DE BEROEPS
Aangepast en verbeterd door BuStEl www.frenchmoviesubs.eu - 2021
...het is daarom blijkbaar evident dat, toen de verdachte,
Josselin Beaumont, in Malagasy arriveerde op de 14de
mei, hij het plan had een aanslag te plegen op het leven
van kolonel Njala, President van de republiek Malagasy.
Mijnheer de President, het is moeilijk te geloven dat de verdachte beweert
op eigen initiatief te hebben gehandeld.
U geeft toe naar Malagasy te zijn gekomen met
het enkele doel President Njala te vermoorden?
Ja, meneer President.
Bent u zich ervan bewust hoe betreurenswaardig zo'n misdaad is?
Ja, meneer President.
En u heeft zich niet politiek laten manipuleren?
Begrijpt U, Josselin Beaumont,
dat ik met uw straf een voorbeeld zal moeten stellen?
Verdachte, beantwoordt u de vraag van de advocaat-generaal!
Verdachte, gaat u staan!
De verdachte is door de hitte onwel geworden.
De zitting is tot nader order opgeschort.
Nee, nee, nee, nee!
Dat niet meer!
Jullie maken mij gek met dat spul!
Hé, wat is er nou met je?
Vooruit nou.
Doe nou niet zo moeilijk, kom op.
Ik wil dat spul niet meer!
Zie je wel?
Wees redelijk, kom eens hier.
Goed zo!
Doe hem zijn kleren weer aan.
Laat hem gaan, nu.
Zo, meneer Beaumont...
Perfect, uitstekend.
Laten we verder gaan waar we werden onderbroken.
Ik zal met uw straf een voorbeeld moeten stellen.
Ja, meneer President.
Zo is dat, goed!
Denkt u dat u een voorbeeldstraf verdient?
Ja, meneer President.
Maak drie kopieen voor me, een voor de staf van de President,
een voor Matignon en een voor Kolonel Martin,
dan kunnen al onze vrienden het af en toe eens lezen.
Ja, meneer President.
We berichten u live vanuit de rechtbank,
waar het proces tegen Josselin Beaumont gaande is.
Het schijnt dat alleen nog gratie van de President...
deze terrorist kan redden van de doodstraf.
Alles hangt af van het oneindige mededogen van zijne Excellentie.
Als we de sympathie van de Fransen voor ons willen
winnen, dan moet Beaumont een erg ziek man zijn,
dus moeten we hem nog het een en ander bijbrengen.
Staan, ga staan, varken!
Sta op!
Jij klootzak!
Schiet op, kom naar buiten, ze komen eraan!
De soldaten komen dichter bij!
Vooruit, verdwijn!
Niet hier blijven!
Schiet op, daar zijn ze al.
- Klaar? - Bijna.
Ze komen al steeds meer dichterbij.
Niet schieten! We gaan er stiekum vandoor langs de achterkant.
Oké.
Nee!
Ga ik dood?
Ja... ben je er bang voor?
Nee, waarom?
Omdat ik dat wel zou zijn.
Dat komt omdat jij naar de hel zou gaan.
Wat betekent "Ludo Koda"?
Dat is de ondertekening.
Oh, oké.
Kapitein Valera.
We kregen een vreemd telegram, kunt u even hier komen?
Ik begrijp er helemaal niets van. Het lijkt helemaal
niet op welke code dan ook, die we gebruiken.
Waar komt het vandaan?
Om de hoek. Het lijkt op de code die we in Afrika gebruikten.
Dat is vreemd, weet je hoe lang het is geleden dat wij die codes gebruikten?
Meer dan twee jaar, kapitein!
Wie zou een code gebruiken die al twee jaar oud is?
Iemand die twee jaar lang is verdwenen.
Nou, we zullen wel meer te weten komen als we het door de decoder halen.
- Hallo? - Hallo, Alice?
Edouard.
Val ik je lastig, zat je soms in bad?
Nee, ik kwam net binnen.
Uitstekend, dan kan je ook snel een taxi nemen en hierheen komen.
Alice, heb je me gehoord?
Ja, Edouard.
En schiet op!
Waarom? Wat is er aan de hand?
Niets goeds, schiet op.
Ja.
Joss Beaumont aan kolonel Martin.
Ga de kolonel roepen!
- Hem roepen, waar dan? - Kan me niet schelen, maar doe het nu!
Dit is niet grappig!
Joss Beaumont is terug! Bravo, hij is erg sterk!
En wat staat er in dat telegram?
Ogenblikje...
Er staat dat het contract afgemaakt zal worden...
tussen de 12e en de 15e.
Het contract tussen de 12e...
De 12e... begint over een uur!
En mag ik je eraan herinneren dat President Njala
in Frankrijk zal zijn van de 12e tot en met de 15e.
Daarom hebben we niets van Beaumont gehoord na zijn ontsnapping.
Ik kom er zo aan.
Bel onmiddellijk Rosen, van onze speciale afdeling.
En zeg Alice Ancelin te blijven, zij kan van nut wezen.
En bel die vent van de schietschool daar,
hij zou kunnen helpen Beaumont te vinden.
Hoe heet die bruut ook al weer?
De instructeur, Picard.
Dat is'm, Picard.
En bovenal, vind alstublieft de minister voor me.
Ik wil ingedekt zijn!
Begrepen, kolonel.
- Kapitein Valera! - Ja?
De vrouw van Joss Beaumont moet direkt geschaduwd worden.
Is het niet wat gek om zover te gaan?
En dat telegram, dat is nog veel gekker, vind je niet?
Natuurlijk, kolonel.
Misschien moeten we het zijn vrouw laten weten.
Waar denk je dat ik mee bezig ben?
Iemand is op dit moment met haar aan de lijn.
Hallo, afluisterdienst...
Kunt u hen geen paar minuutjes geven?
Jeanne, lieveling, je zult al snel geschaduwd gaan worden,
dus kunnen we niet met elkaar praten.
Nee, Joss, niet ophangen!
Alsjeblieft, Joss, kom hier!
Zij zullen waarschijnlijk naar jou toekomen.
Zodra ze weg zijn,
doe je de gordijnen in de woonkamer dicht,
en dan kom ik vannacht bij je.
Wat, wat is er?
Ik ben schoon, ik heb vorige maand nog gedoucht!
Oké, ja, waar is de truck?
Oh, jij bent niet van de politie?
Hoe laat is het?
Wat wil je ervoor terughebben?
- Een medewerker. - Wat?
Eeen medewerker om wat zaken voor me te doen.
Bent u zich ervan bewust, Josselin Beaumont,
dat ik met uw straf een voorbeeld zal moeten stellen?
U bent een monster, Josselin Beaumont.
