Poprzednio w "Bitten"...
Nie byłaś w swoim mieszkaniu, odkąd wróciłaś.
Wprowadziłaś się tu po kryjomu, prawda?
Zachary Cain.
Coś tu nie gra.
Cain nie jest wystarczająco bystry, by mieć plan.
Karl Marsten.
- Odkąd to kundle współpracują? - Od nigdy.
Marsten i Cain budują armię.
Wszystko co robią,
to z twojego powodu, Clay.
Czego pan chce, panie Boggs?
Chcę tego co wy macie. Wieści głoszą, że wataha jest słaba.
Jest tylko jeden sposób, by zostać naczelnym psem.
Jeremy i inni nie byli z tobą całkiem szczerzy.
- A ty byłeś? - Clay nad sobą nie panuje.
Dość już półśrodków.
Naprawdę myślisz, że to konieczne?
Chcę, aby rozeszły się wieści, że jeśli mnie atakują...
będą poważne konsekwencje.
- Clay, coś nie tak? - Zrobiłem pewne rzeczy.
Konieczne rzeczy.
Czuję się tak, jakbym ledwie utrzymywał głowę na powierzchni wody.
Chcę być lepszym człowiekiem Eleno.
/Proszę wróć do domu.
Dennis Stillwell nie żyje.
A co z Joeym?
Jest tylko jedno ciało. Odjęli mu oczy.
Blondynka, z którą przyszedłeś,
wyszła kilka minut temu.
Nie spodoba ci się to, co jest w środku.
Czy mamy pewność, że to Dennisa Stillwella?
Widziałem jego ciało.
Miał wydłubane oczy. Te są jego.
Były jego.
Santos drogo za to zapłaci.
Przepraszam, ja...
Nie odbierzesz?
Halo?
Może sam go zapytasz?
Śmiało.
Jak podobał się wam mój podarunek?
/Ty chory draniu.
Dlaczego zabiłeś Dennisa Stillwella?
/Technicznie rzecz biorąc, to nie byłem ja.
Ale musisz przyznać, że
to zwraca uwagę.
- Zwróciłeś moją uwagę. /- Dobrze.
Ponieważ chcę, aby mnie usłyszano, i brano na poważnie.
Cóż, trudno będzie ci mówić
po tym, jak rozerwę ci gardło.
Widzisz,
o tym właśnie musimy porozmawiać.
/O brutalnych sposobach, jakimi wymuszacie przestrzeganie praw watahy.
Teraz wiecie już jak to jest być odbiorcą tych praw.
/Wszystko, czego chcę ja i moi współpracownicy
/to wyzwolić się spod ucisku reguł watahy.
Reguły naszej społeczności ustalono wieki temu.
Dlaczego myślisz, że zechcemy je zmienić teraz?
Jestem pewny, że nie, Antonio,
skoro to wy macie władzę.
/Ale jest kilku z nas, którzy myślą, że
już czas na nowy porządek w świecie.
/Jeśli się nie zgadzacie, to w porządku.
Ale możecie liczyć na więcej pogrzebów.
Co zrobiłeś z Joeym Stillwellem?
/Jest bezpieczny, na razie.
/Nadal zachował swoje części ciała,
/czyli więcej, niż można powiedzieć o Samuelu Boggsie.
Boggs myślał, że jesteśmy słabi.
Trzeba było dać mu lekcję.
Dennis Stillwell myślał, że jesteśmy obywatelami drugiej kategorii.
On również dostał lekcję.
/Czego chcesz?
Spotkania.
/Tylko ty i ja, dogadamy się co do szczegółów.
Świetnie. Przyjedź do Stonehaven, to pogadamy.
Nadal nie zmyłeś plam krwi z dywanu
od ostatniego czasu, gdy Santos został tam zabity.
/Pomyślałem, że moglibyśmy spotkać się w parku
/po wschodniej stronie Bear Valley.
To mi nie pasuje.
Więc proszę wybierz miejsce inne od twojej fortecy.
/Przyjdę sam i w dobrej wierze.
/Ufam, że ty zrobisz to samo.
Dobra.
