NETFLIX - ORYGINALNY SERIAL
Serial oparty na faktach. Niektóre postaci, nazwiska,
zdarzenia i miejsca zbeletryzowano na potrzeby filmu.
Podobieństwo nazwisk lub postaci jest przypadkowa i niezamierzona.
ŚMIERĆ AGENTA
Moje nazwisko jest wszędzie.
W gazetach...
czasopismach...
Wszyscy mówią o "Robin Hoodzie".
Pablito, wybacz. Gdybym wiedziała, że...
Będziesz musiała za to zapłacić, moja kochana.
Co tylko zechcesz, Pablito.
Co tylko zechcę?
Tak, kochany, wszystko, co zechcesz.
Na pewno?
W takim razie...
pomożesz mi dostać się do Kongresu.
Tak, Pablo.
Dobrze.
Ci gówniani oligarchowie...
ci ludzie przez całe życie...
nie musieli się martwić, co włożyć do gęby.
Ja nie miałem nic, Valerio...
a teraz mam więcej forsy niż którykolwiek z tych dupków.
Jak będziesz kandydował do Kongresu, staniesz się osobą publiczną, celem.
Nie zamydlisz oczu prasie, mówiąc "Zarobiłem na taksówkach".
Potrzebna ci partia, która cię poprze.
Odpowiednia kampania polityczna.
Prasę mam w kieszeni, kochana.
A co do partii politycznej,
jestem pewien, że też uda mi się jedną z nich kupić.
Nie chcę być dobry.
Będę wspaniały.
Pablo!
Powinienem był zostać taksówkarzem. Rany boskie...
- Jak się masz, Valerio? - Dziękuję, dobrze.
Pan Duque...
Z wielką przyjemnością zapraszam pana do Hacjendy Napoles.
- Miło mi. - Proszę wejść.
Proszę, Valerio.
Proszę.
Nie jestem bogaczem. Jestem biedakiem mającym pieniądze.
I dlatego myślę, że...
Cóż, myślę, że rozumiem ludzi,
którym Partia Liberalna chce udzielić głosu.
Partia chce oczywiście wysłuchać, co pan ma do powiedzenia, panie Escobar.
Krąży wiele pogłosek, jak zdobył pan majątek.
Potrzebne mi gwarancje co do pochodzenia pańskiej fortuny.
Valeria powiedziała panu... jaką sumę chcę ofiarować?
- Nie... - Wie pan, nie jestem politykiem.
Nie jestem wziętym prawnikiem, jak pan. Pochodzę z ulicy... bracie.
Chcę pana zapewnić, że dostanie pan swoją część.
- Nie chodzi o to... - Powiedzmy, 10 procent.
Ile by to wyniosło?
Trzysta tysięcy dolarów tylko dla pana.
Czy to wystarczająca gwarancja dla ministra sprawiedliwości?
- Zdecydowanie. - A więc, w porządku.
Chodźmy popatrzeć na hipopotamy.
Blackie.
Pablo?
- A co ze mną? - A co ma być?
Nie będę nic z tego miała?
Nie, Królowo. Przecież ty...
robisz to z miłości, prawda?
Panie ministrze...
Escobar wybudował szkoły, kliniki.
Stworzył źródła zatrudnienia w całym Medellín.
Ludzie go kochają, a on kocha ludzi.
Z prawnego punktu widzenia jego pieniądze są czyste.
Ale według magazynu Forbes jest handlarzem narkotyków.
Daje pan wiarę amerykańskiej imperialistycznej propagandzie?
Proszę spojrzeć.
To dokumenty własności.
Proszę je przejrzeć.
Jest właścicielem setek nieruchomości w Kolumbii i w Stanach.
Poza tym nie był nigdy notowany.
Gdyby był, byłby to dowód jego faktycznych interesów.
Ile panu płaci?
Chodzi mi tylko o dobro naszej partii.
Escobar jest gotowy ofiarować miliony dolarów.
Popieramy już Jairo Ortegę i jego kampanię w Antioquii.
Pozwólmy Escobarowi zostać jego zastępcą.
Co pan woli... pogłoski i insynuacje
czy mniejszą reprezentację w Kongresie?
Co to za gringa?
Dziecię boże, tak jak ty.
Rozumiem.
Przyszedłeś w sprawie kota?
To nie byle jaki kot.
To kot gringo z DEA.
I chcesz, żebym znalazł oprawcę kota.
To sprawka bossów, Suárez. Nie puścimy tego płazem.
Twój koleś ma lekkiego świra.
Nie mówię po angielsku.
Zdobądź mi jakieś informacje, Suárez.
Słuchaj, nie mam tylu ludzi,
żeby przesłuchać setki godzin ględzenia przez jakiegoś cholernego kota.
Gdyby chodziło o bossów, to tak.