Dat is duidelijk!
En u heeft zich niet politiek laten manipuleren?
Ja, meneer President.
Josselin Beaumont,
doorziet u de roekeloosheid van uw plan?
Heren.
Goedemorgen, Martin.
Dank voor uw komst, meneer.
Ik moet een beetje rust nemen, ik...
Heeft u koffie?
Natuurlijk.
Alice.
Jawel, mijnheer, ik zal wat brengen.
Ik had gehoopt op een goede nachtrust,
Ik slaap de laatste tijd verschrikkelijk.
Ik heb een slaappil genomen.
Heb ik al koffie gevraagd?
Alstublieft, mijnheer.
Dank u.
Dus, ik ben een en al oor, kolonel Martin.
Josselin Beaumont is in Parijs.
Wie is dat?
Commandant Josselin Beaumont,
een agent van de Special Action Service,
Hij kwam terug na twee jaar gevangenschap.
Zijn terugkomst veroorzaakt enorme problemen voor ons.
Waarom dan?
Hij wil President Njala doden.
Njala?
Njala doden, maar waarom?
Het is niet eenvoudig uit te leggen...
Ziet u, wij... hoe zal ik het zeggen?
Omdat wij hem twee jaar geleden die opdracht hebben gegeven.
Wie is "wij"?
Uw voorganger, meneer.
Marchandeau?
Ja.
Philippe Marchandeau?
Ja, meneer.
Ik kan zijn politieke motieven verklaren...
Dat is niet nodig. Wat gebeurde er precies?
Wij stuurden Commandant Beaumont naar Afrika.
Dat heeft u mij al verteld.
Juffrouw, wilt u mij alstublieft wat koffie geven?
Ik luister.
Toen hij in Malagasy aankwam,
was de politieke situatie geheel veranderd,
en was er niet meer de noodzaak om President Njala om te brengen.
Juist niet!
Dus, riep u Beaumont terug?
Nee, meneer.
Waarom?
Wilt u misschien wat cognac in uw koffie, meneer?
Ik vraag u, waarom u hem niet terugriep?
Nou ja, omdat wij het wel gepast achtten..
President Njala te informeren over Beaumont's aanwezigheid.
Je hebt hem verkocht!
Nee, meneer, niet verkocht, we hebben hem weggegeven...
om staatsredenen, normaal betekent dat gratis.
Laat mij u voorstellen aan mijn medewerker.
Hij zal u alles uitleggen over onze zaken.
We lopen samen wat rond en dan vertel ik u wat u moet doen.
Wat houden wij eraan over?
Ja, wat?
Vraag het mijn medewerker.
Wees gerust, u zult er geen spijt van hebben.
Hij is een eerlijke kerel.
Kunnen we gaan?
Oké, ja.
We gaan.
Hé, rustig aan, we zijn geen atleten!
Ik zou heel graag willen weten waarom hij die boodschap stuurde.
Waarom?
Kijk naar ons, meneer, dit is nog maar onze eerste slapeloze nacht.
Er zullen er nog velen volgen.
Wat bent u van plan te doen?
Wat er ook nodig is.
Ha! Het zal in ieder geval geen makkie worden.
Instructeur Picard, dat is degene die Beaumont trainde.
Dat is nou juist het ergste, meneer,
Beaumont kent alle trucjes.
En waarom?
Omdat wij hem iedere zet geleerd hebben,
iedere slimme afleiding.
Hij was mijn favoriete student, meneer.
Als ik een zoon had, dan zou hij op Beaumont moeten lijken.
Dat is erg ontroerend,
maar dat helpt ons niet onze problemen op te lossen.
Als hij inderdaad zo goed is, zal het erg lastig zijn hem te stoppen.
Maar hij zal in beweging moeten blijven, sommige mensen benaderen.
Helaas niet, ik heb hem geleerd volledig zelfstandig in
leven te blijven, om in vijandig gebied te kunnen opereren.
Wat de omstandigheden ook zijn, hij heeft de "witte stukken".
Huh?
Dat is een schaakterm. De witte stukken hebben het voordeel van de aanval.
Hij zal ons altijd een stap voor zijn.
Hij zal ons aardig om de tuin leiden!
Hij zal alles improviseren.
Hij weet waar wij zijn, hij zal ons gek maken!
Beaumont zal niet hierheen komen.
De hele nacht zitten we hier voor niets. Als jij
vannacht vrij zou zijn, zou je dan naar je vrouw gaan?
Nee, naar jouwe.
Erg leuk.
Vooruit!
Jij smeerlap!
- Wat is dit nu weer? - Het is een stelletje zwervers.
Ze zijn vast dronken.
Ga, in vredesnaam!
Ze hebben mijn cognac gestolen!
Mijn cognac!
Volg mij!
Donder op, stinkende zatlappen!
Lazer op!
Help me dan, idioot!
Kan niet, ik zit vast!
Schiet op, uit de weg, verdwijn!
Wat is dit?
Dat is mijn klok, voor als ik een klein tukje doe.
Schiet op, verdwijn!
Op een kleine boot...
He, mijn alarmklok, mijn alarmklok!
Misschien kunnen we nu beter even een bakkie koffie nemen, nietwaar?
Ja, je hebt gelijk.
Wat is er toch met deze vieze buurt?
Het is een vieze buurt, alle buurten zijn vies,
en dat gaat niet veranderen...
omdat ze er wat groen in zetten!
Het stinkt hier naar het riool.
Heren, ik vind u erg pessimistisch.
U weet, Beaumont werd eerst gehersenspoeld, daarna twee jaar een onmenselijke
behandeling in Malagasy, en tenslotte de
moeilijkheden bij zijn buitengewone ontsnapping.
Vermoedelijk is hij zwak en moe.
Zwak en moe?
In tegendeel,
het "Biribian" regime heeft Beaumont verstekt.
Hij zal op zijn best zijn!
Laat mij u een ding zeggen, meneer.
Er speelt een hoop mee.
Ik bedoel, als de politici hem er niet gauw genoeg uitgooien,
dan, baaoum! Geen zwartjes meer!
Genoeg! Dank u, Picard!
Wacht, ik ben nog niet klaar.
Ik dank u wel, Picard!
Heren, na deze briljante stelling, wil ik u dit zeggen: als er geen
zwartjes meer zijn, dan is de dienst er ook niet meer, en geen minister.
Boom! De hele wereld zou ontploffen.
Nee, we krijgen hem wel!
We zullen hem stoppen.
Hem stoppen?
Wie gaat hem stoppen?
Ik.
Inspecteur Rosen van het bureau Interventie.
Joss... Ben jij dat, Joss?
Twee jaar!
Ik werd bijna gek door dat wachten op jou.
