Byłem konsultantem w wielu sprawach.
W Bośni, Kosowie, World Trade Center.
Ta sprawa...
Może i dobrze, że ten chłopiec jest teraz w lepszym świecie.
Wierzysz, że jest jakiś lepszy świat?
Tak.
Kiedy przekopywałeś się przez kości i spalone ciała w WTC,
też w to wierzyłeś?
Owszem, wierzyłem.
Bardziej niż kiedykolwiek.
Dzięki temu mogłem to znieść.
Gdzieś musi być lepszy świat.
Inaczej męka tego dziecka byłaby bezsensowna.
Jestem weteranem, doktorze.
Zaciągnąłem się jeszcze raz po 11 września.
Jak wielu innych policjantów.
Byłem w siłach specjalnych, w Afganistanie.
Schodziliśmy do tuneli i jaskiń.
Ciemno jak w grobie.
Wyłączaliśmy czołówki
i widzieliśmy światło.
Nazywaliśmy je "zagubionym światłem".
Jakby utknęło tam z nami.
Nie wierzę, że jest jakiś lepszy świat.
Mamy tylko ten.
Pełen zagubionych świateł.
Niełatwo jest być tobą i robić to, co robisz,
nie wierząc w nic.
Ktoś połamał temu chłopcu niemal wszystkie kości,
a potem go zabił.
Nie mogę tego odpuścić.
Podwieźć cię?
Nie.
Nie sądzę.
Dzięki.
Twoja strata.
TACOS ARIZAS OTWARTE
Hej.
Dziękuję.
SUNSET - MYCIE OKIEN 323-555-0145
-Patrz na tego gościa. -Co on kombinuje?
Nic.
Mam jakieś przeczucie.
Daj spokój.
Dalej, stary. Zobaczmy, co znajdziemy.
No, dawaj.
Auto jest kradzione.
Wprowadziłeś prawidłowy numer?
Tak. Zapalaj.
Zgłoszę go.
Cholera.
Kurwa.
Six Adam 56.
Ścigamy podejrzany pojazd, jedzie na wschód, Sunset przy Hobart.
Proszę o wsparcie przy zatrzymaniu, możliwe, że wóz jest kradziony.
Six Adam 56, A-19, odpowiadam.
Proszę wysiąść z pojazdu!
-Co zrobiłem? -Odwróć się.
Ręce do góry.
Idź tyłem w moim kierunku.
Stój.
Na ziemię.
Twarzą w dół, już!
Powie mi pan, co zrobiłem?
Niewłaściwe tablice rejestracyjne.
Bzdura. Auto jest moje.
Tablice też.
Proszę sprawdzić rejestrację i moje dane, zobaczy pan.
Jeśli tak jest, puścimy cię za 10 minut.
Cholera! Ej!
Trzymaj go. Tu są zwłoki!
Sukinsyn nie żyje.
Intuicja, koleś.
Mówiłem, że trzeba go zatrzymać.
W takim vanie.
Mówiłem Pierce'owi. Intuicja.
Torturował ich.
Nie, to zestaw gwałciciela.
George zgarnął gościa, który wiózł gołego trupa, miał paralizator.
Rutynowa kontrola drogowa.
Dobra robota.
-Koniec imprezy, panowie. -Dobra.
Ruszcie tyłki i złapcie paru gnojków.
Wiem, że to ty, Pounds.
-Co "ja", Bosch? -Dałeś moje akta Chandler.
Sypiesz się, Bosch.
Muszę powiedzieć,
że z przyjemnością patrzyłem, jak Chandler ujawnia, kim jesteś.
Czyli kim?
Niesubordynowanym, aroganckim, przemądrzałym,
przekonanym o własnej nieomylności egoistą.
Zapomniałeś dodać, że nie liżę tyłków przełożonym.
Moja ulubiona.
Tacy gliniarze jak ty nie są już potrzebni.
Czas na emeryturę.
Twoje dni są policzone.
Sierżancie, uważasz, że się sypię?
Nie wiem, Bosch. A kto się nie sypie?
Podpisz tutaj.
Zacznijmy od łatwych pytań.
Kim jest trup w vanie?
Nie wiem. Nigdy go nie widziałem.
To znaczy, zanim go zabiłeś.
Nie zabiłem go. Ktoś musiał go podłożyć.
Czyli jeździłeś sobie po mieście z trupem,
nie wiedząc o tym?
