Inspecteur Montalbano de glimlach van Angelica
Nee, Carlo.
Nee Carlo, niet van achteren.
Hallo? Wacht even.
'Nee Carlo, niet van achteren'?
Inspecteur, inspecteur. - Even wachten, zei ik.
Zeg het maar, Catarella. - Lag u te slapen?
Nee joh, ik was allang aan het golfen. Vertel.
Er is een uitbraak geweest. - Inbraak? Maak je me daarvoor wakker?
Het spijt me vreselijk, maar... - Maar wat? Bel Augello maar.
Dat wilde ik juist vertellen. Meneer Augello is toch ontslagen?
Ontslagen? Door wie dan?
Dat heeft u gisteren zelf gedaan, na de lunch.
Ik heb hem verlof gegeven, geen ontslag.
Ja, dat heb ik ook al gezegd. - En Fazio? Is die ook ontslagen?
Dat wou ik net vertellen, er was een rel op de markt en daar is hij heen.
Goed. Is het slachtoffer daar? - Wat bedoelt u met 'daar'?
Wat dacht je? Op het bureau, natuurlijk. - Hoe kan ik dat nou weten?
Zo moeilijk is het niet. Is hij er, of niet? Kun je hem zien, of niet?
Wie?
Wat dacht je? Het slachtoffer.
Hallo?
Ik ben er nog. - Waarom zeg je dan niks?
Ik wist niet wat ik moest zeggen. Maar wie is Slachtoffer dan?
Degene bij wie is ingebroken, is hij daar?
Oh, die. Die heet niet Slachtoffer, die heet Piritone.
Piritone betekent 'scheet'. - Ik zweer het, hij heet Carlo Piritone.
Goed, en is die Carlo Piritone bij je?
Nee, hij heeft gebeld. Hij woont op Via Cavurro 13.
Goed. Bel hem en zeg dat ik eraan kom. - Ik doe het meteen.
Die heet ook al Carlo.
Ik struikelde.
Heb ik je wakker gemaakt?
Sorry.
Goedemorgen. Woont er een meneer Piritone hier?
Gaat u maar door met uw werk. - Moet je een pak slaag?
Dit is vast een misverstand. Ik zoek meneer Piritone.
Wegwezen, of ik doe je wat. - Mag ik even uitpraten?
Ik zoek Piritone. Ik ben Inspecteur Montalbano.
Echt? Sorry, ik had u niet meteen herkend.
Ik dacht dat u iemand was die ruzie zocht. Het spijt me.
Maar ik kan u vertellen dat hier geen Piritone woont.
Misschien iemand met een naam die erop lijkt?
Er is wel een meneer Peritore. - Peritore? Dan moet hij het zijn.
Loopt u maar door, hun appartement ligt op de begane grond aan de tuin.
Hartelijk bedankt.
Het slot is niet geforceerd, zag ik. Zijn ze door het raam gekomen?
Nee, met onze sleutels. Deze hier. Die hebben ze bij de voordeur gelegd.
Dus u was vannacht niet thuis? - Nee, we waren in ons huis aan zee.
Deze kant op. - Ik begrijp het niet goed.
Hoe kwamen ze dan aan de sleutels? - Uit ons huis in Punta Piccola. Kom.
We werden wakker met barstende hoofdpijn en merkten al snel...
dat de dieven de deur hadden geforceerd...
ons hadden verdoofd met gas en op hun gemak hadden rondgekeken.
En u hebt niets gehoord? - Nee, helemaal niets.
We waren behoorlijk aangeschoten, zeg maar.
Het was onze vijfde trouwdag. - Gefeliciteerd.
Dank u wel.
De dieven hebben de huissleutels uit zijn jaszak gehaald, en de autosleutels.
Wat hebben ze meegenomen? - Uit het strandhuis relatief weinig.
De Rolex van m'n man, mijn horloge met briljanten...
twee laptops en 2.000 euro contant.
Zo weinig is dat niet. En wat is er hier verdwenen?
Mijn sieradenkistje met alles erin...
en de vier andere Rolex-horloges van m'n man, hij verzamelt ze.
En 50.000 euro contant.
En de schilderijen die m'n schoonvader als erfenis aan zijn zoon heeft gegeven.
Wie wisten er dat jullie je trouwdag gingen vieren in Punta Piccola?
Onze vrienden. - Hoeveel zijn dat er ongeveer?
Een stuk of vijftien, bij elkaar.
U moet naar het bureau komen om aangifte te doen.
Goed, hoor.
Ik wil ook graag een lijst met uw vrienden.
Maar inspecteur, hopelijk verdenkt u hen niet.
Bent u bang dat ze boos worden? - Natuurlijk.
Dan vertelt u het ze toch niet?
Vreemd.
Het is een perfect uitgedachte inbraak.
Ik heb het niet over de perfectie, maar over de gelijkenis.
Hoe bedoel je? - Drie dagen terug...
is er een identieke inbraak gepleegd, echt precies hetzelfde.
Waarom weet ik daar niks van?
Omdat u met klem hebt gezegd dat u uw bed niet uit kwam voor inbraken.
Augello heeft het afgehandeld. - Praat je me even bij?
Kent u advocaat Lojacono, die dikke vijftiger die mank loopt?
Mooi. Hij en mevrouw Vaccaro van de apotheek...
profiteren eens per week van de afwezigheid van hun echtgenoten...
in het buitenhuis van de advocaat.
Zo ook drie dagen geleden. - En toen?
De dieven staken een telescoopstok door het raam met een magneet eraan...
en pakten de sleutels. - Hoe weet je het van die stok?
Die hebben ze achtergelaten. Ze gingen naar binnen met de sleutels...
verdoofden de advocaat en zijn vriendin met gas en keken rustig rond in het huis.
En daarna hebben ze beide stadsappartementen leeggeroofd.
Hoe kan het dat dit niet op tv is geweest?
Waarschijnlijk omdat wij zwegen om een schandaal te voorkomen.
Hoe lang zijn zij al minnaars? - Ruim een jaar, volgens mij.
Een jaar? En wie weet daarvan? - Het hele stadje.
Inspecteur, inspecteur. - Zeg 't maar.
Pasquale is er, van Adenalina. Hij wacht in uw kantoor, mocht dat?
Prima.
Dag, Pasquale. Blijf maar zitten, hoor.
Ik wil je iets vragen.
Heb jij toevallig iets gehoord...
over die uitgekiende inbraken bij die rijkelui?
Ik heb wel wat dingen gehoord. - Wat voor dingen?
Ik kan er wel wat over zeggen, maar het moet onder ons blijven.
Natuurlijk.
De inbrekers komen niet van hier. - Dacht ik al.
Het zijn professionals. - Noorderlingen of buitenlanders?
Nee, het zijn Sicilianen, net als u en ik. - Uit de provincie?
Ze zijn ingehuurd door iemand uit Vigata en hij geeft ze opdrachten.
Is hij zelf een dief? - Nee, volgens mij niet.
Hoe denk jij dat het zit? - Hoe bedoelt u?
Hoe zit het volgens jou?
Hebt u die telescoopstok gezien? - Nee, dat niet.
Een lichtgewicht ding, en uitschuifbaar. Snapt u?
Een handig hulpmiddel voor inbrekers.
Wat dan nog? - Wie laat zo'n ding nou achter?
Ik had hem zeker meegenomen. Hij was inschuifbaar, handig mee te nemen.
Zeker. Ze hebben ook drie auto's gestolen, wat vind je daarvan?
Logisch, sommige sloopbedrijven betalen flink voor reserveonderdelen.
Kun je me nog meer vertellen? - Op dit moment niet. Niks.
Catarella. - Tot uw dienst.
Kun je snel iets op de computer zoeken? - Al duurt het honderd jaar, ik doe het.
Kun je de autosloperijen opzoeken die zijn opgepakt voor heling?
Ik snap het niet. - Alles, of een deel?
Een deel. Het laatste woord dat u zei. - Heling?
Dat is als iemand iets koopt waarvan hij weet dat het gestolen is.
M'n neef vindt dingen voordat ze kwijt zijn.
Nee, dat is stelen. - Pardon.
Ik vind ze razendsnel, let op.
Razendsnel.
Catarella maakt een lijst van sloperijen die zijn opgepakt voor heling.
Als ik die heb, bel je Tommaseo...
voor 'n vergunning om hun telefoons af te tappen.
Goed. Ik heb hier een lijst met de vrienden van Peritore.
Volgens mij moet u hier ook even naar kijken.
Kijk maar.
Lojacono en Vaccaro van de eerste inbraak staan er ook op.
Wat denk jij ervan? - Dat de volgende die beroofd wordt...
ook op die lijst staat.
Wat jij nu gaat doen, is...