Jeanne, ik heb je al zoveel verdriet gedaan.
Ik wil het echt niet erger maken door je ook nog vlooien te geven.
De vent die mij deze jas gaf heeft in jaren geen zeep gezien.
Een minuut tederheid, urenlang jeuk.
Heb je Alice Ancelin verteld dat je terug bent?
Vergeet Alice Ancelin, het is twee jaar geleden...
en vandaag is het afgelopen.
Ik ben het niet vergeten.
En ik ben er zeker van... zij ook niet.
En nu ben ik hier met jou, niet?
De dienst belde me meteen twee minuten na jou.
Valera.
Hij vertelde me over het telegram.
Waarom ben je niet hierheen gekomen voordat je het stuurde?
Door dat telegram is het schaduwen begonnen,
het doorzoeken van het appartement, de straatblokkade beneden.
Waarom deed je dat, Joss?
Kwam je hier om mij te zien of om met hen te spelen?
Je komst, is het de liefde, of slechts provocatie?
Valera vertelde me dat je Njala wilde vermoorden, dat je gek bent geworden!
Ik kan het niet verkroppen je nog een keer te verliezen, Joss!
Ik hou van je.
Ik mag ze niet, Jeanne.
Ze hebben een soldaat genaamd Josselin Beaumont gedood,
hij werd in een hinderlaag gedood, jaren geleden...
Je kunt je niet voorstellen, dat het heel wat
uitleg vergde... voordat ze mij daarheen stuurden,
voordat ik hun wapens in mijn koffer liet glijden.
Ze vertelden mij dat Njala een monster was,
dat gedood moest worden, dat het een eer zou zijn het te doen.
Ik had toentertijd dwaze voorstellingen over eer en trots.
Ik was zo naïef en gretig.
Ik haat ze, Jeanne, en ik wil dat ze me
terugbetalen voor wat ze mij hebben aangedaan.
In het begin, kwam Valera iedere zondag,
daarna om de week, daarna iedere drie weken.
Toen, op een nacht, kwam hij en zei tegen me,
"Ik neem ontslag."
De kranten hadden juist bericht over jouw rechtszaak en de veroordeling.
Zijn ontslag werd geweigerd, maar hij leverde het toch in.
Ja, dat deed hij.
Hoe laat zet de concierge het vuil buiten?
Rond zeven uur, half acht.
Leg de zwerverskleren en de alarmklok...
bovenop het vuil, zodat het goed zichtbaar is.
Waarom, wat ga je doen?
Ik vertrek.
Ze zullen je vast en zeker een bezoekje brengen.
Hopelijk is het Martin, in het ergste geval, Rosen.
Hij is een klootzak, maar een geweldige smeris.
Hij zal je zeker komen lastigvallen.
En dan?
Dan gaat-ie weg.
Nee, ik heb het over ons tweeën.
Luister, Jeanne,
op dit moment, zijn er Njala, Rosen, Martin,
ons vieren, ons zessen, ons twaalven.
Zolang al deze mensen ermee te maken hebben,
zal er zoiets als "wij tweeën" niet kunnen zijn.
Hallo.
Edouard?
Joss.
Ik ben bij Jeanne, maar niet meer voor lang,
omdat ik Rosen's komst al kan ruiken.
Waarom Rosen?
Alsof jij dat niet zou weten. Het zou beter zijn als jij kwam.
Waarom bel je?
Je weet dat we worden afgeluisterd.
Het is toch illegaal om andermans telefoonlijn af te tappen?
Het lawaai dat je net hoorde waren vogeltjes op de lijn.
Wees een goeie vent, kom hier.
De concierge bracht het vuil naar buiten.
Ik legde net op tijd je spullen... Joss?
Joss?
Dus, mijnheer de inspecteur, u bent nu een vuilnisman?
Zeg Rosen onmiddellijk te komen. Beaumont is hier geweest.
- Laat de anderen ook iets weten. - Hoe heeft hij het gedaan?
De zwerver!
Waar is hij?
Ik ga het je geen honderd keer vragen!
Hij is verdwenen.
Ik waarschuw u, u gaat toch niet vervelend doen?
Ik heb de kleding net bij het vuil gevonden en de alarmklok ook.
Ik herken het, ik weet dat hij hetwas.
Dus, voor de laatste keer, waar is hij heengegaan?
U begaat een grote vergissing door mij niet alles te zeggen.
Rosen's methodes zijn een stuk minder plezierig, geloof me!
Jullie krijgen hem toch niet!
Trut!
Farges, Rosen komt eraan, ik ga hem halen.
Het is op de zesde verdieping.
Goedemorgen, inspecteur.
'Morgen, inspector Farges wacht boven op u.
Bravo, mijn complimenten, Farges.
Hij kwam en ging weer en dat alles recht onder jullie neus!
Maar goed, ik begrijp het ook wel.
Jullie wachtten op een nerveuze agent, helemaal alleen,
in plaats daarvan zie je een groep drinkende en zingende zwervers.
Het ene heeft niets met het andere te maken.
U heeft zeker gelijk, inspecteur Farges...
Assitent inspecteur Farges.
Nou, duvel maar op en haal die wegblokkades weg.
Die komt niet terug.
Erg grappig, die alarmklok bij het vuilnis.
Gaat u mij nou nog vertellen wanneer hij wegging, of niet?
Wie?
Mevrouw Beaumont, alstublieft, wanneer ging hij weg?
Dat weet ik niet.
Waar is hij nu?
Dat weet ik ook niet.
Waar gaat u hem weer zien?
Dat weet ik ook niet.
Ik denk dat ik mijn geduld ga verliezen.
Laat u niet afleiden, inspecteur, dat heeft geen zin.
Ze beschermt hem, daar kan ze niets aan doen.
Dat is liefde, passie!
Het is eigenlijk niemands schuld.
U heeft natuurlijk gelijk, sergeant,
Ik moet mij niet laten afleiden.
Ik vraag uw vergeving, mevrouw.
Ziet u wel, hij verontschuldigt zich, zo is hij nu éénmaal.
U zou zelfs goede vrienden kunnen worden, als u hem de waarheid zegt.
Ik weet zeker dat u het mij gaat zeggen.
Wanneer ziet u Beaumont weer?
Ik weet niet zeker of uw vriendelijkheid wel zo effectief is.
Natuurlijk wel, we kunnen goed met elkaar opschieten.
U zult het me zeggen, is het niet?
De hele waarheid.
U gaat mij alles zeggen, dat weet ik zeker.
U ziet er goed uit.
Beaumont moet meer dan gelukkig zijn geweest u weer te zien,
na twee lange jaren!
Uw ogen zien eruit alsof u weinig slaap heeft gehad vannacht.
