Cześć, Kevin. Miło, że do nas dołączyłeś. Gdzie byłeś?
Złapałem gumę po drodze.
- Omal nie zginąłem. Wpadłem w poślizg... - Szybki quiz.
Dlaczego dziś jest wyjątkowy dzień?
- Mogłęm zginąć. - Dzień jest wyjątkowy,
bo zostałem wybrany
jako wizytujący profesor.
Specjalny wykładowca?
Nestor. Jak to się nazywa?
Będziesz gościnnym mówcą na zajęciach z rozwoju firm.
Na uczelni, Kevin.
W szkole biznesu.
Ściągnięcie szefa na zajęcia
automatycznie podwyższa ocenę o jeden poziom.
Więc,
tylko głupek nie skorzystałby z okazji.
Szef jest jak nauczyciel.
A ja jestem fajnym nauczycielem.
Jak pan Handell.
Pan Handell spotykał się z nami i był bardzo dowcipny.
Przespał się z jedną ze studentek,
a potem 12 innych zgłosiło molestowanie.
Pisali o tym w gazetach.
To zrujnowało nam ósmą klasę.
Witamy w Scranton
Zaczynamy. Występy na wyjeździe. Musimy pokazać, na co nas stać.
Jaką najbardziej inspirującą rzecz ci powiedziałem?
„Nie bądź idiotą”. To zmieniło moje życie.
Zawsze, gdy mam coś zrobić, zadaję sobie pytanie: „Czy idiota by to zrobił?”
I jeśli odpowiedź jest twierdząca, nie robię tego.
- Myślisz, że bedą podrzucać czapki? - Co?
Na uczelniach czy w akademii marynarki
po wysłuchaniu prorywającego wystąpienia wszyscy rzucają czapki w górę.
- To nie będzie rozdanie dyplomów. - Tak, wiem.
Ale gdyby podrzucili czapki,
to mam świetny tekst.
Niech te czapki lecą tak wysoko, jak wasze marzenia.
- Niezły tekst. - Tylko że...
- Nie pasuje do sytuacji. - Wiem. Nie bądź taki sztywny.
- Czasem jeteś taki drętwy. - Ja prowadzę!
Przestań.
Ale zabawa!
Nie mogę się doczekać twojej wystawy.
Przecież wiesz,
że to tylko paru studentów w małym studiu.
- Wżyciu bym tego nie przegapił. - Dzięki.
Cieszę się, że jestem znów z Royem.
Jest taki dojrzały i poważny.
Przechwalam się? Nie chciałam.
- Kocham cię! - Ja ciebie też.
Pam jest z Royem, ja z Karen,
a Brangelina z Frangeliną. I do przodu!
Nie do wiary, że jesteś znowu z Royem.
Tak, mamy solidne podstawy.
Mój Boże, jesteś taka zakochana.
Tak. Przy okazji, zapraszam na mój pokaz artystyczny.
Wystawa!
To nic wielkiego,
ale myślę, że sporo ludzi z biura wpadnie.
Jasne, też będę. Na bank.
Kampus. Przywodzi na myśl tyle wspomnień, które mógłbym mieć.
Patrz, frisbee!
Może porzucamy przed zajęciami?
Tak!
Stary!
O mój Boże.
Zwierzęce odchody.
Co ty robisz, Dwight?
Rozwiązuję zagadkę, jeśli pozwolisz.
Chodź do tatusia.
Panie i panowie.
Mamy tu ptaka uwięzionego w wentylacji.
Na szczęście znalazłem go zanim...
Nietoperz! Zabierzcie go!
- Nietoperz! - O Boże!
- Nietoperz! - Co ty...
Nie zachowam spokoju!
- Tam poleciał! - Do widzenia.
Boże, to ja, Angela Martin.
Proszę nie pozwól, by to coś zblizyło się do mnie.
Spraw, by odeszło!
To jest ten moment. Ryan właśnie mnie zapowiada.
Dunder Mifflin przegrywa w konkurencji z nowoczesnymi sieciami,
a kierownictwo nie chce lub nie potrafi się dostosować.
Ich klienci się wykruszają...
Nie słyszę, co mówi, ale wygląda, że się w to angażuje.
Mamy nietoperza w biurze.
Prostym rozwiązaniem byłoby otwarcie okna,
gdyby okna się otwierały.
Kupy spadają z sufitu.
Kupy.
Okej, dzięki.
Pogotowie weterynaryjne będzie o szóstej.
O szóstej? To niedopuszczalne.
Jesteś numerem dwa w tym biurze.
Musisz działać jak lider!
Przepraszam, co mówiłeś?
- Dziwne. - Co jest dziwne?
Nietoperz... Czułem, że mnie ukąsił, ale nie ma śladu.
Czuję mrowienie
i jakąś dziwną siłę.
No cóż.
