บางคนบอกว่านางฟ้าเป็นเรื่องเพ้อฝัน
พวกเขาคิดว่าโลกนี้มีแต่สิ่งที่เรา สามารถสัมผัส ได้ยิน และมองเห็น
แต่บางคนก็บอกว่า เราไม่สนใจตำนานและนิทานต่างๆ ไม่ได้
พวกเขาเชื่อหมดใจ ว่าเหล่านางฟ้ามีอยู่จริง
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เหล่ามนุษย์กับนางฟ้าไม่เคยได้พบกัน
จนกระทั่งในฤดรู้อนที่แสนวิเศษครั้งหนึ่ง ซึ่งเราไม่อาจลืมไปง่ายๆ
ทิงเกอร์เบลล์ ผจญภัยแดนมนุษย์
ชีวิตเริ่มต้น ิว่งวุ่นทุกทิศทาง
ดอกไม้แบบบาง ขยายกลีบหาความละมุน
หญ้าทุกใบแตะแดดอุ่น
กรุ่นละอองฝนแตะพสุธา
ต้นหญ้าเติบโตเขียวขจี
ผึ้งขมีขมันหรรษา ใยแมงมุมบอบบางลอยมา
ชมฟ้าใสไร้เมฆ นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น
ดอกไม้ทุกดอก ขยายกลีบบานรับฝัน
ยามฤดูนั้นหวนคืน
เฮ้ ทิ๊งก์ พร้อมสำหรับฤดรู้อนแรกบนโลกมนุษย์รึยัง
แน่นอนที่สุด ที่นี่สวยจัง
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเรา จะได้อยู่ที่นี่ไปตลอดฤดู
งั้นจะรออะไรล่ะ มาแข่งกันเลยดีกว่า
ลมโชยแผ่วเบากลิ่นกรุ่น หนุนเท้านุ่มพรมหญ้าเขียว
สีสันสุขสมจริงเชียว พระอาทิตย์อุ่นสบาย
นกน้อยลอยชายเล่นลม เริงระบำสุขสม
ร้องเพลงกล่อมไพรกังวาน
หวัดดี ทุกคน
ยามฤดรู้อนมาเยือน
นั่นไง ทิ๊งก์ ค่ายนางฟ้า
ผ่านหนาว ผ่านร้อน ผ่านฝน
สยายปีกบางนางฟ้า
ฤดูแห่งความท้าทายหรรษา
ยามฤดรู้อนมาเยือน
หวัดดี ชี้ส
ยามฤดรู้อนมาเยือน
- สนุกกับการบินรึเปล่า - จะลงแล้ว
- คุมไว้ ลงนิ่มๆ หน่อย - ค่อยๆ ลง บ็อบเบิ้ล
- ลงได้เยี่ยมมาก แคลงกี้ - ขอบใจ บ็อบเบิ้ล
ฉันว่าพวกเธออาจเอาของมามากไปหน่อย
- มาเถอะ ทิ๊งก์ เข้าไปข้างในกันดีกว่า - ข้างในเหรอ
ทิ๊งก์ ค่ายนางฟ้าไม่ได้อยู่กลางแจ้งแบบนี้
เราต้องคอยซ่อนตัวจากพวกมนุษย์
- งั้นเหรอ - ใช่
เพราะอย่างนี้ค่ายนางฟ้าถึงอยู่ในนี้
จั๊กจั่น มาทีละตัว นาย นาย แล้วก็นาย นายด้วย
โอ้โห เหมือนพิกซี่ ฮอลโล่ว์เลย อยู่ใต้ต้นไม้เดียวกันทั้งหมด
เบลซ
ว้าว ผ้าลูกไม้แบบควีนแอนสวยจัง
- เครื่องทอผ้าเป็นไงบ้างจ๊ะ - ดีเลยจ้ะ ขอบใจนะ ทิ๊งก์
ต่อไป ต่อไป ต่อไป
- เครื่องพ่นสีผึ้งเป็นไงบ้างจ๊ะ - เหมือนฝันจ้ะ ทิ๊งก์ ขอบใจนะ
- เยี่ยม ให้ฉันช่วยเรื่องรถลากมั้ย - ไม่เป็นไร ขอบใจ เครื่องปกติดี
โอเค ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ
นี่เป็นเสบียงของอาทิตย์แรก
โอเค ฉันไปนะ ต้องไปส่งผงพิกซี่ที่ค่ายนางฟ้าอื่น
อีก 2 วันเจอกันนะ
อ้อ ทิ๊งก์ ไม่ต้องห่วง เธอได้เจออะไรให้ซ่อมแน่ๆ
ฉันก็หวังอย่างนั้น
ระหว่างนี้ คงต้องหาของที่หายไปก่อน
เดี๋ยวก่อน นางฟ้าอะไหล่ตัวน้อย
เธอจะไม่เข้าใกล้บ้านมนุษย์ใช่มั้ย
- มีบ้านมนุษย์ด้วยเหรอ - ไม่แน่ๆ ฉันหมายถึงใช่ แต่ไม่หรอก
- เราต้องอยู่ให้ห่างจากมนุษย์ - ไอริเดสซ่า
- ทิงเกอร์เบลล์รู้อยู่แล้ว จริงมั้ย - อธิบาย "อยู่ให้ห่าง" ซิ
- ฤดรู้อนนี้ต้องยาวนานแน่ - หงุดหงิดจัง
- วิเดียก็เป็นแบบนี้ - ไม่ใช่ บรรยากาศต่างหากที่น่าหงุดหงิด
- อาจมีพายุ - ไม่เอาน่า ซิล
แดดออก อากาศอบอุ่น วันนี้อากาศดีออก ไม่มีทาง...
ทิงเกอร์เบลล์
พ่อคะ ดีจังที่เรามาที่นี่ เหมือนที่หนูจำได้เลย
แน่นอน ลูกรัก
ดูลำธาร ป่า และทุ่งหญ้าซิคะ
หนูอยากให้เป็นฤดรู้อนทั้งปีเลย
ใช่ ลิซซี่
ทิงเกอร์เบลล์ มาทำอะไรที่นี่
วิเดีย น่าทึ่งมากเลย รถม้านั่นเคลื่อนที่เองได้
ไม่มีม้าด้วย จริงๆ นะ ดูซิ
- เห็นม้ารึเปล่า - ไม่เห็น
รถม้าที่ไม่มีม้า อยากรู้มั้ยว่ามันทำงานยังไง
- ไม่อยาก - ฉันก็เหมือนกัน
ฉันคิดว่าล้อหลังนั่นขยับได้ เพราะสายโซ่ที่หมุน
ฉันว่าสิ่งที่หมุนสายโซ่ คือ อันใหญ่นี่...
ฉันไม่สน ทิงเกอร์เบลล์ เธอไม่ควรเข้าใกล้บ้านมนุษย์
ถ้าเกิดพวกนั้นเห็นเราล่ะ
เลิกสอดรู้สอดเห็นได้มั้ย นี่มันเรื่องจริงจังนะ
รู้มั้ย วิเดีย ฉันว่านี่คือสิ่งที่ขับเคลื่อนเจ้าสิ่งนี้
เพราะอย่างนี้ นางฟ้างานช่าง ถึงไม่ควรมาที่โลกมนุษย์...
