Φίλε, ποιος είπες ότι χρειάζεται ν' αγοράσεις κιθάρα;
Είναι σαν έργο γλυπτικής. Ένα υπέροχο λουστραρισμένο ξύλο.
Η όλη μυρωδιά της. Σαν μια γυναίκα, ξέρεις;
Μπορείς να την χαϊδεύεις σαν γυναίκα.
Κάθε συστατικό, το ξύλο, το φινίρισμα,
κι όλες οι διαφορετικές απόψεις είν' εδώ στον ήχο.
Ηλεκτρικές μεταφορές, όπως ενίσχυση, ενέργεια.
Είναι ενιαίο κι αναπόσπαστο μέρος του ποιος είμαι,
το να παίζω ηλεκτρική κιθάρα και να δένομαι μαζί της.
Θα είναι πολύ ενδιαφέρον.
Θα είναι πολύ ενδιαφέρον, επειδή
και οι δύο είναι πολύ δυνατές προσωπικότητες της κιθάρας.
Και οι δύο, οι White Stripes και οι Zeppelin
ήσαν ικανοί να κάνουν κάτι που ήταν δικό τους, ήταν μοναδικό
και δεν είχε ξαναγίνει ποτέ πριν.
τι θα συμβεί όταν βρεθούμε και οι τρεις μαζί;
Μπορεί να πλακωθούμε στο ξύλο.
Υπάρχει πολύ ψυχή σ' αυτή την κιθάρα.
Όταν παίζει ο Jack, τα δίνει για τα καλά.
Αυτό είναι το βασικό μηχάνημα του Edge. Το βασικό "κλαπατσίμπανό" του.
Είναι ο εγκέφαλος του συστήματος.
Θα είναι ενδιαφέρον να το βλέπεις να ξεδιπλώνει τα εφέ του.
Είναι γνωστό πως είναι κάτι σαν αρχιτέκτονας του ήχου.
Σχεδιάζω να τους ξεγελάσω και τους δύο. Αυτό βασικά θα κάνω.
Να τους ξεγελάσω ώστε να μου διδάξουν όλα τα "κόλπα τους".
Θα έχουμε μια κουβεντούλα.
Αλλά θα τύχει να υπάρχουν και όργανα εκεί,
οπότε ποιος ξέρει;
- Τι είναι αυτό Edge; - Είναι λίγο... Είναι μια μορφή yoga.
Βασικά επινοήθηκε στην Ουαλία.
Λέγεται Daboke.
Είσαι... Τι σχέση έχει το BlackBerry μ' αυτό;
Είναι μια μικρή προσαρμογή που έκανα
για καλύτερη διαχείριση του χρόνου.
Το κάνει και ο Sting;
Δεν κάνει Daboke, κάνει άλλα είδη yoga.
Μ' ενδιαφέρει πολύ τι μπορούν να κάνουν τα μηχανήματα
στον ήχο μιας ηλεκτρικής κιθάρας.
Μου αρέσουν οι μονάδες εφέ.
Πάντα έσπρωxναν την μουσική μπροστά.
Όταν πατάς ένα κουμπί...
ας πούμε ότι αυτό το κουμπί αντιστοιχεί σ' αυτή τη μονάδα, έτσι;
Αυτό το κουμπί αντιστοιχεί σ' εκείνη την μονάδα
και είναι πολύ σπάνιο
να ξαναχρησιμοποιήσει τον ίδιο ήχο σε 20, 23 τραγούδια.
Οι κιθάρες ρυθμίζονται ανάλογα με το τραγούδι
με τις δικές τους στάθμες εξόδου.
Είναι αποκλειστικά γι' αυτό το τραγούδι και γι' αυτή την στάθμη...
Ρυθμίζει τα εφέ του για να έχει
αυτή την στάθμη της κιθάρας μ' έναν συγκεκριμένο τρόπο.
Τους τρελαίνω όλους.
Τρελαίνομαι τελείως, προσπαθώντας να πετύχω τον ήχο
αυτόν που ακούω στο κεφάλι μου να βγαίνει απ' τα ηχεία
Είναι η φωνή μου, αυτή είναι η φωνή μου,
αυτό που βγαίνει από τα ηχεία.
θα ήταν πολύ καλό
Αφαίρεσε το TC.
Η τεχνολογία είναι ο μεγάλος καταστροφέας
του συναισθήματος και της αλήθειας.
Η ευκολία δεν έχει να κάνει με την δημιουργικότητα.
Ναι το κάνει ευκολότερο, μπορείς να πας σπίτι γρηγορότερα.
αλλά δεν σε κάνει πιο δημιουργικό άτομο.
