Kom op, jongen. Kom op.
Je bent zeker een stadsjongen?
Met de fles grootgebracht, veronderstel ik.
Alles uit een pakje.
Nog nooit een koe gezien tot je hier kwam.
Zal ik je in een emmer achter me aan slepen?
Toen ik zo oud was als jij, rende ik al 35 km voor het ontbijt.
Blijf hier.
Ik klim naar boven en kom terug met een bus.
Door al die vrouwen die je gehad hebt, veronderstel ik.
Al die vieze portiekjes. Kom op, trekbeer.
Zal ik je dragen?
Ik zou je vader kunnen zijn.
Je wilt zeker wat rusten? Moet je nog een matras hebben ook?
Kom op, handen omhoog.
Ik kan er niet bij. Kom op, steek ze omhoog.
We moeten doorgaan.
Als ik je hulp nodig heb, vraag ik het wel.
Hé, jongen...
er is vers water aan de andere kant.
Hoe weet je dat? - Ik ruik het.
Ze hebben jou op school ook niet veel geleerd.
Hoe ver denk je dat ze van hier verwijderd zijn?
Tien jaar, aan jouw tempo.
Sorry dat ik je tandpasta vergeten ben.
Niet te veel, jongen.
Je moet me helpen, jongen.
Nee.
Goed dan.
Kijk.
Hij had geen mes.
Dat had ik niet alleen moeten doen. Dat was niet zoals het hoort.
Het was niet zo'n zootje geworden als je me had geholpen.
Ik haat moorden met veel bloed. Dat was niet eerlijk.
Waarom huil je, sentimentele, nutteloze idioot?
Verdomde hypocriet.
Ik moest het doen.
Anders was hij nog voor de kerst in zijn bed gestorven.
Als je me niet gaat helpen, waarom ben je hier dan?
Dacht je dat dit een scoutspicknick zou worden?
Denk je dat ze hem zullen vinden?
We moeten hogerop gaan.
Hogerop gaan.
Het zou verstandig zijn om andere kleren te zoeken.
Het zou verstandig zijn om in een dorp te wachten tot het donker is.
Denk je dat ze zullen proberen ons levend terug te halen?
Wil je niet stoppen om je laarzen op te poetsen?
Ik vind het daar beneden maar niks.
Je kunt er niet omheen gaan.
Het is te open.
We gaan over de weg. Ze zullen denken dat we arbeiders zijn.
Ellendeling.
Ellendelingen.
Ik vermoord jullie.
Vermoord jullie.
Ze spelen met ons.
Het is een spelletje.
Hij kan nog niets over je geitenhoeder gehoord hebben.
Hij wacht gewoon.
Ik wist niet dat hij dat kon.
Ik wist niet dat iemand dat kon.
Hij had mijn hoofd eraf kunnen halen.
Dan had ik rondgelopen als een kip...
met mijn hoofd stuiterend als een bal voor me.
Hij zal ze wel oproepen via zijn radio.
Wat kunnen we doen, Ansell? - Niet veel.
Op het donker wachten en dan rennen.
Vlug rennen.
Als mijn handen vrij waren geweest, had ik hem eruit kunnen trekken.
Ik had hem over me heen kunnen werpen.
Ik was op 't landingsgestel gesprongen en had hem in elkaar geslagen.
Ik had erover kunnen vallen. - Waarover?
Mijn hoofd.
Ik had ertegen kunnen schoppen.
Ik had er een doelpunt mee kunnen maken.
Ik zou mijn hoofd in zijn klokkenspel willen schoppen.
Had die oude man niets bij zich? Echt niets?
Blijf hier, dan haal ik een mes en kom ik direct terug.
Ik zal die ellendige piloot onder de grond stoppen.
Laat me alleen gaan. Alsjeblieft.
Ansell, blijf achter me. Twintig stappen.
Ansell.
Stil, ouwe jongen. Stil.
Stil.
Wat is er met jou gebeurd?
Luister.
Hij had een foto van zijn kleinkinderen en wat gedroogde tabak.
Als je me nu niet helpt, vermoord ik jou ook.
Dat is genoeg.
Hou de wacht terwijl ik drink.
Op je knieën.
Hij heeft zijn beste pak aan, niet?
Doe haar geen kwaad.
