To nie jest zabawne.
Katharina?
Ulrich?
To nie jest śmieszne.
Pomocy!
To tylko zły sen.
Powiedz, że wszystko jest dobrze.
Wszystko jest dobrze.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Jeden martwy chłopiec...
ZAGINĄŁ
...trzech zaginionych.
Rozszerzamy poszukiwania. Macie dzwonić do każdych drzwi.
Zacznijcie od osiedli najbliżej miejsc, w których widziano dzieci po raz ostatni.
Macie przesłuchać każdego. Każdego!
Ktoś musiał coś widzieć.
Skontaktujcie się z komendami w okręgu.
I przejrzyjcie archiwa.
Szukajcie podobnych przypadków w okolicy z ostatnich 50 lat.
Jeśli jakiś dzieciak zaginął choć na dobę, chcę o tym wiedzieć.
Macie pracować na dwie zmiany i poruszyć każdy kamień w mieście.
Macie przeszukać każdą piwnicę.
Każdy zostawia jakiś ślad.
Musimy go tylko znaleźć.
Jak poznaliście się z tatą?
W szpitalu.
Miałam 14 lat.
Twój ojciec złamał nogę.
Ja byłam w złym humorze.
Jaki on był?
Wcześniej.
Zanim zachorował.
Był...
inny.
Nigdy nie było wiadomo, czy mówi poważnie czy nie.
Mamo...
Tak?
Już nic.
WRZESIEŃ 1986
NIELSEN, MADS 9 WRZEŚNIA 1986
DOCHODZENIE
ZAGINĄŁ CHŁOPIEC Z WINDEN
ZAGINĄŁ
O której zazwyczaj wraca do domu?
W czwartki chodzi na szermierkę.
Wtedy jest w domu po 18.
Gdy nie było go o 19, wiedziałam, że coś się stało.
A pani mąż?
Gdzie wtedy był?
W domu. Z nami, on...
Czekaliśmy na Madsa we trójkę: Tronte, Ulrich i ja.
Dokąd idziecie?
Do szkoły.
Nie. Zostajecie tutaj.
Tak już będzie zawsze?
Szlaban?
Dlaczego szlaban?
Wasz brat zaginął cztery dni temu.
Nie znajdzie się od tego, że będziemy siedzieli w domu.
Proszę natychmiast do mnie!
Nie mogę zawieść innych. Potrzebują mnie.
Kto cię potrzebuje?
Na przedstawieniu...
Przecież zostało odwołane.
Nie! Pan Meinel uznał, że trzeba dać ludziom chwilę przerwy,
by mogli pomyśleć o czymś innym.
Świetnie.
Czyli każdy myśli wyłącznie o sobie, tak?
Przecież robisz to samo!
Czy ostatnio myślałaś o nas choć chwilę?
Dość tego!
Ile jeszcze rozwiesisz tych zasranych karteczek?
- Nie to miała na myśli. - Właśnie że to!
To wszystko jest pojebane!
Każdy czeka, że Mikkel wejdzie tu, jakby nigdy nic.
Ojciec już w ogóle nie wraca do domu!
- A o nas w ogóle nikt nie myśli. - To nieprawda.
Ale w tym wszystkim nie chodzi o ciebie.
Jesteś ślepa.
Każdy myśli to samo, ale boi się to powiedzieć.
Mikkel nie żyje!
Kurwa.
CENTRUM MAMMOGRAFII
PODĄŻAJ ZA SYGNAŁEM!
Ulrich.
Co u was?
Jak Katharina i dzieci?
Gdzie jest mama?
Śpi.
Wzięła leki.
Czy gdy zaginął Mads,
podejrzewali kogoś?
Czy Egon coś znalazł?
Egon?
Egon był idiotą.
Zależało mu tylko na tym, by iść na emeryturę.
Martwy chłopiec znaleziony w lesie...
miał ubranie z lat 80.
Może jedno ma związek z drugim.
Może to wszystko się powtarza.
