‫اونا به ما اهمیت نمیدن
‫اسپانیایی ها ما رو میکشن و خودشون جشن می گیرن
‫کدومتون بلده مثل من به برف گاز بزنه؟
‫نگاه کن
‫نزدیک شدن به دروازه های الجزایر،
‫ما فکر میکردیم که نجات پیدا کرردیم
‫اما جلوی در ورودی...
‫آدمایی با چهره های نفرت انگیز ...
‫جلوی مارو گرفت
‫پیاده روی رو از سر گرفتیم.
‫هر چی بیشتر پیشرفت کردیم،
‫هر چی این حیوانات انسانی صدای خوشنواز دست دادن،
‫تا زمانی که لال بشن
‫با نزدیک شدن به
‫اونا به اندازه کک کوچیک شدن.
‫وارد کاسبه شدیم.
‫موفق شدیم وارد بشیم
‫اون رویا،
‫اون کسای که با تلاش‌های ما ثروتمند شدن، نمی‌تونن درکش کنن
‫اما فرزندان سیدی عبدالرحمن و بولوخین
‫می تونه دریاها رو باز کنه کوه ها رو خراب کنه
‫ طوری که این سرزمین
‫زنده می مونه
‫زنده باد الجزیره!
‫سلام!
‫خدای من !
‫سلام!
‫یحیی!
‫خوب شده
‫زافیرا مهم نیست، اونو رها کن.
‫نگه دار
‫اگه بخوای باز هم دارم
‫تموم اونچه که می خوای
‫یحیی!
‫من باید برم، تحت تعقیب هستم.
‫اما چرا ؟
‫نزدیک شد
‫یحیی بیا این طرف
‫مادرت از امروز صبح دنبالت می گشت.
‫تو کاخ جنینا، توباید...
‫- برگرد، باهات حرف میزنم ‫! - نه!
‫یحیی؟
‫یحیی کجایی؟
‫عزیزم این تویی که مثل فنچ میخونی؟
‫خوب باش.
‫از اونجا برو بیرون
‫یحیی...
‫ دیگه نمی تونی با زنا بمونی
‫تو الان مردی
‫همه آرزوی زندگی تو کاخ جنینا رو دارن
‫تو با پدرت، برادرت و خواهرت خواهی بود.
‫ملکه من، اونا اینجا هستن!
‫یحیی
‫- سورس ‫ - نه !
‫- پدرت میاد. ‫ - نه
‫- شرمنده من نباش! ‫ - نه!
‫بسه!
‫- برو! ‫- دیوونه شدی؟
‫چه چیزی رو تو دستای خودت می گیری؟
‫ولم کن!
‫سلام یحیی
‫این فنج تو بود؟
‫نگران نباش، صد نفر تو قصر هستن.
‫اونا مال تو خواهند بود.
‫-امروز با من میای؟ ‫- آره.
‫تو خوشحالی ؟
‫من یک کادو برات دارم.
‫- تو اونو دوست داری ؟ ‫ - آره.
‫خنجر اجداد ماست
‫من اونو به تو می دم.
‫پدرم اونو به من داد
‫و پدرش هم سیدی عبدالرحمن ثعلیبی.
‫خدا خیرشون بده
‫آمین
‫به کاخ پادشاهان خوش آمدید.
‫مادرت رو ببوس
‫یحیی
‫تو برو.
‫نگران نباش،
‫اون چیزی کم نخواهد داشت.
‫اون تورو رو ملاقات میکنه.
‫من به تنهایی عادت کردم
‫اون با برادر بزرگ و خواهراشه.
‫و مادرشون، نه مادرش.
‫یحیی هم پسر منه و اگه کسی به اون نزدیک شد،
‫اون با من طرفه
‫بیا دستاتو بشور
‫صبحونه آمادس
‫من باید برم.
‫چیزی کم نداری؟
‫نمی مونی؟
‫من با پادشاه تنس عازم اسپانیام
‫برای مذاکره مجدد با شاه فردیناند.
‫من یه ماهه می رم.
‫برو، مذاکره کن
‫خداوند شما رو همراهی کند.
‫برمیگردم تا ببینمت
‫یک ماه یا یک قرن مهم نیست ...
‫برای تو چیزی نیست، اما برای سرنوشت کشور، خیلیه.
‫حرف زیادیه!
‫نظرت؟
‫دوباره بگو.
‫همه چیز برای تو ساده به نظر میرسه، مثل زندگی ای که داری؟
‫هر روز برای ضیافت تو قصر خودت
‫شرم نداری؟
‫زن ها برای کشور گریه می کنند و تو گستاخی می کنی
‫اونا می تونن گریه کنن،
‫اگه مردا از زمان ورود اسپانیایی ها تختخواب خودشون رو رها کرده باشن
‫من جواب تورو نمی دم
‫این بار جواب سلیم رو می دی!
‫- اگه نمیتونی... ‫- نه یه حرف دیگه!
‫- جواب بده! ‫- خفه شو !
‫میدونم از چی میترسی
‫اگه یحیی بیاد پیش من زندگی کنه، تو رو ول می کنم؟
‫- اما... ‫ - اما چی؟
‫متوجه نیستی؟
‫در نهایت چی می خوای؟
‫میخوام برگردی پیشم
‫من هم همسرت هستم
‫با رها کردن زندگی من، تو دیگه در پیشگاه خدا شوهر من نیستی.
‫من دیگه زنت نیستم
‫من به میلیانا پیش پدرم برمی گردم.
‫تو همسر من هستی خواه ناخواه
‫و تو اینجا خواهی موند
‫ازت متنفرم.
‫می بینی؟
‫به حرف من گوش کن
‫اعراب اندلس حق دارن
‫ارودج رو صدا بزنیم، تنها راه حله
‫میدونی چه معنایی میده؟
‫اوی.
‫به اون میگن اتحاد.
‫آرودج برای مسلمانان علیه اسپانیایی ها می جنگه.
‫ما باید با اون متحد بشیم.
‫اتحاد؟
‫اعراب اندلس توصیه ای برامون ندارن
‫اینجا کشور اونا نیست.
‫به خدا سوگند
‫الجزیره به لطف اونا ثروتمند شد!
‫قسم نخور
‫برای خودت حرف بزن
‫بزار تو حال خودم باشم.
‫کی کشور خودشو به یه خارجی میده؟
‫چه حرفایی مواظب حرفت باش
‫به کسی که کشورش رو به بیگانه بده میگن خائن!
‫خب؟
‫الان !
‫من تقاضای عذرخواهی می کنم یا هیئت مدیره رو ترک می کنم.
‫خیلیا دنبال من میان
‫شادی‌های بی‌پایان!
‫- گمشو ! ‫- فرصت طلب!
‫ برای اون هزینه میکنی!
‫سکوت!
