Schiet ze door het hoofd, onthoofd ze en verbrand ze.
Help. Alsjeblieft. Help.
Alsjeblieft.
Help alsjeblieft mijn vader.
Ik kan hem niet helpen. Hij is al te lang dood.
Hij is al te ver heen. Het spijt me.
Gooi hem op de brandstapel.
Nu.
Het spijt me, maar geloof me, hij was je vader niet meer.
Laat hem snel verbranden.
Het houdt niet op.
Hoe kunnen we hier tegen blijven vechten?
Marek was dom om die kroon op te zetten. Waarom stopte ze niet?
Stervelingen zien soms een weg,
zelfs als de goden hun gebeden niet verhoren.
Er zijn al zoveel doden gevallen. - Thane,
wij hebben een rol te vervullen.
We moeten erop vertrouwen dat Marek en Dagen de hunne vervullen.
Heb je dat?
Heb je vertrouwen in Marek?
Het is het enige waar we op kunnen hopen.
Aanhoor mij, goden.
Jullie kracht vervaagt met elke dode volgeling,
die opstaat als mijn dienaar.
Deze wereld is van mij.
Zelfs samen kunnen jullie mij niet tegenhouden.
Kom met me mee. - We komen.
Dat is commandant Thane.
Ze kijken naar je op.
Ze voelen zich veilig achter de muur.
Commandant Thane.
Dank je wel, knul.
Zeg me dat je goed nieuws hebt.
Met elke stad die ze innemen,
vergroten ze hun leger.
Blijven doorvechten is krankzinnig.
We moeten ons overgeven.
Szorlok zal geen genade kennen.
Overgeven betekent onze dood.
Jouw dood, die van je volk,
misschien zelfs de dood van de goden.
Laat ze dan maar sterven. Zij hebben ons ook niet geholpen.
Spreek geen kwaad over de goden, Thane.
Ik ben deze wereld komen helpen, ook al was dat gevaarlijk voor me,
net zoals Tek, de god van de smidse, deed.
En hij betaalde daar de ultieme prijs voor.
Onderschat onze dood niet.
Als wij onsterfelijken sterven, sterft veel wat waardevol is, met ons.
Breng ze dan hierheen zodat ze voor ons kunnen vechten.
Misschien hebben we dan een kans. - Gebeurt niet. Ze vrezen Teks lot.
Dan kunnen we niet winnen.
We moeten ze meer tijd geven.
Ze, commandant?
Stuur een ruiter om Dagen en Marek te zoeken.
Zeg hen dat ze zich haasten.
Zeg hen dat ze onze enige hoop zijn.
Kom naar me.
Je kunt ze redden.
Heb je goed geslapen?
Goed om weer in de beschaafde wereld te zijn.
Het is kouder dan gewoonlijk.
Zeg wat je wilt over de admiraal, maar die kleren staan je goed.
Is er iets?
Nee.
Ik snap maar niet waarom ik het gedaan heb.
Deze kroon van Darkspore...
Ik bedoel, ik weet waarom ik het gedaan heb, maar nu het gebeurd is,
heb ik het gevoel dat ik een grote vergissing begaan heb.
Er sterven mensen, Dagen.
En dat is mijn schuld. - Nee.
Nee, kijk niet achterom.
Houd je aan het plan.
Tegen de avond zijn we bij de herberg van Hammerhead
en dan vernietigen we de Darkspore met Teks hamer. Voorgoed.
Ik zal altijd die kroon verkiezen boven een vervloekte zwarte steen.
Szorlok zei dat mijn moeder de Darkspore droeg voor ik geboren werd.
Hij zal alles zeggen om je te beïnvloeden, Marek.
Sta dat niet toe.
Ik weet niets meer over mijn moeder.
Ik kan me enkel herinneren dat ik een wees in de slavenkampen was.
Tot ik oud genoeg was, een jaar of tien, en ik verkocht werd aan de apotheker.
Dan kun je alles over je moeder zeggen en... - Maar wat als het waar is?
Wat als hij haar wel gekend heeft?
Wat als ze de Darkspore in haar gedragen heeft?
Dat zou kunnen verklaren wat ik ben.
Denk jij nooit eens aan waar je vandaan komt?
Ik?
Ik werd geboren in een hoerenkot, Marek.
Het is toepasselijk, weet ik.
Mijn moeder was een elf.
Ze werd gevangen genomen door Orkse slavenhandelaren
en verkocht aan het bordeel van het leger van de koning.
Mijn vader was een mens, veronderstel ik.
Vast een soldaat of een handelaar op doorreis.
Een engerd die viel op puntige oren en met genoeg goud.
Toen ik vier jaar was,
vond ik mijn moeder opgehangen aan de deur.
Ze had zelfmoord gepleegd.
En daarna,
had ik tig moeders, zou je kunnen zeggen. Of geen enkele.
Stelen ging me makkelijk af.
Veel heren met zware beurzen. 'Een kind is niet schuldig. Het is maar een kind.'
Dus sloegen ze me maar. Soms tot ik niet meer kon staan.
Tot ik uit het bordeel ontsnapte om mijn eigen geluk te zoeken.
Geld kwam en ging. Zo snel als ik het kon stelen en uitgeven.
Ik heb niet veel om trots op te zijn.
Velen hebben tegen mij gezegd dat dat mijn nalatenschap zal zijn.
Ik ben een dief, Marek.
Meer niet.
Jij bent een dief en ik een dodenbezweerder.
We hebben allebei onze moeders veel te vroeg verloren.
We zijn allebei van het begin vervloekt. - Nee.
Snap je het niet. Het is...
Je vond mij omdat je een dief nodig had.
Alles wat ik heb ben ik daaraan verschuldigd.
Jij, Thane, Teela.
Dat zou ik nergens voor willen verruilen.
Het maakt niet uit waar we vandaan kwamen. We zijn nu hier.
Waar de wereld ons nodig heeft.
Als slavin was dat alles wat ik wou. Om zelf te kunnen kiezen.
Maar ik heb nooit willen kiezen voor de hele wereld.
Pas op met wat je wenst.
Het spijt me.
We moeten gewoon nu ons deel doen.
Dra kunnen we dit alles vergeten. Laat iemand anders de wereld maar redden.
Ren voor je leven.
Ik kan haar niet vinden.
