มนุษยชาติทุกคนจะกลายเป็นอมตะ
และถูกจองจำไปชั่วนิรันดร์ ในคุกหินของวายแมน
ถ้าไม่พอใจกับข้อตกลงนี้ล่ะก็...
ต้องไปตั้งโต๊ะเจรจา...
กับเจ้านั่นที่ดวงจันทร์สินะ
(เครื่องยนต์แห่งอนาคต)
(ด็อกเตอร์เซโน เข้าร่วมทีม)
เป็นไปได้ด้วยเหรอ
จะร่วมมือกันได้จริงเหรอ
กับเซโนเนี่ยนะ
เอ่อ... เซโนจัง
ไอ้เครื่องจักรที่ดูน่าสงสัยแบบสุด ๆ เครื่องนี้มันอะไรเหรอ
แค่เครื่องที่ทำให้อากาศเย็นลง
หรือก็คือเครื่องปรับอากาศสินะ
เป็นการสกัดก๊าซอาร์กอน ออกมาจากชั้นบรรยากาศ
อาร์... กอน
ซุยกะเองก็เพิ่งเริ่มเรียนรู้วิทยาศาสตร์
เลยอยากรู้กลไกของมันน่ะ
โดยการปล่อยแรงดันไฟฟ้า เข้าไปในก๊าซอาร์กอนที่บรรจุอยู่ในหลอดแก้ว
ไฟฟ้าเปรี๊ยะ ๆ มันไหลผ่านอากาศไม่ได้
เรื่องแค่นี้ซุยกะเองก็รู้นะ
ด็อกเตอร์ซุยกะ
เป็นการเรียนรู้ที่ช่างเอเลแกนต์จริง
แต่ว่า
แทนที่จะอธิบาย สู้ไปดูของจริงน่าจะเร็วกว่า
ตรงนี้เนี่ย
เซ็นคูจังกับเซโนจังเหมือนกันจริง ๆ นะ
แหล่งแร่ก็
แถว ๆ นี้เลย
มันหมายความว่า มีกระแสไฟฟ้าแบบพัลส์ไหลผ่านก๊าซอยู่
เพราะว่าแหล่งแร่โลหะหายาก
มักจะมีธาตุกัมมันตรังสีปนอยู่ด้วย
กัมมันตรังสีเนี่ย
งั้นก็แปลว่า...
นั่นคือ "เครื่องตรวจวัดกัมมันตรังสี" เหรอ
น่ากลัว
ไม่หรอก ถ้าเราตรวจวัดได้ มันก็ปลอดภัยมากกว่าไง
วิทยาศาสตร์ของเซโน ออกไปทางด้านมืดหน่อย ๆ นะเนี่ย
นี่เป็นวิธีหาแหล่งแร่ ที่ใช้กันจริงในศตวรรษที่ 21
แค่มีก๊าซจากไฟแช็ก
แม้แต่เด็กมัธยมต้น ก็สร้างเครื่องนี้ขึ้นมาได้แล้ว
(แร่ไอล์เมไนต์) (แร่โมลิบดีไนต์)
แล้วอะไรล่ะเนี่ย (แร่ไอล์เมไนต์) (แร่โมลิบดีไนต์)
อย่างกับพวกแร่ปริศนา (แร่โครเมียม)
อย่างกับพวกแร่ปริศนา (แร่ไพโรคลอร์) (แร่นิกเกิล)
ที่โผล่มาในเกมมอนฮันเลย (แร่ไพโรคลอร์) (แร่นิกเกิล)
โลหะหายากที่จำเป็น ต่อการสร้างกระสวยอวกาศทั้งนั้น
นี่มันขุมทรัพย์ชัด ๆ
งานดีสุด ๆ เลยล่ะทีมขุดแร่
ช่างเอเลแกนต์เสียจริง
เรียกได้เลยว่าที่นี่ คือวิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งหิน
และแร่จำเป็นอีกอย่างที่ยังขาด
กำลังกู้ขึ้นมาเลยล่ะ
เรือเพอร์ซีอุสที่น่ารักของฉัน
ขอโทษทีน้า ที่ให้คอยตั้งเจ็ดปีแหนะ
จนกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว
แดงเถือกไปหมดเลย
นานขนาดนี้ สนิมจะกินก็คงไม่แปลก
หลังปล่อยทิ้งไว้
ระบบระบายน้ำคงจะเสีย จนทำให้จมลงก้นทะเลสินะ
ฉันจะทำให้แก
กลับมาคืนชีพอีกครั้งเอง
ทำอะไรล่ะนั่น
