Zoals de meeste levende wezens legt de duif 't verband
tussen de drukknop en de beloning.
Maar als er om de 20 seconden 'n graantje is, vraagt de duif zich af:
'Waaraan heb ik dit verdiend?'
Als hij met z'n vleugels aan 't klappen was, doet hij voort, overtuigd
dat dit de gebeurtenissen beïnvloedt.
Zoiets noemen we
'het bijgeloof van de duif'.
Waaraan heb ik dit verdiend?
Hoe gaat 't sinds de laatste keer?
Ken ik u? - We zien elkaar elke week.
Ik ben Dr. Feldheim.
En u?
Nobody. Nemo Nobody.
Een weinig voorkomende naam, niet?
Soms noemt men mij M. Craft.
C.R.A.F.T.
Can't Remember A Fucking Thing.
Wat was m'n eerste vraag?
Ik weet 't niet.
Kan u mij uw leeftijd zeggen?
Ik ben 34 jaar.
Ik werd geboren in 1975.
Wilt u naar uw handen kijken?
U hoeft niet, als u niet wilt.
Er is 'n spiegel voor u.
Nee... ik... ik...
In welk jaar zijn we?
In 2009.
Ik ben 34 jaar.
Ik werd geboren op 9 februari... 1975.
Ik denk dus... dat het uw verjaardag is.
Ik ben 34 jaar.
Ik moet wakker worden!
Nee, Nemo. De zon doet m'n ogen pijn.
Dag, jongeman.
Dag, m'n engeltjes.
Tijd om naar school te gaan.
Kom op.
Elise, ik breng de kinderen naar school.
Paul, rustig aan. - Ik ben Paul niet.
Paul?
Papa?
Paul, maak je vader niet wakker.
Elise?
Ik ben 't, Jeanne.
Ben ik dood?
Ga terug spelen, Paul.
Wie is Elise? - Ik ken geen Elise.
Je bent nog moe, Nemo. Je moet rusten.
Ik zal de televisie aanzetten.
Ik ga naar binnen. De zon doet m'n ogen pijn.
Wat?
De zon doet m'n ogen pijn.
Nemo, je vrienden zijn er.
Dag, Nemo.
Hoe voel je je vandaag?
Weet je wie ik ben?
We zijn allemaal heel ongerust, Nemo.
Iedereen verwacht je terug op kantoor, heel snel.
Mevr. Nobody...
Ik ben Julian Marshall, live vanuit het ziekenhuis van New New York
voor de laatste episode van onze reeks 'De Laatste Stervelingen'.
M. Nobody werd 117 jaar
zonder getelomeriseerd te zijn.
En zonder prachtig zwijntje met compatibele stamcellen.
Live op WWB. M. Nobody wordt de laatste man op aarde
die zal sterven van ouderdom.
M. Nobody.
'De Laatste Sterveling'.
Dokter, er is geen spoor van z'n identiteit in de officiële registers.
Niets over z'n verleden.
We weten niet wie M. Nobody is. En hij ook niet.
't Geheugen van de patiënt is verward.
Maar soms, in een fase van de ziekte...
komen verre herinneringen
zeer gedetailleerd terug...
Laten we iets nieuws proberen.
Ik denk aan 'n oude techniek.
Ik kan niets beloven.
Misschien flarden van herinneringen...
Misschien helemaal niets.
Wilt u 't proberen?
U bent erg ontspannen.
U hoort alleen mijn stem.
Uw oogleden worden zwaar.
Uw benen en uw armen worden zwaar.
Ik tel tot drie.
Wanneer ik 3 zeg...
zal u slapen.
Eén...
Twee...
Herinner u de dag dat u hier aankwam.
Drie.
U slaapt.
SLAAP
Ga verder terug in de tijd.
Wanneer ik drie zeg...
Eén....
Twee...
Drie.
Herinner het u.
Ik herinner me de tijd lang voor mijn geboorte.
Ik wachtte samen met de ongeboren kinderen.
Wanneer we niet geboren zijn, weten we alles wat er gaat gebeuren.
Wanneer je beurt komt, legt de Engel der Vergetelheid
'n vinger op je mond.
't Laat 'n spoor na op je lip.
Het wil zeggen dat je alles vergeten bent.
Maar de engelen zijn mij vergeten.
Dan moet je 'n papa en mama zoeken. Dat is 'n moeilijke keuze.
Blond met blauwe ogen. Dat is alles wat ik vraag.
Andrew! Op die manier zou hij niet alleen zijn.
Blijf hier!
Op 'n bepaalde leeftijd denk je eraan.
Zeker een vrouw. - 't Is de zin...
Van 't leven. Ik was niet klaar, schat. 't Is de zin van 't leven.
't Is niet dat we 'n kind willen. Maar we gingen samen naar bed.
't Is een belangrijke ervaring. - Ja.
Een kind hebben, zou m'n man helpen. We zouden hem George noemen. Niet, George?
We hadden 'n hond, maar hij stierf.
Uiteindelijk koos ik hen. Omdat de vrouw lekker rook
en de man zei... Ik kan u vertellen hoe we elkaar ontmoetten.
't Was het lot.
Kent u 't vlindereffect?
Er was eens
'n papa en 'n mama die
'de papa en de mama' werden genoemd.
Ze vonden 'n schattige kleine baby en ze noemden hem 'de schattige kleine baby'.
De kleine baby werd daar geboren. Hij werd die dag geboren, en geen andere.
