No tak, więc... przekaż to komuś.
Debil!
Jadę do Malibu zobaczyć się z Herbem, który ma raka. Masakra.
No i mnie nienawidzi,
Więc wolałbym w końcu dostać jakieś dobre wieści.
Jedziesz do Herba? Musisz być strasznie... Nie. Olewam. Zero zainteresowania.
Dobra. Z głowy.
Dygniesz to?
Ani minuty nie mogę z nim zostać sam na sam.
- Jedziesz tam jako mój bufor. - I biografka.
Powinnam poznać twojego przyjaciela, zanim umrze.
Tylko mnie z nim nie zostawiaj. Żadnego chodzenia na siku.
I nie wymykaj się, żeby pisać do narzeczonego esemeski
zakończone uśmieszkami i milionami serduszek. Rzyg.
Gratuluję ci tych całych zaręczyn.
Dzięki. Zaczyna to do mnie docierać. Wychodzę za mąż.
Nie będę umierać samotnie. Bez urazy.
Nie żywiłem, dopóki nie powiedziałaś.
O co wam tak w ogóle poszło? Nigdy nie mówiłeś o Herbie.
Bo tak jakbym mu wbił nóż w plecy. To dość długa historia.
Historia o władzy, zdradzie i bujnych czuprynach.
Jest rok osiemdziesią...
- Film się skończył. - To obejrzyj następny.
Już mi się nie chce oglądać tych filmów. Może w coś zagramy?
Jasne. Szpieguję i decyduję... że ktoś ma stulić pieprzony dziób.
- Czy to ja? - To zawsze ty. Na czym skończyłem?
Miałeś opowiedzieć, jak gównianym jesteś kumplem. Ale wydarłeś się na Todda.
A tak. Stul dziób, Todd.
Nadchodzi nowa fala
Szalonych lat osiemdziesiątych
Dekada, w której przyszło nam żyć
A po co nam kuchnie i łazienki?
Ludzie, rury to rury. Czy potrzebujemy tych toalet, umywalek i wanien?
Chwila. Mamy następny pokój, w którym stoi zlew.
A to przez odpływy do oceanu, błagam was.
BoJack, spóźniłeś się. Przyniosłam ci bro. Na nasz koszt. Nie mów szefowi.
Dzięki, Charlotte, ale jeden browar mnie skosi.
A na scenie muszę być czysty. Herb dzisiaj szaleje.
Przyszli krawaciarze z ABC.
Patrz, kiwają głowami. Tak się śmieją korpoludki.
Jeju, chyba serio się nim interesują.
To Angela Diaz. Ona zaczęła modę na damskie garniaki.
Zanim zapomnę. W weekend oglądamy Powrót do przyszłości. Wpadniesz?
No jasne. Ten film jest fantastyczny. Oprócz kulawych żartów o przeszłości.
Łapiemy, że kiedyś było inaczej. Wezmę oranżadę.
Nie musicie mnie brać na swoje randki.
Czuję się przez to jak trzecie koło.
Przestań. Jak chciałbyś jeździć na trzykółce bez trzeciego koła?
- A dorośli nie jeżdżą na dwóch kołach? - Panie i panowie, Herb Kazzaz.
Dałeś czadu. Czuję, jakbym miał w głowie twoje teksty,
ale zabrakło mi jaj, żeby je powiedzieć.
Dzięki, BJ. Rozgrzałem ich, teraz ty ich roznieś.
I brawa dla BoJacka Horsemana.
Dzięki, Bubbles. Kocham LA. A wy nie?
Przyjeżdżają tu najpiękniejsze dziewczyny
i kończą z największymi pędzlami. Jak ci tutaj.
- Przepraszam, to jest twój chłopak? - Nie, to mój mąż.
Mąż? Zasługujesz na więcej. Zadzwoń do mnie po występie.
To taki tylko żarcik. To wcale nie jest żarcik.
Koktajl Manhattan? Przed południem? Nic nie mówię.
Dał mi 25 centów. Nie starczy nawet na trzy galony benzyny.
Chcesz pociągnąć?
Nie. Idę po południu na kolejny casting.
