Белград 2015 година
Колку е валкано.
Никогаш не ти дојде да Го свртиш тој клуч?
Не.
Не помислив.
Се обидов да и го објаснам Тоа на нина минатата ноќ.
Никогаш не гледав на Ова како на еден стан.
Како дете, никогаш не Сакаше да го свртиш клучот?
Не!
Тука имаше перде, не Можеше да се види клучот.
А на другите врати? - таму имаше плакар.
Знаеш ли што има На другата страна?
Не!
Откај да знам?
Ајде другата.
И зад овие врати беше...?
Нивната кујна.
Можеше да се чуе Звукот на чиниите,
И понекогаш доаѓаше миризбата.
На кафе.
Но можевте да ги слушнете Нивните гласови? -да.
И тие не слушаа нас, секако.
Мајка ми имаше 2 години Кога се затвори нашиот дом.
Кога се родив во 1979 г., вратите Беа заклучени повеќе од 30 години.
Во следните 30 години Живеевме во граѓанска војна,
Распаѓањето на нашата земја,
Санкциите, Бомбардирањето и револуцијата.
Вратите се уште се заклучени.
Другата страна на се Obrada by: www.exyu-subs.tk
Да видиме...
Прочитано и одобрено во 1929 г.,
Кралство на србите, Хрватите и словенците...'
И потоа во 1930
'Прочитано и одобрено, Кралството југоспавија'.
Кога зградата Беше национализирана
Се беше земено освен овој стан.
Баба ми мораше да ги Предаде градежните планови.
Не го сакаше тоа,
Така што потајно задржа некои.
Претпоставувам Дека никој не обрна внимание.
Па затоа ги имаме Оригиналните тапии
Од оваа куќа.
Кажи ми како овој Стан беше поделен.
На крајот на втората Светска војна во југославија
Беше комунистичката револуција.
Комунистите сметале дека
Буржоазијата Имала премногу од се,
Вклучувајќи го и Местото за живеење,
Кое би требало да биде Дадено на сиромашните.
Едно утро,
Се појави жена на вратата,
Во кожен капут и чизми,
Што е униформа на Државната безбедност.
Тоа автоматски Предизвикува страв.
Влезе внатре, Погледна во станот,
Ја повлече затворената врата,
И рече тука! Тука ќе живеете отсега,
Од оваа врата па Натаму повеќе не е ваше!"
Моите родители беа шокирани.
Ние бевме шестмина: Мајка ми, татко ми, брат ми, јас
Баба ми и вујна њања
Сите бевме шокирани.
И таа си отиде.
Потоа татко ми напиша жалба
Дека тетка њања
Има сенка на бели дробови,
Имаше епидемија на тв, А ние бевме деца.
Имаа голема победа,
И ја добивме Оваа една соба назад.
Беше неверојатно!
Оваа врата беше заклучена!
До мојата петнаесетта година,
Четворица од нас Спиеја во оваа соба.
И тоа беше нормално за тебе? - па, така живеевме!
Беше... Не знам.
Секако дека не беше нормално.
Но знаевме дека не може подруго.
Каде се вратите?
Заклучена беше оваа врата овде,
И овде.
Овие две врати беа затворени.
Една фамилија се пресели тука,
А друга фамилија тука,
Една сама жена која Подоцна имаше дете.
Во овие две соби беше Фамилија од четворица.
Тие го добија и ходникот.
Но тоалетот се делеше,
Тие импровизирав туш тука,
Којшто сите го користеа.
Од нив единствената Преживеана е нада лазаревиќ.
Не се сеќавам на Времето пред поделбата.
Бев бебе.
Тоа се случи во 1947 или 1948.
Но едно е сигурно,
Цел белград наликуваше На овој поделен стан.
Белград беше длабоко поделен
Меѓу буржоазијата И пролетеријатот.
И беше строго без дружење
Помеѓу овие две групи.
Татко ми знаеше дека
Тој е непожелна личност.
Знаевме дека за режимот Сме непожелна фамилија...
Моите родители Беа антикомунисти,
Беа социјалдемократи, Но длабоко про-југословени.
И секогаш кога звончето ѕвонеше,
Имаше шанса тоа да е удба.
Па родителите воведоа правило
Пријателите да ѕвонат три пати.
Бидејќи удба би ѕвонела еднаш.
Секогаш кога Нашето ѕвонче ѕвонеше,
Луѓето од другата страна
Ги отвораа нивните Шпионки за да видат кој е.
Ти ги виде?
Може да се слушне Кога шпионката се отвора.
Што се случи со мебелот Што остана во тие простории?
Не знам, бидејќи од 1947 г.
Ние никогаш не влеговме на Другата страна од станот.
Она за што ми е жал е
Мапата набљудувачка кула На врвот од зградата,
Што беше изградена од дедо ми,
Бидејќи сакаше да се качува таму
И да го набљудува градот.
Добро вечер, сакаме да ја Интервјуираме професорката турајиќ
Во врска со претстојните избори.
Ако е слободна,
Јавете се за да Ги договориме деталите.
Благодарам.
Нешто се случува пред куќата.
Ни треба оружје!
Немаме ништо!
Застани, ти мапа...!
Ало?
Само што фрлија Солзавец пред зградата.
Ја уништија Британската амбасада преку улица,
И некои момци Влегоа во нашиот ходник.
Не знам што да ти кажам.
А мама се спрема да Оди на телевизија!
Не знам, оваа Држава не е нормална!
Ова не е нормално!
Два ката од американската Амбасада се во пламен!
Ова изгледа како Почеток на нова диктатура.
Ние треба да се Спротивставиме на ова.
Не може вечерва да одиш надвор!
Не е твоја работа да Се спротивставуваш на ова.
Престара, жалам.
Сите ќе бидат таму Освен јас. Го мразам тоа.
Ќе изгледа како да се плашам.
Не, тоа значи дека Живееш пред амбасадата,
И не можеш да ја напуштиш куќата.
Не може да ми го правиш ова.
Мамо, разбирам!
Адреналинот ти се покачува
Кога во центарот на случувањата.
Не, милице, ако сакаш, Можеш да дојдеш со мене.
Но ти не можеш да Ми го правиш ова,
Не може да сум Единствената што е исплашена.
Едноставно не можам.
Сега, тој ќе си добие... - сега тој ќе биде претепан.
Им дозволува да поминат?
Ги креваат рацете во воздух.
Мора да е грубо на улица.
Здраво луѓе, јања е.
Некој провалил во Подрумот минатата ноќ.
Па кога ќе стигнете дома, Видете дали нешто ви е украдено.
Ако демократската партија Победи, рекоа дека
Ќе ве побараат да бидете Министер за образование.
Ќе успеат?
Нема да успеат.
Престара сум за тоа.
Тоа е работа која бара Многу одговорност и енергија.
Како ја дефинирате 'Политичката одговорност'?
Тоа значи Да стојам зад своите зборови,
И да ги прифатам последиците.
Тоа треба да стане Вообичаено однесување.
Најпрво на интелектуалците.
Не затоа што се Подобри од другите,
Туку затое што нивниот глас Може да се чуе.
Чао, мила!
Се гледаме! Ова уште не е завршено!
Имаме уште прашања, Но нареден пат!
Тоа ќе го објават На нивната веб-страна?
Претпоставувам. - ок, ќе проверам.
Остави ги светлата! - ок. Добро направи.