Moi ludzie są zainteresowani.
Ale kota mają w dupie.
Ale jak chcesz, żebym zaangażował wszystkich ludzi
do szukania, kto stuknął pieprzonego kota, to cię będzie kosztowało.
Włamali się, żeby zabić tego kota.
Chyba namierzyli go, jak przybył na lotnisko w Bogocie.
Sprawdź.
Ten pan jest pracownikiem ambasady amerykańskiej w naszym kraju
i twierdzi, że przekazaliście jego dane pewnym bandytom.
To nieprawda.
Ci goście zabili jego kota.
Może nie wiecie, ale znęcanie się nad zwierzętami
to przestępstwo federalne.
To cię śmieszy?
Mogą wnieść przeciw wam oskarżenie i stracicie robotę.
Zależy ci na tej pracy, Santiago?
Jasne.
Panie Murphy, rozpoznaje ich pan?
- Co? - Mogę?
Jesteście obaj oskarżeni o zmowę
przeciwko agentowi federalnemu Stanów Zjednoczonych.
Ten kot podlega jurysdykcji rządu amerykańskiego.
Jego zabicie równa się zabiciu policyjnego psa.
To absurd.
Jestem obywatelem Kolumbii i dokładnie znam swoje...
Nie będziesz ich znieważał!
Zrozumiano?
Jak otworzę gębę, zabiją mnie i moją żonę.
Ma problemy z żoną.
Stul pysk!
- Idiota. - Dobra, panowie.
To całkiem proste.
Mogę zdobyć numer telefonu osoby, której wysłaliście te dokumenty,
i powiedzieć mu, że oskarżyliście go o zabicie kota.
I co wy na to?
Wysłałem kopię tego paszportu facetowi, którego nazywają...
"Trucizna".
Dobra, Trucizna.
Oddasz tę kasę Fernando Duque w Bogocie.
Tu masz adres.
Jak cię zatrzymają, po prostu zasalutuj,
daj im w łapę i jedź dalej.
Żadnej przemocy.
I melduj się co dwie godziny.
- Jasne, szefie. Ma się rozumieć. - I bez popisów.
I bez popisów!
- Cicho i bez rzucania się w oczy. - Kapuję.
Co wy, kurna, wyprawiacie?
Przygotowujemy się, nie?
Jedziecie do polityków, a nie gangsterów.
To nie to samo, szefie?
Polityków łatwo nastraszyć.
Wystarczy ci spluwa.
No to w drogę. Ruszać się, ćwoki.
ROBERTO RAMOS TRUCIZNA
Ej, zaraz? Sześćdziesięciu pięciu?
Sześćdziesięciu pięciu.
Bracie, to całkiem sporo.
Na pewno?
Liczyłem każdego sukinsyna.
Nieźle!
Jasne, ale wliczyłeś w to ostatnią noc?
Mowa, to był sześćdziesiąty piąty.
Nie pierdol. To ja zaciukałem tę ciotę.
- Pieprzysz. - Pieprzysz...
to ja walnąłem tego wypierdka.
Walnąłeś go, jak już leżał na ziemi, martwy.
Ja pierwszy go trafiłem.
Wejść.
Przekazałeś DEA informacje o Truciźnie?
Bo co?
Mam na podsłuchu ich rozmowy telefoniczne
i nie chodzi o przewóz narkotyków.
Wiozą do Bogoty trzy miliony dolarów.
Jak goście z DEA zatrzymają auto,
Pablo powiesi cię za jaja.
- Nie masz na koncie 65, Poi. - Mam.
Co ty wyprawiasz, Syfilis?
Widzisz? Ten był 65.
Przez ciebie trzeba będzie myć furę, stary!
Sukinsyn.
Tak?
Cześć, Pablo. Mam dobrą wiadomość.
Pomogę ci uniknąć poważnej straty.
Ile mnie to będzie kosztowało?
Dziesięć procent. Trzysta tysięcy dolarów.
Skąd się dowiedziałeś?
Od jednego z twoich.
Ten Trucizna... ma za dużą gębę.
Powinieneś mu zabrać telefon.
Pięć procent.
Zbliża się podejrzany pojazd.
Halo?
Trucizna?
Z miejsca stul swoją pieprzoną gębę i wracaj!
- Tak jest. Przepraszam, szefie. - Ahora!
Ten pieprzony glina założył mi podsłuch w telefonie!
- Co za frajerzy. - Masz niewyparzoną gębę, Trucizna.
Pablo jest cholernie wkurzony.
Stul pysk, bo nie doliczysz 66, wiesz?
Nazywają go "Robin Hoodem", ale jest czymś więcej.
To człowiek, dla którego naród wiele znaczy.
My wszyscy.
Mam dość... wpływowych ludzi, którzy rządzą tym krajem.