Z'n papa en z'n mama wonen in nummer 7.
Alles wat we zien bestaat.
We kunnen 't zien.
Ik zie de ogen van mama. Maar ik kan die van mij niet zien.
De kleine baby kan z'n handen zien, maar hij kan zichzelf niet zien.
Bestaat hij dan wel echt? Besta ik dan wel echt?
Dikkie duim, waar ben je toch gebleven? Dikkie duim, zeg eens waar je zit.
Ik zit als 'n molletje, in mijn holletje. Ik zit als 'n muis, in mijn kleine huis.
M'n moeder zei me de beste te kiezen,
en dat ben jij.
De mama heeft 'n borstel voor haar haar
en 'n lippenstift voor haar lippen. Ze ruikt heerlijk.
De papa heeft 'n horloge en haar op z'n arm. Het horloge doet tiktak.
Als de baby valt, applaudisseert de mama.
Ze zegt 'bravo'.
Waarom ben ik wie ik ben en niet iemand anders?
Een hogedrukgebied schuift morgen van de Azoren dichterbij
en brengt 'n zonnig weekend.
Zet de barbecues buiten.
Waarom herinneren we ons het verleden en niet de toekomst?
Wanneer je 't mama vraagt, zegt ze: 'Stop met vragen waarom.
't Is ingewikkeld.'
Meneer...
't Is in orde, ik ben een journalist.
't Ziekenhuis verbiedt interviews. Ik wil gewoon 'n paar vragen stellen.
'n Vriendin werkt hier als verpleegster. Zij liet me binnen.
Hoe laat is 't?
14.12 u.
Waar haalde u dat?
Ik leen het van 't universitair museum.
Maar het werkt nog.
Ik heb niets te zeggen.
Ik ben M. Nobody. 'n Man die niet bestaat.
Herinnert u zich de wereld voor de Quasi-Onsterfelijkheid?
Wat?
Telomerisatie.
De oneindige vernieuwing van de cellen.
Hoe was 't bij de sterfelijke mensen?
Er waren verontreinigende auto's.
We rookten sigaretten.
We aten vlees.
We deden alles wat nu verboden is
en 't was heerlijk.
Meestal gebeurde er niets.
Zoals in 'n Franse film.
En... op seksueel vlak?
Voor seks niet meer nodig was?
We neukten.
Iedereen neukte de hele tijd.
Je werd verliefd.
Hoe laat is 't?
Wat was er voor de Big Bang? Er was niets,
want voor de Big Bang...
bestond de tijd niet. De tijd is 'n gevolg
van de expansie van 't universum. Wat gebeurt er op 't einde van de expansie,
wanneer de beweging omkeert?
Hoe zal de tijd zijn?
Als de snaartheorie juist is, heeft 't universum 9 ruimtelijke dimensies
en één tijdelijke dimensie. We kunnen ons inbeelden dat in 't begin
alle dimensies aan mekaar vastzaten.
En dat zich tijdens de Big Bang 3 ruimtelijke
- hoogte, breedte en diepte -
en één tijdelijke - die we kennen als de tijd
- hebben ontwikkeld.
De 6 overige zijn minuscuul gebleven en klitten vast aan mekaar.
Als we in 'n universum leven met dergelijke dimensies,
hoe kan je dan 'n onderscheid maken
tussen illusie en realiteit?
De tijd, zoals we die kennen, is 'n dimensie die we slechts
in één richting afleggen.
Maar wat als een van de andere dimensies niet ruimtelijk was, maar tijdelijk?
Als je puree en saus mengt, kan je ze achteraf niet meer scheiden.
't Is voor eeuwig.
De rook komt uit de sigaret van papa, maar gaat nooit meer terug.
We kunnen niet terug in de tijd.
Daarom is het moeilijk om te kiezen.
Je moet de goede keuze maken.
Zolang je niet kiest,
is alles mogelijk.
Dag, Nemo. - Dag, Anna.
Dag, Nemo. - Dag, Elise.
Dag, Nemo. - Dag, Jeanne.
Anna en Nemo stemden toe in het huwelijk,
voor God en deze gemeenschap... Elise en Nemo stemden toe
in het huwelijk... Jeanne en Nemo
hebben beslist zich in de echt te verbinden.
Ik verklaar hen man en vrouw.
Papa zegt dat je precies kan voorspellen waar Mars zal staan aan de hemel,
zelfs binnen 100 jaar.
Wat grappig is, is dat hij niet weet wat hem binnen 2 minuten
gaat overkomen.
Papa!
Het is onmogelijk, niemand kent de toekomst.
Ik herinner het me.
We kennen 't verleden, niet de toekomst. Ik wel.
Soms gebeurt er iets en ik voel
dat het al is gebeurd.
Dat is een déjà vu.
Dat heeft iedereen af en toe. Nee, 't zijn de Engelen der Vergetelheid!
Ze hebben me niet aangeraakt met hun vinger.
Kom op!
Pak vast!
Kom op!
Moeten we M. Nobody een natuurlijke dood laten sterven?
Moet zijn leven kunstmatig verlengd worden? Stem vanaf nu!
Druk 'X' voor de kunstmatige verlenging, druk '0' om de natuur te laten begaan.
We zien mekaar na dit!
Ga ook op vakantie naar Mars! Reserveer voor het feest van het Verbond
en bespaar 16.000 eenheden!
Oké, Anna. Vooruit.
