(รอยยิ้มของไอดูเป็นมืออาชีพมาก)
(แต่ดูเหมือนขาดความอบอุ่น)
เจ็บนิดๆ นะเนี่ย
ก็ชีวิตฉันอยู่บนความหลอกลวงนี่นา
ยินดีต้อนรับ
(งานเลี้ยงส่วนตัว)
ฉันชอบกินมาร์ชเมลโลว์มากเลย
ไม่ต้องบอกก็รู้
กินได้เป็นร้อยๆ ชิ้นเลย
สามเดือนเหมือนจะยาวนาน แต่เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ
เซ็งชะมัดเลยที่จะจบแล้ว
- ไว้เราออกมาเจอกันอีกนะ - ได้เลย
- เร็วๆ นี้เลยนะ - เร็วๆ นี้เลยนะ
- สัญญานะ - ได้สิ
ว่าแต่
ตกลงพวกเธอเอาจริงเหรอ
อะไร
จะเป็นแฟนกันต่อไหม
ฉันก็ไม่แน่ใจ
- ไม่ใช่พรุ่งนี้ - พรุ่งนี้
- ฉันไม่ได้ - พรุ่งนี้
- ฉันมาไม่ได้ - พรุ่งนี้
- เร็วไปเหรอ - ใช่สิ
ตอนสุดท้ายได้ยอดเข้าชมสูงสุด ในประวัติศาสตร์ของซีรีส์เลย
เป็นเพราะนายแท้ๆ
ก็เพราะคนสนใจเรื่องดราม่านั่น
ไม่ต้องถ่อมตัวหรอกน่า
เลิกถ่วงเวลาแล้วเล่าเรื่องไอให้ผมฟังที
เย็นไว้ เพื่อน
นายทำได้ดีเกินความคาดหวัง สมควรได้รับรางวัล
ไปกินซูชิกันไหมล่ะ
ฉันจะเล่าเรื่องรักแรกของเธอให้ฟัง
ไม่เอาเรื่องแฟนสมัยเด็กนะ
ไม่ต้องห่วง คุ้มกับเวลาของนายแน่
เท่าที่ฉันรู้ นั่นเป็นรักแรกและรักสุดท้ายของเธอ
ตอนนี้ผมแน่ใจแล้ว
คาบุรางิต้องรู้เรื่องพ่อแท้ๆ ของผมกับรูบี้แน่
อควาคุง
ขอคุยด้วยส่วนตัวหน่อยได้ไหม
ฉันอยากรู้ว่านายคิดว่าเราจะเอายังไงต่อ
เรื่องไหน
รายการจบลงตอนเราเป็นแฟนกัน
เพราะงั้น…
จริงสิ…
ควรต้องเป็นต่อไปอีกสักระยะ
หมายความว่าแบบเป็น “เรื่องงาน” ใช่ไหม
หรือเราจะคบกันจริงๆ
พูดออกมาตามตรงได้เลยนะ
ฉันรู้ดีว่านายไม่ได้ปิ๊งฉัน
ก็จริง
ฉันไม่ได้คิดกับเธอแบบนั้น
งั้นก็คบแบบเป็นส่วนหนึ่งของงานแล้วกัน
แต่ว่า…
ฉันสนใจเธอในแง่ที่เป็นนักแสดงมาก
พูดจริงๆ นะ
งั้นเหรอ
ฉันว่าฉันชอบคำตอบแบบนั้นที่สุด
งั้นมาเป็นแฟนกันเพื่องานก็แล้วกันนะ
มีคู่รักจริงๆ จากรายการคู่เดียวก็พอ
ไม่ได้สังเกตเหรอ
- ยูกิกับโนบุเริ่มคบกันจริงๆ - อันนั้นอร่อยไหม
มากเลยละ
แสบจริงๆ
ในรายการเธอปฏิเสธเขานี่
(บี โคมาชิ)
ทักทายบี โคมาชิรุ่นใหม่กันหน่อยสิคะ
นั่นอะไรน่ะ
ก็ชื่อวงเราไง ยัยโง่
เธอต้องล้อเล่นแน่ นั่นชื่อวงในตำนานเลยนะ
ไหนบอกให้ฉันเป็นคนเลือกไง
ก็ใช่ แต่บี โคมาชิน่ะไม่ได้เด็ดขาด
มีอะไรที่จะฟื้นฟูอิชิโก โปรดักชันขึ้นมาใหม่
ได้ดีกว่าวงบี โคมาชิอีก