Jest opuszczone obozowisko
tuż obok drogi stanowej 35.
Od strony zachodniej jest pawilon.
Tam się spotkamy.
Zgadzam się. Może jutro,
/powiedzmy w południe?
Do zobaczenia na miejscu.
Dobrze.
Nie możesz ufać temu, cokolwiek mówi.
Nie, wiem o tym.
Nie możemy tak po prostu tu siedzieć
i pozwolić im załatwiać nas po kolei.
Musimy znaleźć sposób, jak przekształcić to spotkanie na naszą korzyść,
może zdobędziemy trop gdzie jest ten magazyn.
Clay i Elena, pojedziecie tam zaraz.
Znajdźcie punkty na czujki.
- W porządku? - Będzie w porządku,
kiedy Santos i inni zostaną załatwieni.
Mówiłam o twoim telefonie, Clay.
O co chodziło?
Ja... miałem problemy
ze zdyscyplinowaniem kundla.
Myślałam, że to twoja druga natura.
Nie jest tak jak kiedyś.
A czy teraz jest w porządku?
Jest mi lepiej, odkąd tu jesteś.
Przyjechałam z powodu Dennisa.
I Santosa.
Mam punkt obserwacyjny od południowej strony.
/Ja znalazłem miejsce z północnego końca,
Ale jest zbyt odsłonięte. Będę szukał dalej.
Chcę być gotowy, na cokolwiek, co szykuje Santos.
Bitten 1x07 “Stalking”
tłumaczenie: cat84
Hej, Sylvie. Tu Philip.
Zastanawiałem się, czy mogłabyś mi pomóc
w znalezieniu kogoś, kto umieścił wideo.
Próbowałem go sam namierzyć, ale...
Nie, nie. Nie, nie musisz przychodzić,
to... gdybyś mogła tylko...
Za godzinę.
Tak, będę tu.
Też nie mogę się doczekać aż cię zobaczę.
Myślę o wynajęciu “Serenity” na morze.
Dwa miesiące?
Sześć kontynentów?
Cóż, to brzmi świetnie.
Tak, zgadza się, Stillwell.
Dobrze, dziękuję...
Czekam z niecierpliwością.
Chyba Dennis wybiera się w rejs.
I to całkiem niezły.
Mój gość, który go udaje, będzie miał świetną wycieczkę.
Zakończenie czyjegoś życia kilkoma telefonami...
- Co za niewdzięczna praca. - Ale konieczna.
Nie chcemy, aby inne rodziny zaniepokoiły się tymi zgonami.
Wiesz, nigdy ci nie zadrościłem, że jesteś adwokatem watahy.
Nie jest tak źle, jak tylko odsuniesz na bok emocje
i skupisz się na tym, co konieczne.
Wiesz, zawsze myślałem, że to po mnie przejmiesz.
Nie byłbym w tym dobry.
Za dużo odpowiedzialności.
Poradziłbyś sobie.
Poradziłbyś, ale nie chcesz.
Nie jestem jak ty, tato.
Dobra, gdy byłeś w moim wieku,
miałeś już dzieciaka nastolatka.
Nie wiem, jak to zrobiłeś.
Zwyczajnie przystosowałem się do okoliczności
i wyciągnąłem z nich to, co najlepsze.
Kiedyś sam się przekonasz,
gdy będziesz miał własnego syna.
Już mogę mieć i nawet o tym nie wiedzieć.
Dobra, mam nadzieję, że żartujesz,
ponieważ nie stać nas na lekkomyślność w tych sprawach.
Wiem, żartuję.
Ale była jedna noc w Rio
z bliźniaczkami,
a jej szczegóły są nieco mgliste...
Poprzednio mówiłeś, że to były trojaczki.
Przepraszam, przesadnie zareagowałam.
Nie szkodzi, bałaś się.
Po ujrzeniu tych wszystkich ludzi na ostrym dyżurze,
których naprawdę trzeba było ratować, zrobiło mi się głupio.
Hej, posłuchaj,
jesteś w ciąży po raz pierwszy,
i odczuwałaś ból.
Nie możesz tego lekceważyć.