To może być ten sam sprawca.
Gdzie byłeś w nocy, gdy zaginął Mads?
Mama zeznała, że w domu, ale było inaczej.
Nie było cię na kolacji.
Wróciłeś dopiero w nocy.
Mama wciąż patrzyła na zegarek.
W pewnej chwili...
zaczęła się modlić.
Po cichu.
A ciebie nie było.
Gdzie byłeś?
Podejrzewasz mnie?
Mam wiele wad,
ale jak mogłeś w ogóle tak pomyśleć...
Gdzie byłeś pięć dni temu, gdy zaginął Mikkel?
Był tutaj.
Gdzie niby miałby być?
Kłóciliście się o te figurki.
To była gwiazdka.
1985 rok.
W końcu rzuciliście się ku sobie jak dwaj bokserzy.
Mads upadł na szklaną ławę w pokoju.
Krwawił, jak w jakimś horrorze.
Okazało się...
że to tylko mała ranka.
Pod brodą.
Obaj mało nie pękliście ze śmiechu.
Tacy byliście.
W jednej chwili zaprzysięgli wrogowie,
w następnej najlepsi przyjaciele.
Mamo, czemu skłamałaś?
Taty nie było wtedy w domu.
Powiedziałaś Egonowi, że był z nami.
Słuchałem nagrań. Dlaczego kłamałaś?
Wiedziałeś, że chciałam odejść od ojca?
Nim to wszystko się wydarzyło.
Miał romans.
To nie był pierwszy raz.
W nocy, gdy zaginął Mads...
był u niej.
Twój brat zaginął, a ojciec zabawiał się z inną kobietą.
Wiesz z kim?
Z Claudią.
Claudią Tiedemann.
Kto ostatni widział Madsa tego wieczora?
To była Regina.
Regina Tiedemann.
Córka Claudii.
Tu poczta Aleksandra Tiedemanna.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Cześć.
Co słychać?
Dobrze.
Nie oddzwoniłaś.
Martwiłem się.
Ja...
Bardzo mi przykro.
To wszystko moja wina.
To ja wpadłem na ten zasrany pomysł z jaskiniami.
Hej.
Powiedz coś.
Jesteś na mnie zła?
Nie.
Dlaczego miałabym być zła?
Po prostu nie mogę.
Chcesz uciec?
Ucieknę z tobą.
Poważnie.
Zaraz zaczyna się sztuka.
Widziałaś Jonasa?
Dlaczego pytasz?
Tak tylko.
Ten dupek mnie wczoraj wystawił.
Nieważne.
Pewnie przyjdzie później.
ZAKAZ WSTĘPU!
ULRICH NIELSEN – BILLING POŁĄCZEŃ
Halo?
Ulrich?
Czego tu chcesz?
Rok 1986.
Noc, gdy zaginął mój brat.
Co wydarzyło się naprawdę?
To było ponad 30 lat temu.
Widziałaś go jako ostatnia.
Pamiętasz coś szczególnego z tego dnia?
Coś mówił? Coś dziwnego? Cokolwiek?
Wiedziałaś, że twoja matka...
miała romans z moim ojcem?
Mads jako jedyny nigdy nie powiedział o nikim nic złego.
Zadawałam sobie pytanie, dlaczego on.
Wyobrażałam sobie, że zamiast niego spotkało to ciebie.
Ale świat nie jest sprawiedliwy.
Największym absurdem jest to,
że Mads być może nigdy by nie zaginął, gdyby nie ty i Katharina.
Wiedział, że przez was boję się iść sama do domu.
Przez to, co mi zrobiliście.
Nie musiałby mnie odprowadzać i wracać później sam przez las.
I to wszystko pewnie by się nie stało.
Wtedy w lesie to była tylko zabawa.
Byliśmy dziećmi. Wszyscy popełnialiśmy błędy.
Do dziś nie usłyszałam przeprosin.
O to ci chodzi? O przeprosiny?
Tak się postrzegasz? Jako ofiarę? Biedna, niewinna Regina.