นี่จะเล่นบทโปรดิวเซอร์มือทองด้วยเหรอ
ก็ไม่เลวนะ
เอ๊ะ
มันจะดึงดูดความสนใจได้ทันที
ถ้าใช้เพลงของบี โคมาชิ เราก็แสดงสดได้เลย
ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเราอยู่แล้ว
และในเมื่อเราไม่มีปัญญาจ่ายเงิน
เลยเป็นทางเลือกที่เหมาะกว่า
ใช่ไหมล่ะ
แต่ฉันมีข้อเสนอหลักๆ อีกข้อที่จะนำเสนอ
ไว้เจอกันนะ
- ไว้เจอกัน - ไว้เจอกัน
อย่าหายหน้าไปนะ
- แน่นอน - แน่อยู่แล้ว
- ไว้เจอกันใหม่ - บาย
ต้องเศร้าแน่ๆ
ฉันคงคิดถึงรายการมาก
เหรอ
ฉันว่านายคงไม่มีเหตุผลให้เศร้า นายมีอากาเนะนี่
คบกันเพราะงานน่ะ
ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่พอเขาทำเหมือนไอ นายก็โดนสะกด
เธอคนละรุ่นกับบี โคมาชิไม่ใช่เหรอ
แต่พวกเขาเป็นตำนานของแฟนๆ ไอดอล ฉันมีดีวีดีทุกแผ่นเลย
รู้กันแค่เรานะ
ฉันเคยฝันว่าสักวันจะเป็นไอดอล
แน่นอนว่าทุกวันนี้ฉันมีความสุขดี กับการเป็นยูทูบเบอร์
- นี่ เมม - ว่าไง
(สร้างจากนวนิยายภาพ เรื่อง “OSHI NO KO”)
(โดยอากะ อากาซากะ และเม็งโกะ โยโกยาริ เผยแพร่โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ)
ปล่อยให้เป็นหน้าที่พี่ชายฝาแฝดแล้วกัน เราคิดเหมือนกันนี่
“นักเรียนมัธยมปลาย ยูทูบเบอร์ และอินฟลูเอนเซอร์”
เธอดังมากในอินเทอร์เน็ต
แต่ฉันไม่เคยคิดเลยว่า เธอเคยฝันอยากเป็นไอดอล
ฉันขอคอนเฟิร์มสองสามเรื่องก่อนนะ
ตอนนี้เธอเซ็นสัญญากับตัวแทนไว้ใช่ไหม
ฉันเซ็นไว้กับเอเจนซีชื่อฟาร์ม
แต่ในฐานะหุ้นส่วนธุรกิจ พวกเขาไม่ได้คุม
งั้นเธอก็เลือกงานได้ตามใจเหรอ
ใช่ค่ะ
จะรวมถึงการที่เราจ้าง ให้เธอเข้าร่วมกิจกรรมของไอดอลด้วย
ซึ่งหมายความว่า ตามสัญญาแล้ว แบบนั้นไม่น่าจะเป็นปัญหา
เธอโกงอายุใช่ไหม
เห็นแล้วรู้เลยเหรอคะ
งั้นจริงๆ แล้วเธออายุเท่าไร
โกงไปไกลเลยนะ
จริงเหรอ เธออายุเท่าไร
สัก 21 หรือราวๆ นั้นใช่ไหม
โกงไปไกลเลยนะ
มีเหตุผลที่สมควรนะ
เหตุผลที่สมควรเหรอ
การเป็นไอดอลคือความฝันของฉันมาตั้งแต่เด็ก
ตอนมัธยมปลายฉันเริ่มเรียนเต้น
แล้วก็ไปออดิชัน
แต่แล้ว
ตอนเรียนปีสอง แม่ฉันก็ล้มป่วย
ฉันมีแต่แม่และน้องชายอีกคน
ก็เลยออกจากโรงเรียนแล้วไปทำงาน
ตอนกลางวันฉันทำงานที่ร้านเบเกอรี่
ยินดีต้อนรับค่ะ
ตอนกลางคืนทำงานที่บาร์ผู้หญิงเพื่อให้มีเงินใช้
ในที่สุดแม่ก็หาย
