| będzie z tobą, nie wątp w to. - Ale dlaczego, dlaczego, dlaczego?
Opuściłeś moje istnienie w tych wojnach i powiedziałeś, że to nie pasuje.
Cóż, czy to prawda? Twoja obecność musi być zagadką dla Antony'ego,
Weź z jego serca, zabierz z jego mózgu, z czasów Czego nie powinno się wtedy oszczędzać. On już jest
Przekonany dla lekkomyślności i to powiedziane w Rzymie
Ten Photinus, eunuch i twoje pokojówki Zarządzają tą wojną.
Zatop Rzym, a ich języki gniją, Które przemawiają przeciwko nam! Zarzut, który ponosimy I wojnę,
I jako prezydent mojego królestwa pojawi się tam dla mężczyzny,
Nie mów przeciwko temu; | nie zostanie w tyle.
Nie, zrobiłem. Nadchodzi cesarz.
Czy to nie dziwne, Kanidiuszu, On mógł tak szybko przeciąć Morze Lońskie
I przyjąć Toryne? Słyszałeś na „{, słodki?
Szybkość nigdy nie jest bardziej podziwiana niż przez niedbałych.
Dobra nagana, która mogłaby stać się najlepszą z ludzi,
Szydzić z gnuśności. Kapitanie, będziemy z nim walczyć na morzu.
Na morzu, co jeszcze?
Dlaczego mój pan to zrobi? Dlatego odważy się tego.
Najdostojniejszy panie, ty tam odrzucasz Absolutną armię, którą masz na lądzie,
Odwróć uwagę swojej armii, która w większości składa się z piechurów naznaczonych wojną, pozostawiając niewykonaną
Twoja własna słynna wiedza, zupełnie zapomnij Droga, która obiecuje pewność, i
Oddaj się tylko przypadkowi i ryzyku Od silnego bezpieczeństwa.
Drogą morską, morską. - Wasze statki nie są dobrze obsadzone.
Wasi marynarze to muleterzy, żniwiarze, ludzie pochłonięci szybkim wrażeniem; we flocie Cezara
Czy ci, którzy często mają `` zysk z walki z Pompejuszem ''. Ich statki są yare, wasze ciężkie. Bez hańby
Upadniesz za to, że odmówiłeś mu na morzu, Przygotowany na ląd.
Będę walczyć na morzu.
| mieć sześćdziesiąt żagli, żaden Cezar nie lepszy.
Nasz nadwyżkę wysyłki spalimy,
A reszta w pełni obsadzona, z czoła Actium
Pokonaj zbliżającego się Cezara. Ale jeśli zawiedziemy, nie możemy tego zrobić na lądzie.
Twój biznes?
Wieści są prawdziwe, panie; jest opisany. Cezar zabrał Toryne.
Czy może być tam osobiście? To niemożliwe; Dziwne, że jego moc powinna być.
Canidius, naszych dziewiętnastu legionów będziesz trzymał na lądzie,
I nasze dwanaście tysięcy koni. Pójdziemy na nasz statek. Precz, moja Thetis!
QO szlachetny cesarzu, nie walcz na morzu; Nie ufaj zgniłym deskom.
Czy wątpisz w ten miecz i te moje rany?
Niechaj Egipcjanie i Fenicjanie unikną;
Zwyciężaliśmy stojąc na ziemi I walcząc pieszo.
Cóż, dobrze, precz!
Na Herkulesa, myślę, że mam rację.
Scarus, jesteś; ale cała jego akcja rośnie Nie w mocy. Więc nasz przywódca prowadził,
A my jesteśmy kobietami.
Agryppa! - Mój Pan?
Nie uderzaj lądem; zachowaj całość. Prowokuj, nie walcz, dopóki nie skończymy na morzu.
Nasza fortuna polega na tym skoku.
| będzie, mój panie.
Ustawmy nasze eskadry po drugiej stronie o'th'hill, W oku bitwy Cezara, skąd
Możemy zobaczyć liczbę statków I postępować zgodnie z tym.
Nic, nic, nic! Już nie widzę. Th'Antoniad, egipski admirał,
Z całą ich sześćdziesiątką lataj i obracaj ster. Aby nie widzieć, moje oczy są wysadzone.
Bogowie i boginie, cały ich synod!
Jaka jest Twoja pasja?
Większa część świata została utracona z powodu niewiedzy. Całowaliśmy się
Królestwa i prowincje. Yon ribaudred nag z Egiptu -
Kogo trąd bierzemy! - Pierwsza walka.
Powiew wiatru, jak krowa w czerwcu, unosi się i leci.
To widziałem.
Moje oczy zmartwiły się na ten widok i nie mogły znieść dalszego widoku.
Jej statek tak się odwrócił, Szlachetna ruina jej magii, Antoniusz,
Klaskanie w swoje morskie skrzydło i jak rozkoszna krzyżówka, Wychodząc z walki na wysokości, leci za nią.
| nigdy nie widziałem akcji takiej wstydu.
Doświadczenie, męskość, honor, nigdy wcześniej nie naruszyły tego samego.
Alack, alack!
O, on dał przykład dla naszego lotu. Najbardziej rażąco swoim własnym!
Czy jesteś w tym miejscu? - Czy oni uciekli w kierunku Peloponezu?
Dlaczego więc dobranoc rzeczywiście.
Łatwo tego nie zrobić i tam będę uczestniczyć w tym, co nadejdzie.
Cezarowi oddam moje legiony i konia.
Sześciu królów już Pokaż mi drogę do ustąpienia.
`` Jeszcze podążam za zranioną szansą Antoniusza,
chociaż mój rozum leży na wietrze przeciwko mnie.
Słuchać uważnie! Ziemia każe mi więcej stąpać; Wstyd mi znosić. Przyjdźcie tutaj, przyjaciele.
| jestem tak spóźniony na świecie, | Zgubiłem drogę na zawsze. Mam statek
Obciążony złotem. Weź to, podziel; leć i zawrzyj pokój z Cezarem.
Latać? Nie my.
| Uciekłem i poleciłem tchórzom biegać i pokazywać ramiona. Przyjaciele, odpuśćcie.
| zdecydowałem się na kurs, który cię nie potrzebuje. Przepadnij.
Nie, zrób to, bo rzeczywiście straciłem dowodzenie. Dlatego modlę się do was.
Zobaczymy się wkrótce.
Nie, delikatna pani, pociesz go.
Tak, najdroższa królowo. - Robić. Dlaczego, co jeszcze?
Pozwól mi usiąść. O Juno! - Nie nie nie nie nie.
Widzimy się tutaj, sir?
Tak, panie, tak. W Filippi trzymał Swój miecz jak tancerz. On sam
Zajmował się porucznikiem i na odważnych polach wojny nie miał praktyki. Ale teraz - nieważne.
Idź do niego, pani, porozmawiaj z nim. Nie ma sobie równych z wielkim wstydem.
Cóż, podtrzymaj mnie. Q!
Sir, spójrz, królowa.
O, dokąd mnie zaprowadziłeś, Egipcie?
O mój panie, mój panie,
Wybacz moje straszne żagle! Nie myślałem, że poszedłbyś za nim.
Egipcie, ty wiedziałeś zbyt dobrze, Moje serce było przywiązane cięciwami do steru,
A potem powinieneś mnie odholować. - O, przepraszam!
Teraz muszę do młodego człowieka wysłać skromne traktaty, unik
I bledszy w zmianach poniżenia, który z połową masy świata grał tak, jak mi się podobało,
Zarabianie i niszczenie fortun. Wiedziałeś, jak bardzo byłeś moim zdobywcą i to
Mój miecz, osłabiony moim uczuciem, będzie mu posłuszny z każdej przyczyny.
Przepraszam, przepraszam!
Nie spadaj ani łzy, mówię; jeden z nich ocenia wszystko, co wygrywa i przegrywa.
Pocałuj mnie.
