Μετάφραση - Απόδοση από Αγγλικά Συγχρονισμός: El1(El132)
Είσαι τόσο χαζή Μαντίκεν όλο κοιμάσαι, κοιμάσαι και κοιμάσαι
Δε θα έπαιρνες χαμπάρι, ακόμα και αν ήταν εδώ...
...κανίβαλοι!
Δεν μπορείς να ακούσεις τον κανίβαλο όταν έρχεται!
Όχι!
Σέρνεται σιωπηλά στη ζούγκλα ψάχνοντας για ιεραπόστολους...
...και - δαγκώνει! - χώνει τα δόντια του. Δαγκώνει! Δαγκώνει! Δαγκώνει!
Ο ιεραπόστολος δεν παίρνει χαμπάρι τίποτα.
-Κανένας κανίβαλος δεν πάει στον παράδεισο; -Όχι, φυσικά!
Αυτή είναι η μόνη αλήθεια.
Όμως στο τέλος, καταλήγει εκεί.
Πως;
Γιατί ο ιεραπόστολος που πηγαίνει στον παράδεισο, είναι στο στομάχι του.
-Σήμερα, νιώθω τη ζωή στις φλέβες μου. -Πως τη νιώθεις;
Υπέροχη!
Πρωτομαγιά στο λιβάδι, θα ανάψουν φωτιά και όλοι θα γιορτάσουν την άνοιξη!
Και θα φορέσω τα καινούρια μου πέδιλα.
ΕΙΣΑΙ ΤΡΕΛΗ, ΜΑΝΤΙΚΕΝ
Βασισμένο στο βιβλίο της Άστριντ Λίντγκρεν "ΜΑΝΤΙΚΕΝ"
Χα! Χα! Κοκκίνισες, Άλβα!
- Γιατί έκλεισε το μάτι; - Το κάνει σε όλα τα κορίτσια.
- Αλήθεια; Μα είναι παντρεμένος με 5 παιδιά. - Ακόμα είναι ο ομορφότερος στην πόλη.
Αναμφίβολα!
Γιατί δεν παίρνουμε μερικά γλυκά;
Ω, τα χρυσούλια μου πάνε βόλτα!
Πήρα καινούρια πέδιλα! Είναι και πολύ πρώτα!
πέδιλα! Και τι έγινε;
Εμείς δεν είχαμε τέτοια πράγματα στις μέρες μας...
...και γίναμε γεροί και δυνατοί.
Μαντίκεν, έλα εδώ!
Ήθελα να μάθω. Είδες τον Νίλσον;
Είναι στο συνηθισμένο του μέρος στον κήπο.
Του αρέσει να κάθεται εκεί και να φιλοσοφεί...
...όλη μέρα χωρίς να φαγητό. Ήταν τουλάχιστον ξεμέθυστος;
Έτσι νομίζω.
Αμφιβάλλω!
Θα άλλαξε συνήθεια.
Ει, μικρούλα Μαντίκεν! Πριγκίπισσα των παραμυθιών!
Σε τι οφείλω την τιμή;
Είναι ο Αμπέ σπίτι;
Φυσικά. Σηκώνεται στις 5:00 π.μ για να φτιάξει κουλούρια.
Μετά η μητέρα του τα πουλάει στην αγορά.
Το ξέρω. Μίλησα μαζί της.
-Τι είπε; -Ήθελε να μάθει αν ήσουν ξεμέθυστος.
-Γιατί, δεν ήμουν ξεμέθυστος σήμερα; -"Θα άλλαξε συνήθειες" είπε.
Έτσι είπε; Σωστά το έθεσε.
Την αγαπάω αυτή τη γυναίκα.
Σήμερα νιώθω ζωή στις φλέβες μου.
Κι εγώ!
Πάω να μιλήσω με τον Αμπέ
-Γεια. -Τι κάνεις;
- Θέλεις κουλούρι; -Ναι!
Αμπέ, θα έρθεις σήμερα στη φωτιά;
Δεν το υπόσχομαι. Μπορεί να πάω σε άλλο πάρτι.
Αχ, έλα! Θα δεις τα καινούρια μου πέδιλα.
Ε... μα τότε αλλάζει.
Έλα μαμά, σε παρακαλώ άφησε με να βάλω να καινούρια μου πέδιλα.
Θα χαλάσουν αν χορέψεις στις λάσπες.
- Σου ορκίζομαι ότι θα προσέχω. -Μαντίκεν, βάλε τα παλιά σου παπούτσια.
Εσύ όμως ντύθηκες ωραία!
Εμείς δε θα πάμε στη λασπωμένη φωτιά.
Θα πάμε στο κιόσκι του ξενοδοχείου που είναι αρκετά βαρετά.
-Βαρετά; Τι εννοείς; -Ε... ναι...
...Ας πούμε, θα προτιμούσα να πάω...
...στη φωτιά με τις κόρες μου παρά σε ένα στημένο παλιό δείπνο.
Είσαι πολύ όμορφη μαμά.
Όταν μεγαλώσω θα ήθελα να γίνω όμορφη σαν εσένα.
Να είσαι σίγουρη γι'αυτό.
Ήρθε ο οδηγός. Πρέπει να βιαστούμε.
Να περάσετε καλά, χρυσά μου!
Εύκολο να το λέει!
Γιατί μου αγόρασε τα πέδιλα αφού θα βάλω τα παλιά παπούτσια;
Αυτό δεν έχει κανένα νόημα.
-Θα βάλεις τελικά τα πέδιλα; -Φυσικά.
Έχεις τρελαθεί, Μαντίκεν. Πάντα τρελή ήσουνα.
-Δώσ'μου το καπέλο. -Έλα να το πάρεις.
- Τα κατάφερες τελικά. - Ναι.
Ο καπνοδοχοκαθαριστής πρέπει να την ανάψει.
- Παρατήρησες κάτι; -Σαν τι;
Φοράω καινούρια παπούτσια!
Ουάου! Είσαι καταπληκτική!
Σύντομα θα το μάθουν όλοι στην πόλη!
Θα το διαβάσουν στις εφημερίδες.
Ξεκίνησαν!
Τέσσερα ζήτω για την άνοιξη!
Ζήτω! Ζήτω! Ζήτω! Ζήτω!
Άλβα...
- Ναι; - Έκανα κάτι που δεν έπρεπε...
-Τι δηλαδή; -Ε...
Τόσα όμορφα κορίτσια εδώ.
Ένα, δυο, τρία... τα καλύτερα του Γιουνιμπάκεν.
Όμορφη ανοιξιάτικη βραδιά, ε; Θεέ μου πόσο όμορφη...
