Cholera.
Detektywie, jakieś wieści o Raynardzie Waitsie?
Detektywie Bosch!
Czy to prawda, że ofiara była prostytutką
i że ciało znaleziono w śmietniku?
Proszę zapytać Nate'a Tylera. On zna wszystkie szczegóły.
Pracowała w okolicy.
Gadaliśmy z menedżerem Hawaiian Sands Motel,
w którym bywała ofiara.
Nie widział, jak Waits ją zabierał. Jej znajomi też nie.
Ten minivan, którego szukamy,
pojawił się na kamerze zainstalowanej nad magazynem.
Wjechał w alejkę o 19:42,
wyjechał sześć minut później.
Mamy rejestrację?
Nie było widać. Ale naprzeciwko jest inny magazyn.
Mają kamerę nad parkingiem.
Trzymajcie kciuki.
Waits zadał sobie wiele trudu, inscenizując miejsce zbrodni.
Dlaczego tak bardzo mu zależy, by uderzyć w ciebie osobiście?
Obaj byliśmy sierotami, mamy podobną przeszłość.
Pedalskie zaloty, ot co. Morderstwa zamiast kwiatów.
Dajcie znać, czy jest coś na tych taśmach.
Lepiej się pospiesz. Twój kumpel już tu długo nie pobędzie.
Będę tęsknił za pańskim światłym przywództwem. Wiele mnie pan nauczył.
Nie jestem z tym sam, Bosch.
Różni ludzie cię ścigają. Gadałeś ostatnio z patrolem?
Teraz oficer Jones omówi
paragrafy kodeksu karnego dotyczące aresztowań,
które znajdują się w materiałach szkoleniowych.
Dobra, dobra.
Wiem, że już to wiecie. To bezsensowny wymóg,
więc załatwmy to szybko.
Potrzebuje pan czegoś, detektywie?
Tak. Zajmę tylko chwilę.
Dobrze, proszę wejść. Oddaję panu głos.
Jak już wiecie, John Stokes jest teraz głównym podejrzanym
w sprawie morderstwa Arthura Delacroix w Laurel Canyon.
Wielka mi niespodzianka.
Niech mówi. I wyrażać się, proszę.
Należy zakładać, że Stokes wie, że go szukamy.
Nie zgłosił się ostatnio u kuratora i nie pojawił się w pracy.
Uciekł.
A czyja to wina?
Słuchajcie, rozumiem was,
ale to detektyw Bosch rozgryza tę sprawę.
Gdyby nie on, nazwisko Stokes w ogóle by się nie pojawiło.
Musimy go znaleźć. Musicie wyjść na ulice, szukać uważnie.
Będzie można go chociaż oskarżyć? To było 20 lat temu. Był nieletni.
Niech prokurator się tym martwi.
Dobra, rozdajcie to. Woźcie to w aucie.
Połaźcie po melinach, pogadajcie z informatorami,
dowiedzcie się, czy ktoś go widział.
Gadałem z patrolami.
Poprosiłem, żeby się wysilili w związku ze Stokesem.
Jak poszło?
Edgewood mi dowalił.
Mamy go aresztować i zamknąć sprawę.
Artykuł Tylera? Dupek.
Napisał instrukcję obsługi dla Waitsa.
Co ona tu robi?
Przydzielili ją do detektywów. Ma pomagać Billets.
Cudownie.
Detektywi mają zaktualizować pakiety pracownicze.
Połóż tam.
-Detektywie Edgar. -Dzięki.
Proszę.
Brasher.
Gdzieś ją musieli umieścić.
"Musieli"? Pounds musiał.
Kapitan przydziela zadania.
Mógł ją przydzielić gdziekolwiek. Choćby do wezwań.
Chciał mi utrudnić życie.
Sam tego chciałeś.
Ja? Bo nie potwierdziłem jej bajeczki?
Bo z nią sypiałeś.
Jeśli złoży skargę, może cię udupić.
Dzięki za ostrzeżenie.
Widział pan tego mężczyznę?
Grace.
Dzięki, że przyszedłeś.
-Przyda mi się drink. -Tak myślałam.
Czego się napijesz?
Poproszę Fat Tire.
I Templeton z wodą.
Proszę bardzo.
Myślałem, że wolisz Stoli.
Znajomy przekabacił mnie na whisky.
Polubiłam.
Przepraszam za to, co mówiłam rano.
Miałaś rację. Jestem niewyuczalny.
Nie. Miałeś gówniany dzień, a ja ci jeszcze dokopałam.
Daj spokój. Waits, Stokes, Brasher.
Jezu, Harry, da się upaść niżej?