Mooi schot, Dagen.
Breng ze naar de kar.
Wacht. Stop.
Ga in de kar.
Snel. Ga naar binnen.
Snel.
Niet op haar letten. Ga naar binnen.
Snel.
Laat niemand door.
Iedereen comfortabel?
Ga allemaal op de grond liggen.
Dit zou het hem moeten doen.
Het is veilig.
Mijn intellect heeft ons weer eens gered.
Jullie mogen er uitkomen. We hebben jullie gered.
Kom maar.
Als iemand het vraagt, wij zijn de Red Thorns, de beroemde helden.
Jullie moeten ons in veiligheid brengen.
We gaan naar waar jullie vandaan kwamen. Het is niet veilig.
Jullie kunnen maar beter vertrekken in de andere richting.
Alleen zullen we sterven.
Zelfs maar één van die monsters is te veel voor ons.
Kijk naar ons. Heb genade. - Jullie begrijpen het niet.
We hebben daar geen tijd voor.
Ik ga niet weg bij die kar. - Oh, jawel, hoor.
Marek, verander ze in padden.
Ja?
We hebben ruimte in de kar. - Die mensen zijn een blok aan ons been.
Alleen redden ze het niet. - En als ze ons ophouden?
Dan sterven we allemaal. Zij ook.
Ze hebben kinderen bij. - Hoeveel andere kinderen en boeren zijn er?
Ze mogen ons niet afleiden.
We brengen ze ergens naartoe waar het veiliger is. Weg van hier.
Waar heen dan, Marek? Er bestaan geen veilige plekken meer.
Dan geven we hen de kar en gaan wij te voet verder.
Geen sprake van.
Ik laat onze zombie-meid niet achter.
Dit meisje is ziek.
Ze houdt ons niet bij.
Ik wil dat je op haar past.
Pardon.
Als dit voorbij is en ik haar kom zoeken...
Als haar ook maar iets overkomen is, als ze ook maar iets slechter af is dan nu,
dan dood ik je voordat je in je broek kan plassen.
Dringt dat in je botte kop door?
Ik zal op haar passen. Ik zweer het.
Wees daar maar zeker van.
Deze magere, lelijke man zal vanaf nu voor je zorgen.
Doet hij dat niet, dan mag je hem gerust in tweeën scheuren.
Niet te geloven dat je onze kar weggaf. - Hou nu maar op, Dagen.
Wat heb ik gedaan?
Jullie zijn het.
Ben je gewond? Wat is er gebeurd?
Het leger van Szorlok.
De Golgotianen raasden door de stad.
Niets heeft het overleeft.
Laat maar.
Ik ben toch al dood. - Zoiets mag je niet zeggen.
Heb je het? De Darkspore?
Ik heb het omgeruild.
Dood. We zijn allemaal dood.
Maar jij wou de kroon voor jezelf. - Natuurlijk wou ik de kroon.
Ik ging de koning der dwergen worden. Maar dat is nu allemaal vergaan.
Met de hamer van Tek kunnen we de Darkspore voorgoed vernietigen.
De hamer is nu daar waar enkel de doden kunnen zijn.
Verdoe daar niet je laatste uren aan.
Daar staat een jonge kerel. Amuseer jullie een beetje.
En daar bedoel ik niet dansen mee.
Tek bracht de hamer naar de Onderwereld.
Er moet ergens een poort naartoe zijn.
Hij vond een ingang. - Tek was een god.
Wie weet hoe hij daar geraakt is.
Vervloekte meid.
Niet voordat ik klaar ben. Waar is de Onderwereld?
Ik vervloek je, wijf.
De Onderwereld is hier. Dat ben ik.
En jij zult dat snel ook zijn, meid.
Dat is het rijk der doden.
Als je daarin gelooft ten minste.
Waar de zielen van de net gedoden bij elkaar komen.
Ze spoken rond in dit vuile, bloederige graf.
Waar zijn de lijken? Die zijn er niet.
De lijken.
Die zijn gaan verscheuren en gaan doden.
Eén voor één stonden ze op
om hun vrienden te doden die net daarvoor nog naast hen zaten.
Terug tot leven gekomen om elkaar te doden.
Na een deel van hen van me afgeslagen te hebben, dacht ik dat mijn einde nabij was.
Ik had mezelf in de voorraadruimte verstopt.
Ik kwam enkel naar buiten
om jullie zien binnen te sluipen om dat wat er van me overschiet te kwellen.
Krijgsgraf.
Er moet een weg zijn naar de Onderwereld. Krijgsgraf.
Je kunt sterven. Zo kom je zeker de Onderwereld in.
Voor mijn part, kun je daar nu al naartoe gaan.
Je bent net als je moeder.
Jij geeft ook nooit op.
Heb jij mijn moeder gekend?
Vergeet het maar.
Daar is niets anders dan pijn.
Vertel.
Er was eens een vrouw,
een zigeunerin met een kwalijke reputatie,
met gitzwart haar,
met een dikke buik vanwege de baby die in haar zat.
Ze zocht een donker gat om zich in te verstoppen.
En ik was zo dom om haar in de wijnkelder te verstoppen.
Ik gaf haar de overschot uit de keuken.
En daar zat ze, alleen.
Dag na dag, nacht na nacht. In het donker.
Tot op een ochtend
ik naar beneden ging en ik de baby hoorde huilen.
Ze hing nog vast. Haar moeder dood op de vloer.
Er hing een donker kristal aan een ketting rond haar nek.
Dat was haar geheim.
Het stuk verkocht ik aan een navigator die zich de Admiraal noemde.
En die baby verkocht ik aan de slavenhandelaars.
Ik had nooit gedacht dat ik je zo snel terug zou zien.
Wie heeft me mijn naam gegeven?
Marek. Dat is een dwergenwoord.
Een term gebruikt door een smid.
Het betekent scheef.
Zoals wanneer je het perfecte zwaard gemaakt hebt,
maar als je wat beter kijkt, zie je toch klein foutje.
Vanwege je verwrongen voetje.
Toen we elkaar voor het eerst zagen, wist je toen dat ik het was?
Je bent het evenbeeld van je moeder.
Ik dacht dat Gojun Pye het je wel zou zeggen als je oud genoeg was.
Hij kwam die morgen. Om voor je moeder te zorgen.