- Και επικίνδυνη. -Τι το επικίνδυνο έχει;
Να πάθεις πνευμονία και να περάσεις όλη την άνοιξη στο κρεβάτι.
Φόρεσε τα πέδιλα της στη φωτιά. Είναι σαν σούπα από κατρουλιά γάτας.
Γιατί φοράς πέδιλα, μυξιάρικο;
Να μη σας νοιάζει!
Μεταξωτό καπέλο;
Νομίζεις ότι μπορείς να μας κάνεις επίδειξη; Δε νομίζω.
Κοίτα τα μούτρα σου, βλαμμένο!
Είσαι πολύ ηλίθια!
Δώσ'μου το πέδιλο μου!
Γιατί πέταξες το πέδιλο μου; Θα σε σκοτώσω!
Σ'έπιασα! Σ΄έπιασα!
- Άλβα; - Ναι;
Η Μία πήρε το πέδιλο μου και το πέταξε.
Τι φρικτό!
Τι θα πεις στη μαμά το πρωί όταν δει ότι λείπει το ένα;
-Μαντίκεν; -Φόρεσα τα πέδιλα, ενώ μου το απαγόρεψε.
Όχου! Όχου! Πάμε να το βρούμε, Λιζαμπέτ.
-Μείνε εδώ Μαντίκεν. -Στο ένα πόδι!
Έι Μαντίκεν, Γιατί στεκόσουν στο ένα πόδι;
Γιατί έχει μόνο ένα πέδιλο.
Καημενάκι! Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω.
Μου ήρθε ένα παπούτσι στο κεφάλι όπως στεκόμουν στη φωτιά.
Ίσως μπορείς να το χρησιμοποιήσεις.
Κάθαρμα! Το είχες όλο αυτό το διάστημα και δεν είπες τίποτα!
Και που να ξέρω ότι κάθε παπούτσι που πέφτει στο κεφάλι μου είναι της Μαντίκεν;
- Μη στεναχωριέσαι τόσο. -Στεναχωριέμαι, γιατί χάλασε το πέδιλο.
-Κοίτα! -Μην ανησυχείς.
Θα το κάνουμε τόσο ωραίο, σαν καινούριο.
Ελάτε, πάμε.
Μπαμπά! Περίμενε!
-Αυτό είναι το πιο χαζό κορίτσι στο σχολείο. -Τι κάνει και είναι χαζή;
Τίποτα ιδιαίτερο, αλλά συνέχεια τα βάζει μαζί μου.
Είναι αυτό που μένει δίπλα στην Ίντα;
Ναι. Και τα μαλλιά της είναι γεμάτα ψείρες...
...που τρέχουν στα παγκάκια.
Μια φορά ήταν να ζωγραφίσει τη γάτα...
ή τον πατέρα της ή κάτι άλλο και η Μια είπε:
"Είμαστε τόσο φτωχοί...
που δεν μπορούμε να έχουμε έναν πατέρα." Αυτό δεν είναι χαζό;
- Δεν αισθάνεσαι λύπη για την Μία; - Όχι. Γιατί είναι πολύ χαζή.
Δε νομίζεις ότι θα πρέπει να είσαι καλή με την Μία;
Αυτό δεν πρόκειται να γίνει. Τα λέμε!
-Γεια. -Γεια.
-Θέλεις; -Ευχαριστώ.
Σου δίνει σοκολάτες γιατί ο χοντρο-Βίκτωρ είναι ερωτευμένος μαζί σου.
Βούλωσε το!
Θα είναι ένας τεράστιος και όμορφος γαμπρός.
- Είσαι η πιο χαζή στην τάξη! -Έρχεται η δασκάλα!
-Καλημέρα, παιδιά. -Καλημέρα, κυρία.
Καθίστε.
- Που είναι ο Μάρτιν; -Έχει γρίπη.
Ε.. ε... Για να δούμε...
Τελευταία φορά μιλήσαμε για το βιβλίο της Γένεσης.
Μαντίκεν,
θυμάσαι τι έκανε ο Θεός όταν δημιούργησε τον πρώτο άνθρωπο;
Πήρε πηλό και το έπλασε και έγινε ο άνθρωπος.
Ωραία, αλλά έκανε περισσότερα απ'αυτό. Τι;
Μία.
Εδώ κοίτα, Μία.
Θυμάσαι τι έκανε ο Θεός όταν δημιούργησε τον Αδάμ;
Φαντάζομαι ότι τον άφησε να στεγνώσει.
Ίσως. Αλλά τι ήταν το πιο σημαντικό πράγμα;
Μαντίκεν;
Φύσηξε μέσα του, ένα πνεύμα και ξύπνησε ζωντανός.
Δεν έχεις να φας κάτι; Ούτε λίγο ψωμί;
-Δε θέλω τίποτα. -Θα λιποθυμήσεις.
- Πεινάς; -Είμαι καλά.
Θέλεις αυτό;
Καλύτερα να φάω ποντικοφάρμακο.
Να το βάλεις στον πωπό σου, αχώνευτη!
Ποιος πέταξε σκουπίδια κάτω; Μάζεψε τα!
Όλοι φοβάστε. Η τάξη είναι γεμάτη κότες.
-Είμαι η μόνη γενναία εδώ. -Τι έχεις κάνει...
...και είσαι τόσο γενναία;
Σκότωσες κανά λιοντάρι; ή τις ψείρες απ'το κεφάλι σου;
Αναρωτιέμαι ποια είναι η μεγαλύτερη κότα
εσύ, η Μαντίκεν ή ο Φάτσο;
Τουλάχιστον αυτό ήταν πολύ γενναίο.
Μπορεί να δέρνεις οποιονδήποτε.
Εγώ όμως, έχω τα κότσια να περπατήσω στην στέγη του σχολείου.
Τι; Νομίζεις ότι εγώ δεν μπορώ να το κάνω;
Ο διευθυντής, μας είπε μετά το σχολείο να πάμε κατευθείαν σπίτι.
Πρέπει να δούμε αν αυτές είναι στα αλήθεια τρελές.
-Φοβάσαι; -Φοβάσαι, τσιλιβήθρα;
Σκάσε, θα μαζέψεις τα κομμάτια σου από το χώμα.
- Λοιπόν ποια θα πάει πρώτη; -Για να δούμε.
Ά μπε μπα πλομ...
Εσύ πρώτη.
Χα! Δεν έχει τα κότσια. Το ήξερα από την αρχή.
- Τα κατάφερες Μαντίκεν! -Ήταν τέλεια!
Τώρα η σειρά σου. Γρήγορα πριν ξυπνήσει ο διευθυντής.
Κοιμάται στο γραφείο του.
Ε και; Θα του χώσω μπουνιά, στη μύτη!