Да, задоволна сум. - треба да бидеш.
Мира бошкиќ е на телефон.
Претпоставувам дека е србијанка.
Ве гледав минатата Ноќ на тв 592.
Сакам да зборувам со вас.
До видување.
Која е србијанка турајлиќ?
Србијанка турајлиќ е...
Србијанка турајлиќ!
Сите го знаат тоа.
Само таа знае колку чини Да ја добие својата слобода.
Србијанка турајлиќ во Студентските протести,
Во демократската опозиција, Во отпор,
Искрено 663 оглед на цената.
Каде и да се вклучеше да помогне,
Беа ситуации каде Што недостигаше слобода.
Мојата генерација се прашува Што сте постигнале во животот.
Прашуваат како Животот да е бесконечен,
Чувствувам дека помине брзо.
Но едно е сигурно,
Никогаш нема да Се случи да одговорам
Дека го поминав животот Во борба за слобода.
Ќе ви кажам зошто.
Да бев навистина за "победничка слобода",
Кога ќе погледнеме Во каква земја живееме,
Тогаш тоа е без сомнение Најлошиот неуспех на мојот живот.
Можеби сте во право. Можеби се боревме за слобода.
Јас заедно со вас, И со многу други.
Ако е така, тотално фијаско е.
Ова е апсолутно првпат
Да добијам награда За тотален неуспех!
Признавам збунета сум. Но благодарам.
Награда за фијаско
И покрај нејзината улога во Револуцијата на 5 октомври,
Со којашто беше Отстранет милошевиќ од власт,
Србијанка турајлиќ чувствуваше Дека нејзината борба беше залудна.
Како многумина, разочарана Од демократијата во србија.
Кој го напиша тоа?
Тамара скроза.
Не ја знам.
Ни јас, но таа беше Студентка тоа време.
'...овој напис Завршува со лична порака:
Не е фијаско, србијанка.
Во борбата за слобода, Како и во животот,
Како патуваме е побитно,
Отколку да стигнеме Каде што планиравме.
Леле, колку убаво!
Признавам твојот Говор ме расплака.
Страшно е
Кога гледам колку Енергија потроши.
Колку си дала од себе.
Што се случи? - има некој човек таму горе...
- мрдни. - не можам, го снимам него.
Дали тоа кутро момче се спушти? Не, покрај кабината е.
Дали носи... - не е врзан со ништо.
Нема заштитен кабел. Ова е ненормално.
Ова е возможно само во србија! Не е врзан со ништо!
Луд ли е?
Што се случува сега?
Коста, каде ќе одиш?
Не можам да го гледам. Може да падне.
Уште е заглавено.
Малку потаму. Ајде, уште многу малку...
Уште многу малку...
Успеаја!
Еден ден ти и сестра ти
Нема да сте среќни ако го Наследите сето тоа за чистење.
Навистина? - да.
Нема крај на оваа работа.
Ако твојот филм не прикаже Колку добро полирам сребро,
Ќе те убијам.
Д.п. На кутијата цигари Е дедо ми,
Твојот прадедо, душан пелеш.
Се започнало од него, Тука во бирчаниновата улица.
Чиј е овој амблем?
Да видиме...
Тоа е олга пелеш. Гледаш? О.п.
Тоа е нејзин печат? - да.
Не ми кажа многу за прабаба ми.
Тоа е баба ми.
Ми ја даде оваа Кутија за мојот роденден,
И ја стави оваа слика внатре.
Дали жалиш што не ја Продолжи нивната професија?
На крајот од средното училиште Гордо им кажав на родителите
Дека ќе студирам право.
За мене тоа беше логично,
Мајка ми беше адвокат, Татко ми беше адвокат,
Двајцата дедовци беа адвокати,
Вујко ми и Чичко ми беа адвокати...
Но татко ми рече, 'Луда си?'
Го прашав зошто.
Тој рече 'Ова не е слободна земја.
Во оваа земја не може Да се спроведува законот,
Ако сакаш да го Кажеш тоа што го мислиш.
Добра си во математика,
Оди и студирај Нешто со математика'
Рече
'Ќе бидеш отпуштена Ако работиш право'.
Но бев отпуштена,
Дури иако не работев право.
Тешко е да се објасни,
Денот кога бев отпуштена,
Отидов на гробиштата Со ова писмо
И му реков на татко ми
'Тато, ништо не помогна,
Завршив со добивање отказ?
Се сеќавам на тоа.
Тогаш решив да Станам марија кири.
Моите студентски денови
Ги одбележаа Протестите во 1968 г.,
Кога верувавме дека Можеме да го смениме светот.
Навистина ме болеше Што многу наши професори
Не застанаа со нас.
Заклучив дека е нечесно
Да се биде професор Кој не ги поддржува
Своите студенти.
Седнете, да се напиеме.
Што е со камерата?
Мила снима нонстоп.
Сакам да снимам. 50 години се голема работа!
Значи немаше потреба да се Јавувам во националната телевизија.
Не ги поканив.
Му пратив писмо
"југословенскиот тим Кој учествуваше на
Математичката олимпијада Во москва
Повторно се обединува За да прослави 50 години"
И потоа ги Напишав сите наши имиња.
На здравје! Што да кажам? За следните 50 години!
За следните 10, Да бидеме скромни!
Покажи и на ќерка ти.
Мила! - да?
Дојди да го видиш ова!
Каде е тоа?
Ова е кога пристигнавме. Нашиот Тим беше од цела југославија.
Македонија, словенија, србија.
Официјално се викаше
'Шеста математичка олимпијада на Соц. Земји и југославија.
Југославија беше Создадена со големи тешкотии,
Беше нестабилна креација.
Но не не учеа на Тој дел од минатото.
Си поставив задача
Да го прашам секој словенец Кој го гледам за првпат
По распадот на југославија
'Дали мислите дека Југославија ќе се распаднеше,
Да не беше слободан милошевиќ
И српската политика Што ја перс0нифицираше?'
Што мислите?
Ќе беше поинаку.
Но... Знаеш...
Знаеш, според мене, кога Југославија се распадна?
Кога србија го Поништи уставот на косово.
Се сеќаваш на прстот на хафнер?
'Прстот на хафнер'.
На седница на Комунистичката партија.
Тоа беше кога централниот Комитет се распадна.
Извонредна сцена.
Тој е стар човек
Кој ги изгради своите Идеали во тој систем.
И гледа дека...
Колапс. - исчезнување
И тој повеќе нема...
Тешко е да се каже... Тоа е очај
Што ги брише границите.
Дали некој друг Се јавува за збор?
Хафнер!
Другари...
Сфатете ја сериозноста На овој момент.
Се врти кон милошевиќ, И со својата старост,
Со разлика од 30 Години меѓу нив,
Го крева прстот и вели
Слободан, слободан, Немате поим што
Предизвикавте денес со ова.'
Другар слободан...
Тоа што го предложивте...
Размислете внимателно!
Размислете внимателно за Патот кој го одбирате!
Последиците...
Од овој чин,
Можат да бидат многу лоши,
За алијансата на Комунисти на југославија,
За вас другари од србија,
И за тебе, другар слободан.
Тоа е се што барам од вас.
Сфатете го така како што го Кажувам, мислам дека другите ја
Разбираат тежината На овој момент.
И си замина.
Дали некој друг има збор?
Другар милошевиќ.
И слободан?