To jeszcze nic. Zapomniałaś o Poundsie.
Właśnie. Czemu on się tak na ciebie uwziął?
To się zaczęło zanim zaczęłaś pracować.
Był porucznikiem, ja kierowałem Biurem Detektywów.
Nie miał pojęcia, co robi.
No jasne. Był niekompetentny, więc awansował.
Awansował dzięki naszej ciężkiej pracy, mimo własnej nieudolności.
-Templeton i Fat Tire. -Dziękuję.
Za zły dzień.
Mój znajomy mówi, że nic nie dzieje się z przypadku...
Dlatego się dzieje.
Głębokie.
To ten od whisky czy jakiś inny?
Ten sam. Bliski znajomy.
Nie jesteś jedynym jełopem w wydziale.
Związałam się z kimś z pracy.
Dlatego tak ci nawrzucałam.
Byłam zła na siebie.
Oby twój znajomy miał rację.
Nic nie dzieje się z przypadku.
Bosch.
Jutro Sylwester. Masz plany?
Poza złapaniem ciebie? Nie.
Podoba mi się twoja pewność siebie. Kolejna wspólna cecha.
A ty? Jakie masz plany?
Jakieś mam.
A może raczej
postanowienie noworoczne.
Tak?
Wiesz, Harry, te rozmowy
to nie to samo, co twarzą w twarz.
Lubię patrzeć rozmówcy w oczy.
Mimo to... Będzie mi tego brakowało.
Jak to?
Wyjeżdżam.
Wyjeżdżasz? Do swojego zamku?
Domyśliłeś się?
Tam udaje się lis Renart. I czeka.
Jak działa pompa? Osuszyłeś już zamek?
Gratuluję. Wreszcie odkryłeś moje nom de guerre.
Zastanawiałem się, czy ci się to uda.
Rozłączam się.
Wiemy też o McClaren. To dlatego kontaktujesz się ze mną?
Dwie krople wody?
Co robiłeś, jak lądowałeś w "bagażniku"? Ja powtarzałem statystyki bejsbolowe.
Przeciągasz rozmowę na siłę.
Wiem też, jak dowiedziałeś się o rozgwieździe.
Byłem z tego dumny. Rozłączam się.
Jesteśmy bliżej, niż sądzisz.
À bientôt, Harry.
Mamy inne zdjęcie vana z magazynu?
Mamy też blachy.
Tyle że pochodzą one z Hondy Accord z 2001 roku.
Właściciel trzymał ją na parkingu przy LAX.
Nie widać twarzy kierowcy,
ale spójrz na lusterko wsteczne.
To nalepka dla niepełnosprawnych.
Mówił, że ma chorą matkę.
Wciąż przeglądamy akta z McClaren.
Chcemy zawęzić poszukiwania
do dzieci, które mieszczą się w tym okresie i były w izolatce.
Myślisz, że mają cyfrowe wersje dokumentów?
Zostało nam kilkaset do przejrzenia.
W sam raz na Sylwestra.
Przepraszam, czy to pani okulary?
Nie.
To persole. Znalazłem je. Na pewno ktoś ich szuka.
Może jest tu biuro rzeczy znalezionych?
Nie wiem.
Urocze dziecko.
Cześć. Ile ma lat?
Pół roku.
Mały mężczyzna.
Cześć, mały. My mamy ośmiolatka.
No tak. Szybko rosną. Trzeba się cieszyć tym, co się ma.
Tak, wszyscy tak mówią.
Człowiek nie może się doczekać, aż zasną, prawda?
W końcu ma się czas dla siebie.
Tak. Wymagają wiele uwagi.
Pobrało się.
Zakładam konto. Chwileczkę. Przełączę na głośnik.
Słyszysz mnie?
Tak. Przejrzyj kontakty.
Mam tylko kontakt do ciebie.
Kliknij na mnie, a potem na "wideorozmowę".
Hej, widzę cię.
-Dobra, wyłącz telefon. -Jasne.
Udało się, Harry. Mama nie miała racji.
W czym?
Mówi, że nie radzisz sobie z komputerem.
Masz siniaki. Byłaś u lekarza?
Nic mi nie jest. Możemy nie rozmawiać o wypadku?
Upewniam się, czy nie masz urazu głowy.
Mama przesadziła.
Mam szlaban na wychodzenie. I kontroluje mojego Facebooka.
Ten wypadek to nie była moja wina.
Nie powinno cię w ogóle być w tym aucie.
Kierowcą był nieletni, prawda? Nie może wozić innych nieletnich.
Tak. Nawaliłam.
Przeprosiłam. Ale nie rozumiem takich tortur.