แต่ตอนนั้นฉันอายุ 23 แล้ว
ในโลกของไอดอล แค่อายุจะ 20 คนก็มองว่าแก่
ฉันพร้อมจะไล่ตามฝันอีกครั้ง
แต่อายุไม่เหมาะสมแล้ว
เดี๋ยวนะ
รุ่นพี่ร้องไห้อยู่
รู้ไหมว่ามันยากเย็นขนาดไหน
สำหรับดาราเด็กที่ต้องเผชิญกับการโตขึ้น
ฉันว่าฉันเห็นใจเขานิดหน่อย
แค่นิดหน่อยเองเหรอ
ฉันเริ่มทำช่องของตัวเองตอนที่ทำงาน
แต่บอกไปว่ายังเรียนมัธยมปลาย
ยิ่งมีคนมาเป็นสมาชิกมาก ก็ยิ่งสารภาพความจริงยากขึ้น
น่าสนใจมาก
ฉันว่าคงดูเพ้อเจ้อมากที่จะคิดว่า
ฉันจะเป็นไอดอลได้ตอนอายุ 25
ไม่เลย
การเป็นไอดอลไม่จำกัดอายุหรอกค่ะ
ไม่ใช่เลย ถ้ากล้าที่จะฝัน
มาเถอะ คุณเมมโจ
เป็นไอดอลกับเราไหมคะ
เรื่องไหนน่าเชื่อกว่ากัน
เป็นเด็กมัธยมปลาย หรือเป็นไอดอลอายุ 25
ว่ายังไง
ลองดูไหม
ค่ะ
ขอต้อนรับสู่บี โคมาชิ
- ยินดีต้อนรับ - ยินดีต้อนรับ
มาลุยกันเลย
ใช่ เอาเลย
ไว้เจอกันนะ อควา
กลับดีๆ
อาริมะ
ดูแลพวกเขาด้วยนะ
ไม่ต้องมาคุยกับฉัน
ไป “ดูแล” ยัยอากาเนะนั่นเถอะ พ่อหนุ่มนักรัก
พ่อหนุ่มนักรักเหรอ
ไม่ต้องขอ ฉันก็ดูแลพวกเขาอยู่แล้ว
ไปละนะ นายคนเจ้าชู้
คนเจ้าชู้เนี่ยนะ
บี โคมาชิรุ่นใหม่ปรากฏตัวขึ้นแล้ว
(ฟูจิมิ เทเลวิชัน)
คุณคาบุรางิ
ผมได้ดูรักจริงใจแล้ว เจ๋งดีนะ
ขอบคุณ
ดราม่าในอินเทอร์เน็ตก็ดี คุณสร้างขึ้นมาเหรอ
ไม่มีทาง เรื่องนั้นทำให้วุ่นวายจะตายไป
ผมนึกภาพออกเลย
นั่นเรื่องโตเกียวเบลดที่คุณสร้างอยู่เหรอ
ครับ ทุกวันจันทร์ตอนสามทุ่ม
ผู้ชมกลุ่มเป้าหมายไม่เด็กไปหน่อย สำหรับช่วงเวลาฉายสามทุ่มเหรอครับ
ทางช่องอยากได้กลุ่มแฟนหลัก
ได้ลิขสิทธิ์มาแล้วเหรอ
ครับ แต่กว่าจะได้มาก็แทบตาย
ผลงานต้นฉบับมียอดขายสูงมาก ทางสำนักพิมพ์เลยเล่นตัว
ใครแสดง
ฮิเมคาวะ ไทกิ จากลาลาไล อ้อ แล้วก็มีคุโรคาวะ อากาเนะด้วย
มาจากลาลาไลกันหมดเลยเหรอ
ตอนนี้ใช่
คุณโกอาที่ลาลาไลเป็นคนเขียนบท
และคุณคินดะอิจิจะกำกับ
ตอนนี้แค่ต้องมีนักแสดงหนุ่มๆ วัยรุ่น มาเพิ่มสักสองสามคน
โตเกียวเบลดเหรอ
ใช่ ฉันเคยเล่นหนังมาบ้าง แต่ไม่เคยเล่นซีรีส์ทางช่องโทรทัศน์
เดี๋ยวอาจต้องขอคำแนะนำจากนาย
ฉันไม่มีคำแนะนำให้หรอก
ต้องมีสิ
ฉันได้ดูนายในเรื่องวันนี้ขอแบบหวาน
อควาคุงแสดงเก่งมากเลย
จริงสิ เธอกับอาริมะอายุพอๆ กันนี่
อ้อ ฉันเอาตั๋วให้นายก่อน
นี่
อะไรน่ะ
ตอบแทนที่ซื้อตั๋วให้ไง
ว้าว ขอบคุณนะ ดีใจจัง