Pardon, de deur schoot uit m'n handen. - Wacht even.
Trek jij alle namen na, kijk of er iets uit komt. Vertel.
Ik heb de autosloperijen gevonden, en opgeschreven.
Nu al? Je bent echt bliksemsnel, ga maar.
Angelo Gemellaro, Carlo Butticè, Carlo Macaluso. Twee van hen heten Carlo.
Wat dan nog? - Hoezo, wat dan nog? Geen idee.
Hier, bel Tommaseo maar. - Ik ga al.
Ik zei toch dat je mocht gaan? - Ja. O nee, mevrouw Livia belde.
Ze stond op de parkeerplaats, maar ik zei dat u er niet was.
Maar toen zei zij tegen me: Ik wacht toch wel op hem.
Wat moeten we nu? - Hoezo, 'hij is er niet'?
Vanmorgen zei u: Ik ben er niet. - Maar het is toch geen ochtend meer?
Het is geen ochtend. - Nee, klopt.
Maar u hebt dat bevel niet opgeheven.
Dat hoeft ook niet. De ochtend is voorbij, dus telt het niet meer.
Weet je waar ze staat? - Buiten de slachtbomen.
Slagbomen, niet slachtbomen. - Dat zei ik toch?
Is slacht en slag hetzelfde, dan? Bedoel ik.
Is de achterdeur open? - Nee, die is altijd op slot.
Wie heeft de sleutel? Ik weet het niet.
Heeft u hem? - Nee, jij.
Ja, ik heb de sleutel. Ik ga hem meteen halen.
Wacht je al lang?
Nog geen vijf minuten. - Waar gaan we vanavond eten?
Kies jij maar. Ik moet nog wel langs huis om te douchen.
Enzo vertelde over een geweldig tentje in Montereale.
Goedenavond.
Wilt u al iets bestellen?
Ik moet er nog even over nadenken. - Zoals u wilt, meneer.
Wat is er met je?
Pardon.
Pardon, bent u hier de manager? - Ja, wat kan ik voor u doen?
Inspecteur Montalbano. - Aangenaam.
De vrouw met wie ik ben, m'n vriendin...
is tien dagen geleden haar broer verloren.
Hij heette Carlo. En de ober die ons bedient, heet ook Carlo. Ik wil niet...
Ik begrijp het helemaal, ik stuur iemand anders.
Goedenavond, wat kan ik voor u opschrijven als voorgerecht?
De zeevruchten. - Doe mij ook maar zeevruchten.
En wat wilt u drinken? - Grillo di Laurea.
Uitstekende keus. Tot zo.
Heette de vorige ober niet Carlo? - Dat zou kunnen, hoezo?
Waarom zouden ze geruild hebben? - Vind je het jammer?
Waarom zou ik? - Je lijkt teleurgesteld.
Ik vond hem wel schattig. - Schattig?
Maar het is wel beter. - Dat er een andere ober is? Waarom?
Zestig procent van alle Carlo's is crimineel, dat zijn harde cijfers.
Hou eens op. - Geloof je me niet? Ken je veel Carlo's?
Eén of twee. - Dat zijn vast criminelen.
Wat heb jij? - Jij maakt stennis om die Carlo.
Wil je Carlo? Dan roepen we hem. - Ben je gek, of zo?
Ik? Jij bent degene... - Hier zijn de voorgerechten.
Hoor eens, ik heb geen zin om ruzie met je te maken.
Als jij zo doorgaat, neem ik een taxi...
naar Marinella, pak ik m'n koffers en ga ik naar het vliegveld.
En dan neem ik het eerste vliegtuig naar Genève. Zeg het maar.
Kom mee. Doe de deur dicht en ga zitten.
Heb je nog iets ontdekt in die lijst van Peritore?
Volgens mij is het gewoon een vriendenkring, niks interessants.
Lees deze brief eens. - Wat is dit?
'Beste inspecteur, met deze brief daag ik u uit tot een duel.
En u bent het duel al aangegaan.
Ik kan u vertellen dat er, helaas voor u, nog twee inbraken komen.
Daarna ga ik weer doen wat ik altijd doe, maar ik heb me kostelijk vermaakt.
Met de beste wensen.' Geen handtekening.
Hij is in Montelusa gepost.
Dit is een loze brief, hij slaat nergens op.
De auteur lijkt me vrij arrogant. Slim, maar ook arrogant.
En dat soort mensen wil altijd laten zien hoe goed ze zijn.
En hij doet alsof hij die inbraken voor de lol heeft gepleegd.
Maar? - Maar volgens mij zoekt hij iets.
Om te stelen? - Niet per se.
Zo'n inbraak heeft altijd gevolgen. Toen ik nog brigadier was...
kwam een vrouw aangifte doen van diefstal van haar sieraden.
We maakten een lijst en toen haar man die lijst zag, brak de hel los.
Er stonden sieraden op die ze van haar minnaar had gekregen.
Grote toestanden.
Ik nodig het welgeëerde publiek uit...
voor een vertolking van het verhaal van Roeland.
Angelica komt aan in Parijs en verblindt de paladijnen met haar schoonheid.
Maar als het bedrog uitkomt...
moet ze vluchten naar de bossen van de Ardennen.
Zullen we gaan kijken?
Geschrokken van een adder in de wei...
dan Angelica haar schreden wendde toen zij de ridder op haar pad herkende.
Het was Rinaldo, een der paladijnen, de zoon van Aymon van Montauban.
Hij had zijn ros Baiardo zien verdwijnen en had het niet meer bij de toom gevat.
Liefste Angelica, het licht in mijn ogen.
Na lang dwalen door de bossen van de Ardennen...
is jouw lot het mijne, ze hebben elkaar getroffen.
En nu kan niets of niemand ons meer scheiden.
Je hebt het mis, Rinaldo, ik maak geen deel uit van jouw lot.
Ik zal je nooit volgen en ik hoop op dit paard te vluchten...
We moeten gaan.
Jammer, het was zo leuk. Vond jij Razende Roeland leuk op school?
Zeker, vooral de tekeningen van Angelica, die van Doré.
Tjonge, wat was ze mooi. Ik droomde ervan.
O ja, die tekeningen. Er was ook een hele mooie van Carlo...
Carlo? Welke Carlo? - Karel de Grote, de koning natuurlijk.
O ja natuurlijk, die.
Ik heb hem nooit gemogen. Echt niet, sterker nog: ik haatte hem.
Wat ben je mooi. - Vind je m'n jurk mooi?
Gemaakt door 'n bevriende kleermaker. Hij wilde ook nog franjes op de rug...
maar dat vond ik te druk worden. Dus ik zei: Nee, niet van achteren.
Wat is er?
Niks, hoor.
Even een vraagje:
Heet die kleermaker soms Carlo? - Ja, en hij is geen crimineel.
Hij is juist heel aardig en braaf. Wil je me even helpen?
Hoe heb je z'n naam geraden? - Die heb ik niet geraden.
Dat zei je zelf, laatst. - Ik? Dat weet ik niet meer.
Wel, dat zei je laatst. - Goed, dan ben ik het zeker vergeten.
Zullen we nu gaan? Anders komen we te laat.
Fijne verjaardag.
Dank je wel, wat 'n mooi shirt. Dat had je niet moeten doen.
Vind je het mooi? - Natuurlijk, het is prachtig.
Even kijken of het past. Ja, perfect.
Heel mooi, bedankt. Zullen we het bij de cadeaus leggen?
Francois is altijd verlegen geweest.
Salvo, je bent terug. - Francois, hoe gaat het met je?
Ik wil je een geheim vertellen. - Vertel.
Als ik groot ben, wil ik net als jij bij de politie.
Vertelt hij wel eens over z'n leven? - Niet veel.
Hij kwam vorige week terug uit Tunesië, maar hij vertelt niet wat hij daar deed.
Hij is het afgelopen jaar twee keer geweest.
Hij zoekt vast informatie over z'n moeder.
Ik heb hem alles verteld wat ik over haar weet.
Maar volgens mij gaat hij er ook heen om z'n cultuur te leren kennen.
Ik kom eraan.
Het spijt me, maar ik moet gaan.
Fijne verjaardag nog. - Dag Salvo.
Er is een telefoontje onderschept...
van een sloper, een zekere Macaluso.
Zullen we gaan? Ik rijd wel.
Weet je zeker dat dit de goeie plek is?
De afspraak was duidelijk: Tot morgen bij de Cavi di Femmina Morta.
Heet het hier zo? - Ja, sinds 1860.
Stop, politie. Handen omhoog. - Stop.
Geef dat maar aan mij.
Hoeveel is dit? - 15.000.
Lopen maar.
Mogen de handboeien af? - Nee.