Αυτή είναι η αρρώστια που πρέπει να παλέψεις σε κάθε δημιουργικό χώρο.
Η ευχέρεια χρήσης.
Εντάξει, τραγούδα το.
Από την εποχή της εφηβείας μου, κάπου εκεί στα τέλη της δεκαετίας 80
Δεν θυμάμαι πολλά ροκ συγκροτήματα
να είναι και τόσο δημοφιλή.
Τα πράγματα άλλαξαν τόσο πολύ στην μουσική.
Η τεχνολογία είχε κυριαρχήσει σε μεγάλο βαθμό.
Η τεχνολογία είχε πάρει τα μυαλά του καθενός.
Εννοώ... οι άνθρωποι άρχισαν να ξοδεύουν βδομάδες προσπαθώντας
να πετύχουν το τέλειο ταμπούρο και να πιάσουν την αντήχηση.
Αυτό είναι, αυτό είναι.
Τόσο επεξεργασμένη, που δεν ήταν καθόλου αληθινή πια.
Αν θέλεις στ' αλήθεια να κάνεις τις κοπέλες να σε προσέξουν, κλώτσα την καρέκλα έτσι.
Λόγω της ενίσχυσης και της χειροπιαστής ποιότητά της,
μπορείς να ακούσεις τα περισσότερα χαρακτηριστικά του κάθε κιθαρίστα.
Οι άνθρωποι προσπάθησαν να υπερβούν τα όρια εφοδιασμένοι με νέες τεχνικές.
Υπάρχει πάντα κάτι νέο που άλλοι άνθρωποι φέρνουν στο προσκήνιο,
το οποίο πρέπει να λάβεις σοβαρά υπόψη.
Δυναμικές...
φως και σκιά...
ψίθυρος στην βροντή.
Σαν κάτι να σε προσκαλεί, κάτι μεθυστικό.
Λοιπόν, αυτό που με γοήτευε,
και πάντα είχε να κάνει με τις 6 χορδές, κανένας ποτέ δεν προσέγγιζε
Όλοι παίζουν μ' ένα διαφορετικό τρόπο
και βγάζουν την προσωπικότητά τους.
Κατά το διάστημα που γράφω τραγούδια και παίζω,
παρακολούθησα κι αισθάνθηκα ότι έβλεπα το τέλος της κιθάρας
σαν κεντρικό όργανο στην λαϊκή μουσική.
Επίσης, κάθε φορά που νομίζω πως έχει ξοφλήσει
φουντώνει κάπου αλλού.
Κρατώ κιθάρες που είναι.. ξέρετε... το μπράτσο είναι λίγο κυρτωμένο,
είναι λίγο εκτός τονικότητας, και θέλω να δουλέψω, να την παλέψω
και να την υπερνικήσω και να την κάνω να εκφραστεί.
Οποιοιδήποτε διάθεση κι αν έχω εκείνη την στιγμή.
Θέλω να είναι έντονη αντιπαράθεση.
Δεν έχω ιδέα τ' είναι αυτά, αλλά...
Τα πρώτα μου demos ήσαν μόνο σκαριφήματα. Δεν ήταν ολοκληρωμένα.
Αυτό είναι ενδιαφέρον. Εκείνο το τέλειωμα...
Η μουσική είναι που μας δίνει την κατεύθυνση που πρέπει να πάρει το τραγούδι.
Σαν συνθέτες, ξεκινάμε με το συναίσθημα
κι όλα τα άλλα ακολουθούν.
Αυτά τα μέρη της κιθάρας ολοκληρώθηκαν στην τελική έκδοση,
Έτσι αυτό τώρα μπορεί να αποκαλυφθεί, ξέρεις...
αυτές οι συγκεκριμένες αποχρώσεις στις συγχορδίες και πως τις έχεις.
4,5,6
Εδώ ο Bono είναι εκτός χρόνου.
Πλάκα έχει.
4,5,6
Επειδή το πρώτο μέρος είναι σε διαφορετικό μέτρο,
ήθελε λίγο φαντασία για να περάσεις στο δεύτερο.
1,2,3,4,5,6. 1...
Όμως μπορείς να το μετράς με διαφορετικούς τρόπους.
...6. 1, 2, 3, 4, 5, 6.
1, 2, 3, 4, 5..6.
ή μπορείς να το πας 1, 2, 3, 1, 2, 3.
Σαν ρυθμός Βαλς.
1, 2, 3, 1, 2, 3,
Όταν ξεκινάς να επεξεργάζεσαι τον ήχο, αρχίζεις να ανακαλείς τοποθεσίες.