ถ่ายรูปคู่กันหน่อยไหม
เอาสิ
ยิ้มหน่อย
- เดี๋ยวค่อยลงรูปทีหลังนะ - ได้
การเต้นช่วงที่เหลือ อยู่บนเว็บไซต์ที่แชร์กันหมดแล้ว
ว้าว คุณมิยาโกะทำงานเร็วมากเลยค่ะ
ฉันจะส่งเว็บให้ในกลุ่มแชตนะจ๊ะ
- ขอบคุณค่ะ - จ้ะ
ถามหน่อยสิคะ
เราเหลืออีกกี่เพลง
น่าจะประมาณสามสิบ
ไม่ใช่ว่าต้องฝึกทั้งหมดใช่ไหม
ต้องสิ เราคือวงบี โคมาชิรุ่นใหม่นะ
ท่าทางเราคงจะยุ่งน่าดูเลยนะเนี่ย
ขอตัวแป๊บนะ
ฉันจะจำเข้าไปได้ยังไงตั้งสามสิบเพลงเนี่ย
ฉันเป็นนักแสดงนะ
ไม่มีแรงฮึดเท่าสองคนนั้นแน่
อ้าว ไม่ยักรู้ว่าเธอมาที่นี่
นึกว่าบอกนายแล้วว่าไม่ต้องมาคุยกับฉัน
นายควรไปกับอากาเนะไม่ใช่เหรอ
ควรให้คนที่เต้นเก่งที่สุดสิ คือฉันเอง
เราต้องใช้คนที่มีประสบการณ์ด้านสื่อ ซึ่งก็คือฉันเอง
วุ่นวายอะไรกันอยู่
ใครจะได้อยู่ตำแหน่งเซนเตอร์น่ะสิ
สำคัญด้วยเหรอ
- สำคัญสุดๆ เลย - สำคัญสุดๆ เลย
นั่นเป็นเป้าหมายของไอดอลทุกคน
คนนี้จะต้องเป็นหน้าตาของวง ทั้งในการร้องและเต้น
เหรอ งั้นก็เลือกกันไปเองแล้วกัน
รุ่นพี่ไม่อยากเป็นเซนเตอร์เหรอ
ไม่ละ แถมฉันยังร้องเพลงไม่ได้เรื่องด้วย
จะไปแล้วเหรอ
เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระต้องไปทำค่ะ
ช่วงนี้คานะจังดูชอบพูดเหน็บแนมเนอะ
รุ่นพี่เป็นคนกวนประสาทมาแต่ไหนแต่ไร
เขาเคยมีซิงเกิลเพลงด้วยนี่
เสิร์ชคำว่า “อาริมะ คานะ” และ “เพลง”
“พริกหยวกออกกำลังกาย” นึกออกแล้ว
เพลงดังมาก เขาบอกว่านั่นเป็นอดีตอันมืดมน
แต่ดูสิ คานะจังอยู่ในตำแหน่งเซนเตอร์นะ
ก็เขาไม่อยากเป็นไง ทีนี้เตรียมตัวได้แล้ว
เราจะไปไหนกันเหรอคะ
ก็ต้องไปคาราโอเกะสิ ฉันต้องได้ฟังพวกเธอร้องเพลง
จัดมาเลย
เธอแพ้แน่
มาเข้าเรื่องกันเลย
ตำแหน่งเซนเตอร์ของบี โคมาชิ จะเป็นของอาริมะ คานะจัง
คานะจัง รู้สึกยังไงที่ได้รับเลือกให้เป็นเซนเตอร์
ปฏิกิริยาแรกเหรอ
ปิดไอ้กล้องบ้านี่ซะ
ฉันก็บอกแล้วไง
ตำแหน่งเซนเตอร์น่ะ “ไม่เอาเด็ดขาด”
อะไร คิดว่าฉันจะกระโดดโลดเต้น
ด้วยการเอากล้องมาถ่าย แล้วแกล้งทำเป็นตกลงกันเรียบร้อยเหรอ
มองขาดนะเนี่ย
รุ่นพี่
พี่เคยออกเพลงมาก่อนนี่
แล้วไง
ในเพลง “พริกหยวกออกกำลังกาย” พี่ก็ร้องเพี้ยนจริงๆ นั่นแหละ
แต่ในซิงเกิลที่สองก็ร้องดีขึ้นเยอะแล้ว
เพลงที่สามก็ยิ่งดีขึ้นอีก
ฉันว่าพี่คงขยันซ้อมน่าดู