I szczerze to,
gdyby mi lekarz przepisał trochę odpoczynku w łóżku,
nie wahałbym się.
Coś nie tak, kotku?
To nie jest mój pierwszy raz.
Gdy byłam młodsza, byłam z tym facetem,
i wszystko potoczyło się szybko.
Nie byłam na to gotowa.
I zaszłaś w ciążę.
Nigdy nie chciałam robić z tego tajemnicy, okej?
- Przepraszam, że ci nie powiedziałam. - Nie, nic nie szkodzi.
Co się stało?
Gdy się dowiedział, rozeszliśmy się,
i zniknął z mojego życia.
Byłam zupełnie sama i...
ten stres to było dla mnie za dużo.
Kilka tygodni później poroniłam.
To był fatalny czas w moim życiu.
Więc boję się.
Boję się, że będąc w ciąży
doprowadzę, że ode mnie odejdziesz...
I że znowu będę sama.
Posłuchaj mnie.
Nie ma niczego...
niczego, czego mogłabyś się bać.
Czujesz się dobrze,
dziecko czuje się dobrze i z nami też jest dobrze.
Nawet więcej niż dobrze.
I nigdzie się nie wybieram.
Obiecuję ci to.
/- Widzisz to? - Jasne...
Popatrz na pudełko.
To wygląda na ten sam papier, jak ten od Santosa.
Jeremy, mamy problem.
/Jakiś dzieciak właśnie podrzucił pudełko
/zapakowane w ten sam papier, co oczy Stillwella.
Eleno, nie dotykaj tego.
Antonio i ja już jedziemy.
To mogą być części ciała Joey'a.
- Albo bomba-pułapka. - Dokładnie.
Nick, zostań tu i pilnuj posiadłości.
Jedziemy tam.
Przynoszę ciemny befsztyk,
muffiny bez tłuszczu, i klucz
do odkrycia sekretów internetu.
Nie zaprosisz mnie?
Wejdź.
Dzięki, przystojniaku.
Nic się nie zmieniłaś, Sylvie.
To chyba dobrze, nie?
Te wilki to piękne stworzenia.
Tak, ale są takie brutalne.
Poszczęściło ci się w namierzeniu osoby,
- która umieściła to wideo? - Tak,
Mam adres email, powiązany z nazwą użytkownika.
Resztę info będę mieć za kilka minut.
Czy chcę wiedzieć jak to robisz?
Nie.
Nowa dziewczyna?
Jak tam w “Bancroft Worldwide”?
Nudno odkąd odszedłeś.
Mieszka z tobą?
To proste “tak” lub “nie”. Pytania będą trudniejsze w rundzie nr 2.
Właśnie się wprowadziła.
Uszczęśliwia cię?
Tak.
Jeśli tak mówisz.
Nate Parker.
- Słucham? - Facet, który umieścił wideo.
I w oparciu o jego zawiły system zabezpieczeń,
jest prawdziwym net-zawodowcem.
Zwykle przekopałabym się przez te firewalle dwa razy krócej.
Spójrzmy...
Również jest trochę szurnięty.
Napisał ponad 100 emaili do rządu.
Świetnie.
Jego ostatni znany adres
to mieszkanie w Corktown.
Więc co teraz?
Więc mój klient chce kupić prawa autorskie do wideo,
abyśmy mogli je wykorzystać w jego kampanii reklamowej.
- Pójdę z tobą. - Nie, nie trzeba.
- Ja... pójdę. - Philipie,
Jesteś inteligentny piękny i w ogóle,
ale ten gość jest podejrzliwy w stosunku do rządu.
Gdy cię zobaczy, to zobaczy garniaka,
- i po sprawie. - Ubiorę się zwyczajnie.
Kotku, możesz do niego iść nagi
a i tak zobaczy garniaka.
Mówię jego językiem, więc zaufaj mi.
Potrzebujesz mnie, przyznaj.
O nie.
Naprawdę powinniśmy jechać, Jeremy.
Ona najpierw potrzebuje naszej pomocy.
Cain...
No dalej.
- Tak. /- Już jedziemy,
ale natknęliśmy się na wypadek.