Тој им рече 'Треснете ги вратите?
Всушност 'затворете ги Вратите при излегувањето'.
Не е ли така?
И тоа беше крај за југославија.
Но југославија беше Несреќна, нели?
Не можеше да потрае. - зошто го велиш тоа?
Мислам дека Разликите беа многу големи.
Мислиш дека на југославија И беше досуден неуспех?
Никогаш не се запрашав.
Мислев дека живеевме Во одредена рамка,
Дека едноставно Комунизмот беше таму,
И дека ќе биде засекогаш.
Таков каков што е.
Никогаш не помисли дека Комунизмот ќе заврши еден ден?
Не! Не сум ни сигурна,
Верував дека Тито никогаш нема да умре.
Живеевме во паралелна реалност,
Што мислам дека е опасност и За твојата генерација.
Како што ги градите вашите Животи надвор од системот.
Во градењето на животот
Со игнорирање на околностите
Не го гледате моментот
Кога тие околности Драматично се менуваат.
Кога сфатиш дека Она на што беше сведок и ти
Не беше крајот на комунизмот,
Туку крајот на југославија?
Во март 1991 г. Еден ден звончето зазвони.
Бев сама дома,
Беше личност која прави попис.
Започнавме да ги Пополнуваме обрасците.
И дојдовме до Прашањето за националност.
Дотогаш,
Секогаш се деклариравме Себеси како југословени.
Никогаш не Стануваше збор за тоа.
Но немаше опција југословени.
Го зедов мобилниот и И се јавив на мајка ми
'Треба да ја Произнесам нашата националност?
Мајка ми ми рече
'Но ти ја знаеш Нашата националност',
И реков 'да мамо, Но не можеме да сме југословени'
И одеднаш, почна да плаче.
Бидејќи ја погоди
Дека она во што Верувала веќе не постои.
Спиј мирно, мој граду
Спиј уште, моја стара земјо
Твоите граници се заштитени
Од илјадници бранители
Спиј во мир, мој сине
Спиј, моја стара мајко
Вашите соништа се заштитени
Од илјадници бранители
Не знаеш како започна војната!
Особено граѓанската војна.
Не знаеш како се случи тоа.
Не веруваш дека може да започне.
Се додека не започне.
Мајка ми беше прва која рече
'Овој човек ја носи Својата брада како мусолини.
Воопшто не го сакав него.'
И сфатив дека
Таа опсесија Со слободан милошевиќ
Е многу сериозна.
Во 1991 г., Се запрашав по првпат,
Како она што го учевме Во училиште е возможно,
Нашите мајки, баби и прабаби
Ги праќале своите Синови во војна со песна.
Не верував во таа приказна.
Те молам, те преколнувам
Како мајка на два Сина што се во војска,
Последните 6 дена Не знам дали се живи.
Смирете се!
Моето дете е во тенк на граница!
Ве молам смирете се И решете го проблемот!
Војската го прати во Словенија без оружје!
Ве молам преиспитајте, Луѓето ќе бидат убиени!
Да го решиме проблемот.
Ве преколнувам да Ги спасите нашите деца!
Како се чувствуваше тогаш?
Најстрашниот момент, Но навистина најстрашниот,
Беше кога воените тенкови Одеа од белград за хрватска
И луѓето се Забавуваа на автопатот.
Се прашувате себеси,
Со кого сте живееле Сите овие години?
Се сеќавам живописно,
Еден од нашите студенти Беше убиен.
И целиот факултет Одеше на погреб.
Еден колега напиша Благодарница за погребот
Кој беше длабоко антивоен говор.
Дојде во мојата Канцеларија да го прочита.
Беше возбудлив говор. Длабоко антивоен.
Откако замина, еден студент рече
'Жалам но тој не може Да го држи тој говор.'
Го прашав зошто.
Тој рече 'ги посетив Неговите родители минатата ноќ.
Тие веруваат дека нивниот син е Херој кој умрел за татковината'
На погребот беше јасно, Тие закопаа херој.
Србија беше поделена. Помеѓу оние што мислат
Се боревме во праведна војна, За да ги заштитиме нашите браќа,
Да ги освоиме териториите Кои историски се српски,
И оние што мислат дека Целата работа е лудост!
Пријателства се Распаднаа поради тие работи.
Тогаш решивме да Почнеме да играме карти.
Зошто?
Бидејќи се приближивме
Кон тоа да губиме Вистински пријатели од детството
Со нашите несогласувања.
Жално, но некои Од нас беа во војна.
Дали тогаш Изгуби некој пријател?
Едно пријателство заврши.
Кога ова започна,
Никој не ни сонуваше дека Може да потрае цела декада,
И дека целото растење Ќе биде одбележано
Од овие политички настани.
И се јавивме на професорката Турајлиќ да дојде да ја прифати
Наградата за Најиздржлив професор!
Драги пријатели,
Убаво е да се биде номиниран.
Прво нашиот претседател рече
'Никој нема право да ве тепа',
Потоа неговата полиција Брутално не тепаше на улица!
Потоа во наше име пратија порака
Дека сме нација која Знае како да се бори,
И почнаа војна во Која официјално не бевме!
Потоа светот прати порака,
Дека е време да се отрезниме, И не стави под санкции!
Нема да ви посакам
Среќна нова година,
Бидејќи среќата не паѓа од небо!
Ви посакувам сите во оваа земја
Да станат сериозни,
И да разберат дека Нашата среќа зависи од нив,
Да бидат храбри, Да се преземат одговорност,
Да бидат морално храбри!
О, боже! - што?
Не верувам дека луѓето се уште Зборуваат со мене по ова.
Потоа ни рекоа Дека сме предавници.
И да се убиеме!
Не беше лошо, Но беше премногу долго.
Да го правам тоа, Сега ќе го скратев.
Тоа е твоја реакција?
'Го кажав тоа добро, Беше предолго'.
Треба да земам друга лента.
Знаеш ли колку имаш
Претпоставки за кои сега Се запрашуваш?
Вообичаено е за тебе
Да стоиш на бина
И држиш говор на толпата.
Во пошто не се преиспитуваш!
Не познавам ничија друга Мајка која стоела на таа бина.
Ништо од тоа Не е природно за мене!
Фактот што почувствував Дека треба да се делува.
Фактот што не Ја напуштивме земјата.
Фактот што...
Беше таму секоја ноќ,
Дека им се обраќаш, А луѓето слушаат.
За тебе сето тоа е природно!
Но за мене, ако мислиш на тоа,
Е навистина чудно!
За мене ова е едноставно Работа на професор.
Значи...
Чекај, што?
Што има ова врска Со тоа што си професор?
Цело тоа време,
Колку патетично и да звучи,
Јас едноставно се гледав Себеси како професор.
Кој беше на некој начин, Соодговорен
За тоа што го живееме!
Се уште верувам
Дека е наша грешка што Не ги спречивме работите!
Дека мојата генерација имаше Должност да го спречи тоа.
Не успеавме. И виновни сме.
На 31 мај 1992 г., Не ставија под санкции.
Бевме отсечени од светот.
Во понеделник наутро бев во Мојата канцеларија на факултет,
Четири студенти влегоа, Една од нив девојка,
И почне да плаче.
'Ние мораме да Направиме нешто, ова е ужасно?
'Мора да го стопираме режимот, '
Реков 'ок, да пр0тестираме.'