Już bez dalszych wstępów
przedstawiam menedżera regionalnego Dunder Mifflin, Scranton, Michaela Scotta.
Witam wszystkich, nazywam się Michael Scott...
Witam, nazywam się Brandon Fidalgo, i jestem szefem firmy szkoleniowej...
Chciałbym dzisiaj zacząć od inspiracji.
Czy ktoś mógłby mi pożyczyć zeszyt?
Dziękuję.
Co my tu mamy? Ekonomia. Bardzo ciekawe.
Nie nauczycie się niczego z książek.
Zamieńcie te strony na lekcje życia,
a będziecie mieć książkę
cenniejszą od złota.
Wiem, że ten zeszyt nie był tani, ale ta lekcja jest bezcenna.
No dobrze.
Myślę, że was zainspirowałem. Możemy kontynuować?
Są cztery kategorie firm.
Turystyka, gastronomia, koleje i sprzedaż.
I służba zdrowia/produkcja.
I linie lotnicze.
To twoja praca, Halpert.
Co się stało?
Wziąłęm grzankę z twojego biurka i oparzyłem się w rękę.
- Ale ta grzanka czosnkowa jest zimna. - Co?
Nie, poparzyłem się.
Dziwne.
Nie.
Jeden problem na raz.
Nietoperz-wampir w Stanach
powinien polecieć do jakiejś „sylwanii”, na przykład do Pensylwanii.
WAMPIRY
To nie znaczy, że Jim przemieni się w wampira.
Tylko, że jest nosicielem wirusa wampiryzmu.
Chcecie założyć firmę. Od czego zacząć?
Czego potrzebujecie? Po pierwsze budynku.
Po drugie dostaw czegoś, co można sprzedawać.
To może być cokolwiek.
Jakiś wihajster albo dynks,
a nawet batonik Whatchamacallit.
Musicie sprzedawać, aby dostać wypłatę.
A jeśli sprzedacie wystarczająco dużo,
zarobicie 100 kawałków.
Zadowoleni?
Zapowiada się światnie. Chciałbym wpaść, ale moja córka występuje dziś w teatrze.
Cholera!
Któryś z rodziców to pewnie nagra na wideo.
- Więc... - Nie, powinieneś iść.
Trzeba wspierać lokalnych artystów.
A szkolny teatr to nie jest sztuka.
Widzę konsternację na niektórych twarzach.
Postaram się trochę zwolnić.
Im więcej naklejek sprzedacie, tym wyższy zysk,
czyli więcej kasy
na PlayStation, lalki Barbie i...
Michael.
To spotkanie miało mieć formę pytań i odpowiedzi.
Właśnie zmierzałem do...
- Wiem. - No dobrze.
Możemy przejść do pytań. Proszę bardzo.
W jaki sposób firma sprzedająca głownie papier
dostosowała swój model biznesowy do funkcjonowania
w świecie, gdzie papier traci na znaczeniu.
Nie możemy przeceniać roli komputerów.
Owszem, są świetne do gier i przesyłania śmiesznych e-maili,
ale prawdziwe interesy robi się na papierze.
Zapiszcie to.
Aspiryna, o którą prosiłeś.
Dzięki Bogu. Strasznie boli mnie głowa od tego blasku.
Jakiego blasku?
Krzyż Angeli świeci, aż razi mnie w oczy.
Nie mam doświadczenia z wampirami,
ale polowałem na wilkołaki.
Jednego nawet zastrzeliłem,
ale zanim do niego dobiegłem, zamienił się w psa sąsiada.
Niezwykłe wydarzenia wymagają nietypowych działań.
- Czy pomożesz mi... - Pewnie.
- ...w użyciu siły? - Okej.
Masz narzędzia do przerobienia kija od szczotki w zaostrzony kołek?
Jakiego rozmiaru?
Co mówi pan klientowi, który chce odejść
preferując wygodę i niższe koszty ogólnokrajowej sieci?
Mówię „Zatęsknicie za naszą obsługą
i gwarantuję, że do nas wrócicie”.
Czy któryś z tych klientów wrócił?
Nie chcemy, żeby wracali. Są głupi.
O ile spadł ostatnio wasz wskaźnik Herfindahla?
A co z twoim wskaźnkiem głodnych kawałków?
- Że co? - Dzięki, panie Suchar.
Możemy wrócić do tematu?
Według kalkulacji waszego pracownika
stracicie rentowność w ciągu pięciu lat.
Zaraz. Ryan wam to powiedział?
Co robisz?
- Nie rób krzywdy nietoperzowi. - Zwierzęta nie czują bólu.
Zostaw nietoperza, Creed!
On żyje, czuje i ma rodzinę.
Przepędzimy go w stronę drzwi. Na mój znak! Teraz!
- Nietoperz! - Zabij go!
Jestem bohaterem.