ขอดูหน่อยว่านี่ทำอะไรได้บ้าง
เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า วิเดีย เธอตัวเปียกหมดเลย
อย่าพูดเลย
พ่อคะ พ่อ พ่อ เอาน้ำชากับสโกนออกมาข้างนอกได้มั้ยคะ
เราจะได้ดื่มชาในสวน
- เหมือนปิกนิกเล็กๆ - ไม่ใช่ตอนนี้นะ ลิซซี่
พ่อยังต้องเอาของลง แล้วก็จัดบ้านให้เป็นระเบียบ
พ่อคะ ดูซิ ผีเสื้อสวยจัง
ตายจริง น่าทึ่งอย่างที่สุด
สวยจังเลย ผีเสื้ออะไรคะนี่
ถ้าดูจากเนื้อหุ้มเซลล์ชั้นนอกสุด ต้องเป็น อพาทูรา ไอริส แน่ๆ
แต่ลายปีกไม่เหมือนกันทั้งสองข้าง
แทบเป็นไปไม่ได้
หนูว่าคงเป็นเพราะ เหล่านางฟ้าตัดสินใจว่าจะระบายสีแบบนี้
ลิซซี่ นางฟ้าไม่ระบายสีปีกผีเสื้อหรอก
ก็อย่างที่รู้ นางฟ้าไม่มีจริง
มีซิคะ หลักฐานอยู่นี่ไง
- สีหกเลอะปีกมันไปหมด - จริงๆ นะ ลูก
คนที่มีเหตุผลมองว่า ความเชื่อเรื่องนางฟ้าเป็นเรื่องโง่เง่า
- ปีกมันใหม่มาก - เธอจะทำอะไรน่ะ
รังดักแด้คงอยู่ในทุ่งหญ้า
ทุ่งหญ้าเหรอ พ่อคะ รอก่อน
หนูจะไปที่นั่นพอดี ไปด้วยกันมั้ยคะ
ไม่ใช่ตอนนี้นะ ลิซซี่ พ่อต้องจดบันทึกภาคสนามก่อน
พ่อมีสัมภาษณ์ที่พิพิธภัณฑ์คืนพรุ่งนี้
พ่อจะกลับแล้วเหรอคะ เราเพิ่งมาถึงเอง
พ่อรู้ลูก พ่อขอโทษนะ แต่พ่อจะไม่อยู่แค่วันเดียว
คุณนายเพอร์กินส์จะดูแลลูก แล้วพ่อจะกลับมาทันส่งลูกเข้านอน
- สัญญานะคะ - สัญญาจ้ะ
- งั้นก็ได้ - แบบนั้นซิเด็กดี
ปลอดภัยแล้ว
มาเถอะ วิเดีย
- ฉันบินไม่ได้ ปีกฉันเปียก - จริงด้วย ขอโทษนะ
งั้นเธอคงต้องเดินกลับ
ไม่ต้องห่วง ฉันจะเดินเป็นเพื่อน ที่จริง อาจเป็นเรื่องดีก็ได้
หรือไม่ก็ไม่ดี ฉันคิดว่ารู้แล้วล่ะว่ารถม้าทำงานยังไง
ของเหลวในขวดนั่น คงทำให้มันเคลื่อนที่ได้อย่างราบรื่น
เหมือนเมือกหอยทากไง
ไม่อยากเห็นขนาดของหอยทาก ที่ผลิตเมือกขนาดนั้นเลย ทีแรก...
นี่บ้านเธอนะ นางฟ้าน้อยๆ ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนก็ตาม
ต้องหาอะไรอีกหน่อย
แต่ฉันยังนึกไม่ออก ว่าสายที่มีประกายไฟนั่นทำอะไร
บางทีรถม้านั่นอาจวิ่งได้ด้วยสายฟ้าฟาด
ปีกที่เปียกยังกวนเธออีกเหรอ นี่ วิเดีย ให้ฉันช่วยนะ
ทิงเกอร์เบลล์ บางทีถ้าเธอใช้เวลาทำเรื่องยุ่งๆ น้อยลง
เธออาจไม่ต้องช่วยใครมากแบบนี้
- ความจริงมันเจ็บปวดใช่มั้ย - ดูสิ เราเอามันไปใช้ที่ค่ายได้
เหมาะมากสำหรับต้นแบบรถลาก ที่ฉันกำลังทำอยู่
พนันว่าถ้าเอา 2-3 อันมามัดกันแบบนี้
ฉันต้องสร้างล้อที่แข็งแกร่งมากๆ ได้แน่
ดีนะที่เราเดินมา เพราะไม่อย่างนั้นฉันคงไม่ได้เห็น
วิเดีย กระดุมของเธออยู่ไหน
ทิงเกอร์เบลล์ ฉันไม่ขนขยะมนุษย์กลับไปที่ค่ายหรอก
- ไปกันเถอะ - เร็วเข้า
ยินดีต้อนรับเหล่านางฟ้า
ทิงเกอร์เบลล์ เราไม่ควรเข้าใกล้บ้านมนุษย์
นี่ไม่ใช่บ้านมนุษย์ พวกนั้นตัวโตกว่านี้มาก
อีกอย่าง ป้ายเขียนว่า "ยินดีต้อนรับเหล่านางฟ้า"
เธอคิดว่าใครเขียนล่ะ มนุษย์ไง
จดหมายนางฟ้า
ทิงเกอร์เบลล์ อย่าเข้าไปนะ
ได้โปรดบอกฉันเถอะ ว่าจะไม่เข้าไป เข้าไปแล้ว
ว้าว
ทิงเกอร์เบลล์ อย่ากินนะ อาจเป็นกับดักก็ได้
ไม่เอาน่าวิเดีย มันปลอดภัยทุกอย่าง
จริงเหรอ
- วิเดีย - ไม่ปลอดภัยเท่าไหร่แล้ว ใช่มั้ย
ช่างพยายามดี วิเดีย แต่เธอไม่ทำให้ฉันกลัวหรอก
ให้ตาย น่าทึ่งจริงๆ
เธอไม่รู้ว่าควรหยุดเมื่อไหร่ใช่มั้ย
ไม่นะ ทิ๊งก์ มีคนมา
ประตูเปิดไม่ออก
ไม่เอาน่า วิเดีย เธอเก่งกว่านั้น
- ทิ๊งก์ - อยากรู้จังว่าส่วนนี้ทำอะไร
ทิ๊งก์ ฉันพูดจริงนะ ออกมาเร็ว
อีกแป๊บเดียว อีกแป๊บ
วิเดีย วิเดีย
วิเดีย ไม่เอาน่า เปิดประตูซิ เธอมี...