‫اینجا دیگه هیچ‌وقت به اختلاف جدی نمی‌رسی
‫نه در حضور من و نه در غیاب من.
‫و هیچ کس نمیره!
‫ما اینجا می مونیم.
‫ما مسئولیت های خودمون رو به عهده می گیریم.
‫می‌تونیم برای محافظت از این کشور دور هم جمع بشیم؟
‫غیرممکنه، ملک سلیم.
‫اسپانیایی ها ما رو احاطه کرن، مسلح کردن زمان می بره
‫ما زمان لازم رو صرف خواهیم کرد.
‫سلیم، تو مرد صالحی
‫و هیچ کسی هم غیر از این نمیگه
‫تو ده سال سلطنت،
‫الجزایر نه به جنگ و نه به رازیه معروفه
‫تو مرد صلح هستی
‫اما امروز،
‫ باید اجازه بدی شورا به ارودج رأی بده
‫و تصمیم اونو تایید کنه
‫- ارودج جیجل روآزاد کرد... ‫- و تو بجایا شکست خورد.
‫حتی دستش رو هم از دست داد.
‫می تونی تصور کنی‌که اون اینجا شکست بخوره؟
‫نفس بکش
‫درست میشه
‫پشت ما به دیوار چگا هست
‫یا با ارودج برای اتحاد مذاکره کن،
‫یا تصمیم خودتون رو به زور در شورای بعدی تحمیل کن.
‫تو مردانی داری که ازت حمایت کنن
‫چگا کجارو اشتباه کردم؟
‫شما وظیفه خودت رو‌انجام دادی
‫ما هر کاری از دستمون برمیاد انجام میدیم بقیه کار با خداست.
‫تعداد اونها بیشتره و به خوبی مسلح هستن
‫و می خوان شهر رومحاصره کنن
‫بیاین قبل از اینکه ما رو محاصره کنن ضربه بزنیم.
‫از نیزارهای باب العوید خارج میشیم
‫چاقو.
‫اولین حمله اینجاس
‫بعد این ساحل و این یکی.
‫ما برمی گردیم تا غرب رو پاکسازی کنیم.
‫شرق رو خواهیم گرفت.
‫از تافورا تا ساحل اصلی، با سواران.
‫ما به ریشه ها ضربه می زنیم، شماها هم به قلب.
‫- قبل از اینکه به شهر برسن ‫- دقیقا.
‫بعد هم در ساحل اصلی بهتون میپیوندیم
‫برای تموم
‫الجزایری،
‫"قبایل متیجا. بیایید با کورسی ها ترکیب بشیم."
‫تا به اونا نشون بدیم که ما یک ارتش هستیم.
‫ما همزمان حمله میکنیم
‫وقت طلوع آفتاب، درست بعد از نماز.
‫با دستر من، روی تپه، حمله می کنیم و نمی ایستیم.
‫بدون اینکه پراکنده بشن. بدون اینکه عقب نشینی کنی
‫اعتماد به نفس داشته باشید:
‫اینجا سرزمین ماست و خدا با ماست!
‫باشد که خدا با ماست!
‫آمین
‫خدا بزرگه!
‫بو!
‫تو همیشه آزار میدید! همیشه تقلب می کنید!
‫این برای تشویقه، فنچ کوچیک!
‫فنچ طلایی کیه؟
‫فنچ؟
‫ما بین برادران همدیگر رو نمی زنیم!
‫- فارِس، باید مثال بزنی! ‫- خودشه !
‫- میخوام دعوا کنم! ‫- چطوری؟
‫من می خوام به جنگ برم!
‫یحیی! ما باید دعا کنیم که مردان ما پیروز بشن.
‫- چی داری؟ ‫- میخوام دعوا کنم!
‫یعنی چی میخوای دعوا کنی؟
‫باید از خدا بخوایم!
‫من نمی خوام با شما نماز بخونم دعا کنم!
‫من می خوام با پدرم به جنگ برم!
‫هیچی نداری؟ برگرد!
‫- می خوای با اسپانیایی ها بجنگی؟ ‫- آره.
‫برای چی ؟ چه بلایی سرت آوردن؟
‫همه چیز رو از ما گرفتن!
‫ نمی تونید در برابر اونا کاری انجام بدید!
‫- اگه بتونم ! ‫ - تو خیلی ضعیفی!
‫بله، اما من عصبانیم
‫- عصبانی؟ ‫- آره !
‫-میخوای دعوا کنی؟ ‫ - آره !
‫زافیرا چه مشکلی داری؟
‫می خوای با اسپانیاییا بجنگی؟
‫بیا و با من جنگ کن!
‫بیا یحیی!
‫زنده باد الجزیره!
‫زنده باد ثعلیبی ها
‫چند تا زندانی داریم؟
‫همه روبکش.
‫زنده باد الجزیره!
‫ما بردیم !
‫این یاکوت بود که اون رو برات گلدوزی کرد.
‫ممنون یاکوت خیلی قشنگه
‫باعث افتخاره.
‫الجزیره آزاد شد. اما تو پادشاه، رهایی بخش.
‫بذار بیاد پیشت
‫- به سمتش نرو ‫ - بله میدونم.
‫مدام خودت تکرار می کنی
‫خیلی مهمه
‫بسه چگا!
‫راحتم بذار.
‫تو هم نفس بکش
‫تو مرد شدی
‫پدر شما.
‫چه سوختگی قشنگی!
‫"یه ثعلیبی واقعی!"
‫فقط برو.
‫تبریک می گم.
‫تو ما رو آزاد کردی سلیم
‫به من گفتن مجروح شدی
‫نگه دار.
‫باز کن که میبینم
‫رویکردی که من احساس می کنم.
‫- تو بودی که این کار رو کردی؟ ‫ - آره.
‫چرا می لرزی؟ من اینجام.
‫پسر ما اینجاس و ما پیروزیم.
‫بیایید دوباره مثل قبل شروع کنیم.
‫بهتر از قبل.
‫پروتکل رو تموم کردم
‫و برای یک ماه کامل به شما بپیوندیم.
‫به من قول میدی؟
‫آره.
‫منتظرت هستم.
‫زنده باد الجزیره!
‫زنده باد سلیم تومی
‫بعلاوه !
‫نه سلیم
‫حرکت نکن.
‫زنده باد الجزیره!
‫زنده باد ارودج
‫زنده باد پادشاه سلیم تومی
‫زنده باد الجزیره!
‫چگا چه مشکلی داری؟
‫روز جشنه، نه مراسم تدفین.
‫تو نمی بینی ؟
‫تو که تو دوران اشغال جشن گرفتی، چی نیفهمی؟
‫ما با اشغالگر می جنگیدیم نه زندگی.
‫قراره برای مدت طولانی تو این باغ نقش بازی کنیم؟
‫از بوی گل یاس و بهار نارنج خسته شدم.