/Wypadek? Czy wszystko w porządku?
Dam ci znać.
/Wszystkie linie są zajęte...
Cholera!
Co się stało?
W porządku? Słyszysz mnie?
...samochód pojawił się znikąd... odjechał...
Tak, wygląda na to, że dziewczyna jest w złym stanie.
To zasadzka!
Jak jest źle?
Miło znowu cię widzieć, Antonio.
/Cześć, prawie dodzwoniłeś się do Eleny Michaels...
Cholera...
Antonio i Jeremy są atakowani!
Idź ich odszukać.
Antonio!
Pomóż Antonio. Został ciężko ranny.
Musimy go zabrać do Stonehaven. Chodź.
Jedziemy.
Jak mnie znalazłaś?
Odpaliłam gorącą wy szukiwarkę twojej nazwy użytkownika.
Nie... nie ma mowy.
Mam azbestowe firewalle.
No, ale nie są aż tak ognioodporne.
Znalazłam hazard w jednej z twoich bramek logicznych
który prowadził prosto do twojego komputera.
Poważnie?
Cholera.
Jesteście z rządu?
A wyglądamy, jakbyśmy byli z rządu?
- On tak. - Nie, jak ci mówiłem,
moja agencja reklamowa chce nabyć nagrania, które nakręciłeś.
A kto mówi, że chcę sprzedać?
Myślę, że twojej karcie kredytowej przydałaby się mała spłata
na kilku z twoich zalegających kontach.
Kto mówi, że zalegam?
Dobra, mam trochę rachunków.
O jakiej sumie mówimy?
Jak brzmi 2000 dolarów?
Poważnie? On na poważnie?
Bo wiecie, to niezła rzecz.
Wilki biegające po Cherry Beach.
Nie wiem. Jakoś jest średnia
a cały film wygląda, jakby kręcił go dziesięciolatek.
O, więc... więc mnie namierzyłaś,
żebyś mogła tu przyjść i mnie obrażać?
Nie byłoby spoko obejrzeć swojego filmu w TV?
Ty gadasz o telewizji, a ja o 10 tysiącach.
O pięciu.
I oddasz wszystkie nagrania, jakie zrobiłeś,
usuniesz video, które umieściłeś w necie,
i przepiszesz na mnie wszystkie swoje prawa autorskie.
7500.
Dobra, niech będzie pięć. Ale chcę w gotówce.
Zgoda.
Co się do cholery stało?
Twój tata jest w złym stanie. Musimy go wnieść do środka.
Tato...
Nic ci nie będzie tato.
- Mój Boże, czy ty...? - Nic mi nie będzie. Pomóż Clayowi zebrać zapasy medyczne.
Musimy się śpieszyć.
Clay, potrzebuję gazy, kompresów i taśmy.
Dobra, daj mi jakieś szybko.
Musimy tu uciskać.
Eleno, potrzebny mi spirytus.
Dziękuję. Teraz będzie piekło...
Okej, przykryj to.
Potrzebny mi proszek tamujący krwawienie.
Więcej gazy.
Więcej ucisku.
Trzymaj się tato.
- Nicky, posłuchaj mnie. - Tak.
Przeturlamy go i owiniemy mu plecy bandażem, okej?
Dobra, trzymasz?
Trzymaj w ten sposób...
Potrzebuję nożyczek, Clay.
Zostań z nami.
Trzymaj się tato.
Lepiej?
Nic mi nie będzie, Nicky.
Wytropimy Santosa, dobrze?
Wiem, że wytropicie.
Jak ze mną, doktorku?
Jesteś silny. Nic ci nie będzie.
Nigdy wcześniej mnie nie okłamałeś, przyjacielu.
Nie zaczynaj teraz.
Zrobię wszystko, abyś to przetrwał.
Dobra.
Masz.
Herbata z Hibiscusa?
Tak, dobrze ci zrobi.
Jest mocna.
Za bardzo?
- Mamy jeszcze rumianek. - Nie, ta jest dobra.
To zastąpi moje zachcianki na Cabernet
przez następne sześć miesięcy.
