Wstawaj, Michael!
Pieśń słonia
Tłumaczenie: malczanus
Styczeń, 1966
- Dzień dobry, doktorze Greene - Dzień dobry, Bruce
Masz kopertę?
Oczywiście
Dziękuję.
Panie Chairman...
Doktorze Greene.
Proszę wybaczyć, że zajęło to tak długo.
Jak święta w Paryżu?
Dobrze. Rodzinnie...
Wciąż odczuwam zmianę strefy czasowej.
Zaczynamy?
Tak, jasne.
Nie miałem czasu, by to wszystko przejrzeć,
ale jestem pewien, że między panem, a panną Peterson...
Minęło kilka tygodni.
Nie oczekuję, by Twoja pamięć była idealna
Szukałem okularów.
To było w biurze doktora Lawrence'a?
Chciałem spojrzeć w jego akta, ale...
bez moich okularów...
Halo!
Kevin liczy nas potrójnie.
Cóż, naprawi się to.
Skąd wiedziałaś gdzie jestem?
Bruce mnie przeniósł.
Co u Amy?
No wiesz, sądzę, że... chciałaby Ci pomóc przy kolacji.
Oczywiście.
Zadzwoń jak skończysz.
w przypadku, gdybyś czegoś potrzebował
Tak zrobię.
Pa.
Dziękuję, panno Peterson.
Proszę mnie powiadomić, jeśli będę potrzebna.
Zamknę drzwi, tak dla pewności.
To cię nie zaniepokoiło?
Nie wiedziałem w obliczu czego staję.
Jak niezrównoważony był pacjent?
Nigdy nie spotkałeś Michael'a, prawda?
Hmm.
Drugi raz dziś jestem o to pytany
Co zrobiłaś, gdy pacjent zamknął drzwi?
Wróciłam do biura.
Byłaś zdenerwowana?
Nie, byłam...
zaniepokojona...
Rozumiem.
...zdezorientowana.
Jestem doktor Greene.
Jaki doktor?
Jestem psychiatrą.
Proszę, nie... nie dotykaj niczego.
Czemu?
Oh, chodzi o doktora Lawrence'a?
Tak.
Ah. W takim razie nie powinieneś być gliniarzem?
Oh, może ty powinieneś być szalony
a ja powinienem być gliniarzem.
Tak, więc,
moim kryptonimem będzie oczywiście Biały Słoń
a twoim...
Kryzys Egzystencjalny. Podoba ci się?
- Michael... - Kim jest Michael?
To ty.
Nie, jestem Białym Słoniem.
Panna Peterson powiedziała mi, że lubisz grać w gry.
Zgadza się.
Biały Słoń to o wiele lepszy kryptonim dla panny Peterson.
Samice słoni są nazywane krowami.
To niezbyt miłe.
Nie, jestem uczulony na hipokryzję tak czy siak, więc...
Nie zniosę tego. To mnie zabija. Zabija.
Nie jestem tu, by rozmawiać o pannie Peterson.
Wiem po co tu jesteś.
Słuchanie jak pacjent szkaluje pannę Peterson
musi być ciężkie.
Oh, wiedział co robi.
Tak, wiedział.
Mogłem to dostrzec, oczywiście. Ale...
ten poranek był pierwszym, gdy
panna Peterson i ja...
Cóż... od kiedy nasza córka Rachel zmarła...
Dzień dobry!
Dobrze znów cię widzieć.
- Cześć. - Mam swoje.
Tak, zajęli mnie na górze.
- Mam klucze. - Dzisiaj pracujesz?
Tak. Przyszłam wcześniej zobaczyć czy mogę pomóc w sprawie doktora Lawrence'a.
Jeśli to ma jakieś znaczenie, Przejeżdzałam koło jego domu.
Jego samochód nie stoi na podjeździe.
Cóż, nie róbmy jeszcze z igieł wideł.
Po prostu mam po drodze.
Co wiesz o ostatnim pacjencie doktora Lawrence'a?
Michael Aleen?
Tak.
A więc dlatego tu jesteś?
A z jakiego innego powodu?
- By znaleźć doktora Lawrence'a. - Taki jest plan
Michael nic ci nie powie.
Dlaczego nie pomówisz z Brucem?
Chcę porozmawiać z pacjentem.
Co... co się tu dzieje? O czym mi nie mówisz?
Cóż, wygląda na to, że ma jakieś informacje
o zniknięciu doktor Lawrence.
- Michael? - Tak
- Tak powiedział? - Tak wnioskuję.
Wiesz co on robi?
Wykorzystuje sytuację
by marnować twój czas i grać w gry.
Jones chce to wyjaśnić.
Myślałam, że wyjechał na święta.
Dzwonił rano z Paryża.
Mówił, że bierze to na poważnie.
Oto z czym masz do czynienia.
Swoją drogą, jak dużo wiesz o słoniach?
- Słucham? - Nic.
Poza okazjonalnym "dzień dobry", minęły prawie 3 lata.
Tyle minęło?
Wrzesień 1963, więc prawie 3 lata, tak.
Gdy poszłaś po pacjenta,
jaki był jego stan umysłu? Coś nadzwyczajnego?
Dzień dobry!
Oh, dzień dobry! Jesteś wcześnie.
Cóż, nikt nie ma jeszcze wieści od dokora Lawrence'a.
- Martwisz się?
Muszę wziąć Michaela do biura doktora Lawrence'a.
Doktor Greene chce z nim porozmawiać.
Ale z nas szczęściary.
Doktor Greene chce z tobą porozmawiać.
Rozumiem, że pacjent
ma określoną reptuację w szpitalu.
Słyszałem co nieco,
ale kontakt z pacjentami nie był moją codziennością.
Jestem tu, bo podobno masz informacje o doktorze Lawrence.
A ja jestem tu, by porozmawiać o słoniach.
Cóż, obawiam się, że słonie mnie nie interesują.
Obawiam się, że słonie tworzą społeczności matriarchalne.