Tak.
Mieszkasz w Hollywood.
Zgadza się.
Dokąd jechałeś?
Echo Park jest daleko od twojego miejsca zamieszkania.
Rozwożę ulotki reklamujące moją firmę.
Czyli nie próbowałeś pozbyć się ciała.
Uprawiałeś z nim seks?
Nie, nie jestem gejem.
Czyli nie znajdziemy twojego DNA w jego odbycie?
Jezu, nie.
Dlaczego tak uważacie?
Dlaczego tak uważamy?
Nie wiem.
Takie coś.
Do czego to służy?
Wygląda mi to na coś, co założyłeś mu na głowę,
żeby go udusić.
-Co o tym sądzisz? -Nigdy tego nie widziałem.
Serio?
Zabawne, bo to było w twoim vanie. Razem z paralizatorem.
Jak byś to zrobił?
Gość zapina pas, a ty zarzucasz mu to na głowę.
Zaczyna się rzucać, kopać, krzyczeć.
Więc używasz paralizatora. Tak było?
Nie robię takich rzeczy.
Panie Waits, zostanie pan oskarżony o morderstwo.
Jeśli ma pan coś do powiedzenia, co pomoże nam to wyjaśnić,
teraz jest na to czas.
Jasne.
Skorzystam z tego adwokata.
Co ty powiesz.
Kaucja to 2500 $.
1000 $ za opieranie się bez użycia siły,
1000 $ za prowadzenie po pijanemu i 500 $ za nieważne prawo jazdy.
Raynard Waits.
Czy zostały jeszcze jakieś czynności dotyczące pana Aronsona?
-Nie, wysoki sądzie. -To ja.
Nazywam się Kell. Jestem obrońcą z urzędu,
będę pana reprezentować.
Chcę uniewinnienia.
Dziś nie będziemy tego ustalać.
Prokurator odczyta panu zarzuty,
a sędzia zapyta, czy pan je rozumie.
Odpowie pan, że tak. I już.
A co z kaucją?
Mam vana, firmę i oszczędności.
Van został zatrzymany jako dowód, a pan jest oskarżony o morderstwo.
Kaucja wyniesie co najmniej milion dolarów.
Poręczenie to 10% kwoty kaucji i nie podlega zwrotowi.
Gdyby dysponował pan taką kwotą, nie byłoby mnie tu.
To niesprawiedliwe.
Muszę wyjść. Mam firmę.
-Opiekuję się kimś. -Przykro mi.
Nie mogę tu zostać. Rozumie pani?
Niech pani się bierze do roboty. Mam obowiązki.
Wszyscy jakieś mamy.
Proszę nad sobą zapanować, zaraz wezwie pana sędzia.
Los Angeles Times - Czy zamordowanie matki sprowokowało go do zabójstwa?
W plecaku były starannie złożone ubrania.
Wszystkiego po trzy sztuki. Koszule, skarpetki, spodnie, bielizna.
Mały dokądś się wybierał.
A to coś w kształcie gwiazdy?
Oceanarium w San Diego
Ma dwie koszule marki Solid Surf,
a plecak ma paski na deskorolkę, więc dzieciak mógł się tym interesować.
Jest też list...
Pisany ręcznie, atramentem, w złym stanie.
Wysuszymy go, nałożymy barwniki, oświetlimy,
ale nie robiłbym sobie nadziei.
Super.
Tajemnicze morderstwo. Dziecko. Media się na to rzucą.
Nie chcemy, żeby te rzeczy były w gazetach, dobra?
Rozumiem.
Jako że jestem tu nieoficjalnie, zajmiesz się rozmową z mediami?
"Nie znaleźliśmy nic istotnego", takie tam...
-Niezbyt to dalekie od prawdy. -Właśnie.
Macie coś z SID?
Nic, co pomogłoby ustalić tożsamość.
-O której masz być w sądzie? -Za parę godzin.
-Dasz nam chwilę? -Tak.
Dzwonił Irving.
Nie jest zachwycony wczorajszą rozprawą.
Powiedz mu, żeby kopnął Poundsa w jaja
za podrzucenie moich akt Chandler.
Prosił, żebym z tobą pogadała.
-Myślisz, że to nie był Pounds? -Myślę, że to jest fatalne,
ale Irving ma rację.
Nie przyznam się, że zabiłem nieuzbrojonego. Był uzbrojony.