Maddie?
Rozmawiam z Harrym.
Widzisz? Pilnuje mnie bez przerwy.
Kiedy mogę do ciebie przyjechać?
Jak tylko zamknę tę sprawę.
Kolacja.
Dobra. Muszę kończyć.
Nie przepracowuj się. Kocham cię.
-Szczęśliwego Nowego Roku. -Też cię kocham.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Halo?
SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU ŻYCZY RAYNARD WAITS!
Do dna.
-Proszę. -Dzięki.
Sir.
-Szczęśliwego Nowego Roku, Pierce. -Nawzajem, George.
Jak tam nowy partner?
W porządku. Dzięki. Co u ciebie?
Zmieniam wydział. Idę do biura.
Będę pracował w centrum. Planowanie i Badania.
Ty i papierkowa robota?
Myślałem, że kochasz patrole.
To ślepy zaułek.
Dowództwo jest lepsze, bracie.
Jesteśmy.
Jeśli chcesz coś na piśmie, to Braille'em. A jeśli...
Hej, Barrel.
Hej. Szczęśliwego Nowego Roku.
Nawzajem. Witaj, Renee.
Jak się masz?
To jest Marissa.
-Witaj. -Dzień dobry.
Piękna suknia. Czy to pawie?
Uwielbiam je. Wychowałam się w Rolling Hills.
Wiele ich tam żyło. Na wolności.
Robią straszny hałas. Ludzie do nich strzelają.
Straszne.
Ale tak jest. Wszędzie leżą pióra.
Co u Crate'a?
Wszystko w porządku. Jutro wychodzi ze szpitala.
-Za Crate'a. -Za Crate'a.
Cześć, napijecie się czegoś?
-Dzięki. -Ja dziękuję.
-Jasne. -Dzięki.
-Więc jutro wychodzi? -Tak.
Chwileczkę.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Siadaj.
Będziesz cicho?
Moje dziecko.
Nic mu nie będzie.
Napij się wody. No już.
No, dalej.
-Hej! -Harry!
Myślałem, że nie przyjdziesz.
Jak wam idzie przeglądanie akt?
-Jezu. Tobie też wszystkiego dobrego. -Wszystkiego dobrego.
-Cześć, ślicznotko. -Cześć, Harry.
Harry, to Marissa.
Miło mi. Gdzie Grace?
Tam.
Grace.
Wołajcie dziennikarzy. Jesteś.
Dzięki. To miłe.
Co jest?
Za mną znajduje się auto ofiary.
Jej półroczne dziecko, pozostawione na ulicy, jest całe.
Zabrano je do szpitala dziecięcego na obserwację.
Dziękuję, Tino.
Ponadto KCYD dowiedziała się,
że podejrzany zostawił makabryczny list w wózku dziecka.
WIADOMOŚCI
Cytuję: "Szczęśliwego Nowego Roku życzy Raynard Waits".
Sukinsyn.
Mąż zgłosił zaginięcie,
gdy nie wróciła z dzieckiem ze spaceru w Echo Park.
Mąż pani Lyndon powiedział, że żona często spaceruje z innymi matkami,
ale dziś była sama.
Seryjny morderca Waits uciekł policji dwa tygodnie temu.
Gdzie Bosch?
Wyszedł, jak tylko to puścili.
...i terroryzuje mieszkańców w tym świątecznym okresie.
Co on robi? Dlaczego ona?
Chodzi o ciebie, Harry.
Ostatnie morderstwo miało naśladować śmierć twojej matki. To jest powiązane.
Jak to?
Tamta kobieta symbolizowała opinię ludzi o twojej matce - prostytutce.
Ta kobieta symbolizuje to, jak ty ją postrzegałeś - kochającą matkę.
Chce, by cię to zabolało.
Ciała pozostałych czterech ofiar zostawił na widoku.
Teraz nie ma ciała. Może wciąż żyje.
Masz rację.
To część rozgrywki.
Ona ma być przynętą na ciebie, Harry.
Dzięki, Eleanor.
Ofiara: Monica Reynolds, kobieta, biała, 33 l., znaleziona w śmietniku
Będziesz już spał, gdy wrócę.
Słodkich snów, Harry.
Kocham cię.
Wzmocniono ochronę na tegorocznej Rose Parade
w związku z porwaniem Heather Lyndon.
Komendant policji Los Angeles John Tenzer zmobilizował cały wydział,
stawiając go w stan gotowości do chwili schwytania Waitsa.
Wszyscy policjanci pracują na obowiązkowych, 12-godzinnych zmianach,
a wszystkie urlopy i zawieszenia w obowiązkach odwołano.