รีไซเคิลเหล็กยังไงล่ะ
ก็คงจะมีแค่แร่เหล็กนี่แหละ ที่หาไม่ได้แถว ๆ นี้ของอเมริกาใต้
แย่เลย
จะได้อัปเกรดพลังแบบโคตรบ้าคลั่ง
ดัดแปลงให้เป็นเรือนิวเปอร์ซีอุสได้ไง
อย่างงั้นเหรอ
เหล็กเสริมด้วยเหล็ก
รวมกับวัสดุใหม่ จากพลังของวิทยาศาสตร์
ซูเปอร์อัลลอยด์ยังไงล่ะ
(ซูเปอร์อัลลอยด์)
ซูเปอร์อัลลอยด์
สร้างออกมาเยอะ ๆ เลย
เซ็นคูจังเองก็เริ่มจะรู้แล้วสินะ
วิธีรับมือคาเซกิจังน่ะ
ใส่แร่โครมที่บดแล้วเข้าไป (แร่โครเมียม)
จะใส่โครมลงไปเหรอ
ใช่แล้ว
เมื่อรวมกับคุณสมบัติของโครม
จะเป็นการผสานหลายอัตลักษณ์ เพื่อให้ได้ผลผลลัพธ์ที่ดีขึ้น
นี่ก็เป็นทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์เช่นกัน
ทั้งไม่สนิม ทั้งไม่เสื่อม
กำเนิดซูเปอร์อัลลอยด์ไร้เทียมทานเลยละ
(ได้รับ สเตนเลส)
ซูเปอร์อัลลอยด์ที่ว่า ก็คือเจ้าสเตนเลสนี่สินะ
แล้วเอาไปทำอะไรได้บ้างเหรอ
ถ้าเราได้สเตนเลสมา
ในที่สุด...
- ในที่สุด... - ในที่สุด...
(สเตนเลส)
ก็จะทำอาหารกระป๋องได้
- โคตรจืด - โคตรจืด
ยังไงตอนนี้ก็เป็นโลกที่เรา
ขุดแร่หายากคุณภาพสูงได้ฟรี ๆ
ถ้าผสมเซอร์โคเนียม และแทนทาลัมลงไปด้วย
ก็จะได้อาหารกระป๋องสุดเอเลแกนต์
ที่ต่อให้ผ่านไป 3,700 ปีก็ไม่เน่าเสีย
ใช่แล้วล่ะ
ถ้าเป็นในโลกเก่าคงโดนไปจุก ๆ กระป๋องละประมาณแสนเยน
- แสนเยน - แสนเยน
(สเตนเลส)
และก็ (สเตนเลส)
อย่างนี้นี่เอง
ถ้ามีซูเปอร์อัลลอยด์ อย่างสเตนเลสแล้วล่ะก็
ก็จะช่วยเรื่องอาหาร ให้อุดมสมบูรณ์ยิ่งขึ้น
ในที่สุดก็ถึงเวลา ที่จะได้ฟื้นคืนชีพผู้คนทั่วโลกแล้วสินะ
ไม่ล่ะ ๆๆ
ก็ใช่อย่างที่เธอพูดแหละ
แต่มันเป็นวัตถุดิบ สำหรับจรวดกับเรือไม่ใช่เหรอ
ถึงบอกว่าจะสร้างกระสวยอวกาศ เดินทางไปดวงจันทร์ก็เถอะ
แต่วัตถุดิบที่เราขาด
ยังกระจายอยู่ทั่วโลกอีกโคตรจะเพียบ
จริงด้วย
ต้องรีบต่อเรือลำใหม่ให้เสร็จ
และออกไปรวบรวมวัตถุดิบทั่วโลกสินะ
คงต้องแบ่งงานแล้วล่ะ
ผมจะทำเครื่องยนต์จรวด
เซ็นคู
เธอไปต่อเรือลำใหม่
เรือนิวเพอร์ซีอุส
ได้เลย
มันไม่มีเวลาว่าง ให้สองนักวิทยาศาสตร์
มาจูงมือเฮฮา สร้างนั่นนี่ไปทีละนิดแล้วสินะ
เอาจริง ๆ สเตนเลสในตอนนี้
ยังเป็นแค่เลเวลหนึ่ง
การจะสร้างกระสวยอวกาศ ไปหาวายแมนบนดวงจันทร์
เราต้องการซูเปอร์อัลลอยด์ระดับสูงกว่านี้
อะไรล่ะเนี่ย
กลิ่นอันตรายฟุ้งเลย
เปลี่ยนนิกเกิลเป็นก๊าซ แล้วแยกองค์ประกอบ
ถ้าพูดให้เข้าใจง่าย ๆ
มันคืออุปกรณ์ ยกระดับซูเปอร์อัลลอยด์ แต่ว่า...