Jesteś tak zakłamana, że rzygać się chce!
Nagadałaś swojemu zapijaczonemu dziadkowi, że zgwałciłem Katharinę.
Uwierzyliście w to?
Hannah cię widziała.
W komisariacie.
Hannah?
W wieku 14 lat była w tobie tak zakochana,
że zrobiłaby wszystko, by cię zdobyć?
Ale od tego czasu niewiele się zmieniło.
Przez te wszystkie lata myślałeś, że to byłam ja?
Po co miałabym to zrobić?
Nie jestem nawet w części tak zła jak ty.
Policja w Winden potwierdziła wczoraj fakt znalezienia dziecięcych zwłok.
Nie są to zwłoki żadnego z trzech zaginionych chłopców.
Czy policja zawiodła? Czy nasze dzieci są bezpieczne?
Chętnie z wami o tym porozmawiam.
Nasz numer to: 0800 6482 6482.
Na naszej stronie internetowej znajdziecie najświeższe informacje...
Tu Katharina Nielsen.
Matka Mikkela Nielsena, jednego z tych chłopców...
Zgadza się.
Dobrze, zaczekam.
Mamy na linii panią Nielsen,
mamę jednego z zaginionych dzieci, Mikkela Nielsena.
Chciała z nami porozmawiać o tragicznych wydarzeniach ostatnich dni.
Pani Nielsen?
Niech ludzie w końcu się dowiedzą, co się tu dzieje.
Wszyscy jesteśmy ślepi.
Wśród nas jest morderca.
Nikt nie przyzna tego głośno.
Ale taka jest prawda.
Liczymy, że nam się to nie przytrafi.
Przecież wszyscy się znamy.
CENTRUM MAMMOGRAFII
Wierzymy, że wiemy wszystko o wszystkich.
Ale czy naprawdę tak jest?
Żyjemy wśród ludzi, których tak naprawdę nie znamy.
PODEJRZANY O GWAŁT: ULRICH NIELSEN ŚWIADEK: HANNAH KRÜGER
Za jednymi z tych drzwi...
jest mój syn.
To mogą być drzwi każdego.
Kasjera ze sklepu.
Kogoś, kogo zapraszamy w niedzielę.
Kto bawi się z naszymi dziećmi.
Nie mogę dłużej odwracać wzroku.
I wy też nie powinniście.
To miasto jest chore.
Winden toczy choroba.
Wszyscy jej ulegamy.
Centrum mammografii.
Dzień dobry, tu Tiedemann.
Moja żona robiła u państwa badania 27 października.
Do dziś nie otrzymaliśmy wyników.
Proszę powtórzyć nazwisko.
Tiedemann. Regina Tiedemann.
To dziwne. Wysłaliśmy wyniki przedwczoraj.
U pana żony kilka tygodni temu stwierdzono nowotwór złośliwy.
Ostatnie badania wykazały, że są przerzuty.
Powinniście państwo jak najszybciej umówić się z doktorem Urmanem.
Halo?
Panie Tiedemann?
Ulrich!
- Co ty tu robisz? Myślałam... - Czego ode mnie chcesz?
- Co? - Pytałem, czego ode mnie chcesz.
W 1986 to byłaś ty.
Ty wskazałaś mnie w sprawie o gwałt.
Jesteś nienormalna.
To boli!
Chcesz mnie załatwić?
Chcesz rozbić moją rodzinę? Tego właśnie chcesz?
Czego właściwie chcesz?
Ciebie.
Jesteś trucizną, wiesz?
Udajesz, że jesteś jak miód, ale to sama trucizna.
Jak twój mąż tyle z tobą wytrzymał?
Nic dziwnego, że nie mógł już dłużej.
Myślałem, że cię znam.
Jak można tak się pomylić co do człowieka.
Słyszeliście ją – córkę Minosa.
Myślicie, że ją znacie.
Czyż nie jest dobra i piękna?
Daliście się zwieść
jej słowom
i pięknym oczom.