Musimy zareagować na działania Waitsa. Musi stanąć przed sądem.
Potrzebujesz tego? Mogę ci pomóc.
Widzisz? Rozrzuciłem naftalinę, ale i tak przyłażą.
Proszę. Wypuść mnie.
Nie mogę.
Dlaczego? Co ja tu robię?
Potrzebuję cię.
Przykro mi, że jest tu tak wilgotno. Często pada tej zimy.
Muszę zadzwonić. Tu jest słaby zasięg.
Błagam!
Nate Tyler.
Tu Raynard Waits.
Dobra. Skąd mam wiedzieć, że nie ściemniasz?
Bo kobieta, którą porwałem, ma naszyjnik z koralu.
Możesz to sprawdzić na policji.
Żyje?
Nie dzwonię po to, żeby rozmawiać o niej.
Ładny artykuł napisałeś o Boschu.
Opis morderstwa jego matki był wzruszający.
Zainspirował mnie.
"Zainspirował"?
Chcę, żebyś napisał o mnie.
Dobra. Mogę napisać.
Tylko tyle? Nie podziękujesz mi?
Nie powiesz, że jesteś zaszczycony?
Dziękuję.
Moja matka mówiła zawsze: "Na grzeczności nikt nie traci".
Mogę nagrywać rozmowę?
Rób, co chcesz.
Tylko zrób to dobrze.
Zaskoczyło mnie, że się odezwałeś.
Wyłączność od mordercy. Myślałem, że od razu to nagłośnisz.
Wiem, że uważasz mnie za dupka.
Nie wiedziałem, że Trent się zabije,
ani że Waits
zamorduje tę kobietę.
Przez to, co napisałeś.
Nie chcę, żeby ludzie ginęli, rozumiesz?
Dzwonił na komórkę czy na stacjonarny?
Na komórkę.
Nagrałeś rozmowę? Daj mi telefon.
Nie mogę. Wiesz o tym. Złamałbym zasady.
Daj telefon. Nie da się zjeść ciastka i go mieć.
Jeśli Times się dowie, ukrzyżują mnie.
A jeśli zadzwoni jeszcze raz? Mówił, że tak zrobi.
Zrobię transkrypcję i oddam ci telefon za godzinę.
Jeśli oddzwoni, powiedz, że ten profil jest lepszy od mojego.
Niech zacznie mówić. Umów się na spotkanie.
Chwila.
Pomogłem ci.
Wisisz mi przysługę, nie?
Nic ci nie wiszę.
"Moje prawdziwe imię w końcu zostanie odkryte,
"imię, którego nikt nie zapomni.
"Tylko ja znam prawdę.
"Ujawnię i ukarzę oprawców i katów.
"Zbudowałem pomnik na pamiątkę mojej sprawiedliwości".
Wygadywał takie bzdury? Coś nam się z tego przyda?
Bla, bla, bla, pierdu-pierdu, pieprzenie wariata.
Potem mówi: "Moja matka pokazała mi Lady of the Lake".
Mówiła: "Nie zawsze będę przy tobie,
"ale zawsze będziesz miał Lady of the Lake".
"Lady of the Lake"? Czy to film?
To posąg. W Echo Park.
Znowu Echo Park.
Heather Lyndon.
Wyśledziliśmy ten numer. Pusty parking.
W Echo Park.
Sam środek "pączka". Był tam, gdy go aresztowaliśmy.
Nie planował porzucić ciała.
Chciał je zabrać do domu.
Mamy 22 chłopców z McClaren, którzy pasują do profilu,
mają oznaczenie AC-102 i powiązania z Echo Park.
Pięciu na łebka. Jedziemy.
Mark Gill. McClaren, 1980-1982.
Rodzina Gillów mieszkała przy Scott Avenue. Zacznijmy od niego.
AKTA MCCLAREN HALL HARRIS, DAVID
Chwila. David Harris był w McClaren, z przerwami, od 1979 do 1988.
Trzy lata w rodzinie zastępczej,
Irene i Harlan Saxon. 4518 Lemoyne.
Sprawdzimy go.
Na razie.
Co w nim takiego wyjątkowego?
Francuski. Lis Renart, katakumby.
Jego zastępcza matka, Irene Saxon, uczyła francuskiego.
Okej. Dzięki.
Ojciec, Harlan Saxon, nie żyje.
Kiz znalazł jego akt zgonu. Mezotelioma.
"Azbest". O tym mówił Waits.
To jeszcze nic.
David Harris zniknął w 1993 roku.
Nie ma żadnych dowodów jego istnienia po tej dacie.