Требаше да го регистрираат Протестот во полиција
И беа исплашени
Па го регистрирав на мое име.
Целата приказна за Мојата јавна активност,
Навистина се случи Следејќи ги овие студенти
Во нивната борба Против милошевиќ и војната.
Подигнете ги индексите за да Покажеме дека сме сите студенти!
Замислете драги колеги Овој град повеќе да го нема!
Ми се јави едно Момче од сараево:
'Залудно го бомбардирате овој Град, веќе не постои!'
Дали ќе ја Напуштиме оваа држава?
Никој не не знае, Тие не не знаат.
Мислат дека сме Дивјаци од некој балкан таму.
Не изгледаме дека Сме луѓе повеќе.
Не плашете се да Ве наречат предавник.
Не знаете во која Војна треба да одите.
Некои дури се криеја, Тоа е вистина.
Некои мораа да одат, Собрани од воена полиција.
Но зошто? Зошто, мои колеги?
Каде е одговорот? Зошто?
Зошто би гинеле таму?
Слобо, оди си! Слобо, оди си!
Стварно мислите, Ако поднесете оставка,
И признаете дека сте погрешиле,
Мислите дека србија Ќе стане слаба?
Толку не сте во право!
Можете веднаш да дадете оставка
И србија ќе биде Силна и слободна земја!
Татко ви и јас веруваме
Дека ти и сестра ти ќе ни судите
Ако ние пасивно Ги наведнеме главите
И одиме околу куќата Да го пцуеме милошевиќ,
И да не направиме ништо.
Гледаш, имав тешкотии...
Тоа е нешто што го Сфатив многу подоцна.
Брат ми и јас имавме Тешкотии со родителите,
Поточно со нашата баба,
Која седеше овде и Мрмореше против режимот,
А никогаш ништо не Направи во врска со тоа.
Еднаш, кога бевме Адолесценти, ги прашавме.
Беа повредени од нашето прашање.
Рекоа 'но можеше Да ја изгубиш главата'.
'Да одиш во затвор?
Не можам да кажам Дека навистина разбравме.
Тоа беше како 'Затворот не е толку ужасен'.
Не бевме зрели.
Но ние го имавме Ова прашање за нив.
И беше логично за мене
Дека еден ден ќе не прашате нас:
'Што правеше ти Целото тоа време?'
Се работи за Одговорност кон своите деца.
Има хаос? Да. Има војна? Да.
Постои корупција? Да- Дали е кражба? Да.
Па што, како возрасна личност,
Правиш во тој систем?
Гледаш пасивно? Тоа беше недозволиво.
Ако сакате да одите лево, Продолжете да одите!
Каде?
Каде?!
Ги блокираш пешаците!
Слеп си?
Милена и другите двајца, осум.
Даница, девет.
Ако радмила дојде, ќе бидеме 10.
Христос воскресна! - навистина воскресна!
Не ми се да верувам!
Сврти го јајцето, На погрешна страна ти е!
Извини, ова е точната страна! - а, да.
Не мами зошто ќе изгубиш!
Гледаш, мамо! - не сакам да играм повеќе!
Никогаш досега немам победено.
Не се чукнав уште со никого.
Чесен шампион!
Мамо, нема ништо Чесно во врска со тебе.
Хрватите се обединети,
Можеш да го видиш тоа.
Словенците се исто обединети.
Албанците се обединети.
Но ние имаме двајца Срби и три мислења.
Па таму не беше исто како Во белград по војната?
Не!
Нивните станови не беа земени?
Некои станови беа. - но само неколку.
Па како нашите баби и Дедовци се справија со тоа?
Па, како и сите останати.
Тие се обидуваа да се Ослободиме од овие станари.
Светлана!
Дали се сеќаваш на Станот пред да биде поделен?
Апсолутно! Бев во овој стан
Во 1941 г. За првпат.
И редовно го посетував, како што Нашите животи беа трансформирани,
Тоа беше исто како и во Многу станови по војната.
Добро вечер, мирјана ке.
Јас само сакам да го Слушнам гласот на србија.
Бидејќи на овој ден
Нејзината мајка и јас
Заедно го поминавме првото Бомбардирање во мојата куќа.
Тоа е се.
Благодарам!
Најдов нешто што Можеби ќе те интересира.
Договорот што татко ми Го направи со душан пелеш
Кога се пресели тука во 1941 г.
Навистина? - ке ти направам копија.
Знаеш што друго ставив настрана?
Сметките, потпишани Од баба ти, олга пелеш,
За киријата во 1945 г.!
Треба тоа да го снимиш! - морам да го снимам тоа.
Морам да се препаркирам.
Го изнајмив станот
Од д-р душан пелеш, Пензиониран владин министер,
На улица бираченинова 20а Во белград,
На 15 мај, Душан р. Костиќ.
Се сеќавам на вашиот прадедо,
Мил старец, со бела коса.
Се сеќавам еднаш, Бев со санката во ходникот
Тој помина покрај мене И ме помилува на главата.
Вашиот прадедо е Еден од потписниците
На декларацијата за обединување!
Кралството на Србите, хрватите и словенците.
Тоа е кога Југославија беше креирана?
Да, во 1918 г.
Потпишан е во таа Зграда... Онаа на теразије.
Внатре има голема слика
На која е твојот прадедо,
Д-р душан пелеш.
Претпоставувам дека Така ја изгради оваа зграда.
Како министер. Ја купи земјата и ја изгради.
Само еден детаљ...
Не знам дали го знаеше ова.
Вашата влезна врата се Отвора различно од нашите!
Нашите се отвораат вака, А вашата вака.
Бидејќи вашиот Прадедо беше левучар.
Навистина? - да.
Така се зборуваше. Не знам колку е вистина.
Интересно, бидејќи и мајка Ми е левучар, а и јас!
Забележи како се отвораат Нашите влезни врати.
Направи добар филм, добро? - благодарам.
Ова е прадедо ти.
Со грбот. - да.
Знаеш што е чудно,
Еднаш отидов да го видам,
И прашав каде е сликата.
Ми рекоа дека не Постои таква слика.
Им реков 'секако дека Постои, имам копија дома?
Рекоа дека никогаш Не слушнале за неа.
Се шегуваш? - не.
Им реков дека беше таму обесена, Го знаев тоа од родителите.
И како го објаснуваш тоа?
Па, тоа е бришење на историјата.
Како?
За да се каже дека Југославија беше создадена
Со победата на тито и на Комунистичката револуција.
Како пред тоа да немало ништо.
Но твоите родители Ја чуваа тука?
Секако дека ја чуваа,
Така луѓето Во своите домови чуваа
Мали парчиња од историјата.
Утрово во 8 часот
Започна пописот на Население во нашата земја.
40,000 пописни агенти во Повеќе од 6,000 градови во србија
Без косово и метохија,
Ќе собираат податоци Пропишани со закон,
До 15 овој месец.
Србијанка, така? Турајлиќ?
Место на раѓање? - белград.
Државјанство? Српско, колку што знам?
Државјанство српско, така е.
Кои опции ги имате?
Досега имав еден македонец.
Не, мислам, Кои опции се наброени?
Има република србија, Србија и останати земји,
Само останати земји И без државјанство.
Тоа е српско државјанство. Така е во ред.
Брачна состојба?
Вдовица сте, така? - да.
Број на живи родени деца? 'Две.
Години на раѓање?
1978 и 1979.