ไม่นะ นี่ฉันทำอะไรไป
วิเดีย ไม่ตลกแล้วนะ
นางฟ้า
นางฟ้าจริงๆ
พ่อคะ พ่อ
พ่อคะ
- พ่อคะ พ่อ - ว่าไง ลิซซี่
พ่อต้องไม่เชื่อแน่ว่าหนูไปเจออะไร
- ไว้ทีหลังนะ ลิซซี่ - แต่พ่อคะ พ่อ
- พ่อๆ - เดี๋ยวนะ ลูก
- พ่อกำลังยุ่งกับงาน - ค่ะ แต่พ่อคะ
- พ่อ - ลิซซี่ พ่อขอร้องนะ
พ่อต้องจดการค้นพบครั้งสำคัญ ลงในบันทึกภาคสนามของพ่อ
นี่ไง
นั่นมันผีเสื้อที่เราเห็นก่อนหน้านี้เหรอคะ
ใช่ เป็นพันธุ์ที่น่าสนใจทีเดียว ว่ามั้ย
พ่อคงไม่พามันกลับไปลอนดอนนะคะ
แน่นอนอยู่แล้ว คณะกรรมการดูแลทรัพย์สิน ไม่มีวันเชื่อพ่อแน่
ถ้าไม่เห็นด้วยตัวเอง
ทีนี้พ่อแน่ใจว่า ต้องได้เป็นภัณฑารักษ์ที่พิพิธภัณฑ์แน่
อีกอย่าง ในฐานะสมาชิกของวงการวิทยาศาสตร์
พ่อมีหน้าที่ต้องแบ่งปัน การค้นพบสำคัญกับเพื่อนร่วมงาน
พ่อรู้ว่ามันเป็นโชคร้ายสำหรับสัตว์ชนิดนั้น แต่จริงๆ นะ มันไม่ทางอื่น
ลูกรัก ทีนี้ลูกอยากให้พ่อดูอะไร
ช่างเถอะค่ะ
ข้าวโอ๊ตตราเอ็ดวาร์ด
ไปไหนแล้ว
คุณทวิทเชส ไม่นะ ไม่ ออกไปซะ
คุณทวิทเชส
แมวนิสัยไม่ดี อย่านะ อย่าๆ
ไม่ต้องกลัวนะ นางฟ้าน้อย
คุณทวิทเชสทำอะไรเธอไม่ได้ ถ้าเธออยู่ในนี้
แมวนิสัยไม่ดี ออกไปซะ
ทิงเกอร์เบลล์ถูกมนุษย์จับไป
- ไม่ - เกิดอะไรขึ้น เป็นอะไรรึเปล่า
- ปลอดภัยมั้ย - อะไร ทิงเกอร์เบลล์เหรอ
- มีอะไร วิเดีย - ทิ๊งก์บาดเจ็บรึเปล่า
ทิงเกอร์เบลล์เข้าไปในบ้านหลังเล็กๆ ในทุ่งหญ้า แล้วออกมาไม่ได้
ประตูเปิดไม่ออก
จากนั้นมนุษย์คนนี้ก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ แล้วคว้าตัวเธอไป
แต่ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน เราต้องรีบไปช่วยเธอ
งั้นไปกันเลยเถอะ
ซิล เธอคิดว่าพายุใกล้จะผ่านไปหรือยัง
ไม่ ดูเหมือนว่าพายุจะแรงขึ้น
งั้นต้องมีทางอื่นที่จะไปหาทิ๊งก์
เราบินกลางฝนไม่ได้ แล้วน้ำก็ท่วมทุ่งหญ้าแล้ว
เราไม่ต้องบินก็ได้
ถ้าหาใบไม้ใหญ่ๆ แล้วเอาเถาวัลย์มาเย็บเข้าด้วยกัน
แล้วหากิ่งไม้มาปูพื้น
เอาเอคอร์นมาถ่วงน้ำหนัก
เอายางต้นเมเปิ้ลมายา
เธอสองคนพูดเรื่องอะไร
- เราจะสร้างเรือ - เราจะสร้างเรือ
- ขอหัวเห็ดเพิ่ม - ได้เลย
อันนี้มาทางนี้ อันนั้นไปทางโน้น ใช่มั้ย
ใช่เลย บ็อบเบิ้ล
- ใช่ เพิ่มต้นกกตรงนี้ - ขอให้ใช้งานได้เถอะ
เอายางมา จุ่มไปแบบนี้ แล้วก็คนเร็วๆ แบบนี้
เร็วเข้า เร็วๆ หน่อย
แบบนี้ซิ ค่อยคุยกันได้หน่อย
ได้ผล
นี่แหละ
ศรัทธา...
ความเชื่อมั่น...
- แล้วก็ผงพิกซี่ - ผงพิกซี่
เปิดซิ เปิด
สวัสดีจ้ะ
ไม่ต้องกลัวหรอกนะ ฉันใจดีมาก
เธอตัวเล็กจังเลย
ชุดก็เหมือนใบไม้ เธอทำเองเหรอ
ฉันชอบปีกของเธอ เหมือนลูกไม้ที่เปล่งประกาย
ผมเธอคงนุ่มมาก
หิวมั้ย คงไม่หิว ไม่เป็นไร
ฉันก็ไม่ชอบอาหารบางอย่างเหมือนกัน
ขอโทษนะ มารยาทฉันไปไหนหมด
นี่จ้ะ
เดี๋ยวๆ รอก่อน ไม่นะ ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก
ไม่ต้องกลัว ฉันแค่อยากเป็นเพื่อนของเธอ
ฉันจะไม่ทำร้ายเธอจริงๆ ฉันแค่ชอบนางฟ้ามาก
ฉันวาดรูปนางฟ้ามาตลอดชีวิตเลย เห็นมั้ย
รูปนั้นฉันวาดตอนสามขวบ แต่ฉันวาดตัวเขียวนั่นเมื่ออาทิตย์ก่อน
ฉันว่ามันดีขึ้นมาก
ฉันเริ่มใช้สีน้ำที่พ่อให้ฉันมาด้วย
จริงรึเปล่า ที่นางฟ้าบางคนระบายสีปีกผีเสื้อ
ฉันรู้อยู่แล้ว
นี่เป็นภาพวาดที่ฉันโปรด
นี่นางฟ้าแห่งน้ำ
- ดูออกเพราะมีผิวสีน้ำเงิน - สีน้ำเงินเหรอ
นี่ก็นางฟ้าแห่งขนมหวาน อาศัยอยู่ในต้นไม้อมยิ้ม
นางฟ้าทุกคน อาศัยในต้นไม้ที่ทำจากขนมรึเปล่า
จริงเหรอ แล้ววงเวียนของนางฟ้าล่ะ
ฉันได้ยินมาว่า ถ้ามีใครเหยียบเข้าไป