Może wreszcie dostanę normalną robotę, a nie tylko te durne reklamy.
„Chcę ci powiedzieć, co się dzieje z ofertą innych firm..."
Nienawidzę, kiedy mówią: „Chcę ci powiedzieć".
- Idiotyczne. - Po prostu to powiedz.
Nie musisz się podstępnie skradać z tym, że masz coś do powiedzenia.
Nie oczekuję, że od razu zagram Secretariata,
ale chciałbym dostać porządną rolę.
Dostaniemy je, BJ. Jak to dobrze rozegram, to szybciej niż myślisz.
Czyli facet z ABC zadzwonił?
Zaprosili mnie w ten weekend na jakiś gorący jubel w muzeum.
Spróbuję im wcisnąć serial, jak będą na bani.
Nieoficjalne spotkanie branżowe?
To idealny moment na opchnięcie serialu. Jesteś genialny.
Same tutaj snoby.
Patrz, patrz, to Joice Dewitt, co nie? To Joice Dewitt. A tam Angela Diaz.
- A tam Ubu, typ, który siada. - Rzeczywiście grzeczny piesek.
Nie rozkojarzajcie się za bardzo.
Musimy skitrać jak najwięcej tych mini-tart.
Będziemy mieć śniadanie na cały czerwiec. Mają nas. Nie znamy angielskiego.
Szlag, to angielski.
Porwę wam na chwilę tę supergwiazdę.
Jasne. Później się łapiemy. Uważajcie na siebie.
Tak to jest. Herb zaraz zrobi karierę, a ja do końca życia będę płotką
robiącą mikroreklamki i jedzącą mini-tarty.
Nieprawda. Będziesz wielką gwiazdą. Herb ciągle to powtarza.
- On cię uwielbia. - Naprawdę?
Nie martwię się o to, czy zostaniesz gwiazdą.
Bardziej boję się o to, jak się po tym zmienisz.
- Myślisz, że się spasę? - Mówię o czymś zupełnie innym.
- Na pewno się nie spasę? - Nie.
- No to weź się zdecyduj. - Popatrz tam. Asfaltowe jeziorko.
Hollywood to śliczne miasteczko, które klapnęło na jego powierzchni.
Gdy zorientujesz się, że toniesz, jest za późno.
- To lekcja geologii? - Nie, BoJack, metafora.
- Jeszcze gorzej. - Przeprowadzam się do Maine.
Serio? Herb wie?
Tak. Zdaje mi się, że on jednak szuka kogoś innego.
Będę za tobą tęsknił.
Zastanawiałeś się, co by się stało, gdybyśmy poznali się wcześniej?
Chciałbyś mnie poderwać?
No właśnie, chyba nie. Wiesz czemu? Bo jesteś tchórzem.
Leć napchać portki prosciutto, zanim wyprzedzi cię mały Webster.
- Uwielbiam to miasto. - Po co przyjechaliśmy do Griffith Park?
Stoczyć walkę na noże jak w Buntowniku bez powodu?
- Kretyński tytuł. - Miał kilka powodów.
Chciałbym ci coś dać. Popatrz na to miasto. Co widzisz?
Nie wiedziałem, że w dzień stoi tyle dziwek.
Ja widzę miasto, którym pewnego dnia będziemy rządzić.
Gdy zdobędziemy sławę i wszystko, czego dusza zapragnie,
to wrócimy tutaj przybić sobie piątkę.
Nie do końca rozumiem te nowe piątki.
Co się stało ze starymi grabami? Grabula, stary.
Dzwonili dzisiaj do mnie z ABC. Stacja kupiła mój serial.
- Rewelacja. Jak się nazywa? - Tytuł to: Rozbrykani.
Fajnie, że teraz prujesz na szczyt beze mnie.
Nie, BoJack. Ten serial jest o koniu. I powiedziałem krawatom, że jeśli go chcą,
- to konia zagra pieprzony BJ Horseman. - O Boże.
Oni na to: „Nie". No to ja: „Proszę". A oni: „Okej".
Co ty na to? Chcesz być moją gwiazdą?