Kilka miesięcy później, w 1994...
Nie zgadniesz. Pojawia się Raynard Waits.
Pani Saxon, policja.
Rozejrzyjmy się.
Zwłoki.
Cholera.
Waits mówił, że jego matka zmarła.
Drzwi po prawej.
Czysto.
Ekspres jest jeszcze ciepły.
Czysto.
Zamknięte drzwi po lewej.
Jezu!
Garaż.
ZAKAZ PARKOWANIA
Czysto.
Wezwijmy zespół pościgowy. Przeszukają dom milimetr po milimetrze.
6-William-22. Kod 6 w 45...
Kurde. Krótkofalówka nie działa. Wracam do auta.
Dobra.
Davidzie?
Mam nadzieję, że jesteś sam. Dla jej dobra.
Jestem sam.
Pomocy!
To sprawa między nami. Puść ją.
Mówiłeś, że lubisz patrzeć w oczy, gdy z kimś rozmawiasz.
Dlaczego nie wyjdziesz i nie spojrzysz w moje?
Nie, ty chodź tutaj.
Jesteś.
Jestem. Puść ją.
Wiesz, że tego nie zrobię. Po co prosisz?
Błagam.
Rozmawiamy. Jak ci się podoba?
Twój pomnik?
Zajęło mi to 20 lat. Ludzie powinni go docenić.
Tego chcesz, Davidzie? Żeby ktoś cię docenił?
Nie gadaj do mnie jak psychiatra.
Możemy choć raz normalnie porozmawiać?
Jasne.
Ludzie muszą poznać moją historię.
Jestem ważny. Rozumiesz?
Znasz to powiedzenie: "Trudno być prorokiem we własnym kraju"?
Słyszałem je.
Jacy byli twoi rodzice zastępczy?
Miałem kilkoro. Nie lubiłem ich.
Saxonowie byli cudowni.
Gdy mnie przyjęli, pomyślałem, że nie wrócę do McClaren.
To było udanych kilka lat.
Potem tata zachorował i umarł, więc mnie odesłali.
Ale to już wiesz, Harry.
Znasz mroczną stronę życia, prawda?
Tak. Znam się na mroku.
Wiesz, Harry, w McClaren ci zazdrościłem.
Byłeś silny. Umiałeś się obronić.
Nie dałeś sobie w kaszę dmuchać.
Nie pozwalałeś nikomu się skrzywdzić.
Nadchodzą.
Dobrze.
Miejmy to za sobą.
Nie, błagam!
Skrzywdzenie jej niczego nie zmieni.
Oślepłeś, Harry?
Chciałem do ciebie dotrzeć, starałem się jak cholera.
Dlaczego mnie nie widzisz?
Widzę cię.
Nie widzisz.
To oni sprawili, że taki jestem. Rozumiesz?
To ja jestem pomnikiem. Ja.
I ty.
Już dobrze.
FID chce porozmawiać.
No tak.
Jezu. Rozmowa z nim musiała być straszna.
Była. Ale on już nie żyje.
Harry, zrobiłeś, co należało.
Bosch.
Sir.
Jakiś komentarz?
Oto szczęśliwy człowiek.
Na pewno uważa, że drugą kadencję ma w kieszeni.
Zobaczymy.
Dobry wieczór, panie komendancie. Udany dzień dla wydziału.
To prawda. Gratuluję, Irv. Dobra robota.
Dziękuję, sir.
Zobaczmy.
Zajmij się mediami.
Powiedz, że przełom w sprawie to zasługa zespołu pościgowego.
Bosch jest bohaterem, ale to my rozgryźliśmy sprawę.
-Tak jest. -Dobra.
Gratuluję. Dopadłeś go.
Idź do diabła, Grace.
Myślisz, że to koniec problemów twojego kumpla Boscha? Nic z tego.
Chcę zrobić wizję lokalną,
zanim wrócimy na posterunek.
Pański prawnik już jest?
Nie widziałem go.
Jak tylko się zjawi, zajmiemy się panem.
Dobrze.
Znaleźliśmy Waitsa.
Nie żyje, prawda?
Tak. Zabiłem go.
A kobieta?
Bezpieczna.
Dzięki Bogu.
Eleanor, ucałuj ode mnie Maddie i powiedz jej, że ją kocham.
Dobrze. Dobranoc, Harry.
Dobra robota, detektywie.
O co chodziło?
O broń Waitsa.
Co z nią?
Nie była nabita.
Samobójstwo z ręki policjanta. Z mojej.
Jakie to ma znaczenie? Nie żyje.
Długa noc przed panem, detektywie. Nie zatrzymuję pana.