mata sonna kao wo shite
Άντε πάλι, μ' αυτό το βλέμμα στο πρόσωπο,
kuchibiru kamishimete
δαγκώνεις τα χείλια.
yowasa wo kakushiteru kedo
Κρύβεις την αδύναμη πλευρά σου.
sono hitomi no oku
αλλά βαθιά μέσα στα μάτια σου,
uzukumaru kimi ga
ξέρω ότι δειλιάζεις.
honto no kokoro nara
Αν είχες μια καρδιά αληθινή,
omotte, naite, hito yonde, fuwande
θα νοιαζόσουν, έκλαιγες ή θα καλούσες κάποιον και θ' ανησυχούσες.
nande itai no mottenda
Γιατί κρατάς όλον τον πόνο μέσα σου;
boku ni sotto azukete yo
Μοιράσου λίγο μαζί μου.
sugu ja muri to omou no naraba
Αν σου είναι δύσκολο αμέσςω,
sukoshi zutsu de ii
προσπάθησε σιγά-σιγά, λίγο-λίγο.
tsubasa no nai bokura kitto
Δεν έχουμε φτερά,
tobenai toki mitsuketeru dake
αλλά μόνο να μην πετάμε ξέρουμε.
koe no kagiri kimi wo yobu yo
Θα σε καλώ με τα όρια της φωνής μου,
mayowanai you ni
ώστε ποτέ να μην χαθείς.
fuwari kokoro maiagare
Πέταξε ψηλά στον ουρανό με την ευγενική καρδιά σου,
ano kaze ni nosete issei erose
καβάλησε τον άνεμο και άρπαξέ τα όλα μεμιάς.
Το Βιβλίο των Φίλων του Νάτσουμε
Κανείς δεν ξέρει ότι μπορώ να δω τα Στοιχειά.
Μια ομπρέλλα πετάει.
Μια ομπρέλλα;
Πού; Πού;
Κοίτα, εκεί πέρα.
Πού είπες πώς ήταν; Πού είναι;
Πού είναι;
Α, μάλλον λάθος θα έκανα.
Αλήθεια;
Τα λέμε, Νάτσουμε.
Θα σε δούμε αύριο!
Ναι!
Μπορείς να με δεις, ανθρώπινο παιδί;
Το κότο της Ασάγκι
Τότε, άσε με να σου πω αυτό.
Δεν θέλω να αγγίξω ανθρώπους, αλλά δεν έχω άλλη επιλογή.
Το σώμα σου είναι δικό μου.
Σταμάτα!
Τώρα, δώσ' το μου.
Σταμάτα!
Σου είπα να σταματήσεις!
Είσαι πολύ οξύθυμος.
Δάσκαλε Νιάνκο...
Έχει λίγο ασβέστιο, γι' αυτό φάε το.
Όχι, ευχαριστώ.
Να πάρει, πόσο απρόσεχτος ήμουν.
Είσαι αρκετά καλός για άνθρωπος.
Εντάξει! Αυτό το σώμα θα γίνει δικό μου με κάθε τρόπο!
Τι θέλεις;
Περίμενε, Άκαγκανε.
Ανθρώπινο παιδί, συγχώρεσε, σε παρακαλώ, την αγένειά του.
Το έκανε για μένα.
Μια φωνή βγαίνει από την κολοκύθα.
Μη μιλάς, Ασάγκι. Θα κουραστείς.
Εγώ...
Αποκοιμήθηκε.
Ασάγκι... Το έχω ξανακούσει αυτό το όνομα.
Υπάρχει μια φανταστική πόλη όπου οι ευγενείς συγκεντρώνονται.
Κάποιοι λένε ότι υπάρχει μια πανέμορφη οργανοπαίκτης κότο με το όνομα Ασάγκι στο δάσος Ισοζούκι.
Ώστε είναι εκείνη η Ασάγκι;
Έτσι ακριβώς.
Ωστόσο, αρρώστησε και δεν μπορούσε πια να παίξει το κότο.
Αναγκάστηκε να επιστρέψει σπίτι της.
Συνήθιζε να χαμογελάει πολύ.
Και μετά, ξαφνικά έχασε τη διάθεσή της.
Γι' αυτό, ανθρώπινο παιδί, για χάρη της Ασάγκι, δάνεισέ μου το σώμα σου...
Αν δεν με βοηθήσεις, θα σου φάω τ' αυτιά και τη μύτη!