Dan kusten de papa en de mama elkaar
de hele dag.
Nemo, heb je beslist?
Ga je mee met mij
of blijf je bij je vader?
Nemo!
Het spijt me. Ik begrijp 't niet.
Koos u voor uw vader of voor uw moeder?
Papa,
is 't mijn schuld? - Natuurlijk niet.
't Is mijn schuld.
Ik kan u 'n goede prijs geven voor dit soort veter.
'n Heel goede prijs.
Herinner het u.
Nemo? Nemo?
Tijd om op te staan, schat.
Ik ga werken. Kom niet te laat op school.
Nemo, ik ben 't.
Je hebt vast je huiswerk nog niet gemaakt. Maak 't snel af.
Ik nodigde iemand uit voor 't avondeten. Ik reken erop dat je je mond houdt.
Hoe was de reis? - Goed.
Zag je leuke appartementen? Ik zag 'n paar leuke.
Nemo, staar niet zo naar de mensen. 't Geeft niet. 't Is geen probleem.
Hij zorgt altijd voor pijnlijke situaties. 't Geeft niet.
't Zal op 'n zaterdag gebeuren.
U zal achter 't stuur van uw wagen zitten.
U fluit.
U ziet de spoorwegoverweg niet.
Plots... komt er een trein van links
en wordt u verpletterd.
Je bent niet grappig.
Nemo denkt dat hij kan voorspellen.
Ik kan het.
Ik had het ongeval van papa voorspeld.
Misschien heb je wel geknoeid met de rem! Niemand kan de toekomst voorspellen.
Niemand weet wat er zal gebeuren.
Ik wel.
Dan had je deze zien aankomen.
Ik wist dat je dat zou zeggen.
't Is niks. Ik bel je nog.
Ben je fier?
Waarom maak je alles kapot wat ik...
Heb ik geen recht op 'n leven?
Je had ook bij je vader kunnen blijven.
Opgelet, ik wil jullie voorstellen
aan 'n nieuwe leerlinge. Haar naam is Anna.
Anna, ga zitten.
Oké, we gaan naar pagina 215. De les van gisteren.
We praten over 't klimaat, de plantengroei en de meteorologische elementen
die hen beïnvloeden.
Er zijn vijf elementen die 't weer maken zoals wij het kennen.
Ga je zwemmen?
Het water is goed. - Nee, ik...
Het zijn mijn vrienden. Vooruit.
't Zijn idioten.
Ik zwem niet met idioten.
Lul.
Waarom heb ik gezegd: 'Ik zwem niet met idioten'?
Hoe gaat 't?
Goed. En met jou?
Ja, goed.
Zijn dit jouw kinderen?
Tot later.
Ja, tot later.
Waarom heb ik gezegd: 'Ik zwem niet met idioten'?
Ga je zwemmen?
Het water is goed. - Nee, ik...
Ik kan niet zwemmen. - Wat zei je?
Ik kan niet zwemmen.
Zo is het.
Alsjeblieft, zeg 't tegen niemand.
Ga je zwemmen?
Nee, ik heb m'n regels. Ik blijf hier. Nemo houdt me gezelschap.
Schatje, ik wil je aan iemand voorstellen.
Harry ken je al,
en dit is z'n dochter Anna. Anna, dit is Nemo.
Geef elkaar 'n hand.
Hoe was 't op 't werk?
Ik begrijp hen niet.
Hoe oud zijn ze?
Zijn ze al samen naar bed geweest?
Dat weet ik niet.
Ik hoop dat ze condooms gebruiken. Ik wil geen kleine broer meer.
Ik sterf nog liever.
Gebruikt je moeder de pil?
Geen idee.
Doe ze 's morgens in haar koffie.
Haar hormonen zijn gek geworden.
Soms kan ik de toekomst zien.
't Is vast niet leuk te weten wat er gaat gebeuren.
Bent u er nog steeds?
Ben ik in slaap gevallen?
Soms slaap ik niet.
Dan denk ik.
Ik denk aan hoe 't vroeger was.
Dat is alles wat ik nog heb.
Wat ziet u als u naar me kijkt?
'n Oude knorpot die geen vragen beantwoordt?
Die alles door elkaar haalt?
Die men bezighoudt met maaltijden te geven?
Dat ben ik niet.
Ik...
Ik draag korte broeken.
Ik ben 9 jaar.
Ik loop sneller dan de trein.
Ik heb zelfs geen rugpijn meer.
Ik ben 15.
En ik ben verliefd.
Ik ben verliefd.
Slaapt hij niet in de studeerkamer?
Ik heb gekeken en hij was er niet.
Zag je je broer? - Hij is m'n broer niet.
Daar ben je. Goed geslapen?
Wie is daar? - Ik ben 't.
Ik ben 't, papa. Nemo.
Je zoon.
Natuurlijk, zoon. Waar was je?
In de winkel, papa.
Ik werk altijd in de winkel na schooltijd. 'n Jongen van jouw leeftijd
moet vaker uitgaan.
Je mag me alleen laten. Ik trek m'n plan.
Geen probleem, papa.
Ik ben graag thuis.
Er zat 'n kaartje van je moeder in de post.
Je keek er niet naar. - Ik weet 't.
Ik lees 't later.
Zou je haar niet eens opzoeken?
Ik heb haar al 7 jaar niet meer gezien. Als zij 't wou, wist ze waar me te vinden.
Ik heb alles wat ik wil, papa.