To nie jest powód, dla którego tu jesteś.
Chyba o tym wiesz.
Słonie potrafią rozpoznać kości swoich krewnych.
- To fascynujące. - Prawda?
Ale doktor Lawrence
Mówi się, że słonie potrafią rozpaczać po swoich ukochanych.
Darwin powiedział, że słoń
to jedyne zwierzę, które potrafi uronić łzę,
oczywiście poza krokodylami.
Doktor Lawrence nie wrócił wczoraj do domu.
Ich ciąża trwa najdłużej spośród wszystkich ssaków.
22 miesiące!
Inaczej mówiąc, wygląda na to, że doktor Lawrence zaginął.
22 miesiące z mamusią. Wyobrażasz to sobie?
- Nie słuchasz mnie. - A ty mnie słuchasz?
Mówię o czymś bardzo ważnym.
Ja również.
Mówisz o słoniach.
A ty o doktorze Lawrence.
Dwa tematy o których bardzo mało wiesz.
Ja... nie jestem w nastroju na gierki.
Ja również.
Porozmawiajmy o doktorze Lawrence.
Czemu? Nie martwię się o niego.
Słonie są zagrożonym gatunkiem.
Wiesz gdzie on jest?
Mówił coś przed wyjściem?
Tak. Zbliż się. To sekret.
Jeszcze bliżej.
"Michael, cokolwiek będzie się działo,
"nie mów nikomu dokąd zmierzam,
"zwłaszcza temu wścibskiemu doktorowi Greene."
Panna Kinley przyprowadziła cię na spotkanie.
Gdy wróciła godzinę później, Doktor Lawrence zniknął
a ty byłeś spowrotem w pokoju.
Więc, co się stało podczas tej godziny?
Podczas tej godziny...
OK, więc...
Nie, nie, nie, nie. A później ja...
Pamiętam tylko jak panna Kinley przyprowadziła mnie na wizytę,
a godzinę później znalazła mnie w moim pokoju.
Wybacz.
Słonie, jednakże, mają znakomitą pamięć.
Tak. To fenomenalne.
Przestańmy.
Przestańmy marnować swój czas.
Mnie podoba się nasza pogawędka.
Tracę cierpliwość, Michael.
Naprawdę?
Tak to już jest z lekarzami, prawda?
Jestem pacjentem, a ty jesteś niecierpliwy.
Wkraczasz tu ze swymi uprzedzeniami.
O jakich uprzedzeniach mówisz?
Poważnie?
Tak.
Dr. Tulipan...
Dr. Stuhler...
Dr. Lawrence,
wszyscy rozgryźli mnie dla ciebie.
Oh, o tym mówisz.
Mam na imię Michael i mam problem.
Nie czytałem.
Wręcz sobie złoty medal.
Powiedziałeś mu, że nie czytałeś jego akt?
Tak.
Dlaczego?
Chciałem zdobyć jego zaufanie.
Zawrzyjmy umowę...
wiesz, małe "coś za coś".
Wiem gdzie jest doktor Lawrence.
Słucham.
A co z moim "coś"?
To, że jestem szalony, nie oznacza, że jestem głupi.
Nie będę negocjować.
Chcę trzech rzeczy:
Pierwsza, masz nie czytać moich akt.
Byłbyś zbytnio pod wpływem mojej osoby.
Chcę zostać w końcu wypisany,
a twoja dobra opinia mi pomoże.
Decyzja należy do doktora Lawrence'a.
- Będę również potrzebować nowego terapeuty.
Po drugie, czekolada.
To, że doktora nie ma już z nami,
nie oznacza, że powinienem być pozbawiony
moich dziennych przydziałów, racja?
Więc, dokor Lawrence dawał ci czekoladę.
Ostatni warunek...
Panna Peterson się nie wtrąca.
Jeśli będzie w to zaangażowana...
I to był błąd.
W jakim sensie?
To był mój błąd.
Próbował zaangażować mnie emocjonalnie i...
Pozwoliłem mu.
Nie wiedziałeś co jest prawdą, a co nie.
Byłeś tam, bo próbowałeś pomóc znaleźć doktora Lawrence'a.
Byłem tam, bo prosiłeś, bym dowiedział się czegoś od niego.
Tak.
I czułeś, że pacjent ma informacje na ten temat?
Czułem, że coś wie i...
myślałem, że mogę dowiedzieć się tyle z kłamstw co i z prawdy.
Więc, to, że byłeś zaangażowany emocjonalnie jest niewłaściwe.
Jest coś jeszcze.
Nie śpieszyłem się do domu.
Nie może iść ktoś inny?
Nie, komisja się denerwuje, Olivio. Chcą, bym sobie z tym poradził.
Broń boże by inni musieli zmienić swoje plany na Wigilię.
Chcą bym porozmawiał z tym chłopcem
To nie może poczekać?
Nie, nie może, nie po sprawie z doktorem Cartwrightem.
Dobrze.
Odwieźć twoją siostrzenicę do domu?
Cóż, zawsze spędzamy Wigilię...
Wiem, tradycja, ale muszę ugotować kolację.
Mam mnóstwo roboty.
Nie będę długo.
Zadzwońmy po Kevina, by to naprawił.
Wiesz co to oznacza.
Policzy nas podwójnie.
Omlet?
Robię jajka sadzone, Amy.
Kochanie, twoja ciocia Olivia robi to najlepiej
na całym świecie!
Chcesz?
- Tak.
Baw się dobrze, ok?
Nie jest zła, wiesz...
więc nie martw się.
- Nie. - OK.
- Pomożesz jej przy kolacji? - Tak
- Pomożesz? - Tak.
OK. Namalujesz mi bałwana na lodówkę?
Tak.
Bo nie mam jeszcze, wiesz?
Kocham cię.
Myślałem... miałem nadzieję...
że gdy Olivia i Amy
spędzą ze sobą trochę czasu to...
Może po prostu chciałam odpocząć od Olivii.