Καθώς δουλεύω, συχνά σκέφτομαι "που βρίσκεται αυτό;"
Που βρίσκεται αυτό το μέρος;
Υπήρχε ένα ολόκληρο επιστημονικό εργοστάσιο εκεί, όταν ζούσα εδώ.
Είναι καταπληκτικό.
Παίξαμε σ' ένα κάπως ανοιχτό χώρο, κάπου εκεί πέρα.
Δεν θα έλεγα πως το ακροατήριο πλήρωσε.
Ήμασταν όλοι εδώ πάνω.
Ο Larry ήταν εδώ πίσω, προφανώς
κι εγώ νομίζω πως ήμουνα σ' αυτή την πλευρά.
- Ήσουν εκεί; - Ναι, απ' αυτή την πλευρά, ναι.
Και σ' αυτήν είμαι ακόμη, από τότε.
Εδώ συνήθως κάναμε τις πρόβες.
Ήταν στα πρώτα... πρώτα ξεκινήματά μας, ξέρεις.
Λοιπόν, αυτό ήταν το δωμάτιο του κ. McKenzie,
που ήταν πολύ καλός μαζί μας.
Λοιπόν, πρόβα σήμαινε 10 λεπτά καθάρισμα από θρανία και καρέκλες
και μετά μια ώρα για να δούμε αν μπορούμε να κάνουμε κάτι μαζί.
Κανείς μας δεν μπορούσε τότε να παίξει, πραγματικά.
Για λίγο, θα προσπαθούσαμε να παίξουμε τραγούδια,
και ήμασταν πραγματικά κακοί. Στ' αλήθεια είχαμε τα χάλια μας.
Η έξαψη ήταν να μπορείς να το κάνεις, ακόμη κι αν το κάναμε τόσο άσχημα.
Γεια σας.
Πάντα ανησυχούσαμε για το αν θα μέναμε ικανοποιημένοι.
Όταν μένεις ικανοποιημένος είναι κάτι σαν να πεθαίνεις.
Με λένε Jack White κι αυτή είναι η μεγάλη μου αδελφή, Meg White, στα τύμπανα.
Σας ευχαριστούμε που μας δεχτήκατε σπίτι σας. Το εκτιμούμε αληθινά.
Τι μπορώ να κάνω σε μια κιθάρα με 3 χορδές αντί για 6;
Χρειάζομαι τρία μέτρα για παίξω
τ' όργανο στη μέση του τραγουδιού. Βάζοντάς το τέσσερα μέτρα
μετά πρέπει να το τρέξω γρηγορότερα και πιέζω τον εαυτό μου περισσότερο.
Η Meg κι εγώ ούτε που συζητήσαμε ποιό θα είναι το πρώτο τραγούδι.
Απλά βγαίνουμε και παίζουμε. Σκέψου κάτι γρήγορα,
βιάσου και σκέψου κάτι, γιατί αυτοί οι τύποι θέλουν μια παράσταση.
Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πότε κάτι είναι ψεύτικο
και γνωρίζουν πότε είναι καλοδουλεμένο και προβαρισμένο.
Ξέρουν όταν λες το ίδιο ανέκδοτο ανάμεσα στα τραγούδια
πως αυτό είπες χθες στο Poughkeepsie
Το μυρίζονται.
Έχω παίξει με πραγματικά παλιές κιθάρες, πλαστικές κιθάρες.
Αν το θέλεις είναι εύκολο ν' αγοράσεις μια ολοκαίνουργια Les Paul
ή μια ολοκαίνουργια Stratocaster.
Αυτή είναι η βασική μου κιθάρα που παίζω ζωντανά
τα 10 χρόνια μου στους White Stripes.
Είναι ένα κούφιο κομμάτι πλαστικό
Και το αγοράζεις σ' ένα πολυκατάστημα του Montgomery Ward.
Το Sears πουλά Silvertones και το Montgomery Ward πουλά Airlines.
Θέλω να σου δείξω Jack, τι... Αν απλά πάρεις αυτή και...
Ναι, αυτό είναι. Δωσ' της να καταλάβει.
Αυτό πρέπει να κάνεις. Πάλεψε μαζί της και θα την καταφέρεις.
Μαθαίνει.
Θα ήθελα να σας παρουσιάσω τους Led Zeppelin.
Στο μπάσο ο John Paul Jones. Αυτός είναι ο John Paul Jones.
Στα τύμπανα ο John Bonham.
Κιθάρα ο Jimmy Page.
Κι εγώ ο Robert Plant.
Νιώθαμε τόσο άνετα παίζοντας μαζί
που μπορούσαμε να το πάμε σε κάθε κατεύθυνση.