Jeśli Chandler dostanie kasę, będzie miała gdzieś, co powiesz.
Irving mówi, że możesz pójść na ugodę.
Oni pójdą.
Ta kasa to przyznanie się do winy.
Uparty sukinsyn z ciebie.
-To dlaczego tak mnie szanujesz? -Nie powiedziałam tego.
Przykro mi, że ujawnili tę sprawę z twoją mamą.
To nie była ich sprawa.
Nie wstydzę się jej.
Nie miała rodziny ani męża. Robiła, co musiała.
Dlatego tak cię szanuję.
Przez to, kim była i czym się zajmowała,
policja miała ją w dupie.
Dlatego mordercy wciąż nie złapano.
Nikogo to nie obchodziło.
Może Chandler ma rację.
Może podświadomie chciałem zastrzelić Floresa, żeby ją pomścić.
Udam, że tego nie słyszałam.
W sprawie wniosku powoda dotyczącego wykluczenia zeznania
na temat dowodów zebranych w domu Floresa po jego śmierci,
żadne zeznania dotyczące
winy lub niewinności pana Floresa nie zostaną dopuszczone.
Chce pan przesłuchać świadka, panie Belk?
Tak, wysoki sądzie.
Pamiętaj, Harry, "tak" lub "nie".
Znam się na tym, panie mecenasie.
Dobrze wiedzieć.
Detektywie Bosch, zeznał pan, że Flores był jednym z kilkunastu podejrzanych
-w śledztwie w sprawie tych morderstw. -Tak.
-Czy był głównym podejrzanym? -Nie.
Czy zastrzelił pan pana Floresa, bo uważał pan,
że zabił on te trzy kobiety?
Nie.
Czy zastrzelił pan Floresa, bo uważał pan, że zabija on prostytutki?
Nie.
Zabił pan Floresa, by pomścić matkę?
Nie.
Detektywie Bosch, dlaczego zastrzelił pan Floresa?
Ponieważ uważałem, że chce on zastrzelić mnie.
A po tym, jak pan go zabił,
czy włożył pan broń do ręki panu Floresowi,
-by w ten sposób się usprawiedliwić? -Nie.
Czy ktoś brał pod uwagę taką możliwość?
Policja i prokurator okręgowy.
Co ustalono?
Nie ma dowodów na to, że podłożyłem broń.
Dziękuję, detektywie.
-Pani Chandler chce pani coś dodać? -Tak, wysoki sądzie.
Detektywie, pański partner zeznał,
że złamał pan procedury policyjne, gdy zaczął pan ścigać pana Floresa.
Czy zna pan policyjne procedury pościgowe?
-Tak. -Dlaczego pan to zrobił?
-Taktyczna decyzja. -Proszę rozwinąć.
Jeden z nas musiał go ścigać na piechotę,
ponieważ uważaliśmy, że idzie do metra,
co potwierdzały jego dalsze działania.
Świadomie złamał pan procedurę,
ścigając człowieka, który nikogo nie zabił?
Wysoki sądzie, świadek odpowiedział.
Podtrzymuję.
Pani Chandler, proszę o pytanie.
Jeszcze jedna sprawa, detektywie.
Gdy zobaczył pan Floresa w alejce,
dlaczego pan go ścigał?
Dlaczego nie poprosił pan o wsparcie?
Ponieważ widziałem, że chce uciec.
Uznałem, że Flores czekał w tej alejce na ofiarę.
Nie chciałem go zgubić.
Czy liczył pan na to, że go pan zabije?
Nie.
Czy planował pan sprowokować pana Floresa
do zachowania, które usprawiedliwiłoby zabicie go?
Nie.
A może, wbrew temu, co pan zeznał, uważał pan,
że Roberto Flores zamordował te prostytutki?
Nie.
Jak poszło?
Przedstawiłem swoje racje.
Dziewięcioletni chłopak.
Nicholas Trent, sprośny i lubieżny, 1999.
Gadałeś z nim podczas obchodu. Nie wyczułeś go?
Zapomniał powiedzieć, że ma wyrok za molestowanie dzieci.
To było pytanie, Jerry, nie opinia.
Jak to zrobimy?
Przejmij dowodzenie.
Ja się tu pokręcę.
To nie jest dobry moment. Spieszę się na spotkanie.
Skoro wiedział pan, że sprawdzimy pańską przeszłość,
dlaczego nic pan nie powiedział panu Edgarowi?
