Φτάσαμε στο Πάρκμαν.
Στρατιώτη.
Εδώ είμαστε.
Μου είπαν να σε ξυπνήσω στο Πάρκμαν.
Ποιος;
Αυτοί που σ' έβαλαν εδώ.
Μου είπαν ότι ζούσες στο Πάρκμαν.
- Σωστά; - Ναι.
Κάποτε.
ΚΑΙ ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΗ ΣΕ ΜΑΣ
- Μόνο αυτές οι δύο; - Ναι.
Όχι, ευχαριστώ. Πάμε για μια μπύρα;
Όχι, ευχαριστώ. Όλα είναι κλειστά.
Πού πας;
Θα έφευγες χωρίς εμένα;
Μωρό μου, είναι λίγο νωρίς για...
Καλός είσαι εσύ. Ζητάς σε κάποιον να ταξιδέψει μαζί σου και μετά...
Για περίμενε. Εγώ σου ζήτησα να έρθεις;
Αν δε μου το ζητούσες, νομίζεις θα 'ρχόμουν;
Τι νομίζεις ότι είμαι, καμιά αλήτισσα;
Στο Τζίλις Γκριν Ρουμ, στο Σικάγο.
₯μουν με τον Ρέιμοντ.
- Τον Ρέιμοντ; - Αυτός που χτύπησες.
- Σωστά. - Θυμάσαι τώρα;
Θα ήθελα να το ξεχάσω.
Ντέιβ, ήσουν πολύ γλυκός μαζί μου.
- Κοίτα... - Ξέρεις κάτι;
Θα ήθελα ένα μαλακό κρεβάτι. Τι λες να...
πάμε να ξεκουραστούμε...
και μετά να γνωρίσουμε τους δικούς σου.
Αυτό είναι το μεγαλύτερο κομπλιμέντο για μία κοπέλα.
- Να της γνωρίσεις τους δικούς σου. - Κοίτα, γλυκιά μου.
Αισθάνομαι άσχημα που σ' το λέω, αλλά εδώ δεν είναι μέρος για σένα.
Δε με θέλεις εδώ;
Δεν εννοούσα αυτό.
Όμως, έχω πολλές δουλειές να κάνω.
Γιατί δεν πας κάπου να ξεκουραστείς και να φρεσκαριστείς;
Το λεωφορείο φεύγει στις... 12 ή 12:30, δεν ξέρω.
Δεν είναι ανάγκη, Ντέιβ.
Σ' έβγαλα απ' το δρόμο σου.
Πενήντα δολάρια.
Χίλια συγγνώμη.
Ξέρεις πώς είναι. Μεθάς...
γνωρίζεις μία κοπέλα...
Είσαι καλό κορίτσι. Σε συμπαθώ.
Να προσέχεις.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΠΑΡΚΜΑΝ
Γεια σου.
Με είχε πάρει ο ύπνος.
- Θα μπορούσα να σε ληστέψω. - Μόνο αν ήθελες γραμματόσημα.
Θέλω το καλύτερο δωμάτιο.
Θα δώσεις επτάμισι δολάρια;
Είχα πει, ότι αν επιστρέψω θα πάρω το καλύτερο δωμάτιο.
Είναι το 101.
Χερς;
- Ξέρεις τον Φρανκ Χερς; - Είναι αδελφός μου.
Δεν ήξερα ότι είχε αδελφό.
Το ίδιο είχα αρχίσει να πιστεύω κι εγώ.
- Δε του μοιάζεις. - Ευχαριστώ.
ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟ ΦΡΑΝΚ ΧΕΡΣ
Από 'δώ.
Θέλετε τίποτα άλλο, κ. Χερς;
Μπορείς να μου φέρεις έναν κουβά πάγο;
Και...
έχω μία επιταγή για 5.500 δολάρια. Θέλω να την πας...
στην Εθνική Τράπεζα και μόλις ανοίξουν να την καταθέσεις.
Πέντε χιλιάδες πεντακόσια;
Σωστά.
Πάρε μου και δυο μπουκάλια ουίσκι.
Οποιοδήποτε ανάμικτο ουίσκι.
Στην Εθνική δεν είπες;
Ναι.
Ο αδελφός δεν είναι στέλεχος στην άλλη τράπεζα;
Στο Ταμιευτήριο Πάρκμαν;
Έτσι νομίζω.
Δεν μπορώ να φύγω μέχρι να έρθει ο ρεσεψιονίστ.
Οι τράπεζες όμως, δεν ανοίγουν πριν τις δέκα.
Στις δέκα είναι μια χαρά.
Φόκνερ.
Στάινμπεκ.
Τόμας Γουλφ.
ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΝΤΕΒΙΝΤ ΧΕΡΣ
- Έχει πολύ μοντέρνο σχέδιο. - Είναι υπέροχο.
- Καλημέρα, κυρίες μου. - Καλημέρα.
- Ψωνίζετε κι όλας για το γάμο; - Κοιτάμε ασημικά.
Βιρτζίνια, δεν είχα την ευκαιρία να σε συγχαρώ.
- Ευχαριστώ. - Βρήκατε τίποτα καλό;
Της αρέσει το μοντέρνο σχέδιο κι αυτή αποφασίζει.
Εγώ όμως, δε βρήκα κάτι.
Προσωπικά, προτιμώ το παραδοσιακό σχέδιο...
πολλές όμως διορατικές κυρίες προτιμούν το μοντέρνο.
Να σας δέιξω το σχέδιο Τόμπι. Είναι υπέροχο.
Φρανκ, μόλις άκουσα ότι ο αδερφός σου επέστρεψε.
Δεν είναι συναρπαστικό;
Έχει κλασσικές γραμμές, διατηρώντας την απλότητα του μοντέρνου.
Δεν είναι συναρπαστικό που επέστρεψε ο αδελφός σου;
Ναι, ο Ντέιβ. Βεβαίως και είναι. Χαιρόμαστε που γύρισε.
- Υποθέτω ότι... - Σαν στο σπίτι σας...
Αλ να τις προσέξεις ιδιαιτέρως.
Θα προσπαθήσω, κ. Χερς.
Μισό λεπτό. Μόλις μπήκε.
- Καλημέρα. κ. Χερς. - Καλημέρα, Ίντιθ.
Είναι για σας.
- Ποιος είναι; - Ο Νεντ Ντίκον. Λέει είναι σημαντικό.
Εννοεί σημαντικό για εκείνον.
Γεια σου, Νεντ. Τι σε προβληματίζει;
’κουσες ότι ο αδελφός σου επέστρεψε;
Φυσικά και το ήξερα. Μου τηλεφώνησε σήμερα το πρωί.
Σου είπε ότι...
κατέθεσε $5.500 στην άλλη τράπεζα;
Φρανκ, ως διευθυντής του Ταμιευτηρίου Πάρκμαν...
σου λέω ότι αυτό δε σε τιμά.
Είμαι σίγουρος ότι μπέρδεψε τις τράπεζες.
Το ξέρω, Νεντ.
Ξέρω ότι εσύ με διόρισες.
Σίγουρα. Θα το ξεκαθαρίσω.
Ναι.
Οπωσδήποτε. Γεια σου.
Συμβαίνει κάτι, κ. Χερς;
Όχι. Τίποτα απολύτως.
- Ντέιβ; - Πέρασε, εδώ είμαι.
- Πώς ήξερες ότι ήμουν εγώ; - Το υπέθεσα.
Ντέιβ, καλωσόρισες, αλητάκο.
- Κάθισε. - Χαίρομαι που σε βλέπω, μικρέ.
Πέρασε πολύς καιρός.
- Δεκαέξι χρόνια. - Παλιοτόμαρο.
Δεκαέξι χρόνια και ούτε μία κάρτα.
Δεν το 'ξερα ότι ανησυχούσες για μένα.
Μια χαρά φαίνεσαι, Ντέιβ.
Ξέρω, έχουν αρχίσει και μου πέφτουν τα μαλλιά.
Όπως λένε: "Όποιος σκέφτεται πολύ, του πέφτει το μαλλί".
Χάνεις τα μαλλιά σου αλλά όχι το χιούμορ σου.
- Θέλεις ένα ποτό; - Στις 10:30 το πρωί;
Δεν κοιτάζω το ρολόι.
Γράφεις ακόμα; Όταν βλέπαμε τα βιβλία σου...
ξέραμε τουλάχιστον ότι ζεις.
- Σταμάτησα. - Γιατί; Τα πήγαινες τόσο καλά.
- Έχεις... - Ο γέρος ζει;
Δεν τα 'μαθες;
Ο Θεός να τον αναπαύει. Πέθανε πριν πέντε χρόνια περίπου.
Προς το τέλος, Ντέιβ, ήταν πολύ δύστροπος.
- Απ' το ποτό; - Από τι άλλο;
Ωραία οικογένεια.
Περίμενε να δεις τη νέα γενιά.
Η ανιψιά σου είναι πραγματική κυρία.
Γιατί δε μαζεύεις τα πράγματά σου και να μείνεις σε μας;
Έχουμε πολύ χώρο.
Έτσι νομίζω τουλάχιστον.
Όχι, ευχαριστώ, Φρανκ. χω βολευτεί εδώ.
Θα πάρω την ’γκνες να ετοιμάσει μπριζόλες.
- Θα φας μαζί μας σήμερα. - Συγγνώμη, Φρανκ, έχω σχέδια.
Τι σκοπεύεις να κάνεις, Ντέιβ;
Γιατί αποφάσισες να γυρίσεις στο Πάρκμαν;
Μίλησα σε κάποιους μεθυσμένους φίλους μου...
- ...και τους είπα πού γεννήθηκα. - Πού είναι το κακό; Εδώ γεννήθηκες.
Πώς ήξερες ότι ήμουν εδώ;
Σχεδόν όλοι στην πόλη ήξεραν πριν από μένα.
Θα μπορούσες να τηλεφωνήσεις. Μου το χρωστάς.
Σου χρωστάω πολύ περισσότερα.
Τετρακόσια δέκα δολάρια. Σου 'χω την επιταγή έτοιμη.
Για ποιο πράγμα;
Για το φαγητό και τη διαμονή στο άσυλο της κας Μίλμαν.
Τρισήμισι δολάρια την εβδομάδα απ' τα δώδεκα μέχρι που έφυγα.
- Είσαι ακόμα θυμωμένος γι' αυτό; - Το αντίθετο. Είμαι ευγνώμων.
Είχα καλύτερη τύχη απ' τους άλλους. Ο αδερφός μου ήταν γενναιόδωρος.
Με φώναζαν ψευτο-οικότροφο.
Τι περίμενες να κάνω; Να κουβαλήσω μαζί μου όλο το σόι;
₯ξερες ότι μόλις είχα παντρευτεί την ’γκνες.
Χριστέ μου, έχεις μεγαλώσει πια.
Ξέρεις ότι πρέπει να ζούμε τη ζωή μας.
Τι κάνει η ’γκνες;
Έκανα αυτό που νόμιζα σωστό.
Δεν μπορούσα να κάνω κάτι παραπάνω.
Σίγουρα πέρασες δύσκολα, αλλά κι εγώ στεναχωρήθηκα.
Που έβαλα στο οικοτροφείο τον αδερφό μου.
Δεν είμαι από πέτρα, Ντέιβ.
Τις νύκτες δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Με συγκινείς.
- Πάρε το τσεκ. - Έλα τώρα.
Πάρ' το.
Εντάξει, αν αυτό σ' ευχαριστεί.
Δε θα τσακωθώ μαζί σου, Ντέιβ. Η ζωή είναι πολύ μικρή.
Γιατί δεν έρχεσαι να φας μαζί μας; Θα το ήθελα πολύ.
Όχι ότι θα μου φαινόταν περίεργο αν δεν ερχόσουν...
όμως θα το κάνεις;
- Τι ώρα; - Δηλαδή θα έρθεις;
Αν θέλει και η ’γκνες.
- Δεν είμαι κι ο αγαπημένος της. - Τι λόγια είναι αυτά;
Συνάντησέ με στο μαγαζί στις πέντε.
Θα πάρω την ’γκνες να μαγειρέψει κάτι πολύ ξεχωριστό.
Όσο για τη φάρσα με τα χρήματα στην άλλη τράπεζα.
- Είναι... - ₯ξερα ότι θα σε διέλυε.
- Θα σε δω στις πέντε. - Γεια.
Όχι, Φρανκ.
Δεν τον θέλω στο σπίτι μου.
’γκνες, είναι ο αδελφός μου.
Δεν έχεις καθόλου εγωισμό;
₯ρθε και σε εξευτέλισε σκόπιμα.
Και...
Όλα αυτά που έγραψε για μένα στο βιβλίο του.
₯ταν απαίσια, κακόβουλα...
Γιατί επιμένεις ότι έγραφε για σένα;
’γκνες, ήταν ένα απλό μυθιστόρημα.
Κανείς δεν το διάβασε. Έχει ξεχαστεί.
’γκνες.
Τι νόημα έχει να τσακωνόμαστε; Τον έχω ήδη καλέσει. Θα έρθει.
Ωραία, τότε μην περιμένεις να είμαι εδώ.
Θα πάρω την Ντον και θα πάμε στη λέσχη.
Φρανκ, όχι...
Δε θέλω να το συζητήσω περισσότερο.
Δεν είσαι ο εαυτός σου, καλή μου.
Ο κόσμος νομίζεις δε θα δει πώς του φερόμαστε;
Νομίζεις ότι δε θα το σχολιάσουν; Σε παρακαλώ...
Περίμενε. Ας είμαστε ειλικρινείς.
Είπα τίποτα όταν ο αχαδρευτος ο ξάδερφός σου ήταν εδώ;
Όταν κάπνιζε τα πούρα μου κι έτρωγε σαν γουρούνι;
’γκνες.
ΣΜΙΤΙΣ
ΚΟΚΤΕΪΛΣ
Γεια σου, Τζο. Είδα τη Μίλι χθες, μου είπε να σου δώσω χαιρετίσματα.
Ντέιβιντ Χερς. Θα τα πούμε.
Δε με θυμάσαι;
Τζέιν Μπάρκλεϊ, είχα ζαχαροπλαστείο στην οδό Τσέστερ.
Ναι, θυμάμαι.
Έδινες γλυκίσματα με πίστωση όταν δεν είχαμε χρήματα.
Ναι. Γι' αυτό τώρα ασχολούμαι με οικιακά.
Ξέρεις για ποιον δουλεύω; Για τον αδελφό σου.
Έχει πιάσει την καλή.
Η κόρη μου είναι ιδιαιτέρα γραμματέας του...
και της φέρεται σαν μέλος της οικογένειάς του.
- Κι αυτό υποτίθεται είναι καλό; - Και βέβαια.
Θα μου κάνεις μία χάρη; Μην πεις ότι με είδες στο Σμίτις.
₯ρθα για μια μπιρίτσα.
- Θέλεις άλλη μία; - Να σου πω την αλήθεια, θα ήθελα...
αλλά πρέπει να φύγω.
Πρέπει να σου πω, ότι έχεις αλλάξει προς το καλύτερο, Ντέιβ.
- Κύριε Χερς, εννοώ. - Προτιμώ το Ντέιβ.
Σ' ευχαριστώ, Ντέιβ.
- Ευχαριστώ για τα γλυκίσματα. - Παρακαλώ.