Αυτό είναι τρελό.
Πέφτει!
- Λοιπόν τι έγινε; -Τα'παιξε.
Όταν πεινάω, ζαλίζομαι, έτσι τα παράτησα.
Γεια χαρά, τέρμα η παράσταση.
- Γεια -Τι κάνεις;
- Το μαύρο - ο Φάτσι - έγινε μπαμπάς; -Ναι, αλλά κάτι περίεργο συμβαίνει.
- Τι; -Ο Φάτσι, έκανε μωρά.
Τότε έκανες λάθος στο ζευγάρωμα.
Ζευγάρωσε τα ξανά.
Όχι, Το όνομα του είναι λάθος.
- Θέλεις να δεις τα μωρά; Εκεί είναι. - Ναι!
Ω, τι όμορφα!
Ελπίζω να μη τους συμβεί τίποτα. Μια αλεπού τριγυρνάει τα βράδια.
Η αλεπού μπορεί να τα τρομάξει, ακόμα και από κλειστή πόρτα.
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Δε χρειάζεται να ανησυχείς για τα άγρια ζώα,
όσο έχεις τον πατέρα σου.
έχω μια αλεποπαγίδα, εκεί στην ξυλαποθήκη.
Έχει να πατήσει εκεί μέσα δύο χρόνια.
Γαμώτο!
Που μπορεί να είναι η παγίδα; Τυφώνας πέρασε απ΄δω;
-Δε θα τον βοηθήσεις; -Όχι. Έχει πολύ μεγάλη πλάκα.
Εύρηκα!
Παραπονιέσαι για ένα μικρό λάθος...
...αλλά μ'αρέσει να φυλάω τα πράγματα σε τάξη.
Για να δούμε.
Θα βάλουμε αυτή την προστασία στο άνοιγμα του φράχτη.
Η πονηρή αλεπού θα βρεθεί προ εκπλήξεων.
Συχνά σκεφτόμουν να έδινα στην γριά μου, ένα σάλι για το χειμώνα.
Κόκκινη αλεπού θα ήταν ότι πρέπει. Τι λες Μαντίκεν;
Όχι για τις αλεπούδες. Θα τις χάλαγε.
- Και αν κάποιος πιαστεί στην παγίδα; -Θα βάλουμε προειδοποιητική πινακίδα.
Κι αν οι αλεπούδες ξέρουν να διαβάζουν;
Οι αλεπούδες ακολουθούν τη μυρωδιά, έτσι θα πιαστούν.
Έτσι δε θα έχουμε κλάματα αν τα κουνέλια πεθάνουν από συγκοπή.
Δεν σηκώνεις από αστεία, μπαμπά; Αυτή η παγίδα θα τα κρατήσει ασφαλή.
Μην ανησυχείς.
Μπορείς πάντα να απευθύνεσαι στον μπαμπά για βοήθεια.
Ποιος θέλει σοκολάτες;
Κερνάω!
Αυτό είναι θαύμα! Που βρήκες τα χρήματα;
Τα πήρα από τον μπαμπά μου στη Στοκχόλμη.
Έχεις μπαμπά στην Στοκχόλμη; Ποτέ δεν το έχεις αναφέρει.
Ναι, έχω μπαμπά στη Στοκχόλμη, και τώρα επιτέλους...
...μου έστειλε λίγα λεφτά.
Θέλεις;
Όχι! Μπορείς ν'αγοράσεις δικά σου!
-Θέλει κανείς ζωγραφιά; -Εγώ! Εγώ!
Α, τι ωραία!
Τέλειωσαν όλες και έμεινε μια. Αυτή με τον άγγελο.
Αυτή είναι η πιο ωραία και δε θα την έδινα ποτέ.
Καθίστε.
Είδε κανείς το πορτοφόλι του διευθυντή;
Πρέπει να το έχασε χτες, αλλά δεν ξέρει που.
Στο διάλειμμα να ψάξετε στην αυλή.
Καθίστε.
Γνωρίζει κανείς αυτή τη ζωγραφιά;
Είναι ένας άγγελος.
-Τι ψιθυρίζεις; -Τίποτα σπουδαίο.
Μη με δουλεύεις. Τι είπες;
Αυτός είναι ο άγγελος της Μία.
Ποια απ'όλες είναι η Μία;
Κάθεται εκεί.
Έλα εδώ.
Εσύ με τα κόκκινα μαλλιά.
Το αναγνωρίζεις αυτό;
Κοίτα με!
Μπορείς να εξηγήσεις πως η ζωγραφιά σου...
...βρέθηκε στο πορτοφόλι μου;
Άφησες 5 κορώνες. Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Και τώρα θα ήθελα να μάθω τι έκανες με τα υπόλοιπα χρήματα.
Με ακούς; Που τα ξόδεψες;
Είναι κανείς που ξέρει;
Αγόρασε σοκολάτες.
- Τι είπες; -Αγόρασε σοκολάτες.
Έτσι ε;
Ώστε αγόρασες σοκολάτες.
Πως ήρθες με το πορτοφόλι μου; Μπορείς να μας εξηγήσεις;
Θα πρέπει να μπήκε κρυφά...
...στο γραφείο μου και να το έκλεψε.
Παραδέξου ότι το πήρες από κει.
Ναι.
Λοιπόν, θα ζητήσεις συγγνώμη;
Απ' ότι βλέπω, όχι. Αλλά θα σε μάθω εγώ να μην κλέβεις.
Και οι συμμαθητές σου θα δουν τι παθαίνει ένας κλέφτης.
Θα εφαρμόσω την κατάλληλη τιμωρία.
Όχι...
Δε θα ήθελες να γίνει κλέφτρα για την υπόλοιπη ζωή της.
Μία καλή μου, σε παρακαλώ ζήτα συγγνώμη.
Ίσως γλιτώσεις το ξύλο.
Έτσι θα πάρω πίσω τον άγγελο μου;
Πάρ'τον.
Λοιπόν Μία; Θα ζητήσεις συγγνώμη;
Μπορείς να το κάνεις τώρα ή μετά το ξύλο.
Εσύ αποφασίζεις.
Πολύ καλά. Γύρνα.
Σκύψε.
Όχι!
Πολύ καλά. Αρκετά για σήμερα.
Έχεις συμμαθητές που σου συμπαραστέκονται
αν και δεν το αξίζεις.
Αλλά ακόμα πρέπει να απολογηθείς και τώρα αμέσως.
Το μόνο που χρειάζομαι είναι μια απλή λέξη
και την περιμένω τώρα.
Τι ήταν αυτό; Μίλα καθαρά, να το ακούσουν όλοι.
"κρασοκανάτα!" αυτό είπα.