Ik weet zeker dat jullie twee vannacht plezier hebben gehad, heel veel plezier...
plezier... plezier!
Na zo'n nacht, ben je wel toe aan een douche,
een lekkere warme douche?
Nee.
Een warme douche, en dan een koude en dan weer een warme.
Nee.
Ik zal u inzepen van top tot teen.
U zult nog opkijken wat ik allemaal kan doen met een stuk zeep.
Ik smeek u, hou op met deze spelletjes.
Mevrouw Beaumont, ik kan niet in een kamer blijven met een naakte dame.
Dat zou tegen de voorschriften zijn, nietwaar?
Sergeant, ontfermt u zich over mevrouw Beaumont.
Als dat een order is, inspecteur.
Het heeft geen zin te schreeuwen.
Het kan Rosen niets schelen wat ik met u ga doen,
zo lang ik u maar aan het praten krijg.
En als het helpt om die schoft Beaumont te vinden,
dan maakt het hem zelfs niet uit of ik u verkracht.
U zult wel zien, het is erg gezond,
en goed voor de bloedcirculatie.
Zo doen ze het in Zweden.
En daarna, slaan ze elkaar...
Wilt u dat ik u sla?
Oh, u bent zo leuk.
Oké.
Oh, ze is doorweekt.
Rosen, ik sta altijd vlak achter je.
U wist dat hij hier was, is het niet?
Ik krijg hem wel, ik zal hem krijgen!
Oh, Edouard!
Weet je, Rosen, nu weet ik hoe we Beaumont kunnen vinden.
We hoeven alleen maar achter jou aan te lopen, vriend.
Want op de dag dat jij een kogel in je kop krijgt,
is Joss niet ver weg!
Dat was slim, nou heb je geen koffie meer.
Laat maar.
Deze is voor mij.
Ik wilde haar echt niet slaan, ik zweer het.
Ik moest het van Rosen doen.
Ik wilde jou ook niet slaan, maar mijn vrouw vroeg het me.
Toe nou, commandant, het is mijn werk, ik haat het om mensen te slaan.
Je hebt gelijk, het is je werk.
Het is je werk.
De croissant, die is voor mijn vriend hier.
En hij blijft drie dagen.
Dat is lang, erg lang.
Voor ons niet, we hopen een deel van zijn reserves te verhandelen...
voor een nucleaire installatie met onmiddelijke toegang.
Drie dagen is niets om hem te overtuigen.
Klopt...
...maar het is meer dan genoeg om hem te vermoorden.
- Excellentie, ik wilde u niet storen... - Dat is in orde, Arthur.
De kolonel van de veiligheidsdienst, Martin, wil u spreken.
Ik kan hem na het diner of anders morgen ontvangen.
Excellentie, morgen heeft u een ontmoeting...
met de president van de Raad.
Het zal een drukke dag worden.
In dat geval wil ik die niet zien.
Het moet erg dringend zijn, Excellentie,
Hij heeft al meer dan een uur gewacht.
Ze hebben mij vijftien jaar laten wachten, Arthur,
en voor het grootste gedeelte in de gevangenis.
Een klein uurtje heeft hem vast geen kwaad gedaan.
Heren, zijne Excellentie kan u nu ontvangen.
Deze kant op, alstublieft.
Hoe bent u in dit geval van plan mijn bescherming te regelen?
Wij begrijpen dat dit paleis zeer comfortabel is...
en de omgeving is zeker erg aangenaam, maar op dit moment,
ben ik bang, dat het niet het veiligste onderkomen voor u is.
Teveel mensen komen en gaan hier, en het is lastig iedereen in de gaten te houden.
Wat de veiligheid betreft is dit een ramp.
Alstublieft, zeg me als ik het mis heb, maar ik hoop dat
u niet van plan bent mij in mijn ambassade op te sluiten.
Natuurlijk niet, meneer President.
Dat is zelfs nooit bij ons opgekomen.
Heeft uwe Excellentie nog iets nodig?
Nee, dank u.
Dus... waar wilt u mij dan hebben?
Gelukkig heeft ons land erg veel kastelen.
Tenzij u spreekt over het "Palais du Senate" in de "Luxembourg gardens",
dan moet u het haast wel hebben over...
een van uw enorm afgelegen kastelen op het platteland,
waar uw koningen stieven van eenzaamheid.
Oh, excuseer!
Ik dacht dat je alleen was.
Mevrouw Frederiksen.
Dag, mevrouw.
Doris, liefje,
wat denk je van het Franse platteland?
Jakkes!
U heeft het gehoord, de rede schrijft voor wat beleefdheid verbiedt.
Tot ziens, heren.
Goedenavond.
- Ja, jij ook. - Bedankt.
Verdorie, al weer een.
Nou, wat is de eerste vraag?
Doris Frederiksen.
Terwijl ze al jaren trouw is geweest aan zijne Excellentie,
is ze onlangs een verhouding begonnen, erg Italiaans en erg gepassioneerd.
Verdiend!
Met wie?
Volfoni Salvatore, dat is de ijsjes en frisdrank-Volfoni.
Weer verdiend!
- En waar? - In het Hilton Hotel.
Ik kan je zelfs zeggen waar je Mevrouw Doris Frederiksen kunt bereiken.
Fout! 2250563, onder de naam "Mevrouw Claude".
En als je de derde vraag fout hebt, ben je alles kwijt... maar evengoed, bravo!
Blijft u aan de lijn, ik zal haar even roepen.
Het is mevrouw.
Mevrouw wie?
Mevrouw.
Hallo?
Hallo, Doris?
Ja, ben jij dat?
- Is van vier tot vijf morgen oké voor je? - Dat hangt ervan of wie het is!
Ik heb morgen de donkere man, die komt om zeven uur.
Salvatore Volfoni.
Ah, Salvatore, dat is wat anders, in het Hilton?
Suite 1056.
Oh Claude, stuur dit naar inspecteur Rosen.
Doris Frederiksen?
Ja.
Commissaris Rosen, van de inlichtingendienst.
Iemand is van plan president Njala te vermoorden.
Ik vond dat ik u moest waarschuwen.
Hoezo heeft dat met mij te maken?
Laten we zeggen dat u de president's zwakke plek bent.
De moordenaar zal proberen via u bij hem te komen.
In het geval dat hij contact met u opneemt, probeer hem
daar te houden, en bel mij onmiddellijk op dit nummer.
Twee van mijn mensen zullen u voor een paar dagen schaduwen.
En u vraagt niet eens mijn toestemming?
Uw toestemming? Die kan mij niets schelen.
En als ik weiger?
Als u weigert, krijgt u een ongelukje,
bijvoorbeeld in de lift.