Τι θέλεις, να χάσω το δίπλωμά μου; Πήγαινε στο ποτοπωλείο.
Ηρέμησε. Κλεισα τα 21 πριν μια εβδομάδα.
Συγχαρητήρια. Τώρα, σταμάτα να μ' ενοχλείς.
Σκέτο.
Θα μου πάρεις ένα ποτό;
Μία μπίρα Ολντ Ιγκλ.
Έχω ραντεβού σήμερα. Φοβερή κατάσταση.
Οι άνδρες πίνουν ουϊσκι. Τρέχα στη μαμάκα σου.
Αυτοί οι νέοι.
Ανόητοι. Στην ηλικία του δεν είχα ποτέ μπλεξίματα.
Επιτρέψτε μου να σας κεράσω ένα πότο κ. Χερς.
Βάλε άλλο ένα.
Πώς ξέρεις ποιος είμαι;
’κουσα ότι γύρισες, στρατιώτη.
Μοιάζεις με τον αδελφό σου. Χωρίς να θέλω να σε προσβάλλω.
Τον ξέρεις;
Δε μου στέλνει και κάρτες τα Χριστούγεννα.
Είμαι ο Μπάμα Ντίλερτ.
- Τι μπορώ να κάνω για σένα; - Τίποτα.
₯ρθα να σε καλωσορίσω μ' ένα ποτό στου Σμίτις.
Χτύπησες τον Φρανκ εκεί που πονάει.
Ξέρεις, που κατέθεσες τα χρήματα στην άλλη τράπεζα.
- Τα νέα διαδίδονται γρήγορα. - Το μόνο που γίνεται γρήγορα εδώ.
Παίζετε χαρτιά, κ. Χερς;
Λιγάκι, γιατί;
Εγώ και μερικοί φίλοι μου...
παίζουμε πόκερ πού και πού.
Ψάχνουμε για νέους παίκτες.
Και νέο χρήμα.
Βλέπω δε μασάς τα λόγια σου.
Προσπαθώ.
Μην ξεχνάς όμως, ότι είμαστε επαρχιώτες.
Δεν ξέρουμε τα κόλπα του παιχνιδιού.
Θέλουμε όμως να τα μάθουμε.
Και μπορείς να μάθεις από κάποιον που αποταμιεύει.
Κέρδισα αυτά τα χρήματα από πολλούς.
Ακόμα καλύτερα.
Αν ενδιαφέρεσαι, παίζουμε εδώ σήμερα, στο πίσω δωμάτιο.
- Μπορεί να περάσω, κ. Ντίλερτ. - Θα το ήθελα πολύ, κ. Χερς.
- Αυτά για σένα. - Ευχαριστώ.
Τι θα θέλατε;
Έχεις χαλκά για τη μύτη;
Τίποτα πολύ ακριβό. Είναι για ένα παιδί στο Κονγκό.
Είναι υπερκινητικό.
Ντέιβ;
- Εγώ είμαι. - Πέρασε.
Περίμενε λίγο να κλειδώσω το θησαυροφυλάκιο.
Έρχομαι σ' ένα λεπτό.
- Ωραία το 'χεις φτιάξει εδώ. - Ευχαριστώ.
Να σου γνωρίσω τη γραμματέα μου, τη δίδα Μπάρκλεϊ.
Ο περιπλανώμενος αδελφός μου, Φρανκ.
- Πώς είστε, κύριε Χερς; - Χαίρω πολύ, δις Μπάρκλεϊ.
Είμαστε έτοιμοι.
- Γεια σας, δις Μπάρκλεϊ. - Γεια σας, κ. Χερς.
Εδώ είμαστε.
Προσπαθήσαμε πολύ για να γίνει εδώ.
Είμαι στο Δημοτικό Συμβούλιο.
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΡΚΜΑΝ
Στην αρχή τίποτα δεν ήταν σίγουρο.
Είναι πολύ σημαντικό για την πόλη. Θα φέρει πολλές δουλειές.
Η κοπέλα ήταν πολύ ελκυστική.
- Ποια κοπέλα; - Η γραμματέας σου.
Δεν το έχω προσέξει. Ποτέ... με εργαζόμενους.
Αν σου μπήκαν ιδέες, ξέχασέ το.
Είναι μόνο μια ωραία κοπέλα.
- Όλες οι κοπέλες είναι ωραίες. - Σωστά.
Δε θα διαφωνήσω.
Θα σου κάνω μια περίεργη ερώτηση...
έχεις παντρευτεί;
- Όχι. - Τότε πρέπει να σου βρούμε κάποια.
Υπέροχα. Γίνεται μέχρι το βράδυ;
Αποφάσισες τι θα κάνεις τώρα που αποστρατεύτηκες;
Εννοείται. Να μην καταταγώ πάλι.
Οι μικρές πόλεις έχουν πολλές ευκαιρίες...
όμως εγώ, αν ξεκινούσα κάτι σήμερα...
θα πήγαινα στην πρωτεύουσα.
Μπορείς να πετύχεις πιο εύκολα.
- Υποννοείς ότι πρέπει να φύγω; - Όχι, αγόρι μου.
Εννοώ ότι πρέπει να βρεις πού ανήκεις...
και να σταματήσεις τα ταξίδια.
- Έτσι δεν είπαν και στον Κολόμβο; - Έτσι. Ποτέ όμως δεν έκανε λεφτά.
Λοιπόν.
- Σπίτι μου, σπιτάκι μου. - Απίστευτο.
Το παλιό σπίτι των Καρμάικλ.
Ναι. Κάναμε και μερικές επιδιορθώσεις.
Η ’γκνες λοιπόν το 'χει πάρει στα σοβαρά.
Ξέχασα να σου πω...
είναι σ' ένα συμβούλιο για το Φεστιβάλ.
Θα συναντηθούν για δείπνο σήμερα και...
Δηλαδή η ’γκνες δε θα 'ναι εδώ;
Προσπάθησε, αλλά ξέρεις πώς είναι αυτά τα πράγματα.
Δεν της το είπα εγκαίρως. Στεναχωρήθηκε που δεν μπορούσε.
Βεβαίως. Καταλαβαίνω τη θέση της.
Ντέιβ.
Τι ωραία έκπληξη.
Ναι, και για μένα.
Παραμένεις γοητευτικός, καθαρματάκι.
Εσύ γιατί δεν κρατάς τη σιλουέτα σου;
Κι εγώ θα ήμουν λεπτός...
αν δεν είχα χοντρούς αστραγάλους.
Δεν έχεις αλλάξει καθόλου, ’γκνες.
Τι ψεύτης που είσαι. Πέρασε μέσα.
Πες μας όλα όσα έγιναν.
Μήπως σε καθυστερώ απ' το συμβούλιο;
Τη συνάντηση με την επιτροπή. Μιλούσαμε γι' αυτό πριν λίγο.
Θα πρέπει να τα καταφέρουν χωρίς εμένα.
Πού είναι η Ντον; Πού να δεις την ανιψιά σου.
Βλέπεις τι αδυναμία τής έχει;
- Ντον. - Τι;
Ντόνι;
Αυτός είναι ο θείος σου, ο Ντέιβ.
Φίλησέ τον. Θείος σου είναι.
- Γεια. - Γεια σου.
Δε θα τον γνώριζα. Δε μοιάζει καθόλου με τον μπαμπά.
Κι εγώ δε σε γνώρισα.
Τελευταία φορά που σε είδα, έκανες μπάνιο τσιτσίδι.
Ντέιβ, καθαρματάκι, την κάνεις και κοκκινίζει.
- Δε νομίζω. - Πέρασε, Ντέιβ.
Γιατί δεν είπες ότι άλλαξες γνώμη;
Κρίμα που έχω ραντεβού σήμερα.
Προσπάθησα να το ακυρώσω, αλλά δεν είναι σπίτι του.
Καλή μου, μην ακυρώσεις το ραντεβού για μένα.
Πάλι θα βγει ενώ έχει σχολείο;
- Για μια ταινία, νωρίς. - Με τον Γουόλι.
Εντάξει, είναι καλό παιδί.
Μη γυρίσετε πολύ αργά, εντάξει;
- Ο Ντέιβ θα ήθελε ένα ποτό. - Όχι, ευχαριστώ.
- Φυσικά και θέλει. - Θα τα ετοιμάσεις;
- Μάλιστα, στρατηγέ. - Θέλεις κι εσύ ένα;
Μόνο ένα. Είναι ειδική περίσταση.
Ελπίζω να σου αρέσουν τα Μανχάταν, Ντέιβ.
Κάνει τα καλύτερα Μανχάταν. Μόνο ένα για μένα.
Όχι σήμερα. Σήμερα είσαι μεταξύ φίλων.
Υποσχέσου ότι δε θα μ' αφήσεις να πιω πάνω από ένα.
Με πιάνει νευρικό γέλιο.
Μ' αρέσει να γελάνε τα κορίτσια μου.
Ντέιβ, θυμάσαι τον Ρόμπερτ Φρεντς και την κόρη του Γκουέν;
- Δε νομίζω. - Διδάσκουν στο...
κολέγιο Πάρκμαν. Θα έρθουν να μας πάρουν.
- Θα πάμε στη λέσχη για φαγητό. - Οι Φρεντς;
Ναι, τηλεφώνησαν μόλις έμαθαν ότι γύρισε ο Ντέιβ.
Η Γκουέν Φρεντς μίλησε πολύ κολακευτικά για σένα. Είναι...
- Τι διδάσκει, Ντόνι; - Συγγραφή και κριτική.
Σωστά. Μου είπαν ότι έχει διαβάσει ό, τι έχεις γράψει.
Τι συμβαίνει;
Οι λογοτεχνικοί κύκλοι μ' ενοχλούν.
Δε γράφω πια. Να το κανονίσουμε μια άλλη φορά;
- Σε πειράζει; - Είσαι ανόητος. Φυσικά με πειράζει.
Περιμέναμε πολύ για να βγούμε μαζί σου.
Αξίζει να γνωρίσεις τους Φρεντς. Είναι απ' τις παλιότερες οικογένειες.
- Πάπι, τι θα γίνει με τα ποτά; - Αμέσως, αφεντικό.
- Μπορείς να με βοηθήσεις; - Ο Μπομπ Φρεντς έχει τη γη...
απ' το ποτάμι μέχρι τη δεξαμενή. Υπέροχοι άνθρωποι.
Θα μπορούσες να μου πεις ότι έρχονται οι Φρεντς.
’γκνες.
Δε θα έπρεπε καν να σου μιλάω.
Σε ζηλεύω, Ντέιβ.
Με ζηλεύεις; Γιατί;
’φησες το σπίτι σου μικρότερος απ' όσο είμαι εγώ τώρα...
έζησες τη ζωή σου, είχες εμπειρίες.
Μια κοπέλα δεν μπορεί να το κάνει αυτό.
Και γιατί θα ήθελε να το κάνει;
Περιφερόσουν κι έκανες τα πάντα. Αυτό δε σ' έκανε συγγραφέα;
Καλή μου, Ντον...
όταν περιφέρεσαι γίνεσαι μόνο αλήτης.
Υπέροχα, οικογενειακή θαλπωρή.
Όλη η οικογένεια μαζί. Τίποτα δε συγκρίνεται μ' αυτό.
Τίποτα.
₯ρθε ο Γουόλι.
Πρέπει να σε βολέψουμε, Ντέιβ.
Να αξιοποιήσουμε τα χρήματά σου. Θέλω να βγάλεις πολλά χρήματα.
- Γουόλι, τι κάνεις; - Γεια σας.
- Γεια σου. - Κυρία Χερς.
Γουόλι, ο θείος μου, ο Ντέιβ.
Γουόλι Ντένις.
Πώς είστε, κύριε;
- Μια χαρά. - Υπέροχα.
Σ' έχω ξαναδεί;
Δε θυμάμαι, κύριε.
- Είσαι έτοιμη, Ντον; - Ένα λεπτό.
- Καληνύχτα, Ντέιβ. - Καληνύχτα, μικρή.
- Θα σε δω πριν φύγεις; - Εννοείται.
₯λθαν οι Φρεντς.
Καληνύχτα.
Καληνύχτα, κύριε.
Θα συμπαθήσεις πολύ τον Μπομπ Φρεντς.
Γεια σας.
Μπομπ, τι κάνεις; Δώσε μου το καπέλο σου.
Ντέιβ, θυμάσαι τον καθηγητή Φρεντς;
Του κουβαλούσα τα μπαστούνια του γκολφ και πλήρωνε καλά.
Σε πλήρωνα για να μη λες το χαμηλό μου σκορ.
- Και δεν το έλεγα ποτέ. - Ευχαριστώ.
Θυμάσαι την κόρη μου την Γκουέν;
- Γεια σου. - Είμαι σίγουρος πως δε με θυμάται.
₯μουν σε μικρότερη τάξη από σένα.
Είμαι θαυμάστριά σου, κύριε Χερς.
Με θαυμάζουν, όσοι δε με ξέρουν.
Εννοούσα σαν συγγραφέα. Γι' αυτό ήθελα να σε συναντήσω.
Δεν είμαι συγγραφέας. Σταμάτησα εδώ και χρόνια.
Δε συμφωνώ μαζί σου. Η αδράνεια ενός συγγραφέα...
δεν του αφαιρεί την ιδιότητα.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει ότι πρέπει ν' αρχίσεις πάλι να γράφεις.
Έμαθα ότι διδάσκεις δημιουργική συγγραφή.
- Σωστά. - Θα ήθελες να με διδάξεις;
Πες της κι άλλα τέτοια.
Οι τάξεις μου είναι γεμάτες αυτό το εξάμηνο. ͺσως του χρόνου.
Είστε έτοιμοι να μπεκρουλιάσουμε;
- Είμαι. - ’κου λέξη.
Συνήθισε αυτή τη γλώσσα απ' τους πλανόδιους.
- Γλυκέ μου, μιλάς σε διανοούμενους. - Δηλαδή;
Χαμηλόμισθους.
Όχι, ευχαριστώ.
Λες να με αφήσουν να μπω στη λέσχη με στολή;
- Φυσικά. Είναι η στολή της πατρίδας. - Πρόποση.
Ας πιούμε στην επιστροφή του ήρωα κατακτητή.
- Πότε το 'χαμε ξαναπιεί; - Στην Ντιζόν.
Πρώτη φορά χορεύω με καθηγήτρια συγγραφής και μ' αρέσει.
Από 'δώ δεν είναι το τραπέζι;
Ναι, αλλά λέω να πάμε στο μπαρ.
- Σε πειράζει; - Καθόλου.
Μ' αρέσει ο αδελφός σου.
Είναι έξοχος νέος. Χαίρομαι που γύρισε.
Ελπίζουμε να μείνει.
Δεν το καταλαβαίνεις με τη μία...
αλλά είναι πολύ ευαίσθητος.
- Σίγουρα. - Είναι προσόν της οικογένειας.
Έτσι είναι ο Φρανκ. Υπερβολικά ευαίσθητος.
Παρακαλώ.
Παρακολουθούσα την καριέρα σου με μεγάλο ενδιαφέρον.
Μάλλον έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο.
Καταλάβαινα απ' τις ιστορίες σου, πού ήσουν και τι έκανες.
Θυμάμαι όταν δούλευες στο φορτηγό.
Και στις πετρελαιοπηγές.
Δεν το πιστεύω.