Na serio? Jasne, że chcę. Pewnie. Jezu Chryste, dziękuję.
- Chyba się zagalopowałeś. Ja nie... - Nie, stary...
Ja też nie. To przez emocje.
Tak, rozumiem.
BJ, możesz w to uwierzyć? Będziemy robić najprawdziwszy serial.
Który będzie trzeźwym spojrzeniem
na zgrzytającą rzeczywistość amerykańskiej rodziny.
Żartuję, będziemy bogaci!
To grunge z lat dziewięćdziesiątych Flanelowe koszule
Długie tłuste włosy Coś prosto z Seattle
Czemu w tej scenie mówię: „Nigdy nie założę tego swetra",
a potem w następnej scenie mam go na sobie?
Moja postać nagle zapomina, że nie chciała go założyć?
- Na tym polega żart. - Nie tłumacz, tylko powiedz, o co chodzi.
Więc jednak mam ci go wytłumaczyć?
Dodaj scenę, w której pokażesz, jak zmieniam zdanie odnośnie swetra.
Odwalam to za ciebie. Do roboty, Szekspirze.
BJ, zagrasz, jak jest w scenariuszu.
Co ze scenami, o które prosiłem? Gdzie mój rap? Miałeś napisać mi rap.
Pracujemy nad tym. Szukamy rymu do „Przeczuwałem, że tak będzie".
Miałem też dostać rolki.
Skąd widzowie będą wiedzieć, że jestem cool?
Idź tam i rób, co masz robić. Twoje pomysły są rasistowskie albo głupie.
Raz się zdarzyło. I nie powiedziałem, że wszyscy kradną.
Jak się cykasz narodowych wtrętów, to zabiorę je do domu.
Kręć sobie Rozbrykanych bez rozbrykanego.
BoJack, skarbie. Twoja publiczność przyjechała tutaj z całego kraju,
żeby chociaż liznąć twojego uroku. Ty naprawdę chcesz ją zawieść?
Dobra. Wyjdę i będę trzepał to żenujące grafomaństwo, dopóki nie stwardnieje.
Ale nie dla Herba. Robię to dla fanów.
- I 30 tysięcy za odcinek. - I brawa dla BoJacka Horsemana.
I lepiej, żeby po zdjęciach w mojej garderobie były zimy.
Chwila moment. To nie jest bar. Zaraz wywalę asystentkę.
Wygląda na to, że jesteście gotowi na show.
Ohyda. Czemu się zmuszam do tych zim? Zamieniam się w słuch.
BoJack, tu Princess Carolyn. Co u ciebie?
Mam jeden problem. Jestem coraz przystojniejszy.
Też bym taki chciała. Poczekaj chwilę. Połączę cię z twoim agentem.
BoJack, ty pieprzony koński ryju.
Mam wiadomości. Tak dobre, że wyliżesz mi rowa.
Postaw. Co chciałeś zagrać przez całe swoje zasrane życie,
- oprócz roli majtek Cindy Crawford? - To jest niezła sztuka.
Dobry Boże, jak umrę, pochowajcie mnie w Cindy Crawford.
- Marv? Co to za wiadomość? - Secretariat wchodzi w zdjęcia
i do głównej roli zostałeś tylko ty i Val Kilmer.
Nie wierzę. Dzięki!
Ale nie chcę cię już widzieć w żadnych tabloidach.
Nie wychylaj się, i masz mieć czysty nos.
Muszę kończyć. Idę na obiad z MC Skat Katem.
Dziś wybuchł skandal wokół serialu familijnego Rozbrykani.
- Co ja znowu odwaliłem? - Twórca serialu, Herb Kazzaz,
został przyłapany przez policjantów na zachowaniach nieobyczajnych.
Pan Kazzaz został przyłapany na lubieżnym czynie z mężczyzną.
Grupy konserwatystów protestują.
Rozbrykani to serial dla dzieci.
Moja rodzina nie może oglądać serialu,
który skrywa takich jak Perw Kazzaz, który obnosi się ze swoimi zboczeniami
- i niszczy Amerykę. - Fak.
- BoJack, muszę ci wyznać. Jestem gejem. - No cio ty.