De kabel breekt,
en ze zullen u zes verdiepingen lager vinden
met uw stiletto-hakken in uw keel.
Tot spoedig, juffrouw.
Ja.
Meneer Volfoni, de ijsjes en frisdrank-man?
Ja.
Joss Beaumont, spionage en vechtersbaas!
Vindt u het leuk om mij zo achterna te zitten?
- We doen onze job. - Waar gaat u naar toe?
Werken.
Vanaf hier is het prive!
- Wie is daar? - Doris.
Ik kom eraan. Brave jongen, blijf daar.
Oh, het spijt me, ik heb me zeker in de kamer vergist. Is dit 1056?
Ja, dat is het. Maar ik moet mij verontschuldigen.
Ik kwam onaangekondigd, onvoorbereid, zelfs een beetje beschaamd.
Salvatore heeft me niet verteld dat we met zijn drieën zouden zijn.
Ik heb daar geen probleem mee, maar...
Drie, Salvatore, ah, goeie ouwe Salvatore.
Waar zit mijn verstand toch?
Ja, hij zit in de kast, naast de dassen.
Welke kast?
Ik moet mij beter uitdrukken, dit is tenslotte een suite.
Ik lieg nooit. Ik hoop dat hij niet teveel verkreukelt.
Ik had geen tijd om hem aan een kleerhanger op te hangen.
Wat voor gedrag is dit, om mensen in de kast op te sluiten?
Ik wilde u onder vier ogen spreken.
Ik heb een hoop over u gehoord.
Van wie?
De neger.
Bent u misschien de delinquent...
waarover die furieuze smeris het tegen mij had?
Die furieuze vent, zei hij soms...
"Rosen, van de inlichtingendienst, ik zal u uw schoenen op laten eten"?
Hij zei niet schoenen, hij zei mijn stiletto's.
Wat wil die bruut van me?
Rosen?
Hij zou mij graag willen vermoorden.
Maar omdat te doen, moet hij me eerst vangen.
En om mij te vangen, rekent hij op jou.
En jij, wat ben jij van plan? Wil je werkelijk Njala doden?
- Zou je daar veel verdriet van hebben? - Nou, nee, maar dat is het punt niet.
Maar als je de ene helft van mijn suikeroompjes in de kast stopt, en de
andere helft vermoordt, dan heb ik straks niets meer om aan te trekken!
Nou ja, dat is zomaar een uitdrukking.
Luister, laten we het op een akkoordje gooien.
Je kunt Njala nog even houden, lang genoeg om het maximum aan
geld eruit te halen, en in ruil, bewijs je mij een dienst.
Een dienst?
Ja, jij zegt Rosen dat ik je heel veel vragen heb gesteld...
over Njala's veiligheid, het aantal lijfwachten,
waar zijn bed staat, zijn gewoontes, dat soort dingen.
Hoe helpt dat jou?
Rosen zal's nachts niet kunnen slapen.
En als je niet slaapt, beginnen je handen te trillen,
dan loopt je hoofd vol,
laten we zeggen, dat het in mijn voordeel zou kunnen zijn.
Hij vroeg me je hier te houden en hem te bellen.
En jij denkt dat dat amusant is?
Nee, ik dacht juist dat ik er niet zo op tegen zou zijn..
Je hier te houden... zonder hem te bellen.
Waar is die idioot?
Over spionage en vechtersbazerij gesproken...
Het werk roept.
Ik zal niets zeggen.
Ik zeg geen woord en stel geen vragen, maar... eruit!
En wat doet u hier?
Daar ben ik verantwoordelijk voor, en ik ga weg.
Pierrot ging terug naar Columbine
op kousevoetjes gaat de harlekijn.
Je kunt zomaar niet weggaan, er staan twee agenten buiten.
Ben je gek geworden, ze springen bovenop je!
Dat geeft niet,
Ik maakt gebruik van "het verrassingseffect".
Iemand couscous met kip, iemand?
Eerst, mevrouw. Beaumont, daarna de presidentiële hoer, nog even en we zijn
de enigen in Parijs... die Commandant Beaumont nog niet hebben ontmoet.
Mijn felicitaties, heren.
Excuseer, kolonel, maar ik kan niet tegelijkertijd een oogje houden op mevrouw.
Beaumont, de presidentiële hoer en de vijf
kilometer aan gangen in het Intercontinental.
Het intercontinental is niet veilig meer.
We brengen de president ergens anders onder.
Weet u nog hoe hij op dat idee reageerde?
Omdat het ons idee was, nu komt het van hogerhand.
Waar gaat u hem onderbrengen?
In kasteel Ferriere op het platteland.
Twee torens, een hoofdgebouw, een opslagplaats
en een paviljoen, met een groots uitzicht.
- En Beaumont? - Wat is er met hem?
Ja, Beaumont, stoppen we hem nou of stoppen we hem niet?
Natuurlijk wel! Waarom vraagt u dat?
Ik vraag het u niet, kolonel, ik vraag het Valera.
Je bent ziek in je hoofd, Rosen! Ik denk dat ik weet waar u heen wilt.
Waarom ondervraagt u Valera?
Ik ondervraag hem niet, kolonel, Ik vraag gewoon aan wiens kant hij staat.
De onze of die van Beaumont? Gewoon een vraag!
Als ik het mij goed herinner, waren u en Joss
erg goede vrienden, nietwaar?
Wat probeert u te zeggen?
Ik zeg alleen maar, dat als iemand die hij vertrouwt, zoals Valera,
Joss Beaumont om een ontmoeting zou vragen, dan zou hij komen.
Is dat geen goed idee?
Je bent nog zieker dan ik dacht!
Maar... de vorige acties waren niet erg succesvol.
Ik probeer iets anders.
De andere trucs hebben niets uitgehaald, dus bedenk je wat anders,
bij voorkeur ééntje die nog misleidender dan de anderen.
Nee, Alice... een ontmoeting is niet altijd een valstrik.
Kapitein, ik denk dat inspecteur Rosen misschien gelijk heeft.
In ieder geval, als iemand een ontmoeting heeft met Beaumont,
dan zal u dat moeten zijn.
Oké dan, ik probeer wel in contact te komen met Joss.
Maar ik wil dat u mij iets belooft.
Geef mij genoeg tijd om hem te overtuigen,
of tenminste het te proberen.
Natuurlijk doen we dat, Edouard!
Nietwaar, kolonel?
Vanzelfsprekend!
Edouard, hoe kun je dat nu zeggen?
Je kent ze, jij weet heel goed dat ze hem willen vermoorden.
Dat is hun enige doel, hun enige wens.
En dat is nou juist waarom ik hem wil zien.
Hij gaat te ver, Jeanne.
Hij moet ophouden met deze flauwekul!