Tak, a nasza mała przyjdzie na świat
ze smakiem na najlepsze rzeczy.
Więc, myślisz, że to dziewczynka?
- Z całą pewnością. - A skąd możesz być tak pewny?
Wiesz, jestem doktorem psychologii, wiem pewne rzeczy.
Wiem również, że gdy przyjdzie na świat, będzie miała wiele z ciebie.
Będzie piękna,
utalentowana, mądra.
Możesz odebrać.
Tylko pamiętaj na czym skończyliśmy.
- Odbierzesz? - Nie, w porządku.
Mieliśmy w tym tygodniu pobiegać.
Po prostu oddzwonię do niej później.
- Na pewno? - Jasne.
W takim razie, na czym skończyliśmy?
Logan nie odbiera.
Nie chcę mu wysyłać takiego SMS-a,
spróbuję później.
- Jeremy... - Cicho.
Porozmawiamy później, Antonio.
Musisz ich powstrzymać.
Powstrzymamy.
Powstrzymamy ich, ty i ja razem.
Ty i ja razem.
Chwila, chwila, chwila! Jeremy, Jeremy.
Dalej...
No dalej, dalej.
- To nie wygląda dobrze. - Nic mi nie jest.
- Powiedz mi, co mam robić. - Nic mi nie jest.
Jeremy, powiedz mi, co mam robić.
Weź jakieś... weź jakieś środki dezynfekcyjne i gazę.
- Zaraz, zaraz. - Musimy powstrzymać krwawienie.
Dobra, teraz musimy to oczyścić.
Myślisz, że jest tu dość, by stworzyć kampanię?
Mam nadzieję. Szkoda, że nie ma jak
poprawić jakości.
W domu mam program na moim komputerze,
który może zwiększyć czystość
i odpalę frame grabblera.
Naprawdę? Byłoby niesamowicie.
Może wpadniesz? Możemy to zrobić dziś popołudniu.
Albo mogę ci wysłać plik.
- Nie uderzam do ciebie. - Nie, wiem, ale
mam tu dużo do roboty i...
Philip, to ja.
Najwyraźniej przeze mnie czujesz się skrępowany.
Tak jest trochę niezręcznie.
Nie ma powodu, by tak było,
nie po tym czasie, jaki razem spędziliśmy.
Przez to właśnie jest niezręcznie.
Musisz przyznać, że tworzymy dobry zespół.
Tak, ale już nie dobrą parę.
Ale moglibyśmy stworzyć.
Nigdy nie dałeś nam szansy.
Dlaczego? No bo przecież zawsze byliśmy świetni w łóżku, nie?
Łóżku, na ladzie kuchennej,
- na balkonie... - Sylvie.
Wiem! Sex to nie wszystko,
i wiem, że mogę być trochę uczuciowa, ale mimo wszystko.
To co mieliśmy było świetne.
Ale to, co mam teraz...
Jest lepsze?
Dla mnie.
Cóż, szczęściara z niej.
Mam nadzieję, że jest wszystkim o czym marzyłeś, a nawet czymś więcej.
Powinieneś go zobaczyć kotku!
Dźgnęłam go w nogę!
A potem...
Popłynęła krew.
O, nieźle go dźgnęłaś, co?
Wiesz o tym, kotku!
To było niesamowite.
Ty byłaś niesamowita.
O, kochanie, twoja rana się otworzyła.
Czy to cię kręci?
Wszystko w tobie mnie kręci.
Chcesz to zrobić jeszcze raz?
Nikt wcześniej mnie nie zmęczył.
Bycie wilkołakiem jest niewiarygodne.
Sama zachowujesz się jak jeden,
jak na człowieka.
To chyba komplement.
Z całą pewnością.
Naprawdę nie musiałaś się ciąć.
Chciałam, żeby wypadło prawdziwie.
Mówiłeś, że wyczuliby czy krew była prawdziwa czy sztuczna, nie?
Nigdy nie spotkałem kogoś takiego, jak ty.
Kotku,
a ja z pewnością nie spotkałam nikogo takiego jak ty.
Ma krwotok wewnętrzny.
Stracił za dużo krwi.