Nawet to mi się opłaca.
Wysłaliśmy naszego nauczyciela; Czy on wrócił?
Kochanie, jestem pełen ołowiu.
W środku jest wino i nasze potrawy! Fortune wie
Najbardziej gardzimy nią, kiedy najczęściej zadaje ciosy.
Niech się pojawi, który pochodzi od Antony'ego. Znasz go?
Cezar, to jego nauczyciel -
Argument, że został wyrwany, skoro wysyła tak biednego zębatkę swego skrzydła.
Podejdź i mów.
Taki jak ja, pochodzę z Antony. | był ostatnio tak samo drobiazgowy
Jak poranna rosa na liściu mirtu Do jego wielkiego morza,
Skąd - - Tak nie jest. Zadeklaruj swoje biuro.
Pan jego fortun pozdrawia cię i wymaga życia w Egipcie; które nie zostały przyznane,
On zmniejsza jego prośby, a do ciebie prosi, aby pozwolić mu oddychać między niebiosami a ziemią
Prywatny mężczyzna w Atenach. To dla niego. Następnie Kleopatra wyznaje Twoją wielkość,
Poddaje ją twojej potędze, a ciebie pragnie Krąg Ptolemeuszy dla jej spadkobierców,
Teraz zaryzykował twoją łaskę.
Dla Antony'ego | nie mają uszu na jego prośbę.
Królowa słuchaczy, ani pragnienie zawiodą,
Więc ona z Egiptu zawiezie swojego zhańbionego przyjaciela albo zabierze tam jego życie. To jeśli ona wystąpi
Nie będzie bezsłuchana pozywać. Więc dla nich obu.
Fortuna cię ściga! - Przeprowadź go przez zespoły.
Teraz czas spróbować twojej elokwencji. Wysyłka. Od Antoniusza wygraj Kleopatrę.
Obietnica, I w naszym imieniu, czego ona żąda.
Kobiety nie są w najlepszym majątku silne,
ale brak będzie krzywoprzysięgłym westalką.
Spróbuj swojego sprytu, Thidias. Obserwuj, jak Antony staje się jego upadkiem.
Cezarze, zrobię to.
Co zrobimy, Enobarbus? - Pomyśl i umrzyj.
Czy Antony czy my jesteśmy w tym winni?
Tylko Antony, to uczyniłoby jego wolę Panem jego rozumu. Co jeśli uciekłeś
Z tego wielkiego oblicza wojny. Dlaczego miałby podążać? Wtedy swędzenie jego uczuć nie powinno
Skradłem jego kapitanizm w takim momencie, kiedy przeciwstawiała się połowa lub połowa świata, on jest
Mniejsze pytanie. To nie mniejszy wstyd
To była jego strata, aby skierować swoje latające flagi I zostawić jego marynarkę wojenną.
Prithee, pokój.
Czy to jego odpowiedź? - Tak, panie.
Wtedy królowa okaże uprzejmość, więc nas odda.
On tak mówi. - Daj jej znać.
Cezarowi chłopcu wyślij tę siwą głowę,
I wypełni twoje życzenia po brzegi księstwami.
Ta głowa, mój panie?
Znowu do niego. Powiedz mu, że nosi na sobie różę młodości, na którą świat powinien zwrócić uwagę
Coś szczególnego. Dlatego ośmielam się go odłożyć na bok jego homoseksualne porównania
I odpowiedz mi odmówił, miecz przeciwko mieczowi, tylko my. Napiszę to. Chodź za mną.
Tak, wystarczająco mocno, walczący zaciekle Cezar osłabi swoje szczęście i zostanie wystawiony na ten sposób
Przeciw mieczowi! Widzę, że ludzkie sądy są cząstką ich fortun i rzeczy na zewnątrz
Narysuj po nich wewnętrzną cechę By wszyscy cierpieć jednakowo. Że powinien śnić
Znając wszystkie środki, pełny Cezar odpowie na jego pustkę.
Cezarze, ty też ujarzmiłeś Jego sąd.
Posłaniec z Cezara.
Co, koniec z ceremonią? Widzicie, moje kobiety,
Niech zatrzymają nos przed dmuchaną różą, Który klęka przed pąkami. Przyznaj się, sir.
Moja uczciwość i zaczynam się zgadzać.
Lojalność wobec głupców czyni naszą wiarę zwykłą głupotą; ale ten, który może znieść
Podążać wiernie za upadłym panem
Czy podbija tego, który pokonał jego pana i zyskuje miejsce w historii.
Wola Cezara? - Usłysz to osobno.
Nikt oprócz przyjaciół. Powiedz śmiało.
Tak więc ty najbardziej znany: błaga Cezar
Nie rozważaj, w jakim przypadku stoisz dalej niż on jest Cezarem.
Dalej: prawo królewskie.
Wie, że nie obejmujesz Antoniusza tak, jak kochałeś, ale tak, jak się go bałeś.
Ot
Blizny na Twej czci dlatego lituje się jak zepsute skazy,
Nie tak zasłużony.
Jest bogiem i wie, co jest najlepsze. Mój honor nie został oddany,
Ale tylko podbity.
Aby być tego pewnym, | zapyta Antony'ego.
Czy mam powiedzieć Cezarowi, czego od niego żądasz? Bo on częściowo błaga
Chęć dawania. Zadowoliłoby go to, że z jego majątku powinieneś zrobić laskę
Aby się na tym oprzeć. Ale to by go rozgrzało. Gdyby usłyszał ode mnie, opuściłeś Antoniusza
I włóż się pod jego całun, Uniwersalny właściciel.
Jak masz na imię? - Nazywam się Thidias.
Najmilszy posłaniec, powiedz Wielkiemu Cezarowi w deputacji:
| pocałuj jego zwycięską rękę. Powiedz mu, że jestem szybka, aby położyć koronę u stóp i uklęknąć.
Powiedz mu, z jego posłusznego oddechu słyszę zagładę Egiptu.
To twoja najszlachetniejsza droga.
Mądrość i fortuna walczą razem, jeśli ten pierwszy odważy się, ale co może,
Żadna szansa tego nie zachwieje. Daj mi łaskę, abym złożył mój obowiązek na twoich rękach.
Ojciec twojego Cezara często obdarzył ustami to niegodne miejsce,
Jak padało pocałunki.
Przysługi? Na Jowisza, że ​​grzmi! Kim jesteś, chłopie?
Takiego, który tylko spełnia rozkazy najpełniejszego człowieka i najbardziej godnego
Wykonać polecenie. - Będziesz bita.
Podejdź tam! Ach, ty latawiec! Teraz, bogowie i diabły, autorytet mnie rozpływa.
Weź stąd ten podnośnik i bicz go.
Lepiej bawić się lwiątkiem, niż gdy stary umiera.
Bicz go, chłopaki, aż jak chłopiec zobaczysz, jak skulił się z twarzy
I jęcz głośno o litość. Zabierz go stąd.
Mark Antony - - Odciągnij go! Być biczowanym,
Przyprowadź go ponownie; ten król Cezara zaniesie nam zlecenie do niego.
Byłeś na wpół przeklęty, zanim cię poznałem. Ha?
Czy moja poduszka została pozostawiona nieuciśnięta w Rzymie, Zapomniana o legalnym wyścigu,
I przez klejnot kobiet, które mają być wykorzystywane przez tego, który patrzy na karmiące?
Dobry mój panie - - Byłeś dziwakiem!
Q, czy nie doszło do tego?
| znalazłem cię jak kąsek zimny na kopaczu Martwego Cezara; poza tym, jakie cieplejsze godziny,
Niezarejestrowany w wulgarnej sławie, luksusowo wybrałeś. Jestem pewien,
Chociaż możesz zgadnąć, jaka powinna być wstrzemięźliwość, nie wiesz, co to jest.
Dlaczego to jest?
Pozwolić człowiekowi, który otrzyma nagrodę I powiedzieć „Bóg cię opuścił!” być zaznajomionym z
Mój zabawie, twoja ręka.