Hij heeft haar begraven.
Maar hij nam mij niet mee. Hij liet me achter.
Tegen die tijd had ik je al verkocht.
Maar hij paste op je... - Genoeg.
Ik heb genoeg gehoord. We moeten gaan.
Naar Krijgsgraf.
Weet je wat dat is, Krijgsgraf? - Nee.
Dat weet ik niet.
Wat vast betekent dat niemand het weet.
Je zult in het Archief moeten zoeken. - Het Archief?
Onder het dievengilde.
Wacht. Doe me een lol.
Verbrand mijn lichaam.
Ik wil niet veranderen,
weet je.
Mijn hele leven...
Waarom vallen ze niet aan?
Ze wachten tot al hun troepen hier zijn.
Talloze van hen.
Is er nog hoop?
Het zal zijn alsof we met onze handen een vloedgolf proberen tegen te houden.
Szorlok is niet bij hen.
Hopelijk is Marek oké.
Voor ons allemaal.
Verzet is zinloos. We zijn voorbestemd voor elkaar.
Waarom?
Je hebt de Darkspore, wat wil je nog meer van mij?
Jij bent voor mij net een perfect gemaakte pijl.
Scherper dan elk zwaard, sneller dan bliksem.
Gemaakt voor maar één doel, om de sterkste vijand te doden.
Mijn liefje, ik zou maar wat graag die pijl zien vliegen.
Dan zal het je niet verrassen als ik jouw kant opvlieg.
Alleen ik kan je helpen om je potentieel te vervullen.
Wil je me helpen? Ga dan uit mijn hoofd.
Vroeger kwam ik hier langs op weg naar Gojun.
De hele stad...
Er is niets meer van over.
Volgens mij heb je het mis. - We zitten in de val.
Waar zijn die Archieven? - In de catacomben.
Onder het dievengilde.
Het is een kluis met stukken en artefacten van voor de Vitaliaanse bezetting.
Ga voorop.
Steek het aan.
Langs hier moeten we in de buurt komen.
Hallo?
Dieven gebruiken dit netwerk van riolen en catacomben
om ongemerkt de stad door te komen. ik heb ze zelf ook af en toe gebruikt.
Welke kant op?
Niet die kant op.
Misschien moeten we ons opsplitsen. - Ben je niet goed wijs?
Zijn we verdwaald?
Nee.
Nee, elfen hebben een uitstekend oriëntatievermogen.
Alhoewel, blijkbaar niet onder de grond
Dan gaan we maar terug.
De Archieven zouden niet ver van het gilde weg zijn
en werden vast goed bewaakt toen de stad aangevallen werd.
Dus zoek ik naar de donkerste bloedvlekken.
Die weggesleept zouden geweest zijn nadat de gesneuvelde soldaten herrezen waren.
En nu volgen we die sporen naar waar de strijd heeft plaats gevonden.
Indrukwekkend.
Tot mijn spijt lijkt het alsof jouw deductievermogen hier niet meer van nut is.
Ga aan de kant, vrouwe. Kijk goed toe.
Het kost jaren ervaring, een diep begrip van alle onderdelen. Je moet...
Hoe lang gaat dit duren?
Soms is het beter om het simpel te houden.
Men had haast toen men hier vertrok.
Men dacht dat al deze werken verloren waren.
De Vitalianen hebben alles verbrand toen ze Deira veroverden.
Vertrouw erop dat het dievengilde iets verborgen houdt.
Maar ze geven hun schatten niet zomaar weg.
Hier ligt zoveel dat ik kan leren.
Tenzij je papier wilt eten en hete was wilt drinken,
laten we dan zoveel mogelijk info verzamelen over Krijgsgraf en hier wegwezen.
Dit is het harnas van een gildemeester.
Zo licht als zijde en zo sterk als maliën.
En dit zwaard.
Perfect uitgebalanceerd.
Dit is te recent.
Eeuwen na de dood van de lichkoning.
Ik heb oude documenten nodig.
Van voordat de Deirianen de zee begonnen te bevaren.
Het past me perfect. Alsof het voor mij gemaakt werd.
'De opkomt van Amuhn-Kah'
Dagen, moet je kijken.
Dit is de oude taal. Het beschrijft de opkomst van de lichkoning.
De Darkspore. - 'De goden luisteren niet.
Ze horen de gebeden van de mensen niet.'
Mijn gedacht.
'Alleen de god van de smidse had medelijden met hen
en minu mesa, volgens mij betekent dat viel uit de hemel,
om de confrontatie met de lichkoning aan te gaan.
De macht van de dood overwon die dag de goden.
In de Vallei van Rath ging de machtige god van de smidse naar de wereld in de diepte.'
Dat is de Onderwereld.
'In de schaduw van Warspire,
op de stoffige velden van Krijgsgraf.' - Krijgsgraf, we hebben het.
De Vallei van Rath.
Zoek een kaart van de zuidelijke regio.
Er moet een toegang zijn naar de Onderwereld bij Krijgsgraf.
'De goden, kwaad om de dood van één van hen,
sloegen snel toe om het hart van de lichkoning in stukken te breken.
En de legers der doden keerden terug naar de grond vanwaar ze kwamen.'
Hier. Dit is van de zuidelijke regio, maar er staat niets op over Krijgsgraf.
Nee, maar moet je kijken.
De Vallei der schedels.
Sinds wanneer is mijn slavinnetje zo...
Gewoonweg prachtig.
Ik neem dit mee.
Er kan nog meer over de Onderwereld in staan en over hoe er te geraken zonder te sterven.
Het meenemen? Goed idee.
Marek, we moeten ervandoor.
Terug. Volg het water tot waar het naar buiten komt.
Dagen, hier.
Ze hebben me te pakken bij mijn voet.
Mijn voet.
Geef me de toorts.
We verzamelen ons voor een laatste gevecht op de muur.
Waarom? Dat wordt een afslachting.
Szorloks leger is vijf dagen verwijderd. Ze marcheren dag en nacht.
Ze slapen noch eten niet.
Als we op één plek samenkomen, worden we vernietigd.
Verspreid je ten minste. Dan moet hij zijn troepen opsplitsen.
Ons volk kan zich verbergen in de bergen en de grotten.
Dan stellen we enkel het onvermijdelijke uit.
Samenkomen op één plaats zal tijd voor ons winnen.