Co... co możemy zrobić?
Nic więcej nie możemy dla niego zrobić.
Więc... zabierzmy go do szpitala.
Nick!
Wiesz, że nie możemy.
Nie będę tak tu stał, patrząc, jak mój ojciec umiera!
Nicky, Nicky...
To nie twoja walka.
Mm... Eleno...
Jestem, Antonio.
Chłopcy cię potrzebują.
Wiem.
Zadbaj o nich.
Clay...
Tak.
Naucz się przebaczać.
Ja... nauczę się.
Mój przyjacielu,
już dość półśrodków.
Santos, oni wszyscy...
Mój przyjacielu...
czas, bys odpoczął.
Nicholas.
- Nicky. - Jestem tu tato.
Podejdź bliżej.
Bliżej.
Dziękuję.
30 lat przyjaźni.
Tak wiele rzeczy bierzesz za pewność, a potem...
nagle koniec.
Te kundle trzeba załatwić na dobre.
Zgadzam się.
Żadnej ugody, żadnej łaski.
- Eleno... - Zabili Pete’a, zabili Antonio.
Ile jeszcze trzeba, abyśmy im odpłacili?
Tu chodzi o coś więcej niż zabicie kilku kundli.
Nick, później o tym porozmawiamy.
Nie, mam resztę życia na żałobę.
Wszyscy mamy.
Teraz musimy przejść do ofensywy,
dowiedzieć się, kto jeszcze jest w to zamieszany
i jak daleko to sięga.
Musimy się również dowiedzieć kim była ta kobieta z zasadzki.
Kundle są zdesperowane
jeśli wysługują się ludźmi do brudnej roboty.
Więc gdzie zaczniemy?
Cain. To najsłabsze ogniwo.
Cain wcale nie jest słaby.
Właśnie jest, umysłowo słaby.
Jest niechlujny, nieostrożny.
Musimy go znaleźć i zmusić do gadania.
Pójdę do obozowiska,
- zobaczę, czy złapię zapach. - Nie sama.
Pójdziesz z Clayem.
Nick, ty i ja zostaniemy
by zająć się ciałem Antonio.
Jak twoja rana?
W porządku.
Nie martw się o mnie.
Wiem, ile dla ciebie znaczył.
Dla nas wszystkich.
Nie odzyskamy już Antonio,
ale możemy postąpić właściwie.
Pudełko zniknęło.
Byliśmy tu tylko kilka godzin wcześniej.
Wszystko się zmieniło.
Nie mogę przestać myśleć o Antonio i Pete’cie.
Wiem, ja też. Byli moimi braćmi.
Nie stracimy nikogo więcej z rodziny.
Jedyna krew jaka zostanie od teraz rozlana,
to będzie krew kundli.
Poszedł na północ.
Czy twój ojciec powiedział ci, gdzie chce, aby rozsypano jego prochy?
Nigdy tego nie omawialiśmy.
Pewnie żaden z nas nie chciał zmierzyć się z rzeczywistością,
że pewnego dnia...
Wiesz, on zawsze uwielbiał...
Wiśniowy zagajnik w waszej rodzinnej posiadłości.
Musisz mi wybaczyć.
Moje zdolności zakładania szwów... nieco zardzewiały.
Idź otwórz. Ja to dokończę.
Idź.
- Pani Szeryf. - Panie Sorrentino.
Czy jest tu Clayton Danvers?
Miał coś do załatwienia.
Czy mogę w czymś pomóc?
Czy Jeremy Danvers jest w domu?
To, to nie jest dobry moment.
To nigdy nie jest dobry moment na rozmowę z policją,
ale mamy tu pewną sytuację.
Znaleźliśmy ciało Michaela Braxtona.
- Jego ciało. - Zgadza się.
- Dzień dobry, pani Szeryf. - Panie Danvers.
Właśnie o pana pytałam.
Nick, dasz nam chwilę?
Zechce pani wejść?
Dzięki.
Do zobaczenia za kilka dni.
Kto to był kotku?
Santos.
On i LeBlanc udają się na Manhattan
- na kilka dni. - Uciekają.