Νομίζω ότι έχασα τα ίχνη σου γύρω στο 1940.
Πεθαίνω από αγωνία. Μη σταματάς τώρα.
Το πρώτο σου μυθιστόρημα ήταν αυτοβιογραφικό, σωστά;
- ₯ταν άθλιο. - Αυτό δεν ισχύει.
Μπορεί να είχε κάποιες τεχνικές ατέλειες...
όμως ήταν μια δυνατή μελέτη της απόρριψης.
Έχεις δίκιο. Το απέρριψαν 42 εκδότες...
και σχεδόν όλοι όσοι διαβάζουν Αγγλικά.
Σου είπα και πριν ότι δεν είμαι συγγραφέας.
Η βιβλιοθήκη Πάρκμαν έχει δύο βιβλία σου.
Το μόνο που έβγαλα απ' αυτά τα βιβλία ήταν 48 δολάρια.
- Καμμία προσωπική ευχαρίστηση; - Μόνο 48 δολάρια.
- Μπράντι; - Όχι άλλο, ευχαριστώ.
- Ουδσκι, σκέτο. - Αμέσως.
Δεν πιστεύω ότι το ταλέντο είναι διακόπτης που τον κλείνεις.
- Τριπλό. - Πάντα πίνεις τόσο;
Μόνο όταν έχω λεφτά.
Θα πιω μόνο αυτό...
και θα ξαναπάμε για χορό, εντάξει;
Καλύτερα να συζητήσουμε, εκτός κι αν ο χορός είναι το πάθος σου.
Τα πάθη μου δεν είναι τόσο εξεζητημένα.
- Όταν μίλησα για το ταλέντο σου... - Παρέβλεψες ένα πράγμα.
Συγγραφέας με λίγο ταλέντο...
είναι σαν το χειρούργο με λίγο ταλέντο.
Το δεύτερο βιβλίο σου είναι ό, τι καλύτερο έχω διαβάσει.
- Δις Φρεντς. - Πες μου.
Να φύγουμε από 'δώ και να πάμε κάπου αλλού;
Μήπως δεν εγκρίνει ο πατέρας σου;
Δεν εγκρίνω εγώ.
Ας γυρίσουμε. Δεν ήξερα ότι είναι τόσο αργά.
Γκουέν, δεν αστειεύομαι. Πάμε κάπου για λίγη ώρα.
Τι έχεις στο μυαλό σου;
Αφού ενδιαφέρεσαι για ό, τι γράφω...
έλεγα να πάμε μαζί στο ξενοδοχείο.
Έχω ένα μισοτελειωμένο διήγημα. Έλεγα μήπως θέλεις να το δεις.
Κύριε Χερς, αν όντως υπάρχει διήγημα, θα ήθελα πολύ.
Γιατί δεν το φέρνεις απ' το σπίτι; Το σπίτι μας είναι ανοικτό.
Δε θα 'μαι εδώ για πολύ.
- Μη σηκώνεστε. - Σας χάσαμε.
’γκνες, συγγνώμη, πρέπει να φύγω. χω να διορθώσω γραπτά.
- Τι κρίμα. - Μπορείς να με πάρεις μαζί σου;
- Ο πατέρας μου... - Θα μείνω λίγο ακόμα...
- Θα με πάρει ο Φρανκ. - Εννοείται.
- Εντάξει. Καληνύχτα κι ευχαριστώ. - Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
Πού θέλεις να σ' αφήσω;
- Δε θέλω. - Πρέπει. χω να διορθώσω.
Μ' αρέσει όπως χτενίζεσαι.
Αισθάνομαι ότι κρύβεσαι από κάτι ή ότι κάτι κυνηγάς.
Πρέπει να βρεις πρώτα ποιο απ' τα δύο, για να μάθεις τι είναι.
Έχεις και γοητευτικά μάτια.
Οι συγγραφείς δημιουργούν, αναπληρώνοντας...
κάποια έλλειψη στην προσωπική τους ζωή.
Το κάνουμε γιατί χρειαζόμαστε ερεθίσματα.
- Ωραία μυρίζει. Τι είναι; - Εντομοαπωθητικό. Σ' αρέσει;
Κ. Χερς, ξέρω ότι δεν έχω γοητευτικά μάτια.
Χτενίζομαι έτσι για το σχολικό συμβούλιο.
Υπάρχει κάτι που μπορείς να κολακέψεις: Το μυαλό μου.
Και είναι ασφαλές θέμα.
Ποιος θέλει να είναι ασφαλής;
Πού λες να πάμε;
Όταν μίλησα για κάποια έλλειψη στη ζωή σου...
δεν προσέφερα τον εαυτό μου σαν αναπλήρωση.
Όχι, αλλά είναι άψογη ιδέα.
Θέλεις να πάμε κάπου να το συζητήσουμε;
Κ. Χερς, σας φαίνομαι για αμελής μαθήτρια;
Ακριβώς το αντίθετο, κα καθηγήτρια.
- Υπάρχει άνδρας στη ζωή σου; - ’νδρας;
Υπέθεσα ότι θα υπάρχει κάποιος. Μήπως δεν ενδιαφέρεσαι για μένα;
Ξέρεις ότι ενδιαφέρομαι για κάτι. Το ταλέντο σου.
Μακάρι να μπορούσα να σε πείσω να γράψεις ξανά.
Ωραία. Θα γράφουμε ο ένας στον άλλο.
Θα ήθελα να...
Ξεκίνησα να λέω ότι θα "δώσω ερέθισμα".
Μπορώ να σε βοηθήσω αν αρχίσεις να γράφεις. Είμαι καλή κριτικός.
Μπορείς να με "πετάξεις" στη γωνία;
Και με το κεφάλι, παρακαλώ.
Ευχαριστώ για τη μεταφορά και την ανάλυση.
- Καληνύχτα, Ντέιβ Χερς. - Καληνύχτα, καθηγήτρια.
Γεια.
- Γεια σου. - Δεν έφυγα.
- Σε πιστεύω. - Τράβα αλλού.
Κάτσε κάτω, βλάκα.
Αυτός είναι ο Ρέιμοντ Λάντσακ απ' το Σικάγο. Τον θυμάσαι;
Ξέρεις κάτι; Με ακολούθησε από 'κεί.
- Πώς είσαι, φιλαράκο; - Φύγε, είπα.
Ο φίλος σου είναι αγενής.
Με χτύπησες στο Σικάγο, όταν δεν πρόσεχα.
Τράβα αλλού αλλιώς θα σου τρίψω τη μούρη στο πάτωμα.
Φέρεσαι αντιπατριωτικά και μπορεί να χτυπήσεις.
- Σου θυμίζω ότι είναι η κοπέλα μου. - Είσαι;
Ρέιμοντ, σταμάτα, σε παρακαλώ.
Δεν είμαι κοπέλα του. Απλώς με κέρασε μερικά ποτά.
- Ξεχνάς το παλτό; - Το θέλεις πίσω;
Μην του δίνεις σημασία, Ντέιβ. Είναι ενοχλητικός.
Μπορώ να βγαίνω μ' όποιον θέλω.
Οπότε μείνε εδώ και θα τα πούμε αργότερα.
Αν θέλεις να μ' ακούσεις...
Δε θέλω.
Τζίνι, δε θέλω προβλήματα.
Το λεωφορείο φεύγει στις 11:10.
- Καλή τύχη. Να βρεις καλή θέση. - Σ' το ξαναλέω.
- ’σε τα παιχνιδάκια, το κατάλαβες; - Κάνε μου τη χάρη. Φύγε.
Φύλλα, ζευγάρι του δύο.
Πιθανή κέντα.
’σσος καρό. ’σσος σπαθί.
Επτά μπαστούνι. Το ζευγάρι ποντάρει πρώτο.
Το ζευγάρι βάζει 2 δολάρια.
- Ντούκου. - Συνεχίζω.
Τώρα θα μάθω αν είμαι δειλός.
Είσαι;
Είμαι.
Θα παίξω. Φύλλα.
- Τρία δυάρια. - Τι λες;
Γερή σφαλιάρα.
Τίποτα.
Δύο εξάρια.
Τα δυάρια έχουν προτεραιότητα.
Επειδή είστε όλοι φίλοι μου, θα βάλω...
25 δολάρια.
- Το παίζει χαριτωμένος. - Με κέρδισε.
Αρκετά.
Ποιο είπατε είναι το όριο...;
Μη σε απασχολεί το όριο, Ντέιβ.
Βάλε δικό σου όριο. Στοιχημάτισε ό, τι ποσό θέλεις.
Τα βλέπω.
Σου χρωστάω 25 συν 150.
Μπορεί να έχω τρία εξάρια.
Είναι πιθανό.
Εκατόν πενήντα και... Ξέρεις πόσο είναι το "και";
- Ναι, κατάλαβα. - Κι άλλα εκατόν πενήντα.
Έχουν μαζευτεί πολλά μέσα.
Είναι πολλά για μένα.
Θα μπορούσαμε να βάλουμε λίγα ακόμα.
Όσα θέλεις.
Σου χρωστάω 150 συν 500.
Βάζω άλλα 500, κ. Ντίλερτ.
Πολύ ωραίο σύνολο, σωστά;
Πολύ σωστά.
Κύριοι, νομίζω ότι έχει το τρίτο εξάρι.
Είσαι έξυπνος παίκτης.
- Δικά σου, Ντέιβ. - Μοιράζεις, Μπάμα.
Μαζέψτε τα.
Μόλις μπήκε ο σερίφης. Πάντα εμφανίζεται στα ξαφνικά.
Αν ερχόταν λίγο πιο νωρίς, τώρα θα είχα περισσότερα.
Έτσι είναι αυτά.
Ντέιβ, το χειρίστηκες πολύ καλά.
Πες μου, Μπάμα.
Πώς ένας επαγγελματίας κατέληξε σ' αυτή την τρύπα;
Οδηγούσα στην πόλη.
Μου έσκασε το λάστιχο.
Ένα τραίνο χτύπησε το μπροστινό αμάξι. Θα μπορούσα να ήμουν εγώ.
Σκέφθηκα λοιπόν, ότι ήταν γραφτό να μείνω στο Πάρκμαν.
Τα πάω πολύ καλά εδώ.
Σε πιστεύω.
Τι θα 'λεγες να χαλαρώσουμε λίγο;
Τις ξέρεις αυτές;
Όλοι τις ξέρουν. Δουλεύουν στο εργοστάσιο εσωρούχων.
Γεια σου, Ρόζαλι.
- Γεια σου, όμορφε. - Λα, γλυκιά μου.
Επιστρέφω αμέσως.
Έχει μία φίλη. Πόρνη, αλλά καθόλου άσχημη.
- Ρόζαλι, πες γεια στον Ντέιβ. - Γεια. Τι κάνεις;
- Γεια σου, μωρό. - Κάτσε κάτω, γλυκιά μου.
Κάτσε μαζί μας.
Με συγχωρείτε, πάω να χαιρετήσω μια φίλη μου.
- Να σε κεράσω κάτι; - Ευχαρίστως.
Γεια σου, Μις Σικάγο.
Όταν μου είπες να περιμένω λίγο, μάλλον εννοούσες τη μισή βραδιά.
- Πού είναι ο ερωτύλος; - Ποιος, ο Ρέιμοντ;
Πήγε να κλείσει δωμάτιο.
Νομίζει ότι θα τον συναντήσω εκεί.
Τον περιμένει μεγάλη έκπληξη.
- Σμίτι. - Τι;
Ξέρεις...
μη βγάζεις συμπεράσματα για μένα και τον Ρέιμοντ.
Αν κάποιος σε θέλει ακόμα αφού χωρίσεις...
αυτό δε σημαίνει ότι κι εσύ...
- Ξέρεις τι θέλω να πω. - Ξέρω πολύ καλά.
Είναι ένας απ' τους λόγους που ήθελα να φύγω απ' το Σικάγο.
- Θέλεις να μάθεις τον άλλο; - Πες μου.
- Δεν πρέπει να σου πω. - Μη μου πεις αν δε θέλεις.
Γιατί πιστεύω ότι θα μπορούσα να σ' ερωτευτώ.
Εμένα;
Μια όμορφη κοπέλα σαν εσένα; Με τέτοιο επίπεδο;
Τόσο έξυπνη;
Σταμάτα. Με κοροϊδεύεις.
Πόσο έχεις πιει, Ντέιβ;
Αρκετά, γιατί;
Ξέρεις ότι μου μιλάς καλά μόνο όταν είσαι μεθυσμένος;
Ας μεθύσουμε λοιπόν.
Ορίστε.
Σε σύγκριση με το πρωί, είμαι πιο όμορφη.
- Είσαι μια χαρά. - Χτενίστηκα και λούστηκα.
Στο κουρείο. Μου πήραν μόνο ένα δολάριο. καναν καλή δουλειά.
Μιας και λέμε για δουλειές, δε θα πας στη δική σου;
Εγώ μπορώ να δουλέψω όποτε θέλω.
Δουλέυω σε... Ξέρεις, ένα κλαμπ.
Ψυχαγωγώ τους πελάτες.
Είμαι σίγουρος ότι είναι ενδιαφέρουσα δουλειά.
Είναι, πραγματικά.
Το μόνο πρόβλημα είναι ότι...
πίνω πολύ και φουσκώνω.
Η ζωή έχει διακυμάνσεις, όπως ξέρεις.
Σωστά.
Όπως έλεγα, αυτό που θέλω είναι να γίνω μοντέλο.
Αλλά πρέπει να έχεις ανδρικό σώμα.
Σωστά. Κι εσύ δεν έχεις.
Σας πειράζει να κάτσουμε;
Βολευτείτε εδώ. Ελάτε.
Δε θα μας συστήσεις; Είμαι η Τζίνι Μούρχεντ.
Χίλια συγγνώμη. Από 'δω ο Μπάμα Ντίλερτ και η Ρόζαλι.
- Γεια. - Γεια σου, Τζίνι.
Φοράει πάντα καπέλο μπροστά σε κυρίες;
- Πάντα. - Και στον ύπνο του το φοράει.
Είμαι σίγουρη.
Είναι αλήθεια.
- Για ποιο λόγο; - χω μια θεωρία.
Μαθα ότι συγκεκριμένα αντικείμενα φέρνουν τύχη στους τζογαδόρους.
Και... Αυτό το καπέλο είναι ένα από αυτά.
Κάθε φορά που το βγάζω, συμβαίνει κάτι κακό.
Δε θα τ' αφήσω να ξανασυμβεί.
Ξέρω. Το ίδιο ένιωθα κι εγώ με μία μαύρη γάτα που είχα.
Και ποτέ δεν την άφησα να κοιμηθεί μαζί μου.
’κου πράγματα.
Περίμενα.
Περίμενε κι άλλο.
- Πάμε. - Μάζεψε τα βρωμόχερά σου.
- ₯ρεμα, φίλε, φύγε από 'δώ. - Μιλάω σ' εκείνη.
Γιατί δεν κάνεις αυτό που σου λέει;
Κάνεις μεγάλο λάθος, φιλαράκο.
Ό, τι πεις.
Είναι πολύ παράξενος.
Ξέρεις κάτι;
Μ' ακολούθησε απ' το Σικάγο.