- Ο Γιόχαν ήταν προκλητικός! -Ναι, αλλά η Μία είναι...
Ο διευθυντής ήταν προκλητικός.
Η Μία χρησιμοποίησε ακριβώς τη σωστή λέξη.
- "κρασοκανάτα" έτσι είπε. -Μην το επαναλαμβάνεις, Λιζαμπέτ.
Χτυπάει μικρά παιδιά.
Αν χτύπαγε την Μαντίκεν, θα τον σκότωνα στο ξύλο.
Τότε είσαι τόσο κακιά όσο αυτός, Άλβα.
Τα παιδιά δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται μ'αυτόν τον τρόπο
"Κρασοκανάτα" ωραία το είπε.
Λίζαμπετ, δε θέλω να το ξανακούσω να το λες.
Και σταμάτα να γλείφεις το πιάτο.
Γιατί σ'ενοχλεί, το "γλείψιμο", αν δεν το'χεις κάνει ποτέ;
Να πάρει!
Λίζαμπετ, κέρδισα!
Ξέρεις τι είσαι; Δεν μπορώ να το πω, αλλά αρχίζει από "κ".
-Κορίτσια! Ώρα για ύπνο. -Ερχόμαστε!
Μα πρώτα πάμε στη ντουλάπα...
...έτσι θα μπορώ να σε πω κρασοκανάτα.
Αλλά μη το πεις στη μαμά.
Μετά μην ξεχάσεις να πεις τις προσευχές σου.
Όχι. Προσεύχομαι εφτά φορές την Κυριακή.
Φτάνουν για όλη τη βδομάδα.
Τι να θέλει, άραγε;
Μου έμειναν μερικές σοκολάτες.
Μπορείς να τις πάρεις αν θέλεις.
"Βοήθεια!"
"Κάποιος να με βοηθήσει!"
"Βοήθεια!"
Άλβα! Άλβα! Κάποιος φωνάζει βοήθεια.
Είσαι ένας άγγελος σταλμένος απ'τον ουρανό.
Δόξα το Θεό φανήκατε.
Κάτι τρομερό μάγκωσε το πόδι μου...
...και δεν μπορώ να φύγω.
Γιατί δε διαβάζεις, τι λέει;
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΠΑΓΙΔΑ ΑΛΕΠΟΥΣ!
Φαίνεται...
Έμμα, μη πεις τίποτα.
Αιμορραγώ. Σύντομα θα πεθάνω.
-Θα το έχεις βάρος για τα σκληρά σου λόγια. -Δεν πεθαίνεις.
Πως μπορεί να είσαι τόσο χαζός και να βάλεις την παγίδα εδώ;
Αυτός είναι ο δρόμος που έρχεσαι σπίτι κάθε βράδυ.
Χάνω τη μνήμη μου.
Φαντάζομαι ότι φταίει το κονιάκ.
Να είσαι ελεήμων. Τι σημαίνει αυτό;
Τούρε.
- Να μην είσαι μοχθηρός. -Σημαίνει πολύ περισσότερα.
Κανείς άλλος;
Άννα-Λίζα;
Πρέπει να είμαστε καλοί και να βοηθάμε άλλους ανθρώπους.
Θυμόμαστε κανέναν από τη βίβλο που να ήταν ιδιαίτερα ελεήμων;
Μαντίκεν;
Ο καλός Σαμαρείτης
Μπορείς να μας πεις κάτι παραπάνω;
Ήταν στο δρόμο για την Ιερουσαλήμ και βρήκε ένα αιμόφυρτο ξένο.
Ο ξένος ήταν σχεδόν νεκρός και ο καλός Σαμαρείτης τον λυπήθηκε.
Τον ανέβασε στο γάιδαρο του, και τον πήγε σ'ένα πανδοχείο.
Πανδοχείο; Τι είναι αυτό;
Νομίζω ότι είναι σαν το ξενοδοχείο.
Ένα μέρος που μπορείς να φας και να κοιμηθείς.
Τι έγινε εκεί;
Ο Σαμαρείτης πλήρωσε τον πανδοχέα...
...με 2 δηνάρια για τον ταξιδιώτη και είπε:
"Φρόντισε τον, και αν κοστίζει παραπάνω,
θα στα δώσω, όταν επιστρέψω."
Πολύ καλά.
Βίκτωρ, μιλάμε για τον Καλό Σαμαρείτη. Τι κάνεις;
Τίποτα.
Τι είπε ο Καλός Σαμαρείτης στον ιδιοκτήτη του πανδοχείου;
Τι είπε;
"Τιμώρησε τον...
...και θα σε πληρώσω όταν επιστρέψω."
Όχι, όχι ακριβώς.
- Τα πήγες καλά στο τεστ; -Ναι, ναι.
- Πως τα πήγε η Μία; - Δεν ήταν εκεί.
-Νομίζω δε θέλει να έρχεται πια σχολείο. -Μα πρέπει.
Μαντίκεν, γιατί ξύνεις συνέχεια το κεφάλι σου;
Αγάπη μου, έχεις ψείρες!
- Αποκλείεται! -Είναι σε όλο το κεφάλι.
Κυρία, ελάτε!
Το κεφάλι της Μαντίκεν είναι γεμάτο ψείρες.
Δε σας το'πα; Οι ψείρες της Μία ήρθαν όλες σε μένα.
Να δω.
-Έχω ψείρες; -Όχι.
Ναι, γιατί εγώ δεν είμαι βρωμιάρα σαν την Μαντίκεν.
Δεν είναι και το τέλος του κόσμου.
Βάλε λίγο ψειροκτόνο και μέχρι το βράδυ θα έχουν ψοφήσει.
-Αλήθεια; -Θα ψοφήσουν σήμερα.
Μπορεί και η Μία να βάλει ψειροκτόνο;
Θα το φροντίσω, εγώ.
Θα ρωτήσω τη μητέρα της αν μπορεί να έρθει κι αυτή.
- Ίου! Αυτό βρωμάει! -Με αηδιάζει.
Αφήστε να το κάνω. Είμαι ειδική σ'αυτό.
Έχω εφτά μικρές αδερφές που τα έχουν περάσει αυτά.
Θέλω και εγώ. Μόλις τώρα πήδηξε μια, πάνω μου...
αλλά δεν μπορείς να τη δεις.
Ας της βάλουμε!
"Ει οοοοπ! Έι οοοοπ! Έι οοοοοπ!"