Je bent op heterdaad betrapt met drie gestolen auto's...
dus ben je er deze keer echt bij.
En je hebt niet bepaald 'n schone lei. Je bent al twee keer opgepakt voor heling.
Het is niet zoals het lijkt. - O nee?
Kun je ons misschien uitleggen hoe het wel zit?
Er belde een klant, of ik drie auto's voor hem wilde ophalen.
En hoe heet die klant?
Weet ik niet meer. - Natuurlijk weet je dat niet meer.
En hoe kwam je dan aan de sleutels? - Hij zei dat ze in een kofferbak lagen.
Dat kan wel eens kloppen.
Maar die sleutels zijn er niet neergelegd door je naamloze klant.
Die hebben de autodieven neergelegd. - Ik kan u verzekeren dat...
Weet je, ik ben het zat en ik heb honger als een leeuw.
Laat me gaan, dan kunnen we allemaal gaan eten.
Stil jij, wees niet zo zeker van je zaak.
Hoe durf je?
Luister hier maar eens naar.
Hallo, wie is dit? - Je besnorde vriend.
Hallo, vertel. - Moeten we verdergaan?
Zo is het goed.
Wat denk je, dat wij ons door jou laten neppen?
Laten we iets afspreken. - Vertel.
Jij zegt van welke snorremans je de sleutels hebt gekregen.
En dan vertel ik het OM dat je hebt meegewerkt. Goed?
Ik wil graag meewerken, echt waar.
Maar ik heb die snor één keer kort 's avonds gezien, drie jaar geleden.
Ik weet niet hoe hij heet.
Hoe lang werken jullie al samen? - Drie jaar, echt.
Hij belt op, vertelt me waar de auto staat...
ik leg het geld in een afvalbak en verdwijn, klaar.
Hij lijkt me oprecht. - Mij ook.
Sluit hem op en breng ze vanmiddag naar de gevangenis.
En breng rapport uit aan Tommaseo. Goed?
Waar denk je aan? - Aan Francois.
Dat we hem wilden adopteren toen hij klein was.
Maar dat kon niet, omdat we niet getrouwd waren.
Ik had niet weg moeten gaan. Als ik in Vigata was gebleven...
Het is niet anders.
Francois is in een ander gezin opgegroeid en hij is ons vergeten.
Weet je, hij was vijf en hij had vreselijke dingen meegemaakt.
Bij Franca vond hij geborgenheid, dus hechtte hij zich aan hen.
Dat hadden wij ook niet voorzien.
Ja, maar als wij niet zo bezeten waren geweest...
Luister. We moeten blij zijn voor hem.
Goed.
Koffie en koekjes.
Jij geen suiker, toch? - Dank je.
Hallo? - Dag, is mevrouw Burlando thuis?
Ja, die is hier. Ik geef haar even. Voor jou.
Hallo?
Er is een noodgeval, kun je komen? - Ja hoor, als dat nodig is.
Er zijn twee zieken, ik zit omhoog. - Geen probleem.
Mooi, dan zie ik je morgen. Excuses. - Geeft niks, hoor.
Ik moet terug naar Genève. - Hoezo?
Er zijn twee collegae ziek en ik kon geen nee zeggen.
Ze gooien je er om het minste of geringste uit.
Zal ik je naar het vliegveld brengen? - Ja, er zijn vluchten om drie en zes uur.
We kunnen eerst wat bij Enzo eten en dan meteen door.
Ik heb een ander idee.
Francois vertelde dat hij wil stoppen met z'n studie.
Hij is gesloten tegen Franca, ze zag er ongerust uit.
Misschien kan ik hem meenemen naar Genève, dan kan hij daar gaan studeren.
We kunnen de banden wat aanhalen. Stel dat wij hem hadden geadopteerd...
Denk je er wel eens aan hoe het ook had kunnen lopen?
Dan waren wij nu ook anders.
Misschien was ons leven anders gelopen, maar Francois is nu twintig.
Hij wil z'n eigen leven leiden, en hopelijk is dat een goed leven.
Vroeger wilde hij bij de politie, toch? - Ja, dat weet ik nog.
Dat heeft hij gezegd, maar kinderen zeggen zoveel.
Maar goed. Ik ben er voor hem, en dat weet hij.
Maar het is goed dat hij z'n eigen weg gaat.
Ik wil mijn mama.
Ik wou dat ik niet weg hoefde. Sorry.
Ik zal je erg missen.
Ik zal jou ook missen.
Hallo, wie belt er zo vroeg?
Sorry, ik kan er niks aan doen dat er een uitbraak was.
Een uitbraak? - Ja, die was er.
Zal ik over een halfuur terugbellen? - Nee, nu ben ik wakker. Uitbraak?
Mevrouw Angelina Cosuluccio belde over een uitbraak in haar huis.
Dat is een inbraak, geen uitbraak. Inbraak, dus. Waar?
Via Garibaldi 14.
Wacht eens.
Hoe zei je dat ze heette? - Angelina Cosuluccio.
Bedoel je soms Angelica Cosulich? - Ja, dat zei ik.
Inspecteur, ik ben hier.
Goedendag, inspecteur Montalbano. - Angelica Cosulich. Komt u verder.
Kijk nou. Dit lijkt sprekend op de inbraak bij m'n vrienden Peritore.
Hoezo, hebt u vannacht ook in uw buitenhuis geslapen?
Nee, de villa is van m'n neef.
Ik huur een kamer met badkamer van hem.
Het is m'n pied-à-terre.
Ziet u...
Ik ben verloofd, maar m'n verloofde werkt in het buitenland.
Hij is één week per jaar in Italië...
en ik heb ook m'n behoeftes...
Vindt u het goed als we naar het terras gaan?
Dit is echt een ramp.
Ik ben gisteravond naar Montereale gereden.
Daar heb ik m'n afspraakje opgepikt...
en toen zijn we naar m'n pied-à-terre gereden.
We hebben een glaasje gedronken, een beetje gekletst...
en toen zijn we naar bed gegaan. - En toen?
En toen werd ik wakker met flinke hoofdpijn.
Toen ik opstond, merkte ik dat alles weg was.
Wat is alles? - M'n horloge, ketting, tasje.
De sleutels van dit appartement. En toen zag ik dat de auto ook weg was.
Wat hebt u toen gedaan? - Ik ben snel naar huis gegaan.
Maar ik wist al wat ik zou aantreffen. - Hoe kwamen ze binnen, denkt u?
Het raam stond open, er zaten tralies voor.
Ze hebben de sleutel gepakt met zo'n telescoopstok.
Heeft u dat van die telescoopstok zelf bedacht?
Nee, die heb ik gezien, want hij lag er nog.
Luister, nu moet ik wat persoonlijke vragen stellen.
Dat mag, hoor. - Luister.
Bent u vaker met dezelfde man naar uw pied-à-terre gegaan?
Ik hou niet van kliekjes. - En hoe vaak doet u dit?
Zeker eens in de twee weken, maar er zijn wel eens uitschieters.
Wat voor werk doet u? - Ik ben hoofdkassier bij een bank.
En waar bent u geboren? - In Triëst.
Daar kwam m'n vader vandaan. Maar m'n moeder kwam uit Vigata.
U spreekt in het verleden. Zijn ze er niet meer?
Er was een gruwelijk ongeluk, ik was vijf.
Ik was er niet bij, ik was bij m'n grootouders in Triëst.
Luister eens, ik wil u om een enorme gunst vragen.
Zeg het maar.
Kunt u in uw rapport zetten...
dat er alleen in dit appartement is ingebroken?
En niet in de villa? - Dat zou kunnen, maar het is illegaal.
Als de mensen horen van de villa...
dan is m'n leven verwoest.
Tegen u ben ik eerlijk geweest...
maar als dit aan het licht komt...
Alstublieft? Dan ben ik u heel dankbaar.
Ik kijk wel wat ik kan doen. Goed?
Snapt u waarom ze dat hulpmiddel laten liggen?
Die telescoopstok? Net als de sleutels, hebben ze hem niet meer nodig.
Daarnaast wil die bende ons laten zien hoe slim en knap ze zijn. Logisch?
Heel logisch.
En dat verzoek van Cosulich, of we willen zwijgen over de pied-à-terre?
Wat dat betreft, weet ik het nog niet.
Ik wil haar tegemoetkomen, maar stel dat die jongen...
Dat is zo opgelost. Als ze aangifte komt doen...
vragen we z'n naam en gaan we met hem praten.
Maar dat is niet het enige probleem. Luister.
Als wij het verzwijgen...
zal de leider van de bende, Mr X, dat tegen ons gebruiken.
Dat zit er wel in.
Maar u zei zelf dat Mr X een opschepper is.