Γιατί;
- Είστε ανυπόφοροι. - Και δε σ' αρέσει;
- Πιείτε τα και πάμε σπίτι μου. - Τι θα κάνουμε εκεί;
- Θα το μάθουμε σύντομα. - Πάω να πληρώσω.
- Σμίτι; - Πες μου.
- Τι χρωστάμε; - Δύο δολάρια.
Δε θα έρθουν;
- Έρχονται. Όμορφη βραδιά, έτσι; - Ναι.
Ας πάρουμε λίγο αέρα.
Ρέιμοντ!
Αν δεν ήμουν κουρασμένος, θα σου έσπαγα τα δόντια.
Φωνάξτε την αστυνομία!
Γυμνάζεσαι, Ντέιβ;
Μπείτε στο αμάξι. Πάμε.
Μπες.
- Γεια σου, Σερμ. - Γεια σου, Μπάμα.
Έγινε καυγάς;
- Ναι, αλλά τέλειωσε. - Δε νομίζω.
- Εσύ τον ξεκίνησες; - Όχι.
Αυτός, στο Σικάγο.
Έχεις πολύ θράσος. Θα σου πω ποιος ξεκίνησε.
- Θα τα πεις στο δικαστή. - Δεν έγινε τίποτα.
- Έγινε επίσημη καταγγελία. - Κι εγώ; Γιατί;
- Εγώ τις έφαγα. - Σας τ' ορκίζομαι.
Τον ξέρω τον κύριο. Είναι ένα κάθαρμα.
- Του επιτέθηκε με μπουκάλι. - Κι οι δύο κρατούσαν μπουκάλι.
- Πάμε. - Γιατί δε μ' ακούτε; Είδα τι έγινε.
Αφού είδες τι έγινε έλα κι εσύ μαζί μας. Πάμε.
Καλώς ήλθες, Ντέιβ.
Ντέιβ, μην ανησυχείς για τίποτα. Έρχομαι κι εγώ.
Περάστε.
Καλημέρα, κ. Χερς. ₯ μήπως καλησπέρα;
- Είναι ο αδελφός μου εδώ; - Ο νέος μου οικότροφος; Ναι.
- Εκεί μέσα. - Ευχαριστώ.
Η πόρτα είναι ανοικτή. Νομίζω ότι θέλει λίγο αέρα.
Κοίτα τα χάλια σου.
Καλή σας μέρα.
Μπράβο, Ντέιβ. Είμαι περήφανος για σένα.
Είσαι μόνο μια μέρα στην πόλη...
μεθάς, τσακώνεσαι για μια πόρνη, σε βάζουν στη φυλακή...
- ...σαν όλα τα αποβράσματα. - Δε μου λες κάτι νέο, Φρανκ.
- Δε σε καταλαβαίνω. - Αυτή είναι η πρωινή σου ασχολία;
- Τι έχεις εναντίον μου; - Τίποτα απολύτως.
Έχεις. Σε βάζω στο σπίτι μου...
σε συστήνω στην αφρόκρεμα της πόλης, τους Φρεντς.
Κι αυτό είναι το ευχαριστώ.
Απεχθάνεσαι αυτό που έχω καταφέρει.
Δεν είναι έγκλημα να είσαι πετυχημένος.
Δούλεψα σκληρά για όσα κατάφερα. Δε με βοήθησε κανείς.
Θα μου κάνεις πάλι κήρυγμα;
Έπρεπε να το είχα καταλάβει.
Δεν τα λέω για το κακό σου.
Δεν είμαι καλά. Πονάει το κεφάλι μου και πρέπει να πάω στο δικαστήριο.
Δε θα πας στο δικαστήριο. Το κανόνισα.
Ο φίλος σου ο γκάνγκστερ έφυγε απ' την πόλη.
- Δε θα γίνει δίκη. - Σ' ευχαριστώ.
Δεν το έκανα για σένα. Μεγαλώνω μια κόρη.
Είναι όντως έξοχη κοπέλα.
Είπα στο δικαστή ότι θα φύγεις απ' την πόλη.
Του είπες πού θα πάω;
Πού να ξέρω πού θα πας;
- Τότε πώς ήξερες ότι θα φύγω; - Δε θα φύγεις δηλαδή;
Θα φύγω.
Μακάρι να μπορούσα να πω ότι λυπάμαι.
Κι εγώ.
Θα είσαι στις απογευματινές εφημερίδες. Ό, τι χειρότερο.
Μόλις είχα αρχίσει να φτιάχνω όνομα.
Πώς μπόρεσες να μου το κάνεις αυτό;
Πάντα ο εαυτός σου.
Δε βαρέθηκες να σκέφτεσαι μόνο το βαρετό, άπληστο εαυτό σου;
Φύγε από 'δώ. Βαρέθηκα να σ' ακούω. Στα τσακίδια.
Γεια σας, κ. Χερς.
Δεν είσαι στις ομορφιές σου σήμερα.
Ξέρεις τι δεν καταλαβαίνω;
Πίνεις το τριπλάσιο από μένα και φαίνεσαι φρέσκος.
Εξαρτάται για το τι έχει φτιαχτεί ο καθένας.
Εγώ για να πίνω κι εσύ για να γράφεις. Ξέρω ότι γράφεις.
- Μπάμα; - Πες μου.
Κάτι πέθανε εδώ.
Είναι η γούνα της Τζίνι.
Είναι γυναικείο κόλπο. Αφήνουν κάτι για να ξανάρθουν.
Δε θα πας στο δικαστήριο; Πάρε το αμάξι μου.
Όχι, δε θα πάω.
Ο γενναιόδωρος αδελφός μου τα κανόνισε.
Θα χρειαστώ όμως τ' αμάξι σου. Να πάω στο κέντρο για ρούχα.
Όποτε το χρειαστείς, φίλε μου.
Ντέιβ...
θα ήθελες να βγάλεις λεφτά χωρίς να κουραστείς πολύ;
- Πώς; - Να συνεργαστούμε.
Θα τα πάμε καλά.
- Εννοείς στα χαρτιά; - Ναι. Είναι ωραίο επάγγελμα.
Και είσαι πολύ καλός.
Είμαι απλά τυχερός.
Πες μου ένα πράγμα στη ζωή, που δε θέλει τύχη.
Παράδειγμα ο γέρος μου.
Παιζε χαρτιά κι όργωνε, περιμένοντας μια καλή σοδειά.
Μερικές φορές ήταν καλή, άλλες όχι.
Οπότε σκέφτηκα ότι αν θέλεις, μπο- ρείς να τζογάρεις χωρίς να οργώνεις.
Όχι. Τσι κι αλλιως, δε θα μείνω πολύ ακόμα εδώ.
Κι εκτός αυτού, δεν υπάρχει πραγματική δράση στο Πάρκμαν.
Εδώ είναι η βάση μου. Παίζω σ' όλες τις μεγάλες πόλεις τριγύρω.
Είναι καλή ιδέα, Ντέιβ. Θα 'χεις και χρόνο να γράφεις.
Γιατί δεν το ξανασκέφτεσαι;
Δεν αλλάζω γνώμη.
’νοιξε.
Γεια. Ελπίζω να μην ενοχλώ.
Εδώ είναι.
Σ' ευχαριστώ. Μου είπαν ότι δε θα πάμε στο δικαστήριο.
Σωστά.
Έχω καλά νέα, Ντέιβ. Θέλεις να τ' ακούσεις;
Με πήραν στο εργοστάσιο εσωρούχων. Χάρηκες;
Εκστασιάστηκα.
Κάθε φορά που δεν έχεις πιει, νευριάζεις μαζί μου.
Εχθές και στο Σικάγο, ήσουν πολύ γλυκός.
Και τώρα, ξαφνικά, συμπεριφέρεσαι έτσι.
Δεν είμαι νευριασμένος...
- Έκανα πλάκα. Δεν το κατάλαβες; - Το κατάλαβα.
Τώρα όμως πρέπει να φύγεις γιατί έχω δουλειές να κάνω.
Καλή τύχη με τη νέα σου δουλειά.
Ευχαριστώ.
Δεν ξέρω τι γίνεται με τις πόρνες...
αλλά πάντα φαίνονται πιο ωραίες το βράδυ.
Σωστά.
Εσύ τα έγραψες αυτά;
Αν θεωρείς ότι μπορώ να γράψω.
Ντέιβ.
Τι ευχάριστη έκπληξη.
- ₯μουν στην περιοχή και... - Πέρασε.
Γκουέν.
₯ρθε ο Ντέιβιντ Χερς.
Είναι του Καναλέτο. Δεν μπορώ να τους ξεχωρίσω...
αλλά όταν τον αναφέρω οι καλεσμένοι ενθουσιάζονται.
Γεια σου, Ντέιβ Χερς.
Τι ευχάριστη έκπληξη.
- Ελπίζω να μην ενοχλώ. - Καθόλου. Χαίρομαι που ήρθες.
Πάμε στην κουζίνα. Είναι το πιο ωραίο δωμάτιο.
Πολύ όμορφο.
Ο μπαμπάς επιμένει να φυλάει εδώ τα βιβλία.
Τα λίπη θα τα καταστρέψουν. Είναι πολύ πεισματάρης.
- Το άκουσα αυτό. - Για πού το 'βαλες;
Ο Λάρι Τσάνοκ μας κάλεσε για τα νερωμένα κοκτέιλ του.
- Δε σου το 'πα; - Όχι.
Θ' αργήσω, Γκουέν.
Ο Λάρι θα μου κάνει το τραπέζι και γι' αντάλλαγμα, πρέφα.
Να οδηγείς προσεκτικά.
Ντέιβ, υπάρχουν άδεια δωμάτια αν θες να μείνεις το βράδυ.
- Θα σε ξεναγήσω το πρωί. - Θα τον ξεναγήσω εγώ.
Θέλουμε πολύ να μείνεις.
Μακάρι να μπορούσα.
Αν θελήσετε μαρτίνι, το βερμούτ είναι στο κάτω ράφι.
Αντίο, Ντέιβ. Ελπίζω να τα λέμε συχνά.
Αντίο, κ. καθηγητά.
Θα ήθελες ένα μαρτίνι;
Όχι, ευχαριστώ. Εσύ πιες όμως.
Έχω καφέ. Φρέσκο και ζεστό.
Έναν καφέ θα τον έπινα.
Πες μου κάτι... Μόνο ζάχαρη.
Τι θα 'λεγες;
Τίποτα, απλά έκανες σαν να μην ήθελες να μείνεις μόνη μαζί μου.
Μη γίνεσαι παράλογος. Γιατί το σκέφτηκες αυτό;
Φάνηκες τρομερά αναστατωμένη όταν έφευγε ο πατέρας σου.
₯μουν λίγο ενοχλημένη μαζί του. Ο καημένος. Νοιώθει άβολα, μόνο...
όταν θέλει να μ' αφήσει με κάποιον που συμπαθεί.
Πιστεύει ότι δεν έχω αρκετούς φίλους.
- Έχεις; - Κανείς δεν έχει αρκετούς φίλους.
Με συγχωρείς.
- ’κουσες για τα μπλεξίματά μου; - Διάφορα. Είναι μικρή η πόλη.
’κουσα ότι τα έγραψαν όλα στην απογευματινή εφημερίδα.
Καλά άκουσες.
Ρίξε μια ματιά.
"Ο Ντέιβ Χερς επιστρέφει και φυλακίζεται μετά από καυγά".
Νίκησες;
- ₯μουν μεθυσμένος. - Όχι, ευχαριστώ.
Αυτό θα σκεφτόμουν κι εγώ.
Σοκαρίστηκες;
Περίμενες να σοκαριστώ;
Δεν ξέρω.
Δε σοκαρίστηκα, Ντέιβ Χερς.
Ούτε αδιαφορώ, όμως.
Δε θέλω ένας συγγραφέας να ξοδεύει ενέργεια σε καυγάδες.
Είσαι τόσο χαρισματικός...
Σου 'φερα την ιστορία που σου 'λεγα.
Απ' ό, τι φαίνεται, δεν τυπογραφήθηκε πρόσφατα.
Μέσα έπεσες.
Ξεκίνησα παλιά αλλά δεν μπόρεσα να την τελειώσω...
μέχρι που έδειξες ενδιαφέρον.
Τι σ' έκανε να την ξαναρχίσεις; Το ενδιαφέρον μου;
Το ενδιαφέρον μου για σένα. Νομίζω ότι σ' ερωτεύομαι.
Ανόητε. Πρέπει να είσαι συγγραφέας για να είσαι τόσο ανόητος.
Το εννοώ.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι, Ντέιβ.
Είπα ότι η πόρτα μου είναι ανοικτή για να βοηθήσω τη δουλειά σου.
Μήπως πρέπει να την κλειδώσουμε;
Πιες τον καφέ σου.
Προφανώς δεν άκουσες τι είπα. Είμαι ερωτευμένος μαζί σου.
Κι εγώ απέφυγα το προφανές σχόλιο ότι το είπες...
με την ευκολία κάποιου που το λέει συχνά σε πλειάδα γυναικών.
- Αυτό δεν ισχύει. - Να δούμε τι λέει ο Τύπος;
Τα διαστρέβλωσαν, Γκουέν.
Προτιμώ να συζητήσουμε την ιστορία σου. Για τι μιλάει;
Μιλάει για αγάπη.
Και νομίζω πως ξέρω περισσότερα γι' αυτήν τώρα.
Σε παρακαλώ, μη.
Κάθισε μέχρι να μαζέψω τις εργασίες και θα διαβάσω την ιστορία σου.
Διορθώνεις εργασίες κάθε βράδυ;
Σχεδόν.
- Βγαίνεις ραντεβού; - Σπάνια.
Πόσων χρόνων είσαι, Γκουέν;
Έχω μια απορία, Ντέιβ Χερς.
- Συμπαθείς τον μπαμπά μου; - Ναι.
Έχετε φιλική σχέση, έτσι δεν είναι;
Πολύ φιλική.
Γιατί δεν μπορείς να έχεις την ίδια σχέση με μια έξυπνη γυναίκα;
Πολύ χαίρομαι που δε διδάσκεις βιολογία.
Και να δίδασκα, δε θα την μπέρδευα με την αγάπη.
Πάμε στον κήπο και θα διαβάσω την ιστορία σου.
Όταν τελειώσεις με τις σελίδες, θα φτιάξουμε ωραίες σαϊτες.
- Θα τις ρίξουμε πάνω απ' το ποτάμι. - Ησυχία.
Η κοπέλα σου πήγε από 'κεί.
Ντέιβ.
Τόσο άσχημα;
Ντέιβ, έχεις ξεχωριστό ταλέντο.
- Σου άρεσαν κάποια σημεία; - Μου άρεσαν όλα.
Οι χαρακτήρες είναι τόσο αληθινοί, τόσο συγκινητικοί.
- Αστειεύεσαι. - Είναι υπέροχη ιστορία, Ντέιβ.
Έκλαψα, και δεν κλαίω συχνά.
Τότε...
θα δοκιμάσω να τ' ολοκληρώσω.
- Μα είναι ολοκληρωμένο. - Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.
Τη στιγμή που φεύγει το κορίτσι, η ιστορία τελειώνει.
Δεν υπάρχει κάτι άλλο να πεις. Γι' αυτό δεν μπορούσες να γράψεις.
Φυσικά. Κοίτα να δεις. Πώς και δεν το σκέφτηκα;
Θα το στείλω στην Ατλάντικ. Σίγουρα θα το θέλουν.