Więc, w co dokładnie zamieszana jest panna Peterson?
Niech fakt, że jest wieśniaczką z Port Francis pana nie nabierze, doktorze Greene!
Ona nie jest z Port Francis.
Jest przebiegła i rymuje się z 'glizda'.
Michael, czemu... czemu ją atakujesz?
Bo to szpiegująca krowa!
Pewnie teraz nas słucha.
A więc, nie lubisz jej?
Panno Peterson, panno Peterson, pomocy, pomocy!
Panno Peterson, proszę!
Panno Peterson, błagam panią!
Zaklinam panią.
W imię diabła, zaklinam cię!
Zaraz tu będzie.
Zaklinam cię, panno Peterson!
Zaklinam...
we własnej osobie.
- Słyszałam coś - To nieporozumienie.
Gdzie pani wczoraj była, panno Peterson?
- Słucham? - Gdzie pani wczoraj była?
Nie było pani w pracy.
Jestem po prostu ciekaw, czy czuła się pani lepiej.
Co się dzieje?
Nie jestem pewien.
Do widzenia, panno Peterson.
Słuchaj między wierszami.
Auf wiedersehen. [do widzenia]
Bonjour! [dzień dobry]
Arnvederci! [żegnaj]
Nie pozwól sobie wejść na głowę.
Wszystko gra.
Zostaw otwarte drzwi...
- ...i zachowuj się.
Więc, zaniepokoiło cię zostawienie pacjenta z doktorem Greenem?
Wręcz przeciwnie.
Bałaś się o doktora?
Nie spotkał pan nigdy Michaela?
Nigdy.
Jeśli byś go spotkał, nie zadałbyś mi tego pytania.
Chyba nie rozumiem.
Na pewno nie.
A więc, Michael...
Co o tym sądzisz?
Chyba telefon pomógł.
Umyka ci coś większego. Daj spokój!
Zostawia otwarte drzwi, żeby podsłuchiwać.
Nie kupuję tego.
- Boi się, że ci powiem. - Co mi powiesz?
Panny Peterson wczoraj nie było.
Ale nie wiesz dlaczego, zgadza się?
Panna Peterson wzięła chorobowe
Bo zaczął jej się okres.
Słucham?
Okres.
Ma miesiączkę.
To istotne. Słuchaj.
Co 28 dni,
panna Peterson bierze dzień wolny.
To jedyny czas, gdy jej nie ma. Chodzi jak w zegarku,
więc to proste ustalić z wyprzedzeniem w który dzień sobie zniknie, prawda?
Czy to sprawiedliwe?
Czy to sprawiedliwe,
że bierze sobie wolne przez miesiączkę?
Jezu chryste! Przecież to krowa, tylko bez cycków!
To znaczy, o ile nie zacznie się reprodukcja...
Wybacz.
Przepraszam.
Uderzyłeś go?
Tak.
To poważne przewinienie.
Wiem.
Jak pacjent zareagował?
Ma na imię Michael.
Jak zareagował?
Właśnie stałeś się bardziej interesujący, doktorze.
Wybacz, Michael. To niedopuszczalne.
- Było minęło. - Nie, powinienem...
Wybaczone i zapomniane.
Podziwiam tę pasję.
Nawet mnie to trochę kręci.
Jeżeli chcesz złożyć skargę...
Nie jestem zły, zmartwiony czy zrozpaczony.
Jest ok.
W tym wszystkim było sedno.
To, że panna Peterson była wczoraj nieobecna.
Więc...
Więc nikt nie mógł słyszeć doktora Lawrence krzyczącego o pomoc.
Ah! Właściwie to duszonego.
Udusiłem go.
Samemu nie można się udusić, uwierz.
Daj spokój, Michael, my...
Widzisz tę szafę...
za mną, tę garderobę?
Jest tam...
zawinięty w worek na śmieci, by nie było brzydkiego zapachu.
Jesteś dyrektorem szpiala. Powinieneś wiedzieć o tym jako pierwszy.
Michael, zmyślasz.
Jego samochód nie stoi na parkingu.
W lewym kącie powinno być czarne pudło.
Widzisz?
Otwórz.
Czujesz go?
Oh!
Znalazłeś!
To nie jest zabawne, Michael!
Owszem, jest! Nie, tak właściwie to nie.
Słoń?
To Anthony.
Anthony jest częścią układanki.
Pomoże wyłumaczyć dlaczego dlaczego doktor Lawrence uciekł.
Myślałem, że zabiłeś doktora Lawrence.
Czy jego samochód stoi na parkingu? Nie.
Jak mógłby tam być?
Teraz gdy słoń jest w pokoju,
mogę go odzyskać?
Czemu był w szafie?
Jest nieśmiały.
Doktor Lawrence go skonfiskował.
Skonfiskował go, ponieważ...
Tak?
...bo nie chciałem...
Nie chciałeś czego?
Kurwa.
O to chodzi, tak?
Tak?
To moment na który czekaliśmy.
Racja.
Wyczuwam kolejny stek bzdur.
Poznajemy się,
podoba mi się to.
Te rzeczy o pannie Peterson...
nie były prawdziwe.
Nie zdawałem sobie sprawy, że jest twoją dziewczyną.
Jest twoją dziewczyną!
Jest!
- Nie. - Nie. No dobra.
Szkoda.
Cóż i tak stać ją na więcej.
Halo?
Cześć, tu znowu ja.
To nie najlepszy moment.
Chciałam powiedzieć, że zapomniałeś swoich okularów. Potrzebujesz ich?
Tak wiem,
ale nie, nie potrzebuje ich.
Zmień to
Kevin prawie skończył naprawiać piec.
Dobrze
Pogadamy później.
Kto dzwonił?
Nieważne.
Nieważne, to bardzo niefortunne imię.
Nie sądzisz?
Chciałbym wrócić do doktora Lawrence.
Wiem, że chciałbyś,
ale moja robota polega na byciu szaleńcem.