Stel dat die fout 'm dwarszit en hij zichzelf verraadt.
We doen het zo: We zeggen wat Cosulich wil...
en als iemand 't merkt, zeggen we dat 't expres was...
om Mr X uit zijn tent te lokken zodat hij fouten ging maken.
Weet je wat jij moet doen? Neem de vriendenlijst van Peritore...
en vraag na wie van hen een tweede huis heeft en wanneer ze erheen gaan.
Dan ga ik naar Zeno.
Heb je gehoord van die inbraken in buitenhuizen en stadswoningen?
Ja, bij Peritone en Lojacono. - Precies.
Er is een derde inbraak geweest, maar dat weet niemand.
Krijg ik het exclusieve nieuws? - Zoiets, ja.
Ik snap het al. Vertel, wat moet ik zeggen?
Dat er is ingebroken in het huis van Angelica Cosulich op Via Garibaldi 14.
En dat dezelfde bende als bij Lojacono en Peritore erachter zit.
Het enige grote verschil is dat deze inbraak alleen in de stadswoning was.
Ze lag te slapen en ze hebben haar verdoofd met gas. Dat is alles.
Wat wil je hiermee bereiken?
Weet ik niet. Maar laat het me weten als je reacties krijgt, ook anonieme.
Het komt om één en acht uur in 't journaal.
Bedankt, je bent een vriend. - Graag gedaan.
Wie is die mevrouw Canavò? - Een echte roddeltante.
Ze weet alles over die vriendenlijst. Het kan geen kwaad om met haar te praten.
Gaat u zitten. - Bedankt.
Goedendag. - Komt u toch verder.
Wilt u ook wat? - Nee, bedankt.
Ik heb diabetes, maar ik kan ze niet weerstaan.
Goed, wat wilt u weten over mijn vrienden?
Ik wil het liefst meer horen over Tavella, de boekhouder.
We weten dat hij gokt, maar heeft hij ook schulden?
Hij gokt graag en hij verliest bij de vleet.
Maar z'n vrouw Ernestina is rijk, zij betaalt altijd zijn schulden af.
Ernestina is dol op Guido en het komt altijd weer goed.
Wat kunt u nog meer vertellen? - Schaamteloze dingen.
Lojacono doet het met die vreselijke Vaccaro.
Ik zag ze een keer kussen in een hoekje, als een stelletje pubers.
Alsof ze elkaars amandelen wilden opeten. Hij legde z'n hand zelfs...
Bedankt. En verder?
Zij van Martorana is de minnares van Di Martino.
En Martorana is gek op spanning.
Ze wil het overal wel doen, het kan haar niet schelen of ze betrapt wordt.
Ze waren een keer op bezoek met z'n allen.
Toen iedereen weg was en ik naar bed ging, keek ik uit het raam...
en zag ik ze nog steeds in de auto zitten.
Hij had z'n broek op de enkels en zij...
Laten we doorgaan. - Zoals u wilt.
Als ik naar de rest kijk, zou ik zeggen dat het echtpaar Peritore het stoutst is.
Peritore? - Ze hebben een open huwelijk.
Hij kijkt graag toe terwijl z'n vrouw het met anderen doet...
en zij kijkt graag toe terwijl hij het met anderen doet.
En hij kijkt ook graag toe als zij het met een man en een vrouw tegelijk doet.
Caterina vertelde dat ze de nacht van de inbraak...
met z'n vieren in bed lagen, hij met een vrouw en zij met een man.
Weet u dat zeker? Ze waren toch hun trouwdag aan het vieren?
Ze vieren graag met z'n allen feest.
Kunt u ons iets vertellen wat ons helpt om die inbraken op te lossen?
Mijn vrienden zwemmen allemaal in het geld.
Die willen niks met inbraken te maken hebben.
Die willen alleen maar schaamteloze dingen doen.
Helaas heeft iedereen op de lijst tweede en derde huizen, ze zijn schatrijk.
Bel ze maar en vraag of ze ons waarschuwen als ze erheen gaan.
Dan moeten we voorbereid zijn. - Doe ik.
Hallo? - Met Angelica Cosulich.
Ik kom er nu aan, sorry voor de vertraging.
Geeft niks. Zodra u er bent, kunt u bij inspecteur Fazio aangifte doen.
Bent u er niet bij?
Als u geen andere verplichtingen heeft, kunnen we samen lunchen.
U kunt even naar m'n kantoor komen. - Goed, tot straks.
Goed.
Dag mevrouw. - Dag inspecteur, ga zitten.
Wat kan ik voor u doen? - Ik wil wat meneer bestelt.
Wat hebt u? - Vooraf heerlijke zeevruchten.
En spaghetti met zee-egels, vanmorgen gevangen.
Doen? - Goed.
En gegrilde mul. - Perfect.
Huiswijn erbij? - Prima. Wit?
Natuurlijk. - Prima, het komt eraan.
Ik wil iets zeggen, voor het geval dat ik lomp overkom.
Als ik eet, heb ik een hekel aan praten.
Luisteren kan ik wel, dus is het aan u als u wilt conserveren.
Waarom lacht u? - Ik praat ook niet graag als ik eet.
Echt waar?
Vreselijk, als ik moet eten met collegae die over het werk praten.
Kan ik me voorstellen. Mag ik?
Proost dan maar.
Angelica komt aan in Parijs en verblindt de paladijnen met haar schoonheid.
Nooit rapper was een herderin gevlucht, geschrokken van een adder in de wei...
dan Angelica haar schreden wendde, toen zij de ridder op haar pad herkende.
Het was Rinaldo, een der paladijnen, zoon van Aymon van Montauban.
Hij had zijn ros Baiardo zien verdwijnen en had het niet meer bij de toom gevat.
Zal ik u even naar huis brengen? - Moet u niet naar het bureau?
Niet meteen, eerst... - Eerst wat?
Eerst loop ik even naar de haven.
Mag ik meelopen? - Maar natuurlijk, graag.
Nog even over die gunst die ik van u vroeg...
Heeft Fazio er niks over gezegd?
We hebben besloten om uw verzoek in te willigen.
Zeer bedankt. Ik weet niet hoe ik u moet bedanken.
Hoeft ook niet.
Ik heb een snipperdag genomen. Ik wil 't appartement opruimen na de inbraak.
Ze hebben zo'n chaos achtergelaten. - Dat zal best.
En u? Waar bent u mee bezig?
Ik ben bezig met die inbraken, zoals u weet. Ook die bij u.
Wat doe jij nou? - Het spijt me echt.
We hebben een nieuwe computer, met joysticks en spelletjes. Ik test er eentje.
Prima. Is er voor me gebeld?
Voor u? Nee, niet voor u. - Zeker weten?
O ja, er belde wel een gewone man. - Hoe bedoel je, gewoon?
Gewoon, niemand bijzonders, snapt u? - Nee, leg eens wat duidelijker uit.
Hij wilde niemand in 't bijzonder spreken. - Goed, maar wat zei hij?
Ik begreep er niks van. Hij zei dat hij met een vriend die langskwam, wegging.
Dus ik heb hem fijne vakantie gewenst.
Heeft hij zijn naam genoemd? - Zeker, die heb ik opgeschreven.
Waar heb ik het gelaten? O ja, hier. Hier is het.
Sciocchino, zo heette hij.
Sciortino, zou dat kunnen? - Dat zei ik toch?
Nu ga ik door, want ik wil winnen.
Sciortino is naar zee met vrienden. - En ik heb Galluzzo vrij gegeven.
Dan sturen we iemand anders. - Die zijn er niet, door de bezuinigingen.
Geen benzine, geen auto's, geen personeel, niks hebben we.
Hallo? - Hallo Livia, met Salvo.
Ik bel even omdat ik zo weg moet en het wordt laat, anders ben ik er niet als je...
Ik begrijp het al. Moet je weer eens gaan posten?
Ik blijf vannacht op en jij lacht me uit?
Sorry, ik lach je niet uit, hoor. Geen sprake van.
Wat ben jij aan het doen? - Ik ben aan het koken.
Ik kom net binnen. - Hoe komt dat, problemen?
Het personeel kwam bij elkaar omdat de ontslagbrieven er nog niet zijn.
De directie zei dat er veel ontslagen vallen.
Ik weet het. Het zijn zware tijden.
Ik moet ophangen. Ik spreek je morgen. - Slaap lekker.
Slaap lekker.
Hallo? - Goedenavond, met Angelica Cosulich.
Goedenavond.
Ik heb 't bureau gebeld en zij gaven me uw privé-nummer.
Ik wilde u goedenacht wensen.
Bedankt. Helaas wordt het voor mij geen goede nacht.
Waarom niet? - Ik moet posten bij de villa van Sciortino.