Δώσ' το μου!
Σταμάτα, βρε ζωύφιο!
Είναι δικός μου!
Ένα σκυλί ρακούν με τσίμπησε!
Τι είπες;
Μη γελάς, Τζίζο!
Τίποτα καλό δεν θα βγει αν μπλέκεσαι απερίσκεπτα με τα Πνεύματα.
Κι ακόμη χειρότερα, να τους δανείσεις το σώμα σου;
Συνήθιζε να χαμογελάει πολύ.
Ωστόσο...
τους λυπάμαι κάπως.
Γύρισα...
Καλημέρα, δάσκαλε Νιάνκο.
Πάλι επιστρέφεις το πρωί;
Νάτσουμε, τα μαλλιά σου...
Και τα μάτια μου έχουν γίνει μπλε.
Γιατί συνέβη αυτό;
Ε; Ξανάγιναν φυσιολογικά.
Μήπως ήταν της φαντασίας μου;
Έι!
Καλημέρα, Νάτσουμε.
Α, καλημέρα.
Κ-Καλημέρα, Κιταμότο.
Α-Αυτό με ξάφνιασε. Για μια στιγμή νόμιζα πως ήσουν κάποιος άλλος.
- Ε, τι τρέχει μ' αυτούς τους δύο;
- Συγγνώμη.
Νάτσουμε.
Σ' ευχαριστώ για το λεξικό.
Ήταν μεγάλη βοήθεια.
Ναι...
Σου έπεσε, Νάτσουμε.
Σ' ευχαριστώ, Τάνουμα!
Τάνουμα;
Λοιπόν, για μια στιγμή νόμισα πως ήσουν κοπέλα.
Συγγνώμη, μάλλον το φαντάστηκα.
Σ-Συγγνώμη!
Αν εξαιρέσουμε τον Κιταμότο,
αν ο Τάνουμα μπόρεσε να νιώσει κάτι, τότε λες να...
Έκανες κάτι, έτσι δεν είναι;
Έβαλα την Ασάγκι μέσα στο σώμα σου καθώς κοιμόσουν.
Φαίνεται ότι προσαρμόζεται στο δικό σου μια χαρά.
Λοιπόν, ελπίζω ότι θα συνεργαστείς για ένα μικρό διάστημα.
Ώστε τα μπλε μαλλιά και μάτια το πρωί ήταν οι εκδηλώσεις της κατοχής από το πνεύμα.
Συγχώρεσέ με.
Του είπα να σταματήσει,
αλλά δεν είχα τρόπο να ελέγξω τον εαυτό μου, γι' αυτό ζητώ συγγνώμη.
Αυτή η φωνή... Είσαι η Ασάγκι;
Μην τον κατηγορείς, σε παρακαλώ.
Δικό μου είναι το λάθος.
Δεν πειράζει. Δεν χρειάζεται να απολογείσαι.
Συγγνώμη.
Έναν τρόπο να την βγάλεις έξω από το σώμα σου;
Ναι, κάτι όχι ιδιαίτερα βίαιο.
Τότε, δεν έχεις επιλογή από το να εκπληρώσεις την επιθυμία της Ασάγκι.
Όταν νιώσει ικανοποιημένη, τότε θα φύγει από το σώμα σου φυσικά.
Την επιθυμία της, είπες;
Δεν υπάρχει λόγος να παραπονιέσαι.
Κάνε γρήγορα και τελείωνε μ' αυτό ώστε να πάμε πίσω, ανθρώπινο παιδί.
Μην τ' ακούω αυτό από εσένα.
Από πού ήρθες; Ποιο είναι το όνομά σου;
Δεν δίνω το όνομά μου σε απλούς ανθρώπους.
Τότε, θα σε λέω «Διάνα» από 'δώ και πέρα.
Από το σχέδιο της ομπρέλλας με αυτό το σχήμα.
Δ-Διάνα;
Σ' ευχαριστώ που ήρθες να μας πάρεις!
Καταραμμένο σκυλί-ρακούν!
Α, τι χαριτωμένο όνομα.
Δεν χαίρεσαι, Διάνα;
Ακόμη κι εσύ, Ασάγκι;
Έλα τώρα, δεν έχει πλάκα;
Ασάγκι...
Αυτό είναι ανατριχιαστικό!
Το σώμα μου μόλις καταλήφθηκε από άλλον.