Raak daar niets aan.
Varken.
Dom, zwakzinnig, idioot varken.
Ik wou dat hij je hoofd er echt afgehaald had.
Stommeling.
Stomme idioot.
Dwaas, moordend varken.
Hij had je hoofd eraf moeten halen...
en in een emmer azijn naar een museum moeten sturen.
Wat een dwaas.
Heb je een plan of niet?
Ze had niets gedaan als je dat brood niet had aangeraakt.
Ze zullen ons morgen te pakken krijgen. Dat weet je toch?
Goed dan, geef me dan toch de helft.
Wacht even.
Verdeel het eten.
Waarom?
Ik had je alleen nodig tot mijn handen los waren.
Ben je daar zeker van?
Je krijgt het scheermesje. - Ik wil het scheermesje niet.
Ik neem het geweer. - Ik wil het geweer niet.
Je krijgt de helft van de blikken, de deken...
de koffer en het water.
Er is daar meer dan genoeg water.
Zijn je zakken groot genoeg?
Drinken we er eentje voor we vertrekken?
Hoe ga je je blikken openen, boerenjongen?
Ellendeling.
Ellendig blik.
Verdraaide boerenjongen.
Goed dan, wijsneus.
Hoe maak ik het dan open?
Wat wil je ervoor hebben? - Ik wil met je mee.
Dan heb ik het bevel. - Ja.
Geef het me.
Hé...
wil je wat?
Hé.
Hier.
Hou alles altijd netjes en proper, jongen.
Voorzichtig met je zachte gezichtje.
En daar beneden ook.
Wat?
Je wilt toch geen schimmel krijgen?
Meen je dat? - Ik heb de mijne al gedaan.
Of heb je daar niets wat de moeite waard is om te redden?
We moeten's nachts eten en overdag drinken.
Goed.
En elke keer als je me iets wilt zeggen, zal ik naar je luisteren.
Dank je.
Soms ben ik heel stom.
Echt. Dat weet ik.
Mijn vrouw heeft het gezegd.
O ja?
Ja.
Zie je die grootste bergkam? - Ja.
En die rots in de vorm van een vuist? - Ja.
Dat is ons doel voor vandaag. Goed?
Wat is er nu weer?
Ik volg je gewoon, zoals je me vroeg.
Als je me doodt, heeft het geen zin.
Ik zou hier liggen zoals die oude man.
En jij zou dubbel zoveel blikken hebben, een koffer en een scheermesje.
Luister.
Later zal ik het misschien overwegen.
Zal ik misschien denken aan een afscheid, uit elkaar gaan.
Maar nu niet.
Want ik ben eenzaam.
Ik zal het overwegen in de bergen.
Ik denk trouwens niet dat dat ding nog schiet.
Grappig als het achteruit had geschoten.
Ben je getrouwd?
Wanneer zou ik de kans gehad hebben?
Denk je dat ik deze problemen wou?
Een jongen van jouw leeftijd zou getrouwd moeten zijn.
Verantwoordelijkheid, dat hebben jullie nodig.
Dat is allemaal veranderd. - Wat?
Ze willen nu niet meer trouwen, sinds de pil bestaat.
Je krijgt wie je maar wilt, als je het vraagt.
Modellen, echtgenotes, verpleegsters, secretaresses, fysiotherapeutes.
Zou hij ons gezien hebben?
Weet je wat hij van plan kan zijn? Ons voor zijn, daar wachten.
Hij komt terug.
Rennen.
Ja. Nu.
Iedereen kan nu een oorlog beginnen.
Je haalt gewoon wat spullen en je begint eraan, toch?
Ik wed dat hij zichzelf een stuk vindt.
Hij is vast naar zo'n school gegaan. Zo'n vliegschool.
Wat zou je kunnen raken met dat ding?
Niet veel.
De benzinetank zit achter de cabine. Je moet hem van opzij raken.
Ja. - Je krijgt maar één kans.
Dan vliegt hij weg als een vleermuis.
Maar hij weet niet dat jij het hebt. Snap je?
Mijn vrouw...
moest haar gezicht laten reconstrueren.
Plastic kaakbeen.
Een Duitse herder vloog haar aan in het café...
toen we net weg wilden gaan.
Dat spijt me.
Het was verschrikkelijk.