#Ψείρες στην κούνια μας. Ω, ω! Ναι, ναι!#
#Μέχρι να ψοφήσουν όλες. Ω, ω! Ναι, ναι!#
#Τα μικρά έντομα κουνιούνται. Ω, ω! Ναι, ναι!#
#Όμως εμείς θα μείνουμε ζωντανές. Ζήτω! Ζήτω!#
Είσαι τρελή Μαντίκεν, και φτιάχνεις τέτοιο τρελό τραγούδι.
#Ψείρες στην κούνια μας. Ω, ω! Ναι, ναι!#
#Ώσπου να ψοφήσουν όλες. Ω, ω! Ναι, ναι!#
#Κάνε μπάνιο τις ψείρες. Ω, ω! Ναι, ναι!#
Τα πόδια σου είναι πιο βρώμικα από τα δικά μου.
Επειδή είμαι δυο χρόνια μεγαλύτερη.
Εντάξει, όλοι χρειαζόμαστε ένα γερό πλύσιμο.
#Κάντε μπάνιο και στις ψείρες σας, κοριστάκια. Ω, ω! Ναι, ναι!#
#Τώρα είναι και αυτές πεντακάθαρες. Ω, ω! Ναι, ναι!#
Έφαγες ίσαμε 7 κιλά κεφτέδες.
- Πεινάς ακόμα; -Όχι.
Τότε γιατί τρως ακόμα;
Δεν πεινάω ποτέ.
Τα κόκκαλα μου ξεχωρίζουν, αλλά βαρέθηκα πια, να τρώω.
Πρέπει να φουσκώσατε, και οι ψείρες να ψόφησαν.
Για να ελέγξουμε αυτές τις ψείρες.
Ουάου! Κοίτα τες όλες!
Είμαι χαρούμενη. Δεν είμαι βρωμιάρα όπως εσύ, Μαντίκεν.
Αν ξαναπιάσουμε ψείρες, μπορούμε να ξανάρθουμε;
Μπορείτε να έρθετε χωρίς ψείρες. Έρχεστε αύριο;
Γεια! Γεια!
Γιατί τέτοια φούρια, τι έγινε;
Είχαμε ψειροφονικό πάρτι.
Η μαμά ήταν πολύ καλή και αγόρασε αρκετό φάρμακο για όλες μας.
Η μαμά είναι πολύ καλή.
Η κυρίες του Γιουνιμπάκεν είναι καλές.
Δε λες το ίδιο και για το σπίτι μου.
Δεν μπορεί να είναι τόσο άσχημα.
Να πάρε την εφημερίδα.
Η μαμά είναι στη βεράντα.
Γύρισε ο μπαμπάς!
-Καλωσήρθες. -Ευχαριστώ.
Σήμερα, θα φάμε μόνοι μας. Τα κορίτσια έχουν ήδη φάει.
Οι κυρίες του Γιουνιμπάκεν θεραπεύουν τις ψείρες των παιδιών.
Μπορείς να το διαβάσεις στην αυριανή εφημερίδα.
Συγγνώμη Καΐσα. Ήταν χαζό εκ μέρους μου.
Γιατί το είπες αυτό; Τι εννοούσες;
Εννοώ, το να σκοτώσεις λίγες ψείρες δεν είναι και τόσο σπουδαίο...
...όταν πολλά άλλα πράγματα πάνε στραβά.
Δεν νομίζω ότι η μητέρα μπορεί να κάνει κάτι γι'αυτό.
Όχι. Το ξέρω.
Δεν έπρεπε να το πεις αυτό.
Όχι.
Τι συμβαίνει;
Ήμουν χαζός.
Καλά αυτό ήταν χαζό.
Το είδατε αυτό;
Σκουφάκι;
Είναι τόσο μικρό. Ποιος μπορεί να το φορέσει;
Ο μικρός σας αδερφός, όταν γεννηθεί.
Ή η αδερφή σας. Ένα από τα δυο.
- Θα έχουμε μωρό; -Ναι, ήθελα και άλλο παιδί.
Πάμε να το πούμε στη μαμά! Θα της φτιάξει το κέφι.
Δεν είσαι χαρούμενη μαμά;
Φυσικά. Αλλά δε θα είναι εδώ πριν τα Χριστούγεννα.
Πολύς καιρός! Μακάρι να έσκαγε σαν ρουκέτα...
...και να τον είχαμε τώρα εδώ.
- Το καταλαβαίνω. -Είσαι ακόμα θυμωμένη με τον μπαμπά;
Όχι, και είχε δίκιο.
Ο κόσμος είναι γεμάτος προβλήματα.
-Πόσα; -Χιλιάδες.
Αν και μπορούμε να αρχίσουμε ξεπαστρεύοντας μερικές ψείρες.
Τώρα πείνασα.
Φαντάσου να έχουμε έναν μικρό αδερφό.
Όμως υποσχέσου μου Μαντίκεν...
ότι δε θα τον αγαπάς περισσότερο από μένα.
Το υπόσχομαι.
Αλλιώς θα τα πάρω άγρια.
Αυτό είναι επείγον.
Αρκετά εύστοχο, αλλά θα πρέπει να παρουσιάσουμε ένα αγώνα.
Έι μπαμπά!
Το έμαθες; Ένας πιλότος έρχεται στην πόλη.
Το έμαθα. Είναι γραμμένο εδώ:
"Ο πιλότος Bengt Billgren θα πραγματοποιήσει...
"...στις 3 Αυγούστου, 2:00 μ.μ, αεροπορική επίδειξη.
Στις 3:00 μ.μ. πτήσεις επιβατών."
Πάω στοίχημα ότι όλοι θα είναι εκεί με τα λεφτά.
Αυτό είναι αλήθεια. Ο καθένας με 5 κορώνες
δε θα θέλει να το χάσει.
Πέντε κορώνες; Είναι πανάκριβο.
Αν θέλεις να δεις το αεροπλάνο από κοντά...
...δεν έχεις παρά να πληρώσεις.
Θα πηδήξει με ομπρέλα;
Αν πηδήξει, θα έχει τα ίδια μυαλά με σένα.
"Δέκα λεπτά ξενάγηση πάνω από την πόλη."
Εκατό κορώνες!
Ποτέ δε θα μπορέσουμε να τα πληρώσουμε!
Δεν υπάρχουν και πολλοί που να μπορούν.
Αλλά ξέρω κάποιον που σίγουρα θα του άρεσε.
-Είναι τόσο συναρπαστικό! -Πρώτη φορά βλέπω αεροπλάνο.
Όμως δεν καταλαβαίνω πως κάποιος μπορεί να πάει εκεί πάνω.
- Θα πας στην ξενάγηση; -Όχι, αλλά ο άντρας μου πρέπει.
-Έχει τα κότσια γι'αυτό; - Ναι, αν του το έλεγα.
Όμορφος κύκλος!