Δεν ήξερα ότι υπάρχουν γυναίκες σαν κι εσένα.
Ντέιβ, μια μικρή υπόδειξη.
- Θα σου δείξω τι εννοώ. - Πρώτα, ένα φιλί για ευχαριστώ.
Εκατό τοις εκατό πλατωνικό.
- Περίπου 75. - Μπορώ και καλύτερα.
Ντέιβ, ας μιλήσουμε για την ιστορία.
Μη, Ντέιβ.
Γκουέν.
Γκουέν, πραγματικά σ' αγαπώ. Δεν το ξέρεις;
Μη.
Κι ο Ντέιβιντ Χερς, αδεΛφός του Φρανκ Χερς...
πλαστογράφησε εγγύηση $100 όταν αυτός και...
Πάλι τα ίδια. Κάθε μία ώρα ακριβώς.
Δε χρειάζεται ν' ακούμε.
Κατηγορίες διατάραξης της κοινής ησυχίας...
Πόσο καιρό θα του επιτρέπεις να μας ατιμάζει;
Τι μπορώ να κάνω; Αγάπη μου, ας τ' αφήσουμε.
Είχα δύσκολη μέρα.
Εγώ είχα εύκολη, νομίζεις; Όλη η πόλη το συζητάει...
Ποτέ δεν έχω ταπεινωθεί τόσο. Θα ζητήσουν...
- ...να παραιτηθούμε απ' τη λέσχη. - Κανείς δε θα μας το ζητήσει.
Πολλές οικογένειες έχουν μαύρο πρόβατο.
Εξάλλου, εμένα παντρεύτηκες, όχι τον αδελφό μου.
Ξέρεις κάτι;
Ακόμα είσαι τ' ομορφότερο κορίτσι στο Πάρκμαν.
Φυσικά, έχεις λίγα κιλά παραπάνω...
αλλά αυτό σημαίνει πως σ' αγαπάω παραπάνω.
Θέλεις να βγούμε;
Να χαλαρώσουμε;
- Τι λες; - Μη λες ανοησίες, έχω πονοκέφαλο.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα;
Καληνύχτα, μαμά. Μην ανησυχείς, έχω κλειδιά.
- Για πού το 'βαλε αυτή; - Ξω.
Ευχαριστώ πολύ.
Θα σε πείραζε να μου πεις πού πηγαίνει και με ποιον;
Δεν ξέρω.
Τι θα πει δεν ξέρεις; Μητέρα της δεν είσαι; Ντον.
Αν δε σου κάνει κόπο, μπορείς να μου πεις πού πας;
Μια βόλτα με τον Γουόλι.
Αν ήταν τίποτα σπουδαίο, το ξέρεις ότι θα σου το 'λεγα.
- Έφτασε. - Ικανοποιήθηκες;
Αν έκανα τις δουλειές μου όπως εσύ το σπίτι, θα είχαμε χρεωκοπήσει.
Τις δουλειές σου; Φαίνεται, ξεχνάς ότι το μαγαζί ήταν του πατέρα μου.
Ξεχνάω; Πώς να το ξεχάσω;
Μου το θυμίζεις δυο φορές τη μέρα, εδώ και 18 χρόνια.
Εγώ βγαίνω.
Κύριε Χερς... Με τρομάξατε.
Τι κάνεις εδώ τέτοια ώρα;
Έχουμε...
Έχουμε πολλές παραγγελίες. Είναι πιο ήσυχα το βράδυ.
Δε μ' αρέσει να δουλεύεις τόσο αργά. Δεν είναι σωστό.
Δε με νοιάζει τι θα πουν, κ. Χερς.
Εξάλλου, σχεδόν τελείωσα.
Τελειώνεις τώρα, νεαρή μου.
Πήγαινε σπίτι.
Μάλιστα.
Υποθέτω ότι η νύχτα μόλις ξεκινάει για σένα.
- Είναι ωραίο να είσαι νέος. - Έτσι λένε.
Τι συμβαίνει; Μάλωσες με το φίλο σου;
Εννοείτε τον Εντ Ρέμικ;
Σταμάτησα να τον βλέπω πριν από καιρό.
Οι νέοι άνδρες μπορούν να γίνουν τόσο βαρετοί.
Θα υπάρχουν πολλοί που περιμένουν να πάρουν τη θέση του.
- Δεν υπάρχουν; - Φυσικά, εκατοντάδες.
ͺντιθ, ελπίζω να μη νομίζεις ότι είμαι άσεμνος...
αλλά έχω τις μαύρες μου απόψε.
Σκεφτόμουν αν θα μπορούσαμε να πάμε μια βόλτα για λίγο.
Φυσικά.
Είναι όμορφη βραδιά.
Βολεύτηκα. Η μέση μου είναι κουρασμένη.
Λογικό είναι. Κάθεσαι όλη μέρα σ' ένα γραφείο, δουλεύεις τη νύχτα.
Κανονικά, θα 'πρεπε να σ' τις βρέξω.
Καλύτερα να δουλεύω παρά να κάθομαι μόνη σπίτι.
Είσαι όμορφο κορίτσι, πρέπει να διασκεδάζεις περισσότερο.
Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη.
Για την ακρίβεια, είσαι εξαιρετικό κορίτσι.
Γνώρισα πολλές στα νιάτα μου και ξέρω.
Δέξου τη συμβουλή ενός γέρου, Ίντιθ.
Διασκέδασε όσο είσαι νέα.
Θέλετε πολύ καιρό ακόμα για να γεράσετε, κ. Χερς.
Είμαι πιο μεγάλος απ' όσο θα 'θελα.
Ειδικά όταν...
Όταν κάθομαι δίπλα σ' ένα όμορφο κορίτσι σαν κι εσένα.
Γουόλι, σε παρακαλώ, πάμε σπίτι. Σου είπα, δε θέλω να παρκάρουμε.
Πάντα καταλήγουμε στον ίδιο τσακωμό.
Δεν είναι ανάγκη να τσακωθούμε πάλι.
’κουσες τι είπα.
Τι συμβαίνει;
Θα... θα πιω τελικά.
Εντάξει.
Δεν το θέλω. Γουόλι, πήγαινέ με σπίτι.
- Ντον. - Σε παρακαλώ, πήγαινέ με σπίτι.
- Πήρε κανείς τηλέφωνο; - Όχι, δεν πήρε.
- Πήρα εκείνο το αμάξι που σου 'λεγα. - Ωραία. Θα μείνεις δηλαδή.
Βρήκα μόνιμο οικότροφο.
Δεν πιστεύω να υπογράψω συμβόλαιο.
Πού θα πας;
Στην Τερ Χοτ, στην Ιντιανάπολις.
Για να χαλαρώσω, ίσως και να κερδίσω λίγο.
Θέλεις να έρθεις;
Όχι, δε νομίζω.
Στην Τερ Χοτ δεν έχουν όριο πονταρίσματος.
Μπορεί να μας βγει σε καλό.
Καλύτερα να μείνω.
Ντέιβ, δε φέρεσαι σαν ώριμος άντρας.
Θέλεις να δεις την καθηγητριούλα σου;
Γιατί δεν πας απ' το σπίτι της να την δεις;
Είπε πως θα μου τηλεφωνούσε.
Δεν παριστάνω την αυθεντία στις γυναίκες...
αλλά υπάρχει κάτι που σίγουρα ξέρω.
₯ παίρνουν διαταγές ή τις δίνουν.
Μόλις καταλάβουν ότι κάνουν κουμάντο, γίνονται σκληρές.
Εσύ πώς τα πας;
Λοιπόν...
αν αλλάξεις γνώμη για το ταξίδι, δε φεύγω μέχρι τα μεσάνυχτα.
Ντέιβ.
Έχεις δουλειά;
- Έχω, αλλά πέρασε. - Μου έλειψες.
Πολύ ωραίο σακάκι.
Μου είπες πως θα τηλεφωνούσες.
Έχω πνιγεί στα διαγωνίσματα, Ντέιβ.
Θέλεις κανένα ποτό; ₯ μόνο καφέ πάλι;
Τίποτα, ευχαριστώ.
Σύντομα θα επικοινωνήσει η Ατλάντικ για την ιστορία σου.
Γκουέν.
Τι συμβαίνει; Φέρεσαι σαν να είσαι αλλού.
Δεν ξέρω. Την τελευταία φορά που ήμασταν μαζί, φαινόσουν...
Δεν έχω ξεχάσει.
Υποθέτω πως λυπάσαι.
Ας μην το συζητήσουμε, Ντέιβ.
Πρέπει να το συζητήσουμε.
Είσαι έξυπνη κοπέλα. Είναι σημαντικό για μένα. Σ' έχω ερωτευθεί.
Δε θέλω να είσαι ερωτευμένος μαζί μου. Μην είσαι, σε παρακαλώ.
- ₯ταν ανόητο αυτό που είπα. - Πολύ ανόητο.
- Δεν καταλαβαίνεις τι προσπαθώ... - Σε παρακαλώ.
Ντέιβ, δεν έχω κάνει ξεκάθαρο ότι δε θέλω τέτοια σχέση;
Και τι είδους σχέση θέλεις;
Μην κάνεις σαν αγοράκι που το μάλωσαν.
Ξέρεις πόσο με ελκύεις και πόσο θαυμάζω το ταλέντο σου.
’σ' το ταλέντο, ας μπούμε στο ψητό. Δε μ' αγαπάς, έτσι;
Νομίζω πως σ' αγαπώ. Δεν είμαι σίγουρη αν θέλω.
- Θα ήθελες να το εξηγήσεις αυτό; - Δεν είμαι μαθήτρια, είμαι δασκάλα.
Περίμενα πολύ καιρό. Δεν πρέπει να με πιέζεις.
Αυτή η βία σου, με τρομάζει.
Τι φοβάσαι;
Δεν... Δεν είναι εύκολο να το περιγράψεις με λόγια.
Με τη λογική, μπορώ να κατανοήσω ή να ζηλέψω τον τρόπο ζωής σου.
Συναισθηματικά, όμως...
Συναισθηματικά, μάλλον είμαι συνηθισμένο άτομο.
Και ποιος δεν είναι; Κ οίτα, έκοψα το ποτό.
Έχω αλλάξει. Όχι εκατό τοις εκατό, το ξέρω, αλλά έχω αλλάξει.
- Γκουέν. - Ντέιβ.
Θέλεις να με παντρευτείς;
Ρωτάς από περιέργεια ή μου κάνεις πρόταση;
Όχι. Μια ερώτηση είναι που έχει δύο απαντήσεις.
Υπάρχει και τρίτη.
Δεν ξέρω ακόμα.
Ντέιβ, τρεις φορές μετρημένες έχουμε βρεθεί. Τι ξέρω για σένα;
Τι ξέρεις για μένα;
Ξέρω μόνο πως είμαι αυτός που θέλει να σε παντρευτεί.
Γκουέν, είναι κάτι που θέλω περισσότερο από καθετί στον κόσμο.
Τέρμα αυτά. Δεν είμαι μία απ' τις φιλενάδες σου.
Έχεις δίκιο, καθηγήτρια. Εκατό τοις εκατό δίκιο.
₯μουν κακό παιδί.
₯μουν άτακτος. Για την ακρίβεια, δεν ανήκω καν στην τάξη σου.
Αυτό είναι το πιθανότερο.
Δε θα έχεις την ευκαιρία να με ξανακόψεις.
Μπάμα;
Μπάμα.
Σ' το είπα πως έχει τα γενέθλιά της.
Έχω τούρτα στο φούρνο.
- Δε θα μας δώσεις ούτε ποτό; - Ξέρεις πού είναι.
Βεβαίως.
Ντέιβ.
Νομίζαμε πως δε θα ξανάρθεις.
- Βρήκες συγκάτοικο. Πότε φεύγουμε; - Όποτε θες. Δεν πήγε καλά;
- Ας ξεκινήσουμε. - Θα πας κάπου;
- Ναι. - Στην Τερ Χοτ. Το πάρτυ τέλος.
- Πάρε κι εμάς. - Σε παρακαλώ, Ντέιβ, πάρε μας.
Θα πούμε στα κορίτσια ότι αρρωστήσαμε.
- Σε παρακαλώ, Ντέιβ. - χει γενέθλια.
- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.
Μπορούμε να έρθουμε; Μπορούμε;
Ντέιβ;
- Δεν είναι στ' αλήθεια. - Δεν είναι τι;
Τα γενέθλιά μου. Τσι το 'πα.
- Γιατί; - Ξέρεις, όλοι το κάνουν.
Ευκαιρία για παρτάκι, ή να τους πάρουν κανένα άρωμα.
Δεν έπρεπε να πω ψέματα σε σένα όμως, Ντέιβ.
Δεν έπρεπε να τη φέρω έτσι σ' ένα φιλαράκι σαν κι εσένα.
Βοήθησέ με να πακετάρω.
Εντάξει.
- Αυτά; - Όχι, με χτυπάνε.
Δεν ξέρω τι άλλο να κάνουμε.
Πρέπει να πάρουμε στο γραφείο του σερίφη.
Για να το γράψουν στις εφημερίδες;
Ούτε εγώ το θέλω, αλλά ξέρεις τι ώρα είναι;
Τι ακριβώς είπε ο Γουόλι;
Σου είπα τρεις φορές. Δεν την είδε. Δεν ξέρει πού βρίσκεται.
Δεν ξέρω τι το 'πιασε αυτό το κορίτσι.
- Από τότε που ήρθε ο αδερφός σου... - Θα σταματήσεις;
Δεν τσακώθηκες μαζί της, έτσι;
Γιατί να τσακωθώ μαζί της; Ειλικρινά.
Εμπρός; Ναι.
- Καλά. - Ποιος είναι;
- Ναι. - Ποιος είναι;
Ναι.
- Φρανκ. - Μισό λεπτό, παρακαλώ.
Η Ίντιθ είναι, έκανε τηλέφωνα. Η Ντον είναι καλά.
Είναι στην Τερ Χοτ. Νας φίλος του Γουίλι την είδε.
- Ναι. - Και πού είναι το καλό;
- Τι δουλειά έχει στην Τερ Χοτ; - Σε παρακαλώ.
Ευχαριστώ. Σ' ευχαριστώ πολύ, Ίντιθ.
Δεν μπορείς να μιλήσεις τώρα, έτσι;
Καταλαβαίνω. Καληνύχτα, Φρανκ.
Ναι, μωρό μου. ₯ρεμα. Έτσι, σιγά τώρα.
Ωραία, κάτσε κάτω. Σιγά.
- Τι έπαθε; - Είσαι καλά, αγάπη μου;
- Ναι, καλά είσαι. - Τσιγάρα.
Κάπνισε, ανάγκασε τον εαυτό σου να διασκεδάσει.
Μπράβο το κορίτσι μου.
Έτσι μπράβο.
Σίγουρα να μην πάρω το καπέλο σας;
Ποιο καπέλο, κυρία μου;
Τι συμβαίνει;
Ντέιβ, αυτό το τραγούδι. Το λατρεύω. Είναι τόσο θλιβερό.
- Μπάμα, δεν το βρίσκεις θλιβερό; - Ναι, μου τρυπάει την καρδιά.
Έτσι. Εντάξει; Καλύτερα;
- Ωραία φωνή, έτσι; - Έχει σπουδάσει, ξέρεις.