Alles is in orde.
Na 3 maanden en 6 dagen gereisd te hebben,
stevende 't ruimteveer af
op de Kribnevel,
in lijn met Uranus
en haar vijf manen.
Het naderde Mars en haar kolonies.
Aan boord
hield de computer toezicht op de hibernatie van de passagiers.
Elise.
Ik ben niet gek!
Ik zei niets gemeens.
Zijn we weg, Nemo? - Wat?
Zijn we weg? Ik verveel me hier.
Je gaat verdrinken.
Hoe ken je mijn naam?
We zitten op dezelfde school.
Je ziet me niet staan. Je ziet nooit iemand staan.
Heb je 'n liefje?
Ben je homo? Waarom heb je geen lief?
Ik weet 't niet.
Ik wil er geen.
Vertel iets over jezelf.
Je deed in je broek, iedereen vindt je vreemd...
Je bent altijd alleen...
Vertel.
Zeg iets... vooruit.
Op Mars is de zwaartekracht 0,38.
Driemaal minder dan op de aarde.
De grond is er bedekt met ijzeroxidestof.
Je bent ongelofelijk.
Hef je hand op en zeg: 'Ik zweer 't.'
Waarom?
Beloof dat als ik sterf, je mijn as op Mars zal verstrooien.
Een reis naar Mars zou 6 tot 8 maanden duren.
Zeg: 'Ik zweer 't.'
Ik zweer 't.
Toen we klein waren, waren we buren.
Elise...
weet je 't niet meer?
Ik dacht je al gezien te hebben. Dat is een déjà vu.
Dat zou het signaal zijn dat de ogen
doorsturen naar de hersenen... Dat is het niet.
In een ander leven dan?
Hoe dan ook,
ik herinnerde me jou.
Nemo, doe dat niet.
Ik ben geen goed mens.
Waarom zeg je dat?
Elise, wacht! - Ik bel je nog.
Je hebt m'n nummer niet.
Wat gebeurt er wanneer je verliefd wordt?
Als reactie op bepaalde stimuli laat de hypothalamus
'n grote hoeveelheid endorfines vrij. Maar waarom juist die vrouw
of die man?
Worden er reukloze feromonen vrijgegeven die 'n bijkomend genetisch signaal inhouden?
Of zijn 't fysieke trekken die we herkennen?
De ogen van een moeder?
'n Geur die 'n leuke herinnering oproept?
Maakt de liefde deel uit van 'n plan?
'n Groots oorlogsplan
tussen twee reproductiemethodes? Bacteriën en virussen
zijn aseksuele organismen.
Bij elke celdeling en vermenigvuldiging veranderen en perfectioneren ze zich
sneller dan wij.
Wij reageren hierop met 'n gevreesd wapen.
Seks.
Twee mensen, door hun genen te vermengen, schudden de kaarten en creëren 'n mens
die beter bestand is tegen virussen, hoe verschillend hij of zij ook is.
Nemen we onwetend deel aan 'n oorlog
tussen twee reproductiemethodes?
Oké, dat is 't voor vandaag.
Hoe was het?
Wil je de waarheid?
Ik maak 'n grapje. Het was goed, echt goed.
Dag, schat.
Ik zal wat later zijn. - Geen probleem.
Ik hou van jou. - Ik hou meer van jou.
Ik veel meer. - Ik nog meer.
Valsspeler.
Oké, tot later.
Ik hield altijd al van vis.
Ik had nooit gedacht dat zij ooit van mij zouden houden.
U bent erg ontspannen.
Uw oogleden worden zwaar.
Herinner het u.
We gaan 'n uurtje boodschappen doen.
Bescherm je tegen de zon.
Ik wil je.
Ik wil jou ook.
Voor altijd.
Wat er ook gebeurt,
er is geen leven zonder jou.
Geen leven zonder jou.
U lijkt op mijn zoon.
Ik ben je zoon, papa.
Mijn zoon is groter dan u.
Er kwam net iemand binnen.
Als ik m'n vingers maar kon bewegen...
Of m'n ogen.
Denk je dat hij ons hoort? Al reacties gezien?
Ik weet 't niet. Maar ik denk 't wel.
Wie is er daar? Wat doe ik hier?
Als u mij hoort, beweeg uw vingers. Ik moet hier weg.
Terugkeren... naar voor 't ongeluk.
Ik geloof één ding...
Dat je altijd 'ik hou van jou' moet zeggen tegen diegenen die je graag ziet.
Ik hou van jou.
Liever... Liever niet.
Ik hou van Stefano.
Wat?
Je zag 'm die avond op het feest.
Hij houdt niet van mij.
En dus?
Ik hou toch van hem.
't Is sterker dan mezelf.
Ik ben verliefd op hem.
't Spijt me.
Papa, ik ga trouwen.
En wie is de uitverkorene? Dat is 't niet.
Ik trouw met de eerste die met me danst.
Bedankt, Nemo.
Die dag...
zal ik 'n aantal dwaze beslissingen nemen.
Eén: ik laat niets meer aan 't toeval over.
Twee: ik trouw met 't meisje op m'n motor.
Drie: ik word rijk. Vier: we zullen 'n huis hebben.
'n Groot huis. Geschilderd in 't geel. Met 'n tuin.
En 2 kinderen: Paul en Michael.
Vijf: ik zal 'n cabriolet hebben. 'n Rode cabriolet en 'n zwembad.