0, że byłem na wzgórzu Basan, aby pokonać rogate stado!
Czy jest biczowany? - Dobrze, panie.
Płakał? I błagał o przebaczenie? - Poprosił o przysługę.
Wróć do Cezara.
Powiedz mu swoją rozrywkę. Spójrz, mówisz, że mnie na niego gniewa; za to wydaje się
Dumny i pogardliwy, narzekający na to, kim jestem, a nie tym, kim wiedział, że jestem. On mnie denerwuje
A w tej chwili najłatwiej to zrobić, Kiedy moje dobre gwiazdy były moimi dawnymi przewodnikami
Pusto zostawili swoje kule i strzelali w ogień w piekło.
Nalegaj na to. Stąd z twoimi ranami, zniknij!
Skończyłeś już?
Niestety, nasz terrenowy księżyc jest teraz zaćmiony i sam w sobie zwiastuje upadek Antoniusza.
| musi pozostać na swoim czasie.
Aby schlebiać Cezarowi, połączyłbyś oczy Z tym, który wiąże jego punkty?
Nie znasz mnie jeszcze? Masz wobec mnie zimne serce?
Ach, kochanie, jeśli jestem taki, z mego zimnego serca niech niebo zrodzi grad,
I zatruj go w źródle, a pierwszy kamień spadnie mi na szyję.
Następny Cezarion uderzy, aż stopniowo pamięć mojego łona,
Razem z moimi odważnymi Egipcjanami, przez rozprawienie się z tą skończoną burzą
Leżcie bez żwiru, aż muchy i komary Nilu pogrzebali je dla zdobyczy!
| jestem zadowolony.
Cezar siedzi w Aleksandrii, gdzie | przeciwstawi się swojemu losowi. Nasza siła na lądzie
Trzymał szlachetnie; nasza zerwana flota też Znowu robiliśmy na drutach i flocie, zagrażając najbardziej morskiemu.
Gdzie byłeś, moje serce? Słyszysz, pani?
Jeśli z pola wrócę jeszcze raz By ucałować te usta, ukażę się we krwi;
| a mój miecz zdobędzie naszą kronikę. Jeszcze nie ma nadziei.
To mój dzielny panie!
Chodź! Miejmy jeszcze jedną jaskrawą noc. Zadzwoń do mnie Wszyscy moi smutni kapitanowie. Ponownie napełnij nasze miski;
Kpimy z dzwonka o północy.
Są moje urodziny.
| myślał, że uważam go za kiepskiego; ale ponieważ znowu moim panem jest Antoniusz, będę Kleopatrą.
Jeszcze nam się uda. No dalej, moja królowo, jeszcze nie ma. Następnym razem będę walczył
Sprawię, że śmierć mnie pokocha, bo będę walczył Nawet z jego śmiercionośną kosą.
Teraz wyjdzie naprzeciw błyskawicy. Być wściekłym to bać się strachu iw takim nastroju
Gołąb będzie dziobał estrogę; i wciąż widzę ubytek w mózgu naszego kapitana
Przywraca jego serce. Kiedy męstwo żeruje na rozsądku,
Zjada miecz, z którym walczy. Będę szukać sposobu, aby go opuścić.
Nazywa mnie chłopcem i beszta, bo miał moc wybić mnie z Egiptu.
Mój posłaniec, którego biczował rózgami, wyzywa mnie do walki osobistej, Cezar do Antoniusza.
Niech stary łobuz wie | umierać na wiele innych sposobów,
w międzyczasie śmiej się z jego wyzwania.
Cezar musi pomyśleć: Kiedy ktoś tak wielki zaczyna się wściekać, poluje
Nawet do upadku. Nie daj mu oddechu, ale teraz Zrób but z jego rozproszenia.
Niech nasze najlepsze głowy wiedzą, że jutro ostatnia z wielu bitew
Chcemy walczyć. Agryppa, zobacz, jak to się robi, I ucztuj armię; mamy sklep do zrobienia "t,
I zasłużyli na marnotrawstwo. Biedny Antoniusz!
Nie będzie ze mną walczył, Domitiusie? - Nie.
Dlaczego nie miałby tego robić?
Myśli, mając dwadzieścia razy więcej fortuny, że jest dwudziestu na jednego.
Jutro żołnierzu, na morzu i na lądzie będę walczył. Albo będę żyć
Albo skąp mój umierający honor we krwi. Przywróci mu życie. Nie będziesz dobrze walczyć?
Uderzam i płaczę „Weź wszystko”. - Dobrze powiedziane. Daj spokój!
Zawołajcie moich oficerów. Wieczorem bądźmy szczodrzy przy naszym posiłku.
Podaj mi rękę, byłeś słusznie uczciwy - tak bardzo -
Ty - i ty - i ty.
Dobrze mi służyłeś, a królowie byli twoimi towarzyszami.
Co to znaczy?
To jedna z tych dziwnych sztuczek, których smutek wyrzuca z umysłu.
Opiekuj się mną dziś wieczorem; Może to okres twojego obowiązku.
Być może, nie zobaczysz mnie więcej, lub jeśli: Okaleczony cień.
Być może jutro będziesz służyć innemu panu.
| spójrz na siebie Jak ten, który odchodzi.
Co pan ma na myśli, żeby sprawić im ten dyskomfort?
Spójrz, oni płaczą, I | osioł mam cebulowe oczy.
A teraz, wiedźma, weź mnie, jeśli tak chciałem!
Łaska rośnie tam, gdzie spadają te krople!
Wiem, moje serca, | miej nadzieję powodzenia jutra i poprowadzi cię
Gdzie raczej spodziewam się zwycięskiego życia niż śmierci i honoru.
Chodź, zjedzmy kolację
I utop się z rozwagą.
Bracie, dobranoc.
Jutro jest dzień.
To określi w jeden sposób. Żegnam się dobrze. Nie słyszałeś nic dziwnego o ulicach?
Nic. Jakie wieści?
To tylko plotka. Dobrej nocy.
No cóż, dobranoc.
Żołnierze, miejcie się na baczności.
Dobranoc dobranoc.
Pokój, jaki hałas?
Lista, lista!
Słuchać uważnie!
Muzyka w powietrzu. - Pod ziemią.
Dobrze się podpisuje, prawda? - Nie.
Pokój, mówię! Co to ma znaczyć?
To bóg Herkules, którego kochał Antoniusz, teraz go opuszcza.
Słyszysz, mistrzowie? Czy słyszysz?
Podążaj za hałasem, o ile mamy kwartał.
Eros! Moja zbroja, Eros! - Śpij trochę.
Nie, mój chuck. Eros, moja zbroja, Eros!
Chodź, dobry człowieku, włóż moje żelazko.
Jeśli szczęście nie jest nasze dzisiaj, to dlatego, że jesteśmy odważni. Chodź.
Nie, ja też pomogę. Po co to jest?
Ach, niech będzie, niech będzie! Jesteś zbrojmistrzem mego serca.
Fałsz, fałsz; to to.
Sooth, la, pomogę. Tak musi być.
Dobrze, dobrze,
Teraz będziemy się dobrze rozwijać. Widzisz, mój dobry przyjacielu? Idź, załóż swoją obronę.
Krótko, sir.
Czy to nie jest dobrze zapięte? - Rzadko, rzadko.
Ten, kto to odpina, aż nam się podoba, żeby nie zdejmować nas ze spoczynku, usłyszy burzę.
Najgłupszy z ciebie, Eros, a moja królowa jest giermkiem Mocniej niż ty. Wysyłka.
O miłość,
Żebyś mógł dzisiaj zobaczyć moje wojny i znał królewską okupację, powinieneś zobaczyć
Nie ma robotnika. - Dzień dobry, generale.
Dobrze, chłopcy. Dziś rano, jak duch młodości
To znaczy być godnym uwagi, zaczyna się wcześnie.