Τα 4 μέλη του συγκροτήματος ήταν εφοδιασμένα μ' αυτό το κάτι.
Πάθος, εντιμότητα και αξιοσύνη.
Ο απόλυτος μουσικός παράδεισος.
Φιλαράκο, αυτό ξυπνά αναμνήσεις.
Ναι, αυτό είναι.. Λοιπόν, μπαίνουμε κατευθείαν στο χολ της εισόδου
και σ' αυτό το χολ είναι που στήθηκαν τα ντραμς
και ηχογραφήθηκε το Levee Breaks.
Ηχογραφούσαμε σε εκείνο το δωμάτιο.
Ο Bonzo είχε παραγγείλει νέα ντραμς.
Ο τεχνικός του, ξέρεις, τα έστησε στο χολ.
Όταν ο Bonzo βγήκε, άρχισε να παίζει μ' αυτά,
και ήταν αυτή η τεράστια διάχυση.
Είχες τα ντραμς ν' αντανακλούν στους τοίχους,
ξέρεις... αυτό το θαυμάσιο περιβάλλον για τα τύμπανα.
Ναι, μπορείς ν' ακούσεις τις επιφάνειες αντανάκλασης.
Ξέρεις, είναι στ' αλήθεια ζωντανό και περιρρέον.
Είχαμε ένα φορτηγό στούντιο ηχογραφήσεων παρκαρισμένο έξω
Και αν ακολουθούσες τις γραμμές απ' τα καλώδια
με τα μικρόφωνα στις άκρες, οδηγούσαν μέσα στο σπίτι.
Τα μικρόφωνα τοποθετήθηκαν εκεί πάνω στην κουπαστή.
Εκείνες τις μέρες, ο ντράμερ έπρεπε να είναι σε καμπίνα
κι έτσι τα ντραμς ήταν τελείως, ξέρεις, καταπιεσμένα.
Αυτό ήταν αρκετά ριζοσπαστικό.
Μετά απ' αυτό, άκουγες γι' άλλους ντράμερ
και για συγκροτήματα που έψαχναν για φρεάτια ανελκυστήρα και τέτοια, για να ηχογραφήσουν.
Για να έχουν αυτόν τον όγκο, καταλαβαίνεις.
Κάναμε 3 άλμπουμ που είχαν ηχογραφηθεί στο στούντιο
Κι αυτή ήταν μια άλλη προσέγγιση.
Όταν ήμουν παιδί, αυτά που συνέβαιναν στην μουσική
ήταν τόσο σημαντικά για μένα, όσο και τα φωνητικά και οι στίχοι.
και πάντα έτσι ήταν.
Μόνο λόγια και διαδώσεις.
Απομόνωση.
Αλλάζαμε σπίτι και η κιθάρα ήταν εκεί, παρατημένη πίσω.
Ήταν κατά κάποιο τρόπο,
μια παράξενη παρέμβαση της κιθάρας στην οικογένειά μου.
Ήταν κάτι σαν ένα είδος διακόσμησης που αφήναμε στο σπίτι.
Όλοι όσοι μπορούσαν να παίξουν κιθάρα, έπαιζαν skiffle.
Αυτό ήταν το κοινωνικό γνώρισμα εκείνης της εποχής.
Να παίζουν μαζικά κιθάρες και τρίφτες πλυσίματος.
Τοπική κουζίνα.
Πολύ Εγγλέζικο. Ήταν πριν το ροκ.
Όλοι μεγαλώσαμε μ' αυτή την μουσική.
Ήταν σαν να θηλάζαμε το rock'n'roll μ' αυτό.
Πήγα στο σχολείο μια μέρα μετά αφότου άκουσα αυτό το υλικό
και είδα τον Lonnie Donegan στην tv.
Αυτός ο τύπος είχε μια κιθάρα κι έπαιζε το "Rock lsland Line".
Ήταν εντυπωσιακό
και είπα "έχω μια τέτοια σπίτι"
κι αυτός είπε "φέρτη μαζί σου και θα σου δείξω πως να την κουρδίσεις"
Λοιπόν, αυτό ήταν το πιό εύκολο για ν' αρχίσουμε να παίζουμε.
Σωστά, μπορούσες να φτιάξεις μια μπάντα αρκετά εύκολα.
Δηλαδή, αρκεί να ήξερες μια συγχορδία και να την γρατζουνάς όλη μέρα
και περάσαμε πολύ καλά.
Ήμαστε μια μικρή ντόπια μπάντα, παίζαμε σε σχολικούς χορούς
και δεν είχαμε την παραμικρή σκέψη
πως αυτό θα εξελιχθεί σε κάτι.