มันดันปล่อยพิษร้ายแรงออกมาด้วย
หน้ากากป้องกันก๊าซพิษยังเอาไม่อยู่
มันสามารถดูดซึมผ่านผิวหนัง
ทำให้ถึงแก่ความตายได้ในทันที
และเพื่ออุดมันไม่ให้รั่วไหลออกมา
เราเลยเริ่มจากเลเวลหนึ่ง อย่างการสร้างสเตนเลสไง
ช่างน่ากลัว จริง ๆ เลย
เพื่อมุ่งสู่อวกาศแล้ว
การที่ต้องสกัดแร่
และพัฒนา ตามแผนงานทางวิทยาศาสตร์นั้น
พวกพิษที่ผลกระทบเชิงลบ มันก็เป็นสิ่งที่ไม่อาจเลี่ยงได้
และคงจะมีผู้ที่ออกมาคัดค้านแน่
แต่บทตัวร้ายแบบนี้น่ะ
ผมจะเป็นคนรับมันเอาไว้ทั้งหมดเอง
ในฐานะผู้ใช้วิทยาศาสตร์แห่งความมืด
ถ้าเป็นแบบนั้นแล้ว
ผมจะได้เมินเฉยต่อ เสียงนกเสียงกาที่ต่อต้านคัดค้าน
และเดินหน้า วิทยาศาสตร์ได้อย่างอิสระเสรี
ให้เซ็นคูเป็นผู้ใช้วิทยาศาสตร์แห่งแสงสว่าง
ชี้นำทุกคนก้าวไปสู่อนาคต
ช่างเอเลแกนต์เสียจริง
นี่แหละที่เขาเรียกว่าใช้คนให้ถูกงาน
เป็นการหลอมรวมของคนทั้งสองขั้ว
เพื่อนำไปสู่สุดยอดความแข็งแกร่งสินะ
เหมือนกับซูเปอร์อัลลอยด์
(ได้รับ เมืองซูเปอร์อัลลอยด์)
ในที่สุดก็ได้เวลาที่มนุษย์ทุกคนบนโลก
จะร่วมแรงร่วมใจเป็นหนึ่งแล้วสินะ
ได้เวลาที่วิทยาศาสตร์ จะเข้าต่อกรกับความแฟนตาซี
ด้วยผู้ใช้วิทยาศาสตร์แห่งความมืด และผู้ใช้วิทยาศาสตร์แห่งแสงสว่างแล้วละ
(วิทยาศาสตร์แห่งอนาคต)
(Dr. STONE Season 4)
สุดซวย สุดแย่ สุดพัง
จะเอายังไงกับน้ำมันดิบ ที่เป็นเชื้อเพลิงของเรือดีล่ะ
แถวนี้ของแอมะซอน มันไม่มีน้ำมันดิบเลยนะ
จะเริ่มสตาร์ทตั้งแต่เรือใบใหม่เลยไหม
นี่นิวเพอร์ซีอุส เรือแห่งอนาคตเชียวนะ
มันก็ต้องแล่น ด้วยพลังงานแห่งอนาคตสิ
เอ๋
- พลังงานแห่งอนาคตเหรอ - พลังงานแห่งอนาคตเหรอ
ใช่แล้ว
นั่นก็คือ
ขยะสดยังไงล่ะ
หรือก็คือเชื้อเพลิงชีวภาพ
จะเป็นขยะสดอะไรก็ได้
จะใบไม้ เศษอาหาร หรือจะเป็นอึ ก็ยัด ๆ มันเข้าไป
แล้วให้มันเน่าจนปล่อยก๊าซออกมา
อึ... อึอีกแล้วเหรอ
เซ็นคูจัง นี่น่ะ
ถึงจะได้ก๊าซจากขยะสด
แต่ถ้ามันรั่วแบบนี้ก็ใช้ไม่ได้น่ะสิ
เพราะงั้นแหละ
เลยต้องสร้างถังสำหรับเก็บก๊าซไงล่ะ
เจ้านี่น่ะเหมือนจะเคยเห็น ในโรงงานอะไรทำนองนั้น
ทรงกลมสวยแบบนี้
ตอนทำดูท่าจะงานช้างเลย
ทำเสร็จแล้ว
ลวกเกิน ไม่เห็นกลมตรงไหนเลย
ลวก ๆ แบบนี้ก็ได้แหละ
ถ้าเราเติมน้ำลงไป
แล้วปล่อยแรงระเบิดตรงใจกลางล่ะก็...