Ik zal leren zwemmen. Zes:
ik zal pas stoppen als 't me gelukt is.
Papa?
Paul, maak je vader niet wakker.
Ik ben 't, Jeanne...
Wie is Elise?
Ik ken geen Elise.
Ga terug spelen, Paul.
Nemo, beteken ik iets voor jou?
Ik wil je één vraag stellen.
Deed je 't met opzet?
Ik vond dit op 't nachttafeltje.
'Op 'n bepaald ogenblik in 't leven lijkt alles eng.
De keuzes werden gemaakt. Ik kan alleen maar doorgaan.
Ik ken mezelf door en door.
Ik kan al mijn reacties voorspellen. Alles is te voorspellen.
M'n leven werd in beton gegoten, met airbags en veiligheidsgordels.
Ik hield alles onder controle. Ik deed alles om zo ver te komen
en nu ik er ben, verveel ik me te pletter.
't Moeilijkste om te weten is of ik nog leef.'
't Is mijn handschrift.
Ik herinner 't mij niet.
Wat zei je?
Ik had 'n rare droom.
Jullie moeten begrijpen dat in 't leven
alles niet altijd verloopt zoals het werd gepland.
Harry en ik...
Het leven is niet altijd zoals in je dromen.
Waarover heb je 't?
Ik begrijp 't niet.
Anna weet 't al.
Harry en ik gaan uit elkaar.
Wat?
Waarom?
Jullie hebben 't recht niet! Jullie hebben er ook iets mee te maken.
Ik weet niet wat er tussen jullie gaande is en ik wil 't ook niet weten. 't Is ongezond.
Jullie zijn broer en zus!
We zijn geen broer en zus!
Je wist 't.
En je hebt me niets gezegd.
Waar gaan jullie naartoe?
Naar New York.
Binnen 10 dagen.
M'n vader heeft er werk gevonden.
Wacht op mij bij de vuurtoren, elke zondag, oké?
Tot we elkaar weerzien. Voor 't leven.
't Is niet afgelopen.
Jij bent m'n eerste en laatste liefde.
Tien dagen...
dat is...
14.400 minuten.
Ik zou willen dat alles nu stopt
en voor altijd zo blijft.
Men zegt dat door trager te ademen
we de tijd vertragen.
De Hindoes zeggen dat.
Ik moet de geur opslaan van elk deel van je lichaam.
We zien elkaar weer bij de vuurtoren.
Anna, 't is tijd om te gaan.
Ik hou van je.
Anna, hoor je mij?
We moeten naar de toekomst kijken. Verhuizen zou ons goed doen.
Een nieuw leven hebben.
Zullen we 'n zwembad hebben?
Je haat water. Je kan zelfs niet zwemmen. Je weet nooit wat je wil.
Ik weet wat ik niet wil.
Zeg op. Wat wil je niet?
Ik wil niet worden zoals jij.
Je weet niets over mij.
Ik heb altijd al van zwembaden gehouden.
Later zal ik er een hebben.
Anna...
Ik heb de indruk dat ik je overal ga tegenkomen.
Soms denk ik dat je misschien in dezelfde stad woont als ik
zonder dat ik 't weet. Misschien ben je hier vlakbij.
Nemo, hoor je mijn stem?
Anna...
Na 90 dagen houdt de boordcomputer het metabolisme van de passagiers
op 't niveau van 'n kikker in een winterslaap
Hij was altijd al geboeid door kikkers die de winter
volledig bevroren doorbrengen,
en eens de lente gekomen - komma -
ontdooien en terug beginnen te leven
- punt.
Op de boordcomputer verscheen:
einde van de hibernatie.
Welkom op Mars. Wij hopen dat uw slaap
en uw ontwaken aangenaam waren. Gelieve uw slaapkledij uit te trekken,
uw cel te verlaten...
en u naar de aankomsthal te begeven.
U zal de nodige info krijgen
om u voor te bereiden op uw eerste uitstap
op de rode planeet.
Het ergste op Mars is waarschijnlijk
dat er niets gebeurt.
De tijd lijkt er stil te staan, en leeg.
Er lijkt niet veel te doen te zijn.
Ik hoop dat ik voldoende puzzels bij heb.
Het is dag.
De zon schijnt.
Rechts is het warmer dan links.
't Is niet dezelfde... als die van vanmorgen.
Niet hetzelfde parfum.
Haar handen zijn zacht.
Elise?
Is 't Elise?
Liever niet.
Ik hou van Stefano...
Zeg niets.
Ik hou van jou.
Je kan op mij rekenen wat Mars betreft. Ik beloof 't je.
Wil je gaan wandelen?
Ik wil niets.
Niets.
Ik ben echt vreselijk.
Nee, dat ben je niet.
Ik verdraag dit leven niet meer.
Denk na. Je hebt fantastische kinderen. Probeer m'n moreel niet op te krikken,
want ik zal me nog schuldiger voelen.
Wat scheelt er met mij?
En mama?
Ze is 'n beetje moe. Ze slaapt. Ze is altijd moe.
Ja, ze is altijd moe.
Is ze depressief? - Ze heeft ups en downs.
Ik weet niet hoe 't met jou is,
maar bij haar volgende depressie ga ik ergens anders wonen.
Wie kent er 'n mop?
Niemand?
lk. Wat is groen, klein
en gaat op en neer?
'n Erwt in een lift. Niet grappig. Da's humor voor oudjes.
