งดีนะครับ
จะซ้อมในที่แบบนี้ได้ไงครับ
โดยุนไม่ชอบสินะ
เรื่องมากจังนะ
คงต้องไปซ้อมข้างทางแล้วล่ะ ออกมา
ไม่เป็นไรครับ
ที่ดี ๆ แบบนี้...
ไม่จริงใจสักนิด
ที่นี่เปิดแค่ตอนดึก
นอกจากตอนนั้น ก็ใช้ได้ตามใจเลย
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
อาจะไปดูร้านแล้ว ซ้อมกันตามสบายเลยนะ
- ครับ - ขอให้สนุก
- อาครับ - หื้ม
ขอบคุณครับ
ไม่ต้องหรอก
ไปนะ ซ้อมดี ๆ ล่ะ
- ครับ สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
งั้นเอาเพลงที่พี่แทจุนแต่งเหรอ
มันมีแค่หน้าเดียว
ที่เหลือต้องแต่งเพิ่ม
ที่จริง ระหว่างที่พวกนายไม่อยู่ ฉันก็คิดอะไรบางอย่างออก
อย่าบอกนะ...
ว่าเป็นแร็ปขยะนั่น
แร็ปขยะเหรอ
ไม่ใช่ซะหน่อย
พูดมาเลย โดยุน
ฉันอยากรู้
คือแจ๊สมันก็ดีนะ
แต่ไม่จำเป็นต้องทำตามมาตรฐานนี่
มันก็จริง
ฟังนะ ยังไงเครื่องดนตรีก็เปลี่ยน
แถมโน้ตเพลงก็มีหน้าเดียว
แทนที่จะให้แทอีฉายเดี่ยว ควรเพิ่มคนเข้ามาอีก
จะได้แสดงดี ๆ จริงจังไง
แล้วอีกคนคือใครล่ะ
ไหนว่าจุนกยูไม่เอาด้วยไง
เอ่อ เรื่องนั้น...
รอแป๊บนะ
ทำไม เขาอยู่ที่นี่เหรอ
คือเขาขี้อายมากน่ะ
ไปพาตัวมาก่อนนะ
นายรู้จักไหม
ไม่เอา ๆๆ
- มาเร็ว ทำไมกันล่ะ - ไม่เอาโว้ย
บอกให้รีบมาไง
- ก็ทักทายก่อนค่อยกลับ - วันนี้มันไม่ค่อยเหมาะ
โอ๊ย ให้ตายสิ
รุ่นพี่จูฮาเหรอ
อะไรกัน ไม่ได้บอกไว้ก่อนเหรอ
งั้นฉันไปดีกว่า
เดี๋ยวสิครับ พี่
คือว่า...
เราไม่มีมือกีตาร์นี่ พี่จูฮาเล่นกีตาร์เก่งมากนะ
ใช่ไหมครับ พี่
ยังไงก็คงไม่ไหวอะ ฉันไปนะ
เดี๋ยวสิ พี่
ช่วยกันสักครั้งเถอะครับ ครั้งเดียว
เฮ้อ พวกนายเล่นกันเองเถอะ
ไปนะ
พี่ครับ
เล่นด้วยกันเถอะครับ
ผมไม่เป็นไรแล้วครับ
เรื่องตอนนั้น...
ขอโทษนะ
ยกเว้นนาย
งั้นพวกเราจะเล่นด้วยกันใช่ไหมครับ
ก็ได้ ๆ เข้าไปสิ
มานั่งนี่ครับ
หนึ่ง สอง สาม
- สู้ ๆ - สู้ ๆ
รอด้วยสิครับ
ฮันแทอี รีบมาสิ
พวกนายรีบมาเร็ว
(เทศกาลดนตรีใบไม้ร่วง)
(เจ้าภาพ เอกดนตรี โรงเรียนศิลปะอูยอน)
(เทศกาลใบไม้ร่วงอูยอน) (ห้องพักคอนเสิร์ตดนตรี 1)
โอ้
ดูเป็นไง
คนตกหลุมรักกันหมดแน่
อย่าโกหกสิ
พูดจริงนะ
เท่มาก
ทำยังไงดี
ฉันตื่นเต้นมากเลยอะ
มานี่สิ
บอกให้มานี่
เป็นไง ใจเย็นลงไหม
ตื่นเต้นกว่าเดิมอีก
นี่ ถึงคิวเรา...
เดี๋ยวออกไป
อืม
รีบออกมานะ
ซอโดยุนนี่นะ
รีบทำกันไหม
ยังอีกนานเหรอ
แหม ๆ ให้ตายสิ
บอกให้ออกมาไง
ก็กำลังจะออกไง ไปเถอะ ๆๆ
เดี๋ยวรีบออกไป
- ออกมานะ - อืม
ไปกัน
ฉันรู้อยู่แล้ว
ต่อให้พวกเราโอบล้อมกันแค่ไหน
ทุกอย่างก็ไม่สามารถละลายได้
เหมือนกับหิมะใต้แสงแดด
กว่าจะละลายได้สักอย่างสองอย่าง
ก็คงต้องใช้เวลาไม่น้อยเลย
บางทีเราอาจจะรู้อยู่แล้ว
ความไม่คุ้นชินอันน่ากังวล ที่เข้ามาหา
เหมือนจะเข้ากันแต่ก็ไม่เข้ากัน
น้ำเสียงของเราที่ประสานกัน...
เป็นหนึ่งการแสดง
ดั่งเพลงแจ๊ส
(3 ปีต่อมา)
- ชุดเหมาะกับเธอดีนี่ - ครับ
ไม่ต้องกังวลมากหรอก เด็กห้องนี้นิสัยดีทุกคน
- ครับ - เข้าไปเลยไหม
เงียบ ๆ
วันนี้มีรุ่นพี่ศิษย์เก่า โรงเรียนเรามา
ไม่ต้องบอกก็รู้จักกันใช่ไหม
นักเปียโน ยุนเซฮอน
- โห - ว้าว
พี่เขาสละเวลาอันมีค่ามาให้
ถ้าสงสัยอะไรก็ถามเลยนะ
- ครับ - ค่ะ
รุ่นพี่คะ
ช่วยเล่นให้ดูหน่อยได้ไหมคะ
- เล่นให้ดูหน่อยครับ ๆ - สักครั้งนะคะ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ครับ ไม่เป็นไรครับ
เยี่ยม สุดยอดเลย
ยังไม่เคยเล่นเพลงนี้อย่างทางการเลย
ชื่อเพลงว่า ดั่งเพลงแจ๊สครับ
เซฮอน
- รอนานไหม - ไม่นาน
ทำได้ดีไหม
อืม ถึงจะตื่นเต้นนิดหน่อย
แต่ก็ออกมาดี
คิดถึงเมื่อก่อนเลยล่ะ
เมื่อก่อนเหรอ
ตอนที่เราเจอกันครั้งแรกไง
ทำไม
(ขอบคุณสำหรับการรับชม แจ๊สฟอร์ทูจนถึงตอนนี้)
"แจ๊ส ฟอร์ ทู