‫بهتره تو میخونه باشیم.
‫سرگیجه ام دارم
‫تو می خندی ؟
‫من سرگیجه دارم!
‫قسم می خورم !
‫اینجا اسحاق با مادیان!
‫حرف من! بهاره
‫اون گل میخکه ، احمق!
‫بیا ارودج
‫صداش کن تا به میخونه بریم.
‫تو غیرقابل تحملی
‫تو از زیبایی چیزی نمی فهمی
‫تو پیپ منو خاموش کردی
‫زافیرا! یه روز گردنت میشکنه!
‫به من لیموناد بده
‫- اون کجاست ؟ ‫ - اونجا
‫- به ما بپیوند، مونی! ‫ - نه
‫من محتاطم.
‫مات!
‫کجا بریم عشقم شب که شد؟
‫به من سلطنت کن!
‫من باید باهات صحبت کنم!
‫این کاخ با شکوهه.
‫من میگیرمش.
‫و اسبش...
‫سوارش میشم
‫و من‌همسرش رو هم میگیرم
‫- اونن این رو گفت؟ ‫- این شایعه در حال پخشه.
‫این در مورد یه مرده.
‫بلند شو بریم ببینیم
‫زن اسب رو سوار میشی یا زن شاه؟
‫هر دو.
‫داره پیچیده میشه.
‫فکر می کنه کیه؟ اوباش!
‫سلیم میدونه؟
‫البته که نه !
‫فردا که بیاد بهش میگی
‫هیچی بهش نمیگی
‫سلیم نباید تو رو به حال خودت رها کنه!
‫چند وقت است که فرمانده ارتش شمشیرش رو بهت نشون داده؟
‫میدونم دزد دریایی مثل ارودج رو دوست داری...
‫اما نه !
‫چون کورسیانی مثل من عاشق گوشت لطیفه
‫چه کسانی هستن که خوب زندگی می کنن و بر جهان حکومت می کنن؟
‫چه کسانی هستند که نه از شاه می ترسن، نه از رئیس و نه سلطان؟
‫اکورسیه! کورسیه!
‫اونایی که در حال فریاد زدنشون مثل رعد و برقه کین؟
‫دریا را خشن میکنن و با عصبانی شدن باد رو زیاد میکنن؟
‫ کورسی !
‫دریا و آسمان مال ماست! باد قایق های ما رو هل میده!
‫فرار کن، قایم شو، ما میاییم!
‫ کارای بهتری واسه انجام دادن نداری؟
‫به کارت برس!
‫بعلاوه.
‫یه راهی پیدا کردم...
‫تا اسلحه هامون رو زمینی جابه جا کنیم.
‫ممنون از بادبان.
‫مبتکرانه بود
‫ کی میری؟
‫به زودی وقتی که دریا آروم بشه.
‫منتظریم،
‫به مرداتون بگید که
‫ برای توقف دعوا ت کاسبا پیرهن بپوشن.
‫تو می تونی این کار رو انجام بدی
‫قبل از رفتنت؟
‫اونا رو ببخش، اونا کارگرای های ساده ای هستن
‫عصبانی نشو.
‫من فقط ازت می خوام که مردای خودت رو داشته باشی
‫و اگه نمیتونی انجامش بدی،
‫ما انجامش میدیم.
‫این همون معنی "دعوت شدن به خونه خود" رو میده
‫دفعه بعد،
‫من یکی از این کورسی ها رو خفه می کنم.
‫اون دیر کرده
‫خیلیم بهتر،
‫ما زمان بیشتری واسه آماده کردنت داریم.
‫آروم باش.
‫گل رز و لورل.
‫برای اینکه آرامش داشته باشی
‫چه برنامه ای داری جادوگر؟
‫من، جادوگر؟
‫یه روز من تو رو جادو میکنم
‫اینطوری فقط به من چشم داری!
‫تو مورد علاقه منی!
‫من اینجام
‫مال تو
‫واقعا؟
‫چی داری؟
‫هیچی.
‫آره به من بگو سلیم.
‫هیچ کس به من گوش نمیده.
‫آره بیشتر
‫تو پادشاهی و همه به تو گوش میدن.
‫چون تو تنها کسی هستی‌که واقعاً به اونا گوش میده
‫با گوش هات
‫این گوش های زیبا!
‫به حرف همه گوش می دن...
‫جز من!
‫داری خفه م می کنی!
‫- تو منو دوست داری ؟ ‫ -زافیرا!
‫تو منو دوست داری ؟
‫دوستت دارم.
‫چقدر ؟
‫اندازه آسمون.
‫و تو ؟
‫دوستت دارم.
‫چقدر ؟
‫اندازه دریا.
‫سلیم؟
‫کمکم کن !
‫یونس!
‫چیه؟
‫- شاه اومده؟ ‫- نه
‫-پیام داد؟ ‫ - نه
‫-خبری شنیدی؟ ‫- نه
‫منو به قصر ببر!
‫- چی ؟ ‫- باید منو ببری!
‫قراره اتفاقی بیوفته. من باید به موقع به اونجا برسم.
‫من شبانه با ملکه از کاسبه رد نمیشم!
‫می خوای من بمیرم؟
‫یونس!
‫من میرم به قصر اما مطمئنم چیزی اونجا نیست.
‫یونس برگرد! برگرد!
‫برخیزید ای اهل کاسبه!
‫همه به قصر!
‫اتفاق بدی افتاده ! بیدار شو!
‫ورود ممنوع!
‫- من زن شاه هستم! ‫ - زناش ترکش کردن!
‫- نه نه ! ‫- گمشو !
‫- برو! ‫- برو بیرون!
‫برو بیرون!
‫وایسا!
‫اینجا چیکار میکنی ؟
‫کجا میری ؟
‫نگهبان ها رفته اند خانه تو رو تخلیه کنن!
‫یحیی کجاست؟
‫قسم می خورم دنبالش گشتیم اما پیداش نکردیم.
‫- این خنجر یحیی ست؟ ‫ - به من قرض داد.
‫پسرم !
‫اونجا نرو!
‫اون خیلی خطرناکه.
‫سلیم؟
‫و سلیم؟
‫اونو کشتن، به اون خیانت کردن.
‫او در حمام خودش را به قتل رسوند
‫اونو خواب دیدم اما نتونستم اونو نجات بدم.
‫ما بیوه هستیم.
‫چیزی توی راه ندیدم...
‫زافیرا، به من گوش کن.
‫تو خواهر منی.
‫ما باید صف ها رو ببندیم.
‫باید قصر رو ترک کنیم، اما برمی گردیم.
‫مردان ما برای بازیابی جسد سلیم هستن.
‫زافیرا!
‫نرو !
‫ساکنان رو بیدار کنید!