Za to dostaję darmowy pokój i obsługę.
Podrzucając ci prostą odpowiedź nie skorzystałbym z mojego upoważnienia do bycia obłąkanym.
Dałeś do zrozumienia, że doktor Lawrence uciekł, ponieważ...
Bo zagroziłem, że powiem...
Tak?
...o nas...
o tym co się tu dzieje.
Czy on sugerował...
niestosowne zachowanie doktora Lawrence'a?
Jeśli mówiąc o "niestosownym zachowaniu" masz na myśli seks oralny, to tak.
Uwierzyłeś mu?
To poważne oskarżenie.
To nie żart.
Nie? Naprawdę?
Bo uważam, że dwa seks skandale w ciągu roku to całkiem zabawne.
Wiedział o tym?
Wiedział o aresztowaniu doktora Cartwrighfs'a
i o zdjęciach, które policja znalazła w jego domu...
wiedział również, że zarząd utrzymywał to w tajemnicy.
Wiedział jakie przyciski nacisnąć.
Kłamiesz.
Mam świadka.
Jestem pewien, że Anthony miał traumę po tym przeżyciu.
- To nie... - Może to była panna Peterson.
Widziała przez dziurkę od klucza, tak?
Panno Peterson, może pani wziąć pana Allen'a
- i zaprowadzić go do jego pokoju. - Idę, doktorze.
Aleen, een.
Zgaduję, że nie chcesz zobaczyć zdjęć.
Ale założę się, że znalazłbym jakiegoś dziennikarza, który bardzo chciałby je ujrzeć.
Gdzie one są?
Tutaj.
Tym razem to ty dzwoniłeś?
- Tak. - Co tu się dzieje?
Nic z czym bym sobie nie poradził.
- Michael. - Tak?
Zejdź z krzesła doktora Lawrence'a. Jazda.
To krzesło doktora?
Co ci się stało w twarz?
- Uderzyłem się. - Co?
Powiedziałem coś niemiłego na twój temat, więc się spoliczkowałem.
właśnie tak, właśnie tak, właśnie tak.
Michael, Michael...
Michael. Michael, daj spokój, chodź.
- Chcę kontynuować rozmowę z nim. - Tak, chodźmy. Proszę, jestem zmęczony.
Powiedziałeś, bym go wzięła.
Wiem, wybacz. To była pomyłka.
Dziękuję.
Sarah?
Sarah, możesz popilnować biura doktora Lawrence'a?
Zaraz wracam. Dziękuję.
Następnym razem zabierze cię do pokoju.
Oh nie!
Gdzie one są?
Niecierpliwią się.
Dość!
Poproszę trochę wdzięczności.
- Wdzięczności?? - Tak, wdzięczności.
"Panno Peterson, jak dobrze, że zauważyła pani mój czerwony policzek
"komplement od prawej dłoni doktora Green'a."
"Czemu, panno Peterson, nie wiem, czy nazwałbym to napaścią, ale..."
Wziąłbym odpowiedzialność.
Właśnie widziałem jak bierzesz odpowiedzialność.
A teraz
wróćmy do doktora Lawrence'a.
Christelle, czy zauważyłaś coś, hm, niezwykłego
w zachowaniu Michael'a rano?
Cóż, nie zjadł ostatnich dwóch posiłków.
Poszłam z nim porozmawiać.
On... powiedział, że jest na strajku głodowym
dopóki doktor Lawrence nie wróci.
Sprawdzisz ten numer dla policji?
- Jasne. - I podaj mi telefon.
To Region 3...
...861...
Doktor Lawrence był moim kochankiem,
i vice versa.
Właściwie troszkę bardziej vice niż versa.
Chcę zobaczyć te zdjęcia.
Wczoraj powiedziałem doktorowi Lawrence,
że chcę to zakończyć.
Rozpłakał się, oczywiście, ale byłem stanowczy...
"To koniec."
Wtedy, zrobił coś niespodziewanego.
Zagroził, że przeniesie mnie do innej placówki
i skonfiskuje Anthony'ego.
Powiedziałem: "Powiem wszystkim o nas."
A on na to: "Nikt ci nie uwierzy."
Tylko, że ja mam zdjęcie.
Tylko jedno?
Mówiłeś "zdjęcia".
Cieszę się, że mnie słuchasz.
Inne zdjęcia są w szufladzie.
Której szufladzie?
Zimno.
Zimno. Lodowato!
Cieplej!
Ciepło. Gorąco. Gorąco!
Pali!
Zamknięta.
To oczywiste!
Jak myślisz, dlaczego, Sherlocku?
Nieźle!
Doktor Lawrence po prostu podąża za szpitalnymi protokołami:
Zamknąć wszystkie szauflady i półki.
Oh tak, naprawdę?
Chroni pacjentów czy szpital?
Zapomnij!
Zapomnij o prawdzie, tak? Kogo to obchodzi! Hmm?
Ignorancja jest rozkoszna.
Gratulacje dla dyrekcji, doktorze Greene.
Uderzył w czuły punkt.
Tego ranka zobaczyłem wycinek
o skandalu z doktorem Cartwrighfs'em.
Normalnie, napiłbym się kawy w swoim gabinecie,
ale tego ranka byłem w pokoju dla personelu na trzecim piętrze.
Doktorze Greene!
Dzień dobry.
Dobry!
- Cukier... Oh! - O, Jezu!
Oh, prepraszam!
Mam nadzieję, że Pana nie oparzyłam.
Nie...
Sprawdzić czy mamy jakieś dodatkowe koszule?
Um, nie. Wszystko gra.
OK, cóż...
Te zdjęcia nie istnieją, prawda?
Wiesz co?
Tak, zadzwonię do doktora Cartwright'a.
Myślę, że chętnie się ze mną spotka.
Mogę skorzystać z telefonu?
To był odosobniony przypadek.
Ten ostry, sypki smak w twoich ustach
to piasek, w którym trzymałeś swój łeb.
To nie ten klucz.