นางฟ้าคนนั้นจะต้อง ให้พรสามประการจากกระเป๋าวิเศษ
แต่ถ้าไม่ทำ พวกนั้นจะกลายเป็นน้ำตาลอร่อยๆ
- แล้วนางฟ้าที่อายุน้อย... - เดี๋ยวก่อน
- ต้องพยายามเปลี่ยนพวกเขากลับเป็น... - เธอไปเอาเรื่องพวกนี้มาจากไหน
เธอส่งเสียงเหมือนระฆังเล็กๆ เวลาพูด
นางฟ้าพูดกันแบบนี้เอง
เธอว่านางฟ้าของฉันเป็นยังไง บ้านนางฟ้าของฉันด้วย
เละเทะไปหน่อย
- เธอเป็นคนสร้างมันเหรอ - ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดอะไร
ฉันเป็นคนสร้างบ้านนางฟ้ารึเปล่าน่ะเหรอ ใช่ ฉันเองแหละ เธอชอบมั้ย
ประตูเปิดไม่ออก
เธอเองก็ชอบสร้างใช่มั้ย
อะไรนะ นั่นชื่อเธอเหรอ ทิงเกอร์ใช่มั้ย
เบลล์ เธอชื่อเบลล์
ทิงเกอร์เหรอ เบลล์
ทิงเกอร์เบลล์ใช่มั้ย ทิงเกอร์เบลล์
ชื่อน่ารักจังเลย ทิงเกอร์เบลล์ ฉันชื่อลิซซี่
นางฟ้าทำเสียงเหมือนกันรึเปล่าเวลาพูด
เธอหัดเป็นนางฟ้าได้ยังไง ต้องไปโรงเรียนนางฟ้ารึเปล่า
ลิซซี่ ลิซซี่ ลูกคุยกับใครน่ะ
นางฟ้าของหนูค่ะ
ดีจังเลยลูก พ่อมีอะไรมาให้ พ่อว่าลูกต้องชอบแน่
นี่เป็นบันทึกภาคสนามเก่าๆ ของพ่อ
พ่อเลือกเล่มที่จะทำให้ลูก ตื่นเต้นที่สุดมาให้
เล่มที่เกี่ยวกับก้อนหินและแร่ธาตุ ก็น่าสนใจทีเดียว
- มีบันทึกภาคสนามเกี่ยวกับนางฟ้ามั้ยคะ - ไม่มีหรอก ลิซซี่
หนังสือแบบนี้อิงมาจากข้อเท็จจริง และการค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์
ซึ่งตรงข้ามกับตุ๊กตากับภาพวาดของลูก
แค่เพราะพ่อไม่เคยเห็น ไม่ได้แปลว่านางฟ้าไม่มีอยู่จริงนะคะ
ลิซซี่ เราเชื่อเพราะเราเห็น ถ้าไม่มีหลักฐาน มันก็เป็นแค่นิทานนางฟ้า
นี่คือบันทึกภาคสนามเล่มเปล่า ลูกมีพรสวรรค์มาก ลูกรัก
พ่อแน่ใจว่าลูกจะสามารถบันทึก การค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์ของลูกเอง
ค่ะ พ่อ
ถ้ารอยรั่วนี่เป็นสิ่งสมมติก็ดีซิ
ทิงเกอร์เบลล์ ออกมาได้แล้วจ้ะ
ฟังนะลิซซี่ ขอบคุณ ที่ให้ดูของสะสมของเธอ แต่ฉันควรจะ...
อยากกลับแล้วเหรอ
ฉันอยากให้เธออยู่จังเลย
ฉันเสียใจนะ ลิซซี่
ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ
ครั้งนี้คงเป็นการบอกลา
เป็นอะไรไป เธอบินกลางฝนไม่ได้เหรอ
เธอจะอยู่จนกว่าฝนจะหยุดก็ได้
ฉันจะพาเธอเที่ยวในห้อง เธอจะเล่นกับของเล่นก็ได้
เราต้องสนุกกันแน่ๆ
- ผ่านช่วงน้ำตื้นแล้ว - รับทราบ กางใบหลัก
กางใบหลัก
- ลดใบ - ลดใบ
- มีของใหญ่ขวางข้างหน้า บังคับยาก - บังคับยาก บังคับยาก
ฉันจำรถม้านั่นได้ ตรงไป
- รับทราบ คุณวิเดีย ปฏิบัติครับ - หวังว่าทิ๊งก์จะปลอดภัย
ใครจะรู้ว่าเกิดเรื่องแย่ๆ อะไรกับเธอตอนนี้
นางฟ้าก็ชินกับชีวิตแบบนี้ได้
วิเศษใช่มั้ย ทุกอย่างในนี้ ขนาดเหมาะกับตัวเธอเลย ทิงเกอร์เบลล์
นั่นน้ำหอม กลิ่นเหมือนดอกไม้
ตุ๊กตาของฉัน ตอนนี้ควรเข้านอนได้แล้ว
เธออายุเท่าไหร่ ฉันเก้าขวบ
เธอชอบบ้านตุ๊กตาของฉันมั้ย พวกนางฟ้าอยู่ในบ้านรึเปล่า
บ้านของนางฟ้าทำมาจากอะไร
นั่นเตา แต่ใช้งานจริงๆ ไม่ได้หรอก
เธอชอบกินอะไร นอกจากขนมหวานแล้วน่ะ
ฉันอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับนางฟ้าจริงๆ
เยี่ยมมาก
"การค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์เรื่องนางฟ้า"
การค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์เรื่องนางฟ้า
โอเค สีโปรดของเธอคือสีอะไร
ฉันก็ชอบสีเขียวเหมือนกัน
ฉันน่าจะเริ่มตั้งแต่จุดเริ่มต้น นางฟ้ามาจากไหน
เธอเกิดที่ไหน
เรื่องนั้นค่อนข้างซับซ้อนเพราะ...
เด็กทารก ตอนที่หัวเราะครั้งแรก...
นางฟ้า...