Heb je iemand aangeklaagd?
Kon niet. Het was haar oom.
Haar oom was de caféhouder. We konden hem niet aanklagen.
Wedden dat hij op de grond niets waard is?
Luister. Dit ga ik doen.
Ik ga springen, rennen, roepen, drukte maken.
Ik ga naar die richel daar.
Hij zal komen, zijn spelletje spelen.
Dan leid ik hem naar jou, dichtbij. Dat is mijn plan. Begrepen?
Maar mik op de benzinetank. Dat is alles wat telt.
Blijf hier.
Mijn been.
Ik had hem in het vizier. Ik had...
zijn rothoofd in het vizier.
Hé, jongen.
Op het laatste moment...
ervandoor als een ellendeling. - Wat bedoel je?
Daarom miste ik hem. De volgende keer mis ik hem niet.
Ik zou hem nooit meer missen als ik nog een kans kreeg, jongen.
Wat denk je hiervan?
Een kerstcadeautje.
Als ik dit had gehad...
had ik die stomme grijns van zijn gezicht weggekregen.
Hij lachte je uit, jongen.
Ik hoop dat deze ellendeling zijn broer is.
Maar je moest die tank raken en je geen zorgen maken om mij, idioot.
Nee. Hij had namelijk iets in zijn hand.
Iets in zijn zak. Het had af kunnen gaan.
Het was misschien een bom. Spijtig dat ik hem niet geraakt heb.
4.22 uur.
17 juli.
Het is een goed horloge, jongen. Zwitserse makelij.
Kom op, jongen.
Als ik die tank had geraakt...
dan was jij er misschien ook aan gegaan.
Daar hadden we niet aan gedacht, hè?
Maar weet je wat, Mac.
Van nu af aan geen spelletjes meer.
Ik zal je wat zeggen, jongen.
Hij zal niet meer zo dichtbij komen, nu ik dit heb.
Misschien is hij een doodskist gaan halen.
Een sigaret?
Hoeveel had hij er bij zich?
Drie.
Foto's?
Ja, een foto van zijn meisje.
Geen geld.
Ik heb zijn aansteker. En een horloge.
Ik wil niet roken. Jij mag ze hebben.
Ik wil er geen als jij er geen rookt, Ansell.
Goed dan.
Je mag de andere morgenochtend hebben.
Mijn handen beven nog.
Lekker, hè?
Ja.
Hoe laat is het?
Het doet het niet.
Weet je wat we moeten doen? We moeten de blikken sorteren.
Waarom? - Dan weten we in 't donker wat erin zit.
Dat moet wel. We moeten op onze voeding letten.
Luister, ik zei toch dat ik weet wat erin zit. Kom op.
Weet je dat?
Er zijn maar drie soorten.
De grote zijn bonen.
De vierkante zijn rundvlees. De middelgrote zijn condensmelk.
Hoe weet je dat?
Ik heb eraan geroken.
Ik geloof je niet. - Ja, hoor.
Ik heb bij Fortnum & Mason gewerkt, weet je.
De beste winkel van Londen.
Alleen om ervaring op te doen, natuurlijk.
En om meisjes te versieren.
Meisjes te versieren? - Ja.
Er kwamen daar veel Noorse meisjes...
en Zweedse.
Ik heb eens een Australisch meisje gehad.
Ze nam me mee naar het Ritz. Betaalde alles.
Haar vader was componist.
Ze hebben mooie grote badkuipen in het Ritz.
Je kunt erin doen wat je wilt.
Ik wou betalen. Ze wou er niet van horen.
Heb jij dochters?
Ik zou mijn dochters niet in jouw buurt laten komen.
Waarom?
Ik keur dat allemaal niet goed.
Wat, allemaal?
Wat keur je niet goed, Mac?
Geef me die blikopener.
Dus volgens jou zijn die middelgrote condensmelk?
Dat zei ik toch.
Hier.
Je hebt gelijk, zeg.
Waarom wil je je dochters uit mijn buurt houden, Mac?
Ik ben een goede leraar.
Hoeveel dochters heb je?
Twee.
Er zijn veel slechtere partijen dan ik, weet je.
Je hebt die rotpiloot vast heel erg laten schrikken.
Ansell.
Ik wil niet dat je rotzooit met mijn dochters.