ความทุ่มเทแบบนั้นนี่แหละ
ที่จะทำให้พี่เป็นเซนเตอร์ที่น่าเชื่อถือ ของวงบี โคมาชิ
อวยไปฉันก็ไม่หลงกลหรอก
คนแบบฉันไม่เหมาะเป็นเซนเตอร์
ไม่มีอะไรจะทำให้ฉันเปลี่ยนใจได้หรอก
เข้าใจแล้ว
- คุณมิยาโกะ - ขอโทษที่ทึกทักเอาเองนะ
แต่ช่วยอะไรหน่อย
ฟังสองคนนี้ร้องเพลงทีได้ไหม
อะไรกันเนี่ย
ทำไมฉันโดนกล่อมง่ายขนาดนี้ล่ะ
ไม่ตลกเลยนะ ยัยนักร้องเสียงเพี้ยน
ตั้งมาตรฐานสำหรับเซนเตอร์ไว้ต่ำจังเลยนะ
เลิกยิ้มได้แล้วค่ะ
ถ้าพูดตรงๆ เทียบกับสองคนนั้น การร้องเพลงของฉันถือว่าดีขึ้นแล้ว
แต่ว่า…
ฉันไม่อยากเป็นเซนเตอร์จริงๆ
คนที่เป็นหน้าเป็นตาของวง ไม่ควรเป็นพวกกวนประสาทอย่างฉัน
ควรจะต้องดูใสๆ และน่ารักเหมือนเมมโจกับรูบี้
ใส…
และน่ารัก
ขอบคุ…
ขอบคุณ แต่ไม่ต้อง อย่ามายุ่งกับฉัน
อาริมะ
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมช่วงนี้เธอโกรธฉัน
ฉันรู้ว่าเธอชอบจิกกัดและปากเสีย
แต่ว่า…
แบบนี้ชักเริ่มเสียใจแล้วนะ
งั้นเหรอ
นายเป็นคนเริ่มเองนะ
ขอบคุณที่มาให้กะทันหัน
ไม่เป็นไรครับ
มีคนที่ฉันอยากให้นายเจอ
ผมจะยอมเจอคนที่คุณต้องการ ถ้าคุณเล่าเรื่องไอให้ฟัง
นายนี่ตื๊อจริงๆ
ทำไมถึงหมกมุ่นกับเธอนักล่ะ
ผมเป็นแฟนคลับ
ต้องมีเหตุผลอื่นอีกด้วยเหรอครับ
ฝันของแฟนคลับจะสลายเมื่อเจอความเป็นจริง
นี่ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นหรอกนะ
ยังอยากฟังต่อไหมล่ะ
ฟังครับ
ไม่รู้ก็สบายใจ ฉันมองอย่างนั้นนะ
แต่พวกแฟนๆ รับไม่ได้
ผมต้องรู้ให้ได้
ผมต้องรู้ว่าไอใช้ชีวิตแบบไหน
ทำไมล่ะ…
เธอต้องถูกฆาตกรรม
ผมเตรียมตัวรู้ความจริงมานานแล้ว
ครั้งแรกที่ฉันเจอไอ
เธอมาจากบ้านนอก เพิ่งมาถึงโตเกียว
ตอนนั้นเธอสวมเสื้อผ้าราคาถูก ที่ไม่เข้ากับตัวเลยสักนิด
เหมือนยัยเพิ้งจากบ้านนอก
แม้หลังจากเดบิวต์ เธอก็มีปัญหาในการปรับตัวเข้ากับคนอื่น
เป็นเพราะทัศนคติของเธอ
ฉันไม่คิดว่า เธอจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นไอดอลเลยแม้แต่น้อย
ว่าไงนะ
หนูอยากเลิก
เลิกเหรอ เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร
เธอทำให้เจ้านายปวดหัว เพราะเขาเห็นความสามารถของเธอก่อนใคร
ไอ เดี๋ยวก่อนสิ
(คณะละครลาลาไล)
เขาหวังว่าจะเปลี่ยนทัศนคติเธอได้
ฉันแนะนำให้ไปเข้าเวิร์กช็อปละคร
เวิร์กช็อปเหรอครับ