Więc.
Chodź, daj mi to.
Tą drogą.
Dobrze powiedziane.
Żegnam cię, damo. Cokolwiek się ze mną stanie, to pocałunek żołnierza.
Zostawię cię teraz jak człowiek ze stali.
Ty, który będziesz walczył, Podążaj za mną blisko. Ja ci nie przyniosę.
Adieu.
Proszę, udaj się do swojej komnaty? - Prowadź mnie.
Wychodzi dzielnie. Że on i Cezar mogą rozstrzygnąć tę wielką wojnę w jednej walce!
Potem Antony - ale teraz - No cóż.
Bogowie sprawiają, że ten dzień jest szczęśliwy dla Antoniusza!
Czy ty i te twoje blizny kiedyś zwyciężyli, abym zmusił mnie do walki na lądzie!
Gdybyś tak uczynił, zbuntowali się królowie i żołnierze
To, co cię opuściło tego ranka, wciąż podążałoby za twoimi piętami,
Kto poszedł dziś rano? - WHO?
Zawsze blisko ciebie. Zadzwoń po Enobarbus,
Nie usłyszy ciebie ani z obozu Cezara, mówiąc: „Nie jestem twoim”.
Co mówisz? - Sir, on jest z Cezarem.
Panie, jego skrzynie i skarby, których nie ma przy sobie.
Czy on poszedł? - Jak najbardziej.
Idź, Eros, wyślij później jego skarb. Zrób to. Nie zatrzymuj się, oskarżam cię. Napisz do niego -
| zapiszę się - delikatny adieus i pozdrowienia; Powiedz, że chciałbym, żeby nigdy nie miał więcej powodów
Aby zmienić pana. Och, moje fortuny mają zepsutych uczciwych ludzi.
Wysyłka.
Enobarbus!
Idź, Agryppa, i rozpocznij walkę.
Prawdą jest, że Antony zostanie wzięty żywcem; Niech to będzie znane.
Cezarze, zrobię to.
Zbliża się czas powszechnego pokoju.
Udowodnij, że to pomyślny dzień, świat o trzech kątach Swobodnie poniesie oliwkę.
Antony wychodzi na pole.
Idź naładować Agrippę. Posadź tych, którzy zbuntowali się w furgonetce,
Może wydawać się, że Antony wyładowuje swoją wściekłość na sobie.
Generałowie i reszta, którzy odpadli, mają rozrywkę, ale
Brak honorowego zaufania. Zrobiłem źle, o co tak bardzo się oskarżam
Że już nie będę się więcej cieszył.
Enobarbusie, Antoniusz wysłał za tobą cały twój skarb,
z nadwyżką nagrody. Posłaniec stanął mi na straży,
a teraz w twoim namiocie rozładowuje mu muły.
| dać ci to.
Nie udawaj, Enobarbus, | powiedzieć ci prawdę.
Najlepiej, żebyś zabezpieczył dawcę Qut gospodarza; Muszę iść do swojego biura,
Albo nie zrobiłbym tego sam. Twój cesarz nadal jest Jowiszem.
| Jestem samotnym złoczyńcą ziemi i czuję, że jestem najbardziej. O Antony,
Hojność moja, jak byś oddał Moją lepszą przysługę, gdy moja niegodziwość
Tak koronujesz złotem! To rani moje serce. Jeśli szybka myśl go nie złamie, szybszy sposób
Prześcignie myśl; ale myślę, że nie, czuję. | walczyć z tobą? Nie, pójdę szukać
Jakiś rów, w którym umrzeć. Najgorsze najlepiej pasuje do mojej drugiej części życia.
Przejść na emeryturę! Zajęliśmy się zbyt daleko.
O mój dzielny cesarzu, rzeczywiście walczy się o to!
Gdybyśmy to zrobili na początku, zapędziliśmy ich do domu z uderzeniami na głowach.
Krwawisz szybko.
| miał tutaj ranę przypominającą literę T, ale teraz zrobił się H.
Przechodzą na emeryturę.
Wbijemy ich w ławki. Mam jeszcze miejsce na sześć szkockich szkockich.
| wynagrodzi cię raz za twoją energiczną pociechę i dziesięciokrotnie
Za twą dzielność. Chodź.
Są pokonani, sir, a nasza przewaga służy do uczciwego zwycięstwa.
Uciekaj, Eros, wcześniej, I niech królowa wie o naszych czynach.
Jutro,
Zanim słońce nas zobaczy, przelamy krew, która dzisiaj uciekła. Dziękuję wszystkim.
Wejdź do miasta, obetnij swoje żony, przyjaciół, powiedz im o swoich wyczynach, podczas gdy oni z radosnymi łzami
Zmyj zastygłe rany i pocałuj Zaszczycone rany w całości.
Q O dzień o 'świecie, łańcuch mój uzbrojony szyję; skacz cię, szata i wszystko,
Przez próbę uprzęży do serca, a tam Jazda na spodniach triumfująca!
Pan panów,
Q nieskończona cnoto, przychodzisz uśmiechając się z wielkiej pułapki świata, która nie została złapana?
Mój słowiku, pobiliśmy ich do łóżek.
Co, dziewczyno, choć szara Zrób coś z naszym młodszym brązem,
jeszcze ha 'my Mózg, który odżywia nasze nerwy i może
Zdobądź cel za cel młodości. Oto ten człowiek; Polecaj jego ustom swoją łaskawą rękę.
Pocałuj to, mój wojowniku.
On walczył dzisiaj, jak gdyby bóg w nienawiści do ludzkości miał
Zniszczony w takim kształcie.
Dam ci, przyjacielu, zbroję całą ze złota; to był król.
Podaj mi rękę.
Trębacze, zuchwałym wrzaskiem uderzają w ucho miasta;
Aby niebo i ziemia zderzyły się razem,
Brawa dla naszego podejścia.
Bądź mi świadkiem, błogosławiony księżycu, gdy ludzie zbuntowani będą na świadectwie
Niedźwiedź nienawistne wspomnienie: biedny Enobarbus zrobił, zanim twoja twarz pokutuje.
O suwerenna panno prawdziwej melancholii, trująca wilgoć nocy oblewa mnie,
To życie, bardzo buntownicze w stosunku do mojej woli, nie może już na mnie wisieć.
Rzuć moje serce przeciwko krzemieniu i twardości mojej winy,
Który wysuszony żalem rozpadnie się na proszek I zakończy wszystkie plugawe myśli. O Antony,
Szlachetniejszy niż mój bunt jest niesławny, wybacz mi w swoim własnym szczególe,
Ale niech świat umieści mnie w rejestrze Mistrzowskim i zbiegiem.
QO Antony!
Antony!
Co to za człowiek? - Obudź się, sir. Porozmawiaj z nami.
Enobarbus? Słyszysz pana?
Ręka śmierci nauczyła go.
Zabierzmy go na dziedziniec straży; On jest godny uwagi. Jego godzina dobiegła końca.
Ich przygotowanie odbywa się dziś drogą morską; Nie zadowalamy ich drogą lądową.
Dla obu, mój panie.
| czy walczyliby z Ogniem czy Powietrzem; Tam też byśmy walczyli. Ale to jest: nasza stopa
Na wzgórzach przylegających do miasta Zostaną z nami - morze jest wydane;
Od tego czasu nasze statki odpłynęły; Pozwól nam iść -
Gdzie najlepiej możemy odkryć ich nominację I spojrzeć na ich wysiłki.
Nadal będziemy na lądzie, ponieważ jego najlepsza siła płynie do ludzi na jego galerach. Do dolin,
I zachowaj naszą najlepszą przewagę.
Wszystko stracone!
Ten wstrętny Egipcjanin mnie zdradził.