Nu vliegt hij niet meer zo laag, hè?
Ik wou dat hij niet wist dat ik dit had.
Hij is helemaal alleen.
Ja, en hij wil ons voor zich alleen, dat kan ik je vertellen.
Mac.
Wat ligt er tussen ons en de bergen?
Niets.
Wat bedoel je, niets?
Dorpen.
Geen soldaten? Geen patrouilles?
De grenspatrouille.
Je weet het niet, hè?
Nee.
Je weet er niets van, hè Mac?
Ik weet dat je veilig bent als je de sneeuw bereikt.
Wie heeft dat gehaald, Mac?
Wie heeft dat ooit gehaald?
Waarom graven we niet gewoon twee graven en gaan erin slapen?
We kunnen daar beter oversteken en aan de andere kant gaan klimmen.
Wat?
Jezus.
Het is niet grappig, hoor.
Jongens toch.
Ik moet de slippen van m'n hemd hieruit zien te houden.
Ik weet dat je gelijk hebt, maar ik haat dat laagland.
Ik weet het, Mac, maar we moeten wel.
Laten we ons haasten.
Ik hoop dat we niet te stram zijn.
Je had gelijk over die condensmelk.
Nu is hij een veldmaarschalk.
Ik heb mijn hoed verloren.
We komen er nooit doorheen, niet met z'n twee.
Zullen we uit elkaar gaan?
We kunnen ons hier beter verstoppen.
We moeten wel.
Ik kan het niet. - We zullen geen betere...
Ik kan niet naar beneden gaan en me gewonnen geven.
Kom op.
Mac, kom hier.
Door jouw advies kregen we laatst een bajonet in onze kont.
Wiens schuld was dat?
Als dat zwarte geraamte verschijnt, stort hij mosterdgas over ons heen.
Wat stel jij dan voor?
Waarom moet ik iets voorstellen?
Jij doet de voorstellen.
Jij gaat die winkels binnen...
en doet jonge meisjes voorstellen.
Je hebt het recht niet om zo van hen te profiteren.
Je bent stapelgek.
Seksmaniak. Ze moesten je veroordelen.
Een van die vaders had je moeten opsluiten.
Je moest je laten nakijken. - Wat?
Ze hadden die pil nooit mogen uitvinden.
Juist.
Ben je gewond? - Nee.
Die idioten hebben ons zien aankomen.
Kom op, jongen. Kom op. Loop door het midden.
Kom op.
Hierlangs, Ansell.
Water. - Wacht. Wacht tot hij ons niet kan zien.
Hé, wacht niet op mij.
Kijk wat ik hier heb. Ik leg het onder zijn kussen, jongen.
Een van je vriendjes van school.
Zwijg, verdomme. Hou je mond, maniak.
Als ik die rotpiloot vind... Hé, ellendeling.
Ansell, die piloot probeert alles in brand te steken.
Ik kan hem niet meenemen naar de sneeuw.
Ik kan hem niet meenemen, jongen. Het is er te koud. Ga dan. Ga.
Tot ziens. Hij is weg. Tot ziens, schatje.
Waar is je geweer?
Hoor je me? Haal die modder uit je oren.
Haal die viezigheid uit je oren.
Hoor je me nu?
Ja, ik hoor je. - Waar is je geweer, verdorie?
Het waren die rotboeren, niet?
De boeren hebben ons gered, hè? Die arme boeren.
Mijn gezicht doet pijn.
Ja...
je kunt er beter...
wat modder op leggen.
Dan kunnen de blaren niet...
Zie je?
Leg die modder erop.
Zie je hem?
Deze keer...
moet jij het doen.
Ik geef je dekking met het geweer.
Goed?
Kom op, jongen.
Dat was je eerste.
Hier.
Hier is het, jongen, ik zeg het je.
We hebben voedsel nodig, Mac.
Hier is het, ik weet het.
Doe die deur van de grendel.
Geen orde. Geen discipline.
Ze hebben het verknald voor hem, hè?
Ik wou dat ik hem geraakt had.
Wil je teruggaan?
Ik heb nu toch een drankje.
Hij is nu waarschijnlijk daar met dat ding...
en huilt erom.
Ik moet slapen.
Dit zal die ellendelingen in hun holen houden.