Wierzcie mi.
Każdy, czy to królewska córka, czy nie,
jedną nogą stoi w cieniu.
Tylko jedna noga jest w świetle.
Jeszcze 19 minut do 21.17.
Co się stało?
O której będziesz w domu?
Jak tylko odbiorę Bartosza ze szkoły.
Bardzo chciał zobaczyć to przedstawienie.
Wiesz, że zawsze możesz na mnie liczyć.
Cokolwiek by się działo.
Nie wracaj zbyt późno.
Dobrze.
Regino...
kocham cię.
Ja ciebie też.
Weź to.
Niech cię prowadzi.
Musisz wejść w głąb, aż do środka.
On czeka w cieniu.
Pół człowiek, pół zwierzę.
Musisz być szybki. Traf go w samo serce.
Czyż on nie jest twoim bratem?
Wszystko mi jedno.
Obiecaj, że nici, którą teraz wiążemy, nigdy nie zerwiesz.
Obiecuję.
PODĄŻAJ ZA SYGNAŁEM!
Wokół mnie jest ciemność.
Wszechogarniający cień.
Nie jadłam od dawna.
Moje oczy stają się czarne.
Koniec jest blisko.
Jak niegdyś on wszedł do labiryntu,
tak teraz ja wchodzę do mojego.
Oto stoję przed wami.
Córka żadnego króla.
Żona żadnego mężczyzny.
Siostra żadnego brata.
Luźny koniec w czasie.
Umieramy równi.
Bez różnicy, z jakiego domu zrodzeni
i w jakiej szacie.
Bez różnicy,
jak długo chodziliśmy po ziemi.
Sama wiążę swoją nić.
Czy wznosiłam ręce,
czy załamywałam.
Koniec jest jednakowy.
Ci na górze dawno o nas zapomnieli.
Już nami nie kierują.
Jestem samotna w śmierci.
Mój jedyny sędzia...
ja sama.
Już dobrze. Jestem z tobą.
SZKOŁA W WINDEN NA PRZESTRZENI LAT
KLASA 6B, 1987
Byłaś świetna.
Sztuka już się skończyła?
Czy ściągnęłaś córkę ze sceny,
by ocalić ją przed chorymi ludźmi z tego miasta?
Jeżeli tak ci tu źle...
dlaczego nie wyjedziesz?
Widzieliście?
Taka naprawdę jest wasza matka.
Ulrich i ty
jesteście siebie warci.
Puszczaj.
Opowiedz im!
Powiedz, kim naprawdę jest ich matka!
Chodźcie!
Nie mogę zasnąć.
Spadaj.
Możemy pogadać?
Tak.
Co to za gówno było dzisiaj w szkole?
Nie mam pojęcia.
Myślisz, że wszystko będzie jak dawniej?
Wiesz, co jest dziwne?
Właściwie nie znamy swoich rodziców.
Jacy byli jako dzieci. Gdy dorastali.
Niby jesteśmy rodziną, ale nic o nich nie wiemy.
Mogę dziś spać tutaj?
Ale twoje zimne stopy zostają na twojej połowie.
ZAGINĄŁ NIELSEN, MADS
Podwieźć cię?
Jest za późno, żebyś stał tu sam.
Nie powinieneś być tak długo na deszczu.
Dlaczego?
Jest kwaśny.
Czarnobyl?
Wprawdzie mówią, że już nic nie ma, ale ja nie wierzę.
Hannah, posuń się. Wsiadaj, odwiozę cię do domu.
Hannah?
Dziękuję, nie trzeba.
Zamykaj drzwi.
- Co z nim nie tak? - Nie wiem.
Mads upadł na szklaną ławę w pokoju.
Krwawił, jak w jakimś horrorze.
Okazało się, że to tylko mała ranka.
Pod brodą.
Tacy byliście.
W jednej chwili zaprzysięgli wrogowie,
w następnej najlepsi przyjaciele.
Napisy: Michał Pyka