Alles goed?
Ik voel me goed, ook al is mama ziek.
Ik verdraag 't niet meer.
Dat lawaai.
Ik vraag hen stiller te zijn.
Maar 't is de verjaardag van Joyce.
Wat voor 'n moeder ben ik?
Ik moet opstaan.
Amuseer je je? - Ja.
Onthou dit: je moet je altijd amuseren! Anders lukt het niet. En nog iets.
Je bent prachtig. Prachtig. Prachtig. Maar je vrienden dansen niet genoeg.
En je moeder gaat de situatie redden.
Allemaal... dansen.
Dansen.
Jullie daar, sneller!
En de rest, trager!
Raad eens wat ik voel? Ik ben 'n hond.
Iedereen gaat schreeuwen, oké? Eén, twee, drie...
't Was een leuke dag.
De mooiste in 'n lange tijd.
Klaar? - Tot straks, papa.
Tot straks. Tot straks. Veel plezier.
Ik ga weg! Ik verlaat je!
Het komt in orde.
Het komt goed.
Hou je van me?
Ik zou niet zonder jou kunnen leven.
Er is geen leven zonder jou.
Rustig aan.
Ik moet eraan wennen.
Ik sprak zo vaak met je toen je er niet was. 't Is zo vreemd
om echt met jou te praten.
Ik heb tijd nodig, Nemo.
Toen we gescheiden werden, toen we 15 waren, zei ik dat ik nooit van iemand zou houden,
nooit.
Dat ik me nooit zou binden. Dat ik me nergens zou vestigen.
Dat ik niets voor mezelf zou hebben.
Ik had beslist dat ik zou doen alsof ik leefde.
En dit is waarop ik al die tijd heb gewacht.
Verzaken aan alle mogelijke levens, voor één enkel...
met jou.
Maar ik ben er niet meer aan gewend, weet je.
De liefde... ik bedoel...
Ik ben bang je weer te verliezen, weer te moeten leven zonder jou.
Ik ben er doodsbang voor.
We hebben tijd nodig.
Maar ik wil je terugzien.
Bel me op dit nummer.
Binnen twee dagen.
Ik zie je bij de vuurtoren.
Wilt u weten waarom ik Anna verloor?
Omdat twee maanden eerder
'n Braziliaanse werkloze 'n ei kookte.
De warmte creëerde 'n microklimaat
in de kamer. Een licht temperatuurverschil...
en hevige regens 2 maanden later aan de andere kant van de wereld.
Die Braziliaan kookte 'n ei in plaats van te gaan werken.
Hij werd ontslagen in een textielfabriek omdat 6 maanden voordien
ik de prijs van jeans heb vergeleken en de goedkoopste kocht.
Zoals 'n Chinees spreekwoord zegt: 'Eén enkel sneeuwvlokje
kan de bamboe doen buigen.'
De productie van jeans is verhuisd naar andere landen.
Ik verloor elk spoor van Anna.
Ik heb op haar gewacht.
Iedere dag.
Het is terug. De angst is terug.
Ik ben de pillen beu.
Echt beu. Het heeft geen zin.
Doe iets. Ik kan het niet meer aan. Ik heb schrik!
Ik weet niet wat gedaan.
Ik heb die droom vaak.
Ergens in de prehistorie...
Ik hoor je schreeuwen.
Ik jaag de beer weg. En je bent niet bang meer.
Maar wanneer ik wakker word...
Wanneer ik wakker word, is er geen beer,
maar jij bent nog steeds bang.
Ik jaag niet op beren.
Ik ben kaderlid in 'n bedrijf van fotokopieerapparaten,
en ik nam net ontslag.
Ik durf me niet te bewegen.
Ik leef niet meer.
Wat ik ook doe, 't is een ramp.
Ik zou de beer zo graag wegjagen
zodat je niet bang meer bent.
In welke mate
zijn onze angsten aangeboren?
Als ganzeneieren worden uitgebroed en boven de jongen vliegt er
'n silhouet in de vorm van 'n gans... steken de kleintjes hun nek uit en roepen ze.
Maar als we het silhouet omdraaien, lijkt 't op 'n valk.
De kleintjes reageren direct. Ze duiken ineen,
alhoewel ze nog nooit 'n valk zagen. Zonder iets geleerd te hebben,
hielp 'n aangeboren angst hen te overleven.
Maar welke oude gevaren stemmen bij de mensen overeen
met onze aangeboren angsten?
NEMO, DRAAI JE OM
Excuseer!
Herinner het u.
Schat, ik ben 't.
Maar is Elise gestorven of niet?
Ik begrijp 't niet. Kinderen hebben en dan weer niet, kan niet.
Dag, papa.
Dag.
Ik kom zo.
Heb je geen honger? Ik heb nergens zin in. Nergens.
Wat doe jij vandaag? Ik was van plan
de auto te wassen.
Wat heeft die auto?
Hoezo?
Waarom zorg je er zo goed voor terwijl je mij hier alleen laat?
Wat is het probleem met die auto?
Er is geen probleem meer met de auto.
Wat scheelt er? Waarom kijk je mij zo aan?
Doe ik suiker in mijn koffie?
Wil je antwoorden, alsjeblieft?
Je kent mij niet, Nemo.
Je hebt me nooit echt bekeken.
Je was altijd elders.
Besef je hoezeer je me hebt gekwetst?
De notaris heeft gebeld. Hij zegt dat je alles wat je bezit
op mijn naam hebt gezet.