Δεν υπήρχε αυτό που σε πιάνει, όταν είσαι στην εφηβεία
να θέλεις να γίνεις διάσημος.
Ποια είναι τα ονόματα σας; Το δικό σου;
- James Page - David Houston.
Και απλά μαθαίνεις να παίζεις κιθάρα;
- Ναι, σε δάσκαλο. - Σε δάσκαλο.
- Παίζετε κάτι άλλο εκτός από skiffle; - Ναι, ισπανικά και χορευτικά.
Έτσι ε; τι θα κάνεις όταν τελειώσεις το σχολείο;
Θ' ασχοληθείς με το skiffle;
Όχι, θέλω να κάνω βιολογικές έρευνες
Το Δουβλίνο στα μέσα της δεκαετίας του '70 βρισκόταν σε κρίσιμη οικονομική κατάσταση.
Η οικονομία είχε πιάσει πάτο.
Απλά δεν πιστεύαμε ότι κάτι μπορούσε να αλλάξει.
Έπρεπε να υπάρχει κάτι άλλο εκτός απ' αυτό.
Δεν ήταν αυτή η μοναδική επιλογή που σου προσφερόταν εδώ.
Πρέπει να βρεις με ποιό τρόπο θα παίζεις κιθάρα, ποιό θα είναι το ύφος σου.
Απλά άρχισε να σκάβεις βαθύτερα.
Καθώς θα σκάβεις όλο και βαθύτερα στο rock'n'roll
θα βρεθείς σε ένα φορτηγό τραίνο που σε πάει κατευθείαν στα blues.
Στη δεκαετία του 1930, σε μια πραγματικά τρομακτική εκδοχή των blues.
Αν πας πίσω κι ακούσεις κάποια απ' αυτά τα τραγούδια,
δεν μπορείς καν να πιστέψεις ότι ηχογραφήθηκαν σε κερί.
Robert Johnson "Dark Was the Night".
Blind Willie Johnson.
"της ζήτησα νερό, μου έδωσε βενζίνη."
Σε μινόρε κλίμακα, κόντρα στο κατεστημένο.
Αναρωτιούνται με τον εαυτό τους.
Γεμάτα πόνο.
Υπάρχει μια ένταση σ' αυτή την μουσική που μπορείς να τη νοιώσεις.
Είναι σαν να υπάρχει ένα μέρος,
που η ψυχή μου αναπαύεται κι αυτοί οι τύποι το εκφράζουν,
Στην Βίβλο, ο Θεός καταράστηκε το έδαφος
γι' αυτό οι άνθρωποι πάντα... πρέπει να δουλεύουμε σκληρά.
Είτε είσαι αγρότης ή ξυλουργός ή κιθαρίστας ή οτιδήποτε άλλο
πρέπει να παλέψεις με τα υλικά που έφτιαξε ο άνθρωπος.
15 λεπτά σόλο κιθάρα,
15 λεπτά σόλο αρμόνιο ή ντραμς
υπήρξαν ένας τεράστιος παράγοντας εντρύφησης.
Επαγγελματίες ροκ μουσικοί που κοιτούν αφ' υψηλού το κοινό τους.
Αυτά τα παλιά χρώματα είναι νεκρά και δε τα θέλουμε.
Είδα την ταινία "Spinal Tap".
Δεν γέλασα, έκλαψα. Ήταν τόσο κοντά στην αλήθεια.
Η μουσική ψαχνόταν εκείνη την εποχή.
Όταν ήμουν παιδί άκουγα οτιδήποτε είχε κιθάρα.
Ότι παιζόταν κι όλες αυτές τις διαφορετικές προσεγγίσεις και αντηχήσεις.
Όμως την πρώτη φορά που άκουσα το "Rumble" ήταν σαν...
ήταν κάτι που έδειχνε τόσο βαθυστόχαστο.
- Ναι, πραγματικά ήταν. - Όντως.
Τώρα αρχίζει να αυξάνει το τρέμολο στον ενισχυτή του.
Ακούς... Γίνεται ακόμα πιο έντονο.
Την περισσότερη μέρα μου την πέρναγα μ' αυτούς τους δίσκους,
ακούγοντας τους ήχους,
ή παίζοντας κιθάρα με τέτοιους ήχους.
Έμπαινα στο κλίμα μέσα απ' αυτά τα ηχεία.
Αυτό τ' όμορφο παίξιμο της κιθάρας.
Έπρεπε να το παιδέψεις.
Μόνο δύο άνθρωποι, μπάσο.