เท่านี้ก็กลมดิ๊กแล้ว
โคตรจะลวก
ถังกลมพวกนั้น มันทำแบบนี้หรอกเหรอ
ใช่แล้วนะเอ้อ
แล้วนี่อะไรเหรอเซโนจัง
สำหรับซูเปอร์อัลลอยด์แล้ว
แค่ความร้อนจากเตาหลอมเหล็ก ใช้กับมันไม่ได้
ต้องละลายมัน ด้วยเตาแม่เหล็กไฟฟ้า
แล้วสายไฟตรงนี้ ถึงเป็นเหมือนสายยางเลยล่ะ
นั่นระบบระบายความร้อนด้วยน้ำน่ะ
ถ้าไม่ทำแบบนั้นมันจะร้อนเกิน จนตัวเตาละลายไปด้วย
แล้วนี่อะไรเหรอเซ็นคูจัง
มันคือกระบวนการฟิชเชอร์โทรปส์น่ะ
พูดแบบนี้ไปก็คงไม่เข้าใจสินะ
อืม ก็ไม่เข้าใจนั่นแหละ
เทคนิคนี้ได้รับการพัฒนา โดยกองทัพเยอรมันที่ขาดแคลนน้ำมัน
โดยการเปลี่ยนก๊าซจากขยะสด ให้กลายเป็นเชื้อเพลิงเหลวนั่นไง
ไม่ล่ะ ฟังยังไงก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
(นิกเกิล) (เหล็ก) (โมลิบดีนัม) (โครเมียม)
และจากนั้น (นิกเกิล) (เหล็ก) (โมลิบดีนัม) (โครเมียม)
หากเราเอาโลหะที่สกัดมาจากแร่ต่าง ๆ (นิกเกิล) (เหล็ก) (โมลิบดีนัม) (โครเมียม)
มาผสมรวมกันแล้วล่ะก็ (ไทเทเนียม) (ไนโอเบียม)
จะได้สุดยอดโลหะที่สุดแกร่ง
สำหรับสร้างเครื่องยนต์จรวด
ทนได้ทั้ง ร้อนจัด เย็นจัด สนิม กัดกร่อน และการคืบ
ได้ไงเนี่ย
เพราะมันคือซูเปอร์อัลลอยด์ ในหมู่ซูเปอร์อัลลอยด์ยังไงล่ะ
เอาเป็นว่าเจ้านี่ แข็งแกร่งสุด ๆ ไปเลยสินะ
สุดยอดจริง ๆ เลย
ใช้เวลาแค่ครึ่งปีสร้างมันขึ้นมา ด้วยพลังแห่งวิทยาศาสตร์
จากหินธรรมดา ๆ
ที่มีอยู่ทั่ว ๆ ไปบนโลกเอง
(มีนาคม)
(เมษายน)
(พฤษภาคม)
เครื่องยนต์เป็นไงบ้าง
เรียบร้อยหายห่วง
แล้วเชื้อเพลิงเหลวของทางนั้นล่ะ
ไม่สิ คงไม่ต้องถามหรอกเนอะ
อา เรียบร้อยหายห่วง
ได้เวลาเปิดตัวเดินเครื่องครั้งแรก กันแล้วไม่ใช่หรือไง
(ได้รับ เครื่องยนต์จรวดเลเวลหนึ่ง)
เครื่องยนต์เจ็ทของจรวดล่ะ
ไม่หรอก นี่แค่เครื่องยนต์กังหันก๊าซ
ถ้าจะใช้ขับเคลื่อนกระสวยอวกาศ ต้องพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นไปอีก
ให้ไปถึงเลเวล 99 เลยล่ะ
เท่านี้ก็ถือว่าสำเร็จก้าวแรก
ของแผนการเดินทางไปดวงจันทร์
เพื่อตั้งโต๊ะเจรจา กับวายแมนแล้วยังไงล่ะ
หลังการร่วมมือกันชั่วขณะ ที่เป็นจริงขึ้นมาได้ในรอบหลายพันปี
เอาละเซ็นคู
พรุ่งนี้หลังจากนี้เธอกับผม
คงต้องเดินกันไป บนเส้นทางที่แตกต่างกันแล้วล่ะ
อ่า
นั่นสินะ
เราจะแบ่งกันเป็นสามทีม
ทำไมเล่า
ตอนนี้เมืองก็อยู่ในสภาวะที่มั่นคง
ก็เข้าใจแหละ ว่าคงอยากจะพักกันชิล ๆ