Ги направивте едно по друго. - брзавме. Почнавме доцна.
Сега малку непријатни прашања,
Ваш ата националност?
Не сакам да го изјавам тоа. - тоа е ваше право.
Мајчин јазик?
Мојот мајчин јазик е српскиот.
Религија?
Избирам да не се изјаснувам.
Тоа се апсолутно ваши права.
Сега, за станот.
Ова е приватно домаќинство? - така е.
Сопствено, не под кирија. - да.
Кажете ми за г-ѓа лазаревиќ
Бидејќи не знам како е душевно.
Станот во кој е... Дали е заштитен станар?
Заштитен станар е...
Вселена е во...
Кога се случи национализацијата?
Во 1946 или 1947...
Кажете ми мила, Во што ќе не внесете?
Не сум сигурна, имав идеја
Да се направи Филм за оваа зграда.
О, за нас?
Па, за зградата.
'Животот на оние кои Живеат во твојот дом.'
Ние живееме во твојот дом.
Ние се преселивме тука, Јас можам да зборувам за тоа.
_ да ти го дадам Мојот телефонски број?
Не ми треба, благодарам,
Вашето целосно име е нада?
Нада лазаревиќ. Крстена Во црквата душановац.
Ќе наполните 90 оваа година. - о, не го спомнувај тоа, драга.
Следните три прашања, имате Право да одговорите или не.
Националност? - српска.
Мајчин јазик? - српски.
Вероисповед? - атеист.
Дали поседувате некаква Земја на територијата на србија?
Не, душо. Не поседувам ништо.
Јас сум навистина, Она што се вели без земја...
Или со социјалистички термин, Вистински пролетер.
Која е големината На вашата кујна?
Немаме кујна, тоа е ходник.
Ни дадоа дел од овој стан.
Државата не всели тука.
Видете, нивниот стан е голем... - во ред, во ред.
Никогаш не се обидовте да правите Договор со семејството на нада?
Се обидовме.
Дали баба беше лута на нив?
Не баш... Баба беше...
Никогаш не беше Лута на нив лично.
Секогаш се Поздравуваа меѓусебно.
Иста генерација беа.
Вашата баба беше, преку нив две,
Лута на системот.
Но татко ти не можеше да Ги поднесе? -не беше така...
Тоа го тврд и на да? 'Да_
Па, слушај-
Тие ни го нарушија Комодитетот на нашите животи.
Тие беа живи потсетници
На нешто на што Не сакаш да се сеќаваш.
'Не може да ги поднесе' Е остро за да се каже.
Велат роџа не можеше Да ги поднесе?
Викаше по нив.
Можеби само кога Имаше причина за тоа.
Татко ми не викаше без причина,
Па ако им викаше,
Тогаш сигурно Мора да го провоцираа.
Претпоставувам дека не Ти го кажала тој дел.
Срам да им е.
Да зборуваат за татко ти така?
Да.
На крајот, жал ми е за нив.
Не можело да биде живот, Живеење во две соби.
Зошто прифатија да Живеат така, не знам.
Можеа да побараат Стан од државата.
Зошто ги Преферираа овие две соби,
Не ми е јасно.
Не знам дали знаат зошто или Дали можат да го објаснат тоа.
Беше ли ова убаво соседство...
Не знам.
Кој го претставуваше Министерот за труд
Кога никој од вас не работеше?
Нашето право на Работа ни беше одземено!
Нема владеење на Правото во оваа земја
И министерот мора Да си поднесе оставка!
Тоа е точно!
Оставка! Оставка!
Верувајте ми,
Луѓето масовно се Иселуваат од земјава.
Подолго веќе не гледаат Иднина во оваа земја.
Сите си заминуваат.
Со кого ќе владеат?
Со пензионерите?
Нема да остане ниеден пензионер,
Умираат од глад.
'Сте патувале некогаш Надвор од оваа држава?'
Надвор од државата?
'Дали некогаш сте Биле одбиени за виза?'
Па... Чија виза?
'Дали имате врска со тероризмот?
Јас не.
Што е со геноцидот?
Не, не.
Нашите деца ќе Одлучат каде ќе живеат.
Го поставивме тоа прашање Во нашата фокус-група,
'Доколку имате можност, Дали би заминале од србија?'
Но тоа не е важно! - не, тоа е суштинско!
Тие прашуваат лидерски прашања!
Ние едноставно прашуваме: 'Дали би заминале?'
Првото прашање Што го поставуваат:
'Дали би ја Напуштиле оваа земја?
Што им покажува Дека на луѓето им е преку глава.
Повеќето одговорија 'да'. Тоа открива многу.
Јас те прекинувам тебе или Ти мене?
Ќе ми дозволиш да завршам? - зависи колку долго ќе зборуваш.
Верувам, дека и Моите деца ме обвинуваат
Што ги израснав Да веруваат во тоа
Дека би требало да живееме Во оваа земја во секој случај.
Ако испитувачите на Светлана зазвонеа на вратата,
Ќе одговорев: 'не, не Сакам да заминам од државава'
Постои цврст Позитивен став кон русија
Меѓу граѓаните на србија.
Луѓето се многу понегативни Кон американците и германците.
Тие не бомбардираа, не уништија... - ве молам да завршам!
Не е ништо изненадувачко Што луѓето ги мразат нив.
Луѓето не ја сакаат меркел Не го сакаат обама,
Но кога ќе ги прашате: Каде би живееле?
Нивен прв избор се
Земјите на 'омразените' Меркел и обама,
Додека пак русија не е Никаде на нивната писта.
Тоа значи дека луѓето лажат!
Велите дека ги сакаат Тие што ги бомбардирале!
Да!Не се работи за љубов! Не се работи за сакање!
Поставете им вистинско прашање
За првпат би сакал Да го видам одговорот:
'Дали ја сакаш америка, Земјата која ве б0мбардираше?'
Вељко! Си ги сакам своите деца. Си го сакав својот маж.
Си ги сакам своите пријатели.
Немам чувства
Кон меркел, америка, Германија, русија.
Нема смисла!
Јасно е!
Нема љубов!
Всушност да, во прво одделение
Сите требаше да го Сакаме другарот тито.
Вашето прашање е на тоа ниво.
Доколку ме прашате Кој политичар го сакам,
Тоа едноставно е глупост!
Нина или мила!
Околу 5:30 некој ѕвонеше Двапати на вратата.
Нема никој што Би ми ѕвонел мене,
Веројатно вам. Нада.
Да знаеше дека Ќе биде толку лошо,
Дали ќе ја напуштеше земјата?
Не помислував на тоа.
Кога помисли дека Го достигна дното?
Многу пати.
И секојпат Потонувавме уште повеќе.
Која е најниската точка за тебе?
Кога хиперинфлацијата експлодира,
Се сеќавам влегов во супермаркет,
Кој беше празен.
Тотално празен.
Мислев дека е генерално чистење.
Тогаш сфатив дека Нема останато храна.
Одев наоколу, Си правев математики во главата
И сфатив
Дека немам доволно пари за да Купам храна за една седмица.
И почнав да плачам.
Тоа беше најтешкиот момент
Бидејќи се Чувствуваш беспомошно.
А тие солзи беа бесполезни.
Не можам да кажам
Дали плачев од Тага или од лутина.
Купив што можев
И се свлечкав дома.
Го прашав татко ти 'Што да правиме?'