‫به اونا بگین چه اتفاقی افتاده!
‫بذار الجزایری ها بیان!
‫این قصر بالاتر از همه مردمه!
‫ورود ممنوعِ.
‫امام پسرم!
‫ما درها رو می بندیم!
‫- پسرم داخله! ‫- ممنوعه !
‫- امام... ‫ - خطر جنگیدن!
‫من مادر یحیی ثعلیبی هستم.
‫اجازه بدین من رد بشم !
‫من با تو میام ! صبر کن، اونو بپوش!
‫من با تو میام دنبالم بیا
‫بیا به جناح راست بریم.
‫وایسا!
‫من کسی رو تو قصر نمی خوام!
‫محل رو ترک کنید!
‫امام گفتم اینجا رو تخلیه کن!
‫- و این زن؟ ‫- دنبال پسرش می گرده.
‫- من دنبال پسرم می گردم! ‫- بیرون!
‫- پسرم ! ‫- بیرون!
‫من مادر یحیی همسر سلیم تومی هستم
‫منو ببر پیش پسرم!
‫باید بری
‫پسرم !
‫اینجا تو در خطر هستی.
‫پس من تنها میرم!
‫یحیی؟
‫پسرم !
‫یحیی؟
‫فرزندم به من گوش کن
‫یه بچه هراسون همیشه به دنبال مادرشه.
‫ اون به خونتون برنگشت؟
‫اون دوست نداره با زنا باشه
‫اون دوست داره با پدرش باشه
‫عجله کن.
‫بیا بریم.
‫بین ما یه خائن هست. ما باید او را پیدا کنیم و مجازاتش کنیم.
‫بله، یه خائن هست
‫اما ما اونو پیدا و مجازاتش خواهیم کرد.
‫سلیم برادر من بود.
‫اون از من خواست که از قصر محافظت کنم.
‫اینطوری نمیشه
‫ما جمهوری الجزایر هستیم.
‫هیچ تصمیمی بدون رضایت همه گرفته نمی شه.
‫برادر شاه کجاست؟
‫خالد تومی باید اونجا باشه
‫اگه‌حرفی واسه گفتن داری صحبت کن!
‫ما همه اعضای شورا هستیم.
‫ما سنت هایی داریم و شما دوست دارید همه چیز رو تغییر بدید!
‫ ما رو برای آشغال ها می گیری؟
‫درها رو باز کن! ما می خوایم پادشاه رو ببینیم!
‫نگهبانان!
‫به من سلطنت کن!
‫مامان!
‫یحیی!
‫هیچی نداری؟
‫- من نمی خوام ما رو بکشن ‫ - نه، این اتفاق نمی افته
‫نمیخوام جلوی من تو رو بکشه
‫مامان، ما باید قایم شیم.
‫حضور داره
‫نه پسرم
‫قراره برعکس عمل کنیم.
‫جسد شاه کجاست؟
‫تو اتاق نشیمن مردم.
‫- کی اذان میگی؟ ‫- به زودی.
‫ما قرار نیست قایم شیم.
‫درها رو باز کن! ما می خوایم پادشاه رو ببینیم!
‫روحش شاد.
‫خائنی اونو تو حمام خفه کرد.
‫پریون ها
‫خودت رو جمع کن، بیا اول درها را باز کنیم.
‫به هیچ وجه.
‫خیلی خطرناکه، خائن هنوز بین ماست.
‫ما باید درها رو باز کنیم.
‫مردم باید حضور داشته باشن، این سنته.
‫نماز بخون!
‫درها رو باز کن!
‫کسی وارد نمی شه،
‫هیچ کس بیرون نمیره!
‫کسی وارد نمیشه،
‫هیچ کس بیرون نمیره
‫پریون ها!
‫فهمیدی آشغال؟
‫اون اونجا چیکار میکنه؟
‫چه شرم آور!
‫اینجا جای زن نیست
‫خفه شو !
‫-میخوای ببینیش؟ ‫- آره.
‫بلند شو
‫دستور باز کردن درها رو بدید.
‫درها رو باز کن!
‫ما چی میشیم؟
‫خدا از ما محافظت می کنه
‫زخا ترکم نکن
‫من اینجام
‫چرا شوهرت تو رو از اومدن منع می کنه؟
‫من نمی دونم.
‫من هرگز اونو نمی بخشم.
‫تو خواهر منی و من همیشه اونجا خواهم بود.
‫این آخرشه.
‫ایمان خودت رو از دست نده.
‫سخنان سیدی عبدالرحمن در مورد الجزیره رو به خاطر داری؟
‫این پایان الجزایره.
‫نمی گم که.
‫سیدی عبدالرحمن رو فراموش نکنید.
‫الجزایر تلاش کردن یه شگفتیه
‫در اون، بدبختی برای مردم دووم نمیاره
‫بیا زافیرا، ادامه بده.
‫«اگر مشکلی پدیدار شد
‫یا ظلم،
‫یه امکان
‫با لطف خواهد اومد."
‫ملکه من، برادرت.
‫تسلیت میگم...دلم برات تنگ شده بود.
‫ منم.
‫این هم نامه ای از پدرمون
‫اونو بخون و جواب بده
‫اونو برای من بخون
‫تو بهتر اینکارو میکنی
‫من بلد نیستم بخونم، یادت رفته؟
‫"دختر عزیزم.
‫حتی اگه دور باشم،
‫درد تو رو حس کردم
‫چون تو گوشت بدن من هستی
‫سلیم برای من مثل پسرم بود.
‫«یحیی یتیمه، باید با پدربزرگش زندگی کنه
‫تو هم باید به میلیانا برگردی
‫یحیی برای اینکه نگهبان تو باشه خیلی جوون هست
‫یه زن تو درجه تو نمی تونه بدون مرد بمونه
‫ نمی تونی بدون سرپرست بمونی
‫این در مورد شرافت تو و ماست.
‫منتظرت هستم.
‫"پدرت، ابراهیم بن عمران."
‫محسن چند وقته اینجا نیستی؟
‫حموم کن استراحت کن
‫و سر شام حرف میزنیم
‫میفهمی چی میشه؟
‫باید به میلیانا برگردی.
‫- حالا ؟ ‫ - آره، بهتره.
‫من جواب میدم
‫بگو بنویس.
‫بنویس
‫پدر عزیزم
‫شما بیشتر از هرکسی از وفاداری های من خبرداری
‫نه دزدی کردم و نه کشتم و نه خیانت کردم
‫پس چرا مثل یک جنایتکار فرار کنیم؟
‫یحیی ربطی به میلیانا نداره.
‫اون باید بزرگ بشه و اینجا زندگی کنه
‫و انشاءالله مثل پدرش اینجا سلطنت کنه
‫یحیی ثعلیبی معلم من هست
‫دست از نوشتن بردار!