Tijd voor wat?
Welke hoop rest er ons nog?
Wat wil je van mij?
Ik heb je hulp nodig.
Je hebt al gewonnen.
De wereld zit op zijn knieën. Wat wil je nog meer?
Denk je dat ik al dat doden wil?
Al dat nodeloos lijden?
Ik ben geen monster. - Waarom dan?
Omdat de tijd der goden voorbij is.
Hun macht neemt af als hun aanbidders sterven.
Als ze zwak genoeg zijn, zal ik ze omverwerpen.
Je slacht iedereen af om zo de goden te kunnen doden?
Met jou aan mijn zijde, Marek, kunnen de goden niet op tegen ons beider kracht.
Ik zal je niet helpen.
Dan moeten de slachtingen voort duren.
Hun levens liggen in jouw handen.
Waarom gaf je geen antwoord? - Ik had even een momentje nodig.
Als er iets is. Je kan me alles zeggen. - Ik ben oké.
Hallo, daar bij het vuur.
Wie bent u?
Een boodschapper van commandant Thane.
Ik zoek de magiër Marek en haar halfelf reisgezel, de bastaard Dagen.
Blijkbaar heb ik geluk.
Szorloks leger is nog maar drie dagen verwijderd van ons leger
en wanneer ze aankomen zullen ze ons overrompelen.
We zijn nog 150 kilometer verwijderd van Krijsgraf. Dat is drie dagen.
Als we een kar hadden...
Mijn paard is moe. En ik heb maar weinig proviand.
Ik vrees dat ik enkel maar goed ben om slecht nieuws over te brengen.
Maar je zult alles doen om ons te helpen, niet?
Natuurlijk.
Dat zijn mooie laarzen.
We hebben ruiters en duiven uitgestuurd naar elke voorpost in het rijk.
De mensen komen. Ze laten hun land achter.
Ze hebben enkel dat mee wat ze konden dragen.
Goed. Minder lichamen voor Szorloks leger.
Herinner me er eens aan waarom we dit weer doen?
Omdat wij de enigen zijn die het kunnen.
Dat voelt meer aan als een excuus dan als een reden.
Weet je,
we kunnen deze verdoemde queste ook gewoon opgeven.
We kunnen bij de zee gaan wonen. Bij een lekker, warm zonnetje.
Ik kan geen vissen en jij kunt de was doen.
Luister, ik kan ook de was doen.
En krijgen we kwart-elf baby's met licht gepunte oren.
Wat zeg je daarvan?
Klinkt heerlijk. - Ja?
Maar dat is niet wie ik ben.
Szorlok praat met mij.
Wat?
Hij praat met mijn geest.
We zijn op de één of andere manier verbonden via de Darkspore.
Hij zegt
dat als ik hem help met het verslaan van de goden, hij de wereld zal sparen.
Dat is nogal een dilemma.
Je kunt er geen woord van geloven. - En als het waar is?
Als ik het moorden kan stoppen... Ik kan niet met mezelf leven wetende...
Je zou niet leven, Marek. Niemand van ons zou leven.
Er zou niemand overblijven die het zou betreuren dat ze niet gered zijn.
Dat is niet grappig.
Het is waar.
En ik weet niet echt goed waarom we dit doen.
Denk je dat ik niet twijfel, dat ik niet wou dat ik Ana-Sett de Darkspore had gegeven
en met jou op het strand zou wonen? Verdomme, Dagen.
Ik gaf de Darkspore op voor de kroon.
En nu sterft iedereen en dat is mijn schuld.
Ik weet niet wat ik nog kan doen... - Nee.
Vergeet alles wat ik net gezegd heb.
We houden ons aan het plan, weet je nog?
Eerst gaan we naar Krijgsgraf en vinden een toegang naar de Onderwereld.
En dan vinden we de hamer
en dan...
Gaan we naar Szorlok toe en slaan zijn zwarte hart aan gruzelementen?
Nou, ja.
Min of meer.
Snap je niet hoe geschift dat klinkt?
Hoe onmogelijk elk deel van het plan is?
We gaan er allemaal aan en dat is mijn schuld.
Marek, nee.
Houd de moed erin.
Eens kijken.
Nu dat we te voet zijn, over land en weg naar het zuiden reizen.
Met een beetje geluk is er een herberg
op de Hoge Weg aan de andere kant
van die berg daar.
En van daaruit gaan we naar het westen. Naar de Vallei van Rath.
Dus, als we dag en nacht reizen
dan zijn we bij zonsopgang op de derde dag aangekomen in Krijgsgraf.
Het is te laat. - Nee.
Je mag nu niet rusten, Marek. Het is nog maar een beetje verder.
Kom op. - Kan ik niet.
Blijf dan bij mij.
Kom op.
Zo is het goed.
Wat is er? - De goden zijn verontrust.
Ze voelen aan dat Marek's vastberadenheid wankelt.
Ze komt in de verleiding om Szorlok te dienen.
Nooit. Dat zou ze nooit doen.
Ook als ze het bloedvergieten kan stoppen door hem te vervoegen?
Hoe kan dit gebeuren?
Szorlok zou de wereld opgeven in ruil voor de hemelen.
Hij wil de goden omverwerpen.
Als dat de wereld zou redden.
Het leven van stervelingen is als een bloem in het veld.
Ze bloeien en sterven en bloeien opnieuw.
Maar als de goden sterven, verandert de wereld voorgoed.
We zullen niet toestaan dat Marek hem helpt.
We moeten haar helpen.
Haar helpen of haar stoppen?
Daar raken we nooit over.
Bij de ballen van Rathos.
Rustig, jongen. Rustig.
Kom.
Dit zijn paarden van soldaten. Het is zover, Marek.
Het teken waarop we wachtten. De goden zijn met ons.
De goden zij vervloekt.
Daar heb je haar. Het is goed om je terug te hebben, Marek, liefje.
Nee. Heb je nog nooit paard gereden?
Hoe lang ken je me nu al?
Ik was een slavin, weet je nog? - Wij zijn echt intrieste helden.
Verloren de vier stukken van de Darkspore, gaven onze kar weg
en sommigen onder ons kunnen niet eens paardrijden.
Ik ken een spreuk die lichaamsdelen laat krimpen.
Je bent de laatste tijd nogal zelfverzekerd.