Als ik hem dat vanavond niet duidelijk kan maken, zal het te laat zijn.
Nou ja, ik kan je niets beloven,
maar als Joss mij belt, zal ik het hem zeggen,
maar alleen als je mij zweert, dat Joss...
van jou niets te vrezen heeft.
Dat zweer ik je.
Dat is goed, Valera.
Edouard... erg goed gedaan.
Weet je, je bent schattig als je net doet alsof je slaapt.
Ik doe niet alsof, waarom denk je dat ik alsof deed?
Twee jaar, Edouard.
Twee jaar wat?
Je zou me gaan vragen hoe lang geleden het was dat we elkaar hebben gezien.
Twee jaar.
Ik weet dat het twee jaar is.
Wat is er zo grappig?
Omdat ik Martin's gezicht zou willen zien...
als hij ons nu samen zag.
Ik bedoel, je kunt altijd je ontslag indienen.
Dat accepteren ze toch niet, dus dat is geen risico.
Heeft Jeanne je over mijn ontslag verteld?
Ja, en de indruk die dat maakte,
wat niet zo'n verrassing is.
Ik kan je haar letterlijk horen zeggen,
"Jeanne, ik nam vanmorgen ontslag."
Net zoals jij mij niet zolang geleden zei,
"Joss, ik zou graag in jouw plaats gaan."
Jij bent goed in dit soort scenes, weet je dat?
Heb je wat koffie?
Het is al klaar, ik pak het even.
Over Jeanne gesproken, vond je het echt nodig
naar haar huis te gaan en haar op te zoeken?
Haar huis, dat is vreemd, vergeet niet dat ik daar ook woon!
Oh, kijk, de "Condor Interceptor".
Heb ik die niet voor je meegenomen uit Hong Kong?
Ja.
Het waren de robots die me gek maakten,
het waren de batterijen.
Duitse batterijen werken niet in japanse robots.
Batterijen uit Engeland werken niet in robots uit de Auvergne.
Hoe is het met Alice?
Goed, hoezo?
Heeft zij mijn telegram gedecodeerd?
Ja.
Vond zij het grappig?
Niet echt, nee.
Ze zou liever van tevoren van je hebben gehoord.
Ik ook, eigenlijk, iedereen wel.
Hoeveel heb je er nu?
Wat?
Hoeveel robots heb je nu?
Oh, meer dan honderd, honderdvijftig misschien.
Bijna een klein leger.
En smerissen, hoeveel zijn er om ons heen, overal?
Ook een klein leger?
Ik weet het niet, maar het zijn er veel.
We hebben er een paar op het dak,
in een ongemerkte auto zitten Louviers & Farges.
Je hebt hem echt op zijn plaats gezet.
En achter heb je Ropert, Dugoineau en Perrin.
Daar beneden, op de hoek van het gebouw, heb je.
Vittoret en Goulet, in het café, Martin en Michalon.
Waarom kwam je toch hier, terwijl je hen zag?
Omdat jij me dat vroeg, Edouard.
Ik wilde je spreken om je op te laten houden
voordat het te laat is Joss.
Ze schieten je af als een hond...
en voor wat?
De dingen zijn de afgelopen twee jaar volledig veranderd,
en ook de politieke omstandigheden.
En... ik ben ook veranderd, alles is veranderd.
Behalve Njala en de Dienst.
En als het toen goed was Njala te vermoorden,
dan moet het nu nog steeds goed zijn.
Nou ja, misschien was het toen ook niet goed.
Dan had je me daarvan moeten overtuigen dat het zo was!
Ik begrijp je koppigheid niet, Joss.
Ik vraag me af, wie haat je nu meer?
Njala of de Dienst?
Raad eens.
Genoeg hierover... hoe kom ik hieruit?
Op mijn twee benen natuurlijk.
Misschien kan je me het wachtwoord geven, nu er allemaal spionnen om ons heen zitten.
Joss, je begrijpt het niet. Het is voorbij, over, finito, hopeloos.
Nee, beste Edouard, het is nog niet over. Het is al over tijd.
Wat is dat nou weer?
De pers, de democratische pers.
Ze hebben al twee jaar niets over mij geschreven.
Dus ik heb hen voorgesteld een vervolg te doen.
Wat, wat heb je hen gezegd? Wat heb je gezegd?
Ik heb ze gezegd dat ze een live-verslag konden maken
over de executie van een agent van de geheime dienst.
Ze waren meer dan gelukkig!
Ben je gek geworden? Dat is tegen alle regels!
Staat in de regels van de dienst ook iets over het slachtofferen van agenten?
En het telefoontje dat je vanmorgen pleegde,
naar Jeanne, staat dat ook in de regels?
Heren, bedankt dat jullie op tijd zijn.
Dames en heren van de pers, Ik wil u graag
laten weten dat ik in goede gezondheid verkeer.
Ik ben juist teruggekeerd van vakantie, ik heb genoeg
vrienden, en daarom geen reden om zelfmoord te plegen.
Ik zeg dit, voor het geval... u mij liggend op de deurmat vindt.
Ik moet even twee verdiepings naar beneden om bij u te komen, dus ik zie u zo meteen.
Waarom doe je dat?
Omdat ik naar beneden moet... met mijn rug naar jou toe.
Joss!
De klootzak.
Blokkeer de uitgang.
Als jullie last hebben van het licht, doe het dan uit.
Wat u maar wilt, kolonel, Ik kan of de hoofdingang
gebruiken, en alle vragen beantwoorden,
die gesteld worden, of ik neem de achteruitgang en jij roept je mannen terug.
Neem de achteruitgang.
In dat geval wil ik een auto en niemand in de buurt, begrepen?
Roep Ropert, Dugoineau en Perrin terug.
Jij, Louviers, breng een auto naar de achteruitgang.
In orde.
Zie je wel, zo is het veel beter!
Ik dacht al niet dat Edouard je zou kunnen overtuigen.
Het is maar een krasje, het stelt niets voor, maar het bloedt behoorlijk.
Bedankt voor de bloemen.
Zie je, Alice, ik rende en rende, en ik had
een plan dat ik onderweg niet mocht vergeten.
Zodra ik in Parijs aankwam, wist ik wat de kansen
waren, Kolonel Martin's glimlach, de vuist van Valera.
- Je noemt hem geen Edouard meer? - Nee, ik noem hem niet meer Edouard.
Valera's vuist, de onwreekbare Jeanne, de geweldige Alice, om kort
te gaan, allemaal redenen om niet te doen wat ik van plan was.
Dat is waarom ik het telegram stuurde, zodat al die redenen niet
zouden bestaan, zodat mijn gekheid niet te genezen zou zijn.