‫چی شده؟
‫متوقف شد!
‫چی داری؟
‫من دیگه جایی تو میلیانا ندارم.
‫مادرت به من گفت که من خوشم نمیاد
‫در خانه مرحوم مادرم، همون جایی که من در اون به دنیا اومدم.
‫من اون رو منتقل میکنم
‫زافیرا، فراموش نکن.
‫آبرویی که زن به خونواده اش میاره با خون حل میشه
‫محسن، منو سرزنش نکن.
‫عصبانی نشو.
‫بیا برگردیم!
‫خواهش میکنم.
‫من سنهاجا هستم.
‫من از امروز صبح منتظر دیدن ملکه بودم.
‫ما هم منتظریم
‫ببخشید خانم ها، ملکه مشغول هستن
‫خانم از دور میاد. صبور باش.
‫خواهش میکنم.
‫تسلیت من، ملکه من.
‫باعث افتخاره که خودم رو به شما معرفی کنم
‫به نام ارودج، آزاد کننده الجزایر.
‫همه بیعت نامه رو امضا کردن
‫و اونو سلطان بشناسن
‫عمل بیعت؟
‫من امضا نکردم
‫از تو نمیپرسه، تو خون شاهی داری
‫اما اون ازت التماس می کنه که این هدیه رو بپذیری
‫به نشانه دوستی
‫من ماتم گرفتم
‫من نمی تونم هیچ هدیه ای رو قبول کنم.
‫این صندوق را بهش پس بده...
‫برده.
‫من برده نیستم.
‫من آزاده و مسلمانم.
‫واقعا؟
‫پس تو مسلمونی؟
‫الحمدلله، تعدادتون زیاده!
‫بله من مسلمونم.
‫کجا متولد شدی؟
‫- تو توکو، اسکاندیناوی. ‫- کشورهای شمالی ...
‫پوشیده شده از برف.
‫ برف دوست داری؟
‫بله، من برف رو دوست دارم.
‫اینجا ما اونو با گل رز معطر می کنیم
‫با لیمو،
‫سپس اونو می خوریم
‫هدیه استادمان رو بپذیر.
‫به من بگو، تبدیل شده.
‫استاد شما کیه؟
‫ارودج.
‫این مال من نیست.
‫فقط یکی هست.
‫او هرگز نزایید و زاده نشد. و هیچ کس با او برابر نیست.
‫خداوند متعال است.
‫و خداوند برای جباران عذاب بزرگی قرار داده
‫من حرف شما رو برای ارودج می فرستم.
‫از آشنایی با شما مفتخرم
‫فکر میکنه کیه مگه؟
‫من شخصا از او مراقبت خواهم کرد.
‫بر خلاف شما، مردم اونو دوست دارند.
‫برام مهم نیست.
‫قبل از اینکه به اون اهمیتی نمی دادن،
‫و حالا او قهرمان اونا شده.
‫ملکه اونا!
‫از اینکه اونو متحد خود تون کنید، سود میکنید.
‫اون بیشتر از همیشه ملکه اون هاست چون اون ماند.
‫یک ملکه ؟
‫این شمایید، ملکه من!
‫چهل روز عزا بگذره.
‫تو این مدت، هرگونه تلاش برای شورش را سرکوب کنید.
‫همه چیز حل خواهد شد و می توانید از شر اون خلاص شید.
‫بله ژنرال من!
‫تمام اونچه که شما می خواهید.
‫دقیقا...
‫من نمی خوام در این شهر بمانم.
‫برای چی ؟
‫معمولا رها می کنیم و می ریم.
‫چرا این دفعه رو بمون؟
‫ارودج...
‫برای چی ؟
‫زخا کجاست؟
‫شوهرش حاضر نیست با تو دیده بشه.
‫- برای چی ؟ ‫- ترسش بخاطر اونه!
‫و زنان خونه حمزه؟
‫اونام همینطور
‫ما نباید بیرون می رفتیم
‫از ما می خوای در باره چی فکر کنیم
‫زنی که تو خونه ای بدون مرد تنها زندگی می کنه؟
‫ملکه زافیرا و یحیی مارو میبینن!
‫خدا حفظشون کنه!
‫منو یادتون هست شاهزاده؟ من فروشنده فنج هستم.
‫بله که یادمه
‫بیا با ما قدم بزن
‫- درسته ؟ ‫ - آره.
‫نترسید ما با شماییم
‫تو تنها نیستی ملکه من
‫خداوند تو را برکت بدهد، ملکه من!
‫زنده باد ملکه !
‫درود بر روح سلیم تومی! قاتلاش تقاص‌پس میدن
‫همه به سوی مقبره!
‫درود بر روح ملک سلیم!
‫زنده باد ثعلبی!
‫آروم
‫کسی وارد نمیشه!
‫تجمع ممنوع!
‫برو بیرون.
‫یونس آروم
‫دسترسی ممنوعه
‫تو قبرستون اسلحه دست میگیرین؟ چه شرم آور! گناهکارا!
‫چهلمه!
‫ نمی تونید مانع ورود ما به مقبره پادشاها بشید!
‫پراکنده بشید!
‫ما رو رها کن
‫اجازه بده وارد شیم
‫مزار سیدی عبدالرحمن مال همه س!
‫بذار برن
‫راه رو باز کنید.
‫زن ها، با من بیایین!
‫ما با تو هستیم ملکه من
‫ملکه تعجب می کنه که این دیدار برای اون چه ارزشی داره
‫و چرا تعدادتون زیاده
‫به نام خداوند بخشنده.
‫با حضور اعضای شورا، سرشناسان و روسا
‫ما آمده ایم تا درخواست اتحاد داشته باشیم.
‫برادرم ارودج، محافظ الجزیره،
‫و مدافع سرزمین اسلام
‫مایل به ازدواج با ملکه زافیرا،
‫دختر براهیم ملیانا طبق قانون سنت هست.
‫و شما،
‫امام هم دان،
‫ولی او در غیاب پدرش
‫شرایط شما چیه
‫به این ازدواج رضایت میدید؟
‫این غیر قابل قبوله
‫اونا دیوونه شدن. هدف از این جلسه اصلا این نیست.
‫باید در مورد وضعیت کشور بحث می کردیم.
‫من هنوز دارم غصه میخورم!
‫ملکه زافیرا میگن:
‫"این درخواست بی ربطه،
‫"چون من هنوز تو ماتم هستم."
‫تو ملکه ما هستی
‫و اون، رهایی بخش ما.
‫واحد
‫این کشور دیگه نمی تونه رنجی رو تحمل کنه.
‫این لحظه نیست...
‫با خودش چی میگه؟
‫- من ترسم بخاطر توئه ‫ - دارم میرم.
‫با خودش چی میگه؟
‫حرف بزن
‫من بهت گوش میدم
‫صحبت کن جوابت رو میدم.
