- Poprzednio...
Należała do mojego syna. Nosił ją w dniu śmierci.
Była w twojej skrytce.
Mój syn zmarł na terenie, który jest teraz twoją własnością.
To nie ma ze mną nic wspólnego.
Vines wysadził szyb, żeby zmusić Drumco
do odsprzedania za bezcen.
Biała i Indiańska sprawiedliwość, to dwie różne rzeczy.
Jest to tak samo prawdziwe dzisiaj, jak za moich czasów.
Muszę dowiedzieć się, kto za tym stoi, Emma.
Wiem. Zób to.
- Patrol graniczny? - To tylko wstępna rozmowa.
Dlaczego starasz się o pracę w Straży Granicznej?
Muszę znaleźć własną drogę.
Do widzenia, Bernadette.
W końcu otarłam się o ciebie.
Kiedy zabijasz człowieka, jest on z tobą związany.
Dokądkolwiek pójdziesz w tym życiu, on będzie z tobą.
Może też w następnym.
- Poruczniku Leaphorn ...
Odbiór.
Poruczniku Leaphorn...
- Natalie.
Słyszysz mnie, Natalie?
- To nie wystarczy.
Wyślij wszystkich...
natychmiast.
MROCZNE WIATRY Sezon 03 Epizod 01 - Ye'iitsoh (Wielki Potwór)
Tekst polski : Maślak66
SIEDEM DNI TEMU
Dla mnie lekko wysmażone.
- Przepraszam. Zabiorę je.
Co tam się dzieje?
- Mówiłam ci ... szkodniki.
- Co to jest?
Mam zbudować ci system obrony przed kretami?
- Albo to, albo głodówka.
Możesz przypilnować jajka?
Tu Leaphorn.
Tak.
Gdzie?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Co masz?
- Słyszałem, że jest tam niezły bałagan. - W porządku.
Kiedy odejdziesz na emeryturę, każą ci oddać zegarek?
- Nie. Wiedzą, że zwlekam z tym,
dopóki nie wprowadzą nowego.
- Dobrze cię widzieć, Gordo.
- Ciebie też, Joe.
- Chee. - Co tu mamy?
- Mamy...
Ernesto Cata i George'a Bowlegs'a...
obaj po 14 lat.
Spędzili noc u Cata
i zniknęli, gdy mama poszła ich rano obudzić.
Bowlegs pojawił się w szkole.
Zatrzymali go.
A Cata nie widziano od ostatniej nocy.
Mobilizujemy akcję poszukiwawczą...
szpitale i szkoły,
wszędzie tam, gdzie ranne zwierzę może się doczołgać, by umrzeć.
Znasz Bowlegs'ów?
- Znam.
- Ojcem jest Shorty Bowlegs.
Po powrocie z Nam, zdziwaczał.
Jego dziadek był jednym z dzieciaków Biegnącej Starej Kobiety.
Henry uderzył go kiedyś w głowę.
- To ma sens, więc...
zagrał jak stary wyga, nożem tatusia.
- Tak.
To nie był nóż, Gordo.
- Tak? - Tak.
- Cieszę się, że do ciebie zadzwoniłem, Carnac.
- Co to do cholery było? - Coś cięższego.
To ślady po uderzeniach.
Może maczeta.
- Gliniarze twierdzą, że zrobiła to La Llorona.
Wiesz, Płacząca Kobieta.
Dzieciaki Chicano straszyły nas nią w szkole.
Mówili, że jeśli La Llorona przyłapie cię w arroyos,
odetnie ci głowę.
- Jest jak Ye'iitsoh w Navajo.
- Ślady mokasynów ciągną się od śladów opon
na wzgórzu.
Starsza kobieta widziała wczoraj czerwonego pickupa,
który nie pasował tutaj.
Więc, jeśli La Llorona nie ma czerwonego pickupa,
którym przewozi maczetę, Bowlegs jest jedynym podejrzanym.
- Bierzmy się
za młodego Bowlegsa.
Jeśli wie, gdzie jest Ernesto...
Znajdziemy go.