Heel goed.
Warspire.
Kom op.
Ze zijn uitgeput. We gaan te voet verder.
Gaat niet. Elk moment van vertraging sterven er mensen.
Marek, ze kunnen niet meer.
We zetten weldra een kamp op.
En aan de andere kant van die bergkam, is er minder sneeuw.
Kom op, Marek.
Nog een beetje verder. Kom op.
Waarom zou ik je vertrouwen?
Vertrouw nooit iemand. Vertrouw enkel zijn motieven.
Ik zal nergens voor terugdeinzen om de hemelen te slopen.
Waarom? - Waarom?
Om een god te worden, natuurlijk.
Want er mag niets gelijk zijn aan mijn macht.
Ik weet een manier om je tegen te houden.
Jouw leven is verbonden met de Darkspore.
Als je het vernietigt, vernietig je jezelf.
Je hart klopt samen met het mijne.
Er sterven mensen, Marek.
Nog meer bloed aan je handen.
Als je te lang wacht, is er niemand meer over om te redden.
Ik zal mijn vrienden niet verraden.
Samen vinden we wel een manier om je te stoppen.
Niets kan mij stoppen.
Je bent bijna bij je bestemming.
Daar waar je alle hoop zult verliezen.
Maar zelfs als je vrienden zich tegen je keren,
zal ik je te hulp schieten.
Word wakker, Dagen.
Kolere.
Ik droomde dat we op een groot feest waren
en iedereen danste.
Er was een kuip vol wijn.
Ons laatste beetje proviand.
Nee, Marek. Ik hoef niets.
Neem jij het maar.
Dat is Krijgsgraf. - Ja, we hebben het gehaald.
En nu op zoek naar die poort naar de Onderwereld.
'Hier ligt Tek, god van de smidse.
Gedood in het gevecht met Amuhn-Kah.
Een onsterfelijk offer om de goden te provoceren.'
Hij kan niet echt gestorven zijn.
Mocht hij wel gestorven zijn,
kon hij de hamer niet meenemen. Niets gaat er met je mee als je sterft.
Een god sterft en hij krijgt enkel een gebroken aambeeld in een verlaten gat.
Ze kunnen maar beter een enorme tempel voor mij bouwen.
Ik wil bezoekers van over de hele wereld en een reusachtige, gouden standbeeld.
Ik zou er maar niet op rekenen.
Er moet ergens een teken zijn. Een spreuk, iets.
Een verwijzing naar de hamer.
Dit kan een doorgang zijn naar de Onderwereld.
Bij zonsondergang vallen ze aan.
Ik wil iedereen hier, vrouwen, kinderen, kan me niet schelen.
Geef ze toortsen of kruisbogen. Ze moeten stand houden.
We gaan er toch allemaal aan als Szorloks leger voorbij deze barricade raakt.
Ze kunnen evengoed in de strijd sterven.
De hamer moet hier ergens zijn.
Als Tek echt gestorven is, kon hij die niet meenemen.
Stervelingen moeten sterven om in de Onderwereld te geraken,
maar als je dood bent, zit je daar natuurlijk vast.
Als Tek de hamer in onze wereld heeft achtergelaten, waar zou die dan zijn?
Het is net zoals je zei. - Wie zei wat?
Hij zei dat ik hier alle hoop zou verliezen.
Szorlok is een leugenaar, dus laten we eens logisch nadenken.
Wat als ik voorbestemd was om het leger der ondoden te stoppen,
alleen niet op de manier die wij in gedacht hadden?
Als ik Szorlok help de goden te verslaan, stopt het moorden.
Dan kunnen we heropbouwen.
Met Szorlok als de enige god van deze wereld?
En jij als wat? Zijn koningin? - Nee, in de verste verte niet.
Er is een manier om aan die hamer te geraken, Marek. Dat weet ik gewoon.
Je had een reden om de Darkspore te ruilen voor de IJzeren Kroon. Dat weet ik gewoon.
Geloof niet zo in mij.
Ik heb alles fout gedaan.
Ik blijf maar gokken en ik doe altijd het verkeerde
en jij en Thane en Teela, jullie blijven in me geloven. Jullie zijn niet goed wijs.
Thane, we moeten gaan. Het is Marek.
Wat is er met haar? - Ze geeft zich over aan Szorlok.
Nee, dat moet fout zijn.
Ze wankelt en ze zal falen.
Wij kunnen haar op andere gedachten brengen.
Ik zal ons naar haar brengen.
Maar ik ben te zwak om dat nog vaak te doen.
We zijn allemaal vrienden. - Je bent te ver gegaan.
Je vastberadenheid is zwak geworden.
Je hebt je laten beïnvloeden door Szorloks leugens.
Jij en al de andere goden.
Jullie zijn allemaal zwak en bang.
Jullie weten dat Szorlok achter jullie aankomt
en toch zou je iedereen laten sterven in plaats van één van jullie op te offeren.
Is het niet beter dat de goden sterven dan elk levend wezen ondood te laten worden?
Dat is godslastering, dodenbezweerder.
We staan niet toe dat je doorgaat op dit pad van vernieling.
Ben je hier om me te stoppen? - Nee.
Marek, niet doen. Ik kan me niet tegen haar verzetten.
Houd Ana-Sett eronder. - Nee. Teela, goede vrouw. Alsjeblieft.
Marek is alles nog aan het uitzoeken.
Ze kiest niet de kant van Szorlok. Ze staat onder grote druk.
Thane, alsjeblieft, breng Teela tot rede.
Marek. Zeg het ons. Zeg het aan Ana-Sett.
Dat je niet verleid bent door Szorlok.
Ik ken je. Je zou nooit... - Marek, zeg het hen gewoon.
Hou op. Allemaal.
Jullie snappen het niet.
Jullie dragen deze last niet.
De keuzes die ik heb moeten maken. Die ik nog steeds moet maken.
De goden kunnen zien wat er in je omgaat. - Laat me met rust.
Dit mag nooit gebeuren.
Dwaze sterveling. Je bent als een kind vergeleken met mij.
Zonder de Darkspore ben je niets meer dan een gewone magiër.
Ik ben alles behalve een gewone magiër.
Ik heb de Darkspore niet nodig. Ik ben een geboren dodenbezweerder.
Marek, doe dit niet.