Α, ήμουν πολύ απρόσεχτη.
Συγχώρεσέ με.
Εντάξει, αρκετά. Θα σας βοηθήσω.
Θα φύγεις μόλις καταφέρει να παίξει κότο, σωστά;
Φυσικά!
Άρα, θα πρέπει να αρχίσουμε κατασκευάζοντας το κότο;
Σωστά, αφού πρόκειται για ένα ειδικό κότο.
Υπάρχει ένα Πνεύμα που λέγεται σένμπικι και μοιάζει με κυπρίνο, και έχει μια άσπρη χορδή στο σώμα του.
Αυτό πρόκειται να πιάσουμε.
Γιατί πρέπει να πιάσουμε αυτό το ψάρι;
Τι; Άσε την γκρίνια!
Τι είναι αυτή η κατσούφικη έκφραση;
Θα το πιάσω!
Κουράστηκα...
- Συγχώρεσέ μας, αφέντη Νάτσουμε.
- Βγείτε έξω!
Όχι, δεν πειράζει.
Τι είδους σχέση έχετε εσύ και ο Διάνας;
Είστε ζευγάρι;
Καθόλου.
Ήταν ένας υπηρέτης για να κρατάει την ομπρέλλα.
Την ομπρέλλα;
Στο δάσος Ισοζούκι, όσοι είχαν ξεχωριστό ταλέντο πήγαιναν για να καταπραΰνουν το δάσος όπου ο θεός, Άρχοντας Μίμπου, ζούσε.
Και υπήρχαν κι αρκετοί που κρατούσαν ομπρέλλες για τον Άρχοντα Μίμπου και τους άλλους παρευρισκομένους.
Το καθήκον του Διάνα ήταν να τους προστατεύει όλους ως σωματοφύλακας.
Είναι πολύ επιδέξιος.
Το Ισοζούκι ήταν ένα πανέμορφο μέρος, ονειρεμένο.
Ήθελα να μείνω για πάντα εκεί.
Σκεφτόμουν ότι θα περνούσα όλη μου την ζωή στο πλευρό του Άρχοντα Μίμπου.
Συνέχεια...
για όλη μου την ζωή...
Αλλά εκείνος σε εξόρισε επειδή δεν μπορούσες να παίξεις άλλο;
Τι στενόμυαλος θεός.
Όχι, Αφέντη Νάτσουμε.
Ο Άρχοντας Μίμπου με περιμάζεψε επειδή δεν είχα δικό μου μέρος.
Το έσκασα επειδή δεν άντεχα να κάθομαι άπρακτη.
Έπιασα ένα! Είναι ένα σένμπικι!
Το έπιασα!
Βλέπεις; Αυτό το χρησιμοποιούμε για χορδή.
Αυτό χρειαζόμασταν όλο κι όλο;
Όχι.
Μας λείπει το σώμα.
Τι;
Θα πρέπει να βρούμε έναν κορμό ξύλου.
Και θα πρέπει να είναι ένας κορμός με κλαδιά μπαμπού που μόλις έχουν ξεφυτρώσει από αυτόν!
Λίγο ακόμη... Λίγο ακόμη και θα μπορείς να ξαναπαίξεις.
Διάνα, η αγάπη...
Το Βιβλίο των Φίλων του Νάτσουμε
Πώς βράχηκες έστι;
Α, να...
Μια πετσέτα, μια πετσέτα.
- Α, ο Τάκασι ίσως κρυολογήσει...
- Είμαι καλά, αλήθεια!
Είδες;
Εντάξει, πρέπει να στεγνώσεις καλά.
Και η μύτη σου είναι βρεγμένη.
Να έμενα για πάντα εκεί.
Για πάντα...
Εντάξει. Πήγαινε να κάνεις ένα μπάνιο, ναι;
Μόλις ζεστάθηκε το νερό.
Μπες μέσα γρήγορα, εντάξει;
Για πόσο ακόμη θα μπορώ να μείνω εδώ;
Ήταν όνειρο αυτό;
Όχι, της Ασάγκι;
Διάνα...
Ξύπνησες, Νάτσουμε.
Ναι, αλλά η Ασάγκι κοιμάται.
Αν θέλεις να μιλήσουμε...
Τα δάχτυλα της Ασάγκι δεν μπορούν πλέον να ξαναπαίξουν κότο.