Pozwalają, żeby trochę przycichło.
Santos to tchórz.
Może, nie wiem.
Nie ma jaj. Nie jak ty.
Ty niczego się nie boisz.
Ty i ja,
powinniśmy założyć własną watahę.
To nie tak działa. Nie jesteś jedną z nas.
Ale mogłabym być. Tylko jedno małe ugryzienie
i mogłabym być twoją wilkołaczą królową.
Dawalibyśmy czadu jak Bonnie i Clyde.
Wiesz, jakby się to skończyło, prawda?
Nikt nie przeżywa.
Chodzi o tę część, w której się żyje.
Chcę żyć jak ty.
A ja chcę cię żywej, koniec kropka.
Pomyśl o tym. Moglibyśmy mieć to wszystko.
- Mógłbyś być Alphą. - Naprawdę myślisz, że mi na tym zależy?
Mógłbyś się ustatkować... My moglibyśmy się ustatkować.
Domek na wzgórzu nic nie znaczy, jeśli cię w nim nie ma.
Nie, to zbyt niebezpieczne. Zapomnij.
Zakładasz, że umrę.
Jestem wojowniczką, kotku.
Słuchaj,
jesteś moją dziewczyną.
I odkąd po raz pierwszy cię ujrzałem, to wiedziałem,
że jesteś wojowniczką...
Ale tej walki nie wygrasz.
Kotku...
Idę po nachos.
- Jakieś pomysły dokąd poszedł? - Daj mi chwilę.
Cain poszedł na zachód.
Dorwijmy go.
Czy to pana obrazy?
- Tak. - Są piękne.
Dziękuję.
Przypomina mi pan Turnera.
Zna się pani na sztuce.
Nie zawsze mieszkałam w Bear Valley.
W Baltimore mieliśmy świetne muzea.
Zechce pani usiąść?
Ma pani jakieś wieści o panie Braxtonie?
Jego ciało właśnie zostało znalezione na obrzeżach miasta.
Miał rozcięte gardło,
co teraz robi z tego śledztwo w sprawie zabójstwa.
Najpierw ataki wilków, a teraz morderstwo.
Nie uważa chyba pani, że to jest ze sobą powiązane?
Zobaczymy, dokąd zaprowadzi nas śledztwo.
Co to ma wspólnego z moim synem?
Wie pan, że Braxton mówił, że chce tu przyjechać i się z nim skonfrontować.
Rozumiem, że był znacznie odurzony, gdy to ogłaszał.
Wypił kilka drinków.
Z mojego ograniczonego doświadczenia,
gdy mężczyzna wypije za dużo drinków,
ma tendencję do przechwalania się.
A kiedy trzeźwieje,
odzyskuje rozsądek.
Ostatni raz, gdy ktokolwiek z nas widział pana Braxtona
było w dzień, kiedy znaleźliśmy to biedne martwe dziecko.
Te wszystkie artefakty...
musi mieć pan dobrze zużyty paszport.
W zasadzie to większość z nich nabył mój syn.
Ma doktorat z antropologii.
Czy Clayton to pański rodzony syn?
To... ciekawe pytanie.
Po prostu... nie wygląda pan na tyle staro, by mieć syna w jego wieku.
Ha. Schlebia mi pani.
Sprowadziłem go tutaj, gdy miał osiem lat.
A teraz jest profesorem.
Musi pan być bardzo dumny.
Jestem dumny z całej mojej rodziny.
Dobra decyzja.
- Ślady prowadziły w tę stronę. - Jeśli tam wejdziemy
skończy się to wieloma niewinnymi ofiarami.
Powinniśmy poczekać aż wyjdzie na zewnątrz.
Nie.
Ja poczekam aż wyjdzie na zewnątrz.
Urządzasz imprezę?
Teraz tak.
Zapłacisz za to.
Naprawdę myślisz, że mnie załatwisz jeden na jednego?
Łatwo.
Jesteś głupi i powolny.
Skończyłem z cackaniem się!
Wiedziałem, że nie będziesz daleko od swojej suki.
Nie zabijaj go, jest nam potrzebny.