To próba sił pomiędzy rządzącymi a ludźmi biednymi, słabymi.
Ta walka musi się zacząć tu i teraz.
Posiadanie władzy nie oznacza, że można wykorzystywać biednych.
Jeśli zostanę wybrany...
jeśli mój przyjaciel, Jairo, zostanie wybrany...
ci, którzy nigdy nie mieli głosu, dojdą do głosu.
Głodni będą mieli co jeść.
Chętni do nauki będą mieli szkoły.
A ci, którzy mają marzenia,
postaramy się, żeby mogli je spełnić.
Macie we mnie przyjaciela już od dawna,
przyjaciela na dziś, na wczoraj i na jutro.
Dziękuję bardzo.
Mój przyjaciel, Jairo Ortega!
Dziękuję bardzo.
- Byłeś cudowny, kochanie. - Naprawdę?
Tak.
Bardzo dobrze, Pablo.
Parę rzeczy trzeba podszlifować, ale popracujemy nad tym.
Dobrze, jak uważasz.
- Gratulacje. - Bardzo ci dziękuję, Valerio.
Gratuluję, proszę pani.
Proszę mi wybaczyć.
Głos na Jairo Ortegę to głos na niepowtarzalnego Pabla!
Co się stało?
Czemu ta kobieta musi znać każdy twój krok?
O co ci chodzi?
- O Valerię Velez. - Kochanie...
To dziennikarka, reporterka, która śledzi aktualne wydarzenia.
A teraz to ja jestem w centrum uwagi.
Jak wygrasz, nie poniżaj mnie więcej z tą suką.
Chodź tu. Wstań.
Pomału. Ostrożnie.
Chodź...
Wkrótce zostaniesz Pierwszą Damą w kraju.
Dlatego musisz się nauczyć obchodzić z prasą.
Ta kobieta nie pasuje do ciebie, Pablo.
Ona cię poniża.
Nie przejmuj się Valerią.
Pablo!
Podstawić auto!
Auto do szpitala, natychmiast!
Wiesz co, Pablo?
Wydaje mi się, że źle rozgrywasz sprawy.
Musisz zacząć więcej myśleć o rodzinie... i biznesie.
Nie możesz być politykiem.
Kto mi zabroni?
Nie możesz defilować i obdarowywać ludzi
po to, żeby cię kochali.
My... jesteśmy gangsterami.
Jak chcesz kandydować do Kongresu, znajdź innego do kierowania laboratorium.
Panie Escobar?
Ma pan córkę.
Bóg obdarzył nas dziewczynką, Pablo.
Jaka śliczna.
Pablo stał się nieobliczalny.
Matko święta, stary. Co mamy na to poradzić?
Pablo Escobarowi nie możesz sprać tyłka, jak rozpuszczonemu bachorowi.
Czyżby?
Niby dlaczego?
Ostrożnie z groźbami, których nie możesz spełnić.
Wiesz, o co mu chodzi?
Według prawa kolumbijskiego kongresmen ma immunitet.
Myślisz, że załatwi sobie ochronę, a nas zostawi na lodzie?
Tak sądzę. Ma się za cholernego "Robin Hooda".
To co robimy?
Cóż...
wypełnimy nasz obowiązek, zapełnimy urnę wyborczą,
a potem pozwolimy mu przyjąć aplauz i podjąć ryzyko.
A my dalej poprowadzimy biznes... w cieniu, jak zwykle.
Carlos, co mówią chłopaki?
Pewnie się niepokoją, co?
Nie znają się na polityce, bracie.
Nie możesz oczekiwać, żeby rozumieli twoje cele.
Rozumiesz mnie, bracie.
Wyobraź sobie... kraj rządzony przez nas.
Immunitet dla wszystkich, bracie.
My, Carlos, należymy do ludu.
Musisz wpłynąć na pozostałych, przekonać ich, że mam rację.
Jak wygrasz, nie będziesz musiał się tłumaczyć.
A jak przegrasz... nie będzie z czego.
Dobre.
- Tak mówił Hitler. - Odpieprz się.
No, tak.
Mówił też, że żaden polityk
nie powinien pozwolić sfotografować się w gaciach.
Tak powiedział.
A gdybym ci powiedział, Carlos...
że tak naprawdę chcę...
pomóc biednym ludziom w tym kraju...
uwierzyłbyś mi czy nie?
Jak tylko opublikują wyniki, Jairo Ortega zrezygnuje.
Myślę, że pcha się w objęcia śmierci.
- Sześćdziesiąty szósty. - Pieprzysz. Trafiłem go pierwszy.
Panie i panowie, będąc w pełni władz umysłowych i fizycznych...
chcę was poinformować o swojej decyzji
odnośnie rezygnacji z miejsca w Kongresie Republiki...
ze względów rodzinnych i zdrowotnych.