I...
to nie są odciski mokasynów, Gordo.
- O rany.
Musi być miło wiedzieć wszystko.
- Swenson.
Dziękuję.
Nie ruszaj się.
- Skąd znasz Bowlegs'ów?
- Chodziliśmy razem do szkoły.
- To ty? - Tak.
- Biegałeś na torze? - Biegi przełajowe.
To były mistrzostwa konferencji.
Wiesz, że dwa tygodnie później, na zawodach w Kansas,
pokonałem Billy'ego Millsa?
- Olimpijczyka Billy'ego Mills'a? - Wtedy nie był olimpijczykiem.
- Ktoś powinien był to sfotografować, co?
- Porucznik Leaphorn? - Tak, proszę pani.
- Pani Swenson. - Miło panią poznać.
- Jim Chee...
Pamiętam cię.
Proszę, tędy.
- Gdzie jest jego szafka?
- George Bowlegs?
- George.
- George!
Billy Mills, co?
GRANICA AMERYKAŃSKO-MEKSYKAŃSKA HACHITA, NOWY MEKSYK
457 MIL NA POŁUDNIE OD REZERWATU NAVAJO
- 109 do bazy. - Mów, 109.
- Mam 10-38, około 6 mil na wschód od Vista Verde,
droga powiatowa nr 6.
Ford F100, na meksykańskich blachach....
numery 7, 7, 5, Bravo.
Zamierzam podejść i przyjrzeć się bliżej.
- 109, zachowaj ostrożność. Kontakt za 25 minut.
Stój!
Odłóż broń.
Nie zamierzam was skrzywdzić.
- W porządku. Odłożę swoją broń.
- Dobrze?
Ładnie i powoli zdejmę pas na broń.
- Widzisz?
Odłożę go.
Nie ma sprawy.
- Chcę wam pomóc.
- Nie skrzywdzę ciebie ani twojej córki.
- Proszę, odłóż broń.
- Nie chcę was skrzywdzić.
Chcę wam pomóc.
- Mamá! - Przestań.
Nie, nie, nie, nie.
W porządku. W porządku. W porządku.
Uspokój się, uspokój się. W porządku.
- W porządku.
- Stójcie!
- Przepraszam.
Szukam posterunku policji w Kai-yeen-tay.
Pytałam trzy różne osoby.
Powiedzieli, że to tędy.
- Przepraszam. Co?
- W porządku.
Dziękuję.
- Myślę, że ten kto zabrał moją broń,
ścigał tę kobietę i dziewczynkę.
Myślę, że uciekały,
próbując wydostać się z kraju, a nie wejść do niego.
- Cóż, American Dream nie jest dla wszystkich, Manuelito.
- Chciałabym z nimi porozmawiać.
- Może lepiej wypatruj
białej ciężarówki na meksykańskich tablicach?
Co ty na to?
- Nie mylę się co do tego, sir.
Myślę, że w tej historii jest coś więcej.
- Jestem w 100% pewien, że jest coś więcej w tej historii,
ponieważ wszyscy
mają jakąś historię, a są ich miliony, Manuelito.
Ale najważniejsze jest to,
że te dwie osoby przebywały w tym kraju nielegalnie.
I niezależnie, jaką historię miały, obróciła się ona przeciwko nim,
kiedy ich złapałaś, prawda?
Wykonałaś swoją pracę i na tym koniec.
W porządku?
Teraz ich sprawa i rychła deportacja
nie należą do nas.
Czy to jasne?
- Tak, sir.
- Wylał cię?
- Nie.
- Dobrze.
- Shorty.
Muszę porozmawiać z twoim synem, George'em.
Widziałeś go?
- To przecież moje dziecko.
- Miał na myśli dzisiejszy dzień.
- Zaginął przyjaciel George'a... Ernesto Cata.
Może być ranny.
Musimy go znaleźć.
- Nie było mnie.
Polowałem...
Dopiero co wróciłem.
Więc jesteś teraz gliną?
- Cofnij się.
Shorty, nie chcesz tego robić.