Πήγαινε σπίτι και δες αν μπορείς να το παίξεις.
Όλοι αυτοί οι παλιόφιλοι που συνήθιζα να επισκέπτομαι καθημερινά
για καμία ώρα ή έστω για λίγα λεπτά.
Ok. Πρέπει να δώσω γκάζια για λίγο.
Σαν παιδιά πειραματιζόμαστε με οτιδήποτε υπήρχε γύρω μας.
Φτιάχναμε διάφορα πράγματα,
πάντοτε μαστορεύαμε, πάντοτε τα κάναμε άνω κάτω.
Κατασκευάσαμε μια κιθάρα όταν ο αδελφός μου ήταν 16 και εγώ 14.
Κάθε μικρό εξάρτημα.
Πήραμε ξύλο από τους γονείς του Barry O'Connell.
Με το χέρι σκαλίσαμε το μπράτσο, με το χέρι σκαλίσαμε το σώμα.
Χαράξαμε τα αυλάκια, βάλαμε τα τάστα,
το κάθε τι και τα συναρμολογήσαμε.
Βέβαια, δεν ήταν και η καλύτερη κιθάρα που έχει φτιαχτεί
αλλά ήταν λειτουργική
Ποτέ δεν ήθελα να παίξω κιθάρα.
Ο καθένας παίζει κιθάρα.
Ποιός ο λόγος;
Είμαι ο μικρότερος απ' τα 10 παιδιά και υπήρχαν πράγματα τριγύρω μου.
Ένα μικροσκόπιο, ένα ηλεκτρικό εργαλείο.
Όταν είσαι σε μια οικογένεια με 10 παιδιά,
είναι δεδομένο, πρέπει να μοιράζεσαι πράγματα όλη μέρα.
Διορθωμένα ρούχα, μεταχειρισμένα παιχνίδια.
Διαφορετικά ενδιαφέροντα και προτιμήσεις απ' τον καθένα.
Μερικοί άνθρωποι πάνε με τα πόδια στη δουλειά, μερικοί παίρνουν το λεωφορείο.
ανταγωνισμός, τσακωμός για το φαί
Σπρώχνει ο ένας τον άλλο. Επιβάλλεσαι σε καταστάσεις.
Τ' αδέλφια μου, αρκετοί απ' αυτούς ήσαν μουσικοί,
μπάσο, πλήκτρα, κιθαρίστες.
Την έψαξα με τα τύμπανα, παίζοντας με συνοδεία από δίσκους.
Εκείνοι οι ρυθμοί μπήκαν μέσα μου νωρίς.
Ενδιαφερόμουν 100% μόνο για την μουσική και τον ρυθμό.
Είχα μια κρεβατοκάμαρα 2 επί 2, πραγματικά μικρή.
Είχα μαζέψει πολύ παλιατζούρα.
Είχα δύο ντραμς εκεί μέσα,
έναν ενισχυτή κιθάρας κι ένα μπομπινόφωνο, μόνο κρεβάτι δεν είχα.
Πέταξα το κρεβάτι έξω.
Κοιμόμουν σε κάτι αφρολέξ δίπλα στην πόρτα
Αυτό το οποίο παρουσιάσαμε είναι ξεκάθαρο
αυτό με το οποίο δε θέλαμε να μοιάζουμε.
Ώρα για τα καλύτερα ροκ και ποπ αυτής της εβδομάδας στο "Top of the Pops"
Το "Top of the Pops" ήταν το μακροβιότερο ποπ σόου της TV.
Τα περισσότερα ήταν της πλάκας.
Αν 1 στα 10 θέματα του σόου ήταν καλό, ήσουν πολύ τυχερός.
Αυτή ήταν η μόνη ζωντανή μουσική που μπορούσαμε να δούμε.
Κάνοντας το ντεμπούτο τους στο Top of the Pops αυτής της εβδομάδας,
έχουμε τους Jam κι ένα καυτό νέο 45άρι.
1,2,3,4!
Ήταν σαν κάποιος να άναψε το φυτίλι αυτής της βόμβας.
Τόσο απρόσμενο. Δεν είχα ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο.
Μια ελπίδα για μια νέα αρχή
Ήταν σαν άνοιξε ένας διακόπτης.
Αν πιστεύαμε ακράδαντα σ' αυτό που είμαστε,
αυτό ήταν πολύ πιό σημαντικό από το πόσο καλά μπορούσαμε να παίξουμε
Οι περιορισμοί μας σαν μουσικοί τελικά δεν θα ήταν πρόβλημα
Αισθανόμουν πως "μπορώ να το κάνω"
Απόλυτη αφοσίωση,
στο να γίνεσαι κατανοητός σ' αυτά που ήθελες να πεις,
με όσο πιο ξεκάθαρο τρόπο ήταν δυνατόν.