Moja flota ustąpiła nieprzyjacielowi, a tam zarzucili czapki i razem hulili
Jak dawno straceni przyjaciele. Potrójna dziwka! To Ty sprzedałeś mnie tej nowicjuszce i moje serce
Tylko wojny z tobą. Każ moim żołnierzom latać;
Kiedy zemszczę się na moim wdzięku, | zrobili wszystko.
O słońce, twego zdziwienia już więcej nie ujrzę.
Fortune i Antony rozstają się tutaj; nawet tutaj Czy podajemy sobie ręce.
Eros!
Ach, ty przeliteruj! Avaunt! - Dlaczego mój pan jest wściekły na swoją miłość?
Zniknij, albo dam ci to, na co zasłużyłeś, I skazę triumf Cezara.
Niech cię weźmie I podniesie do krzyczących plebejuszy!
Niech cierpliwa Octavia orze ci twarz swoimi przygotowanymi paznokciami!
Dobrze, że odszedłeś, jeśli dobrze będzie żyć. Ale lepiej twere
Wpadłeś w moją wściekłość, bo jedna śmierć Mogła zapobiec wielu.
Wiedźma umrze.
Młodemu rzymskiemu chłopcu sprzedała mnie, a ja jestem pod tym spiskiem.
Ona umiera dla tego. Eros, ho!
Pomóżcie mi, moje kobiety!
0, jest bardziej szalony niż Telamon za swoją tarczę.
Do pomnika! Zamknij się i wyślij mu wiadomość, że nie żyjesz.
Dusza i ciało nie rozpadają się bardziej w rozstaniu niż odejście wielkości.
Do pomnika!
Mardian, powiedz mu, że się zabiłem. Powiedz, że ostatnio mówiłem „Antony”,
I powiedz to, prithee, żałośnie. Stąd, Mardianie, i przynieś mi, jak przyjmuje moją śmierć.
Do pomnika!
Eros, widzisz mnie jeszcze? - Tak, szlachetny panie.
Oto jestem Antony, ale nie mogę utrzymać tego widocznego kształtu, mój łajdaku.
| prowadził te wojny dla Egiptu i królowej, o której myślałem, że mam serce, bo ona miała moje -
Która, choć była moja, anektowała nie milion więcej, teraz stracona - ona, Eros, ma
Spakowałem karty z Cezarem i fałszywie zagrał moją chwałę do triumfu wroga.
Q, twoja nikczemna pani! Okradła mnie z miecza.
Nie, Antony,
Moja pani kochała cię, a jej fortuny mieszały się całkowicie z twoimi.
Stąd, zuchwały eunuchu, pokój! Zdradziła mnie i umrze śmiercią.
Śmierć jednej osoby można zapłacić tylko raz, I że została wypisana. Co byś zrobił
Stało się w twojej ręce. Ostatnim, co powiedziała, było „Antoniusz, najszlachetniejszy Antoniusz!”
Wtedy w środku jęk łzawienia złamał się Imię Antoniusza; został podzielony
Między jej sercem a ustami. Sprawiła, że ​​Twoje imię zostało w niej głęboko zakorzenione.
Więc martwy? - Nie żyje.
Unarm, Eros. Zadanie długiego dnia zostało wykonane, a my musimy spać.
To, że odejdziesz stąd bezpieczny, płaci sowicie twoją pracę; udać się.
Off, zrywaj!
Siedmiokrotna tarcza Ajaxa nie może powstrzymać Baterii przed moim sercem. O, rozszczepcie moje boki!
Serce, niegdyś silniejsze niż twój kontynent; Rozwal swoją kruchą walizkę! Apace, Eros, szybko!
Nigdy więcej żołnierza. Posiniaczone kawałki, idź; Zostałeś szlachetnie urodzony. Ode mnie na chwilę.
| wezmę cię, Kleopatro, i zapłaczę za moje wybaczenie. Tak musi być na razie
Cała długość to tortura; skoro pochodnia zgasła,
Eros! Przychodzę, moja królowo.
Eros! Zostań dla mnie.
Tam, gdzie dusze leżą na kwiatach, my będziemy ramię w ramię, I naszym żwawym portem sprawimy, że duchy spojrzą.
Dydona i jej Eneasz będą potrzebować żołnierzy, a całe nawiedzenie będzie nasze.
Jak, Eros!
Co by mój panie? - Przysięgałeś, Eros,
Kiedy nadejdą wymagający - co teraz nadeszło - kiedy ja zajrzę za siebie
Nieuchronne ściganie hańby i przerażenia, to na mój rozkaz
Wtedy byś mnie zabił.
Bogowie mnie powstrzymują!
Czy mam zrobić to, co wszyscy Partowie rzucają, Choć wróg stracił cel i nie mógł?
Eros,
Czy byłbyś przez okno w wielkim Rzymie i ujrzałbyś Twego pana z wyprostowanymi ramionami, schylającego się w dół
Jego krucha szyja, jego twarz poddana penetrującemu wstydowi, podczas gdy siedzenie na kółkach
O szczęśliwym Cezarze, narysowanym przed nim, piętnującym Jego podłość, która nastąpiła?
| nie widział. - No to chodź, bo z raną muszę się wyleczyć.
Wyciągnij swój szczery miecz, który nosiłeś, najbardziej przydatny dla twojego kraju.
Q, sir, pardon me!
Kiedy cię uwolniłem, czy wtedy przysięgasz, że nie zrobisz tego, kiedy ci każę? Rysuj i chodź.
Odwróć się więc ode mnie to szlachetne oblicze, na którym leży kult całego świata.
O tobie!
Wyciągnął mój miecz.
Niech to zrobi od razu To, po co go narysowałeś.
Mój drogi panie, mój kapitanie i mój cesarz, pozwól mi powiedzieć
Żegnaj, zanim zaatakuję ten cholerny cios. - powiedział Tis, stary, i żegnaj.
Żegnaj, wielki szefie. Mam uderzyć teraz? - Teraz, Eros.
No więc tam! W ten sposób unikam smutku śmierci Antoniusza.
Trzykrotnie szlachetniejszy ode mnie!
Uczysz mnie, dzielny Erosie, co | powinien, a nie mogłeś. Moja królowa i Eros
Niech przez ich odważne instrukcje spadną na mnie Szlachetność w historii.
Ale będę Oblubieńcem w mojej śmierci i wpadnę na nie
Co do łóżka kochanka.
Przyjdź więc, a Eros, twój mistrz umiera twój uczony.
Aby to zrobić | dowiedziałem się o tobie.
W jaki sposób?
Strażnicy, mam!
Tutaj, mój panie.
| źle wykonali moją pracę, przyjaciele.
0O, zakończ to, co zacząłem! Niech ten, który mnie kocha, zabije mnie.
Nie ja. - Nie ja. - Ani nikt.
Gdzie jest Antony? - Tam, Alexas, tam.
Panie absolutny, moja pani Kleopatra wysłała mnie do ciebie.
Jest zamknięta w swoim pomniku. Bo kiedy zobaczyła - którego nigdy nie będzie - podejrzewałeś
Rozprawiła się z Cezarem, a twój gniew nie zostanie usunięty,
wysłała ci wiadomość, że nie żyje;
Ale bojąc się, jak to może działać, posłał Mnie, abym głosił prawdę,
i przyszedłem, obawiam się, za późno.
Znieście mnie, dobrzy przyjaciele, gdzie licytuje Kleopatra. To ostatnia usługa, jaką ci rozkażę.
Nie, dobrze moi towarzysze, zabierzcie mnie.
| prowadziłem cię często; nieście mnie teraz, dobrzy przyjaciele, I dziękuję za wszystko.
O Charmian, nigdy stąd nie odejdę.
Pociesz się, droga pani. - Nie, nie będę.
Wszystkie dziwne i straszne wydarzenia są mile widziane, ale pociechami gardzimy.
Jak teraz? Czy on jest martwy?
Jego śmierć jest nad nim, ale nie umarł. Jego straż przywiodła go tam.