คณะละครลาลาไล ที่คุโรคาวะ อากาเนะสังกัดไง
ตอนนี้เป็นคณะละครชื่อดัง และบริษัทโปรดักชันที่ประสบความสำเร็จ
แต่ตอนนั้น แค่ดึงคนมา ให้เต็มห้อง 200 คนก็แทบแย่
แต่หลังจากเข้ามา เธอก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
ถ้าให้เดา ฉันว่าเธอน่าจะมีความรัก
ความรักเปลี่ยนคนได้
ฉันจำได้ว่าจู่ๆ เธอก็โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
เขาเป็นใคร
เขาชื่ออะไรครับ
เกรงว่าแม้แต่ฉันก็ไม่รู้
แต่เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วงไหนของการทำงาน
ฉันได้ยินว่าเธอพักงานไปช่วงหนึ่ง
เธอก็เข้าร่วมเวิร์กช็อปถึงตอนนั้นแหละ
แต่ก็ไม่รู้รายละเอียดนะ
ช่วงเวลาที่ไอเข้าเวิร์กช็อป
สอดคล้องกับตอนที่เธอท้อง
อ้าว มาแล้วเหรอ
ขอโทษที่มาช้า
เชิญเลย
นี่ไรดะคุงจากเมจิกโฟลว์
เขาเป็นโปรดิวเซอร์ชื่อดังของละครโทรทัศน์
ไรดะ ซุมิอากิ ดีใจที่ได้เจอ
สวัสดีครับ
- เบียร์ไหม - เอาสิ
- ขอเบียร์ครับ - ได้ครับ
(โตเกียวเบลด)
ผมก็นึกว่าได้พบ
ทุกคนที่ไอทำงานด้วยแล้ว
แต่เวิร์กช็อปเป็นจุดที่พลาดไป
เรื่องนี้ไม่เคยออกสู่สาธารณะ
การทำเรื่องโตเกียวเบลดในเวอร์ชันละคร
จัดโดยคนของลาลาไลแทบจะทั้งหมด
ถ้าผมหาทางเข้าไปได้ ก็อาจจะได้เงื่อนงำมากขึ้น
เทศกาลไอดอลญี่ปุ่นเหรอ
คืออะไร
เทศกาลไอดอลที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
โปรดิวเซอร์ที่รู้จักกันโทรมาหา
เขาถามว่าเดือนหน้าเราอยากเข้าร่วมด้วยไหม
ไม่เอา
ใครจะเลือกวงที่เป็นมือใหม่แบบเรา โปรดิวเซอร์นั่นโกหกหรือเปล่า
มีวงนึงถอนตัวหลังเกิดเรื่องอื้อฉาวทางเพศ
เราโดนเรียกไปแทน
ไปเถอะน่า นี่เป็นโอกาสทองเลยนะ
ฉันยังเต้นไม่เป็นสักเพลง
ฉันได้ยินหมดแล้ว
คุณมิยาโกะ
ฉันเป็นประธานของเอเจนซีนี้
ฉันไม่ชอบให้ใคร ติดต่อหาคนของฉันโดยตรง แต่งานก็คืองาน
ไปกันเถอะ
แต่เรามีเวลาเตรียมตัวแค่เดือนเดียว
เราแค่เป็นวงตัวประกอบ เดือนนึงก็ถมเถไป
ใช่ ไปกันเถอะ
ดี ทีนี้ไปหาข้อมูลกัน
ฉันชอบความกล้าของเธอ เอาเลย
ได้เลยค่ะ
ไปที่ไหนเหรอ
- ไม่รู้ค่ะ - ไม่รู้ค่ะ
ไปหาตั๋วดูโนงิซากะ46 มาได้ยังไงคะ
แค่โทรหาโปรดิวเซอร์ที่รู้จักกันแล้วขอให้ช่วย
ว้าว เส้นสายคุณดีจัง ฉันชักประหม่าแล้วเนี่ย
ทำไมล่ะ เราไม่ได้แสดงสักหน่อย