Waarom, Nemo?
Wat doe je?
KOOP DE HENGEL 'BUTTERFLY'
Jeanne!
Ik ga een hengel kopen.
M. Jones?
Wij hebben uw bagage. Volg mij, alstublieft.
Ik breng u naar 't hotel om uit te rusten. De afspraak is om 15 uur.
Daniel...
Daniel Jones.
Is uw naam... Daniel Jones?
Natuurlijk niet.
Daniel? - Ja.
Ben je gek? Ik zei je niet te gaan I
Ze zijn woedend. Ze weten dat jij het bent. Blijf daar niet I
Vreemd.
Hij heeft niet dezelfde schoenmaat.
Misschien is hij gekrompen. Dat gebeurt als je ouder wordt.
Niemand krimpt. Dat is onzin. Je hebt de verkeerde, meer niet.
Astronauten krimpen 5 cm bij hun terugkeer. Door de zwaartekracht.
Denk je dat hij 'n astronaut is?
De grond trilt niet op dezelfde manier.
't Is een ander parfum.
Hoe oud zou ze zijn?
25 jaar?
Er zijn ook andere mensen.
We beginnen opnieuw.
De vingers op 't klavier.
Linkerhand: A-S-D-F.
Rechterhand: H-J-K-L.
De twee manen Phobos
en Deimos zijn goed zichtbaar. Links van u, de Valles Marineris
en de top van de Tharsisbult.
Wat scheelt er? - Ik droomde over Stefano.
Hij geeft niet om mij.
Ik hou van hem.
Ik zie geen andere verklaring voor mijn toestand.
't Kan alleen maar dat zijn.
Ik hou van hem.
Ik weet dat ik gek ben.
Iedere ochtend doe ik m'n ogen open en zie ik je gezicht, en dan moet ik wenen.
Ik besef dat ik bij jou ben en dat 't leven mij ontglipt.
Hoe kan je zo kalm blijven? Hoe kan je 't verdragen?
Je bent niet menselijk!
Ik weet niet wat gedaan.
't Is mijn schuld niet, hè? Je gaat me niet verlaten, hè?
Nee, ik kan niet zonder jou.
Ik doe iedereen pijn. Jou.
De kinderen.
Zo kan 't niet meer. - Samen lukt 't ons.
Als ik hier blijf, verdrinken we samen.
We zullen leren zwemmen.
Ik hou van jou.
Ze verliet me.
En u weet wat ze zeggen:
'Alles komt in orde.
Ook al loopt het slecht af.'
Niet te kort vanboven.
Hoeveel is 't? - 20 dollar, alstublieft.
Alstublieft. - Dank u.
20 dollar, alstublieft.
Alstublieft. - Dank u. Tot ziens, meneer.
Tot ziens. Prettige namiddag.
Waarom gaat de rook nooit terug in de sigaret?
Waarom gaan moleculen uit elkaar?
Waarom wordt een inktvlek steeds groter?
Omdat 't universum evolueert naar 'n toestand van ontaarding.
Dat is 't principe van de entropie.
De neiging van 't universum om te evolueren naar 'n toestand
van groeiende wanorde. Het principe van de entropie hangt samen
met de 'pijl van de tijd', een resultaat van die expansie.
Maar wat gaat er gebeuren als de zwaartekracht de expansie compenseert?
Of als de energie van de leegheid te zwak is? Op dat moment kan 't universum beginnen
aan zijn inkrimpingsfase: de 'Big Crunch'.
Wat zal er met de tijd gebeuren?
Zal hij teruglopen?
Niemand kent 't antwoord.
Waar is Peter?
Hij is al een uur weg. Ik vervang hem. Ik koos voor nummer 3 en 4.
Ik heb liever dat Peter kiest. Niet dat je onbekwaam zou zijn...
In het leven krijg je één kans. Je moet ermee leven, ook al is ze slecht.
Kent u hem?
We werken samen.
Als ik moet sterven en als jij moet leven
En als de tijd blijft voorttikken
En de ochtend schittert en de middag brandt Zoals het moet zijn...
Innige deelneming.
Peter was een collega.
Uiteraard. Ik zag uw programma. Bedankt voor het komen.
Grijp de kans
om 'n laatste blik te werpen op de planeet
vanuit onze observatiekoepel. Uw lift bereikt weldra
het transitstation van Mars.
Wat doen ze met al die fietsen?
Ze worden geëxporteerd. De handenarbeid hier
is goedkoper dan in China.
Ga naar de voorbereidingszone
waar u uw slaapkledij terugkrijgt.
U krijgt er ook uw inspuitingen.
Dag.
Ik ben Nemo. Anna. Aangenaam.
Wat brengt u naar Mars?
Ik meet de afstand tussen Mars en de aarde, op z'n grootst.
Ik bestudeer de tijd. U weet wel, datgene wat ervoor zorgt
dat alles niet tegelijkertijd gebeurt.
En? - De 'Big Crunch' gebeurt in 2092.
Zij die het tot dan uithouden, krijgen 'n gratis ritje.
En u?
Ik kwam 'n oude belofte na.
Dag.
We ontmoetten mekaar op de begrafenis van uw man.
Ik had de indruk dat ik u kende.
Dat is een déjà vu.
Nee, dat is het niet.
Het is alsof het allemaal niet echt was.
Sorry, u denkt vast dat ik gek ben.