Рече 'нахрани ги нив, Ти и јас можеме без ништо'.
Не знам. Одвратно беше.
Колку години имаше тогаш?
Тоа беше во 1993 г.,
Имав 47 години.
Вие две имавте 13 и 14.
Дали се сеќаваш на редиците
На плоштадот република За млеко и леб?
Се сеќавам на редиците
Пред банките.
Имаше избори во декември 1993 г.
Кога опозицијата Повторно изгуби.
Го преминував Плоштадот република.
Бев бесна!
Сакав да се качам
И да викам 'зошто?' 'Зошто гласавте?'
Почувствував потреба да Им се дерам на овие луѓе.
Во тој момент немавме струја,
Имавме пари со 11 нули,
Немаше бензин,
Не можеше да се Извадат пари од банка.
А тие и понатаму Гласаа за милошевиќ!
Одвратно беше!
Еј, дојди ваму!
Еве еден пар панталони и блуза
Може ќе ти одговараат Тебе или на син ти.
Вообичаено носев Одело за на работа.
Дали блузата е голема?
Не, сигурен сум дека е добра!
Ќе изгледам многу убаво!
Да го исчистиме ова.
Бакнежи за мама!
Те малтретирам ли? - не.
Уживам да го Трошам времето со тебе.
Што е тоа?
Милијарда динари!
1993 г.
Но овие 500.000...
Се исто така од 1993.
Преминавме од 50.000 на 100.000, До 500.000 динари.
Чекај. Во истата година?
Да, во иста година.
Имаш идеја како да го отворам ова?
Ти си инженер, ќе се снајдеш.
'Јас сум професор бу!' На белградскиот универзитет.
'Белград е светот'.
Мислам дека ова е од 1996 г.
Тоа беше 1996, Тоа е нивниот слоган.
Моето свирче од тие години!
Не можеш да замислиш Како е на бината
Кога не можеш да го Видиш крајот на толпата.
Застрашувачко е!
Кога стоиш Пред толку многу луѓе,
Нозете толку ти се тресат,
Што едвај стоите!
И секојпат е така!
10 долги години сонувам.
Сонував дека ги нема.
Сонував дека ова ќе биде земја
На мир и демократија.
Сонував дека нема Веќе омраза и корупција.
Сонував стари сограѓани
Кои не копаат во Ѓубрето за да најдат храна.
Сонував дека млади лица Одат нормално во училиште
И дека не ја напуштаат Земјата откако ќе дипломираат.
Сонував дека старите лица Имаат пристојна медицинска нега.
Сонував, конечно,
Дека не се собираме на Плоштадот секоја вечер,
Туку ги поминуваме вечерите Со фамилијата и пријателите.
И верувајте ми, секогаш мислев
Дека не е толку страшно
Ако на крајот на животот сфаќате
Дека вашиот сон Нема да стане реалност.
Но секогаш мислев Дека мора да е страшно
Да се помине цел живот
Во кој не сте сонувале Ни еден единствен сон.
За овој говор Го заслужуваш свирчето.
Сега морам да го задржам.
Тоа е дел од сонот.
Каде бевте додека таа зборуваше?
Во кафулето.
Сега, што е ова?
Ова е многу возбудливо...
Ова е знамето на отпорот!
Бевме вистински борци на отпорот.
Држи го, не мрдај!
Тато мразеше кога Ќе ја облечеше маицата.
Да, се плашеше за мене.
Тоа беше единствен пат Кога беше се плашеше за мене.
Полицијата ги тепаше Членовите на отпор на улиците.
Му кажа дека сум во Својата отпор маица.
Ја облекував намерно.
Полицијата дивјачки Ги претепуваше луѓето,
И тоа беше единствено важно Да се покаже дека не се плашевме.
Се сеќаваш
Имаше паркиран еден Автомобил надвор цело време?
Да, вистина е!
Од тој момент знаевме дека Нашиот телефон е прислушуван.
Никогаш не ја дознавме Причината за автомобилот.
Но нашите пријатели ја видоа
И на некои не им беше Пријатно да не посетуваат.
Ги повикавме сите професори
Да дојдат Во зградата на деканатот
Во понеделник напладне,
За да се бојкотира и блокира Белградскиот универзитет!
Се сеќавам кога режимот Организираше контрапротест.
Во центарот на градот,
Милошевиќ ги собра Неговите поддржувачи.
Десетици илјади Луѓе од едната страна,
Десетици илјади Од другата страна...
Луѓе против луѓе.
Оние кои ја сакаме Србија се собравме тука!
Милошевиќ сфати дека
Универзитетот И студентите претставуваа
Извор на побуна против режимот.
И во јуни 1999 г., Добив отказ од универзитетот.
И никој всушност не реагираше!
Моите колеги ја Задржаа наставата.
Разбираш?
Моите часови ми беа замени
И еден колега ги презеде Без око да му трепне.
Си мислиш 'Такви се работите? Добро, тогаш.'
Мислам, како требаше Да реагирам на тоа?
Како што протестите Станаа масовни, сфативме
Дека сите сме сами Во својата борба.
Западот не се грижеше
Да ја поддржи Демократијата во србија.
Се до крајот на војната во босна,
Западот го поддржуваше милошевиќ
Како 'гаранција За мир на балканот'.
И потоа во еден момент одлучија
Да стане 'касапот на балканот'.
И тогаш почна бомбардирањето На нато врз србија.
Внимание, внимание! Воздушен напад над белград!
Белграѓани, спасувајте се Во најблиското засолниште.
Отворете ги прозорците, Спуштете ги ролетните.
Исклучете ја струјата И затворете го гасот.
Земете ги подготвените Работи со вас.
Ако сте во автомобил, Паркирајте го настрана,
И одете Во најблиското засолниште.
Треба време за да сфатите
Дека земјата во која Живеете е многу мапа.
Ако гребнете под површината На историјата на вашата земја,
Ќе сфатите дека ниедна одлука Не е направена самостојно.
На моменти покренувала Некои процеси,
Но на крајот, Секоја граница на србија
Беше одлучена и нацртана на Некој меѓународен конгрес.
Еднаш кога ќе го сфатите тоа, Се ова станува природно.
Но на почеток Се чувствувате многу патетично.
Младен е, добро вечер.
Сакам да видам што е со нада.
Јавете ми се кога Ќе се вратите дома.
Не можам да одлучам Како се чувствував...
Само сум тажна.
Секако дека си. Како поинаку Може да се чувствуваш?
Дополнително си тажна Што си во позиција
Да се радуваш кога некој умира.
Тоа е дополнителна причина За да се биде тажен.
Не можеш да се Радуваш на нечија смрт!
Не можам да го најдам документот За отфрлање на жалбата.
Ова е одлуката За национализација.
И од катастар.
Фали оригиналот и Тоа не е добро.
'Трособен комфорен стан'.
Го потенцирале 'комфорен'.
Каде го читаш тоа?
Означено е на датотеката!
О, ти ја зеде датотеката!
Мислев дека го Ставив во досието.
Само сакав да го видам.
Се расправаш со луѓето
Дека правдата не може Да се истера на овој начин.
Можеш да кажеш,
'Нема да барам враќање'.
Тоа и мајка ми го кажуваше.
Ти си првата што ме Праша како таа поднела.
Рече дека ништо не е одземено Од неа, туку од татко и.
Таа преживеала и тоа е доволно.