Een vent mag best van gedachten veranderen.
Dat bedoel ik maar. En zelfs al zou ik het doen, waarvoor dan?
De machinerie is al op gang gekomen.
Er zijn alleen maar schreeuwen, orders, doelen.
Er zijn maar twee schietschijven, Njala en ik.
Ik moet toegeven, dat ik wilde dat er maar een was.
Eerst de deur, nu weer het raam...
Denk je nou echt dat iemand gek genoeg is... om je hier te zoeken?
Ik ken er twee, Rosen en Farges,
speciaal Rosen.
Wat als we allebei weggaan, wat zou Rosen hier dan vinden?
Nou, er zijn een aantal dingen die we kunnen doen, we kunnen plannen maken,
het vliegtuig nemen, en de parasol opzetten.
Maar helaas, vandaag is het de 15e,
en heb ik een afspraak op een paleis in Parijs
om een president te vermoorden.
Je hebt gelijk, het is de 15e,
maar je hebt niet langer een voorsprong op de anderen.
Om precies te zijn, heb je een achterstand.
Je president is niet langer in het paleis.
Hij is in het kasteel Ferriere, vijf mijl buiten Rambouillet, in Yvelines.
Ze zouden omstreeks deze tijd schuttersputjes
moeten graven, en zandzakken voor de deur leggen.
Wat is er? Je lijkt verbaasd.
Had je gedacht een update van ze te krijgen?
Zijn er daar veel?
De agenten, speciale eenheden, Rosen's bloedhonden,
oh, en ook nog een piloot!
Een piloot?
Ja, ik denk dat ze plannen om...
Mevrouw Doris Anderson hierheen te halen.
Frederiksen.
Juist, om mevrouw Frederiksen met de helicopter op te halen.
Zie je wel,
daar hadden we mee moeten beginnen, mijn lieve Alice...
de helicopter!
Ik ben er zeker van dat ik hem pak, Ik ben positief!
Waar kan hij naar toe?
Ik zou het weten als hij in het hotel was.
Ik zou het weten als hij bij zijn vrouw was.
Hij heeft geen vrienden meer over.
Luister, jij zorgt voor Beaumont,
en ik zal een oogje op de president houden.
Farges en Valera zijn al...
op het kasteel, Ik ga daar ook heen.
Arme Valera, Ik heb met hem te doen.
Kolonel, mevrouw Ancelin vraagt om geexcuseerd te worden.
Zij is niet in staat om vandaag te komen.
Wat is er met haar aan de hand?
Weet ik niet, ze voelt zich niet in orde, ze is vermoeid.
Overwerkt, misschien?
Rosen.
Ik heb je gezegd, dat ik altijd vlak bij zou zijn.
Excuseert u mij, heren.
Weet u misschien waar ik dokter. Touchard kan vinden, alstublieft?
Ik keek op de... naamplaatjes van de appartementen...
Ik kwam deze brengen.
Nou ja, ik zal die informatie wel...
aan de balie vragen.
Excuseer me.
Geen I.0.-papieren.
Hallo, hallo, geen I.0.-papieren.
Alleen een naamplaatje met de naam Commandant Josselin Beaumont.
Het eerste rapport vermeldt dat de agent was gedood door een kogel.
Oh, shit!
Hij droeg een naamplaat je met het nummer 322460,
geregistreerd op naam van Josselin Beaumont.
Het eerste rapport vermeldt dat hij werd gedood door een kogel.
Ik kan niet begrijpen hoe hij in zo'n val heeft kunnen trappen
want in een directe confrontatie is dat ondenkbaar... gedood door een kogel.
Ik zou wel eens willen zien, wie dat gedaan heeft!
Is dat alles wat er in het rapport over wordt gezegd?
Er staat ook dat het lichaam...
naar het Institute voor Legal Medicine is gebracht.
Trouwens, zeg kolonel Martin
dat ik zijn lichaam niet ga identificeren.
Dat is zijn zaak!
Hij weet hoe ik hierover denk.
Rustig maar, ik zal het hem zeggen!
We wisten dat dit slecht af zou lopen, hè?
Waarom was hij zo koppig?
Oké, Farges, jij gaat naar Parijs...
naar het lijkenhuis, en identificeer Beaumont's lichaam.
Ja, wat is er?
Zijne Excellentie wil graag weten...
of alle maatregelen zijn genomen...
betreffende de helicopter voor mevrouw Frederiksen?
Wat kan mij godverdomme zijn stomme hoer schelen?
Ja, ja, alles is klaar.
Hij hoeft maar te fluiten, en ze landt op het gazon.
Zo, is dat goed genoeg, Arthur?
Jawel, prima.
Gaat dit allemaal niet wat ver?
We zullen al deze mensen terugsturen naar hun normale posten.
De reguliere dienst is meer dan genoeg..
Om dit hoerenhuis te beschermen.
Oh, mijn god!
Hallo?
Geef me kolonel Martin, onmiddellijk!
- Hallo, kolonel? - Hallo, Farges, hallo, Farges?
- Je zag mij op de tafel liggen. - Hallo?
Kolonel... ik heb Beaumont geidentificeerd, hij was het.
Wat is er, Farges? Je stem klinkt raar.
Ik mocht Beaumont wel.
Oké, ik zie je zo meteen.
We gaan!
Ik geloofde Rosen niet toen hij zei dat hij Beaumont had geraakt.
Hij is een vreemde smeris, die Rosen,
een echte klootzak, maar wat een smeris!
Kom zo meteen naar het kantoor.
Ik zal het goede nieuws aan zijne Excellentie laten weten.
Hoe laat landt de helicopter met het meisje?
Half vier, hoezo?
Omdta we daarnaar plannen gaan maken.
Relax, inspecteur, relax, is het niet fijn auto te rijden?
Adem in, het ruikt naar de lente!
Als we het hek passeren, probeer dan zo dom te kijken alsof het natuurlijk is!
Hoor je me, natuurlijk!
Zie je dat, de kolonel stuurt zijn mannen naar huis. De weg is vrij.
Niet vergeten wat ik je zei, hè, natuurlijk!
Nu overdrijf je, dat is bijna vriendelijk.
Dank u!
Stop voor de trappen bij de ingang.
Waar zijn de kamers van de president?
Wil je net als Rosen in een vrieskist eindigen?
Waar is Njala's appartement?
Eerste verdieping, tegenover de trap, de grote ramen.
De helicopter, landt die ervoor of erachter?
Daar, op het gras.
Wacht.
Hallo.
Wat gaan we nu doen?
Mijn respect, kolonel.
Beaumont.
Dus, wie lag er dan in het lijkenhuis?
Rosen, teleurgesteld?
Rosen, ja, behoorlijk ja.