To podejrzane.
Sam pan rozumie.
To było 25 lat temu. Ludzie się zmieniają.
Im szybciej pan nas przekona, tym szybciej zostawimy pana w spokoju.
Gdzie możemy spokojnie porozmawiać, panie Trent?
Tu, w korytarzu.
Możemy usiąść? Plecy mnie bolą.
Mogę robić notatki, panie Trent?
Chyba tak.
Mogę skorzystać z łazienki?
-Jest na górze, po prawej. -Dziękuję.
Mogą się panowie pośpieszyć?
Zaczynajmy.
Panie Trent, nie musi pan ze mną rozmawiać.
Skoro tak, to czemu siedzi pan w moim salonie?
Czy zauważył pan kiedyś coś niezwykłego na wzgórzu?
Nie. Dzieciaki się tam czasem bawią.
Przyglądał się im pan?
Co pan sugeruje?
Nic, proszę pana.
Nie, nie przyglądałem się.
Od tamtej sprawy trzymam się z dala od dzieci.
Wychodząc z psem widywałem je na wzgórzu.
-Kojarzy pan któreś z nich? -Nie.
Zawsze się tu jakieś kręcą.
Łaziły tam i paliły papierosy.
Zawsze się martwiliśmy, że podpalą to wzgórze.
"My"?
Mieszkańcy.
Ja i moi sąsiedzi.
Lata 90. CHŁOPAK Z SOCAL TWEENER (9-12)
To jest mi potrzebne do pracy.
Rzeczy dla chłopców w wieku 9-12 lat?
Jestem scenografem.
Filmowym.
Nie mają panowie prawa przeglądać moich rzeczy.
Nie macie nakazu rewizji.
To wygląda podejrzanie w kontekście pańskiej przeszłości.
To, co stało się temu chłopcu, łamie mi serce.
Wie pan, co się z nim stało?
Nie wiem.
Podda się pan badaniu wariografem?
Oczywiście.
Chyba muszę zadzwonić do adwokata.
Potrzebujemy nakazu.
Mam ciarki. Głowy zwierząt?
Facet wyglądał ci na myśliwego?
Weźmiemy raport z jego aresztowania,
sprawdzimy, co zrobił tamtemu dzieciakowi i zobaczymy, co dalej.
Rozgryźliście sprawę, panowie?
Macie podejrzanego?
Czy "bez komentarza"?
Dajcie mi 15 słów,
by powstrzymać spekulacje, które się pojawią,
gdy przesłuchacie jego sąsiadów?
Panie Tyler, kończymy obchód okolicy.
Mieszkańcy z nami współpracują,
ale na razie nie mamy poszlak ani podejrzanych.
Tyle mogę powiedzieć.
-Dziesięć minut, Baker. -Dobra.
Przedstawiciele szkoły twierdzą, że Schneider został zawieszony.
Nowe, mroczne fakty w sprawie mieszkańca Hollywood zatrzymanego
po tym, jak policja znalazła zwłoki w jego vanie.
Śledczy twierdzą, że DNA z nieokreślonej liczby innych...
Ej, Waits.
Jesteś w telewizji.
Policja nie potwierdza jeszcze, czy Raynard Waits
jest seryjnym mordercą.
Ponadto policja stara się zidentyfikować szczątki chłopca
znalezione w zeszłym tygodniu w Laurel Canyon.
Chłopca pochowano lata temu, w odległym, zalesionym terenie,
wraz z jego szkolnym plecakiem.
Osoby, które posiadają jakiekolwiek informacje,
proszone są o kontakt z posterunkiem w Hollywood
pod numerem 323-555-0172.
Dochodzeniem kieruje detektyw Bosch z wydziału zabójstw, weteran wojenny,
który sam zmaga się z problemami prawnymi.
Widzimy, jak wychodzi z sądu w centrum Los Angeles.
ALKOHOL
Jednostki z Hollywood, w gotowości.
Six-A-65, pościg na piechotę, rejon Western i Hollywood,
prosi o wsparcie.
Czy na częstotliwości Hollywood są jakieś radiowozy? Six-A-65.
Adam 65, uwaga.
Potrzebuję blokady na skrzyżowaniu Sunset i South...
A-65, oficerowie proszą o wsparcie. Słychać strzały.
Powtarzam. Słychać strzały. Partner i podejrzany poza zasięgiem.