Χίλντινγκ, είσαι έτοιμος γι'αυτό;
-Εγώ; -Ναι.
Πρέπει να κάνεις ένα κύκλο πάνω από το δημαρχείο...
έστω κι αν κοστίσει 10 κορώνες παραπάνω.
Είναι καθήκον σου να είσαι ο πρώτος που πάτησε στο αεροπλάνο.
Ναι, ναι. Θα το σκεφτώ.
Περάστε κυρίες και κύριοι. Η ευκαιρία σας να δείτε το αεροπλάνο.
- Θαυμάσιο! -Ωραίο στυλ!
Αυτό πετάει και στον Βόρειο Πόλο αν το θελήσεις.
Κ. Εκδότη, με βοηθήσατε αρκετά, έτσι θα έρθετε δωρεάν.
Ω, εντάξει.
-Είσαι πολύ τυχερός, μπαμπά! -Αν θέλεις έλα και εσύ.
- Εγώ, να πετάξω; -Αν δε φοβάσαι.
Άντε! Πριν αλλάξει γνώμη!
Φαίνεται πάρα πολύ διασκεδαστικό για να φοβηθώ.
- Μα είσαι δήμαρχος. Επιμένω. -Δε θα πετάξω!
Είσαι στ'αλήθεια, τόσο δειλός;
-Μπαμπά, περίμενε μια στιγμή. -Τι συμβαίνει;
Άλλαξα γνώμη.
Ο Αμπέ πρέπει να πετάξει αντί για μένα.
-Γιατί; -Φοβάμαι.
Το κορίτσι μου φοβάται; Αδύνατον.
Αλλά καταλαβαίνω. Αυτό θέλεις.
Θα μιλήσω στον κάπτεν Μπιλγκρενόβι.
Αμπέ, έλα εδώ.
Δεν πείραξα τίποτα. Κοιτούσα μόνο.
Καλά. Έλα εδώ.
Θέλεις να πετάξεις;
Κουφάθηκες; Θα πετάξεις με τον μπαμπά μου.
Όχι με εμένα, με τον κάπτεν Μπίλγκρεν.
-Πλάκα μου κάνετε; -Δε σου κάνει πλάκα.
Φόρεσε το.
Πάρε αυτό.
Παρακαλώ εδώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ!
Ο δήμαρχος πρέπει να πετάξει πρώτος!
Έπρεπε να το πει νωρίτερα.
Είναι ευπρόσδεκτος στην επόμενη βόλτα.
Κι αν πέσει ο Αμπέ;
Θα έχει κι'άλλη ομπρέλα.
Κοίτα! Κάνει κύκλο!
Χίλντινγκ, εσύ είσαι ο επόμενος.
- Κι'άλλος κύκλος! -Ίσως του το ζήτησε ο Αμπέ.
Ήταν διασκεδαστικό;
Διασκεδαστικό; Αυτό δε λέει τίποτα!
Ήταν τόσο... τόσο... είναι αδύνατο να το περιγράψω.
Κάν'το και θα καταλάβεις. Το είδες; Κάναμε δυο κύκλους.
Όταν θα έχω δικό μου αεροπλάνο θα το κάνω συνέχεια.
Παρακαλώ, κ. Δήμαρχε.
Το καπέλο σου Χίλντινγκ.
Μπάκμαν, έλα εδώ γρήγορα, να βγάλεις μια φωτογραφία!
Μη ξεχάσετε να κάνετε κύκλο πάνω από το δημαρχείο.
Κάνει συνήθως ότι θέλω.
Τι έγινε ο κύκλος πάνω από το δημαρχείο;
Αγάπη μου, τι έκανες; Χέστηκες!
Γιατί γελάνε όλοι μπαμπά;
Δεν έκανε τίποτα, εκτός από ένα κύκλο.
...και αυτό που κάνουν τα μικρά μωρά.
Βρωμάς!
Στα λουτρά, Άντερσον.
Γεια!
Αυτή είναι η ομορφότερη κούκλα. Τη λένε Λίζα. Την αγαπάω.
Η Λίζα μόλις έκλασε.
Είσαι χαζή!
Είναι πολύ κλανιαδερή.
Όχι δεν είναι!
-Τι πάει να πει, αυτό; -Δεν ξέρω.
Πάρα πολλές λέξεις, Έλλα. και μερικές είναι τόσο κακές...
που μόνο στην ντουλάπα μου μπορώ να τις πω.
-Γιατί στην ντουλάπα; -Η μαμά μου δε θέλει να τις ακούει.
-Ξέρεις κι άλλες; -Μάλλον είναι αυτή...
-Ο Αμπέ έχει πνευμονία. -Τι;
Είναι επικίνδυνη αρρώστια.
Η Ίντα λέει, ότι μπορεί να παθαίνεις απ'αυτήν.
- Σαχλαμάρες! -Αλήθεια.
Σκάσε ηλίθια! Σκάσε σου λέω!
Τι κάνεις;
Σταμάτα!
Περάστε.
Καλημέρα.
Πως είναι ο Αμπέ;
Έχει πνευμονία;
Ναι.
Ο καημένος. Καίγεται.
Είναι επικίνδυνο;
Θα ξέρουμε σε εννιά μέρες. Είναι το κρίσιμο σημείο.
-Τι θα γίνει τότε; -Είναι το σημείο καμπής...
...και ή καλυτερεύει, ή...
- Γεια σας. -Γεια σας.
Τι θα σου κάνει ο γιατρός μαμά;
Θ'ακούσει τον μικρό σου αδερφό.
-Μπορεί και μιλάει; -Όχι.
Θυμήσου τι μου υποσχέθηκες.
Κοίτα, η γριά κλανιά!
Λίζαμπετ!
Καΐσα, εσύ! Καλημέρα!
Και η μικρή Λίζαμπετ.
Φαντάζομαι, δεν είμαι χαζή σήμερα.
-Όχι, φυσικά! -Πως το ξέρεις;
Αγαπητή Καΐσα...
Πρέπει να προγραμματίσουμε τον φθινοπωρινό χορό.
Θα έρθετε, φυσικά.
Ο Γιόνας πρέπει να το γράψει στην εφημερίδα.
Πες του το.
Οι φτωχοί έχουν ανάγκη, τα χρήματα.
Υπάρχουν τόσοι άποροι στην πόλη.
-Λοιπόν, έχω τρέξιμο. Γεια. -Γεια.
Λίζαμπετ, είσαι απαίσια.
Αυτή η λέξη, δεν πρέπει να ξαναβγεί ποτέ απ'το στόμα σου.
Μόνο στη ντουλάπα μου.
"Πολυαγαπημένη μις Μαργκαρίτα Έργκστρομ...