Ναι. Μίλα. Ωραία;
Φίλε, πάρε την κοπέλα απ' τη χορωδία.
Κοίτα, δε θέλω μπελάδες. Θα τη μαζέψεις εσύ ή εμείς;
Τι εννοείς, θα...
Ντέιβ, αν υπάρξει διαφωνία για τη φωνή της Τζίνι, είμαι μ' αυτόν.
Ναι, συμφωνώ μαζί του.
Εσύ με ποιον είσαι, μωρό μου;
Έλα, μωρό μου, ας χορέψουμε. Δεν εκτιμούν τη φωνή σου εδώ.
Εσύ την εκτιμάς όμως, έτσι Ντέιβ;
Σου υποσχέθηκα να μη σου ζητήσω τίποτα.
Αλλά μόνο για να θυμάμαι αυτό το ταξίδι...
θα μου αγοράσεις ένα από εκείνα εκεί τα μαξιλάρια;
Και βέβαια. Έλα.
Κοπελιά.
- Δώσ' της ένα απ' αυτά τα μαξιλάρια. - Όχι αυτό.
Κανείς δεν ήταν τόσο γλυκός μαζί μου, Ντέιβ.
Και είσαι και νηφάλιος. Σχεδόν.
Βέβαια.
- Ξέρεις τι άκουσε η Ρόζαλι; - Όχι, τι άκουσε;
’κουσε ότι ήσουν τσιμπημένος μ' αυτή τη δασκάλα, τη δίδα Φρεντς.
- Είναι αλήθεια, Ντέιβ; - Όχι.
- Ντέιβ, μπορείς πάντα... - Ας κάτσουμε να πιούμε κάτι.
Το καλύτερο του μαγαζιού. Ευχαριστώ.
Τσιγάρα.
Δύο στίνγκερ.
Γεια σου, Ντον.
Συγγνώμη. Από 'δώ ο Τέντι...
Χάρπερσον.
- Γιατί δεν κάθεστε μαζί μας; - Τι κάνεις εδώ;
Γυρνάμε στην πόλη. Πήγαμε παντού.
Συγγνώμη, από 'δώ ο θείος μου, ο Ντέιβ Χερς, ο συγγραφέας.
- Πώς είστε; - Γνωρίζεστε καιρό εσείς οι δύο;
- Όχι. Βασικά... - Μόλις σήμερα γνωριστήκαμε.
Ο Τέντι είναι πλανόδιος πωλητής.
Κι εγώ η κόρη του αγρότη.
Αντίο, κ. Χάρπερσον.
- Φεύγετε; - Όχι, εσείς φεύγετε.
Για περίμενε.
- Με παρεξηγήσατε. Εμείς... - Παιδί είναι ακόμα.
- Είμαι 18. - Είπα αντίο, κ. Χάρπερσον.
Μην του δίνεις σημασία, δεν μπορεί να το κάνει αυτό.
Ντέιβ, μη μου το χαλάς, περνάω καλά.
Ναι, βέβαια. Περνάς υπέροχα.
- Κοίτα... - Κουνήσου.
Έλα εδώ. Δώσ' μου τον καφέ.
- Είναι για το άλλο τραπέζι. - Πάρε κι άλλον.
- Ναι, μα... - Πάρε κι άλλον.
Φυσικά.
Κάνε χώρο.
- Ο πατέρας σου ξέρει πού είσαι; - Όχι.
Ούτε εγώ ξέρω πού είναι.
- Δε σου φαίνεται περίεργο; - Όχι, θλιβερό.
Τζίνι.
- Από 'δώ η Ντον, η ανιψιά μου. - Γεια σου.
Πονάει το κεφάλι μου.
- Θα της φέρεις μια κρύα πετσέτα; - Δε θέλω, νοιώθω άθλια.
Γλυκιά μου. Είναι επειδή είσαι μεθυσμένη.
Κοπέλες στην ηλικία σου δε θα 'πρεπε να πίνουν.
Έλα.
Κοίτα να την συνεφέρεις και θα τη βγάλω μετά να πάρει αέρα.
Ένα εισιτήριο για Πάρκμαν.
Μην κρίνεις τόσο αυστηρά τον πατέρα σου.
Όταν στοχεύεις ψηλά, μπορεί ν' αστοχήσεις.
- Δε θέλω να μιλήσω γι' αυτό. - Τότε άσε εμένα να μιλήσω.
Ξέρω ότι προσπαθείς να τον εκδικηθείς.
Ποιον πληγώνεις στ' αλήθεια, όμως;
Και τι θα αποδείξεις αν καταλήξεις αλήτισσα;
Δε θα καταλήξω αλήτισσα.
Δε θέλει και πολύ, γλυκιά μου.
Κανά δυο βλάκες ακόμα σαν αυτόν που σε πήρε και λίγο ποτό, και...
Εγώ οφείλω να ξέρω, είμαι ειδικός στις αλήτισσες.
Δεν μπορώ να ζήσω σπίτι.
Η ζωή στο σπίτι δεν είναι τόσο άσχημη, μικρή.
Θα βρω δουλειά στη Νέα Υόρκη.
Κάνε μου τη χάρη και μην κάνεις τίποτα μέχρι να γυρίσω.
Μου το υπόσχεσαι;
Σ' το υπόσχομαι, αλλά δε θα μου αλλάξεις γνώμη.
Για Μίλτον, Ντέλφορντ Τζάνξιον, Νορθ Όουκς και Πάρκμαν.
Συγγνώμη αν σε αναστάτωσα.
Μη λες ανοησίες.
Με κάνεις να αισθάνομαι μέλος της οικογένειας.
Είναι πρωτόγνωρη αίσθηση και μ' αρέσει.
- Να 'σαι φρόνιμη. - Ευχαριστώ.
Αντίο, μικρή.
- Είναι καλά; - Μια χαρά.
- Πότε σκέφτεσαι να γυρίσουμε; - Τι;
Όποτε πεις, Ντέιβ.
- Μετά την Ιντιανάπολις; - Μια χαρά. Θαυμάσια.
Ξέρεις, έπρεπε να τον δεις με την ανιψιά του.
Δε θα μπορούσε να είναι πιο γλυκός.
- Ανιψιά; - Ανιψιά του είναι.
- Ο Μπάμα είναι θείος μου. - Κι αυτή ανιψιά του.
Κλείσ' το. Προτιμώ ν' ακούσω το τραγούδι.
- Μωρό μου, τι λες γι' άλλο ένα ποτό; - Πολύ θα ήθελα.
- Ντον, εσύ είσαι; - Ναι.
- Ξέρεις τι ώρα είναι; - ₯ρθε; Τι συνέβη;
Πού ήσουν;
- Στην Τερ Χοτ. - Με ποιον; Πού πήγες;
Σε κάτι νυχτερινά κέντρα με κανέναν που να ξέρετε.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα;
- Ντον, θέλουμε να μάθουμε τι... - Κουράστηκα. Δε θέλω να μιλήσω.
Καληνύχτα.
Ντον.
Ο ΑΜΠΕΛΩΝΑΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΦΘΗΝΟ ΜΟΤΕΛ
Έριξες τα φύλλα σαν να πήγες πάσο.
- Παίζεις; - Μέσα είμαι.
- Εντάξει. - Μιλάω.
- Πάσο. Πόσα φύλλα; - Τρία.
- Πόσα; - Πάσο.
Πόσα;
- Δύο ομορφιές. - Δύο ομορφιές.
Τις έχεις. Πόσα;
- ’λλες δύο ομορφιές. - Δύο ομορφιές.
Για μένα είναι. Πάσο.
- Δώσ' μου το πάνω. - Να από πάνω.
Εμπρός.
Εμπρός; Ναι; Μισό λεπτό, παρακαλώ.
- Από Ιντιανάπολις. - Λείπω ακόμα.
Περιμένετε μισό λεπτό, παρακαλώ;
Γκουέν, καλή μου, δε θα πω ότι λείπεις.
Ο Ντέιβ έχει πάρει δυο φορές.
Εξάλλου, τώρα έχεις κάτι να του πεις.
Θέλω να του το πεις εσύ.
Έλα, Γκουέν, χρυσό μου.
Ξέρω ότι μαλώσατε κι αυτό σε στενοχώρησε.
Νομίζεις θα είσαι πιο ευτυχισμένη αν δεν τον ξαναδείς ποτέ;
Εμπρός; Ναι, η δις Φρεντς.
Εμπρός;
Γεια σου, Ντέιβ. Φοβερά νέα.
Η Ατλάντικ πήρε την ιστορία σου.
Πεντακόσια δολάρια.
―στε έτσι. Μια χαρά. Θαυμάσια.
Αλλά έχω κάποια πιο σημαντικά πράγματα να σου πω.
Μάλλον δε σου έχω μιλήσει γιατί δεν είχα κάτι να σου πω.
Ντέιβ, ήμουν τόσο μπερδεμένη και προβληματισμένη...
και τώρα δεν είμαι πια.
Απλά μιλώντας μαζί σου...
Είχα ξεχάσει πόσο ζεστή και βαθιά είναι η φωνή σου.
Ναι, μου 'λειψες.
Μου 'λειψες.
Είναι εκπληκτικό το πόσο.
Πότε;
Εδώ θα είμαι.
Καληνύχτα, Ντέιβ. Σ' ευχαριστώ.
Καληνύχτα, μωρό μου.
’σσοι.
Τρία εννιάρια.
Τι ευτυχία. Το ξανάκανες.
Ναι, είμαι λίγο τυχερός.
Εσείς κερδίζετε κανά χιλιάρικο, έτσι;
- Πάνω-κάτω. - Πάντα μαζί παίζετε;
Κυρίως.
Πολύ τυχεροί είστε οι δυο σας.
Χρειαζόμαστε καινούρια τράπουλα.
Πες μου κάτι. Το τηλεφώνημα.
₯ταν πολύ ενδιαφέρον;
Για μένα, ναι. Γιατί;
Τίποτα, απλά...
μου θύμισε έναν παίκτη απ' τη Φιλαδέλφια.
Ο τύπος είχε ένα ωραίο κολπάκι.
Καθόταν στο τραπέζι...
ένας φίλος του έβγαινε, έπαιρνε τηλέφωνο και μάντεψε.
Του έλεγε τι φύλλο είχε ο καθένας.
Σε βάζει σε σκέψεις, έτσι;
Θα έλεγα ότι ήταν ένας άτιμος αλήτης.
Ξέρεις κάτι; ₯ταν.
- Τσάρλι, καλύτερα να ξεκαθαρίσω... - Κάτσε φρόνιμα.
Ο φίλος μας χάνει πολλά, και νομίζω δικαιούται να είναι λίγο χαζός.
- Ποιος μπορεί να πήρε; - Μοίρασε.
Ας πούμε ο σερβιτόρος.
- Ο σερβιτόρος; - Ναι, εδώ δεν ήταν;
- Μπορούσε να 'χε δει όλα τα φύλλα. - Ναι.
Δεν είπα ότι τα είδε.
- Δεν το βγάζεις ποτέ το καπέλο, έτσι; - Όχι, δεν το βγάζω ποτέ.
Γιατί;
Έχει ένα τρανζιστοράκι ραμμένο στο καπέλο.
Και μας στέλνει σήμα για τα φύλλα που κρατάτε. Γιατί;
Ξέρετε κάτι;
Το λέει μεταξύ σοβαρού κι αστείου.
Ας ρίξουμε μια ματιά.
Μακριά απ' τα λεφτά.
Εντάξει.
Κανείς δεν αγγίζει το καπέλο μου.
Τώρα σήκωσέ το.
Σήκωσέ το και βάλ' το στο κεφάλι του.
Εντάξει, δρόμο.
Κουνήσου, γλύκα, έξω.
- Είσαι καλά; - Δεν ξέρω. Πού είναι το καπέλο μου;
- ’σ' το καπέλο. Σήκω πάνω. - Θα το πιάσω εγώ.
- Τα σκυλιά. - Πάρε.
Γυρίστε στο Πάρκμαν. Θα τον πάω στο νοσοκομείο.
- Μπορούμε να κάνουμε κάτι; - Κάνε αυτό που είπα.
- Κανείς δεν αγγίζει το καπέλο μου. - Βάλε το χέρι σου γύρω μου. Έλα.
- Το παλτό σου. - Καλή σκέψη.
₯ρεμα.
Κ. Ντίλερτ.
Δεν είχα δει κανέναν να κοιμάται με καπέλο.
Τώρα έχετε, κυρία μου. Είναι γούρι.
Παγανιστικές προκαταλήψεις.
Ναι.
Σίγουρα, κυρία μου.
Περάστε.
Πώς αισθάνεσαι, παλιόφιλε;
Πώς αισθάνομαι;
Πώς θα αισθανόσουν εσύ, αν όλη μέρα έμπαιναν ξένοι...
σε γυρνούσαν και σε ψαχούλευαν;
Πολύ βιάζονται να γνωριστούν εδώ.
- Είναι δύσκολος ασθενής, αδελφή; - Πήγαινε να μου πάρει το καπέλο...
κι εγώ της μάθαινα κόλπα με τα χαρτιά.
Δε μου μαθαίνατε, κ. Ντίλερτ, μου δείχνατε.
- Παρακαλώ μη μείνετε πολύ. - Δεν πρόκειται.
Θες ν' ακούσεις κάτι αστείο; Με νικούσε.
Ο Κύριος είναι στο πλευρό μου, κ. Ντίλερτ.
―στε ήλθες επιτέλους, Ντέιβ. Σου πήρε πολύ ώρα.
Μόνο τα απογεύματα επιτρέπουν επισκέπτες.
Πρέπει να βιαστείς και να με βγάλεις απ' αυτή την τρύπα.
Γιατί;
Γιατί; Δεν εμπιστεύομαι τις αδελφές.
Τι εννοείς δεν τις εμπιστεύεσαι;
Μου έκλεψαν τα ρούχα. Ούτε γαζί δεν έμεινε.
Εντολές του γιατρού. Παίρνουν τα ρούχα απ' όλους.
Μόνο αυτός μπορεί να σου τα δώσει πίσω.
Τότε, φέρε το γιατρό.
Γιατί δε κτυπάς το κουδούνι;
Δε δουλεύει πια. Θύμωσα και το έσπασα.
Ντέιβ, εσύ με έβαλες σ' αυτό το κρεββάτι, τώρα βγάλε με.
Εντάξει, θα πάω να μιλήσω στο γιατρό.
- Γεια σας, γιατρέ. - Γεια.
Θέλω το παντελόνι μου.
Φοβάμαι πως πρέπει να σας κρατήσουμε εδώ για λίγο, κ. Ντίλερτ.
Τι είναι αυτό; Νοσοκομείο ή φυλακή;
Δεν είναι θέμα νομιμότητας αλλά επαγγελματικής υπευθυνότητας.
Είστε άρρωστος, κ. Ντίλερτ. Όχι απ' τη μαχαιριά.
Ανακαλύψαμε τυχαία ότι πάσχετε από προχωρημένης μορφής...
μελιταίο διαβήτη.
Πάσχω από τι;
Διαβήτη;
Υπήρχε σημαντική ποσότητα αλκοόλ στην εξέταση αίματος.
Πόσο ουίσκι πίνετε τη μέρα, κ. Ντίλερτ;
- Πολύ καλή ερώτηση. - Δεν ξέρω ακριβώς.