Wiem, że nie byliśmy blisko przez ostatnie lata.
Zostanę przy „ciotach", bo widzę, że sporo tego.
Ale mnie znasz, prawda? I wiesz, że jestem spoko.
Chcą mnie odstrzelić z branży. Nie pozbieram się, jeśli to zrobią.
Muszę wiedzieć, że stoisz za mną. Jak im zagrozisz odejściem, to zmiękną.
Wybrałeś najgorszy możliwy moment, żeby...
Przecież wiesz, że jakbym nie musiał, to bym cię nie prosił. No weź, BoJack.
Czemu się tak od siebie oddaliliśmy?
Możesz na mnie liczyć. Gdyby nie ty, to by mnie tu nie było.
Wiedziałem, że się zgodzisz.
Jak to się skończy, pojedziemy do Griffith Park.
Musimy przybić tę piątkę, co?
Głupie pytanie, ale czy nie korci was, żeby wejść w siebie
i robić wesoły pociąg albo kółeczko? Bo ja bym to robił...
Nieważne. Głupie pytanie. Jestem głupi, że spytałem.
Proszę wjechać.
Dalej leci: „Szczotkuj swoje zęby zawsze i wszędzie".
O tym mówiłem. Genialne. Tylko jeszcze musimy wrzucić zwrot
„szczoteczkowy rap" wcześniej, żeby kumali, że rapuję.
- BoJack, mogę cię prosić na słowo? - Zaczyna się. Będzie afera.
Nie będę cię zanudzać gadką szmatką.
Pracujesz dla mnie i twój czas to mój czas. Odpuszczamy Herba.
- Nie możesz. - Nikt cię nie pyta.
To nic osobistego. Lubię go, bo jest w porządku.
Ale to jest biznes i każdy dzień z nim przynosi potworne straty.
- Jak on leci, to ja też. - Nie radziłabym.
BoJack, ty jesteś gwiazdą. A to czasami oznacza podejmowanie trudnych decyzji.
Możesz się wkurzyć i zrobić rozpierduchę, pokazując, jakim jesteś kumplem.
Albo możesz wykonywać swoją pracę.
Powiem ci, kiedy znów będziesz mógł się odezwać.
Jesteś gwiazdą, ale to dopiero początek historii BoJacka Horsemana.
Teraz możesz wybrać każdą drogę.
Ale nie zdobędziesz nagród, nie będziesz na okładkach czasopism
i nie zagrasz Secretariata, siląc się na bycie dobrym kumplem.
Jak leci to powiedzenie o psach i karawanie?
A, tak. „Nie bądź idiotą". No i co myślisz, BoJack?
To pytanie retoryczne. Wiem, co myślisz.
Bo prowadzę takie rozmowy jakieś pięć razy dziennie.
Dobrze cię znam. I wiem, że już podjąłeś decyzję,
ale jeśli chcesz mnie zaskoczyć, to właściwy moment.
Tak myślałam. Wiem, że to trudne, ale dobrze robisz.
Jeśli Herb jest twoim kumplem, to zrozumie.
Wiem, że zaraz gracie, więc idź się przygotować.
To była dobra wymiana zdań. Skuteczna.
Przy odrobinie szczęścia nigdy mnie nie zobaczysz.
Jesteście gotowi na show?
Bo myślę, że ktoś w każdej chwili może się tu pojawić.
Chwila moment. To nie jest bar. Zaraz wywalę asystentkę.
- Co się stało z Secretariatem? - Film wszedł do obrotu.
Nawet nie wiem, co to znaczy. Ale nigdy nie zaczęli zdjęć.
Raju. Ta chata jest sto razy większa niż twoja.
Jak na wyruchanego przez ciebie, to sobie całkiem nieźle poradził.
Starczy pieprzenia. Wykręć autem, żebyśmy mogli szybko zwiać.
Hurra! Mam zadanie!
BoJack!
Jezu, beznadziejnie wyglądasz. Cały czas obżerałeś się z poczucia winy?
- Ty też nie najlepiej wyglądasz. - Bo mam raka.
Dzień dobry. Kim jest ta cudowna istota?