- Wynoś się stąd.
Nie mam ci nic więcej do powiedzenia.
- W porządku, spokojnie. Wejdź do domu.
Cofnij się.
Cholera.
- Dobra, miej go na oku.
Ochłoń.
- One lubią cukier.
- Co?
Wiesz, mój syn...
miał farmę mrówek, kiedy był w twoim wieku.
Patrzyliśmy, jak kopią tunele i budują mosty.
Niektóre sami robiliśmy ze starego słoika i piasku.
Wiesz, że mrówki mogą podnieść 20 -krotność swojej masy ciała?
Niektóre z nich nie mają oczu.
Wydzielają zapach.
Używają węchu, by się odnaleźć.
- Nie wiem gdzie on jest.
- Cóż, George nie ma kłopotów,
jeśli tak myślisz.
Chcę tylko z nim porozmawiać.
- Przyszedł tu dziś rano,
mówił, że ściga go potwór.
Powiedział, że zabrał Ernesto.
- Jaki potwór?
- Ye'iitsoh.
O co chodzi z tobą i Shorty'm Bowlegs?
- Znęcał się nade mną w szkole.
Było tak źle, że Shima powiedziała o tym jego rodzinie.
Potem dowiedziałem się, że ona i tata Shorty'ego spotykają się.
On też był gnojkiem.
Pewnej nocy postawiłem mu się
po tym, jak wybił mojej matce przednie zęby.
Chciał mnie zabić, ale ona go powstrzymała.
- Twoja mama musiała być kimś.
Sprawdź alibi Shorty'ego.
Błotnik jego ciężarówki był brązowy.
W nocy ktoś mógłby pomyśleć, że jest czerwony.
Zacznij od tego.
- Policja plemienna Navajo.
- George, cały świat czeka.
Wykonaj ruch.
- Goniec na wieżę królewską.
- Szach-mat!
- Wielkie dzięki.
- Co tu się dzieje? - To agentka FBI.
- Próbowałam się do ciebie dodzwonić. - Dobrze.
Przepraszam.
- Zabicie muchy powinno być w tym kraju
niezgodne z prawem.
Są absolutnym cudem inżynierii.
Ich jedyną wadą jest to, że są irytujące.
Ta w szczególności.
W czym mogę pomóc, funkcjonariuszu?
- Jestem porucznik Leaphorn.
Właśnie miałem o to samo zapytać.
- Porucznik, oczywiście.
Jak się masz? Miło cię poznać.
Nie byłam pewna, czy wrócisz dzisiaj.
Sylvia Washington, FBI.
Pochodzę z Waszyngtonu,
co jest interesujące, nie sądzisz?
Agentka specjalna Sylvia Washington z Waszyngtonu.
- Co mogę dla pani zrobić, Agencie Specjalny?
- Naprawdę nic. Tylko kawę i trochę miejsca w biurze.
Jestem tu po to, by zamknąć kilka spraw
w rezerwacie.
W każdym razie nie powinnam być dłużej niż kilka dni.
Mogę tu siedzieć?
Wygląda na to, że nikt go nie używa.
- Tak, w porządku.
Daj mi znać, jeśli będę mógł jakoś pomóc.
- Zrobię to. - W porządku.
- Poruczniku, jeszcze jedno.
Ten BJ Vines...
znałeś go?
- Cóż, wszyscy tutaj go znali lub wiedzieli o nim.
- Czy był lubiany, czy...?
- Nie do końca.
Najwyraźniej miał przyjaciół na wysokich stanowiskach, wiesz,
nie był typem, który tajemniczo znika,
jak powiedzieli mi moi przełożeni w Waszyngtonie.
Właśnie przeglądałam akta jego sprawy.
Na pierwszy rzut oka jest tak jak oczekiwałam...
rutyna.
- Tak, cóż, jak powiedziałem, jeśli mogę pomóc...
- Ale w tym rzecz... że, coś się nie zgadza.
Nie potrafię tego określić.
I myślę, że może być tego więcej.
Czy to ma sens?
- Nie wiem.