Marek, nee.
Ik wil dit niet, Thane.
De Darkspore is een deel van mij en
ik moet afmaken waarvoor ik geboren ben.
Je hebt bewezen wat je bent door je daden.
Er staat te veel op het spel. Dit zul je niet overleven.
Teela, stop.
Szorlok, red mij.
Marek, nee.
Wat heb je gedaan?
Ze is weg.
En jij hebt ons allemaal verdoemd.
Thane, idioot.
Na al wat we meegemaakt hebben. Je kent Marek.
Je weet dat ze nooit... - Wat, Dagen?
Nooit het laatste stuk van de Darkspore zou weggeven?
Nooit zich bij Szorlok zou aansluiten?
We hebben allemaal gevreesd voor deze dag. - Durf het niet.
Ze heeft je gered, Thane. Ze gaf je een nieuw leven.
En jij, Teela.
Ik kan je nauwelijks nog aanzien.
Eindelijk ben je naar mij toe gekomen. Zoals ik wist dat zou gebeuren.
Ik had geen andere keuze.
Je vrienden hebben zich tegen je gekeerd.
Ze weten wie je bent.
Wat je bent.
En wat je moet doen.
Zij kunnen ons nooit begrijpen.
Er is geen ons.
Ik ben hier om je te stoppen.
Je te doden als ik daar de kans toe krijg.
Wil je dat proberen?
De Darkspore voedt me met de levens van alle zielen.
Ik heb oneindige krachten.
Maar het is niet genoeg om de goden te verslaan.
Daar heb je nog steeds mijn hulp voor nodig.
Kom dan.
En kijk toe hoe de goden toekijken en niets doen.
Hun aanbidders moeten lijden, zelfs tot ze sterven.
Je moet Marek redden.
Je kunt hem niet laten gaan.
Als je echt om Marek gaf, zou je haar niet opgeven.
We kunnen nog steeds met Szorlok vechten en hem verslaan.
We kunnen Marek redden. - Hoe dan, Thane?
Zeg me dan hoe.
Jij hebt altijd zulke briljante plannen, dus kom maar op.
De hamer van Tek.
We hebben de hamer niet.
Die is in de Onderwereld.
Dan gaan we die halen in de Onderwereld.
Waarom ben ik daar niet opgekomen?
Moment, klopt. Omdat je moet sterven om daar te geraken, Thane.
Ja, dat is één manier.
Dus tenzij, imbeciel, ken je, buiten terugkomen als een zombie,
dan nog een manier om te herrijzen uit de dood?
Thane, je bent een genie. - Denk hier goed over na.
Het is geniaal. Dat we daar niet eerder aan gedacht hebben.
We gaan naar de Onderwereld.
Natuurlijk. Hoe dan?
We plegen zelfmoord. Ja, ben je klaar om te sterven?
Vertel me over mijn moeder.
Jouw moeder was een dievegge.
Een hele goede dievegge.
Ze stal een stuk van de Darkspore uit de Bron der Demonen voor me.
Maar ze gaf het je niet.
Ze nam het geld aan en hield de Darkspore.
Jouw moeder had niet jouw integriteit.
Mijn moeder liet me achter met niets.
Haar wreedheid was een geschenk. Het maakte je sterk.
Lijden en onderdrukking waren de stenen die je geslepen heeft.
Dit moet genoeg zijn om ons beiden te doden.
Eén druppel en je bent bewusteloos, van twee stopt je hart
en drie doden een paard. Drie druppels voor jou, vriend.
Maar zoals je zei, als we dood zijn kunnen we niet terugkomen met de hamer.
Dat heb ik niet gezegd. Ik zei dat tenzij we een manier hebben om te herrijzen,
en dat, raar maar waar, hebben we.
Ja. Dat kan ik natuurlijk.
Misschien. Maar je hebt niet veel tijd en ik kan dit maar één keer doen.
Hoe langer je geest uit je lichaam is, hoe moeilijker het wordt voor mij.
Hoeveel tijd precies?
60 hartslagen, maximum 80. Langer en je bent voorgoed weg.
Maar... - Ja?
in de Onderwereld kan de tijd anders verlopen.
Oké, sneller of trager?
Dat weet ik niet.
Oké, 80 hartslagen.
Het moet snel gaan. Niet de toerist uithangen in de Onderwereld, dus.
Moet ik gaan liggen of... - Goed idee.
Dit is niet iets wat ik een goed idee noem.
Voor het geval we niet terugkomen.
Ik zie je aan de andere kant.
Voor Marek.
Teela, als je zo vriendelijk wilt zijn.
Voor de zekerheid, drie druppels. Vier voor Thane.
Eikel.
We kunnen dit.
Kom terug bij mij. - Doe ik.
Het heeft niet gewerkt.
Het gif moet niet... - Geef het even.
Wacht, waar is Teela?
Is dat? - Moet wel.
Niemand minder dan Tek zelf.
Gegroet, Tek, uwe goddelijkheid.
Wij verzoeken u om ons uw goddelijke hamer te geven.
We komen voor de hamer van Tek.
We hebben die nodig om de lichkoning Szorlok te vernietigen.
Je bent dood. Nu kun je daar niet veel meer aan doen.
Eigenlijk, we hebben een godin, Ana-Sett, die wacht om ons terug te halen.
Maar we hebben weinig tijd. Wat moeten we doen om de hamer te krijgen?
Jullie zijn niet goed genoeg.
Ik wacht al eeuwen voor de juiste persoon die erom komt vragen.
Ik zie niets in jullie dat me overtuigd. - Wij zijn alles wat je hebt.
Er komt niemand anders. Enkel wij. - Dat is niet goed genoeg.
We gaan niet weg zonder die hamer.
Welkom dan. Welkom in de Onderwereld.
Vier, vijf, zes.
Daar sta ik ver boven, Marek.
De enige vraag is,
hoeveel moeten er nog sterven voor je je overgeeft aan mij?
Zoveel nodeloze doden.
Red hen.
Red je vrienden.
Ze zouden liever sterven dan toe te zien hoe ik je help.
33, 34, 35.
Hoe doen we dit?
Tot de dood vechten in de Onderwereld is niet mogelijk.
Geen idee. Is er een Onder-Onderwereld?
Je kan niet sterven, maar toch doet het nog pijn, niet?