ถ้าจะขึ้นเวที เราต้องดูมือหนึ่งเป็นแบบอย่าง
บอกตามตรงว่าฉันไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี
ต้องหาให้เจอว่าเราอยากให้ วงบี โคมาชิเป็นแบบไหน
ตายแล้ว ตื่นเต้นจังเลย
ขอบอกอีกทีนะ เธอไม่ได้เป็นคนแสดง
ไม่ได้ดูไลฟ์คอนเสิร์ตมาตั้งนาน ฉันประทับใจสุดๆ
พวกเขาถึงได้เก่งที่สุดไง
เป็นอะไรไป รูบี้ ปวดท้องเหรอ
ไม่ค่ะ แค่หงุดหงิด
เรื่องอะไร
การที่อยู่ในกลุ่มผู้ชมน่ะ
ฉันอยากอยู่บนเวที
สักวันหนึ่งนะ ฉันสัญญาว่าเราจะได้ยืนบนเวทีนั่น
ใช่ไหมล่ะ ไปกันเถอะ
ไปกันเลย
รุ่นพี่วิ่งไม่ทันแล้ว
โอเคๆ
พร้อมนะ
ห้า หก เจ็ด แปด หนึ่ง สอง สาม สี่
ถ้าหน้าตาน่ารัก ถึงจะร้องเพลงหรือเต้นห่วยก็ไม่เป็นไร
เมื่อก่อนฉันคิดว่าไอดอลเป็นแบบนั้น
แต่ว่า…
การที่ได้เห็นคนที่เก่งๆ ทำงาน ทำให้ฉันได้รู้ว่า
ฉันไม่มีหน้าจะอยู่บนเวทีแบบนั้น
โดยที่เป็นเซนเตอร์
อย่างน้อยก็รับไปหน่อย
เริ่มเสียใจที่เป็นไอดอลแล้วหรือไง
ไม่ใช่ว่าเสียใจหรอก
ฉันตัดสินใจไปแล้ว
ฉันก็แค่…
ไม่เหมาะกับงานนี้
ยิ่งไม่เหมาะเป็นเซนเตอร์ ฉันไม่ควรอยู่ในตำแหน่งนั้น
ฉันว่าเธอเก่งมาก
คิดจะอวยฉันเหรอ
ที่จริงนายไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฉันเลย
เธอมีปัญหาเรื่องปาก
ชอบให้ชมผลงานมากกว่าชมตัวเธอเอง
เธอทุ่มเต็มที่เพื่อทำให้ได้ตามที่คนอื่นคาดหวัง
ไม่มีใครจะรู้สึกรับผิดชอบมากไปกว่าเธอแล้ว
ไว้เจอกันที่เทศกาลไอดอลญี่ปุ่นนะ
ฉันจะตั้งตารอ
ได้
ฉันจะทำให้นายเห็นเอง
เอาแบบไหนดี
- ไหนดูซิ - ไม่รู้สิ
- ถุงมือมันลื่น - ก็จริง
พร้อมนะ เลือกได้
ฉันได้สีแดงเหมือนไอ
เหมาะกับเธอดีแล้ว ทั้งคู่เลย
แล้วคานะจังล่ะ
สีขาวมั้ง
มาแล้วค่ะ
มาทำอะไรดึกป่านนี้
อยากขอคำแนะนำหน่อยค่ะ
ขอโทษนะ ที่นี่รกไปหน่อย
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันชินแล้ว
ก็นั่นสินะ
ตอนเธอทำงานเรื่องวันนี้แบบหวาน มันแย่กว่านี้เป็นสิบเท่า
(วันนี้แบบหวาน)
ขอโทษที่มารบกวนตอนกำลังยุ่งค่ะ
ล้อเล่นหรือเปล่า ฉันเขียนการ์ตูนรายเดือน
เทียบกับรายสัปดาห์ ของอาจารย์อาบิโกะไม่ได้เลย
ไม่หรอกค่ะ
โตเกียวเบลดของอาจารย์สุดยอดไปเลยนะ
ทั้งการ์ตูนทั้งอนิเมะฮิตมาก
รอดูเวอร์ชันคนแสดงออกก่อนเถอะ
ที่จริงแล้ว ฉันมาเพราะเรื่องละครนั่นแหละค่ะ
ช่วยไปงานอ่านบทละครสุดสัปดาห์นี้หน่อยได้ไหม