Kod 4 dla naszej lokalizacji.
Powtarzam. Kod 4.
Rozumiem.
Powiadom FID, wyślą kogoś.
-Wszystkie dupki już są? -Tak.
-Co się stało? -Rutynowe zatrzymanie.
Pasażer zwiał, gdy podjeżdżaliśmy.
Brasher wyskoczyła z wozu z bronią, zanim zdążyłem zaparkować.
-Strzały? -Dwa.
Wystrzelił do niej przez ramię, w biegu. A ona do niego.
On próbował jeszcze raz, ale broń się zacięła. Odpuścił.
Złożysz na nią raport?
-Muszę. Jestem jej szkoleniowcem. -Wiem.
-Pytam, co napiszesz. -Nie wiem.
Coś ci powiem, Bosch.
To nie pierwszy raz.
Zostałeś, żeby mnie pocieszyć?
Nie znam się na tym.
Zwracam to.
Masz swoją w samochodzie?
To krępujące.
To było urocze zagranie.
-Słodkie. -"Słodkie".
Takie w stylu gimnazjalisty.
Aż dziwne, że nie ciągnąłeś mnie za warkocze.
Chciałem to zostawić na później.
Julia.
Widzimy się w Cat?
Tak, Kiko. Tylko skończę z FID.
-Zaczekasz? -A może postawię ci drinka?
Chyba nie musisz się martwić, wszystko zależy od tego, co napisze Edge.
Mówił, że to nie był pierwszy raz.
Złożył na mnie raport za przekroczenie uprawnień.
Co zrobiłaś?
Sprawa przemocy domowej.
Mąż zamknął się w sypialni z czterdziestką piątką.
Edgewood trzyma strzelbę. Podchodzimy z Kiko do drzwi.
Kiko je wyważa. Wchodzimy.
Gość leży nieprzytomny. Wyglądało niegroźnie.
I nie pamiętasz, jak znalazłaś się na muszce Edgewooda?
Kiko też tam był, ale Edgewood nic mu nie powiedział.
Jesteś żółtodziobem.
Nie tylko o to chodzi.
-To o co? -Jestem kobietą.
Daj spokój.
Mówię ci, on ma z tym problem.
-Mam dość patrolowania, Harry. -Po czterech miesiącach?
To tak jakby zaklejać rany postrzałowe plastrem.
Każdy musi przez to przejść.
Chcesz być detektywem?
-Bardzo. -Nie da się na skróty.
-Wszystko w swoim czasie. -Mam odwalić pańszczyznę?
Czy po czterech miesiącach pracy u ojca prowadziłaś sprawy?
Owszem, prowadziłam.
Dobra. Zły przykład.
Pierwsze lata są ciężkie.
Ty decydujesz i udaje ci się.
To właśnie zrobiłam dzisiaj.
Przejęłam inicjatywę.
Ty robisz tak cały czas.
Tak, ale słynę z niesubordynacji.
A ty jesteś nieopierzona.
-Trochę tak. -To widać.
Czy tobie też uciekają, Harry?
Nie. Mówisz gnojom, że mają siadać, to siadają.
Przeważnie.
Tak. Siadają.
No właśnie.
-Cholera. -Boli cię?
-W przyjemny sposób. -Mam przestać?
Natychmiast.
Zwaliłeś mnie z nóg, Harry.
Czyli traktujesz mnie jak poważną policjantkę?
Tak. Czemu pytasz?
Cieszy mnie to.
Niezły widok.
Długa historia.
Paramount zapłacił mi kupę kasy. Robili film.
-The Black Echo. -Inspirowany jedną z moich spraw.
Bardzo luźno inspirowany.
-Jest o wiele przystojniejszy. -Dzięki.
Film był beznadziejny.
Ale opłacił mi ten widok.
Zostaniesz?
Czy to ta, o której tyle się mówi?
To jedyna blizna postrzałowa, jaką mam. Kto o niej mówi?
Podobno przyspieszyła twój awans na detektywa.
Plotki to plotki, nawet w policji.
A te?
Miałeś mi o nich opowiedzieć, pamiętasz?
Tego nie powiedziałem. Mówiłem, że to długa historia.
Palant.
Porozmawiajmy o twoich wadach.
Zacznijmy od ohydnego pieprzyka, którego masz za uchem.
Którego?
Tego.
A to kto?
WESOŁYCH ŚWIĄT
Moja córka.