πριγκίπισσα του Παραμυθιού."
"Είμαι ειδωλολάτρης, Μαντίκεν. Ανέκαθεν ήμουν..."
"...έτσι δεν μπορείς να προσευχηθείς στο Θεό για μένα."
"Αλλά μπορείς να προσευχηθείς για τον Αμπέ."
"Η γυναίκα μου προσεύχεται γι'αυτόν όλη μέρα..."
"...αλλά αυτό δεν φτάνει."
"Ίσως ο Θεός ακούσει καλύτερα ένα αθώο παιδάκι σαν και εσένα."
"Δεν χρειάζεται να προσευχηθείς πολύ."
"Ρώτησε τον απλά..."
"...πως φαντάζεται ότι θα ζήσει η Ρουέλα Εμίλ Νίλσον"
"...αν φύγει ο Αμπέ."
"Πως θα αντέξει στο σπίτι χωρίς τον Αμπέ;"
"Σε παρακαλώ βιάσου να τον ρωτήσεις."
"Το κρίσιμο σημείο, πλησιάζει."
"Με ευγνωμοσύνη, Ε.Π.Νίλσον."
"Υ.Γ. Αν ο Αμπέ πεθάνει, θα κρεμαστώ."
"Μη το πεις όμως στο Θεό, αλλιώς θα σε μαλώσω."
"Θεούλη μου, μην αφήσεις τον Αμπέ να πεθάνει..."
"...και τον θείο Νίλσον να κρεμαστεί. Η θεία Νίλσον τόσο καιρό κλαίει."
"Πρέπει να ζήσει."
"Ξέρεις ότι αν πεθάνει δε θα μπορέσει ποτέ να γίνει πιλότος."
"Γι'αυτό σε παρακαλώ άστον να ζήσει. Καν'το για μένα, Θεούλη μου."
"Δε θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτόν."
"Αμήν."
Πότε είναι το κρίσιμο σημείο;
Δεν είναι διασκεδαστικό όταν είσαι συνέχεια λυπημένη.
Σύντομα.
Καλά.
Καληνύχτα.
Μαντίκεν!
Μαντίκεν, περίμενε! Δεν χρειάζεται να κρεμαστώ. Η κρίση πέρασε.
Λοιπόν πως είσαι;
Τόσο καλά όσο ποτέ.
- Κυρία... - Ναι;
Δεν πρόκειται να γίνει ο γάμος.
Δε θα γίνει ο γάμος; Τι έγινε;
Γράμμα από την Μπέρτα. Ο αξιωματικός το'σκασε.
Ωχ, όχι!
Η Καημένη Μπέρτα.
Και ήμουν καλεσμένη.
Τώρα πια, δε θα χορέψω...
...με αυτό το ωραίο φόρεμα που πήρα.
Άλβα, πρέπει να χορέψεις με το φόρεμα.
Μπορείς να έρθεις μαζί μας στον φθινοπωρινό χορό.
Σας ευχαριστώ κυρία, αλλά δεν μπορώ.
- Τον κάνει η γυναίκα του δημάρχου. - Ε, και; Θα έρθεις.
Ένα, δυο, τρία... ένα, δυο...
Αντίο Κιελο.
Το πιο υπέροχο βαλς.
Έκανες μεγάλη πρόοδο Καΐσα.
Αυτό είναι το καλύτερο απ'όσα έχεις βάλει.
Θα είσαι εκθαμβωτική.
Μόνο να προσέχεις.
Άσε με να χορέψω με τη Λιζαμπέτ.
Ένα, δυο, τρία... Ένα, δυο, τρία...
-Έχω τέτοια νευρικότητα. -Θα είναι διασκεδαστικά, Άλβα.
-Θα δεις, έλα. -Δεν είμαι και τόσο σίγουρη.
Εγώ όμως είμαι.
Εδώ είμαι. Ήρθα.
περιτριγυρισμένος από όμορφες νεαρές κυρίες.
Καΐσα, τι όμορφο φόρεμα. και πόσο σε κολακεύει!
Μικρή Λιζαμπέτ.
Μαντίκεν.
Γιόνας, δεν συνηθίζεται να φέρνουμε τους υπηρέτες.
Τώρα νομίζω ότι ήρθε η ώρα να αλλάξετε συνήθειες.
Ώρα για φαγητό!
-Φαίνεται υπέροχο! -Σας ευχαριστώ.
Αυτό θα το θυμάσαι σ'όλη σου τη ζωή, Άλβα.
Θέλω μόνο αστακό.
Και εγώ θέλω απ'όλα.
Και εγώ θέλω μόνο κεφτεδάκια.
Και έδωσα 5 κορώνες για να φας μόνο κεφτεδάκια;
Ναι, γιατί μου αξίζει το καλύτερο.
Τι κάνει ο δεινόσαυρος τώρα;
Σταμάτα, Γιόνας!
Πουλάει χάρτινα λουλούδια για την εκλογή της βασίλισσας του χορού.
Οι άντρες δίνουν στις γυναίκες ένα λουλούδι για να χορέψουν μαζί τους.
Εκείνη που θα πάρει τα περισσότερα θα εκλεγεί βασίλισσα.
Περισσότερα λουλούδια, περισσότερα χρήματα για τους φτωχούς.
Οι φτωχοί έχουν πραγματικά μια υπέροχη βραδιά απόψε.
Ας πιούμε στην υγειά τους!
Γιόνας!
Εσύ θα είσαι η βασίλισσα του χορού, Άλβα.
Εσύ θα είσαι. Όλοι οι στρατιωτικοί εσένα σε κοιτάζουν.
Θα σε ψάχνουν στην πίστα.
Πριν τον χορό, θα τραγουδήσει, η ντίβα της γιορτής.
-Μήπως να κάνω καμιά βόλτα; -Γιόνας, κόφτο!
Άκου Λίζαμπετ, ακόμα δεν ξέρεις ποια είμαι;
Ξέρω, αλλά μπορώ να το πω μόνο στη ντουλάπα μου.
-Στη ντουλάπα; -Ναι.
Ώρα για χορό!
Χαμογέλα, Άλβα! Αλλιώς κανείς δε θα σε προσέξει.
Μπορώ να έχω αυτό το χορό, κα. Ένγκστρομ;
Μόλις καθίσαμε με τον άντρα μου.
Ίσως όμως...
Μπορώ να έχω αυτόν τον χορό;
Κάσιμιρ!
Δε θα μου χαρίσεις αυτόν τον χορό;
Αυτή η μαϊμού σαλιαρίζει σε κάθε τραπέζι.
Κάποια μέρα, θα της πω ότι σκέφτομαι για αυτήν.