เอ๊ะ
(โตเกียวเบลด)
เซอร์ไพรส์จังที่พวกเขาเลือกอควาคุงมาแสดง
พวกเขาคิดว่าถ้าพาเรากลับมาแสดงด้วยกัน จะสร้างกระแสได้น่ะสิ
คู่รักจากรายการรักจริงใจ
ไม่ใช่แค่เพราะอย่างนั้นหรอก
อ้าว คุณฮิเมคาวะ
คุณฮิเมคาวะจะเล่นเป็นพระเอก
เขาเป็นไพ่ตายของลาลาไล
ผมชื่อโฮชิโนะ อควา ยินดีที่ได้รู้จัก
ไง
(นักเขียนบท - โกอา)
โตเกียวเบลดเกิดขึ้นในโลกที่ญี่ปุ่นถูกทำลายไปแล้ว
(ผู้กำกับ - คินดะอิจิ โทชิโระ)
เหล่าวีรบุรุษล้มตายไปคนแล้วคนเล่า เพราะคำสาปอันชั่วร้าย
พวกเขาถูกฆ่าตายในขณะตามหาดาบปริศนา
(การทรยศ มิตรภาพ การตายที่ลึกลับ)
แต่เบื้องหลังสิ่งที่เหมือนเป็นคำสาปโบราณนั้น
คือการฆาตกรรมต่อเนื่องที่บงการโดยบุคคลลึกลับ
พูดง่ายๆ ก็คือนี่เป็นเรื่องปริศนาฆาตกรรม
ทุกคนพร้อมจะเริ่มอ่านบทหรือยัง
พร้อมแล้ว
“นี่คือดาบของกลุ่มลับ”
“ใช่แล้ว เมื่อมีคนต้องคำสาปถึงแก่ความตาย
ดาบจะเริ่มผุ”
“นั่นเป็นสัญญาณบอกถึงความตายของมนุษย์”
“เคนโตะมองดาบที่อยู่บนแท่นบูชา”
“คงไม่เชื่อเรื่องดาบต้องคำสาปหรอกนะ”
“ไม่เชื่ออยู่แล้ว”
“แต่ตอนนี้มีคนตายไปแล้วสามคน”
“ฉันไม่อยากตาย”
“เคนโตะหยิบดาบขึ้นมา”
(โตเกียวเบลด)
“ทำอะไรน่ะ”
“งานเทศกาลดาบนี้ไม่ควรจัดขึ้น”
- “เคนโตะชักดาบออกมา” - “อย่า”
“ถึงเวลาจบเรื่องนี้ด้วยมือเราเองแล้ว”
คัต
พักกันก่อนเถอะนะ ทุกคน
เราจะเริ่มองก์ที่สองในอีก 45 นาที เดี๋ยวพบกัน
- เดี๋ยวพบกัน - เดี๋ยวพบกัน
(นักเขียนต้นฉบับและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง)
อาจารย์อาบิโกะคิดว่าเป็นยังไงบ้างครับ
ทุกคนแสดงได้ดีมากค่ะ
พวกเขาฝึกมาจากลาลาไลเป็นอย่างดี
เราต้องการนักแสดงรุ่นใหม่ที่มีฝีมือ
พวกเขาเก่งกันทุกคนเลยค่ะ ทำฉันเขินเลย
ไม่รู้สึกเหมือนเป็นสิ่งที่ฉันเขียนขึ้นมาเลย
ผมดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น
ทั้งหมดเป็นเพราะความทุ่มเทของทุกคน
ฉันอยากรู้ว่า
ยังเป็นไปได้ไหมที่จะเขียนบทบางส่วนใหม่
เอ๊ะ
ได้สิครับ เราจะแก้ช่วงที่คุณต้องการให้
- คุณคิดว่าตรงไหน - ทั้งหมดเลยค่ะ
ฉันอยากให้คุณเขียนบทใหม่ทั้งหมด
(เรื่องราวนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น)
(ตัวละครและเหตุการณ์ทั้งหมด ที่ปรากฏเป็นเรื่องสมมติ)
คำบรรยายโดย ณทิตา เกิดแก้ว