O słońce,
Spal wielką sferę, w której się poruszasz; Darkling Stand Zróżnicowany brzeg o'th'world! O Antony,
Antony, Antony!
Pokój!
Ani męstwo Cezara nie obaliło Antoniusza, ale męstwo Antoniusza zatriumfowało nad sobą.
Tak powinno być, że nikt oprócz Antoniusza nie powinien podbić Antoniusza, ale biada tak!
| umieram, Egipcie, umieram; tylko | tutaj grozić śmiercią chwilę, aż
Z wielu tysięcy pocałunków biedny ostatni | połóż się na twoich ustach.
| nie waż się, kochanie - drogi mój panie, wybacz - nie śmiem,
Żebym nie został zabrany. Pomóż mi, moje kobiety. Musimy cię pociągnąć. Pomóżcie, dobrzy przyjaciele.
O, szybko, albo mnie nie ma.
Oto sport! Jak ciężki waży mój panie!
Cała nasza siła zamieniła się w ciężar, To czyni ciężar. Gdybym miał wielką moc Juno,
Merkury o silnych skrzydłach powinien cię sprowadzić i postawić przy boku Jowisza. Jeszcze trochę;
Życzący byli zawsze głupcami. Och, chodź, chodź, chodź!
Witaj, witaj! Umrzyj, kiedy będziesz żył;
Szybciej całując. Gdyby moje usta miały taką moc, tak bym je zmęczył.
Ciężki widok!
| umieram, Egipcie, umieram. Daj mi trochę wina i pozwól mi trochę mówić.
Nie, pozwól mi mówić i pozwól mi narzekać tak wysoko, że fałszywa mężowa Fortune złamie swoje koło,
Sprowokowany moją obrazą. - Jedno słowo, słodka królowo:
Cezara szukaj swej czci i bezpieczeństwa. - Nie idą razem.
Delikatnie, posłuchaj mnie. Nikt o zaufaniu Cezara, tylko Proculeius.
Moje postanowienie i moje ręce, którym zaufam, Żadne w sprawie Cezara.
Żałosna zmiana, która teraz się zakończyła, lamentuj ani nie smuć się, ale zadowalaj swoje myśli
Karmiąc je tymi moimi dawnymi fortunami, w których żyłem największego księcia świata,
Najszlachetniejszy; i teraz nie umieraj w gruncie rzeczy, Nie tchórzliwie zdejmuj hełmu do
Mój rodak - Rzymianin przez Rzymianę dzielnie pokonany.
Teraz mój duch odchodzi; | już nie mogę.
Najszlachetniejszy z ludzi, co nie umrzesz?
Nie obchodzisz mnie? Mam mieszkać w tym nudnym świecie, który jest pod twoją nieobecnością
Nie lepiej niż chlew? O patrzcie, moje kobiety: korona ziemi na ziemi topi się.
Mój Pan!
O, zwiędły wianek wojny; Żołnierz upada! Młodzi chłopcy i dziewczęta
Są teraz na równi z mężczyznami; nie ma szans,
I nie ma nic niezwykłego pod odwiedzającym księżycem.
O, cisza, pani!
Ona też nie żyje, nasz suweren. - Pani!
Szanowna Pani! - Nie!
O pani, pani, pani!
Królewski Egipt! Cesarzowa! - Pokój, pokój, Iras.
Nie więcej, jak tylko kobieta, i dowodzona przez taką kiepską namiętność jak służąca, która doi
I robi najgorsze chary. To dla mnie było rzucić berłem w złych bogów,
Powiedzieć im, że ten świat równy się ich, Aż ukradli nasz klejnot. Wszystko, ale nic;
Cierpliwość jest głupia, a niecierpliwość Stań się psem, który jest szalony. Zatem jest to grzech
Spieszyć się do sekretnego domu śmierci. Czy śmierć odważy się przyjść do nas? Jak się macie, kobiety?
Co, co, dobrej myśli! Dlaczego, jak teraz, Charmian?
Moje szlachetne dziewczyny! Ach, kobiety, kobiety! Popatrz,
Lampa Qur jest zużyta, nie działa. Szanowni państwo, odważcie się. Pochowamy go; a potem, co odważne, co szlachetne,
Nie podążajmy za modą rzymską I spraw, by śmierć była dumna z tego, że nas zabiera.
Odejść.
Ten przypadek tego wielkiego ducha jest teraz zimny.
Ach, kobiety,
kobiety!
Chodź, nie mamy przyjaciela, ale postanowienie i najkrótszy koniec.
Idź do niego, Dolabello, każ mu ustąpić;
Będąc tak sfrustrowanym, powiedz mu, że kpi z przerw, które robi.
Cezarze, zrobię to.
Dlaczego to jest? A kim jesteś, że tak nam się wydaje?
| jestem Ventidius.
Mark Antony, któremu służyłem, który najlepiej był godny. Podczas gdy on wstał i przemówił
Był moim panem, a ja nosiłem swoje życie, by spędzić je na jego nienawidzących. Jeśli zechcesz
Aby mnie zabrać do siebie, jak byłem dla niego, będę dla Cezara; jeśli nie chcesz,
| oddam ci moje życie. - Czego nie mówisz?
| powiedz: Cezarze, Antoniusz nie żyje.
Złamanie tak wielkiej rzeczy powinno spowodować większe pęknięcie. Cały świat
Powinienem był wstrząsnąć lwami na cywilne ulice, a obywatelami w ich norach. Śmierć Antoniusza
Nie jest pojedynczą zagładą; w imieniu leżała część świata.
On nie żyje, Cezarze, nie przez wynajęty nóż; ale ta własna ręka
Rozszczepione serce. To jest jego miecz; | okradł jego ranę.
Bogowie mnie zganiają, ale wieść o tym, aby oczyścić królów.
I to jest dziwne
Ta natura musi zmusić nas do opłakiwania naszych najbardziej wytrwałych czynów.
Rzadszy duch nigdy nie kierował ludzkością.
QO Antony, | poszedłem za tobą do tego.
| Musi koniecznie Pokazać ci taki schyłkowy dzień,
Albo spójrz na swoje; nie mogliśmy utknąć razem na całym świecie.
Mój brat, mój konkurent Na szczycie wszystkich projektów, mój kolega w imperium,
Przyjaciel i towarzysz na froncie wojny,
Ramię własnego ciała i serce Tam, gdzie rozpaliły się moje myśli - że nasze gwiazdy,
Nie do pogodzenia, powinniśmy podzielić naszą równość z tym.
Skąd jesteś?
Jeszcze biedny Egipcjanin, królowa moja pani, Zamknięta we wszystkim, co ma, jej pomnik,
Twoje zamiary pragną pouczenia,
Że gotowo może wrobić się w to, co jest do tego zmuszona.
Powiedz jej, miej dobre serce. Wkrótce pozna nas, przez niektórych z naszych,
Jak honorowe i jak łaskawie to dla niej okazujemy; bo Cezar nie może żyć
Być niegrzecznym. - 80 bogów cię strzeże!
Chodź tu, Proculeiusie. Idź i powiedz: Nie mamy dla niej żadnego wstydu. Daj jej pociechę
Jakość jej pasji będzie wymagała, aby w jej wielkości nie doszło do jakiegoś śmiertelnego udaru
Ona nas pokonuje; ponieważ jej życie w Rzymie będzie wieczne w naszym triumfie. Udać się.
Cezarze, będę. - Poinstruuj Dolabello, aby drugi Proculeius.
Idź ze mną do mojego namiotu, gdzie zobaczysz, jak bardzo nie dałem się wciągnąć w tę wojnę,
Jak spokojnie i delikatnie postępowałem we wszystkich swoich pismach.
Chodź ze mną.
Moje spustoszenie zaczyna przynosić lepsze życie. „To marny być Cezarem;
Nie będąc Fortune, jest tylko łotrem Fortune, ministrem jej woli. I jest super
Aby zrobić to, co kończy wszystkie inne czyny, Które skuwają wypadki i ryglują się,
Który śpi i nigdy nie podnieca bardziej gnoju, Pielęgniarka żebraka i Cezara.