Nie. Wciąż nie.
Tak.
Dwa pudełka czekoladek,
a zaraz obok powinieneś znaleźć brązową kopertę.
Nie, to nie ta.
Tak. Widzisz?
Michael Aleen, to ja, cały czas.
Więc, były tam zdjęcia?
Tak.
Doktora Lawrence'a?
Niezupełnie.
Zgaduj.
Czyż nie są piękne?
Czy ktoś kiedyś ci mówił, że twoje żarciki byłyby śmieszniejsze
jeśli nie byłyby tak przewidywalne?
To na górze jest moim ulubionym.
Doktor Lawrence używa ich przy twej terapii?
Tak.
Jestem pewien, że byłby bardzo dumny
z twojego zachowania, Michael.
Jesteś zdenerwowany, bo mi uwierzyłeś.
Ale teraz, kamień spadł ci z serca...
bo myślisz...
Nie, nie, to nieprawda.
Może uważasz to za bystre,
zmuszenie mnie do otwarcia tej półki.
Ale oskarżając doktora o niewłaściwe zachowanie,
licz się z reakcją.
To nie oznacza, że ci wierzę.
To tylko gra wstępna.
W tej kopercie jest chyba coś więcej.
Błagam, nie jest taki mały.
To ty?
Tak, to ja.
Miałem zaledwie 15 lat. Nieźle, nie?
Powinny być też jakieś zbliżenia.
Chryste!
Nie chciałem w to wierzyć.
Ale to stworzyło wątpliwości.
Oczywiście.
To wyjaśnia niezrównoważone zachowanie tego biednego, młodego mężczyzny.
Doktor Lawrence nie ma z tym nic wspólnego.
Proszę, wyjaśnij mi
w jaki sposób to w porządku, by psychiatra posiadał nagie zdjęcia swych pacjentów?
- Więc, skąd je ma? - Skąd mam wiedzieć?
- Kogo to obchodzi? Daję ci dowody... - To nie jest dowód niczego
Oprócz twojej niezdolności odróżnienia
seksualnego dewianta od niewinnego pacjenta to faktycznie dowód niczego.
Tak?
Przepraszam, że przeszkadzam
Sierżant Taylor chce z panem rozmawiać
Chodzi o doktora Lawrence'a.
Powiedz, że zaraz oddzwonię.
Właściwie on jest tutaj doktorze.
Na dole?
Tak
Dobrze, zaraz zejdę.
- A to był... - Nikt.
- Nikt? Czy to przyrodnia siostra Nieważne? - Panno Peterson, czy mogłaby pani
przyjść i przypilnować pana Allen'a?
Idę, doktorze Greene.
- Aleen. Ah-leen. To nie takie ciężkie. - Usiądź.
A magiczne słowo?
Siad.
Całkiem blisko.
Czy to policja, doktorze?
Quiz!
Moje zainteresowania obejmują niewłaściwe relacje z dziećmi
i rymuję się z "profil"
Zaraz wracam. Muszę...
Muszę się czymś zająć.
Mogę pożyczyć okulary?
Jasne, są w moim biurku.
Doktorze Greene!
Szukałem panny Peterson.
Oh, ona pilnuje teraz jednego z pacjentów.
Pomóc coś znaleźć?
Nie trzeba. Tego szukałem.
- Christopher. - Doktorze Greene!
Witam, co się dzieje?
Jak pan wie, Susan złożyła raport o zaginięciu Jamesa.
Nie, nie wiedziałem. Jak to, kiedy?
Myślałem, że pan wie
Nie...
Nie, proszę posłuchać. Uważam, że nie ma powodów do paniki.
Jest po prostu... bardzo wrażliwa na punkcie takich zniknięć.
Nie sądzę, by James był w niebezpieczeństwie. Ona po prostu...
Tak, zgadzam się.
Zgadza się pan?
Tak. Bruce właśnie mi mówił, że widział jak doktor Lawrence wychodzi.
Praktycznie on stąd wybiegł. Nawet się nie pożegnał ani nic.
Chwilę później zobaczyłem jak podjeżdża do mojego samochodu
i spytał czy autostrada do Port Francis jest wciąż zamknięta.
Wyglądał...
Cóż, wyglądał na bardzo zmartwionego. Czy coś tu się stało?
Hm, nie, ale...
Powiedział pan Port Francis?
Tak, zgadza się.
Chyba dzwoni telefon.
Odbierzesz?
- Nie. - Nie?
Tak?
Czy jest doktor Greene?
Właśnie wyszedł. Przekazać coś?
Zadzwonię później.
OK. Dziękuję.
Skoro jesteśmy w tej dziwnej fazie naszego związku,
uważam, że to dobry czas, by powiadomić cię, że muszę skorzystać z toalety.
Dwójeczka.
Wiedziałem. Szpiegujesz nas!
Żartujesz sobie?
Zaprowadzisz mnie na sam dół?
Tak.
Nie wiem czy wstrzymam tak długo.
O mój boże!
To będzie katastrofa!
- Nie możesz wejść beze mnie. - Wiem!
Dalej!
- Cześć. - Hej!
Myślałam, że jesteś z Michaelem.
Jest w łazience.
OK. Wesołych świąt.
Mogę pożyczyć zapalniczkę?
Potrzeba ci tu towarzystwa, co?
Wystraszyłaś mnie.
Hmm. Teraz wiesz jak się czuję.
Proszę powiedz mi co się z tobą dzieje.
Nic się nie dzieje.
To może działa na niego, ale na mnie nie.
Jesteś taka wyjątkowa, czyż nie?
Czemu jesteś dziś takim wrzodem na tyłku?
Bo ostatnią godzinę spędziłem
na przesłuchania u doktorka Dolittle.
Uważasz, że Greene jest arogancki?
Chodzi o to, że wchodzi tam,
próbuje się dowiedzieć wszystkiego co powinien wiedzieć o mniee.
Jeśli to nie arogancja...