Άρχισα να επινοώ συγχορδίες για να πετύχω αυτόν τον ήχο,
αυτό το είδος του ξεκάθαρου ήχου.
Οι περισσότεροι παίζουν την Μι έτσι.
Πλούσιος σύνθετος τόνος,
που είναι ένας συνδυασμός όλων των
βασικών στοιχείων της συγχορδίας.
Πάντα ήθελα να το απλοποιήσω και να το κάνω πιο αγνό,
κι έτσι βρήκα τρόπους να παίζω αυτά τα ακόρντα απαλείφοντας νότες.
Έτσι έχουμε έναν πιο καθαρό ήχο.
Πιθανόν το ακούς πιο... Σε αντίθεση με το...
Πραγματικά αποψιλωμένο στο απολύτως ελάχιστο.
Όταν είναι τόσο απλό, μπορείς να το δυναμώσεις
κι έτσι γίνετε πιο επιθετικό.
Είναι ακριβώς πάνω στη ντο;
- Όχι, κανονικά, αυτό που θέλω να πω... - Δεν μπορεί να είναι.
Και μετά πάμε στο γύρισμα
- Είσαι σίγουρος για εκείνη την Ντο; - Ακούγεται καλό, έτσι δεν είναι;
Ακούγεται υπέροχο, μάγκες. Πολύ δυνατό, ναι.
Πανκ-ροκ μηδενισμός.
- Υπάρχει κάτι λίγο από πανκ σ' αυτό. - Νομίζω πως υπάρχει λίγο πανκ μέσα του.
Παραμόρφωση, θυμός.
τα ιδανικά του πανκ.
Τυπάδες ή κάποιοι που πιθανόν στο λύκειο τις έτρωγαν όπως πολλοί από 'μάς
Αυτή είναι η ευκαιρία μας, να σας την πέσουμε τώρα
Νοτιοδυτικό Detroit, μια σκληρή πόλη.
Την φορτώνουν με πολλά και συνεχίζει.
Είχαν απομείνει λίγες λευκές οικογένειες στα '80s.
Η οικογένεια μου έδειχνε στωικότητα. Δεν φύγαμε,
δε το βάλαμε στα πόδια όπως όλοι οι άλλοι.
Έμενα σε μια Μεξικάνικη γειτονιά. Μεξικάνικη Πόλη την έλεγαν.
Δεν ήταν και τόσο ωραίο να παίζεις κιθάρα.
Το να παίζεις ένα όργανο ήταν
το πιο ενοχλητικό πράγμα που μπορούσες να κάνεις.
Όλοι ήθελαν ν' ακούνε hip hop και house.
Οι ντισκ τζόκεϋς και οι ράπερς.
Βασικά, ήταν πολύ ξενέρωτο να παίζεις κάποιο όργανο.
Δεν υπήρχε δισκάδικο, ούτε μαγαζί με κιθάρες.
Σε κανένα δεν άρεσε το rock'n'roll ή τα μπλουζ.
Από τα 15 μου, παίζω περισσότερο και είμαι αρκετά ολοκληρωμένος.
Η ποπ ήταν σκουπίδι, άρα δεν επρόκειτο να παίξουμε ποπ.
Παίζοντας μπλουζ, μουσική από τον κατάλογο της Chess,
δεν συμβαδίζαμε με την εποχή.
Όταν κανονίζαμε χειμωνιάτικες εμφανίσεις, βγαίναμε έξω ζεστοί,
μπαίναμε στο πίσω μέρος του βαν. Δεν υπήρχε θέρμανση στο βαν.
Σκεφτόμουνα, "αρχίζει να γίνεται βαρετό"
Κοιμόμαστε πάνω στον εξοπλισμό στο πίσω μέρος του βαν,
καθώς πηγαίναμε στην επόμενη παράσταση.
Έτσι αρρώσταινες, βαριά γρίπη.
Σκεφτόμουν, πως αυτό είναι σαν να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο.
Σ' εκείνο το σημείο την είδα πως
το καλύτερο που είχα να κάνω ήταν να αποσυρθώ
Έτσι πήγα στην Σχολή Καλών Τεχνών.
Όσο πολύ γουστάρω να παίζω κιθάρα,
άλλο τόσο γούσταρα να γίνω καλλιτέχνης.
Πάντα υπήρχε κάτι μέσα μου.
Ήθελα να ξέρω τις τεχνικές της λαδομπογιάς, της προσωπογραφίας.