Cezar pozdrawia królową Egiptu,
I każe ci studiować, jakie słuszne żądania chcesz, abyś spełnił te wymagania.
Jak masz na imię? - Nazywam się Proculeius.
Antony powiedział mi o tobie, kazał mi zaufać,
Ale nie zależy mi zbytnio na tym, by dać się oszukać, Którzy nie mają po co ufać. Jeśli twój mistrz
Gdyby królowa była jego żebrakiem, musisz mu powiedzieć, że majestat, aby zachować przyzwoitość, musi
Nie mniej błagać niż królestwo.
Módl się, żebyś mu powiedział
| co godzinę ucz się doktryny posłuszeństwa,
i chętnie spojrzałbym na niego w twarz.
Zgłoszę to, droga pani.
Pociesz się, bo wiem, że litujesz się nad tym, który go spowodował, w twoim położeniu.
Gwardia!
Kleopatra! Zostałeś zabrany, królowo.
Szybkie, szybkie, dobre ręce. - Trzymaj się, szanowna pani, trzymaj!
Nie wyrządzajcie sobie krzywdy, którzy są w tym Uwolnieni, ale nie zdradzeni.
A co ze śmiercią także, co uwalnia nasze psy od marudzenia?
Kleopatra! - Gdzie jesteś, Śmierci?
Chodź tutaj, chodź! Przyjdź, przyjdź i weź królową wartą wiele niemowląt i żebraków.
O, wstrzemięźliwość, pani!
Panie, nie będę jadł mięsa, nie będę pił, panie; Jeśli bezczynna rozmowa będzie kiedyś konieczna
Ja też nie będę mówić. Zrujnuję ten dom śmiertelników, Zrób Cezarowi, co tylko może. Wiesz, sir, że |
Nie będę czekał przygnębiony na dworze twojego pana, Ani raz nie zostaniesz skarcony trzeźwym okiem
Nudnej Octavii. Raczej rów w Egipcie Bądź dla mnie łagodny, poważny! Raczej zrobić
Wysokie piramidy mojego kraju, moja szubienica I powiesić mnie w łańcuchach!
Rozszerzasz te przerażające myśli dalej niż powinieneś
Znajdź przyczynę w Cezarze. - Proculeius,
Cóż uczyniłeś, wie pan twój, Cezar, i posłał po ciebie. Dla królowej
Zabiorę ją na straży. - Więc, Dolabella,
Zadowoli mnie to najlepiej. Bądź dla niej delikatny.
Cezarowi powiem, co zechcesz, jeśli mnie zatrudnisz do niego.
Powiedz, że umrę.
Najszlachetniejsza cesarzowo, słyszałaś o mnie?
| Nie mogę powiedzieć. - Z pewnością mnie znasz.
Nieważne, sir, co słyszałem lub wiedziałem.
Śmiejesz się, gdy chłopcy lub kobiety opowiadają swoje sny; Czy to nie twoja sztuczka?
| nie rozumiem, proszę pani. - Śniło mi się, że był cesarz Antoniusz
O, taki kolejny sen, żebym mógł zobaczyć Ale taki inny człowiek!
Jeśli może ci się to podobać -
Jego twarz była jak niebiosa, w których tkwiło Słońce i księżyc,
które trzymały swój kurs i oświetlały Małe O, ziemię.
Najbardziej suwerenne stworzenie -
Jego nogi okrążały ocean; jego wzniesione ramię zwierało świat; jego głos był właściwy
Jak wszystkie dostrojone sfery i to dla przyjaciół; Ale kiedy miał zamiar przepędzić i potrząsnąć kulą,
Był jak grzmiący grzmot.
Za swoją nagrodę nie było zimy w '{; jesień była
To rosło tym bardziej, gdy zbierało się żniwa. Jego rozkosze były podobne do delfinów; pokazali jego plecy powyżej
Żywioł, w którym żyli. W jego liberii Chodziły korony i korony;
królestwa i wyspy były jak talerze wyrzucane z kieszeni.
Kleopatra - - Myślisz, że był lub może być taki człowiek
Jak o tym marzyłem? - Delikatna pani, nie.
Kłamiesz przed wysłuchaniem bogów.
Ale jeśli takiego nie było i nigdy nie było, to jest poza rozmiarem snu.
Natura chce rzeczy By walczyć z dziwnymi formami z fantazją; jeszcze sobie wyobrazić
Antoniusz był najbardziej wymyślnym dziełem Natury, całkowicie potępiającym cienie.
Wysłuchaj mnie, dobra pani:
Twoja strata jest jak ty, wielka; i znosisz to jako odpowiadające na ciężar. Czy mógłbym nigdy
O'ertake dążył do sukcesu, ale czuję,
Przez twoje odbicie, smutek, który uderza w Moje serce u korzeni.
| Dziękuję Panu.
Wiesz, co Cezar chce ze mną zrobić?
Pani, nie chcę ci mówić tego, co chciałbym, żebyś wiedziała.
Nie, módl się, sir. - Chociaż jest honorowy -
Poprowadzi mnie wtedy do triumfu. - Pani, on to zrobi, nie wiem.
Zrób miejsce dla Cezara!
To cesarz, proszę pani.
Która jest królową Egiptu?
Powstań, nie będziesz klękać.
| módlcie się, powstańcie. Powstań, Egipt.
Panie, bogowie tak to zrobią. Mój pan i mój pan
| musi przestrzegać.
Nie zabieraj sobie żadnych trudnych myśli. Zapis, jakie obrażenia nam wyrządziłeś,
Choć zapisani w naszym ciele, będziemy pamiętać jako rzeczy, ale zrobione przez przypadek.
Jedyny panie o'th'world, | nie mogę tak dobrze rzutować na swoją sprawę
Aby to wyjaśnić, ale wyznaj, że byłem obciążony podobnymi słabościami, które wcześniej
Często zawstydzali nasz seks.
Kleopatra, wiedz, że raczej będziemy łagodzić niż egzekwować.
Jeśli przyłożysz się do naszych zamiarów, które względem ciebie są najłagodniejsze, znajdziesz
Korzyść z tej zmiany; ale jeśli chcesz mnie okrucieństwem brać
Oczywiście Antoniusz, pozbędziesz się moich dobrych zamiarów i postawisz swoje dzieci
Do zniszczenia, przed którym ich ochronię. Jeśli na tym polegasz. Odejdę.
I może przez cały świat! To twoje, a my
Wasze tarcze i oznaki podboju będą wisiały w miejscu, które wam się podoba.
Następnie ciesz się.
Nie czyń swoich myśli jak więzieniem. Nie, droga królowo,
Chcemy bowiem tak was rozporządzić, jak Ty udzielisz nam rady. Karm i śpij.
Nasza troska i litość są nad tobą tak bardzo, że pozostajemy twoimi przyjaciółmi;
i tak adieu. - Mój pan i mój pan!
Skąd. Adieu.
Mówi mi, dziewczęta, mówi mi, żebym nie był dla siebie szlachetny. Ale słuchaj, Charmian.
Skończ, dobra pani. Jasny dzień się skończył, a my jesteśmy za ciemnością.
Znowu cię. | już przemówili i jest to zapewnione;
Idź, pospiesz się. - Pani, ja to zrobię.
Gdzie jest królowa? - Spójrz, panie. - Dolabella!
Pani, jak przysięgła na Twoje rozkaz, Którego miłość moja zmusza do posłuszeństwa religii,
| powiedz wam: Cezar przez Syrię zamierza wyruszyć w podróż, w ciągu trzech dni
Wy ze swoimi dziećmi wyśle ​​wcześniej.
Jak najlepiej to wykorzystaj. Spełniłem Twoją przyjemność i obietnicę.