Cokolwiek stało się z Panem Vines'em
jest poza moją jurysdykcją.
Jasne.
Słuszna uwaga.
Kiedy do czegoś sie dokopię,
jeśli będę czegoś potrzebować, znajdę cię.
- Oczywiście.
- Dlaczego nie chce...
żebym była częścią tego dochodzenia?
- Ponieważ nie ma dochodzenia.
Odpuść sobie.
- Znajdę tę furgonetkę, Eleando.
Dowiem się, co się dzieje.
- Bern, jestem Tohono O'odham. Jesteś Navajo.
W naszych stronach, kobiety takie jak my zarządzają społecznościami.
Chcesz być częścią tego,
to będziesz musiała poczekać na swoją kolej.
- Idę do toalety.
- Słyszałem, że zgubiłaś broń.
- Nie zgubiłam. Ktoś ją ukradł.
- To bez różnicy w policyjnej robocie.
- Co się stanie z tą kobietą i dziewczynką?
- Jutro wracają do Meksyku.
- Czekaj. Ktoś je przesłuchał?
- Nie.
Wybrały dobrowolny wyjazd.
Garza eskortuje je z samego rana.
- Myślę, że ta kobieta i jej córka były ofiarami handlu ludźmi.
- Ktoś musi z nimi porozmawiać. - Dobrze.
Słuchaj, agentko Manuelito, to, co zrobiłaś dzisiaj,
rozmawiając z tą kobietą, było odważne.
A kiedy to usłyszałem, pomyślałem,
tak, ta dziewczyna może mnie wspierać każdego dnia.
- "Dziewczyna"?
- Nie jesteś łatwa, prawda?
- Takie dziewczyny lubisz?
Łatwe?
- Dobrze.
Nie chciałem okazać braku szacunku.
Uratowałaś im życie. Jutro będą mogły wrócić do domu.
Odniosłaś zwycięstwo.
- Tak.
To nie zwycięstwo, jeśli kobiety są ofiarami handlu ludźmi.
- Widziałem dziś kojota.
- Gdzie?
- Na drodze.
Zjechałem na pobocze.
- W którą stronę zmierzał?
- Na Północ.
- Ostatnio nie jesteś w formie.
- Nie sypiam zbyt dobrze.
Nic mi nie jest, Emmo.
- Joe!
Co tam robisz?
- Przyjaciel.
Przyjaciel.
Jutro zabierają was z powrotem do Meksyku.
Musicie dostać się w bezpieczne miejsce.
Uciekałyście przed kimś.
¿Quién? Por qué?
Kto był w białym vanie?
Możecie mi coś powiedzieć?
Podać imię? Cokolwiek?
- Señorita...
mi papá...
- Nie rozumiem.
- Señorita...
- Co to oznacza?
- Świnia.
- Martwię się o George'a i Ernesto.
Chcę im pomóc.
Cecil, ty też chcesz im pomóc, prawda?
Dobrze.
Muszę wiedzieć, gdzie oni są, Cecil.
Myślę, że wiesz i chcesz mi powiedzieć.
- Myślę, że są w tym miejscu...
gdzie wykopują stare miski.
- Tam gdzie archeolodzy? Wykopaliska?
- Tak.
On i Ernesto czasami tam pracują
i to tam idą, kiedy...
... zaczyna krzyczeć.
- Sprawdź namiot.
- Policja plemienna Navajo. George Bowlegs, jesteś tam?
George Bowlegs?
- W czym mogę pomóc?
- Sierżant Jim Chee, policja plemienna Navajo.
- Nie możesz tu przychodzić, jakbyś był właścicielem tego miejsca.
- Właściwie to mogę. To jest ziemia Navajo.
Ale jesteśmy przychylnymi ludźmi, więc...
- Może to jest ziemia Navajo,
ale przyczepa jest własnością prywatną.
- Była otwarta. Przepraszam za to.
Porucznik Leaphorn, policja plemienna Navajo.
- Teddi Isaacs. Administruję wykopaliskami.
Pracuję dla dr Reynoldsa.