ใช่ แป๊บนึงนะ
เธอเคยเป็นเด็กทารกหน้าตาตลกๆ เหรอ
ทารก
หัวเราะเหรอ
หนึ่ง
ครั้งแรกใช่มั้ย
เมื่อทารกหัวเราะเป็นครั้งแรก นางฟ้าก็เกิดขึ้นมา
เหลือเชื่อ
ลิซซี่ นี่แค่จุดเริ่มต้น
ฉันคงรู้มานาน
นางฟ้าแห่งสวน ช่วยต้นหญ้าให้เติบโต
ฝันนี้อาจเป็นจริง
ยังรู้สึกแปลกใหม่
ที่ได้อยู่กับเธอ
นางฟ้าแห่งสัตว์ ช่วยสัตว์ที่บาดเจ็บ
ไม่อยากเชื่อสายตา
โลกนี้กลับมีชีวิตชีวา
ดอกไม้ผลิและหน้าร้อน ความรักและเสียงหัวเราะ
นางฟ้าแห่งแสงเนรมิตสายรุ้ง
เราจะสุขนิรันดร์
และสุกสว่างกว่าที่เคยคิดไว้
นางฟ้าแห่งสวนช่วยระบายสีดอกไม้
เพราะเธอสอนให้ฉันศรัทธา
เหยี่ยวคือศัตรู
- ว่องไว - น่ากลัว - ดุร้าย
นางฟ้าแห่งน้ำ - วางหยดน้ำไว้บนใยแมงมุม
มากกว่าเห็นเป็นสิ่งสมมติ
เนรมิตคลื่นในลำธาร
ฉันจะสร้างศรัทธาอีกครั้ง
หวังว่ามันคงไม่จบสิ้น
เราอาจได้เป็นเพื่อนกัน
ตอนนี้ทุกอย่างที่ฉันรู้ ทุกอย่างที่ฉันรู้
ฉันจะไม่มีวันปล่อยไป ไม่มีวัน
ดอกไม้ผลิและหน้าร้อน ความรักและเสียงหัวเราะ
เราจะสุขนิรันดร์
และสุกสว่างกว่าที่เคยคิดไว้
ขนาดจริง
เพราะเธอสอนให้ฉันศรัทธา
เอาละ ทุกคน ฟังทางนี้
ถนนสายนี้จะพาเราตรงไปยังบ้านของมนุษย์
เธอว่าจากถนนไปถึงบ้านนี่ไกลแค่ไหน
ไม่ไกลเท่าไหร่หรอก ที่ต้องถามคือน้ำท่วมขนาดไหน
พูดได้ดี
ฉันจะมองโลกในแง่ดีไว้ก่อน
- อีกไม่นานเราก็จะเจอทิ๊งก์ - ฉันก็คิดเหมือนเธอ ซิล
เกือบถึงแล้ว
ดูซิ เร็วขึ้นแล้ว
รู้สึกมั้ย ว่าเรือแล่นเร็วขึ้น
พวกเรา เรากำลังตรงไปยังน้ำตก
อุแม่เจ้า เราต้องเลี้ยวกลับ
ผ่อนใบ เตรียมเปลี่ยนทิศ
- อะไรนะ - อะไร
ผ่อนใบ เตรียมเปลี่ยนทิศ
- อะไรนะ - เขาพูดว่าอะไร
ผ่อนเชือก แล้วหันใบเรือ
- ไม่นะ - ระวัง
คนตกน้ำ
บังคับลำบาก บังคับลำบาก
หันเรือ หันเรือกลับ
พวกเราจะลอยไปนอกแม่น้ำแล้ว
ไม่เป็นไร เราต้องการนิดเดียว
- โรเซ็ตต้า จับเท้าฉันไว้ - อะไร
จับไว้ เรากำลังหล่นลงไป
ไม่นะ
ยึดไว้แน่นๆ
- ใครรอดมาบ้าง - ไม่ใช่ฉันแน่
ฉันก็ไม่รอด หาชีพจรไม่เจอ ไม่มีชีพจร
จะบอกให้ ฉันไม่... ไม่เป็นไร
โทษที
ดูเหมือนว่าเราต้องเดินจากที่นี่
- แต่... เดินไปไหน - เราอาจอยู่ที่ไหนก็ได้
ทุกอย่างดูเหมือนกันหมดจากข้างล่างนี่
ไม่มีทางรู้เลยว่าจะไปทางไหน
แคล๊ง นายได้ไอ้นั่นมาจากไหน
ไม่รู้ซิ บนพื้นนี่แหละ ของเธอเหรอ
ฉันรู้ว่าเราอยู่ที่ไหน
ทิงเกอร์เบลล์ น่าทึ่งมากเลย ขอบคุณมาก
ฉันไม่รู้มาก่อนเลย ว่านางฟ้ามีหน้าที่เปลี่ยนแปลงฤดู
ฉันนึกว่ามันเกี่ยวข้องกับแกนของโลก
- ที่หมุนตามพระอาทิตย์ - เราอยากให้พวกเธอคิดแบบนั้น
ฉันว่าเราครอบคลุมทุกอย่างแล้ว หวังว่าพ่อฉันคงทึ่ง
ทีนี้ก็ตอนจบ
ดินแดนนางฟ้าทั้งหมด พิกซี่ ฮอลโล่ว์
สำเร็จ ทิงเกอร์เบลล์ ฉันอยากให้พ่อเห็นเร็วๆ จัง
ทิงเกอร์เบลล์ เป็นอะไรรึเปล่า ทิงเกอร์เบลล์
ขอโทษที เอาไปให้พ่อเธอดูเถอะ
ดูเหมือนฝนซาลงนะ
ตอนนี้เธออาจกลับบ้านไปหาเพื่อนๆ ได้แล้ว
สิ่งนี้อาจช่วยเธอได้
ใช่
ช่างเป็นนักสร้างที่ฉลาดจริงๆ
ดูแลตัวเองนะ
ฉันไม่มีวันลืมเธอแน่ ทิงเกอร์เบลล์
รีบไปเถอะ ฝนอาจพักช่วงไม่นาน
ลาก่อน
ฉันก็จะไม่มีวันลืมเธอ ลิซซี่
- พ่อคะ ดูซิ - ไม่ใช่ตอนนี้ ลิซซี่
ตอนนี้พ่อกำลังยุ่งมาก
หนูทำเป็นพิเศษเพื่อพ่อนะคะ เหมือนบันทึกภาคสนามของพ่อเลย
- เต็มไปด้วยข้อเท็จจริงมากมาย - ใช่ๆ ฟังดูดีจัง
แต่พ่อกำลังอยู่ระหว่างความวิบัติตรงนี้
พ่อยังดูตอนนี้ไม่ได้
- แต่พ่อคะ นี่คือบันทึกภาคสนาม แล้วหนู... - พ่อไม่มีเวลา
พ่อต้องหาทางจัดการกับรอยรั่วนี่
ก่อนมันจะทำลายงานของพ่อ
- พ่อจะดูได้เมื่อไหร่คะ - ไม่รู้ซิ ไว้ก่อนละกัน
พ่อพูดแบบนี้ตลอด
ทิงเกอร์เบลล์
เธอกลับมา ฉันดีใจที่ได้เจอเธอนะ
ทิงเกอร์เบลล์ พ่อยังไม่มีเวลาดูบันทึกภาคสนาม
ฉันคิดว่าฉันช่วยได้นะ
วิเดีย แน่ใจนะว่ารู้ว่าไปทางไหน
แน่ใจ ทิงเกอร์เบลล์กับฉันเดินผ่านตรงนี้ ฉันต้องหาถนนให้เจอ
ถนนเหรอ ถนนอะไร
ถนนนั่นไง
นั่นไม่ใช่ถนน แม่น้ำโคลนต่างหาก
งั้นเราคงต้องหาสะพาน
หรือไม่ก็กระโดดลงไปเลย
ไม่ลึกหรอก เราเดินข้ามไปได้
ไม่ล่ะ ฉันไม่ชอบโคลน
- แต่เธอเป็นนางฟ้าแห่งสวนนะ - ไม่น่าเชื่อใช่มั้ย
- โรเซ็ตต้า - โรเซ็ตต้า
ตกลง ก็ได้ กำลังไป
มันแหยะๆ อะไรน่ะ
เธอลงไปติด
ฉันออกจากที่นี่ไม่ได้
เอาละๆ
ใครส่งอะไรมาให้คว้าไว้ที
- ได้เลย แคลงกี้ เครื่องมือช่วยชีวิต - ได้บ็อบเบิ้ล ไว้ใจเราได้
โอเค ลองดูหน่อย
รู้สึกมั้ย เริ่มหลุดออกมาแล้ว
ฉันว่าไม่นะ
- เร็วเข้าซิ - ดึงๆ
ดึง
หวัดดี มีใครอยู่มั้ย
มีมั้ย
- คว้าไว้ เร็วเข้า - ล้อเล่นรึเปล่า
เชื่อสิ จับไว้แน่นๆ
ช่างเถอะ
เรามี...