แต่ตอนนี้คนทั้งโลกเป็นหินอยู่สินะ
ทั้งที่ญี่ปุ่น เกาะมหาสมบัติ และก็เมืองข้าวโพดด้วย
ตามนั้นแหละ
รอก่อนนะพวกยูซึริฮะ
ส่วนการแบ่งทีมก็คือ
ทีมที่จะอยู่เมืองซูเปอร์อัลลอยด์ต่อ
รวบรวมแร่และพัฒนาเครื่องยนต์จรวด ที่เป็นกุญแจสำคัญของวิทยาศาสตร์
ทีมที่จะกลับไปเมืองข้าวโพด
ไปช่วยทุกคนที่ทวีปอเมริกา
พื้นคืนสายการผลิตข้าวโพด
ที่เป็นแกนหลัก ในการฟื้นคืนชีพมนุษยชาติ
ไม่เอา
จะให้แยกกับเซ็นคูเหรอ
จะบอกความลับให้นะ
เหมือนเซ็นคูจังน่ะ จะชอบสาวที่ทำงานเก่งนะ
แหม ตัวฉันล่ะก็
แค่นี้สบายไร้ปัญหา
และก็
ทีมที่ต้องมุ่งหน้าไปยังเมืองใหม่
เราจะข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก เดินทางไปรอบโลกจากตรงนี้
รวบรวมวัสดุสร้างกระสวยอวกาศ และวนกลับมายังญี่ปุ่น
เพื่อบุกเบิกอนาคต
ไกลสุด ๆ
กว่าจะวนมาถึงญี่ปุ่น ต้องใช้เวลากี่ปีล่ะเนี่ย
ไม่ต้องห่วง
คิดว่าเครื่องยนต์จรวด ที่เราโคตรจะลงแรงกันทำไป
มันเอาไว้ใช้กับกระสวยอวกาศ อย่างเดียวงั้นเหรอ
- เอ๋ - หา
(ได้รับยานพาหนะใหม่ เรือนิวเพอร์ซีอุส)
เร็วเกิ๊น
คิดว่าจะได้ร่ำลาแบบซึ้ง ๆ
หายวับไปกับตาซะแล้ว
เอาเถอะ ยังไงก็สื่อสารกัน ผ่านทางวิทยุได้ทุกวันอยู่แล้ว
เครื่องยนต์เรือเพอร์ซีอุสลำเก่า
มีแรงขับ 300 แรงม้า และความเร็ว 4 นอต
ส่วนเครื่องยนต์แห่งอนาคต ที่สร้างจากซูเปอร์อัลลอยด์นั้น
มีแรงขับ 1,000 แรงม้า และความเร็ว 20 นอต
ถึงเราจะใช้เวลา 140 วัน ในการข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก
แต่ถ้าเป็นเรือนิวเพอร์ซีอุสลำนี้
เพียงแค่สัปดาห์เดียว ก็ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกได้แล้ว
น่าทึ่งจริง ๆ เลยนะ
ซะจนไม่อยากจะเชื่อ ว่านี่คือความเร็วของเรือ
ก็เร็วกว่าเดิมประมาณห้าเท่านั่นแหละ
ยอดไปเลย
ถ้าเป็นเครื่องยนต์ที่สุดยอดขนาดนี้
เราอาจจะไปถึงได้จริง ๆ ก็ได้
ไต่เต้าไปถึงดวงจันทร์น่ะ
โดยเริ่มจากแค่หินธรรมดา ๆ
โครม ร้องไห้เหรอ
เป็นอะไรไป
ไม่รู้
ก็ไม่รู้เหมือนกัน
(ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกได้ภายใน 1 สัปดาห์)
พอมายืนอยู่บนดาดฟ้า ก็จะมีลมเย็นสบายพัดมา...
ไม่เย็นสบายแล้ว
ร้อนจนจะละลายชัด ๆ
พระอาทิตย์อยู่กลางกบาลเลย
ก็เพราะมหาสมุทรแอตแลนติก
อยู่ใกล้กับเส้นศูนย์สูตรนี่นะ
- ถอยทัพ ๆ - ถอยทัพ ๆ
เย็นสบายเกินไปแล้ว
เหงื่อแห้งในพริบตา ราวกับโดนแช่แข็งไปเลย
เจ้านี่มัน...