-Θα ήθελα να πάω σπίτι. -Να πληρώσουμε πρώτα.
Μπορούμε να έχουμε το λογαριασμό, παρακαλώ;
Επιστρέφω.
Γιατί κλαις;
Έλα, μπορείς να το πεις στον καπνοδοχοκαθαριστή.
Όλα πάνε στραβά.
Στραβά; Δεν το πιστεύω αυτό. Είσαι εδώ σε έναν όμορφο χορό.
Είναι ελεεινός.
Και εσύ με τρόμαξες.
Φοβάσαι έναν καπνοδοχοκαθαριστή;
Είμαι μαύρος σαν κάρβουνο από τις φωτιές.
Πήγαινα στην πάμπ για μπύρα...
...και σκέφτηκα να έρθω να δω πως διασκεδάζουν οι πλούσιοι.
Και φαίνεται να διασκεδάζουν.
Εκτός από την Άλβα. Κανείς δε της ζήτησε σε χορό.
Την Άλβα; Δεν είναι δυνατόν. Είναι τόσο όμορφο κορίτσι.
Δεν είναι ούτε χαρούμενη ούτε θυμωμένη...
...αλλά ποτέ δεν είναι έτσι.
Αισθάνεται ντροπιασμένη.
Εξ αιτίας της γυναίκας του δημάρχου.
Είναι η πιο φαντασμένη σκύλα από όλες τις Βορειοευρωπαίες.
Μπορώ να έχω αυτόν το χορό, μις Άλβα;
Πήγαινε.
Ναι, ευχαριστώ.
Σταματήστε να παίζετε. Σταματήστε!
Αυτό είναι σκάνδαλο.
Κοίτα προσεχτικά Καΐσα, γιατί δε θα ξαναδείς κάτι τόσο όμορφο.
Που βρήκε τέτοιο καταπληκτικό παρτενέρ;
Μπορείς τώρα να πας σπίτι.
- Παιδιά, γρήγορα στο κρεβάτι. -Θέλω να δω αν γύρισε η Άλβα.
- Γεια σου Άλβα. -Γεια.
Θεέ μου πόσο τον αγαπάω αυτόν τον άντρα.
Είναι παντρεμένος και έχει πέντε παιδιά.
Γι’αυτό αποφάσισα να είμαι ερωτευμένη μόνο τις Πέμπτες και τις Παρασκευές
Μετά έρχομαι στα συγκαλά μου. Αλλά μέχρι τότε...
...είμαι τόσο ερωτευμένη μαζί του που γίνομαι κομμάτια.
- Καλημέρα. -Καλημέρα. Λοιπόν έφτασε η ώρα.
Ο Άι Βασίλης και ο πελαργός την ίδια ώρα. Τι αστείο!
-Καλημέρα εκδότη. -Σας ευχαριστώ που ήρθατε κα. Έκμπεργκ.
- Ω, Θεέ μου, έχει ξεκινήσει. -Θα το αναλάβω, εγώ.
- Εκεί, εκεί... στη κορφή της σκάλας. -Ναι, ναι.
Είναι παράξενη η παραμονή Χριστουγέννων
που η μαμά δεν μπορεί να είναι μαζί μας.
Βλαμμένο μωρό! Τόσο καιρό, περίμενε...
Δεν μπορούσε να περιμένει λίγο ακόμα;
Είναι χαζό. Δε θα'πρεπε να έχουμε μαμή, παραμονή Χριστουγέννων.
Μην θυμώνετε τόσο πολύ...
...αλλιώς ο μικρούλης θα νομίζει ότι δε διασκεδάζουμε εδώ.
Και τι να κάνουμε;
Στο μεταξύ, μπορούμε να δώσουμε στην Ίντα...
...το Χριστουγεννιάτικο καλάθι όπως πάντα.
-Καλά Χριστούγεννα. -Επίσης.
Πήραμε ένα μεγάλο Χριστουγεννιάτικο ζαμπόν από δωρητές.
Και η Ματίλντα το έφαγε σχεδόν όλο.
- Δεν είναι αλήθεια! -Είναι!
Ο Άι Βασίλης έρχεται αύριο.
Μπλιάχ! Βράσ'τον τον Άι Βασίλη.
Μόνο στους πλούσιους πάει. Ποτέ δεν έρχεται σε εμάς.
Δεν παίρνετε κανένα δώρο;
Όχι. Αυτό δεν λέμε τώρα;
-Γεια. -Γεια.
Ηρεμήστε. Εφτά μικρές αδερφές έχω, κάτι ξέρω απ'αυτά.
Παίρνει λίγο χρόνο, αλλά αξίζει τον κόπο.
-Είσαι σίγουρη, Άλβα; -Τ'ορκίζομαι.
Σ'ευχαριστώ.
Μπαμπά! Μπαμπά!
Τι;
- Ήρθε ο μικρούλης; -Όχι, ακόμα.
Όχι!
Να πάρει!
Θείε Νίλσον, γιατί ξάπλωσες εκεί;
Δεν ξέρω Μαντίκεν, Άκουσα κάποιον να πέφτει. Μάλλον ήμουν εγώ.
Είσαι άρρωστος;
Όχι, μεθυσμένος είμαι.
Δεν μπορώ να σταθώ όρθιος όσο καπνίζω πούρο.
Πρέπει πρώτα να το τελειώσω.
Θα σου ήμουν ευγνώμων αν πήγαινες να πεις στη γυναίκα μου.
Πες της ότι χρειάζομαι μια χείρα βοηθείας.
Καημένε θείε Νίλσον.
Ναι, συμφωνώ.
Αν πέσω να κοιμηθώ, τα μάτια μου θα λάμπουν στον ουρανό σαν αστέρι.
Θα είμαι φιλοξενούμενος του Θεού...
...στο βασίλειο των ουρανών.
Καλά Χριστούγεννα, Έμμα!
- Καλά Χριστούγεννα. -Ευχαριστώ.
Έλα, έλα.
Είσαι η παρηγοριά της καρδιάς μου.
Καλά, καλά. Πάμε τώρα.
Ο αδερφούλης είναι εδώ!
Άκου!
Ο αδερφούλης είναι εδώ!
Καλημέρα χρυσά μου.
Θέλετε να καλωσορίσετε την μικρή σας αδερφή;
Αδερφή;
Υποτίθεται ότι θα ήταν αδερφός.
Τι όμορφη!
Γιατί όμως έκλαιγε;
Νομίζω ότι ήθελε να έρθετε να τη γνωρίσετε.
-Μάλλον αναρωτιέται τι συμβαίνει. -Ναι, σίγουρα.
Μετάφραση - Απόδοση από Αγγλικά Συγχρονισμός: El1(El132)