- เครื่องมือช่วยชีวิต - นายทำให้ฉันตกใจแทบแย่
เราพลาดอะไรไปรึเปล่า
"โอ ช่างเป็นการเลี้ยงน้ำชาที่วิเศษมาก ฉันประทับใจจริงๆ"
จากนั้นฉันก็พูดว่า "ขอบใจจ้ะ ทิงเกอร์เบลล์
"เธอช่างใจดีจริงๆ"
ยกนิ้วก้อยขึ้น แบบนี้
นี่แหละวิธีจัดงานเลี้ยงน้ำชาที่ถูกต้อง
ราตรีสวัสดิ์ ลิซซี่
แล้วเราก็...
ไปนอนดีกว่า
วันหนึ่งๆ มีเวลาไม่พอเลย
อรุณสวัสดิ์ ทิงเกอร์เบลล์ เมื่อคืนหลับสบายมั้ย
ที่จริง ฉันไม่ได้นอนเลย แต่ไม่เป็นไรหรอก
เธอน่าจะลงไปหาพ่อข้างล่างนะ
- ลิซซี่ - คะ พ่อ
สวัสดีลูก ดูเหมือนรอยรั่วจะหยุดแล้ว
พ่อแค่อยากดูให้แน่ใจว่าในนี้ไม่เป็นไร
ค่ะ ไม่เป็นไร ไม่มีรอยรั่วเลยค่ะ
แปลกจัง เหมือนมันอุดตัวเองงั้นแหละ
ข้างนอกฝนก็ยังตก
พ่อนึกไม่ออกจริงๆ ว่าเป็นแบบนี้ได้ยังไง
คงต้องมีคำอธิบายที่พ่อนึกไม่ออก
หนูแน่ใจว่าเดี๋ยวพ่อก็นึกออกค่ะ
- ไปกันเถอะ - ไปที่ห้องทำงานพ่อเถอะ
พ่อมักคิดเรื่องต่างๆ ได้ดีที่นั่น ขอให้โชคดีนะคะ
- ได้ เล่นดีๆ นะ - แน่นอนค่ะพ่อ บายค่ะ
เกือบไปแล้ว
เธอทำอะไรน่ะ นี่เป็นโอกาสของเธอแล้วนะ
เพราะอย่างนี้เธอถึงซ่อมรอยรั่วเหรอ
พ่อจะได้มีเวลาให้ฉันมากกว่านี้ใช่มั้ย
ฉันอยากเอาบันทึกให้พ่อดูจริงๆ
โอเคๆ งั้นฉันไปนะ
พ่อคะ ในเมื่อพ่อมีเวลา
หนูเอางานวิจัยวิทยาศาสตร์ของหนูให้พ่อดูนะ
- ผีเสื้อหายไปแล้ว - อะไรนะคะ
ผีเสื้อ อพาทูรา ไอริส ที่มีลายปีกแปลกๆ
พ่อจะเอาไปแสดงที่พิพิธภัณฑ์คืนนี้
มันเป็นโอกาสสำคัญของพ่อ ตอนนี้มันไม่อยู่แล้ว
- อลิซาเบธ ลูกปล่อยมันไปรึเปล่า - เปล่าค่ะ
พ่อไม่ได้ปล่อยมันไป
ในเมื่อไม่มีคนอื่นในบ้านนี้
มีการอธิบายที่สมเหตุสมผล อย่างเดียวเท่านั้น
- ต้องเป็นลูกแน่ - หนูไม่ได้ทำนะคะ พ่อ
พ่อจะให้โอกาสลูกอีกครั้ง บอกความจริงมา
หนูจะบอกก็ได้ แต่พ่อไม่เชื่อหนูแน่
งั้นก็กลับไปที่ห้อง สาวน้อย พ่อผิดหวังในตัวลูกมาก
ฉันกำลังคิดว่าถ้าทิ๊งก์อยู่ที่นี่
- มันคงไม่เงียบแบบนี้ - พูดใหม่ได้นะ
โอเคๆ ฉันคือใคร
เงาแบบนั้น
เหมือนนางฟ้างานสร้างตัวน้อยนั่นเลย
ใช่ ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอถูกจับไป
ใช่ เหมือนไม่ใช่ทิ๊งก์เลย ที่ถูกจับไปโดยไม่ระวังแบบนี้
- สงสัยจังว่าเกิดอะไรขึ้นแน่ - เดี๋ยวก็ได้รู้
ใช่ ทุกย่างก้าวที่เราเดิน ทำให้เราเข้าใกล้ทิงเกอร์เบลล์เข้าไปทุกที
เธอจะเล่าให้เราฟังว่าเกิดอะไรขึ้น
ฟังนะ มีบางอย่างที่ทุกคนควรรู้
การที่ทิงเกอร์เบลล์ถูกจับ เป็นความผิดของฉันเอง
ฉันปิดประตูใส่ทิงเกอร์เบลล์ เพื่อสอนให้เธอได้บทเรียน
ฉันพยายามช่วยเธอออกมา แต่ประตูเปิดไม่ออก
ฉันพยายามแล้วแต่ทำไม่ได้ ตอนนี้ฉันยังทำให้เราทุกคนอยู่ในอันตราย
ฉันขอโทษจริงๆ
ที่รัก ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก
เราทุกคนรู้ดีว่า ทิ๊งก์หาปัญหามาให้ตัวเองได้อยู่แล้ว
ฉันกลัวยิ่งกว่าเวลาที่คิดว่าจะเป็นยังไง ถ้าเธอไม่อยู่ที่นั่น วิเดีย
ฉันไม่รู้จะพูดยังไง
- เอาเป็นว่า ศรัทธา... - ความเชื่อมั่น
- และ... - และ...