Jaki splot nieszczęśliwych wypadków umieścił cię w orbicie BoJacka?
To jest Diane i pisze o mnie książkę.
Miło mi cię poznać.
Będzie miała tytuł Portret kutafona?
Żarcik. Zabawne, bo zrujnował mi życie. Żartuję, taki jestem.
No wejdźcie, bo wywieje mi raka.
Prawie. Już prawie. Dawaj.
O, dzięki, dzięki. BoJack, jak tam twoje sztućce?
- W porządku. - Tak? Bo jak twój nóż jest za tępy,
to mogę dać ci ten, który wbiłeś mi w plecy 20 lat temu.
Powinienem się domyślić. Kto pyta o sztućce?
- To ja pójdę do toalety. - Nie, wcale nie pójdziesz.
- Jedź! - Nie umiem stąd wyjechać!
Już tysiąc razy próbowałem zawrócić na trzy!
To w sumie zawracanie na trzy tysiące, co nie?
Mamy dwa wory błyskotek Kardashianek i psy na karku.
Myślisz, że to nauka jazdy, ty cioto w czapce?
Ruszaj tym dyliżansem.
Hej, Herb widzę, że masz taki blender. BoJack ma identyczny.
Ciekawe, czy możecie mi powiedzieć, co o nim sądzicie, czy się nadaje czy nie.
- Zapłaciłem za to gówno sześć stów. - Użyłem mojego może z zero razy.
Kupiłem go, ale zdiagnozowali mi raka. Położyłem lachę na zdrowe jedzenie.
- Ja nie mam raka i też nie używam. - Kto tego używa?
No właśnie. O co chodzi z tymi płynami?
Teraz wszędzie piszą, że sok to, sok tamto.
A wiesz czemu? Bo soki rządzą mediami.
- A nie mógłbyś trochę szybciej? - Ale ja już szybciej nie mogę!
- Może wysiądę i ci pomogę? - Teraz chyba się uda.
- Świetnie ci idzie. - Kenzie, przestań do niego nawijać.
Czemu? Jest taki miły.
A pamiętasz pierwszą zasadę Klubu Obrabiaczy Gwiazd?
- Żadnego zakochiwania się. - To twoja zasada w każdym klubie.
- To złota zasada. - Laski, wyczuwam dużo negatywnych emocji.
Może byśmy tak zdjęli maski i pogadali jak normalni ludzie?
Chcesz, żebym zdjęła maskę? Masz. Zadowolony? Zdjęłam swoją maskę.
Naprawdę? Bo ja myślę, że ty ciągle masz na sobie maskę.
- Herb, znasz prezydenta Clintona? - Tak, nawet nieźle. A myślałaś,
że 20 lat spędziłem na kanapie, użalając się nad sobą?
Znaczy, jasne że tak, ale też założyłem fundację,
która dowozi wodę dzieciom Czarnej Afryki.
A ja prowadziłem akademię w szkole. To Charlotte?
Tak, tak. Mamy kontakt. Powinieneś do niej zadzwonić.
- Byłaby zachwycona. - Nieźle się trzyma jak na swój wiek.
- Jest trzy lata od ciebie młodsza. - Właśnie.
Słuchajcie, padam na twarz. Chyba muszę iść do łóżka
i mam nadzieję, że się jeszcze obudzę.
Tak szczerze, to miło było cię zobaczyć, BoJack. Nie odprowadzę was.
Soki rządzą mediami. Dobre to.
Więc w pewnym sensie uciekam przed glinami, ale czuję,
że w takim prawdziwszym sensie uciekam przed samą sobą.
Prawda. Prawda. Kenzie, chciałabyś nam coś wyznać?
Tylko to, że bycie szczerym to rewelacyjne uczucie.
Mogłabym żyć przez milion lat, ale nie zapomniałabym tego popołudnia.
Ba. Wiecie, ja z kolei na zewnątrz zachowuję się jak wyrafinowany luzak,
ale wewnątrz jestem po prostu Toddem.
A dzięki wam, laski, wreszcie jestem gotowy opuścić gardę.
- Słyszałaś? On opuszcza gardę. - Dojedźmy go!