Значи ние не сме поразена Буржоаска класа, мамо?
Ние сме поразена Буржоаска класа,
Која го прифати својот пораз.
Па ги собираш Документите за враќање,
Како си го објаснуваш тоа?
Како некој што нема право Поради своите принципи
Да ги лиши Нејзините деца и внуци...
Од нивното наследство.
Ти си најлошата од Поразената буржоазија!
Зошто? - бидејќи си лицемерна!
Не сум лицемерна!
Тогаш не си го Барај својот имот назад!
Вие две ќе се сложите со тоа?
Јас не!
Потпиши ми изјава За откажување од имотот
И јас веднаш ќе се одречам.
Навистина би го направила тоа? - ако ми потпишеш изјава.
Ова е сопственост која Ќе ја наследите, деца.
Не се жалам,
Немам ништо против Своето наследство.
Мистеријата за сликата
Вградена во ѕидот на парламентот Во текот на педесеттите
Конечно ќе се открие.
Во прес собата на Српскиот парламент,
Ѕидот е отстранет и зад него
Е скриена слика долга 5 м и висока 3 м.
Има репортажа на Вестите за сликата, мамо!
Се шегуваш!
Мислат дека сликата Ја покажува српската влада...
Нема врска, тоа Не е српската влада...
Не? - немаат поим.
Еве ја.
Неверојатно е да не Знаат што е на сликата!
Дедо е се уште покриен, Нема спас за него.
Тоа е тој!
Не сакаш да го видиш оригиналот?
Не, не ми е грижа повеќе. - во ред...
Никој не мисли на иднината,
Сите се борат да Го препишат минатото.
А ние ја плаќаме цената за тоа!
Повелете!
Добар ден, људмила. Што е?
Оф, не повторно...
Да бидам искрена,
Не знам што да кажам во Врска со 5 октомври.
Не навредувајте се, Но мислам дека е премногу...
Не знам што остана уште Да се каже на таа тема.
Ќе зборуваме во Некоја друга прилика!
Имајте убав ден!
Чекај, треба да се Каже нешто за 5 ти октомври.
Што?
Што не е кажано Во последните 15 години.
Тоа што се случи на 5 октомври
Потребно е да се врати Зошто е дискредитирано.
Затоа што,
Тие што сега се борат За демократијата во србија
Биле платеници.
Тоа не е впечатокот За 5 октомври.
Тоа е! - навистина не мислам дека е.
Тогаш што е поентата На 5 октомври?
Едноставно Пропадната револуција.
Да бев подобар Студент по историја,
Ќе знаев дека сите Револуции не успеваат.
Што правиш, мамо? - шетам.
Престани да шеташ!
И тоа оние што се победници На револуцијата
Секогаш успеваат да оплескаат.
И тоа е... - врати се тука!
Тоа е судбината На сите револуции.
Што прави потешко Да се започне следна.
Тоа е се што мислам за тоа.
Можеби тоа треба да го кажеш,
Дека е време за Следна револуција?
Веројатно е, Само не знам со кого.
Се чувствувам како стар Војник во твојата приказна.
Не знам...
Значи на крајот, не остана Ништо да се каже за 5 октомври?
Па не.
Како нема?
Не беше тоа Пресвртница во нашите животи?
Требаше да биде. Но не излезе баш така.
Сакаш да и се јавам повторно?
Па...
Да, ако смисли што ќе кажеш.
Ќе и кажам:
'Ќерка ми чувствува што треба да Се каже, ќе зборуваш со неа?'
Не, не, не, не јас!
Но, тогаш зошто јас?
Спаси ја србија и убиј се,
Спободане!
Победа! Победа!
Готово е! Готово е!
Секогаш велевме ако пола милион
Излезе на улиците, може да Ставиме крај на работите.
И тоа ме погоди, имаше Половина милион од нас.
Некој викна дека Влегле во парламентот.
Ѕвоната на св. Марко Почнаа да ѕвонат.
Одеднаш, потполна тишина.
Се слушаа само ѕвоната.
Почна да станува јасно Дека револуцијата победува.
Не можев да верувам Дека тоа се случува.
И потоа,
Над главите од толпата,
Млад човек носи Столица од парламентот.
Сите аплаудираа.
Дали демократијата Започнува со аплауз за крадењето?
Засрамете се што го зедовте тоа!
Целиот свет ќе види Дека србите крадат!
Немаат срам?
Истото се запрашав себеси.
Се сеќавам на 6 октомври, Подобро отколку на 5.
Телефонот ѕвонеше следното утро
За интервју-
Првата работа што ја кажав
Беше поемата од бранко миљковиќ.
'Дали слободата ќе пее убаво
Како угнетените за неа?'
Тоа беше песимистички Поглед на нашата победа.
Им кажав дека се плашам.
Што ќе правиме следно?
Што се случи на 'нултиот ден'?
Кога целта е постигната.
Што е следно?
Тоа прашање е многу поважно,
Кога ќе се сруши режимот.
Го рушите режимот,
Со каква идеја? Со каква визија?
Ако некој размислувал за тоа,
Со коалиција од 18 Различни политички партии,
Требаше да знаеме дека
Не може да има добри резултати.
И покрај вашето двоумење,
Се приклучи кон Министерството за образование?
Да!
Во таа прва влада ние Бевме добронамерни аматери.
Проблемот не беше во нашето Знаење што треба да правиме.
Туку не знаевме како Функционира апаратот на државата.
Но таа ноќ никој Не мислеше за тоа
Како ќе ја градиме иднината.
Победа! Победа!
Најубавата ноќ, навистина.
Да се види толку среќа.
Таква атмосфера, Никогаш немав видено.
Се надевам дека никогаш нема Да се повтори такво нешто.
Каков ќе биде првиот Ден по милошевиќ?
Убав.
Многу подобар од претходно.
Се надевам ќе биде подобро.
Сакавме промени, ги добивме,
Сега треба да одиме напред.
Нова радио и телевизија на србија
Бидете трпеливи, Се подготвуваме за емитување
Ќе ја продолжиме нашата борба За подобри денови и подобро утре.
Професорката србијанка турајлиќ, Екс професорка по инженерство.
Ви посакувам среќна демократија.
Се боревте од почетокот
За подобро денови, Со целото свое срце.
Имам 54 години И чекав 54 години.
Годините на чекање Се лесни за сметање.
Започнав со еуфорија.
Рековте 'среќна демократија',
Би рекла 'среќна можност
За премин во демократија'
Мислам дека е најбитно Да се смири еуфоријата.
Ние сме народ Што лесно се заљубуваме.
Сите сме во љубов со Демократската опозиција.
Се плашам да не дојде До масовно одљубување
И потоа да бараат нов Лидер кој ќе го обожуваат.
15 години подоцна
Одлучивме да сме Домаќини на изборната ноќ.
Го отворивме документот, Што ќе ти го прати нина,
Имаш 15 минути да го пополниш.
Морам да го пресметам пописот.
Во ред, тоа е апсолутна Вредност поделена со 34.
Ако резултатот ти е 0,95 пати Од вистинскиот резултат
Но помалку од Резултатот за 1,05 пати...
Така е. - тоа е 5% над или под...
Тогаш си освоил 2 поени.
Добре дојдовте на Нашата изборна забава!
Кој си предвидел дека Не го поминал пописот?
Пдп помина на пописот во белград? - не.