Ik zei juist nog wat een geweldige smeris hij was.
Oh, maar we zijn allemaal goeie kerels.
Nu dan, als u mij even uw wapen zou willen geven,
met twee vingers, net zoals ze dat op TV doen.
U weet niet hoeveel plezier het mij verschaft...
u in dit schilderachtige paleis te zien...
voor de laatste acte van ons drama.
Heeft Njala geregeld, dan moeten we hem bedanken. Ga voor.
U kunt nu weggaan, kolonel, U heeft andere dingen te doen.
Ga maar luisteren naar Farges' uitleg en excuses,
en zet je elite schutters maar op het dak.
Met andere woorden, de gewoonlijke stilte voor de storm.
Zeg de minister, dat al dat gelul precies de spijker op zijn kop is.
Kom binnen!
Ik zou wat langer willen kletsen, maar zijne Excellentie laat je niet wachten.
Niet het licht aandoen, en vooral niet praten, Arthur!
Ik ben Arthur niet.
Hoe kan ik u helpen, Commandant Beaumont?
Open de gordijnen, doe het licht aan, en ga dood, meneer President.
Ik kan de hoek van het kantoor zien
en een silhouette onderscheiden.
Ze hebben juist het licht aangedaan.
Is dat soms een signaal?
Ik ben er zeker van dat de president het heldere idee had... om die andere
idioot in het daglicht te zetten... zo dat ik hem met een schot kan doden.
Farges, jij kan weten of hij het is. Jij hebt hem
juist in het lijkenhuis gezien, waar hij voor dood lag.
Ik zei je al dat ik een pistool tegen mijn hoofd had.
Enig idee hoe dat voelt, een pistool precies hier?
Dat is niet zoiets als facturen of rapportjes of
ander formeel gedoe. Het is een pistool, hoor!
De gordijnen zijn open, kan je iets zien?
Als ik Beaumont's pistool maar even door het gordijn zie, schiet ik.
Hoeveel tijd hebben we nog?
U, ongeveer tien minuten, meer niet. En eerlijk gezegd,
ik zie geen enkele reden waarom u langer zou moeten leven!
Mijn land heeft mij nodig!
Geen enkel land heeft een tiran nodig.
Het nieuws van uw dood zal een golf van vreugde door uw volk doen gaan.
Ze zullen dansen in de straten.
Ze maken een grafmonument voor onder de kokosboom van de vrijheid.
En niemand heeft daar spijt van.
Ik heb er een, spijt dat ik je niet gedood heb.
Daar heb ik echt spijt van!
Ik vraag mijzelf vaak af, waarom ik het niet heb gedaan.
Om religieuze redenen misschien?
Nee, ik denk dat ik je heb gered om je een keer te kunnen verhandelen.
Maar voor wat?
U bent van geen waarde voor mij.
Dat is nou precies wat u tot dusver heeft misleid,
uw systeem van waarde...
De goeden, de slechten, de aardigen, de kwaden...
kortom, het algemene begrip van waarden.
En daar zijn we dan...
en we stevenen af op de meest eenvoudige oplossing.
Helaas, voor u, is het de laatste oplossing.
Waar wachten we dan nog op?
De heli.
Ik vraag u niet een boodschap op te nemen...
ik vraag u mij de minister aan de telefoon te geven!
Laat u mij met de minister praten, Miss!
U bent nog eens wat anders, hè?
Jullie Fransen hadden drie revoluties en vijf republieken nodig...
om maar een schijntje van wat op een democratie lijkt te bereiken...
en jullie willen dat ik het in een dag doe!
Daar geef ik niets om.
Ik hoef al dat gelul over ethiek, moraal
en vergelijkende geschiedenis niet te horen.
Dat kan mij geen zak schelen.
Zie je wel?
Zelfs je slimheid kan je niet meer redden.
Bel ze op!
Wat is er aan de hand?
Ik weet het niet, ik begrijp het ook niet, er is iets gaande.
Ja. Kapitein, het is president Njala.
Hallo?
Als wij naar buiten komen, willen we niemand zien,
niet op de trappen, niet in de hal, en niet op het grasveld.
En de helicopter moet klaar zijn om op te stijgen.
- Geef me Beaumont. - Hij wil met je praten.
Hallo? Hallo, Joss.
Waarschijnlijk zien wij elkaar nooit weer.
Waarom niet?
Nodig me bij je uit, daar doe je me altijd een plezier mee.
Is er iets dat ik kan zeggen om je gedachten te doen veranderen?
Ik kan niets bedenken,
maar ik zal erover nadenken, dat beloof ik.
Toe maar, maak het maar af.
Afmaken?
Oké, maar ik heb nooit het plan gehad u te doden.
Oh, werkelijk, en wat is dat ding in uw hand dan?
Dit... het is leeg, meneer President.
Ik kan zijn pistool zien.
Ik begrijp er helemaal niets meer van!
Maar zo meteen wel, meneer President.
Ik heb hem!
Kijk dan, Ik heb hem!
Een ogenblikje, mijnheer de minister.
Iedereen blijft zitten, wacht op verdere instructies.
Hallo, Minister?
President Njala is dood.
Nee, inspecteur Farges.
Nee, nee, het is geen vergissing, het lijkt wel een vooropgezet plan.
Iedereen blijft op zijn post en wacht op mijn instructies!
Worden wij opgenomen?
Natuurlijk, Minister!
Niet schieten!
Niemand verroert een vin zonder mijn orders!
Ik wacht op uw order.
Er staat een helicopter klaar om te vertrekken,
en Beaumont gaat hem nemen.
Natuurlijk, dus wat moet ik doen?
Kolonel, doen wat u denkt dat nodig is.
Ik weet het juist niet meer, meneer!
Ik blijf erbuiten.
Mijn ontslagbrief ligt voor zes uur op uw bureau.
Dus, wat gaat u doen, meneer Minister?
Wat kan er gedaan worden?
Tsja, we kunnen hem doden, of laten lopen,
maar dat beslist u nu!
Wat is er hier aan de hand?
Rosen is dood.
Njala is dood.
En over mijn lot wordt besloten, terwijl we spreken.
- Kom met me mee naar Parijs. - Nee.
Maar als ik jou was, zou ik niet in de vuurlinie blijven.
Minister, we hebben maar een paar seconden.
Wel, er zit een crimineel aspect aan, maar ook een politiek
aspect, speciaal na de commentaren die Beaumont gaf aan de pers.
Wel verdomme, wat kan ik doen?
We moeten hem stoppen!
Is dat een order?
Ik beveel je hem te stoppen!
Farges, we moeten hem stoppen!
Aangepast en verbeterd door BuStEl www.frenchmoviesubs.eu - 2021