‫مردم میگن ...
‫و فقط خدا می دونه
‫که سلیم تومی رو کشتی
‫شرم به تو !
‫این غیر قابل قبوله !
‫با پیشنهاد این ازدواج به من، خشمت بی حد و حصره!
‫می شنوید که اون چطور جرأت می کنع با آزادیخواه ما چجوری صحبت کنه!
‫صدای یک زن هتک حرمته!
‫بذار حرف بزنه
‫بذار حرف بزنه!
‫خفه شو !
‫ادامه بده ملکه من
‫به من بگو.
‫جلسه دادرسی تموم شد!
‫صحبت کن !
‫به خدا نترس
‫لطفا صحبت کن
‫اگه مخلص باشی
‫جواب بده
‫سلیم تومی رو کشتی آره یا نه؟
‫نه. من هرگز برادرم رو نمی کشم.
‫من برای برادرم میمیرم
‫قسم بخور!
‫ای کسانی که ایمان آورده اید!
‫اگر منحرفی برای شما خبری آورد،
‫پس تحقیق کنید تا ناخواسته مرتکب ظلم نشوید
‫نسبت به مردم بی گناه، بی عدالتی که بعداً پشیمان خواهید شد.
‫اگه قاتل نیستی، پس پیداش کن
‫و تاج و تخت رو در اختیار پسرم قرار بده
‫آشوبگر!
‫اون می خواد تفرقه بکاره!
‫به خدا قسم میخورم،
‫شما همه شاهدید...
‫که فردا،
‫تحقیقات برای یافتن قاتلان سلیم تومی شروع میشه
‫از ثعلبی پایین میان
‫مجرما تو ملاء عام حلق آویز خواهند شد.
‫بنابراین،
‫عدالت در مورد شما اجرا خواهد شد، ملکه زافیرا.
‫از اینکه به بی گناهی من شک می کنی ناراحتم.
‫جدی نیست.
‫می بخشمت.
‫از طرف دیگه...
‫زبانش رو از حلقش بکش بیرون
‫چرا من ؟
‫میکشمت !
‫من میخوام دل و رودت رو بکشم بیرون!
‫میخوام خونت رو بریزم!
‫خودتو مرده بدون!
‫می خوام بکشمت آشغال!
‫من تو رو به کراکن میندازم تا اون تو رو بخوره!
‫منو رها کن، آدم رذل!
‫این یه استراتژیه!
‫من با این زن کاری ندارم!
‫اون غیر قابل تحمله!
‫چرا میخوای باهاش ​​ازدواج کنی؟ برنامه ریزی نشده بود!
‫آسترید، ما باید اعتماد الجزایری ها رو جلب کنیم.
‫بذار همه چیز آروم بشه تا بتونیم اینجا بمونیم
‫می فهمی؟
‫این جا بمونیم؟
‫به هیچ وجه !
‫قراره اینجا بسازیم
‫از سرگردونی تو دریا دست بردارین
‫این الان کشور ماس
‫از اینا خسته شدم
‫من خستم
‫خدا را شکر !
‫امید نداشتم دوباره ببینمت
‫خالد تومی.
‫ما همیشه به فکر تو، یحیی و تو هستیم.
‫کوچولوها و فارس چطورن؟
‫اوناخوبن. خو قبیله من هستن
‫سریع به من بگو، نباید معطل کنی.
‫با چغا داریم ارتش می سازیم.
‫برنامت چیه؟
‫محکم و سریع ضربه خواهیم زد.
‫اگه پیروز بشیم، کاخ رو پس میگیریم.
‫و تاج و تختمون
‫انشالله
‫زفیرا،
‫تو بین گرگ ها تنها موندی
‫تو شجاعی
‫افتخار ما هستی
‫بله این درسته
‫ما همسرا هم سرنوشت هستیم و برای همون تو خواهر مایی
‫شفا پیدا کرده
‫برای ثعلبی ها
‫برای پسرانمون فارس و یحیی و برای الجزیره،
‫قبول می کند با او ازدواج کند.
‫و اون رو بکش.
‫اما چجوری؟
‫- شب. ‫ - چه شبی ؟
‫شب عروسی.
‫می دانم تنها بودن یه زن بین مردا چه حسی دارد.
‫دلت رو سخت کن
‫من لشکری ​​جمع می کنم و تو اونو تو رختخوابش میکشی.
‫ما با تو هستیم.
‫من کجای این همه‌ام؟
‫به من و تو مربوط نیست.
‫فقط الجزیره حساب میشه.
‫با ما هستی؟
‫من یکی از شما هستم.
‫جنایتکاران و خائنان رو گرفتیم
‫که سلیم تومی رو ترور کرد و علیه ارودج نقشه کشید.
‫اونا در برابر خدا و مردم خفه خواهند شد.
‫من باورش نمی کنم.
‫به کمال خوش آمدید
‫- شوهر زخا؟ ‫ - آره.
‫شریف...
‫غیر ممکنه !
‫چه حربه ای!
‫مامان مگه قراره بمیرن؟
‫- به من بگو، اونا قراره کشته بشن؟ ‫- آره !
‫پدرت رو کشتن
‫این تصمیم دادگاهه
‫اگه اونا نباشن چی؟
‫نباید اعدام بشن!
‫اونا هستن!
‫تا کسی به ما نزدیک نشه
‫و به ما صدمه بزنه
‫ما بی گناهیم!
‫مقصران واقعی با خدا روبرو خواهند شد!
‫و فرشتگان او شهادت خواهند داد!
‫این یه تنظیمه!
‫از ما استفاده میشه!
‫اون رفته!
‫باز کن، باز کن!
‫یاکوت، مساودا!
‫باز کن، من زخا هستم!
‫اونا شوهرم رو به کشتن سلیم متهم می کنن!
‫میدونی که کار اون نیست!
‫باز کن، زافیرا!
‫من خواهرت هستم!
‫مامان بیا بریم هیچکس نیست !
‫میتونی جلوشونو بگیری. با ارودج صحبت کن
‫خائن!
‫خونم رو خراب کردی خداوند فرزندان تو و فرزندانت را نابود کند.
‫در حالی که آب دهن با بزاق من مخلوط می شه،
‫همونطور که طلا عقیق رو می درخشونه،
‫بذار مردم مثل یه شیر از من بترسن،
‫بذار مثل سلطان و مفتی به حرف من گوش کنن
‫همه این هدایا توسط برادران ارودج تقدیم میشه
‫اسحاق و خیرالدین
‫به سلطان زافیرا.
‫چه کسی اونو دعوت کرد؟
‫هیچکس، اون با ارودجِ
‫ارودج خواستار یک عروسی بزرگه که تمام الجزایر به اون دعوت خواهند شد.