Wykonuje swoją pracę.
Czy bronienie doktora Greene to jakiś rodzaj masochizmu
czy robisz to, bo jest twoim byłym mężem?
Rozumiem.
Nie powiedział ci o tym.
Pielęgniarskie gadki.
Domyślam się.
Cudowne, prawda?
I...
Tak?
...nic nie wspomina o Rachel.
Czy to prawda?
Prawda?
Michael, wiesz, że cię nie okłamię.
I to nie jest temat o którym powinniśmy mówić, racja?
Racja.
Może Anthony pomoże!
Chcę... chcę rozmawiać z tobą.
"Przykro mi. Michael'a aktualnie tu nie ma.
"Odwiedza stan katatoniczny.
Mogę jakoś pomóc?"
Hej!
Obiecaj, że nie zrobisz nic głupiego.
"Słowo daję."
Chcę... chcę Michaela... Chcę, by Michael to obiecał!
Dziękuję panno Peterson. Zajmę się nim.
- Czekaj... - Nie, dam radę...
Daj mi minutę. Mogę z nim zostać...
- Zamienimy słówko. - Mogę w takim razie porozmawiać z tobą? Po prostu...
Nie skończyłem z tobą.
Doktorze, sądzę, że coś jest nie tak. Powiedziałeś mu?
- Wiem, wiem.
- Co to? - Były w biurku James'a.
- Nie wierzę... - Ja też...
- To niedorzeczne! - ...traktuję to poważnie!
- To dziecięca pornografia. - O mój boże, musimy znaleźć Jamesa.
On wie gdzie on jest.
- Skąd wiesz? - To długa historia.
Nie, Toby, proszę nie.
Pozwól odprowadzić mi go do pokoju.
- Nie. - Tylko...
- Nie. - Dlaczego nie?
Bo coś się dzieje i muszę dojść do sedna sprawy.
- Oh boże - Nie zniesiemy kolejnego skandalu.
On jest teraz nieprzewidywalny. Proszę.
Poradzę sobie z tym.
Nie poradzisz! Nie ma z nim postępu.
Posłuchaj. Dokładnie wiem, co on robi.
O mój boże, jesteś taki nieodpowiedzialny!
Nie ucz mnie odpowiedzialności.
Ja nie...
Wracając do Rachel...
z pewnością wpłynęło to na twój humor
To co powiedziałem jest niewybaczalne
Miałem wziąć Rachel nad jezioro tamtego ranka
a wzięła ją Susan.
To nie była jej wina
Nie wiem czemu ja...
pomyślałem, że byłoby inaczej, gdybym...
Czemu to było tak ważne, by ci obiecał?
Nigdy mnie nie okłamał. Nigdy.
Wątpię.
Ten pacjent często tuszował prawdę.
Tak jak ten szpital.
Więc wierzysz, że pacjent nigdy cię nie okłamał?
Aż do tego dnia.
To fakt.
Wcześniej, niemiło wyraziłeś się
o pannie Peterson, że jest wieśniaczką z Port Francis.
- Tak, mówię dużo rzeczy. - Tam pojechał doktor Lawrence.
Naprawdę? To niesamowite.
Czy to w ogóle statystycznie możliwe?
Skąd wiedziałeś dokąd się wybiera?
Mam coś takiego jak plansza Ouija...
Przestań!
Robisz sobie ze mnie jaja od ponad godziny.
Pewnie chcesz już wrócić do domu i miło spędzić święta.
Tak?
Tylko o tym myślisz.
Wciągnij spodnie, wyjdź z głową podniesioną wysoko.
Czy to nie ekscytujące?
Wiem czego chcesz.
Wątpię.
Ale wiem.
Chcę ci to dać.
Oh, duży, doktorze Greene.
Ale duży. Ogromny.
James wczoraj się spieszył i nie widział jak to zawinąłem.
Daj mi resztę!
Oszalałeś?
"Panno Kinley, proszę anulować moje spotkania na..."
- Resztę... - "...resztę dnia."
To pismo doktora Lawrence'a.
Dlaczego nie kazałeś go przeszukać, by odzyskać resztę?
Zjadłby to.
Poza tym, w tamtym momencie
byłoby to oszukiwaniem
Rozumiem, że jesteś samotny
sfrustrowany i...
może zbyt bystry, by tu być.
Rozumiem dlaczego chcesz się tak bawić
grając ze mną w te gierki, ale...
pod koniec dnia, wrócisz do swojego pokoju.
Dowiem się prawdy. Z twoją pomocą czy bez,
więc może zaczniesz współpracować?
Współpracować?
Nie, to wszystko co robię to współpra...
"Wstawaj.
"Zjedz to.
"Weź tę pigułkę.
"Wyjdź na zewnątrz, na godzinę. Tylko jedną.
"Idź do lekarza.
"Teraz zjedz to.
Idź spać. Wstawaj!"
I znowu, i znowu, i znowu!
Wszystko co robię to współpraca!
Więc dlaczego tylko dziś to Ty nie dostosujesz się do moich reguł?
Bo dziś, muszę podjąć decyzje!
Od dziś panna Peterson nie będzie się mną opiekować
przez cały dzień!
Dziś porozmawiam
z porządną osobą, która mnie słucha,
z kimś kto nie wie na co choruję!
Dziś, zjem trzy czekoladki zamiast jednej!
OK, OK.
Rozumiem.
- Powiedz mi czego chcesz. - Chcę wyjść!
Chcę się stąd wydostać!
Zabiorę to, jeśli się nie uspokoisz.
Uspokój się!
Powiedz czego chcesz.
Chcę stąd wyjść.
OK, cóż...
To decyzja zarządu. Nie mam takiej władzy.
Jeśli miałyś, twoja opinia...
Od jak dawna tu jesteś?
Od zawsze.
O tym właśnie mówię. Jestem tu od zawsze!
Jestem tu, jestem... Jestem to od 5 lat, OK?
Od 5 lat.
Mieliśmy umowę.