Ik weet waar dat is. Denkt u dat ze vannacht toeslaan?
Dat zou kunnen. - Nou, werk ze en goedenacht dan maar.
Bedankt, u ook goedenacht.
Vindt u het vervelend dat ik hier ben?
Waarom bent u hier? - Ik kon niet slapen.
En ik wilde je weer zien.
En ik dacht dat een stelletje in de auto minder verdacht was.
Zullen we een stukje gaan lopen? - Goed.
Goedemorgen. - Goedemorgen Puccio, alles goed?
Prima, en met u? - Goed, ga je weg met de boot?
Zullen we een tochtje gaan maken? - Met de boot?
Goed idee, dan word ik wakker. Ik heb nauwelijks geslapen.
Ik wacht wel bij de boot. - Ik drink m'n koffie op en dan kom ik.
Kijkt u eens. - Bedankt.
Waar is die mooie dame? - Dat was een toevallige ontmoeting.
Ik zou ook wel wat van dat toeval willen.
Telefoon voor u. - Bedankt.
Hallo? - Het spijt me dat ik u stoor.
Maar de commissaris belde voor u en hij was woedend.
De haren op m'n armen stonden ervan overeind.
Wat wilde hij? - Dat zei hij niet.
Maar hij belt over een halfuur terug en dan wil hij dat u er bent.
Ik ben er over een halfuur, dag.
Hallo, u spreekt met Montalbano.
Ja, ik ben hier.
Ja, ik ben er nog steeds.
Dat is mijn probleem. U bent er nog steeds, terwijl u in de hel thuishoort.
U moet verdwijnen.
Deze keer moet u echt boeten.
Ik vrees dat ik u niet begrijp. - Nog niet.
Ik verwacht u onmiddellijk in m'n kantoor.
Goed hoor, bedankt.
Bedankt. - Graag gedaan.
'Het klopt niet dat de dieven alleen in het appartement van Cosulich waren.
Ze hadden sleutels gepakt in de villa...
Waarom heeft Montalbano dat detail weggelaten uit zijn rapport?'
Weer zo'n anonieme brief.
Bent u gek geworden? Ik eis een verklaring.
Mijn rapport was eerlijk en oprecht en deze brief staat vol fouten.
Het klopt dat Cosulich in de villa van haar neef heeft geslapen...
maar in die villa is niet ingebroken.
Hoe kwamen de dieven dan aan de sleutel?
Want u schrijft in uw rapport dat de deur niet was geforceerd.
Cosulich had de sleutel op het dashboard van haar auto gelegd.
Ze hebben de auto opengebroken, de sleutel gepakt en het huis leeggehaald.
Ik kon niet schrijven over een inbraak omdat die er niet geweest is.
Ik heb wel geschreven dat de auto was opengebroken...
dus is er niets weggelaten door mij.
Ik begrijp het. - Als ik even mag...
Het verbaast me dat een man met uw ervaring een anonieme brief gelooft.
Maar goed. Als dat alles was, ik heb een belangrijke afspraak.
Ga maar.
Maar in het vervolg houdt u me op de hoogte van alle details, duidelijk?
Heel duidelijk. Tot uw dienst.
Met Angelica, heb ik je wakker gebeld?
Ik ben in de villa van m'n neef en de stroom is uitgevallen.
De watertank is wel bijgevuld, maar zonder stroom pompt hij het er niet uit.
En straks zit ik een week zonder water. Kun jij me niet helpen?
Deze kant op.
De gereedschapskist en de meterkast.
Ik heb het wel geprobeerd, maar ik weet niet hoe het moet.
Hopelijk lukt het mij wel. - Goed.
Dan laat ik je maar met rust.
Ik moet gaan.
Kom eens mee.
Kijk, dit kreeg ik van de commissaris.
Wat vind jij ervan? Vreemd, toch?
Mr X verzwijgt dat Cosulich een appartement huurt bij haar neef...
en dat ze er was met een jongen.
Hij wil mij pakken zonder haar zwart te maken.
Zou er een verband zijn tussen hem en haar?
Dat kan alleen zij ons vertellen. Bel haar straks maar.
Waarom belt u niet? U kent haar beter. - Nee, doe jij het maar.
Ik ben er weer.
Mimì, wat fijn om je eindelijk te zien. - M'n eerste vakantie in vijf jaar.
Je mag meteen wat nachtdiensten draaien.
Fazio vertelt je over die vervelende inbraken.
Bel me als er iets is, hoe laat dan ook. - Goed hoor. Vertel.
Na de inbraak bij Lojacono, je weet wel, die minnaar van Vaccaro...
Ja, die weet ik nog.
Toen kwamen er nog twee, identiek aan die eerste.
Slaap je? - Nee, ik slaap niet.
Stop, politie.
Krijg nou wat.
Snel, naar de auto.
Ze begonnen om zich heen te schieten en toen zijn ze gevlucht.
Is er iemand geraakt, denk je? - Er zijn geen bloedsporen gevonden.
Hoeveel waren het er? - Drie.
Heb je hun gezicht gezien? - Ze droegen bivakmutsen.
En de Sciortino's? - Binnen. Wil je ze ondervragen?
Nee, nu nog niet. Misschien later.
De Sciortino's en hun gasten willen graag terug naar Vigata.
Ze krijgen hier de rillingen van. - De rillingen?
Heb je gezegd dat de dieven weg zijn? - Ja, maar ze zijn van streek.
Goed dan.
Hallo? - Niet ophangen, alsjeblieft.
Ik hang niet op. Vertel.
Ben je in de problemen gekomen vanwege die gunst die je me verleende?
Nee, er waren problemen vanwege een anonieme brief aan de commissaris.
Er stond in dat je de avond van de inbraak in de villa was.
Ik heb hem ervan overtuigd dat ik de waarheid heb verteld. Komt goed.
Goed, dan wil ik nog één ding zeggen.
Fazio vroeg me of ik iemand op de lijst van Peritore heb afgewezen.
Zeker, de halve lijst wilde me versieren.
Het werd ook wel eens vervelend.
Maar ik denk niet dat één van hen me zou chanteren.
Goed. Het was maar een hypothese.
Ik heb zelf een andere. - O ja? Welke dan?
De schrijver van die brief kent mijn gewoontes.
Maar hij had ze bekend kunnen maken om me kapot te maken.
Waarom heeft hij dat niet gedaan? - Ja, waarom?
Hij doet 't voor mij, om me gunstig te stemmen.
Ik snap het niet goed. Om geld van je los te krijgen?
Om mij te krijgen.
Maar vertel eens...
Wat ben je aan het doen? - Niks, ik ga zo wat eten.
Ik niet. - Waar ben je dan?
Hier.
Wat?
Hier, in Marinella.
In Marinella? Wat doe je hier, dan?
Ik wacht tot je opendoet. - Pardon?
Ik wacht tot jij opendoet.
Mag ik? - Kom binnen.
Hoe lang stond je daar al? - Best lang.
Kom verder.
Wat is het hier mooi, zeg. - Dank je.
Eet je met me mee? - Nee, dank je.
Misschien een glaasje wijn?
Proost.
Vertel eens, heb je niet getwijfeld of ik wel...
De deur zou opendoen?
Omdat er iemand bij je zou zijn? - Bijvoorbeeld.
Maar je vriendin is toch net vertrokken?
Wat weet jij van m'n vriendin?
Ik weet alles over je. Hoe oud je bent, wat je hobby's zijn.
Hoe je over bepaalde dingen denkt.
Toen je na de inbraak bij me wegging, ben ik gaan rondbellen...
en heb ik informatie verzameld.
Toen ik je meenam naar Enzo, wist je dat ik daar altijd heen ging.
En dat je niet graag praat tijdens 't eten. - Dus deed je net alsof...
Toen deed ik alsof. - Waarom dan?
Omdat ik meteen op je viel.
Ik wil gebruik maken van dit moment... - Nee, niet in jouw bed.
Probeer nou heel even serieus te zijn. - Dat kan ik niet, als ik blij ben.
Doe je best maar. - Goed, ik doe m'n best.
Fijn, bedankt. Luister.
Jij zei daarstraks dat die anonieme brief...
jou gunstig zou moeten stemmen.
Klopt dat niet? - Jawel, ik had er ook aan gedacht.
Maar dan moet je wel namen gaan noemen.
Van wie dan? - Iemand die niet op de lijst staat...
en die je het hof wilde maken. - Dat zijn er nogal wat.
Daarom vraag ik je of je mij die namen wilt geven.
Dat is niet niks. - Weet ik.
Dat is niet makkelijk, ik weet het niet.
Ik moet erover nadenken. - Goed, doe dat maar.
Ik weet het goed gemaakt.
Jij komt morgen naar mijn huis...
en dan geef ik je die namen.