‫باید زود ازدواج کنی
‫هر دو
‫بیا فردا ازدواج کنیم
‫- فردا ؟ ‫ - فردا.
‫نه خیلی زود نیست
‫این ازدواج تورو ناراحت میکنه؟
‫نه
‫نگران نباش. این منو هم مثل تو ناراحت میکنه
‫دوباره فکر کن
‫من برای یه مرد ناله نمی کنم.
‫دروغ گو.
‫بوی شیطان میده.
‫خط کوچیک.
‫مساودا!
‫صندوقچه رو باز کن و هدایای ارودج رو به مهمانان نشون بده.
‫مساودا اهل خونه منه. این من هستم که دستور بهش میدم.
‫صندوق رو باز کن
‫این فقط به من و ارودج مربوط میشه
‫بیا چشم بد رو دور کنیم.
‫ما روز جمعه حمله میکنیم،
‫وقتی مردم دشت برای تجارت میان.
‫تو در میان اونا پنهان میشی
‫تو سلاح های پنهان تو کالا
‫برای نماز در مسجد اعظم میری
‫اردوج نمازش رو که میخونه، نزدیکش بمون.
‫در خروجی مسجد حمله کنید:
‫ارودج، برادرش و مردانش.
‫بقیه تسلیم میشن
‫من حمام خون نمیخوام
‫اون می خواد خلیفه ما بشه.
‫حین نماز بهش ضربت میزنیم
‫خلع سلاح میشن!
‫ما صاحب سیدی عبدالرحمن هستیم.
‫ما در اماکن مقدس حمله نمیکنیم. فقط مردم ملعون این کار رو می کنن.
‫دوست داشتم دوباره تو رو تو شرایط بهتر ببینم.
‫می خواستیم به میلیانا بیاییم،
‫اما متاسفانه...
‫مرهون!
‫این تو هستی!
‫چقدر بزرگ شدی
‫من دلم برات تنگ شده. زافیرای من.
‫برادر نازنینم
‫چی داری؟
‫محسن با کوچولو منتظرته
‫خیلی خب.
‫آروم باش من دارم میام
‫مواظبشون باش یونس
‫تو یه اسب برای خودت تو میلیانا داری
‫و باهاش ​​هرجا بخوام برم؟
‫اوی.
‫محسن.
‫حالش خوبه
‫مامان من با عموم میرم میلیانا!
‫واقعا؟
‫ما مردها می ریم، اما من برای دیدنت برمی گردم.
‫-به دیدن من میای؟ ‫ - آره.
‫محسن، در مورد چیه؟
‫پدرمون مرده
‫اون مرده و دفن شده
‫آخرین آرزوش این بود که یحیی رو پس بگیریم.
‫چی داری؟
‫تو رو شگفت زده می کنه؟
‫تو سمی
‫سمی که اونو کشت.
‫تو مرد رو به خونه میاری،
‫ با کورسی ها مذاکره می کنی،
‫تصمیم گرفتی بدون سرپرستت ازدواج کنی...
‫محسن، بس کن!
‫یحیی به همراه عموهاش به میلیانا میاد.
‫ما کوچولو رو با یه دختر بداخلاق یه جا نمیزاریم.
‫این چیزی نیست که فکر می کنی!
‫میلیانا رو فراموش کن و تو الجزیره بمیر!
‫تقویت کن
‫- بیا یحیی. ‫ -محسن.
‫بیا یحیی
‫از اون دور شو!
‫عقب نشینی، زافیرا!
‫تنهاش بذار !
‫گفتم از سر راه برو!
‫پسرم رو به من پس بده!
‫- هلت میده! ‫- این پسر من است!
‫من با تو چیکار کردم؟
‫بکش کنار!
‫- این یه دستوه! ‫ - یه دستور ؟
‫پسرم رو رها کن
‫یک دستور ؟ تو واقعا فکر می کنی سلطانی!
‫پسرم رو به من پس بده
‫من برادرتم
‫اگر به خواست پدرمون نبود،
‫من تو رو برای افتخار می کشتم.
‫گمشو !
‫تقویت کن
‫به من نگاه کن.
‫تقویت کن
‫به
‫من به خدای واحد ایمان دارم.
‫و محمد پیامبر آن است.
‫منو عقب نگه دار!
‫زافیرا، چیکار کردی؟
‫نگهبانا!
‫بذار برادرم رو ببرم.
‫برادرم رو به من پس بده
‫- دستت رو بنداز ‫ - اونم برادر منه
‫بیا و به من کمک کن!
‫حقارت زیاد،
‫الجزایری ها
‫ضربان قرن رو به ما داد
‫و ما رو فرستاد تا نزد مادرانمون گریه کنیم.
‫اما وقتی به خونه مادرم رسیدم،
‫اون به نوبه خودش منو کتک زد
‫سرم داد زد:
‫شرم بر تو پسرم، تو الجزیره رو از دست دادی!
‫حالا تنها کاری که باید انجام بدی اینه که خودتو تو دریا بندازی!
‫یالا، دزدان دریایی،
‫توی هیئت مدیره!
‫بیا دنبالم.
‫مهمونی می گیری؟
‫شما در حالی جشن می گیرین که همسرم نزدیک بود کشته بشه.
‫کی، آسترید؟
‫ملکه، آشغال!
‫ نظر ؟
‫برادرش از میلیانا آمد تا اونو بکشه.
‫تو خونه اون کجا بودی ؟
‫- چی شد ؟ ‫- اونو کشت.
‫اگه منتظرت بود چی؟
‫تند تند!
‫اون به ما نیازی نداره، عروس الجزیره!
‫فورا دست از مزخرفات بردار
‫مشکل الان اینه که زافیرا 9 برادر دیگه هم داره
‫و من نمی دونم چندتا پسر عمو.
‫تموم آدمای میلیانا برای انتقام از برادر بزرگتر
‫به الجزیره میره
‫ما می تونیم از اونا استقبال کنیم.
‫گوش کن چی میگه!
‫در طول این زمان،
‫خالد تومی و چگا در حال تدارک شورش هستن
‫شاید با کمک اسپانیایی ها.
‫آنها وعده فرود خونین تو الجزیره رو میدن
‫پس این چیزیه که خواهیم دید.
‫خفه شو تموم نشد
‫خالد تومی از زافیرا دیدن کرد
‫در شب، خدای خوب! درست نزدیک خودت!
‫بازدیدهای عالی؟
‫من میخوام دل و رودت رو بکشم بیرون!
‫نه، اینطور نیست!
‫به عروس و داماد آینده!
‫به سلامتی داماد آینده اروج!
‫خدا بزرگه
‫بهتر شده
‫همه چیز ممکنه اتفاق بیفته
‫اگه روز جمعه شکست بخوریم، تو آخرین امید ما هستی
‫با اون ازدواج کن و تو شب عروسی بکشش
‫اینجا سرزمین ماست و خدا با ماست.