-Jak ma na imię? -Madeline.
Maddie.
-Ładna. -Dzięki.
Oczywiście podobna do matki.
Nie mówiłeś, że macie podejrzanego.
Nie mamy.
"Skazany za molestowanie mieszka pod wzgórzem"?
-Cholera. -Nie, wciśnij... Musisz...
-Ja to zrobię. -Tak.
Jezu Chryste.
SKAZANY ZA MOLESTOWANIE
PRZESŁUCHANY W SPRAWIE KOŚCI
Mogłem to lepiej zaplanować.
Mam gdzieś, kto się dowie i co ludzie powiedzą.
Jestem detektywem trzeciej klasy. Jako zwierzchnik nie powinienem sypiać...
Kim jesteś? Moją podkomendną.
To jest nawet sexy.
Ale oficjalna nazwa to "podwładna".
-Czytałaś regulamin? -Byłam prawnikiem.
Jeśli cię to uspokoi,
nie jesteś moim bezpośrednim przełożonym, to nie jest niestosowne.
Jezu, naprawdę czytałaś regulamin. Nikt tego nie czyta.
Dobrze.
-To zostaje między nami, pani podwładna? -Tak jest.
Śledztwo zaczyna się, gdy określisz się jako winny lub niewinny.
Ale bazując na tym, co wiemy z raportu z zatrzymania,
wstępnych uwag koronera oraz aktu oskarżenia,
-możemy już zacząć tworzyć strategię. -Dostanę kopie?
Odradzam.
Nie chcesz, żeby to krążyło po więzieniu.
Jeśli zobaczy to ktoś nieodpowiedni, doniosą na ciebie,
będą udawać, że sam im wszystko powiedziałeś.
Nie zabiłem tego mężczyzny.
Zwłoki były w twoim wozie. Kierowałeś nim.
-Wiem. -Wstępne badania koronera
określają przyczynę śmierci jako "uduszenie".
Straszne. Ale ja tego nie zrobiłem.
Potem jest tylko gorzej, panie Waits.
-Znaleźli kaptur i paralizator. -To moje narzędzia pracy.
Jest też DNA.
Krew, włosy, nasienie znalezione na ciele ofiary, a także...
To jest dowód. Nie jestem gejem, więc to musiał być ktoś...
A także w vanie i na kapturze.
Różne DNA...
Zmierzam do tego, że jeśli choćby jedna z tych próbek
z kaptura lub wozu zostanie powiązana z innym morderstwem
lub zaginięciem,
może się to wiązać z karą śmierci.
Co mam robić?
Czekać.
Złożymy oświadczenie i zobaczymy, co wykaże śledztwo.
Może będziemy mieli szczęście i znajdziemy coś do podważenia.
A gdybym ja coś miał?
To znaczy?
Coś dla prokuratora.
Coś, co go ucieszy.
Ile lat miał pani syn, gdy zaginął?
Jak miał na imię?
Kiedy zgłoszono zaginięcie?
Dziękuję za telefon.
Skontaktujemy się, gdy się czegoś dowiemy.
Texas, osiem lat temu.
Kobieta, około pięćdziesiątki.
Mówię ci, że to nie to samo.
Pomóż nam, Harry.
Crate twierdzi, że znany nam "Zakaz łowienia ryb na nabrzeżu firmowym"
oznacza to samo, co mniej znana,
ale bliższa mojemu sercu zasada:
"Nie wyrywaj lasek z pracy".
Tak. Ale mój wujek łowił tuńczyki w San Pedro.
I mówił, że to zdanie o łowieniu dotyczy tylko łowienia ryb.
Walcie się obaj.
Przez ciebie weszła na posterunek we wczorajszych ciuchach, Harry.
-Głównym wejściem. -Gdzie twoje maniery?
-Coście tacy podjarani? -Nie słyszałeś?
Pamiętasz tego gościa, którego zgarnęliśmy,
bo miał trupa w vanie?
SID znalazł krew, nasienie i cały genetyczny majdan
siedmiu prawdopodobnych ofiar, sześciu mężczyzn i jednej kobiety.
Gratulacje.
KIEROWNIK ZMIANY
-Harry, jak leci? -Mank.
Wiem, że żółtodzioby mają radochę,
jak dajesz im porządną robotę,
ale te tropy są do niczego.
Wybacz, Harry, ale nie wiem, co z tym zrobić.