- Πέντε ποτήρια, μπορεί και λιγότερο. - Μπορεί και περισσότερο.
Φυσικά, θα πρέπει να κόψετε το ποτό, κ. Ντίλερτ.
Το αλκοόλ προσθέτει τεράστιες ποσότητες σακχάρου στο αίμα.
Χρειάζεστε αγωγή, κ. Ντίλερτ. ’μεση αγωγή.
Δηλαδή είναι πολύ σοβαρό;
Με τους ρυθμούς του κ. Ντίλερτ, παραπάνω από σοβαρό.
Εντάξει, κάνατε το καθήκον σας, γιατρέ.
Τώρα, πείτε μου τι να κάνω για να φύγω από 'δώ...
χωρίς να σπάσω αυτή την πόρτα και θα σας είμαι υπόχρεος.
Θα στείλω ένα εξιτήριο να το υπογράψετε.
Με συγχωρείτε.
Μπορείτε να μου πείτε πού θα βρω τη δίδα Φρεντς;
Στο δεύτερος όροφο. Νομίζω δωμάτιο 213.
Ευχαριστώ. χει μάθημα τώρα;
Τελειώνει σε λίγα λεπτά.
Έχουμε χρόνο για μερικές ακόμη ερωτήσεις.
Γουόλι;
Δις Φρεντς, πιστεύετε πως ο Εμίλ Ζολά ήταν ανήθικος;
Όχι, καθόλου.
Ακόμα κι όταν έγραφε για αχρείους, η στάση του ήταν ουσιαστικά ηθική.
- Δεν είχε όμως ερωμένη; - Ρωτήστε την κα Ζολά.
Γιατί ρωτάς;
Ένας φίλος μου θεωρεί ότι οι λογοτέχνες έχουν άλλα μέτρα.
Νομίζω πως αν ισχύουν γι' αυτούς, θα έπρεπε να ισχύουν για όλους.
Δε συμφωνώ με το φίλο σου, Γουόλι.
Εγώ πιστευώ ότι οι καλοί συγγραφείς νοιώθουν βαθύτερα από εμάς.
Έχουν μεγαλύτερη όρεξη για ζωή.
Αν ήξερα τον Πόε, αναμφίβολα θα με απωθούσε ο αλκοολισμός του...
αλλά θα προσπαθούσα να τον καταλάβω.
Όπως θα προσπαθούσα να καταλάβω και τη λαιμαργία του δρος Τζόνσον...
τη χρήση ουσιών του ντε Κουίνσι, την ακολασία του Μποντλέρ.
₯ταν μεγάλοι άνδρες, με μεγάλες αδυναμίες και μεγαλύτερη δύναμη.
- Είστε η δις Φρεντς; - Ναι.
Είμαι η Τζίνι Μούρχεντ.
Δε με ξέρετε, εγώ σας ξέρω όμως. Τουλάχιστον ξέρω για σας.
Θα ήθελα να σας μιλήσω για κάτι.
Τι μπορώ να κάνω για σας;
Δε μοιάζετε με δασκάλα.
Ευχαριστώ. Θα το πάρω για κοπλιμέντο.
Φυσικά.
- Μπορώ να καθίσω; - Φυσικά.
Μην πείτε στον Ντέιβ ότι ήρθα. Θα με γδάρει ζωντανή αν το μάθει.
Είναι φίλος σας;
Ναι.
Δε θα σας απασχολήσω πολύ, δις Φρεντς.
Αλλά επιστρέφει σήμερα και υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρω.
Θα τον παντρευτείτε;
- Τι; - Θέλω να ξέρω τι συμβαίνει.
- Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορώ... - Να σας εξηγήσω.
Νομίζω ότι είναι ερωτευμένος μαζί σας.
Κι αν τον παντρευτείτε, εγώ θα κάνω στην άκρη.
Αν είναι, όμως, απλά ένα...
Είστε απ' το Σικάγο;
Ναι, σας μίλησε για μένα;
Όχι, διάβασα τις εφημερίδες.
Δεν ήταν απαίσιο;
Το ήξερα πως δεν έπρεπε να έρθω...
αλλά είμαι τρελή για εκείνον, καταλαβαίνετε, δις Φρεντς.
Κι αυτή είναι η αλήθεια του Θεού. Θέλω να έχει ό, τι εκείνος θέλει.
Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει εσάς αντί για μένα.
Μάλλον ο κ. Χερς σας μίλησε για μένα, αλλιώς δε θα ήσασταν εδώ.
Δεν είναι έτσι. Δεν είπε τίποτα.
Ρωτούσα, και δεν έλεγε. Εδώ και στην Τερ Χοτ, στην Ιντιανάπολις...
- ...ποτέ όμως δε μίλησε. - ₯σασταν τότε μαζί του;
Ναι.
Δεν είναι, όμως, ερωτευμένος μαζί μου, δις Φρεντς.
Μακάρι να ήταν.
Θα έδινα το δεξί μου μάτι αν ήταν.
Ποτέ στη ζωή μου δεν ένιωσα έτσι για κάποιον.
Και μόνο που μ' αγγίζει, καταρρέω.
Μην κλαις.
Ό, τι κι αν έχεις φανταστεί, ή ό, τι ο Ντέιβ...
μπορεί να σου έχει πει...
δεν υπάρχει τίποτα μεταξύ του κ. Χερς κι εμού.
Τον βοήθησα στη συγγραφή, τίποτε άλλο.
Συνεπώς, δεν είμαι αντίπαλός σου.
Δις Φρεντς, τότε χαίρομαι που ήρθα.
₯μουν τόσο φοβισμένη.
Δεν ξέρετε πόσο φοβισμένη ήμουν.
Γιατί ήξερα πως μπορείτε να μου τον πάρετε, αν το θέλατε.
Δεν είμαι πλούσια ή έξυπνη όπως εσείς.
Δεν έχω τίποτα.
Ούτε καν φήμη.
Σίγουρα έχετε κάποια φήμη, δις Μούρχεντ.
Αυτό...
είναι κάτι που δεν ενοχλεί τον Ντέιβ.
Δε θέλω να είμαι αγενής, αλλά έχω μάθημα τώρα.
Φεύγω. Δε μου κρατάτε κακία που ήρθα;
Κατά κάποιον τρόπο, είμαι ευγνώμων.
Ευγνώμων;
Δεν ξέρω γιατί, δις Φρεντς...
αλλά σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Δε θα πείτε τίποτα σε κανέναν, έτσι;
Σε κανέναν.
- Αντίο, δις Φρεντς. - Αντίο.
ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΑΤΟΝ
Αυτή η πόλη είναι μες την καλή χαρά.
"Εκατονταετηρίδα του Πάρκμαν, 1848-1948".
Τους πήρε εκατό χρόνια να φτιάξουν αυτό το χωριό;
Χάσιμο χρόνου.
Κ όφ' το.
Έλα τώρα, Ντέιβ. Δε θέλω να τσακωθούμε.
Ζούσα πάντα μ' ένα συγκεκριμένο τρόπο και δεν τον αλλάζω.
Μην είσαι ηλίθιος. Θυμάσαι τι σου 'πε ο γιατρός;
Να προσέχεις τι τρως, να κάνεις τις ενέσεις και θα ζήσεις πολύ.
Γιατί δε σταματάς;
Θα συνεχίσεις να το κάνεις, κι εγώ θα χάσω ένα φίλο.
Δε με παίρνει να χάσω έναν γιατί δεν είχα και πολλούς.
- Δε μου αφήνεις επιλογή. - Δεν έχεις δικαίωμα επιλογής.
Αυτή μοιάζει με την ανιψιά μου.
Ντον.
Πήγαινε. Θα πάρω το δικό μου.
- Τα καταφέρνεις μ' ένα χέρι; - Ναι.
Πώς είσαι, ανιψάκι;
Τέλεια. Θα δουλέψω στη Νέα Υόρκη σ' έναν εκδότη.
Απλή γραμματέας, όμως δεν είναι θαυμάσιο;
Σπουδαίο. Οι γονείς σου τι λένε;
Περίπου ό, τι περίμενα, αλλά θα το ξεπεράσουν.
Ντέιβ, έχεις ένα λεπτό, σε παρακαλώ;
Θα τηλεφωνήσω σε κάτι φίλους στη Νέα Υόρκη.
Κοίτα, ανέχθηκα όσα μπορούσα ν' ανεχθώ από σένα.
Δε μιλάω μόνο για τους καυγάδες και...
Για κήρυγμα με φώναξες πάλι; Γιατί αν αυτό έκανες...
- Μίλα πιο σιγά. - Δεν έχω μυστικά.
Έλα εδώ πίσω. Είναι σημαντικό.
ͺντιθ, μας αφήνεις μόνους, σε παρακαλώ;
Μείνετε, δις Μπάρκλεϊ . Αυτή η μικρή σύναξη μπορεί να σας ενδιαφέρει.
Εντάξει, Ίντιθ.
Ντέιβ, δε θ' αναφερθώ στα τελευταία σου αίσχη.
Είναι σ' όλες τις εφημερίδες, αλλά περασμένα-ξεχασμένα.
Ευχαριστώ πολύ.
Θέλω να σου πω κάποια πράγματα...
Εσύ είπες στην Ντον να πάει στη Νέα Υ όρκη;
- Όχι. - Μη μου λες ψέμματα.
Πριν έρθεις εδώ, αυτή...
Δεν ξέρεις τι σημαίνει για μένα αυτό. Δεν είσαι πατέρας.
Αυτό είναι αλήθεια.
Όταν πληγώνω κάποιον, είναι ο εαυτός μου.
Αλλά για έναν πατέρα, είναι διαφορετικά.
Αν είναι υποκριτής, οφείλει να είναι καλός για να μην πιαστεί.
Πού θες να καταλήξεις;
Στον αυστηρό κανόνα που μου 'χες αναφέρει.
Ποτέ μην μπλέκεις συναισθηματικά με υπαλλήλους σου.
- Και τι μ' αυτό; - Είναι πολύ καλός κανόνας.
Ειδικά αν αναθρέφεις ένα καλό, αξιοπρεπές, νεαρό κορίτσι.
- Υποννοείς... - Το λέω, Φρανκ.
Η πόλη είναι μικρή, κι ό, τι ξέρω, μπορεί εύκολα να το μάθει η Ντον.
Δε θα 'ταν ό, τι καλύτερο.
- Κύριε Χερς, εγώ... - Μην τον ακούς.
Ρεμάλι είναι, ήταν και θα είναι.
Αν τελείωσες με το κήρυγμα, φεύγω.
Λυπάμαι, δις Μπάρκλεϊ...
αλλά λατρεύω την ανιψιά μου.
Φρανκ... Θα φύγω απ' το Πάρκμαν.
Έλα τώρα. Μην ταράζεσαι.
Μάλλον υποθέσεις έκανε.
- Σίγουρα υπέθετε. - Όχι.
Φρανκ. Γιατί να μη σε γνωρίσω εγώ πρώτη;
Το σκέφτομαι συχνά.
Δεν ξέρω αν το αντιλαμβάνεσαι...
αλλά όταν παντρεύτηκα την ’γκνες, ήσουν μόλις 4 ετών.
Αν δε με χρειάζεσαι άλλο...
λέω να πάω σπίτι να πακετάρω.
- Ντέιβ, πέρασε. - Γεια σας, κ. καθηγητά.
Λάβαμε ένα τσεκ κι ένα γράμμα από έναν πολύ οξυδερκή εκδότη.
- Μπράβο. - Ευχαριστώ.
Όλα χάρη στην Γκουέν. Πού είναι;
Έχεις κάθε λόγο να 'σαι υπερήφανος, αγαπητέ Ντέιβ.
Της είπατε ότι τηλεφωνούσα;
Φοβάμαι πως δε θα βρίσκεται μαζί μας σήμερα το απόγευμα.
Λυπάμαι πολύ. Ορίστε το γράμμα σου.
Πού να πάρει!
Ζηλεύω τους ανθρώπους που λένε ψέματα με πειστικότητα.
Μπορεί ν' αλλάξει γνώμη αύριο ή μεθαύριο.
Ξέρω πως δε θέλει να με δει, να ήξερα μόνο το γιατί.
Ντέιβ, να σου φτιάξω πρώτα ένα μαρτίνι σκέτη μαγεία.
Μπορεί να μην εξαφανίζει τα προβλήματα...
αλλά μειώνει το μέγεθός τους.
Μα πού είναι; Κάπου θα είναι.
Φοβάμαι πως δεν έχει και πολλή σημασία, Ντέιβ.
Φαίνεται αρκετά αποφασισμένη να μη σε ξαναδεί.
Σε παρακαλώ, μη με ρωτάς γιατί. Δεν έχω δικάιωμα ν' αναμειχθώ.
Πάνω είναι, έτσι;
- Πάω να την δω. - Δεν μπορώ να σε σταματήσω.
- Είσαι πιο νέος από μένα. - Ευχαριστώ.
Γκουέν, ανεβαίνω.
Γκουέν;
Πού είσαι; Θα μου μιλήσεις;
Γκουέν;
Δε σου φαίνεται λίγο αγενές αυτό;
Είναι. Τώρα πες μου τι σόϊ παιχνίδι παίζεις.
Δεν ξέρω από παιχνίδια ή από ανθρώπους που τα συνηθίζουν.
- Αν σκέφτεσαι τον τζόγο... - Δε σε κάλεσα στο δωμάτιό μου.
Καλά, θα ζητήσω συγγνώμη αργότερα.
Κοίτα, έφυγα με τον Μπάμα μόνο γιατί μ' αγνοούσες.
- Αν σημαίνει πολλά για σένα... - Δε σημαίνει πολλά.
Δε σημαίνει τίποτα.
- Έχω να τελειώσω κάτι. - Τι στο καλό σού συνέβη;
Όταν μιλούσαμε στο τηλέφωνο, ήσουν...
- Τι σ' έκανε ν' αλλάξεις; - Μην ψάχνεις για τραγικότητες.
- Απλά βρήκα τα λογικά μου. - Εννοείς ότι τα 'χασες.
Καληνύχτα, Ντέιβ.
Σ' έχω ερωτευθεί. Είπες ότι κι εσύ με είχες.
Μη μ' ακουμπάς, Ντέιβ. Τα χέρια σου δεν πρόκειται να με πείσουν.
Κάνε μου μόνο μια χάρη. Πες μου τι σε απασχολεί.
Ας το συζητήσουμε, μπορεί να κάνεις και λάθος.
Είπα καληνύχτα.
Γκουέν.
Γιατί δεν τα κόβουμε αυτά; Είναι...
Αν με ξανακουμπήσεις, θα φωνάξω την αστυνομία να σε πετάξουν έξω.
Δε μ' αρέσει η ζωή σου. Δε μ' αρέσει ο τρόπος σκέψης σου.
Δε μ' αρέσουν οι φίλοι σου. ’σε με μόνη. Μείνε μακριά μου.
- Τι κάνεις εδώ; - Περιμένω εσένα.
Γιατί;
Ξέρεις το περιοδικό που έχει την ιστορία σου;
Το πουλάνε στο φαρμακείο.
- Θα κατέβω να πάρω ένα. - Δεν μπορείς. Τα πήρα όλα εγώ.
Μου έμεινε ένα.
Ξέρεις, όλοι με συγχαίρουν σήμερα.