Τη χτύπησε μια αρρώστια που ξηραίνει το σώμα της και το κάνει να θρυματτίζεται.
Δεν θα ξαναγίνει ποτέ καλά.
Ωστόσο, όσο παραμένει σε άλλο σώμα, η εξάπλωση της αρρώστιας επιβραδύνεται.
Σου είμαι ευγνώμων, Νάτσουμε.
Η τελευταία φορά που την είδα να γελά ήταν όταν έπαιζε χαρούμενα το όργανό της για χάρη του Άρχοντα Μίμπου.
Και κατά τη διάρκεια της παράστασής της...
το σώμα της άρχισε να θρυμματίζεται.
Τα λευκά, λεπτά δάχτυλά της και τα φωτεινά ζυγωματικά της
εξαφανίστηκαν μπρος στον πολυαγαπημένο της Άρχοντα Μίμπου.
Αύριο θα έχει πανσέληνο.
Το μονοπάτι για το Ισοζούκι θα ανοίξει για ένα σύντομο χρονικό διάστημα.
Θέλω να παίξει εμπρός στον Άρχοντα Μίμπου, έστω για μια τελευταία φορά.
Βοήθησέ μας ως τότε, Άρχοντα Νάτσουμε.
Γιατί τα κάνεις όλα αυτά, Διάνα;
Γιατί φτάνεις σε τέτοια άκρα;
Εγώ...
Γεια σου, Άκαγκανε.
Εγώ...
Είμαι απλώς ένας υπηρέτης για τις ομπρέλλες.
Να πάρει, δεν βρίσκω ούτε ένα!
Πού είσαι;
Δεν μπορούμε να βρούμε κανένα.
Είναι καν εδώ;
Ψάχνετε για κάτι;
Έναν κορμό δέντρο με κλαδιά μπαμπού που μόλις ξεφύτρωσαν επάνω του.
Υπάρχει ένα σ' εκείνη τη συστάδα εκεί πέρα.
Έχεις δίκιο. Εκεί είναι!
Με τι μιλούσα μόλις τώρα;
Σου είπα! Σου είπα!
Σε αντάλλαγμα, θα σου φάω τα σωθικά!
Να πάρει, μίλησα μ' ένα πολύ αλλόκοτο Στοιχειό.
Έι, Νάτσουμε! Ψάχνεις ή μπα;
Τα κατάφερες, Νάτσουμε! Αυτό είναι!
Εντάξει, ώρα να αρχίσουμε το σκάλισμα!
Νιώθω αδιαθεσία.
Είναι αυτός ο πυρετώδης πόνος της Ασάγκι;
Αν τολμήσει να παίξει τόσο εξασθενημένη...
η ζωή της θα...
Είσαι καλά;
Συγγνώμη που σε κάνω να υποφέρεις τόσο εξαιτίας μου.
Α, ναι. Δεν σε έχω ρωτήσει ακόμη τη δική σου γνώμη.
Ναι;
Θέλεις κι εσύ να παίξεις το κότο;
Αν μου δινόταν...
Αν μου δινόταν η ευκαιρία ακόμη μία φορά, εγώ...
Δεν είμαι πολύ επιδέξιος και τα δάχτυλά μου είναι δύσκαμπτα, οπότε ίσως να μην μπορέσεις να παίξεις τόσο καλά.
Θες και πάλι να το τολμήσεις;
Ασάγκι, το ήξερες;
Ο Ακαγκάνε πάντα... πάντα...
Τα κατάφερα! Ξύπνα, Νάτσουμε!
Τι καλά!
Προλαβαίνουμε ακόμη. Πάμε!
Ακαγκάνε; Τι είναι; Τι συμβαί-
Ασάγκι, το μονοπάτι για το Ισοζούκι είναι ακόμη ανοιχτό.
Πήγαινε και...
Σε βρήκα!
Δώσαμε μια υπόσχεση! Ήρθα για τα σωθικά σου!
Εσύ από πριν!
Ακαγκάνε...
Να πάρει!
Το κότο...
Της Ασάγκι... Του Διάνα... το πολύτιμο...
Νάτσουμε!
Νάτσουμε.
Νάτσουμε!
Είσαι καλά;
Ν-Ναι...
Τον έδιωξα μακρυά...
Και το κότο;
Είναι ασφαλές. Το προστάτεψες.
Κατάλαβα, αυτό είναι υπέροχο.