Goed dan. - Perfect.
Dan ga ik maar. - Ik laat je even uit.
Tot morgen. - Oké.
Haar ziel bedwelmd...
haar zinnen en haar rede.
Wat doe jij nou? - Ik heb pauze.
Ik moet dat beest doden.
Waarom ga je van stoel naar stoel? - Omdat je dit met twee man moet doen.
Maar je bent alleen. - Maar dat weet de computer niet.
Ik doe alsof ik een maatje heb, dit is een spel waarbij je elkaar helpt.
Hoe dan? - Je speelt samen tegen anderen...
en ondertussen bescherm je je medespeler tegen gevaar.
Hoe gaat 't? - Groot gevaar.
Maar m'n partner, dat ben ik, gaat me uit de nesten helpen. Ik maak ze af.
Goed, zet hem op dan. - Bedankt. O ja, dat is waar ook.
Ik heb hem gedood. Deze zat in de brievenbus.
Bedankt. - Graag gedaan.
Ik maak hem af.
'Beste Montalbano, u bent zeer slim, maar u hebt ook veel geluk.
Ik bevestig hierbij dat de vierde inbraak eraan komt, eind deze week.
En die zal zeker slagen.
Nu de verdediging beter is, moet ik van tactiek veranderen.
Maar deze slag was voor u. Hoogachtend...' En geen afzender.
Wat bedoelt hij met mijn geluk? - Geen idee.
Maar dit bevestigt dat de vierde inbraak deze week gebeurt.
We moeten de overgebleven appartementen bewaken.
Er zijn nog veertien appartementen over.
Maar ze liggen dicht bij elkaar. Ik denk dat zeven man en twee auto's genoeg is.
Daarmee kunnen we alles in de gaten houden.
Met twee auto's? - En vijf fietsen.
Gaan we op de fiets? - Ja, net als vroeger.
Ze stonden in het magazijn, ik heb ze laten opknappen.
Het is te proberen. Die inbraak van vannacht bewijst dat 't om die lijst draait.
Laat eens zien.
Ik wil dat je Schirò, Schisa, Maniace en Costa als eerste checkt.
Sorry, maar waarom net die vier? - Een weduwnaar en drie vrijgezellen.
Als je de leider van een bende wilt zijn, kan een echtgenote lastig zijn.
Tenzij ze zelf ook in de bende zit. - Klopt, maar begin maar met die vier.
Goed. - Er is nog iets.
Cosulich belde gisteren met een hypothese.
Volgens haar wil Mr X verzwijgen wat zij in die villa deed...
om haar in de toekomst te kunnen chanteren.
Heeft ze verdachten?
Ze geeft me wat namen als ik vanavond bij haar ga eten.
Wat is er? - Wat er is?
Dat is niet zo verstandig.
Sorry dat ik het zeg, maar als iemand u bij haar naar binnen ziet gaan...
wat denkt diegene dan? Dat u die dame beschermt...
of dat u en die dame...
Dat had ik niet bedacht. Ik vraag of ze hier komt.
Dat is beter.
Wat een verrassing. Hallo, komt u toch zitten.
Helaas, we moeten snel door. - Wat wilt u weten?
Informatie over vrienden van u.
Ja, over Francesco Costa bijvoorbeeld. - Die heeft een plasticfabriek.
Dat weten we. En hij wordt aangeklaagd wegens luchtvervuiling...
en illegale afvalverwerking.
Hij heeft topadvocaten en hij is glad. Geld en dames, dat is z'n leven.
Weet u of er iets is geweest tussen hem en Cosulich?
Dat had hij wel gewild. Hij liep een tijdje als een hondje achter haar aan...
maar ze negeerde hem. - Wat deed hij toen?
Niks, de week daarop had hij een ander.
Hij gooit een haakje uit en als ze niet bijten, gaat hij verderop vissen.
En wat weet u over Ettore Schisa?
Ettore is architect, en erg aardig. - Heeft hij ooit geldproblemen gehad?
Welnee, hij verdient genoeg.
En zou hij iets met Cosulich gehad kunnen hebben?
Onmogelijk. - Hoezo?
Hij valt op mannen. Maar dat zijn zijn zaken, toch?
Wat wilt u nog meer weten? - Ja. Kent u Giorgio Maniace?
Wat zal ik over die stakker zeggen? - Hoezo, stakker?
Nadat hij z'n vrouw was verloren, was die arme Giorgio...
Dat ongeluk van een paar jaar terug? - Een ernstig ongeluk, en zijn schuld.
Hij viel in slaap en ramde een andere auto.
Z'n vrouw en het stel in de andere auto kwamen om. Hij was er kapot van.
Hij gaf z'n bedrijf aan de werknemers...
en sindsdien doet hij alleen aan vrijwilligerswerk en liefdadigheid.
Dat soort dingen.
Ik snap het. Nog meer? - Nee, we zijn klaar.
U hebt ons goed geholpen. - Graag gedaan, kom nog eens langs.
Ik zal jullie even uitlaten.
Heeft iemand je gezien? - Volgens mij niet.
Kom verder.
Dit lijkt wel een ander huis. - Klopt, het was twee dagen werk.
De schoonmaakster heeft geholpen. - Wat hadden ze gestolen?
Heb je de lijst niet gezien?
Een kapitaal aan sieraden en bont. - Waar bewaarde je die?
De sieraden in een kluisje in m'n werkkamer, verstopt achter 'n schilderij.
Er zaten erfstukken van m'n moeder bij. Ik heb m'n passie van haar geërfd.
Maar die bontjassen waren echt van haar.
Waarom bracht u die sieraden niet naar de bank?
Dat was niet zo verstandig geweest.
Hoe zal ik het zeggen? Dan zou er nog meer over me geroddeld worden.
Ben je hierheen gekomen om me te verhoren?
Ga zitten.
Daar komen muggen op af.
Ga je nu al weg?
Het wordt zo licht.
Zie ik je straks nog?
Laten we bellen.
Wat nu weer? Hallo?
Inspecteur, inspecteur. - Wat is er, Catarella?
Er was een uitbraak. - Een inbraak? Waar dan?
In hetzelfde gebouw als Peritore, van de eerste inbraak.
Er belde ene Piretta. - Piretta? Niet Pirrera?
Wanneer belde hij? - Nu net.
En Fazio? - Die is er al heen.
Bel hem maar, dat ik eraan kom. Bedankt.
Vanmorgen om acht uur stopte er een busje.
Ze kwamen de antenne van Pirrera afstellen...
en vroegen de sleutel van de daktrap. - En die hebt u gegeven?
Een kwartier later kwamen ze terug, ze bedankten me...
en gaven me de sleutel terug.
Hoeveel mannen? - Drie.
Hebt u hun gezichten gezien? - Twee wel, een had 'n pet en zonnebril.
Een pet en een zonnebril?
Hartelijk bedankt. - Graag gedaan, inspecteur.
Praat jij me even bij? - Er is niet veel aan toe te voegen.
Ze zijn via het dakraam het huis van Pirrera binnen gegaan.
Ze gingen naar de kluis, haalden 'm leeg en vertrokken.
Wat doet die Pirrera? - Hij is juwelier.
Hebben ze nog meer meegenomen? - Zo te zien niet.
Pardon.
Goedendag, ik ben inspecteur Montalbano.
Vertelt u eens, wat zat er in die kluis? - Tja, we zijn juweliers.
Er zaten kostbaarheden in. Van heel veel waarde.
Heeft u geen kluis in uw juwelierszaak?
Ja, maar we bewaarden ook wat stukken thuis.
Het had erger gekund, gelukkig waren we in de zaak.
Stel je voor wat er was gebeurd als we thuis waren.
Er zijn zoveel slechte mensen tegenwoordig.
In zekere zin hebt u gelijk.
Mag ik? - Natuurlijk.
Wilt u een lijst maken van alle sieraden die gestolen zijn...
en aangifte komen doen op het bureau? Goed?
Bedankt en tot ziens. Mevrouw.
Stop maar met de nachtelijke surveillances.
We hebben de wedstrijd verloren. Dit was de vierde inbraak...
hun tactiek is veranderd en wij zijn gedold.
Pirrera is onderweg voor z'n aangifte. Maar er is iets belangrijks gevonden.
Deze lag op het dak.
Een autosleutel, van de inbrekers, denken ze.
Zijn er vingerafdrukken? - Nee, en ook niet op de kluis.
En er is me iets ingefluisterd. - Vertel.
Het was geen gefluister, meer geschreeuw.
Pirrera is een woekeraar.
Goed om te weten. - En er klopt nog iets niet.
Vertel. - Hoe kan zo'n professionele bende...
zo'n domme fout maken? Je verliest toch geen sleutel op het dak?