และผงพิกซี่
- และผงพิกซี่ - และผงพิกซี่
เอื้อมถึงมั้ย แคลงกี้
- เกือบแล้ว อีกนิดเดียว - มานี่ ฉันเอง
เห็นอะไรมั้ย
ไม่เลย มีตึกใหญ่ขวางอยู่
ตึก นั่นแหละบ้าน นี่แหละ แคลงกี้ เรามาถึงแล้ว
- มีอะไรเหรอ - บ้านไง ถอยไป
- โทษที - ขาฉันชา
ไม่สำคัญหรอกว่าฉันจะพูดอะไร พ่อไม่มีวันเชื่อ
ฉันขอโทษนะ ลิซซี่
ฉันดีใจที่เธออยู่ที่นี่
เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
ฉันอยากเป็นนางฟ้าเหมือนเธอจัง
ฉันจะได้ช่วยให้ดอกไม้เบ่งบาน คุยเล่นกับสัตว์
แล้วบินเล่นไปกับนางฟ้าคนอื่นๆ ตลอดเวลา
คงสนุกดี
เราจะไปไหนเหรอ
ข้างบนนั่นมีอะไร
ฉันจะเอาไปเสนอพิพิธภัณฑ์คืนนี้
ตอนนี้ผีเสื้อก็ไม่อยู่แล้ว
ตายแล้ว ฉันบินได้
ดูซิ ฉันเป็นนางฟ้า
ปลอดภัย
- โทษที - ระวังหน่อย
- นั่นหูฉัน - ขอโทษนะ
- โทษที - นั่นจมูก ระวังหน่อย
- ขอโทษ - มองไม่เห็น
เอาละ ทิงเกอร์เบลล์อยู่ข้างบน เด็กนั่นจับเธอไว้ในกรง
ในกรงเหรอ
แล้วก็มีมนุษย์ตัวโตอยู่ในบ้านด้วย
เขาไม่ชอบสิ่งมีชีวิตที่มีปีก เขาตรึงมันไว้ในกล่องแสดง
- เยี่ยม มีอะไรอีกมั้ย - มี แมว
แมว แมวอะไร
- แมวตัวนั้นไง - แมวนั่น
ฟอว์น เธอเป็นนางฟ้าแห่งสัตว์ เราควรต้องทำยังไง
- ฟอว์น - บินหนี
- ปีกเราเปียก - ใครจะรู้ว่ามันจะแห้งเมื่อไหร่
โอเค งั้นวิ่ง
- แคล๊ง - เร็วเข้า
- แคล๊ง - ไม่เป็นไร
เรายังต้องไปที่บันได ใครมีความคิดดีๆ บ้างมั้ย
ถ้าเราสร้างสะพานหรืออะไรแบบนั้นได้ก็คงดี
- ใช่เลย สะพาน - พวกเรา
- สะพานทำจากอะไร - พวกเรา
แคล๊ง นายนี่อัจฉริยะจริงๆ
ไม่เท่าไรหรอก
เอาละ ลงมือเลย
- ต้องใช้จานเพิ่ม - ส่งมาเลย แคลงกี้
ได้เลย จานมาแล้ว
พร้อมรับเพิ่มนะ หวัดดี
ข้างหลังนี่แย่แล้ว
ไม่นะ ไม่ๆๆ ขอร้องละ
ถอยไป
ถอย
โรเซ็ตต้า นั่นใช่สิ่งที่ฉันคิดรึเปล่า
ใช่เลย ขนมแมว
เธอไปช่วยทิ๊งก์ เราจัดการแมวเอง
เข้าใจแล้ว
- ลิซซี่ - มาแล้วค่ะ พ่อ
- ลิซซี่ - พ่อคะ มีอะไรให้ช่วยมั้ย
- เกิดอะไรขึ้นในนั้น - ไม่มีอะไรค่ะ
ไม่มีอะไรเหรอ เสียงโครมครามเหมือนช้างทั้งฝูง
ดูห้องนี่ซิ เหมือนพายุไซโคลนบุกเลย
- ไม่แย่ขนาดนั้นหรอกค่ะ - ไม่แย่เหรอ
หนังสือกองเต็มพื้น ของเล่นก็กระจายไปทั่ว
แล้วผ้าม่านก็ขาดด้วย อะไรกันเนี่ย
แล้วรอยเท้าลูกขึ้นไปอยู่บนเพดานได้ยังไง
มันเกินไป
อาละวาดขนาดนี้ พ่อรับไม่ได้
แต่หนูไม่ได้อาละวาด
งั้นมันเป็นแบบนี้ได้ยังไง คราวนี้พ่อขอความจริง
ถึงหนูจะพูดความจริง พ่อก็ไม่เชื่อ
อลิซาเบธ พูดความจริงมา
หนูบิน นางฟ้าสอนหนูบิน
ให้ตายซิ นางฟ้าที่ลูกคิดขึ้นมาทำแบบนี้เหรอ
ลูกต้องเลิกเรื่องไร้สาระแบบนี้ได้แล้ว
มันไม่ใช่เรื่องไร้สาระนะคะ พ่อ มันคือความจริง
ลูกมีนางฟ้าจริงๆ อยู่ในห้องงั้นเหรอ
ค่ะ หนูพิสูจน์ได้
ดูที่งานค้นคว้าที่เราทำซิคะ
อลิซาเบธ นี่คือสิ่งที่ลูกทำเหรอ
บันทึกภาคสนามมีไว้บันทึกข้อเท็จจริง ไม่ใช่นิทานนางฟ้า
แต่พ่อคะ นี่คือข้อเท็จจริง
พ่อไม่เข้าใจเรื่องงี่เง่าแบบนี้ ลิซซี่ ลูกเป็นคนเก่ง
- ทำไมทำเสียเปล่าแบบนี้ - ทำไมพ่อถึงไม่เชื่อหนู
พ่อเชื่อสิ่งที่เป็นจริง
และถึงเวลาแล้วที่ลูกก็ต้องทำเหมือนกัน
พ่อคะ เดี๋ยว
พ่อรู้ว่ามันยากที่ลูกจะเข้าใจ
แต่เรื่องทั้งหมด คือสิ่งที่ลูกจินตนาการขึ้นมาเอง
- ไม่ค่ะ มันเป็นเรื่องจริง - อลิซาเบธ เราจะไม่คุยเรื่องนี้แล้ว
แต่พ่อคะ
มัน...