Twoja sprawa jest w CNN. Moi ludzie dostają telefony z Topeki.
Rozpisałem pytania dla twoich zapracowanych ludzi.
Jezu.
"Czy twoi bliscy przechodzili
operację na krótko przed zaginięciem?
Jeśli tak, jaki uraz był operowany?
Jak nazywał się lekarz? Który szpital..."
Dobra, rozumiem.
831, zgłoś się do kierownika zmiany.
Jeszcze jedna rzecz.
-Tak? -Edgewood.
-Nawaliła, Harry. -Bo się angażuje, Mank.
Nie siedzi w aucie, czekając, aż ktoś wyda polecenie.
No tak, ty chyba już coś wiesz o tym jej "zaangażowaniu".
Serio? Ty też?
Słyszałeś o łowieniu na nabrzeżu firmowym?
Dobra.
Pogadam z Edgewoodem, zanim złoży raport.
-A teraz... -Dzięki.
Escobar, zastępca prokuratora okręgowego. O co chodzi?
Mój klient chce pomóc w śledztwie w sprawie zabójstw, w które jest zamieszany.
W zamian chce nagłośnienia sprawy,
bez kuratora i kary śmierci.
-Dokładnie. -Mamy DNA z pańskiego vana,
aż siedem potencjalnych ofiar.
Po co mam zawierać układ, zanim dostaniemy dane
i powiążemy je z nierozwiązanymi sprawami? Mamy też ciało.
Pan Waits powie panu, gdzie są pochowane inne ofiary.
Powie pan ich rodzinom, że ich bliscy
zostali odnalezieni, a morderca schwytany.
Jeśli wam nie powiem, nigdy się nie dowiecie.
Chyba damy sobie radę.
Jest jeszcze jedna sprawa.
-Macie już ciało. -Zaraz. Nie omawialiśmy tego.
Chciałem to ujawnić na tym spotkaniu.
To nie całe ciało...
Tylko kości.
Która sprawa?
Kanion, 12-letnie dziecko.
Pies znalazł jego kości.
Ja go tam zakopałem.
Podobał mi się widok,
więc innych też tam zakopałem.
Spokój. Sielanka.
O ilu morderstwach mówimy?
Czy to są negocjacje w dobrej wierze, señor?
-To nie potrwa długo. -Dobrze.
-Detektywie, porucznik? -W toalecie.
Szefie.
-Szefie. -Pani porucznik.
Nicholas Trent.
Co na niego mamy, poza wyrokiem za molestowanie sprzed 25 lat?
Czekamy na nakaz rewizji, na razie nic pewnego.
Detektywi znaleźli zdjęcia dzieci w jego domu.
-Pornografia? -Nie.
Znaleźli też chłopięce rękawice bejsbolowe i rower.
-Współpracował? -Chciał się poddać badaniu wariografem.
A co z identyfikacją ofiary?
Porównujemy tropy ze zgłoszeń
z aktami szpitalnymi i listą zaginionych.
Szefie, możemy pomówić o kapitanie Poundsie?
Bosch uważa, że Pounds dał Mamonie Chandler
kopię jego poufnych akt.
To poważne oskarżenie, pani porucznik.
-Bosch tak uważa. -Więc to musi być prawda?
Oficerowie muszą wierzyć, że przesłuchania wewnętrzne
są poufne, inaczej nie będą współpracować.
Czy kogoś zastrzelili, czy nie,
składają oświadczenie i rozmawiają z psychologiem.
A potem ktoś im rzuca tym w twarz w sądzie. Cholerna niesprawiedliwość.
Rozważę to, pani porucznik.
DZIŚ NIE JEST W STANIE PROWADZIĆ.
Jestem jego partnerem. O co chodzi?
Ma pan informacje o sprawie?
Chwileczkę. Harry.
Gość mówi, że jest adwokatem Trenta. Chce z tobą rozmawiać.
Detektyw Bosch. W czym mogę pomóc?
Ma pan Nicholasa Trenta?
Nie zatrzymaliśmy pańskiego klienta.
-Nie, proszę pana. -Nie wierzę panu.
-Już jadę. -Ma pan prawo...
Adwokat Trenta. Mówi, że nie ma z nim kontaktu.
Myślał, że go zamknęliśmy.
Panie Trent, policja. Proszę otworzyć.
Panie Trent, policja. Jeśli jest pan w domu, proszę otworzyć.