Zij denken dat wij achterlijk zijn. Zijn wij achterlijk?
Wij zijn niet achterlijk. Heb jij alle nummers van de vriendenlijst?
Ik wil dat je ze belt...
en zorgt dat ze binnen een uur hier zijn met alle auto's die ze hebben.
Over een uur? - Binnen een uur.
En als iemand weigert? - Dan halen we ze op, in de boeien.
Sorry, maar beseft u wel wat u doet? - Hoezo?
Dit zijn rijke mensen.
Die hebben belangrijke vrienden die het hogerop gaan zoeken om te klagen.
Dat zal me een rotzorg zijn. Duidelijk? - Overduidelijk.
Het is de sleutel van de auto van meneer Tavella.
Daar had ik al op gegokt. - Dacht u dat al?
Ja, maar om een andere reden. - Wat doen we nu?
Stuur iedereen weg met veel excuses, behalve Cosulich en Tavella.
Waarom niet alleen Tavella? - Als rookgordijn.
Stuur eerst Cosulich naar binnen.
Goedendag. - Excuses voor het oponthoud.
Ik wilde alleen zeggen dat we uw namen hebben nagetrokken.
Maar geen van beiden kan de anonieme brief geschreven hebben, helaas.
Ach, het was ook maar een hypothese. - Een poging.
Tot ziens. - Tot gauw.
Stuur Tavella naar binnen.
Dag meneer de boekhouder, komt u binnen.
Sorry voor de vertraging, ik moest iets checken.
Ik snap niet waarom ik moest blijven. - Dat komt wel.
Waar werkt u? - Bij de gemeente, als boekhouder.
Was u vanochtend op het werk? Waarom niet?
Ik was m'n vrouw aan 't helpen. Er komen vanavond gasten...
die zoals altijd komen bridgen. - Ik begrijp het.
Waar is uw autosleutel? - Die heb ik hier net ingeleverd.
Kijk even goed. Is dat uw autosleutel?
Ja, die is van mijn auto. - Waarom zitten er geen afdrukken op?
Hoe kan dat? Zonder sleutel was ik hier niet.
Omdat u niet deze sleutel hebt gebruikt, maar een andere.
De inspecteur heeft de sleutels verwisseld.
Ik snap 't niet. Hoe komen jullie aan de andere sleutel?
Die lag op het dak van Pirrera, waar is ingebroken. Maar dat weet u al.
Ik zweer het, ik heb hier niks mee te maken.
De reservesleutel hangt bij mij thuis, achter de voordeur.
U kunt uw vrouw even bellen. Eerst een nul.
Hallo, Ernestina? Nee, er is niks met me gebeurd.
Luister, wil je iets voor me doen?
Wil je kijken of de reservesleutel van de auto nog op z'n plek hangt?
Niet? Hangt hij er niet?
Heb je echt goed gekeken?
Ja. Ik kom eraan, geen paniek. Dag.
Wat zal ik zeggen?
U weet niet sinds wanneer hij weg is? - Geen idee.
Hij hing daar met die van de zolder en de keuken.
Geeft u wel eerlijk antwoord? - Hoezo, dat doe ik steeds al.
Was u Pirrera geld schuldig?
Dat is geen geheim, iedereen weet het. - Uw vrienden ook?
Jazeker. - Hoeveel?
Het begon met 100.000 euro.
En dat liep op tot 500.000.
Dus Pirrera is een woekeraar. - Komt u er ook achter?
Hij melkt al dertig jaar het halve dorp uit.
Meneer Tavella, ik moet u helaas vasthouden.
Als ik zo vrij mag zijn...
Ik vind hem wel erg sneu. - Tavella?
Hij is een typische zondebok. - Ja, maar we kunnen hem niet vrijlaten.
Hij heeft geen alibi, wel een motief en dan die sleutel nog.
Komt goed. Morgen ga jij naar Officier Catanzaro, ik heb hem al gebeld...
voor omzetting naar huisarrest. Jij brengt hem thuis...
en zegt dat hij niemand mag zien of bellen, en z'n vrouw ook niet.
Dan denkt de bendeleider dat we erin zijn getrapt.
Hoe denkt u dat het zit?
Ik denk dat die autosleutel al een tijd geleden is gestolen.
En de dief hoort bij de vriendengroep? - Jazeker.
Ik snap het niet, die hele groep is schatrijk. Waarom zou je dan stelen?
De dief zocht iets wat hij in de kluis van Pirrera vond.
Dat snap ik. En de andere inbraken? - Om ons af te leiden.
Hallo? - Inspecteur, met Fazio.
Zeg het eens. - Er is een lijk gevonden.
Een dode? Waar? Op een pad in Bellagamba.
Wie heeft hem gevonden? - Een boer, Catarella verstond hem niet.
Heb je nog meer informatie? - Ja, het lijk ligt bij een oversteekplaats.
Er zit 'n kogel in de schouder, de wond is ontstoken.
Maar hij is ook in z'n hoofd geschoten.
Pasquano en de forensische dienst komen eraan.
Laat de conciërge van Pirrera komen om het lijk te identificeren.
Denkt u dat... - Geen idee, maar het kan geen kwaad.
De conciërge herkende hem niet.
En wat zei Pasquano? - Die beantwoordt nooit vragen.
Zeker verloren met kaarten. Maar ik weet al wat hij gaat zeggen.
Wat dan?
De schouderwond is 48 uur ouder dan de hoofdwond.
Weten jullie echt niet wie dat eerste schot gelost heeft?
Jij natuurlijk. - Ik?
Bij dat vuurgevecht bij de Sciortino's wist je niet of je iemand had geraakt.
Waarschijnlijk heb je er eentje in z'n schouder geraakt.
Toen ging die wond ontsteken en omdat ze niet naar het ziekenhuis konden...
hebben z'n maten hem gedood.
Als we Pasquano zien, kunnen we vragen of ik gelijk heb.
Sterker nog, we bellen hem meteen even.
Hallo? - Inspecteur Montalbano hier.
Wat kunt u me vertellen? - Kies maar. Roodkapje...
een goed boek of een mop? Kent u die van de dokter en de zuster?
Toe nou, het is laat en ik ben moe. - Precies, daarom...
Er is iets wat ik wil weten. - Dat weet ik al.
Ik ga het lekker niet zeggen. - Waarom bent u zo dwars?
Omdat ik het zat ben. - Mag ik één vraag stellen?
Eentje maar? Kom maar op.
Is die kogel al uit de schouder? - Hoezo, hebt u boter op uw hoofd?
Hoezo dat? - Omdat de politie op mensen schiet...
zonder dat iemand het merkt. - Dat wilde ik weten, bedankt.
Hartelijk dank voor uw behulpzaamheid en veel succes aan de speeltafel.
Krijg de...
Bij de laatste inbraak waren er drie dieven.
Dan heeft Mr X zelf meegedaan aan de laatste inbraak.
Dan nam hij wel een groot risico. - Klopt, maar hier ging het hem om.
Nu moeten we ons afvragen wat er voor interessants in die kluis lag...
en wat hiervoor de aanleiding was. - Hoe bedoel je?
We zijn het eens dat Mr X bij die vriendengroep hoort, toch?
Maar waarom besloot de dader van de ene op de andere dag...
om de huizen van z'n vrienden te gaan beroven?
Misschien is er onderling iets gebeurd. - Precies.
Toe dan. - Is dit nog hetzelfde spel?
Hoe sta je ervoor? - Slecht, de vijanden komen eraan.
Ik ga m'n partner vragen, dat ben ik, om ze af te leiden zodat ik kan ontsnappen.
Wat doe je nou? - Sorry, het is ook zo spannend.
Natuurlijk. Twee mensen werken samen om een derde schade toe te brengen.
Natuurlijk. Wat ben ik dom dat ik daar nu pas op kom.
Bedankt. - Graag gedaan, hoor. Ik ga winnen.
Mag ik ook iets zeggen?
Laat mij nou ook iets zeggen, alsjeblieft.
Maar waarom zou ik zoiets belangrijks voor je verzwijgen?
Is dat zo?
Ik heb nooit iets voor je verborgen.
Ik zweer het.
Geloof je me?
Geloof je me, of niet?
Weet je wat jij kunt?
Klootzak.
Ik heb nooit iets voor je verborgen. Ik zweer het.
Geloof je me? Geloof je me, of niet?
Inspecteur, inspecteur. - Wat is er gebeurd?
Pirrera heeft zelfmoord gepleegd. - Wie heeft je dat verteld?
Zijn vrouw belde net op.
Weet Fazio ervan? - Ja, hij heeft het thuis gedaan...
en Fazio is er al heen. - Ik kom eraan.