Αλήθεια, γιατί;
Γιατί είμαι στενή σου φίλη.
Όλα τα κορίτσια στο εργοστάσιο μου έσφιγγαν το χέρι.
Όλη μέρα υπογράφω αυτόγραφα.
- Τι κάνεις; - Ναι, υπογράφω αυτόγραφα.
Γράφω: "Ελπίζω να σ' αρέσει". Και υπογράφω.
- Καλή δημοσιότητα, δε βρίσκεις; - Κατάλαβε πως...
κανείς δεν υπογράφει σε κάτι που έχει γράψει άλλος.
Ντέιβ, εσύ υπογράφεις σε βιβλία που στέλνεις για τα Χριστούγεννα.
’κου, ηλίθια, δεν είχες καμία ανάμειξη στη συγγραφή.
Είμαι η κοπέλα σου.
Αυτό θέλω να το ξεκαθαρίσουμε. Δεν είσαι η κοπέλα μου.
Σε κέρασα, γελάσαμε, σε γύρισα...
αλλά δεν είσαι η κοπέλα μου.
- Όλοι έτσι νομίζουν. - Δε με νοιάζει τι νομίζουν.
Δεν έχεις ούτε μυαλό ούτε θέληση για να διαβάσεις αυτή την ιστορία.
Μη μου μιλάς έτσι.
Μη σου μιλάω; Δεν έχεις μυαλό να φύγεις απ' τη βροχή...
εκτός αν σε πάρει κάποιος απ' το χέρι.
Κι αυτό μόνο, γιατί θα πήγαινες οπουδήποτε με οποιονδήποτε.
Ντέιβ.
Ντέιβ, δεν έπρεπε να μου μιλήσεις έτσι.
Ξέχνα το.
- Τρομερή ιστορία, Ντέιβ. - Ευχαριστώ.
Σ' απασχολεί κάτι;
Ναι, αυτό το μέρος. Είναι σαν ποντικοφωλιά.
Δε φέρνουμε κάποιον να καθαρίσει;
Λες να πάρουμε τη Τζίνι Μούρχεντ να καθαρίζει;
Αστειεύεσαι; Ούτε τον εαυτό της δεν μπορεί.
Παρεμπιπτόντως, πότε είναι ο γάμος;
- Ποιος γάμος; - Ποιος γάμος;
Ντέιβ, μεταξύ μας, η καθηγήτριά σου...
ξέρεις, δεν είναι πολύ καλή επιρροή.
Ξέρεις ότι από τότε που έκοψες το ποτό, έχεις γίνει άλλος άνθρωπος;
Γυναίκες.
Τι νομίζεις ότι κάνεις εκεί;
Κάθομαι.
Αυτό είναι γελοίο. λα μέσα.
Πέρασε μέσα.
Εντάξει.
Αλλά δεν έχεις δικαίωμα να μου μιλήσεις έτσι, Ντέιβ.
Είμαι άνθρωπος κι έχω δικαιώματα και αισθήματα όπως όλοι.
Εντάξει, είσαι άνθρωπος λοιπόν.
Επειδή αυτή η δασκάλα δε σε θέλει...
δεν έχεις δικαίωμα να ξεσπάς σε μένα.
Θα το ξεχάσεις, σε παρακαλώ, Τζίνι;
Είσαι ακόμα ερωτευμένος μαζί της, έτσι;
Δεν είμαι.
Ναι, είσαι. Το βλέπω.
Κοίτα, δεν είμαι ερωτευμένος με κανέναν.
Ντέιβ.
Ντέιβ, ερωτεύσου εμένα.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Δεν έχω ξαναγνωρίσει κάποιον σαν κι εσένα.
Σ' αγαπώ τόσο μα τόσο πολύ.
Μην κλαις, Τζίνι.
Συγγνώμη αν σε πλήγωσα. Δεν το ήθελα. Λυπάμαι πολύ.
Ξέρεις ότι θα 'κανα τα πάντα για σένα, Ντέιβ.
Θα κάνω ό, τι μου ζητήσεις.
Θα...
Θα καθάριζες εδώ για μένα;
- Μπορώ; - Φυσικά.
Και βέβαια. Θα το 'θελα πολύ.
Θα το 'θελα πάρα πολύ.
’κου τι θα κάνω. Θα έρχομαι κάθε μέρα πριν τη δουλειά.
Τηλεφώνησέ μου.
Αλλά να θυμάσαι, είμαι άνθρωπος.
Θα το 'χω υπ' όψην μου.
"Και προτού το καταλάβει..."
είχε χαθεί.
Δεν υπήρχε πολύς χρόνος...
και κατάλαβε ότι θα 'πρεπε να γυρίσει σε γνώριμο έδαφος...
τρέχοντας να φτάσει εκεί που θα μπορούσε να ξαναξεκινήσει...
Έτσι τελειώνει;
- Σ' άρεσε; - Μ' άρεσε πολύ, Ντέιβ.
Πραγματικά μ' άρεσε πολύ.
- Αυτό σημαίνει όχι και τόσο. - Όχι, αλήθεια, μου άρεσε πολύ.
Σκέψου ότι εσύ δημιουργείς ιστορίες από λέξεις...
ενώ εγώ στριφώματα στηθόδεσμου.
Με κάνει να νιώθω τρομερά αποτυχημένη.
- Τι σου άρεσε, Τζίνι; - Τα πάντα.
Όπως;
Λοιπόν... Οι χαρακτήρες.
- Ποιοι χαρακτήρες; - Όλοι τους.
Ωραία, σου άρεσαν όλοι, αλλά τι σήμαινε για σένα η ιστορία;
Σήμαινε πολλά.
- Τότε πες μου για τι μιλάει. - Ντέιβ, μη θυμώνεις.
Όποτε ανοίγω το στόμα μου, θυμώνεις.
Δεν κατάλαβες λέξη απ' όσα είπα. Δεν καταλαβαίνεις την ιστορία.
Δεν καταλαβαίνω, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δε μ' αρέσει.
Ούτε εσένα καταλαβαίνω, αλλά δε σημαίνει πως δε μ' αρέσεις.
Σ' αγαπώ.
Αλλά δε σε καταλαβαίνω.
Πού είναι το κακό;
Τζίνι.
- Τι; - Θα με παντρευτείς;
Τι;
Παντρέψου με, τώρα, απόψε.
Ντέιβ.
Μην αστειεύεσαι με τέτοια θέματα.
Σε παρακαλώ, Ντέιβ, όχι μαζί μου.
Δεν ξέρεις πόσο με πληγώνει.
Δεν παίζω, Τζίνι.
Ντέιβ.
Ελπίζω πως όχι.
Νομίζω πως το θέλω περισσότερο από καθετί σ' ολόκληρο τον κόσμο.
- Δεν ξέρω τι να πω. - Πες μόνο ναι.
Ντέιβ.
Ναι.
- Μπάμα. - Ποιος μου ρήμαξε το σπίτι;
Μάντεψε. Δε θα μαντέψεις ούτε σ' εκατό εκατομμύρια χρόνια.
- Τι; - Ο Ντέιβ κι εγώ θα παντρευτούμε.
- Καλό αυτό. - Όχι, αλήθεια, Μπάμα.
Σου 'στριψε;
Μπάμα, δεν έχεις δικαίωμα να μιλάς έτσι.
Μ' όλο το σεβασμό, Τζίνι. Στ' αλήθεια θα παντρευτείς αυτή την γκόμενα;
Ναι. Απόψε.
Δεν ξέρω αν τρελάθηκες ή...
Σε παρακαλώ, θέλει να παντρευτούμε.
- Δεν έχεις δικαίωμα... - Μιλάω στον Ντέιβ.
- Δε θέλουμε τη συμβουλή σου. - Κάτσε και σκάσε.
Κοίτα να το συνηθίσεις, θα γίνει γυναίκα μου.
Μα δεν είναι λογικό.
Δεν έχω τίποτα με την Τζίνι. Τίποτα απολύτως.
- Αλλά το ξέρει ότι είναι μία πόρνη. - Εντάξει, αρκετά.
Πήγαινε σπίτι και φόρα κάτι όμορφο...
θα καλέσω το δικαστή και θα έρθω να σε πάρω.
Μπάμα, σε παρακαλώ, μη μου το χαλάς.
- Σε παρακαλώ, θα με σκότωνε. - Δε θα το χαλάσει, γλυκιά μου.
Ποτέ δεν ήμουν τόσο χαρούμενη.
Δεν το πιστεύω.
Θα χρειαστώ έναν κουμπάρο.
Σίγουρα δε θα 'μαι εγώ.
Δεν ξέρω τι έγινε με σένα και την καθηγήτρια...
αλλά πρέπει να σ' έκανε έξαλλο.
Θα παντρευτείς στ' αλήθεια αυτή τη χαζοβιόλα;
Κανείς δε θα το 'κανε.
Δε σ' αρέσει όπως καθάρισε το σπίτι σου;
Δε θα την παντρευτείς γι 'αυτό.
Όχι.
Κουράστηκα να είμαι μόνος, αυτό είναι όλο.
Και τα αισθήματα που έχει για μένα...
κανείς δεν έχει ξανανοιώσει έτσι για μένα.
Εξάλλου, ίσως μπορώ να την βοηθήσω.
Σίγουρα δεν μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου.
Παραμένει πόρνη όμως.
Σου είπα πως θα την παντρευτώ, γι' αυτό κόψε το βρίσιμο.
Το αποφάσισες στ' αλήθεια, έτσι;
Ναι, θα πάρω το δικαστή να το κανονίσει απόψε.
Ωραία. Αν συμβεί αυτό, θα χάσω ένα φίλο.
Δεν έχω ανάγκη κάποιον τόσο χαζό.
Σας ονομάζω συζύγους. Συγχαρητήρια.
- Αυτό ήταν; - Αυτό ήταν.
- Παντρευτήκαμε; - Και με το νόμο.
Αυτό είναι απόδειξη για κάθε ρεσεψιόν.
Οι Χερς.
- Καλησπέρα. - Καλησπέρα.
ΣΤΑΘΜΟΣ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ
Νόμιζα πως η Ντον θα πάρει αργότερα το λεωφορείο.
Μάλλον είναι το τελευταίο.
Μακάρι να 'χεις παρέα.
Ναι, όντως.
Ντέιβ.
Ο Μπάμα έπρεπε να 'χει έρθει.
Θα είχε δουλειά μάλλον.
Δεν ξέρω γιατί δε με συμπαθεί, Ντέιβ.
Δεν έχει νόημα να χάνεις το χρόνο σου.
Ντέιβ;
Θα είμαι καλή σύζυγος, Ντέιβ.
Πολύ καλή σύζυγος.
Δε θα το μετανοιώσεις.
Σε πιστεύω.
Ντέιβ;
Να πάμε στην Τερ Χοτ για μήνα του μέλιτος;
Να πάμε σε μοτέλ. Δεν είναι ακριβά και θα μπορούμε να μαγειρεύουμε.
Δε με νοιάζει πού θα πάμε. Μόνο να φύγω απ' το Πάρκμαν.
Μπορούμε να περάσουμε απ' το σπίτι μου πρώτα;
Θα ήθελα να...
πάρω το μαξιλάρι μου μαζί.
Θυμάσαι αυτό που μου πήρες;
Θυμάμαι.
Να πάμε κι από το Σμίτις για μια μπύρα;
Θέλω να δω τις κοπέλες. Με περιμένουν.
Αγόρασαν ρύζι.
Μπάμα, τι κάνεις εδώ; Νόμιζα πως ήσουν ο κουμπάρος.
Θα έρθουν να χαιρετήσουν. Θες λίγο ρύζι;
- Δεν ήρθε εδώ, έτσι; - Ποιος;
Ο παλιός φίλος της Τζίνι. Ο τύπος απ' το Σικάγο.
Έμαθε πως παντρεύτηκε. Ψάχνει τον Ντέιβ.
- Όλο λόγια είναι. - Έχει όπλο κι είναι τύφλα.
Τι θέλει να κάνει;
Να τον σκοτώσει. Είναι τρελός. Πήγα να του μιλήσω...
- ...και τράβηξε πιστόλι. - Μείνε 'δώ, πάω να βρω τον Ντέιβ.
Εντάξει.
Και διαφημίζει προδόντα χορηγών.
Πάρ' το τσάμπα. Ορίστε, πάρ' το τσάμπα.
Όλα τσάμπα. Πάρτε τα όλα τσάμπα.
Ορίστε, κυρίες και κύριοι, ελάτε κοντά.
Έχουμε πολλά σουβενίρ και τσάμπα δώρα για σας.
Το μόνο που ζητάμε...
Παρατήρησες ότι τελευταία μιλάω πολύ καλύτερα;
- Ναι, πολύ. - Πήρα ένα...
Βιβλίο γραμματικής. Το πήρα απ' τη δασκάλα η οποία...
Την οποία.
"Την οποία" είναι το αντικείμενο.
Ποιον το λέει;
Ογδόντα κιλά. Καθίστε.
Με νίκησες για 250 γραμμάρια.
Ορίστε, περάστε, διαλέξτε το δώρο. Ποιος έχει σειρά;
ΟΧΑΪΟ ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΤΕΙΛΟΡ
ΛΑΣΙ ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ
Δε θες να πάμε στο Σμίτις, έτσι Ντέιβ;
- Είπες ότι θες να πας. - Δε θέλω, μόνο αν δε θες κι εσύ.
Μπορούμε να μείνουμε εδώ.
Θα αποφασίσεις επιτέλους, Τζίνι;
Καλά. Ας πάμε στο Σμίτις. Τα κορίτσια είπαν θα περιμένουν.
Καθόλου κόπος, μεγάλη ευκολία.
Ορίστε άλλο ένα. Λάχανο για σαλάτα.
Κοιτάξτε. Η καλύτερη αυγοσαλάτα που έχετε δει.
Στοίχημα πως η κότα που τα 'κανε κακαρίζει ακόμα.
’λλη μια χρήση γι' αυτόν τον κόφτη: Τηγανητές πατάτες.
Αρέσουν σ' εμένα, σ' εσένα, στην πεθερά σου.
Αρέσουν σ' όλους.
Το πνεύμα επιστρέφει στον Κύριο που το δημιούργησε...
κι εμείς παραδίδουμε το σώμα στη γη.
Χους ην...
και εις χουν απελεύση.
"Κύριος ποιμαίνει με και ουδέν με υστερήσει."
Εις τόπον χλόης, εκεί με κατεσκήνωσεν.
Επί ύδατος αναπαύσεως εξέθρεψέ με.
Την ψυχήν μου επέστρεψεν.
Ωδήγησέ με επί τρίβους δικαιοσύνης ένεκεν του ονόματος αυτού.
Εάν γαρ και πορευθώ εν μέσω σκιάς...
ου φοβηθήσομαι κακά, ότι συ μετ' εμού ει.
Η ράβδος σου και η βακτηρία σου, αυταί με παρεκάλεσαν.
Ητοίμασας ενώπιόν μου τράπεζαν, εξ' εναντίας των θλιβόντων με.
Ελίπανας εν ελαίω την κεφαλήν μου.
Και το ποτήριόν σου μεθύσκον με ωσεί κράτιστον.
Και το έλεός σου καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της ζωής μου...
και το κατοικείν με εν οίκω Κυρίου εις μακρότητα ημερών...