เห็นมั้ย หนูบอกแล้ว นางฟ้าน่ะมีจริง
ไม่เป็นไรค่ะ เธอไม่ทำอะไรพ่อหรอก
วิเศษมาก
ปีกของเธอสวยมั้ยคะ
คล้ายกับ อพอยเดีย ไม่ซิ โอโดนาทา
ดูสัดส่วนลำตัวกับประกายแสงซิ
- น่าทึ่งมาก - วิเศษใช่มั้ย
เหมือนเป็นวิวัฒนาการผ่าเหล่า อะไรสักอย่าง
เธอไม่ใช่แมลงนะ เธอเป็นคน
- ใช่ - ทิงเกอร์เบลล์
นี่จะต้องเป็นการค้นพบแห่งศตวรรษ
ทิ๊งก์ ระวัง
- วิเดีย - ถอยไป
พ่อต้องไปที่พิพิธภัณฑ์ทันทีเลย
พ่อคะ อย่า
ได้โปรดเถอะค่ะ พ่อ รอก่อน
- อย่าทำแบบนี้ - ลิซซี่ พ่อไม่มีเวลา
คณะกรรมการจะรอถึงสามทุ่มเท่านั้น
กลับไปในบ้านซะ
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวคุณนายเพอร์กินส์ก็มาแล้ว
ทิงเกอร์เบลล์ ฉันขอโทษ
พ่อฉันพาเพื่อนเธอไปในเมือง
- ก้าว ก้าว ก้าว - ก้าว ก้าว ก้าว
- ทิงเกอร์เบลล์ - ทิงเกอร์เบลล์
ดูเพื่อนๆ เธอซิ
- เร็วเข้า - แบบนั้นซิ เจ้าแมวนิสัยดี
ฟังนะ พ่อของลิซซี่จับวิเดียไว้ในขวดโหล ตอนที่เธอพยายามช่วยฉัน
- เราต้องรีบไปช่วยเธอ - เอาอีกแล้ว
- แล้วจะไปที่นั่นยังไง - ใช่ ฝนก็ยังตกอยู่
เราอาจบินกลางฝนไม่ได้ แต่ฉันรู้จักคนที่ทำได้
ฉันกลัวจังเลย ทิงเกอร์เบลล์
บินอยู่ในห้องตัวเองมันก็อย่างหนึ่ง แต่จะให้บินไปถึงลอนดอน
ง่ายแบบนั้นเลยเหรอ
โอเค ฉันจะทำตัวกล้าหาญ
เอาละ เหล่านางฟ้า เราต้องใช้ผงพิกซี่เท่าที่จะหาได้
เด็กคนนี้ต้องเดินทางไกล
ทุกคนขึ้นเครื่อง
พร้อมมั้ย
ขอให้ได้ผลนะ
ขอโทษนะ เหล่านางฟ้า
ระวังด้วย
สวัสดีค่ะ คุณนายเพอร์กินส์ บายค่ะ คุณนายเพอร์กินส์
บายจ้ะที่รัก บินกลับมาไวๆ นะ
เป็นความคิดที่ดีนะ
ขอโทษนะ
หลีกไป
อยู่นั่นไง
ทิงเกอร์เบลล์ ฉันตามไม่ทัน พ่อฉันไปเร็วเกิน
ทิ๊งก์ ทิงเกอร์เบลล์ อย่า
ไม่นะ ไม่นะ ไม่เอา
เร็วเข้าซิ ขอให้พวกเขายังอยู่
- พ่อคะ - อะไรเนี่ย
พ่อ หยุดค่ะ อย่าพาเธอเข้าไปในนั้น
เป็นไปไม่ได้
ลิซซี่ ลูกลอยอยู่
ค่ะ
ทำได้ยังไง ลูกทำได้ยังไง
เพื่อนๆ หนูทำให้หนูดู
พ่อไม่เข้าใจ
พ่อไม่ต้องเข้าใจหรอกค่ะ
แค่ขอให้เชื่อ
พ่อเชื่อ
พ่อคะ
ลิซซี่พ่อขอโทษ ขอโทษจริงๆ
พ่อจะไม่สงสัยลูกอีก
วิเดีย
- กลับบ้านเถอะค่ะ พ่อ - ยังไงล่ะ
คิดแต่เรื่องดีๆ
- ยกแขนแล้วก็เตะขา - ระวัง
พ่อคิดว่าเริ่มชินแล้วนะ ไชโย พ่อบินได้
- พ่อกำลังบินค่ะ พ่อทำได้แล้ว - พ่อเริ่มชินแล้ว อีกแป๊บหนึ่ง
มีอย่างหนึ่งที่พ่ออยากทำมาตลอด ตามพ่อมา
- หวัดดีทิ๊งก์ - หวัดดี วิเดีย
เคยไปงานเลี้ยงน้ำชามาก่อนมั้ย
เคย สนุกดีนะ
- ต้องทำยังไงล่ะ - ง่ายมาก แค่หยิบมันขึ้นมา
- แบบนี้เหรอ - ใช่ แล้วก็ยกถ้วยขึ้น
- เข้าใจแล้ว - ยกนิ้วก้อยขึ้น แบบนี้
จากนั้นก็พูดว่า "ขอโทษนะคะ คุณ ขอน้ำชาสักนิดได้มั้ยคะ"
แน่นอนค่ะ คุณเบลล์ ชาใหม่สด
แน่นอนว่าคุณก็ต้องได้ด้วย นี่คืองานเลี้ยงน้ำชานะ
คุณกริฟฟิธส์ ขอผมสักถ้วยได้มั้ย
แน่นอนค่ะ คุณด็อกเตอร์
- ฉันยินดีค่ะ - ขอบคุณครับ
- น้ำตาลกี่ก้อนดีคะ ก้อนเดียวหรือ 2 - ผมขอ 3 เลยครับ
พ่อคะ
ขอบคุณ
- สนุกใช่มั้ยคะ พ่อ - พ่อนึกอะไรที่สนุกกว่านี้ไม่ออก
ถึงแม้การตีระฆังบิ๊กเบนจะใกล้เคียง
- อุแม่เจ้า - เลิศมาก
ไม่ต้องคิดเลย
ถึงไหนแล้วนะ ใช่
"เหล่านางฟ้ามีความสามารถวิเศษมากมาย พวกเขาคุยกับสัตว์ได้
"ทำให้ดอกไม้เบ่งบาน เนรมิตไออุ่นในฤดรู้อน"
ลิซซี่ ภาพนี้สวยจัง
"บางคนก็สร้างเครื่องกลเล็กๆ น้อยๆ ได้อย่างเฉลียวฉลาดที่สุด"
ทิ๊งก์ ในที่สุดเธอก็หาของให้ซ่อมจนได้
ก็คงอย่างนั้น
"พวกเขาเปลี่ยนฤดูกาล และช่วยธรรมชาติหลายอย่าง
"แต่ความสามารถพิเศษสุด ที่นางฟ้าจะมีได้ คือการเป็นเพื่อน"
สายลมพัดโชยเมฆลอย
มีถ้อยจำนรรจ์อยากเอ่ย
ไม่อยากให้วันสิ้นสุดลง
ยามฤดรู้อนมาเยือน
ไม่เคยเห็นฟ้าสวยแบบนี้
สดสีประกายกระจ่างทบทวี
ืร่นฤดีเพียงแค่ได้อยู่เคียง
ยามฤดรู้อนมาเยือน
จับมือฉันไว้แล้วโบกบิน
อย่าเอ่ยคำลา
ข้ามผ่านฟ้ากว้าง
ทิ้งโลกไว้ข้างหลัง
ฉันจะไม่เป็นไร
หากเธออยู่เคียงกาย
ดอกไม้ผลิและหน้าร้อน ความรักและเสียงหัวเราะ
เราจะสุขนิรันดร์
และบินสูงกว่าที่เคยคิดไว้
เพราะเธอสอนให้ฉัน
ศรัทธา
ดาวน้อยระยิบระยับ
ฉันรู้ว่าเธอคือใคร
เธอไม่เคยห่างไกล
เราจะไม่ไกลห่าง
สายตาของฉันิวบวับ
จุดประกายให้ฟ้าคืนนี้
ดอกไม้ผลิและหน้าร้อน ความรักและเสียงหัวเราะ
เราจะสุขนิรันดร์
และบินสูงกว่าที่เคยคิดไว้
เพราะเธอสอนให้ฉัน
ศรัทธา
ในตัวเอง
ดอกไม้ร่วงและหน้าหนาว ความรักและเสียงหัวเราะ
เราจะสุขนิรันดร์
และบินสูงกว่าที่เคยคิดไว้
เพราะเธอสอนให้ฉัน
ศรัทธา
ใช่
จับมือฉันไว้แล้วโบกบิน
อย่าเอ่ยคำลา