To w jego przyczepie przed chwilą węszyłeś.
- Szukam dwóch chłopców... George'a Bowlegs'a, Ernesto Cata.
Mogą tu być.
- Pracowali dla nas.
Nic technicznego, ale byli tu dość często.
- Nad czym tu pracujecie?
- Wiesz coś o ludziach z Folsom?
- O ile dobrze pamiętam, są znani
z charakterystycznych lanc.
Studiowałem antropologię na Arizona State.
- Dr Reynolds uważa, że ludzie ci migrowali na zachód
do tego obszaru, a kiedy już się tu znaleźli,
zaczęli wytwarzać nowy rodzaj lanc.
To, czego tutaj szukamy, to brakujące ogniwo,
łączące lud Folsom z Navajo.
- Kiedy ostatni raz widziała pani chłopców?
- Minęło trochę czasu.
Ostatnim razem, gdy tu byli, wdali się w bójkę,
narażając na szwank wykopaliska.
Dr Reynolds kazał im odejść i nigdy nie wracać.
- Spodziewa się pani dzisiaj dr Reynoldsa na wykopaliskach?
- Nie. Byłam na konferencji w Flagstaff od piątku.
Wróciłam dziś rano. On wraca jutro.
- W porządku.
Jeśli zobaczy pani tych chłopców, proszę dać nam znać, dobrze?
- Oczywiście.
- Policja plemienna Navajo.
Zaczekaj.
- Poruczniku? - Tak.
- Szef Sena na pierwszej linii.
- Cześć, Gordo.
- Co masz?
- Listonosz zagląda tutaj raz w tygodniu.
Mówi, że widział czerwonego pickupa, który zatrzymał się tu
wczoraj około 3:00 nad ranem.
Ślady biegną tu kawałek i nagle się kończą.
Wygląda na to, że zawrócił w kierunku autostrady.
- Tak.
- Nie znajdziemy ich szybko,
zwłaszcza Cata...
Nie muszę ci tego mówić.
- FBI pojawiło się wczoraj w NTP.
- Tak?
- Przygląda się zniknięciu BJ Vinesa.
- Nie ma się czemu przyglądać.
BJ Vines odszedł.
I nie bez powodu. Obaj o tym wiemy, Joe.
I to mniej więcej...
wszystko, co wiemy o panu BJ Vines, prawda?
- Gordo?
- Do diabła.
Powinienem był to zauważyć.
Wygląda na to, że tu był.
- Tak.
Patrz pod nogi.
Gordo?
- Krew.
Joe.
- Idź od drugiej strony. - Dobrze.
- Coś tu umarło i poszło do diabła!
Czujesz?
- Tak, widzę to.
To martwe zwierzę.
- Cokolwiek? - Nic.
Mam cholerny skurcz w szyi.
- Cholera jasna! - Jezu.
- Gordo. - Co?
- Ma coś w ustach... Wyjmij to.
- Sam to wyjmij.
- Nie mogę. - Na pewno możesz.
Jesteś najzdolniejszą osobą, jaką kiedykolwiek spotkałem.
- Co to znaczy, że nie możesz? - Gordo.
- Cholera.
Koroner powiedział, że narzędzie zbrodni przypominało
mały pazur.
To nie ma sensu, Gordo.
Ktokolwiek ściga George'a,
jest teraz po złej stronie.
Myślisz, że wciąż żyje?
Znalazłam furgonetkę.
Coś się dzieje na Ranczu Spensera.
Wpakujesz się w kłopoty.
Chcesz mnie o coś zapytać?
Gdzie byłeś w noc zniknięcia BJ Vinesa?
Zdajesz sobie sprawę z tego, co zrobiłeś?
Policja plemienna Navajo! Ręce do góry!
Co jeśli przegapię coś jeszcze?
Upewniłem się, że nic z tego nie obciąży mnie.
W Diné uczą nas, że potwory chodzą po ziemi.
Wszyscy skończymy płacąc za twoje grzechy.
Zrobiłem to, co musiałem.
Tekst polski : Maślak66