Ik probeer u niet te verleiden. Ik ben zelf ook weduwnaar.
Excuseer, ik moet weg. Misschien een andere keer.
Ik had gehoord dat je dood was.
Dat je verdronken was. - Verdronken?
Alarm. Naderende meteorieten.
Panikeer niet.
Ik wil wakker worden.
Gaat 't?
Op 3 wordt u wakker.
Eén.
Twee.
Drie.
WORD WAKKER
Mama. - Ken ik u?
Ik ben 't. - Wat wilt u?
Henry! - Ik ben 't, je zoon Nemo.
Mijn zoon is daar.
Ik ken u niet. U bent gek. Ga weg of ik bel de politie.
Mama. Mama.
Wat ziet u? Hij vraagt me wat ik zie.
Ik zeg: 'Een inktvlek.'
Hij zegt... U moet meer zeggen.
Ik zeg: 'Een inktvlek op een stuk papier.'
U moet zeggen wat er in u opkomt.
Het doet me denken aan een inktpot.
Dan zegt hij: 'Goed.'
U hebt tot morgenmiddag om te stemmen.
Stem en win een vakantie met uw familie op de Maan!
Win een reis naar de Maan
en verbeter uw spel op de prachtige golfterreinen I
Het resultaat van de stemming is bekend.
Sorry.
Op mijn leeftijd
kosten kaarsen meer dan een taart.
Ik heb geen schrik om te sterven.
Wel van niet genoeg geleefd te hebben!
Op de borden van alle scholen moet worden geschreven:
'Het leven is een speelplaats...
of niets.'
NEMO, GA NU WEG
NEMO, LEES THE NEWPORTNEWS
TRAGISCH VERKEERSONGEVAL
NEMO, GA NAAR BLADZIJDE 5
KIJK NAAR HET EINDE VAN DE STRAAT
NEMO, BEL 1235811321
Hallo? Met wie spreek ik?
Met wie spreek ik?
Ik moest dit nummer bellen.
Mijn naam is Nemo Nobody.
Is dit 'n grap? Nee. Nee... Ik...
Inlichtingen? Ik wil 't adres van 123-581-1321.
Momentje, alstublieft.
Alois Street, nummer 12358.
Dag, Nemo.
Ik ben blij dat je me gevonden hebt. Dit alles lijkt je vast ingewikkeld,
maar 't is eenvoudiger dan je denkt.
Opgelet, die stoel is kapot.
Gaat 't?
Alles oké.
Wat?
Ik had je eerder moeten waarschuwen, maar 't kon niet door 't script.
Het script?
De tekst van ons gesprek.
Hoort u mij?
Wat je momenteel ervaart,
is 't verleden...
althans voor mij.
Ik ben jou... maar zeventig jaar ouder.
Alles wat je zegt, heb ik gezegd toen ik jong was.
Ik moest ons gesprek alleen uitschrijven.
Alles staat hier.
Ik kan 't niet... - ...geloven.
Voor mij
loopt de tijd omgekeerd.
Ik begin bij het einde van het verhaal
en ga naar het begin.
Ik begrijp het niet.
In dit leven hier, besta je niet.
Ik weet niet waarom. Alleen de architect weet 't.
De architect?
Het kind.
Het kind dat achter de trein loopt.
Misschien zagen je ouders elkaar nooit?
Misschien kwam je vader om bij 'n ongeval met 'n slee toen hij 5 was.
Misschien ben jij een van de velen van wie de genetische code
niet op z'n bestemming geraakte.
Misschien heeft een prehistorische vrouw, door te sterven,
jouw afstamming stopgezet.
Om die reden besta je niet...
in deze wereld.
Als de berekeningen van Anna correct zijn,
moet je blijven leven tot 2092,
meer bepaald tot 12 februari, 5.50 u.
05.41 u - Februari/12/2092
Ik weet niet hoelang we niet meer opnemen. Ik moet m'n verhaal morgenvroeg binnengeven.
Alles wat u zegt, is inconsistent.
U kon op hetzelfde moment niet op twee plaatsen zijn.
U bedoelt dat we keuzes moeten maken.
Van al die levens...
welk is het juiste?
Elk leven is 't juiste.
Elk pad is 't juiste pad.
'Alles had iets anders kunnen zijn
en het zou even betekenisvol geweest zijn.'
Tennessee Williams.
Daarvoor bent u nog te jong.
U kan niet dood zijn en toch nog hier.
U kan niet 'niet bestaan'.
Is er leven na de dood?
Na de dood?
Hoe kan u er zo zeker van zijn
dat u bestaat?
U bestaat niet.
En ik ook niet.
We leven alleen in de verbeelding van een 9-jarig kind.
We zijn hersenspinsels van een 9-jarig kind
dat voor 'n onmogelijke keuze staat.
Loop!
Ik hou van jou.
Bij schaken...
noemt zoiets 'Zugzwang',
wanneer het enige uitvoerbare...
Niet bewegen is.
Kom kijken.
't Is de zee. Het kind haalt haar uit elkaar.
Het heeft haar niet meer nodig.
Vroeger kon het geen keuze maken
omdat het niet wist wat er zou gebeuren.
Nu het weet wat er gaat gebeuren,
kan het geen keuze maken.
Bedankt. Bedankt. Bedankt.
LAATSTE WOORDEN
Dit is de mooiste dag van m'n leven.
Anna.
Bedankt voor het kijken! Blijf seeden! :)