Победа во областа врачар! Само да знаеш!
Не губиме секаде!
Според резултатите што се,
Тие се само Прелиминарни резултати.
Српската националистичка партија Освои 48% од гласовите.
Социјалистичката партија На србија има 14%.
Демократската партија има 5,9%.
Позитивно е што националистите
Конечно можат да уништат се...
Што е со опозицијата Која го предизвика ова?
Тие треба да ја Преземат одговорноста.
Ќе бидеш горд на србија, Како што сум јас горд денес.
Не го поднесувам неговото Задоволно лице, не го можам!
Навистина ми пречи.
Се извинувам што немам Голема насмевка за вас.
Им се извинувам на сите што Ја заслужуваат мојата насмевка.
'Србија отиде во пеколот', Тоа е твојата анализа!
Овој човек беше
Министер за информирање За време на милошевиќ!
Затворете ги вратите.
Не плашете се.
Тука сме да ве заштитиме.
Кој е губитник по ваше мислење?
Дали е тоа блокот што Победи на 5 октомври?
'Партиите од 5 октомври?
Дали се тие губитници На овие избори?
Ова е новата Политичка реалност во србија.
Кажи ми ги твоите Планови за патување?
Не сакам да зборувам, Сакам да ја напуштам оваа земја!
Затоа морам да го Подобрам мојот француски јазик.
Сериозно,
Не знам за кого се бориш.
Ние сме пет... - повеќе или помалку.
Полниме еден автобус со Луѓе што мислат како нас,
А остатокот од земјата ќе Биде среќен ако си одиме!
Луѓето се заљубија во него.
Зошто луѓето толку му веруваат?
Никогаш не сфатив зошто Луѓето му веруваа на милошевиќ.
Моето дете ќе си оди,
И ќе се врати...
Невозможно е да се живее Во оваа земја, мамо.
Вистина. - навистина не е возможно.
Разбирам дека било многу Потешко во деведесеттите
И дека сме блиску Да го допреме дното,
Разбирам.
Но за своето сопствено...
Те разбирам, не можам да Се преправам дека не те разбирам.
Овде може да живеете Само ако се исклучите.
Те расплакав?
Мамо, треба да се потстрижеш, Ме слушаш?
Утре.
Навистина те расплакав?
Зошто?
Поради се. - зошто мамо?
Се е моја вина.
Екстремистичкото десничарско Движење 'наши'
Објави листа
За најголемите 30 презирачи И предавници на србија'.
На неа се политичари, Универзитетски професори,
Како жарко кораќ И србијанка турајлиќ.
Обвинети се за Политички акгивизам
Што е против Српските национални интереси.
Беа членови на отпор
Кога режимот на Милошевиќ беше уништен.
Значи минусот останува Надвор од заградите, така?
Квадратот од ова, Минус коренот од...
Ова минус ова.
Дали слушна што Се случува, нина?
Мама ќе ти каже.
Дали некој те тужи, мамо?
Посмешно е од тоа.
Повикана сум Да се појавам на суд.
Леле, тоа е листа За 30 'презирачи на србија'!
'Сведокот е должен Да се појави на суд,
Или да се казни со Казна до 100.000 динари'.
Тотапни глупости.
Прво ве клеветат,
Потоа те тераат да седнете на суд.
Да им кажам дека човек Се чувствува во опасност
Секогаш кога се објавува Писта со имиња,
Дури и кога не е на таа листа?
О, тоа е никола. Да видиме сега.
Од тоа што прочитав Во весниците,
Се вели дека сите од листата Кои извршиле предавнички дела,
Треба да бидат Казнети и обесени.
Во ред...
Ако бранителот се Обидува да праша нешто...
Во ред, ќе бидам побезобразна.
Ако одбиете да им одговорите,
'Нема да бидам Испрашувана од фашисти!'
Токму така! Во ред.
Ќе ставиш шал? - не.
Сакаш да дојдам со тебе? - нема потреба.
Сигурно? - сигурно.
Во ред. Нервозна си? - не сум.
Само си го сакам своето кафе.
'Борец за таканаречени "човекови права"
И за влез на Србија во европска унија.
Активен член на отпор,
Што беше организиран И финансиран од циа.
Поддржувач на американски Концепт на човекови права,
Што значи геј-паради,
Уништување на Институцијата семејство
И уништување на Патријархалното општество?
Кога треба да си таму? - 10:30.
Биди внимателна! Не дозволувај Да те испровоцираат!
Нели е малку тажно?
Марширавте 10 години Само за 6 октомври.
Мислам дека тоа што го Направивме по 5 октомври
Беше подобро отколку она Што го имавме под милошевиќ.
Ерата на милошевиќ Не беше подобра
Од тоа што го имавме Под комунизмот.
Но не го разбирав тоа тогаш.
Не знаев дека работите Можат да се полоши
Од тие за време на комунизмот.
Сегашната ситуација е ужасна, Но тоа не е темата.
Секогаш треба да се бориш за Промени, претпоставувам.
Ќе ги промениш работите? - не, стара сум.
Очекувам ти да го направиш тоа.
Сакав ти да го одржите Говорот наместо мене.
Ако некој направи промени, Тоа ќе биде твојата генерација.
Не јас.
Мамо, не можам Да го одржам говорот.
Твоја одлука е. Некој мора.
Нема да знам што да кажам. - ке смислиш.
Но ако го немаш тоа Во тебе, нема поента.
Не можеш да се натераш.
Проблемот е што чекаш некој Друг да го направи тоа за тебе.
Тоа беше мојот најголем проблем.
Но не секого го има во нив.
Луѓето имаат право Да не се во состојба.
Но мислиш дека јас ќе можам? - не знам дали си подготвена!
Треба ти да си Одговориш на тоа прашање.
Не би било добро да те Наговорам на такво нешто.
Но имаш очекувања. - не...
Јас навистина не знам, душо.
Премногу прашуваш. Немам идеја.
Ова е залепено. - како мислиш, залепено?
Тоа е навистина интересно.
Чекај, обиди се со ножот.
Дај ми нешто.
Залепено е на оваа страна Па треба да го одлепиме.
Треба да го тргнете.
Чекај, дозволи ми да Го изгребам од врвот.
Чекај, не знам дали ќе успее.
Гледај, сето тоа е залепено.
Обиди се со ова.
Вака е подобро.
“ли недостига ова парче.
Ни треба нешто Пократко и поостро.
Не знам што е ова.
Нина, такво е до горе.
Во ред-
Земи го она за на ноктите. - но нема да може...
Тргни се настрана.
Коља, можеш да го одблокираш?
Но за тоа ми треба... Овде горе...
Ми треба шрафцигер и чекан.
Дојди и види Како изгледал паркетот во 1929 г.
Мислим дека претпочитам станот Да ни е со затворена врата.
Зошто?
Ова повеќе како Да не е мојот стан.
Неверојатно.
Најдов лента на која пишува
"говорите на слободан милошевиќ".
Сигурна сум дека треба чистење, Но мислам дека ова е наше.
Мислам дека и другата Е исто така наша.
Навистина неверојатно.
Колку е неверојатно да Се оди до другата страна.
А лустерот?
А, да!
Треба да се исчисти прво, Па да го видите.
Сето тоа е месинг што Треба да се исчисти.
О, господе.
Неверојатно!
Во ред, тогаш.
Готово е!
Obrada by: www.exyu-subs.tk