Klub Obrabiaczy Gwiazd znowu w akcji!
Jakoś nie najlepiej się czuję. Powinienem przynieść butelkę wina.
- Tak robią dorośli. Cholera, BoJack. - I to cię tak martwi?
Racja, pewnie wypiłbym je po drodze.
Tutaj nie chodzi o wino, BoJack. Jeśli masz komuś coś do powiedzenia,
to mu powiedz, póki jest czas.
Bo potem może być już za późno.
Czy to jedna z tych rozmów, w których gadamy o Herbie,
ale tak naprawdę gadamy o czymś innym?
- Nie, mówiłam o Herbie. - Ja też.
- Hej, kolego. - Wróciłeś po blender, który...?
- Powinieneś to zbadać. - Tak, właśnie miałem iść do lekarza.
Chciałbym ci powiedzieć, że...
no wiesz... że mi przykro, że tak się stało.
- Więc to są przeprosiny? - Tak. Przepraszam.
- Okej. Ale ci nie wybaczam. - Herb, przeprosiłem cię.
Tak. A ja ci nie wybaczam.
Chyba nie kumasz, o co tutaj chodzi. To być może ostatni raz, kiedy...
Nie. Nie dostaniesz ode mnie wybaczenia. To ty nie kumasz.
Musisz żyć z tą gównianą przeszłością.
Do końca życia masz pamiętać, że takich rzeczy się nigdy nie wybacza.
Myślę, że obaj poczulibyśmy się lepiej, gdybyśmy...
Ja umieram. Już nie poczuję się lepiej.
I nie pozwolę, żebyś ty poczuł się lepiej.
Musisz mi uwierzyć, zrobiłem wszystko, co można.
Tak? To czemu nie zadzwoniłeś? Nie zadzwoniłeś przez 20 lat.
Chciałem zadzwonić, ale myślałem, że...
Masz pojęcie, jak się czułem? Nie miałem nikogo. Wszyscy odeszli.
Spodziewałem się tego po tych przydupasach, ale po tobie?
Nie moja wina, że cię zwolnili.
W dupie mam pracę! Poradziłem sobie, miałem fajne życie.
Ale potrzebowałem wtedy przyjaciela, a ty się na mnie wypiąłeś.
Dlatego nigdy ci tego nie wybaczę. A teraz wypierdalaj z mojego domu.
Ja...
Głupie pytanie: Czy gejoza i nowotwór odbytu mają coś wspólnego?
- Spierdalaj stąd! - Nieważne, głupie pytanie. Zapomnij.
- BJ! Odłóż to, gnoju! - Nie, dałeś mi ją.
Co ty odpieprzasz? Złaź z niego.
- Jak odszedłem, serial był gorszy. - Są tacy, co wolą późniejsze sezony.
Chodź. Dziękujemy za zaproszenie. Masz przepiękny dom.
Wiesz, jaki ty masz problem? Myślisz, że jesteś w porządku.
Ale znam cię najlepiej ze wszystkich i oświadczam ci, że nie jesteś.
I pewnie wysypiałbyś się w nocy o wiele lepiej,
gdybyś się przyznał, że jesteś popieprzonym, samolubnym tchórzem,
który bierze, co chce i ma totalnie w dupie cudze uczucia.
Taki jesteś. Taki jest BoJack Horseman.
- Nie wiem, po co tutaj przyjechałem. - Nie. Dobrze wiesz.
- Mówiłeś, że chcesz znowu grać. - To się nie liczy. Nic się nie liczy.
- Co się działo w Malibu? - Muszę kończyć.
Jest plus. Chociaż będziesz miał co opowiadać... na jego pogrzebie.
Nie chciałabym psuć tej chwili, ale... od trzech godzin chce mi się siusiu.
Nie mam zamiaru opisać tego w książce, jeżeli nie chcesz.
Nie, spoko. Cała prawda. Jak ustaliliśmy. Syfy też.
To nie ma znaczenia. Już mnie nie obchodzi, co myślą inni.
Myślę, że trzeba mieć jaja, żeby zachować się tak jak ty.
Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.