Hoe ver nog voor we bij de sneeuw komen?
Er is geen sneeuw. De sneeuw is gesmolten.
Luister. Ik moet slapen.
Nou, hier kun je niet slapen.
Kom op, sta op.
Geef me je arm.
Ik wou dat ik mijn hoed niet verloren had.
Ik zie de botjes van mijn vingers.
De toppen zijn zout.
Kijk er niet naar.
We ruiken als beesten. We stinken.
Jezus Christus.
Wat hebben we onszelf aangedaan?
Goed, jongen.
We leven niet. We zijn dood.
We hadden het nooit mogen proberen.
We kruipen voort...
snijden met scheermesjes...
snuiten onze neus met onze vingers.
Scheuren dingen met onze vingers. Vegen onze kont af met onze vingers.
Goed, jongen, goed.
O, god. O, jezus.
O, christus.
We zijn minder dan beesten.
Toe maar, jongen, maak je geen zorgen.
Mijn vrouw is vijf jaar ouder dan ik.
Ik kijk altijd naar het gezicht, Ansell.
Het gezicht, en dan de benen.
Ze heeft een knap gezicht, maar geen goede benen.
Spataderen. Door de kinderen.
Ze maakt zich zorgen over haar benen. Ze scheert ze altijd.
De kinderen hebben geen goede benen.
En ze zijn ook niet zo mooi als hun moeder.
Maar ze zullen het wel goed doen, want ze hebben haar karakter.
Dit is er gebeurd...
ze ging altijd uit met Amerikaanse soldaten.
Ik nam mijn vaders regenjas en zette zijn hoed op...
en ik ging naar een telefooncel als ik wist dat ze thuis was.
Ik belde haar, sprak met een Amerikaans accent...
met een diepe stem...
en zei: "Kom naar het park...
"zondagmiddag om 3.30 uur...
"bij de kiosk."
Nou, het regende.
Er was geen fanfare. Maar ze kwam.
Ik was 16.
Zij was 21.
Ze had een witte regenjas aan.
Toen ze me zag met mijn vaders regenjas en hoed...
lachte ze tot ze ervan huilde.
Ze ging weer weg.
Ik bleef achter haar aanzitten.
Toen gingen de Amerikanen weer weg.
Ik moest zelf in het leger.
En twee jaar later was ik met verlof...
en ik dronk veel.
En op een avond moest ze me naar huis helpen.
Ik moest naar het oosten.
Ze schreef me...
twee keer per week.
Ik was lang weg van huis.
Toen...
ze...
zevenendertig was...
ja, 37...
en ik...
Nou...
in ieder geval...
gingen we weer naar het park...
op een zondagavond...
en...
ik en mijn vrouw, ze...
Nou, het was haar idee.
Ik pakte haar...
onder...
de kiosk.
Hoe lang zijn jullie al samen?
Jaren.
Mijn kinderen zijn al...
Kinderen zijn al...
Ik ben oud geworden.
Ja, ik ben oud geworden.
Kom op, trekbeer.
Zie je het?
Ja.
Ik zou het nooit geloofd hebben.
Van wie is het?
Wat bedoel je?
Ik weet niet van wie het is.
Heb het nooit geweten.
Nou, het is niet van hen.
Kom op.
Zullen ze niet op ons schieten? - Nee.
Het is niet van hen.
Kom op, Mac.
We hebben het gehaald.
Kom op.
Misschien kan ik ze tegenhouden.
Dat hoeft niet. Kom op, Mac.
Weet je wat? Al die tijd...
heel die oorlog lang...
heeft ze op me gewacht.
Ze is nooit met een ander uit geweest.
Kom hier, Mac. Het is voorbij.
We zijn vrij.
Kom op.
Kom hier, Mac. Kom op.
De dag dat ik vrijkwam...
wist ze het.
Niemand had het haar verteld.
Vijftigduizend kilometer verderop...
belde ze naar haar moeder.
Kom hier, Mac.
Kom op.
Jeugdliefdes.
IJle lucht.
De lucht is hier ijl, weet je.
"Goddank", zei ze tegen haar moeder.
Een grote, zwarte vleermuis.
Niet doen, Mac. Het lukt je nooit.
Hé.
Mac, en ik dan?
Kom dan.
Ellendeling.
Zeg je gebeden.