Clay!
Clay, Clay,
spójrz na mnie!
Nie możesz go zabić!
Nie zabiłem go.
Zabierzmy go stąd.
Dzięki za poświęcony czas.
Powiem Clayowi, by się stawił, jak tylko wróci.
Nie przeszkadza mi przyjechanie tu ponownie, by z nim porozmawiać.
Chciałabym zobaczyć resztę domu.
Może innym razem,
gdy nie będzie pani w trakcie śledztwa w sprawie morderstwa.
- Tak. - Jeszcze raz dzięki.
Poszła.
- Zostań tu, lecę po apteczkę. - Dobra.
To Jeremy Danvers.
Oddzwonię.
Kotku, to Jeremy.
Lepiej to odbierz.
- Halo? /- Logan...
sytuacja się nasiliła.
Antonio nie żyje.
Wszystko w porządku?
/Logan, jesteś tam?
- Co się stało? /- Kundle nas zaatakowały.
- Nic ci nie jest? - Tak, nic mi nie będzie.
Musisz wrócić.
Przepraszam, ale...
Przyjadę, jak tylko będę mógł.
Clay przywozi Caina na przesłuchanie.
Reszta kundli nadal gdzieś tam jest
/i są w morderczym szale.
Chcę, by rodzina była tu razem jako wataha.
/Tylko... mam kilka spraw, którymi muszę się najpierw zająć.
Powiedz Nickowi, że...
/moje myśli są z nim.
Coś nie tak?
Tylko więcej problemów rodzinnych.
Jak długo cię nie będzie tym razem?
Nigdzie się nie wybieram.
Wow.
Zawsze się zastanawiałem, jak wygląda to miejsce.
Zaczekaj aż zobaczysz apartament dla gości na dole.
Eleno.
Powiodło ci się.
Poszczęściło nam się.
Myślę, że zasługiwaliśmy dziś na odrobinę szczęścia,
prawda?
Jeremy...
Straciłem chyba więcej krwi, niż przypuszczałem.
Rano będę jak nowy.
- Na pewno? - Tak.
Philip?
To nieodpowiedni czas.
Oddzwoń do niego.
Musisz go zapewnić, że nic ci nie jest.
Inaczej, może wsiąść w najbliższy pociąg do Bear Valley.
Nie, teraz bardziej martwię się o ciebie.
Nie martw się.
Zadzwoń do niego.
Co teraz twardzielu?
Teraz zdradzisz mi lokalizację magazynu.
Nie świta mi.
To miejsce, o którym ty, Marsten i wasz psychiczny koleżka
rozmawialiście przedtem w motelu.
A tak, w tamtym motelu.
Marsten tak myślał, że wyczuł tam ciebie i twoją sukę.
Spodobał się wam mały podarunek, jaki zostawiliśmy?
Gwarantuję ci,
że powiesz mi gdzie ich znaleźć
zanim z tobą skończę.
/Cześć.
Hej, to ja.
Gdzie jesteś?
Nic ci nie jest?
Jest w porządku.
Słuchaj, ja...
Przepraszam, że tak cię zostawiłam.
/To była okropna rzecz z mojej strony.
Tak, muszę się tu zgodzić.
Po prostu... nie uporałam się ze śmiercią...
w mojej rodzinie, od czasu moich rodziców.
I będąc z twoją rodziną na weselu,
to wszystko jakby...
mocno na mnie wpłynęło.
/Potrzebowałam trochę czasu,
/by uporać się z paroma sprawami.
W porządku.
/Może pewnego dnia pozwolisz mi sobie pomóc
/w uporaniu się z tymi sprawami.
Byłoby miło.
/Jesteś w Bear Valley?
Na razie.
Czy jest tam Logan, ktokolwiek, z kim możesz porozmawiać?
Jest tu kilku kuzynów.
My... radzimy sobie z tym razem.
Mam nadzieję, że zostaniesz w tym ze mną.
Wiesz, że tak.
/Do zobaczenia wkrótce.
Tak.
Jeremy?
Jeremy!
Hej...
Jeremy...
Nick!
To nie może być tylko utrata krwi.