Jasne, znacie się na biznesie.
Siedzicie tu w swoich wieżach z kości słoniowej i hebanu.
Ale wiecie co?
Powiem wam jedno, Dunder Mifflin przetrwa!
Jak chcecie konkurować z firmą
z ogólnokrajowej sieci?
Dawid zawsze pokona Goliata!
Tyle że Goliatów jest pięciu.
- Staples, OfficeMax... - Tak, tak.
Wiecie, kto jeszcze mierzy się z pięcioma Goliatami?
Ameryka. Al-Kaida.
Globalne ocieplenie. Zboczeńcy seksualni.
Zatrucie rtęcią.
Mamy się po prostu poddać?
Tego uczą w szkole biznesu?
- Ale w szerszej perspektywie... - Dunder Mifflin to perspektywa!
Nie rozumiecie tego? Nie możecie, jesteście za młodzi.
Ryan jeszcze nic nie sprzedał.
I wzniecił pożar, podgrzewając pitę z serem.
Każdy uważa go za mądralę. Ale wiecie co?
On nic nie wie, tak samo jak wy.
Pogódźcie się z tym.
ARTYŚCI DLA SZTUKI
- To nie było nic osobistego. - Biznes zawsze jest.
To najbardziej osobista rzecz.
Jak wrócimy do biura, spakuj manatki.
- Mam spakować... - Słyszałeś.
- Naprawdę chcę wyjść! - Dobranoc, Mary Beth!
Będziesz czekać na pogotowie weterynaryjne?
Pogotowie?
Radzę sobie ze zwierzętami od dziecka.
Spoko.
Wracam do domu. Zaciągnę zasłony i się położę.
Tu jest za dużo słońca.
Cześć, Dwight.
Na razie, Jim.
I powodzenia.
Jim wkroczył na ścieżkę
podróży do wieczności. Życzę mu wszystkiego dobrego.
Moje przeznaczenia czeka na mnie tutaj.
A dokładniej w kuchni.
Wszystkie są z tej samej serii.
Zatytułowanej „Impresje”.
Nie żebym uważała się za impresjonistkę.
- Może pewnego dnia. - Mam nadzieję.
Tylko muszę dokonać przełomu.
Cześć, skarbie.
- Jak leci? - Dobrze.
- Przyprowadziłem brata. - Cześć, Kenny.
Cześć, Pam.
No proszę.
Przyprowadziełm brata, a nie ma nikogo od nas.
Fajnie, co?
Czarujemy.
Moje włosy!
Puść mnie!
Nie szarp się, kobieto!
- Zdejmij to! - Mam go!
Zabierz to!
Nie ma za co.
Mogę już iść? Obejrzałem wszystko.
Tak. Pojadę sama do domu.
Może do mnie?
Może. Jestem zmęczona.
Twoje dzieła to najładniejsza sztuka za wszystkich.
Dziękuję.
Posłuchaj, przepraszam.
Chciałem tylko przedstawić prezentację.
I oczywiście myliłem się,
sugerując, że Dunder Mifflin kiedykolwiek wypadnie z rynku.
Nie musisz mnie zwalniać.
Zwalniać? O nie.
Przeniesiesz się do przybódówki.
Do przybudówki?
Gdzie siedzi Kelly?
Dobry menedżer nie zwalnia ludzi. Zatrudnia ich i inspiruje.
Ludzi, Ryan.
Ludzie nigdy nie wypadają z biznesu.
To ty mówiłeś, że musimy się ukulturalnić?
- Oglądając to? - To jej pierwsze próby.
Pierwszymi próbami Van Gogha były rysunki rąk wieśniaków.
Czyli?
Prawdziwa sztuka wymaga odwagi i uczciwości.
- To nie są mocne strony Pam. - I dlatego to jest bazarowa sztuka.
Dzięki za przyjście.
Pamcasso!
Przepraszam za spóźnienie. Korki.
Michael.
- Ty to narysowałaś? Sama? - Tak.
Boże, jak prawdziwe.
Tylko popatrz na to.
Uchwyciłaś go idealnie.
Ile?
- O co ci chodzi? - Nie widzę ceny.
- Chcesz go kupić? - Tak.
Powiesimy go w biurze.
Tu jest moje okno.
I mój samochód!
A to twój?
To nasz budynek.
A my sprzedajemy papier.
Jestem z ciebie naprawdę dumny.
Dziękuję.
Co?
Masz coś w kieszeni spodni?
Wafelka.
- Chcesz połowę? - Nie, dziękuję.
Okej.
To jest wiadomość.
Inspiracja. I źródło piękna.
Bez papieru tego by nie było.
Chyba, że masz aparat.
O mój Boże. Mój Boże.
To tymczasowe, wiesz?
- Nie wpadaj w ekscytację. - Nie wpdanę.