(ได้รับ เครื่องปรับอากาศ)
ตู้เย็นก็มีนะ (ได้รับ เครื่องปรับอากาศ)
หลักการมันก็คล้าย ๆ กัน (ได้รับ เครื่องปรับอากาศ)
ด้วยพลังของเครื่องยนต์ใหม่ ของเรือนิวเพอร์ซีอุส
ทำให้เรือทั้งลำ ใช้ระบบไฟฟ้าได้เต็มรูปแบบ
สุดยอด ๆๆ
นี่มันเฟิร์สคลาสชัด ๆ
วิทยาศาสตร์อย่างจึ้ง ยอดไปเลย
เหมือนจู่ ๆ อารยธรรม ก็กลับคืนมาในรวดเดียวเลย
ด้วยการจับคู่ของสองนักวิทย์ อย่างเซ็นคูจังและเซโนจัง
เลยกลายเป็นพลังวิทย์ แบบสองแรงม้าไปเลย
ถ้าดูแค่ผิวเผินมันก็ใช่แหละ
แต่หนทางยังอีกไกลเลย
ยกตัวอย่างก็เช่น...
จากนี้พวกเรานั้น
ต้องติดต่อกันทั้งสามฝ่าย จากคนละฟากโลกเพื่อแบ่งงานกัน
แต่เพราะเราไม่มีดาวเทียมสื่อสาร
ถ้าเป็นระยะทางไกล ๆ ยังไงสัญญาณสื่อสารก็ส่งไปไม่ถึง
วิธีเดียวในการสื่อสารก็คือรหัสมอร์ส
ก็ตามนั้นแหละ
อย่างน้อย ๆ ทุกคน ก็ต้องฝึกจำรหัสมอร์สให้ได้
พวกเราด้วยเหรอ
คงต้องเริ่มจากจำตัวอักษรเลยสินะ
ถ้าเรื่องตัวอักษรให้ซุยกะสอนได้นะ
จะว่าไป
ตอนแรกที่วายแมนปรากฏตัว
ก็เป็นตอนที่เรา ปล่อยคลื่นวิทยุแบบชุดใหญ่
มันก็เลยรู้สึกตัวสินะ
งั้นพวกเราในตอนนี้
ที่ใช้คลื่นวิทยุแบบไม่เกรงใจใคร
เจ้าวายแมนมันจะไม่รู้ตัวอีกเหรอ
ว่ามนุษย์เริ่มเคลื่อนไหวแล้วน่ะ
อุเคียว
อ่า เลนาร์ด
ผมเองก็ได้ยิน
คลื่นวิทยุที่กำลังส่งมา
จากดวงจันทร์
แย่แล้ว
วายแมนส่งข้อความมาถึงเราแล้ว
อ๋อ
ก็ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วอะนะ
ก็ตั้งแต่ตอนที่เรา ปล่อยคลื่นวิทยุไปตอนแรกไง
มันก็จริง
แล้วก็เจอคลื่นแทรก ว่า "WHY WHY" อะไรไม่รู้นั่นไง
เป็นเรื่องที่รู้ ๆ กันอยู่ว่าวายแมน มันตอบสนองต่อคลื่นวิทยุ
ก็ยังมีอีกหนทาง
คือจะทำสงครามกองโจร โดยที่ไม่ใช้คลื่นวิทยุเลยก็ได้
แต่ตั้งแต่ที่เราใช้เตาแม่เหล็กไฟฟ้า
คลื่นวิทยุมันก็รั่วไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
วิทยาศาสตร์สมัยใหม่กับคลื่นวิทยุ
ยังไงมันก็แยกจากกันไม่ได้
ไม่ใช่เรื่องนั้น
เพราะฉันจำมอร์สได้ก็เลยฟังออก
ว่าตัวอักษรที่เจ้านั่นส่งมา
ไม่ใช่ W H หรือ Y
เพราะเป็นข้อความภาษาอังกฤษ
เลยไม่รู้ความหมาย
D
O
Y
O
U
DO YOU WANNA DIE (อยากตายงั้นเหรอ)
อยากตายงั้นเหรอ
(ยิงได้)
(ตอนต่อไป ยิงได้)
(นี่เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น แต่อ้างอิงสิ่งที่มีอยู่จริง) (หากกระทำเพียงลำพัง อาจเกิดอันตรายได้)
(รวมถึงอาจขัดต่อกฎหมาย) (กรุณาอย่าเลียนแบบเป็นอันขาด)