Πιστεύεις πως μπορείς να σηκωθείς;
Θα τα καταφέρουμε αν βιαστούμε.
Αν δεν μπορείς, θα σε κουβαλήσω.
Κι εσύ, Διάνα; Δεν μπορείς να πας με τέτοιες πληγές.
Πάμε, Νάτσουμε.
Πάμε!
Σκεφτόμουν ότι αν ήταν δυνατόν, θα ήθελα να παίξω για ακόμη μία φορά.
Πάντα, πάντα ήθελα να παίξω μόνο για εκείνον.
Γι' αυτό...
Αν μπορώ να παίξω ακόμη μία φορά,
θα ήταν για τον ευγενικό και πολύτιμο φίλο μου.
Ήθελα να παίξω για εσένα.
Θα ακούσεις, Άκαγκανε;
Μπορούσα να ακούσω μια μουσική από μακρυά.
Έναν πανέμορφο ήχο που δεν είχα ξανακούσει.
Αλλά και πάλι, εκείνος ο ήχος...
έβγαινε από τα δάχτυλά μου και έκανε τον αέρα να πάλλεται.
Η Ασάγκι έφυγε από το σώμα μου σαν να πετούσε προς τον ουρανό.
Σ' ευχαριστώ για όλα.
Τι θα κάνεις τώρα;
Θα πάρω την Ασάγκι και θα επιστρέψω σπίτι μου.
Κατάλαβα.
Απλώς κοιμάται, πολύ βαθιά.
Ναι.
Εις το επανιδείν, Ασάγκι.
Εις το επανιδείν, Διάνα.
Ναι.
Εις το επανιδείν, Νάτσουμε.
Πού είχες πάει ενώ εγώ είχα μπελάδες, Δάσκαλε;
Νιώθεις καλύτερα τώρα, ευγενικέ τύπε;
Πεινάω. Πάρε μου μερικά ζεστά ψωμάκια.
Το Νάνατσουτζι δεν έχει ανοίξει ακόμη.
Τ-Τι πράγμα;
Υπήρξε κάποιο μέρος που να ήθελες να μείνεις για πάντα, Δάσκαλε Νιάνκο;
Δεν χρειάζομαι κάτι τέτοιο.
Κι εγώ το ίδιο, Δάσκαλε.
Αυτό νόμιζα πάντα, τουλάχιστον.
Α-Ανόητε! Μη με αγκαλιάζεις!
Άσε με! Άσε με!
Προσπάθησα να παίξω κάτι σ' αυτό που άφησαν πίσω,
αλλά εκείνος ο πανέμορφος ήχος δεν βγήκε ποτέ ξανά.
Εκείνος ο ήχος δεν προήλθε από το παίξιμο των δαχτύλων μου, αλλά έβγαινε από την καρδιά της.
Το πρωινό είναι έτοιμο!
Εντάξει!
hi no tsukurishi zora ni
Εκείνη τη μέρα που ο ουρανός πήρε φωτιά,
sashikomu hitosuji no hi
και ακτίνες φωτός τρυπούσαν τα σύννεφα,
yuudachi no ameagari ni
η απογευματινή βροχή έπαψε.
kizuku natsu no nioi
Μύρισα το άρωμα του καλοκαιριού,
hishimeku hikari ga terasu
και τα λαμπερά φώτα που με πλημμύρισαν.
omoi ni mimi wo sumaseba
Αν έστρεφα το αυτί μου στις σκέψεις μου,
kikoeshi tomo no omokage
θα άκουγα τα ίχνη των αγαπημένων φίλων μου.
natsu yuuzora kawarirazu
Ο απογευματινός ουρανός του καλοκαιριού
azayaka na sugisarishi hibi
και οι έντονες μέρες που περνούσαν μοιάζανε,
kokoro no mama warai atta
και γέλασα· ήταν ακριβώς
ano natsu no omoide yo
η ανάμνησή μου του καλοκαιριού.
Το βιβλίο της βαρεμάρας του Νιάνκο
Στο επόμενο
Το Βιβλίο των Φίλων του Νάτσουμε
Α, Δάσκαλε! Τι κάνεις;
Δεν θα το έκανα ποτέ αυτό.
Μην το παίζεις ανόητος! Βγες έξω!
Σίγουρα, θα βγω! Ανόητε!
Και μετά έπεσα σε μια τρύπα.
Α! Ένα άσπρο γουρουνάκι έπεσε!