‫وفادار تو، چگا.
‫هر کسی که علیه ما اسلحه به دست بگیره
‫یکی از ما نیست
‫و هر که ما رو فریب دهد
‫یکی از ما نیست
‫خون خائنان سزاوار این نیست که تو سرزمین ما جاری بشه
‫نگران نباش،
‫اون این جنگل رو مثل کف دستش می شناسه
‫او باهوشه
‫من دیگه پسرم رونمی شناسم. او مدام فرار میکنه
‫او بالاخره برمی گرده، جایی واسه رفتن نداره
‫یحیی!
‫کجایی ؟
‫چرا اینکار رو با من می کنی ؟
‫یحیی!
‫مهدی!
‫دنبال ما بودی؟
‫باید برید دادگاه میلیانا، دنبال من بیایید!
‫نه تو نه !
‫ما رو بی آبرو کردی!
‫برو قایم شو!
‫اینطوری کجا میرفتی؟
‫- من دنبال پسرم هستم. ‫- میدونم.
‫دیگران بر علیه تو به من اطلاع دادن
‫اون کجاست ؟
‫برادرات دنبال تو هستن
‫من تو رو از تصمیم گیری تنهایی منع می کنم،
‫خونت رو ترک کنی، شهر رو ترک کنی،
‫من همه اینها رو منع می کنم!
‫هیچ کس منو منع نمی کنه!
‫هر کی نزدیک پسرم بیاد بهای گرونی میده حتی شما!
‫مراقب باش.
‫من قادر به انجام بدترین ها هستم.
‫همسرم هیچ وقت خونه اش رو ترک نمی کنه
‫من نه همسر تو خواهم بود و نه همسر کس دیگه ای
‫ یحیی...
‫اگه یحیی رو زنده به من برگردونن
‫من اونو برگردونم
‫بهت قول میدم.
‫میگن از کسی نمی ترسی،
‫برای اینکه به چیزی که میخوای برسی...
‫مثل سلاطین.
‫میگن همه ازت میترسن
‫که به چیزی که میخوای برسی...
‫مثل یه شیطان.
‫میگن وقتی بدنیا اومدی
‫مادرت تو رو با گلاب و عنبر شست،
‫همونطور که جن های آسمانی با نوزادان خودشون انجام میدن
‫گفته میشه که تو تو یه روستای کوچیک تو یونان به دنیا اومدی
‫پدر سفالگرت و مادر دهقان،
‫که اسمش کاتالینا بود.
‫میگن که سرمای یخ روحس نمی کنی،
‫بهش گاز میزنی
‫که تو کوه های میلیانا با پای برهنه در برف میدویی
‫میگن گرمای آتیش رو حس نمی کنی،
‫که وقتی توپ بازوی تو رو تو بجایا قطع کرد،
‫تو چیزی حس نکردی
‫آیا آتیش میتونه قلب زنی رو که به تنهایی روبروی گرگه گرم کنه؟
‫حتی اگه اون یه سلطان باشه؟
‫ برف میتونه قلب یه مرد رو آروم کنه،
‫که طعم رودخانه های جهنم رو چشیده
‫برای تبدیل شدن به یک فاتح،
‫بعد از برده بودن؟
‫این اولین باره که صورتت رو می بینم.
‫امروز من تاج و تخت دارم.
‫و به زودی تو همسر من میشی
‫اون اونجاس
‫ما رو رها کن
‫روشن و خاموش.
‫آشغال !
‫چرچل شهر زیباییه
‫ خوب میشید
‫بوسنیایی هر ماه میاد
‫تا مطمئن بشی چیزی رو از دست ندادی
‫آسترید.
‫منو درک کن.
‫این خنجر رو به من بده
‫من اونو به اون میدم.
‫اون وقت میرم.
‫مجبور نیستی.
‫من هنوز رسول شمام
‫من قصد دارم ماموریت خودمو تا انتها انجام بدم
‫می خواستم به این زن صدمه بزنم وقتی یادم میندازه...
‫زمانی که بنده بودم و تنها مبارزه می کردم.
‫از آب برو بیرون!
‫دیره.
‫یحیی!
‫سورس!
‫دستات یخ میزنه
‫فکر میکنی ماهی هستی؟
‫عزیزم.
‫اون اونجا چیکار میکنه؟
‫بیا دیگه.
‫بیا برگردیم.
‫- ارودج. ‫- پس...
‫بچه رو پیدا کردی؟
‫اردوگاه برادرای زافیرا رو پیدا کردیم...
‫اما یحیی از دست ما فرار کرد.
‫فرار کرد؟
‫کی مردم توجه تو رو از دست دادن؟
‫یحیی!
‫مرهون کوچولو رو رها کن!
‫یحیی!
‫اینجا ردای یحیاس
‫قسم می خورم که درسته
‫من تو رو باور دارم.
‫ارودج و افرادش از شورشی که الجزایر رو تهدید می کرد، پیشی گرفتن
‫این خنجر برگرفته از مرحوم چغا
‫ارودج به عنوان وعده به تو بازگردانده می شود
‫برای پیدا کردن پسرت یحیی
‫به امید اینکه فردا باهات ازدواج کنم
‫طبق قانون خدا و پیامبرش.
‫من میرم و دیگه هرگز منو نخواهی دید.
‫ببخشید.
‫اگه اذیتت کردم
‫تو اینجایی ؟
‫یحیی...
‫دیدی؟
‫بده
‫من دلم برات تنگ شده.
‫زیاد.
‫مامان.
‫میدونی من هنوز این رویا رو دارم
‫من تو میلان هستم.
‫برف زمین را می پوشونه
‫همه چیز سفیده
‫ابدی.
‫برف قدم هام رو میپوشونه
‫دیگره نفسی نیست،
‫و نه حتی یک ضرب.
‫مامان.
‫یحیی هرگز نمی خواست حکومت کنه
‫منم.
‫این من بودم که خودم رو ملکه تصور می کردم.
‫داماد اونجاس
‫مامان...
‫باید باهاش ​​بری
‫مامان!
‫من صلح می خوام، زافیرا.
‫برای الجزایر
‫یه صفحه جدید باز میکنیم
‫من بهت گفتم.
‫من خواستار صلح هستم.
‫دنبال چی میگردی ؟
‫من اینجا هستم.
‫وایسا
‫در عوض منو بکش
‫منو بکش
‫من قبلاً از جهنم گذشتم.
‫من تو را نمی کشم ارودج
‫ طوری که ببینی امپراتوریت ناپدید میشه
‫اون رفته
‫ببین که زندگی ترکم میکنه
‫چجوری عشقم از من گریخت
‫پارس...
‫عشق من...
‫نگاه کن اردوج. ببین که با من نابود میشی
‫برای الجزایر