Het lijkt op zelfmoord. Hij heeft ook een briefje achtergelaten.
'Ik moet boeten voor mijn daden.'
Wie heeft hem gevonden? - Zijn vrouw, de stakker.
Ze kon me nog net vertellen dat hij vroeg was opgestaan...
om de administratie te doen.
En toen hoorde ze een schot.
Is ze nog in huis? - Ja, daar.
Het spijt me, mevrouw, maar ik...
Ik moet u wat vragen stellen. Kunt u ze beantwoorden?
Heeft u enig idee waarom uw man dit heeft gedaan?
Absoluut niet. Ik snap niet waarom Antonino...
Was hij erg geschrokken van de inbraak?
Toen we thuiskwamen en zagen dat de kluis open was...
ging Antonino helemaal door het lint.
Wist u wat er in de kluis zat? - Die kluis was van m'n man.
Alleen hij kende de combinatie.
De avond na de inbraak werd m'n man gebeld. Het was een lang gesprek.
Heeft u gehoord waar het over ging? - Nee, niks.
Hij stuurde me de kamer uit.
En na dat gesprek was uw man heel gespannen?
Hij deed de hele nacht geen oog dicht.
Binnen.
En? Is het zeker zelfmoord? - Ja, Pasquano heeft het bevestigd.
De forensische dienst onderzoekt het handschrift op het briefje.
Wat is er aan de hand? - Er belt iemand en ik versta hem niet.
Waarom moet ik hem dan spreken? - Het enige wat ik versta, is uw naam.
Heeft hij z'n naam genoemd? - Nee.
Geef hem dan maar.
Inspecteur Montalbano? - Ja, wie is dit?
Luister goed. Het doodvonnis van Cosulich is getekend.
Wie is dit? Hallo?
Wie belt nou de politie vóór een moord? - Dat zat ik ook al te denken.
Wat wil hij hiermee zeggen? - Het tegenovergestelde van wat hij zegt.
Hij wil dat we Cosulich beschermen. - Precies.
Siciliaans-Amerikaanse bank Vigata.
Montalbano hier, mag ik mevrouw Cosulich spreken? Het is dringend.
Ik geef haar meteen. - Hallo?
Angelica, met Salvo. Luister goed, verlaat de bank onder geen beding.
Ik kom je nu halen, blijf waar je bent.
Opschieten.
Waarom is ze buiten?
Help.
Hoor je me? Angelica, hoor je me?
Maak je geen zorgen.
Rustig maar, alles komt goed.
Stuur een ambulance naar Piazza Masaccio. Snel, het is ernstig.
Wil je een collega halen? - Doe ik.
Goed, bedankt.
Die motor blijkt gestolen te zijn. - Dacht ik al.
Hallo. - Falletta, aangenaam.
Ik had tegen mevrouw Cosulich gezegd dat ze niet naar buiten moest gaan.
Waarom ging ze toch mee? - Wij wisten van niks.
Ik vroeg of Angelica mee ging eten, zoals elke dag.
Ze zei dat ze niet lekker was en binnen bleef.
Waarom kwam ze dan toch buiten? - De bank is gesloten tijdens de lunch.
Dat is de regel. Vandaar dat ze toch meeging.
Dit zag niemand van ons aankomen, natuurlijk.
Mag ik u iets vertellen?
Ga uw gang.
Angelica was de afgelopen dagen anders dan normaal. Ze was zichzelf niet.
Hoe was ze dan wel? - Nerveus, heel nerveus.
Af en toe was ze heel kortaf.
Alsof ze het gevoel had dat er iets ergs ging gebeuren.
Inspecteur, toen Angelica zes maanden geleden bij ons kwam werken...
veranderde de hele sfeer. Het werd vrolijker, levendiger.
En die glimlach van Angelica...
Goed, bedankt. - U bedankt.
Ik kom uit het ziekenhuis, de operatie is geslaagd.
Ze ligt op de intensive care.
Maar de eerste 24 uur zijn kritiek, ze weten nog niet of ze buiten gevaar is.
Hebt u iets ontdekt? - Ja, iets nieuws in de vriendengroep.
Door iets wat die collega vertelde. - Wat dan?
Angelica is hier pas zes maanden geleden naar toe gekomen.
Wie heeft haar in de groep geïntroduceerd?
Dat zoek ik wel uit. - Koffie?
Ga dan maar snel.
Waar bent u geboren? - Triëst, daar kwam m'n vader vandaan.
M'n moeder kwam hier uit Vigata.
Angelica Cosulich, dochter van Dario en Clementina Baio.
Waar... hier. Ettore Schisa.
Zoon van Manuele en Francesca Baio.
Hallo, Catarella. - Zeg het eens.
Is er een digitaal archief van de krant van Montelusa?
Ja, ik heb er wel eens iets in opgezocht.
Zoek even op of er in 1984 een auto-ongeluk is gebeurd...
waarbij een echtpaar is omgekomen. Dit zijn de namen:
Dario Cosulich en Clementina Baio.
Heb je gedaan wat ik vroeg? - Ja, ik heb het uitgeprint.
Goed zo. Heel goed. - Dank u wel.
'Vigata, 3 oktober 1984.
Vanochtend zijn op Via Rosalino Pilo 104 de lichamen gevonden...
van Dario Cosulich, 45 jaar, en zijn vrouw Clementina Baio, 40.
Het gaat hier om een moord en zelfmoord.
Een week eerder had Dario faillissement aangevraagd.
Een crime passionel is uitgesloten.' - Ga door.
'Cosulich kon zijn torenhoge schulden bij woekeraars niet meer afbetalen.'
Precies. Wat denk je ervan?
Waarom zei Angelica dat haar ouders waren verongelukt?
Daar komen we zo achter, kom mee.
Hallo.
We zijn hier... - Dat weet ik, voor de inbraken.
Kom verder.
Komt u mee?
Zo inspecteur, de hele buit ligt hier. Er ontbreekt niks.
U hebt een reeks inbraken in scène gezet...
om de aandacht af te leiden van hetgene waar het u echt om ging:
Die inbraak bij Pirrera.
Wat voor belangrijks lag er in de kluis? - Pirrera was 'n gewetenloze woekeraar.
Hij ruïneerde tientallen families, ook de onze.
Waarom de uwe?
Pirrera leende geld aan m'n vader en Dario Cosulich.
En dat was hun ondergang. Ze waren met de zusters Baio getrouwd.
M'n vader runde samen met oom Dario een stoffenwinkel.
Toen doodde oom Dario zijn vrouw en pleegde hij zelfmoord.
En m'n vader stierf twee jaar later aan een gebroken hart.
Maar dat beantwoordt mijn vraag niet. Wat lag er in die kluis?
Alle administratie van z'n woekerpraktijk.
Brieven, briefjes die zijn band met de Cuffaro-clan bewezen.
Wanneer besloot u zich te wreken?
Ik dacht er constant aan.
En dat werd versterkt toen Angelica hierheen werd overgeplaatst.
We hebben er hele nachten over gepraat.
Waar hebt u die inbrekers gevonden? - In Sicurdiana.
En hun namen? - Salvatore Geloso...
Vito Indelicato en Angelo Tumminiello.
Die laatste is door een van jullie neergeschoten.
En toen hebben de andere twee hem vermoord.
En toen hebt u de inbraak bij Angelica in scène gezet...
zodat zij mij in de gaten kon houden.
Ze zou ons op de hoogte houden, maar toen heeft ze ons verraden.
Angelica vertelde ons dat jullie bij het huis van Sciortino gingen posten.
En toen besloten Tumminiello en de anderen om jullie in de val te lokken.
Maar toen zei Angelica tegen ons...
dat die surveillance niet doorging.
Na de schietpartij bij Sciortino ontkende ze alles.
Maar ik wist dat ze ons had verraden...
en dat wisten de anderen ook.
Ik heb jullie gebeld en gewaarschuwd dat Angelica gevaar liep.
Maar het was tevergeefs.
Nog één vraag: Wat zei u tegen Pirrera in dat telefoongesprek?
Dat ik al z'n papieren naar de politie had gebracht.
En dat ik daarna de Cuffaro's had gebeld. Hij kon geen kant meer op.
Dus schoot hij zich door het hoofd.
Hij wilde het liever zelf doen dan dat hij zich liet vermoorden.
Er was in deze hele geschiedenis één oprecht moment geweest.
Die nacht, toen ze naar de villa van Sciortino kwam.
Ze riskeerde haar eigen leven om het mijne te redden.
Uiteindelijk had ze me niet verraden.
Angelica was wel schuldig, maar ze was een schuldig slachtoffer.
Misschien wist ze al vanaf het begin dat het zo zou aflopen.
En misschien was haar glimlach daarom...
zo melancholiek.