Umowa była taka...
że powiesz mi co się stało z doktorem.
Chcę byś ocenił mnie przez pryzmat
jaki jestem teraz...
nie przez to co zrobiłem,
ani nie przez rzeczy, które mówią o mnie ludzie.
Czy to takie szalone?
Nie, to całkiem rozsądne.
To pierwsza rozsądna rzecz, którą powiedziałeś przez cały ten dzień.
Masz sposób na denerwowanie innych.
Nic nie mogę zrobić, by zmienić twój status, Michael. Taka jest prawda.
Ale oto co zrobię:
Pójdę na kolejne spotkanie w twojej sprawie,
i upewnię się, że wszystko to będzie wyszczególnione.
Co ty na to?
Zrobisz to...
dla mnie?
Tak.
Może tylko tak mówisz.
Mówisz tak, by to się skończyło i byś mógł wrócić do domu.
Nie spieszę się do domu.
Wow.
Spójrz jacy jesteśmy szczerzy i w ogóle.
Teraz...
twoja kolej.
Doktor Lawrence nigdy mnie nie dotknął.
Kilka miesięcy temu wyznał, że się we mnie zakochał.
Co?
Nie denerwuj się.
Powiedział, że uważa mnie za najbardziej interesującą osobę, jaką kiedykolwiek spotkał.
Uważa moją inteligencję za przerażającą i piękną.
Bycie kochanym było dla mnie czymś nowym.
Byłem zakochany w Jamesie od dawna.
Te zdjęcia były prezentem ode mnie.
I oto jest...
prawda.
Tak.
Prawda. Oto ona.
Gdy kłamię, koloryzuję swe historie.
Ale z jego strony, oczywiście, wszystko było platoniczne.
Wyobrażasz sobie być zakochanym...
w kimś, kto nigdy cię nie dotknie?
Tak, mogę to zrozumieć.
Potrafisz?
Czy rozumiesz?
Tak najbliżej doszedłem do szczęścia.
Czy czujesz się niezręcznie, doktorze?
Cześć.
Co ty tu robisz?
Przyniosłam twoje okulary.
- Jestem w trakcie sesji z pacjentem. Nie mogę... - Myślałam, że będziesz ich potrzebować.
Cześć, kochanie
Te nie są twoje. Co się stało?
Nie są moje, ale...
- Masz tu plamę. - Na miłość boską, Olivia!
Nie podnoś głosu.
Nie czuję się dobrze. Chyba się przeziębiłam.
Nie możesz tak tu wpadać.
Cześć
Wszystko w porządku, panno Peterson. Wszystko gra.
Czy to Amy?
Amy? Amy!
O rany
Co ty sobie wyobrażasz przyprowadzając ją tu?
Chciała cię widzieć.
Cóż...
- Nie czuję się najlepiej. - Wiem.
- Chyba się przeziębiłam, ok? - Przperaszam! Co mam z tym...
- Boli mnie głowa. - Powinnaś wrócić do domu.
OK!
Czas na was!
Wiem, że jeszcze chcesz, prawda?
Czas na was. Papa.
Czas na was!
O rany
Olivia, Susan Peterson.
- Witam. - Jak się pani ma?
- Miło mi panią poznać. - Mnie również
Dobra, wracam do obowiązków.
- Pa!
Pa!
Gotowa na powrót do domu?
Pa, Amy!
Jest zmęczona. Weź ją do domu.
Wrócę najszybciej jak się da
- Pożegnaj się! - Amy, chodźmy.
- Pożegnaj się - Papa
Chodź!
- A to była? - Moja siostrzenica.
- Posłuchaj... - Wiem
Wiem, musisz iść.
- Nie - Nie?
Wiem, że jest...
jakieś racjonalne wytłumaczenie.
Co wciąż tu robisz?
Uważam, że są wciąż rzeczy o których chcesz mi powiedzieć.
Jeżeli będziemy to kontynuować,
może zaczniesz rozumieć.
Taki jest plan.
Słuchasz na własną odpowiedzialność.
Tyle razy widziałem mojego ojca.
Jeśli to prawda.
Zaufaj mi, nie mógłbym tego zmyślić.
Gdy moja matka była na wycieczce w Południowej Afryce,
Byłem wpadką last-minute podczas trwającego 24 godziny romansu.
Widzę, że przemierzasz w głowie patologie spowodowane brakiem ojca.
Byłem go odwiedzić, gdy miałem 8 lat. Tylko raz.
Zmarł z oczyma skupionymi na mnie.
Michael!
- Tak? - Wszystko w porządku?
Tak, wszystko ok, Susan.
Moja matka wiedziała, że coś jest nie tak.
Bo odebrała mnie osobiście z lotniska.
Byłeś blisko z matką?
Bardzo blisko, przez około 9 miesięcy,
później mnie urodziła.
Więc jak wróciłeś z Afryki, to wtedy...
dała ci Anthony'ego?
Skąd wiedziałeś?
- Intuicja.
Intuicja...
Moja matka
jest największą operową piosenkarką, jaką ten kraj stworzył.
Nie wiedziałem.
Sławna, kobieta sukcesu.
Ma syna, którego nie chce o imieniu Michael.
Było mnóstwo niań, szkół z internatem,
prezentów nieodpowiednich do wieku.
Pomyślałem: "Jest w porządku.
Nie jest zbyt dobra w tym całym byciu mamą. Ale jest ok."
A później...
daje mi to i śpiewa,
wyliczankę...
Pieśń Słonia.
I tak dalej i tak dalej.
To francuska wyliczanka.
Rzecz w tym...
że mogła być dobrą mamą.
Wiedziała jak.
Dała mi nadzieję.
To najgorsza rzecz jaką można dać dziecku,
jeśli się tego nie spełnia.
Często cię odwiedza?
Nie może.
Zabiłem ją.
Słucham?
Zabiłem ją.
Dlatego tu jestem.
Miałem 14 lat.
Wracam do domu...