Dit werkt niet echt. - Heb je een beter idee?
Als ik de hamer aanraak kan ik de wereld der levenden zien.
Thane, we moeten opschieten. Help.
De hamer is niet dood.
De hamer hoort hier niet. Die is deel van de wereld der levenden.
Ja, en dan? - Hoe is die hier geraakt, dan?
Het is mijn hamer en ik ben een god.
Mocht je het vergeten zijn. Wij hebben onze eigen regels.
Hoe krijgen wij die dan naar de wereld der levenden?
Je bent slim. Je vogelt het wel uit.
53, 54, 55.
56. Ik kan niet langer wachten. Zelfs nu is het eigenlijk al te laat.
Heb geduld.
Je bent heel sterk. Ik vraag me af hoe je hardste slag aanvoelt.
Ik sla je zo deze vallei uit. - Geloof er geen snars van.
Ik heb gezien wat je kunt.
Maar, ik zal je een open schot geven. Ik ben toch al dood.
Tot ziens, halfelf.
Rennen, Thane.
75, 76, 77. Genoeg. Ik haal jullie terug.
Kolere.
Verdomme.
Het is niet gelukt. Kom op, Dagen.
Er is geen tijd meer. Ik moet hem nu terugbrengen.
Alsjeblieft.
We hebben deze hamer nodig. Alles hangt ervan af.
Kom op, Dagen.
De tijd raakt op.
Verdorie, Dagen.
Hij verzet zich tegen me. Hij moet het me laten doen of ik kan...
Dagen, kom op, blijf leven.
Nee.
Er moet een manier zijn. Ik ben zo dichtbij. Zeg het me gewoon.
Je laatste kans. Als je niet loslaat, zit je hier vast.
Mijn leven is van geen belang.
Ik kan haar daar niet laten zitten. Er was een reden dat ze ons hierheen bracht.
Net zoals er een reden was waarom ze de Kr...
Kroon.
Natuurlijk, de IJzeren Kroon.
Goed zo. - Kom op. Nee, Dagen.
Verdorie, Dagen. Nee.
Ik heb het geprobeerd.
Je valt me aan vanwege hen die je vrienden noemt.
Door met me te vechten denk je dat je loyaal blijft aan hen.
Maar kijk.
Nee.
Ze doodden hem omdat hij voor je opkwam.
Nee, dat geloof ik niet.
Thane zou nooit... - Je voelde hem sterven.
Je weet dat het waar is.
Je vrienden zijn pionnen geworden voor de goden.
Zij was het.
Ana-Sett.
Zij heeft dit gedaan.
De goden deinzen voor niets terug om jou te doden.
Ze komen voor je.
Niet als ik eerst achter hen aan ga.
Ja.
Stel jezelf open voor mij.
Combineer je kracht met de mijne en samen zullen we de goden doden.
Toon het me.
Rust in vrede, vriend.
Je bent nu buiten het bereik van de Darkspore.
Zo had het niet mogen eindigen.
Het is nog niet voorbij.
We moeten opschieten. Stoppen dat Marek zich bij Szorlok voegt.
Samen zullen ze de goden vernietigen en dan is alles verloren.
Ik kan het niet, Teela.
Ik kan niet tegen Marek vechten.
Dat is me te veel.
Zet hem op.
Nee.
Thane, zet hem op.
Ja. Zet hem op je hoofd.
Zet de kroon op.
Kom op, grote, stomme os, je hebt hem in je hand.
De hamer is hier... Nee. Thane.
We moeten haar tegenhouden.
Houd de hamer.
Je hebt hem verdiend. - Die hamer heb ik nu niet nodig.
Zie je niet wat je hebt gedaan?
Na al wat je meegemaakt hebt, verbaast het me dat je zo snel opgeeft.
Snel?
Ik ben dood. Overleden.
Uitgewist. Ik ben een geest zoals jij, mocht je dat nog niet opgevallen zijn.
Waarom zei je niet hoe we de hamer konden bemachtigen voor het te laat was?
Je offerde jezelf op. Dat zag ik niet aankomen.
Je zou denken dat een god dat van het begin in me had kunnen zien.
Als Thane de Kroon had opgezet,
had hij me kunnen zien en had hij de hamer van me kunnen pakken, toch?
Ja.
Nu heeft Marek er niets meer aan.
Wat nu?
Krijg ik mijn eigen aambeeld om een eeuwigheid lang zwaarden te maken?
De Onderwereld is wat jij ervan maakt. Ik ben een smid. Dat is wat ik doe.
Je kunt maar beter vertrekken. Je hebt een lange weg voor de boeg.
Een lange weg voor de boeg? Waar heen?
Zoek je vrouw. Dat is waarom je hier bent.
Wat? Is ze hier? Waar is ze? Ik weet niet eens waar te beginnen.
De Onderwereld lijkt sterk op de wereld der levenden, al gelden er niet dezelfde regels.
Laat de goden betalen voor hun apathie,
hun ijdelheid en hun arrogantie.
Voedt onze kracht.
Laat me proeven van je kracht.
Ja, alles.
Geef het mij.
Nee.
Jij. Jij hebt Dagen gedood.
Marek, nee.
Nee. We komen je redden.
Lijk ik op iemand die gered dient te worden?
Marek, wij hebben Dagen niet gedood.
Hij pleegde zelfmoord om in de Onderwereld te geraken.
We vonden het.
We vonden de hamer.
De hamer? Waar is die?
We konden hem niet mee terug nemen. Dagen wou niet terugkomen.
Het was zijn keuze.
Hij wou enkel jou redden. Hij geeft enkel om jou.
De goden zijn dood.
Ik ben de enige god.
De ene god.
Alles is van mij.
Niet alles.
Er is nog één godin die op je pad staat.
Godin?
Ik zal je langzaam overnemen.
Ik zal genieten van elke druppel van je ziel.
Je moet hem stoppen.
We geloven in je.
Je kunt het.
Dat kan ik niet.
Ik weet niet wat te doen.
Wees sterk.
Allemaal van mij.
Marek, liefje.
Jij hebt mijn opstijging mogelijk gemaakt. Kom.
Wees getuige van mijn glorie.
Je hebt tegen me gelogen. Mijn vrienden hebben me niet verraden.
Ik heb hen verraden. - Een banaal verschil.
Je was niet als hen.