Jestem jednak pewien, że mój przyjaciel, Pablo Emilio Escobar Gaviria,
będzie kontynuował nasze społeczne i polityczne idee,
gdyż Pablo reprezentuje głos ludu. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo, Jairo.
Zrobię wszystko, co w mojej mocy. Dziękuję bardzo.
O, niegasnąca chwała! O, nieśmiertelny jubileusz!
Panie kongresmenie Escobar...
Proszę pana!
Pan wybaczy.
Za pozwoleniem, przypomnę reguły protokołu.
Nie można wejść do sali bez krawata.
W porządku.
- Jak masz na imię? - Juan.
Słuchaj, Juan...
masz ładny krawat.
- Od dziewczyny. - Tak?
Tak.
Więc wejdzie przez to do historii.
- Dziękuję bardzo, synu. - Dziękuję panu.
- Dzięki. - Spoko.
Dzień dobry.
Informuję, że mamy kworum do rozpoczęcia sesji.
Jest dziś z nami minister sprawiedliwości, Rodrigo Lara Bonilla,
który przemówi do szanownego kongresu.
Proszę, panie ministrze, oddaję panu głos.
Dziękuję bardzo.
Wiele zrobiono w kwestii pieniędzy pochodzących z handlu narkotykami,
"brudnych pieniędzy", w politycznym procesie kraju.
Mnie też zarzucano przyjęcie w trakcie kampanii dotacji
od handlarzy narkotyków, którzy kupili sobie wpływy w obu izbach.
Do tego zarzutu się przyznaję.
W mojej optyce grzech przymykania oczu
jest tak ciężki, jak sama korupcja.
Jesteśmy narodem ślepców i w swojej ślepocie
sprzedaliśmy kraj tym, którzy najwięcej zapłacą.
Czas, byśmy otworzyli oczy i ujrzeli światło.
Kongresmenie Escobar...
ponoć zbudował pan swą wielką fortunę na firmie taksówkarskiej.
Ta fotografia wyraźnie temu zaprzecza.
Z tego powodu żądam pana ustąpienia.
Nie jest pan mile widziany w tej izbie.
Nie tu pana miejsce.
Dziękuję ci, Juan. Miło z twojej strony.
Handlarzom narkotyków nie chodzi tylko o upadek ministra sprawiedliwości,
ale i o zakłócenie strategii rządu zwalczającej ich interesy.
Ich bronią jest kasa lub kula.
Chcę poinformować naród, że minister sprawiedliwości ma 24 godziny
na zaprezentowanie konkretnych dowodów w związku z poczynionymi insynuacjami
przedwczoraj w izbie reprezentantów.
W przeciwnym wypadku wytoczę mu sądową sprawę
wobec władz, jak i kolumbijskiego systemu sprawiedliwości.
Nie szukam ani nie pragnę konfrontacji przed narodem kolumbijskim.
Szukam rozwiązania pokojowego, zawsze opowiadałem się za pokojem
i pragnę pokoju oraz dobrobytu dla narodu kolumbijskiego.
Należy sobie uzmysłowić, że jeśli członek Kongresu
może zostać zastraszony lub kupiony,
pokazuje to wyraźnie prawdziwą skalę problemu narkotykowego w Kolumbii.
Potrzebni są uczciwi ludzie
potrafiący przeciwstawić się handlarzom narkotyków,
którzy z niezmąconym spokojem kupują i zabijają osoby lub instytucje państwowe
stojące na przeszkodzie ich interesów.
BOSSOWIE KARTELU Z MEDELLIN
O, Pablito. Wiedzieliśmy, że nie zaakceptują cię w swoim gronie.
Cholerne dupki.
Jesteś za dobry dla nich, Pablito.
To walka, której nie wygrasz, stary.
Musisz myśleć o rodzinie i biznesie...
i porzucić na dobre ten cyrk.
Naprawię to.
Przez nikczemne kłamstwa i pomówienia mojej osoby
ze strony ministra Lary i jego kumpli
zdecydowałem się ogłosić swoją rezygnację z miejsca w Kongresie Republiki.
Kandyduję jako reprezentant zwykłego człowieka,
głos tych, którzy nie mieli głosu.
Ale jak to często miało miejsce w trakcie naszej historii,
wpływowi zmówili się, by mnie uciszyć.
Marzyłem o tym, by czynić dobro.
Te marzenia legły w gruzach.
Ale zapamiętajcie moje słowa... nie ustąpię biernie.
Będę walczył.
"Ci co zawsze" się mylą,
jeśli myślą, że uda im się pokonać Pabla Emilia Escobara Gavirię!
Dziękuję bardzo.
Mam coś dla żony twojego przyjaciela.
- Spodoba się jej. - Nie, gracias.
Odjebało ci chyba, dupku.