Ona leży na podłodze z flaszką i tabletkami w dłoni.
Ale wciąż oddycha.
Jestem wystarczająco duży, by wiedzieć co się dzieje.
Wiem, co powinienem zrobić:
Zadzwonić po karetkę, by zrobili jej płukanie żołądka.
Ale zamiast tego...
Klękam przy niej...
Biorę jej dłoń...
I śpiewam Pieśń Słonia
Doliczyłem do 78 słoni zanim przestała oddychać.
Wiesz jakie były jej osatnie słowa?
"Kocham cię? Wybacz mi?"
"Zafałszowałeś trzy razy."
Później odkryłem nawiązanie do jej ostatniego koncertu, ostatniego występu.
Tym optymistycznym akcentem oznajmiam...
Wygrałeś!
W zamian za trzy czekoladki
i przypilnowania zarządu co do mnie...
dowiesz się co się stało z doktorem.
Jak to zrobimy?
Na trzy...
...dwa, jeden.
O mój boże!
To tylko udar.
Dlaczego to ukrywałeś?
Jego siostra...
Bo jestem paskudny.
Paskudny...
Kontynuuj.
Osobiście uważam, że powinieneś zająć swoją kadrę
czymś bardziej ekscytującym.
Będę pamiętać. Halo.
Tu doktor Greene z 81. Szpitala Psychiatrycznego Christina
Czy mogę rozmawiać z doktorem James'em Lawrence?
Czy w takim wypadku może pani przekazać, by oddzwonił?
Dziękuję.
Doktorze Greene.
Ty i Susan, teraz to dostrzegam.
Było wam dobrze razem, hmm?
Słucham?
A Rachel, była szczęściarą mając takich rodziców.
Oddawaj!
James! James, cześć.
Jak się masz?
Cóż, nie, dopiero co odczytaliśmy twoją wiadomość.
Zgadza się.
Tak, oczywiście.
Czemu? Cóż, tak. Susan powiedziała to samo.
Co z twoją siostrą?
Dzięki bogu! OK, cóż...
Nie, nie, nonsens! Nie śpiesz się...
Michael chce z tobą porozmawiać.
Podać go?
Hej
Panno Peterson, znalazłem James'a.
Tęsknię.
Mm. Nie! Nie.
Wręcz przeciwnie,
Byłem bardzo, bardzo grzeczny.
Nie. Dał mi nawet trzy czekola...
Dał mi cztery czekoladki za moje dobre zachowanie.
Jest w Port Francis. Wszystko z nim w porządku.
Zostawił notatkę, którą zabrał Michael.
Te, które dostałeś na święta.
Siostra James'a miała udar?
Pamiętasz?
Czekaj, czegoś tu brakuje.
To brzmi jak krokodyle łzy.
To nic nie zmienia. Kocham cię.
Chciałem z nim porozmawiać
Oj, wybacz!
Dałeś mu to?
- Dlaczego?
Dlaczego zawsze myślisz o mnie najgorzej?
Bo cię znam. Nie wierzę.
Tak, tu doktor Greene ponownie do doktora Lawrence...
Tak, mogę poczekać.
Zjadłeś je, Michael?
Zjadłeś je?
W przeciwieństwie do słoni, orzeszki nie są dla mnie zbyt dobre.
Rozłącz się! Porzebujemy adrenaliny!
- Nie ruszaj się! Michael!
- Nie! - Michael, uspokój się
Proszę, nie
- Proszę, nie - Spokojnie!
- Ruszaj się! - Uspokój się
Idź po adrenalinę!
Michael, dalej.
Spójrz na mnie.
Musisz oddychać, zaraz przyjdzie
Powoli...
Zostań ze mną, zostań!
Jak puls?
Bardzo słaby.
Czekaj Michael.
Michael, dalej! Doktor Greene już tu jest.
Dalej, Michael!
Oddychaj, oddychaj!
Dalej
Wracaj. Wracaj, Michael.
Dalej, dalej!
Nie działa...
- Brak pulsu! Brak! - Dalej!
Nie, nie, nie, nie!
Stój!
Przestań
Michael! Mich...
Nie
Wybacz mi!
O, boże! Wybacz mi!
"Wybacz mi."
Tak powiedział?
OK...
Myślę, że najlepiej będzie, jeśli weźmiesz kilka tygodni wolnego, by...
Pozbierać się.
- Tak, dokładnie. - Dobrze
Będziemy musieli nazwać to wakacjami
albo urlopem albo czymś takim.
- Zgadza się.
To wszystko nie wpłynie na nas najlepiej.
James
Cześć. Jak się masz?
Wszystko gra. Co u ciebie?
W porządku.
Zadzwonili, by dać mi znać, że nikt nie zgłosił się po jego rzeczy.
Przez te wszystkie lata będąc psychiatrą,
nie postawiłem stopy w pokoju pacjenta.
Pewnie nie jesteś jedyny.
Będziemy tęsknić, Toby.
Wieści szybko się rozchodzą.
Miło, że to mówisz.
Zawsze podejrzewałem,
że kiepski ze mnie psychiatra, wiesz?
Dzięki Michaelowi uwierzyłem, że mam to w sobie.
Ale wiedział, że król chodzi nagi.
Un éléphant, ca trompe! Ca trompe!
To gra słów. "Trompe" oznacza trąbę słonia,
ale także czasownik "oszukiwać"
Bezczelny drań
Chciałbym ci zadać niedyskretne pytanie.
Tak...
Kochałem go.
Ale nie w ten sposób, w jaki by chciał.
Może ciężko to zrozumieć.
Nie.
Często mam...
Mam powracający sen o Rachel
gdy dzwoni koś do drzwi, a gdy otwieram,
a ona tam stoi w jej ślicznej sukience
w której ją widziałem.
I wtedy budzę się i...
widzę jej małe ciałko rozkładające się przy doku.
A później... nic...
Tłumaczenie: malczanus. Za wszelkie błędy przepraszam :)