Dolabella, | pozostanie Twoim dłużnikiem.
| twój sługa. Adieu, dobra królowo. Muszę zająć się Cezarem.
Żegnaj i dziękuję.
A teraz, Iras, co o tym sądzisz?
Ty egipska marionetka zostanie pokazana w Rzymie, podobnie jak I. Niewolnicy mechanicy
Tłuste fartuchy, zasady i młoty podniosą nas na widok. W ich gęstych oddechach
Stopień grubej diety, będziemy zamknięci i zmuszeni do picia ich oparów.
Bogowie, brońcie!
Nie, to najbardziej pewne, Iras. Szybcy komicy Extemporally zaaranżują nas i zaprezentują
Nasz aleksandryjski biesiaduje; Antoniusz będzie pijany i zobaczę
Jakiś piszczący chłopiec Kleopatra, moja wielkość, jestem postacią dziwki.
O, dobrzy bogowie! - Nie, to pewne.
Nigdy tego nie zobaczę! Jestem pewien, że moje paznokcie są mocniejsze niż moje oczy.
W ten sposób
Aby oszukać ich przygotowanie i pokonać Ich najbardziej absurdalne zamiary.
Teraz, Charmian,
Pokaż mi, moje kobiety, jak królowa. Idź po moje najlepsze ubrania. Znowu jestem dla Cydnusa,
Spotkać Marka Antony'ego. Sirrah Iras, idź -
Teraz, szlachetny Charmianie, rzeczywiście wyślemy -
Kiedy to zrobisz, pozwolę ci grać do Doomsday. Przynieś naszą koronę i wszystko.
Skąd ten hałas?
Oto wieśniak, któremu nie odmówi się obecności Waszej Wysokości.
Przynosi ci figi. - Wpuść go.
Cóż za biedny instrument może dokonać szlachetnego czynu! Daje mi wolność.
Postanowiłem, że nie mam we mnie kobiety.
Teraz od stóp do głów | jestem marmurowa stała; teraz ulotny księżyc
Żadna planeta nie jest moja.
To jest mężczyzna.
Unikaj i zostaw go.
Czy masz tam piękny robak Nilusa, który nie zabija i nie boli?
Naprawdę go mam,
ale nie byłbym stroną, która powinna chcieć, żebyś go dotknął, bo jego ugryzienie jest nieśmiertelne.
Ci, którzy umierają z tego powodu rzadko lub nigdy nie wracają do zdrowia.
Czy pamiętasz tych, którzy umarli?
Bardzo wielu, mężczyzn i kobiety. | o jednym z nich słyszałem nie dłużej niż wczoraj -
bardzo uczciwa kobieta, ale skłonna do kłamstwa,
jak kobieta nie powinna robić, ale na drodze uczciwości -
jak umarła od ugryzienia, jaki ból poczuła.
Naprawdę, składa bardzo dobry raport o robaku.
Ale kto uwierzy we wszystko, co mówią, nigdy nie zostanie zbawiony o połowę tego, co robią.
Ale to jest najbardziej omylne, robak to dziwny robak.
Cóż, idź stąd, żegnaj.
| życzę wszystkim radości z robaka. - Pożegnanie.
Musisz pomyśleć, spójrz, że robak zrobi swoje.
Tak, żegnaj.
Spójrz, robakowi nie można ufać, ale w utrzymaniu mądrych ludzi,
bo rzeczywiście nie ma dobroci w robaku.
Nie troszcz się o ciebie; należy wziąć pod uwagę.
Bardzo dobrze.
Nie dawaj mu nic, proszę cię, bo nie warto go karmić.
Czy to mnie zje?
Nie myśl, że jestem taka prosta, ale wiem, że sam diabeł nie zje kobiety.
| wiedz, że kobieta jest potrawą dla bogów, jeśli diabeł jej nie ubiera.
Ale naprawdę, te same dziwki diabły wyrządzają bogom wielką krzywdę w swoich kobietach,
bo na każdych dziesięciu, które robią, diabły marnują pięć.
Cóż, odejdź.
Pożegnanie. - Tak, na pewno. Życzę radości o'th "robaku.
Daj mi moją szatę. Załóż moją koronę. Mam w sobie Nieśmiertelne tęsknoty.
Już nie. Sok z winogron egipskich zwilży tę wargę.
Yare, yare, good Iras; szybki. Wydaje mi się, że słyszę wezwanie Antony'ego. Widzę, jak sam się budzi
Chwalić mój szlachetny czyn. Słyszę, jak kpi ze szczęścia Cezara, które bogowie dają ludziom
Aby wybaczyć ich po gniewie. Mężu, przychodzę!
Teraz na to imię moja odwaga potwierdza mój tytuł!
| jestem ogniem i powietrzem; moje inne elementy | dać niższe życie.
Chodź więc i weź ostatnie ciepło moich ust.
Żegnaj, miły Charmian.
Iras, Iras, długie pożegnanie.
Czy mam galaretkę w ustach? Czy upadniesz?
Jeśli ty i natura możecie tak delikatnie rozstać się,
ty mówisz światu, że nie warto go zostawiać.
Rozpuścić się, gęsta chmura i deszcz, żebym mógł powiedzieć, że sami bogowie płaczą!
To dowodzi mojej podstawy. Jeśli po raz pierwszy spotka zwiniętego Antoniusza,
On zażąda od niej i spędzi ten pocałunek, który jest moim niebem.
Chodź, nieszczęśniku śmiertelny, Ostre zęby zawiły ten węzeł
Życie natychmiast się rozwiązuje.
Biedny jadowity głupcze, złość się i wyślij.
0, mógłbyś mówić,
Bym mógł usłyszeć, jak nazywasz wielką dupę Cezara Unpolicied!
O wschodnia gwiazdo! - Pokój, pokój!
Czy nie widzisz mojego dziecka przy mojej piersi, która ssie pielęgniarkę we śnie?
Q, przerwa! O, złam!
Słodki jak balsam, miękki jak powietrze, delikatny -
O Antony! - Nie, ciebie też wezmę.
Co mam zostać -
W tym dzikim świecie?
Żegnaj więc dobrze.
Chwal się teraz, Śmierć, w twoim posiadaniu leży dziewczyna niezrównana. Puchate okna, zamknij;
I nigdy nie ujrzano złotego Phoebusa O oczach tak królewskich!
Twoja korona jest zepsuta; Naprawię to,
a potem zagraj - - Gdzie jest królowa?
Mów cicho. Nie budź jej.
Cezar wysłał - - Posłańca zbyt wolno.
0O, przyjdź szybko, wysyłaj! Czuję cię częściowo.
Podejdź, ho! Nie wszystko jest dobrze. Cezar jest oszukany.
Jaka praca tu jest, Charmian? Czy to dobrze zrobione?
To dobrze zrobione i odpowiednie dla księżniczki, potomka tak wielu królewskich królów.
Ach, żołnierzu!
Droga dla Cezara!
Panie, jesteś zbyt pewien wróżbiarstwa: że się obawiałeś, już się skończyło.
W końcu najodważniejsza, zrównała się z naszymi celami i będąc królewską,
Poszła własną drogą.
Wygląda na śpiącą, jakby złapała innego Antoniusza
W jej silnym trudzie łaski.
To jest ślad galarety, a te figowe liście mają na sobie śluz,
Najbardziej prawdopodobne, że tak umarła; tak mówi mi jej lekarz
Dążyła do niezliczonych wniosków o łatwych sposobach śmierci.
Zostanie pochowana przez jej Antoniusza.
Żaden grób na ziemi nie wpadnie w niego. Tak sławna para. Takie wielkie wydarzenia
Uderz tych, którzy je tworzą; a ich historia jest nie mniej litościwa niż jego chwała, która
Sprowadzili ich do lamentowania. Nasza armia będzie uroczyście uczestniczyć w tym pogrzebie,
A potem do Rzymu. Chodź, Dolabello, zobacz Wysoki porządek w tej wielkiej uroczystości.