Je bent voor ware grootsheid in de wieg gelegd.
Kom. Pak mijn hand.
Jij hebt de goden gedood.
Ga dan nu naar de hemelen en blijf daar. Laat deze wereld met rust zoals afgesproken.
Waag het niet mij te adviseren.
Al zij die mij niet vereren, moeten sterven.
Zie je nu wel?
Iedereen zal me gehoorzamen.
Houd stand met al jullie kracht.
Dus dit was altijd al je plan?
Je levenskracht laten stelen door Szorlok en jezelf opsluiten in zijn lichaam.
Plan? Meer een mogelijkheid.
Maar misschien kan ik op het juiste moment Szorlok overnemen
en je een klein voordeel geven.
Volgens mij weet hij nog niet eens dat ik hier ben.
Ik benijd het je niet. Zelfs Teela was een moeilijke metgezel.
Hoe kan ik je bevrijden?
Op dezelfde manier als je jezelf bevrijdt. Vernietig de Darkspore.
De hamer van Tek zijn we kwijt.
Het was dom van me om samen te werken met Szorlok.
Ik heb de wereld verdoemd.
Ik kan je niet zeggen wat te doen, Marek. - Welke andere keuze heb ik?
Er sterven duizenden mensen.
Ik vecht al mijn hele leven tegen die duisternis. Om me ervan te bevrijden.
Maar waarom?
Szorlok had gelijk.
Ik kan niet ontsnappen aan de Darkspore.
Daar heeft mijn moeder voor gezorgd.
Ik ben er een deel van en het is een deel van mij. Dat is wie ik ben.
Zij die je moeder gekend hebben, herinneren zich enkel de schurk en de dief.
Haar mentor was wreed en had geen principes
en leerde haar niets van deugd en eer.
Dat is wie ze was. - Mijn moeder haatte me.
Daarom heeft ze me vervloekt.
Maar dat is niet de vrouw die ik gekend heb.
Het klopt. Je moeder stal de Darkspore om die voor veel goud aan Szorlok te geven.
Maar er veranderde iets.
Ze weigerde zijn goud. Ze nam de Darkspore en ging ervandoor.
Ze gebruikte armoede om zich te verbergen.
Ze offerde haar leven op om die scherf uit Szorloks handen te houden.
En niemand begreep waarom.
Waarom deed ze het?
Vanwege jou.
Toen ze je voelde in haar buik en wist dat ze een kind ging krijgen,
koos ze ervoor om, tot het bittere einde, tegen de duisternis te vechten.
Ze stierf om de wereld te redden voor jou.
Ze hield van me.
Dat is wie ze was.
Toen ik haar vond, stervende, was je moeder een held.
Maar ik heb nog steeds die vloek in me.
Vloek of zegen?
De Darkspore heeft je namelijk nooit overgenomen, Marek.
Jij nam het over. Je stal zijn kracht.
En daarom ben jij de enige die die kan vernietigen.
Waarom denk je dat Szorlok al die jaren naar jou op zoek was?
Als ik de Darkspore vernietig, ga ik dan dood?
Ware helden moeten altijd iets opofferen.
Je kunt niet tegen de duisternis vechten en zonder kleerscheuren wegkomen.
Zoals mijn moeder.
Zoals jij.
Geloof in jezelf, Marek.
Net zoals ik altijd in jou gelooft heb.
Ga nu.
En als het moment daar is, zal Gojun Pye je nog één keer te hulp schieten.
Je bent dan misschien wel een god, maar mij heb je niet in je macht.
Wij stervelingen kunnen nog steeds kiezen in wie of wat we geloven.
Wij beslissen of je macht hebt over ons en zonder onze toestemming,
ben je helemaal geen god.
Al wie zich tegen mij verzet, is niet waardig om in mijn wereld te leven.
Jij, Marek, hebt hun lot bezegeld.
Marek, pak de hamer.
Ik ben het, Dagen.
Je kunt het nu niet opgeven. Denk na, Marek.
Denk aan de Kroon en de hamer.
Denk aan waarom ik ervoor zou kiezen om in de Onderwereld te blijven.
De hamer is hier, Marek. Pak hem.
Zet de kroon op en pak hem.
Ik weet dat je me kunt horen.
Ik hou van je, Marek.
Alsjeblieft, zet de Kroon op en maak hier een einde aan.
Ja.
Slim van je.
Zelfs nu, nu alles verloren is, blijf je hopen.
Je dood zal me veel plezier opleveren.
Sterf.
Nog niet.
Nu, Marek. Dit is je kans. Sta op.
Sta op, Marek.
Ik weet dat je het kunt.
Ik kan hem niet langer afhouden. Zijn macht is te groot.
Nu, Marek.
Gewonnen.
Hé, marmotje.
Het is ons gelukt.
Jij bent de meest moedige persoon die ik ooit gekend heb.
Ik ben vrij.
Zij waren twee van de grootste helden die de wereld ooit gekend heeft.
Een kreupele slavin en een bastaard halfelf.
Zal iemand zich hen ooit herinneren?
Wij wel.
Ja. Wij wel.
Tot ziens, oude vrienden.
Tot weerziens.
Dus de goden zijn allemaal dood.
Wat moet er dan nu van de wereld worden?
Toen Ana-Sett in mij huisde, kon ik af en toe in haar geest zien.
Ik zag een begin en een einde.
Er was leven voor de goden en nu is er leven na hen.
En dat zal er tot in de eeuwigheid zijn.
Magie zal vervagen en sterven.
En het leven zal verdergaan.
En misschien komen er op een dag nieuwe goden.
Als de wereld klaar is voor hen.
Maar tot die dag zijn er enkel wij, de stervelingen.
Enkel wij.
Dat klinkt goed.
Ik herinner me een tijd dat je een vrouw zocht om een vaste stek mee te zoeken.
Misschien zelfs om kinderen bij te hebben.
Heb ik dat gezegd?
Waar ben ik?
Wat is dat voor stank?
Ben je soms doof? Antwoord als ik iets tegen je zeg, idioot. Waar ben ik?
Dame, de oorlog is voorbij. We gaan naar huis.
Naar Gibons Hold. - Oorlog?
Over welke oorlog heb je het?
Doet er ook niet toe. Breng me onmiddellijk naar het paleis in Koningsweg.