γραφιστική, γλυπτική
και τις τεχνικές που χρησιμοποιούσαν οι παλιοί δάσκαλοι.
Ξέρετε, μαθήτευσα δίπλα σε πολλούς ανθρώπους όταν ήμουν νεώτερος.
Σαν έφηβος ήμουν μαθητευόμενος σε ταπετσαρίες.
Ο Brian Muldoon ήταν ο μάστορας σ' αυτό το μαγαζί
και ήταν αυτός που με μάθαινε κι έπαιζε και ντραμς.
Τότε έπαιζα κιθάρα και καλά.
Έτσι όταν τελειώναμε την δουλειά
μεταφέραμε τους καναπέδες και φτιάχναμε το μέρος για να παίζουμε.
Surf και rockabilly, Dick Dale, προσπαθώντας ν' αφομοιώσουμε τα πάντα.
Με πήρε από το σχολείο.
Άρχισα να ξηλώνω τα έπιπλα,
να βγάζω το ύφασμα και το βαμβάκι από παλιές καρέκλες.
Να κολλάω με αφρό το ύφασμα σε περίεργες γωνίες
ξηλώνοντας τα παλιά υφάσματα.
Δεν μπορείς να φανταστείς τι πράγματα υπάρχουν μέσα σ' έναν καναπέ.
Καραμέλες, δημητριακά, παιδικά παιχνίδια.
Να, έτσι ράβεις μια μπορντούρα
ή έτσι ράβεις το φερμουάρ στο πίσω μέρος της πολυθρόνας.
Μου αποκάλυψε το πανκ.
Τους Velvet Underground, τους Cramps.
Πραγματικά με έβαλε κάτω από τις φτερούγες του
τόσο σαν υπάλληλο όσο κι όταν παίζουμε μουσική μαζί.
Τότε ήταν που άρχισα να γράφω τραγούδια και γινόμαστε κάτι σαν συγκρότημα.
Καταφέραμε να βγάλουμε δίσκο και ονομαζόμαστε The Upholsterers.
Αυτό το τραγούδι είναι το "Froggy Went a-Courting",
το παραδοσιακό "Froggy Went a-Courting".
Όμως δεν το έχω ξανακούσει έτσι.
Είχα χάσει τον ρυθμό του ντράμερ στην αρχή...
κι εδώ ακριβώς με ξετρέλανε.
Οι "Flat Duo Jets" διμελής μπάντα από την Βόρεια Καρολίνα.
Κιθάρα, ντραμς και φωνητικά, όπως εγώ και η Meg.
Πήγα και τους είδα και την έκανα ψώνιο.
Δεν υπήρχε τίποτα στη σκηνή. Δεν υπήρχε τίποτα εκεί πάνω.
Χρησιμοποιούσε ένα μικρό ενισχυτή 10 βατ και μια κιθάρα Silvertone.
Καθώς πήγαινα, αυτό που θα σκεφτόμουνα τότε, ήταν αναχρονιστικό.
Έπρεπε να επανεκτιμήσω τι σημαίνει αναχρονιστικό.
Αυτό μου άνοιξε νέους ορίζοντες για μένα σχετικά με την κιθάρα.
Άρχισα να εγκαταλείπω τα τύμπανα σιγά σιγά.
Η πρώτη κιθάρα που αγόρασα.
Ήταν ολοκαίνουργια όταν την πήρα.
Από τότε είναι πάντα μαζί μου.
Όταν ηχογραφούσαμε το πρώτο μας άλμπουμ με τον Steve Lillywhite,
είμαστε σε στούντιο στο Δουβλίνο και κάναμε τις επιπρόσθετες ηχογραφήσεις
και είπε "ας κάνουμε μερικές
επιπλέον εγγραφές με διαφορετική κιθάρα"
Είπα "τι εννοείς;"
"Εμείς έχουμε μόνο μια κιθάρα. Αυτή είναι η μόνη κιθάρα του συγκροτήματος"
Ήμουν 17. Νομίζω πως ήταν... το καλοκαίρι του '78.
και η οικογένεια μου βασικά ήταν στην Νέα Υόρκη.
Για μένα ήταν σαν να συμμετείχα σε ταινία.
θυμάμαι ότι όχι μόνο μιλούσαν όπως στις ταινίες,
αλλά και τ' αμάξια ήταν ίδια μ' αυτά στις ταινίες.
Το βασικό όμως ήταν το πως μιλούσαν οι άνθρωποι.
Πως μου φαινόταν το μέρος.
Είναι πρόβλημα όταν έχεις ένα φορτηγάκι,
γιατί ο καθένας θέλει να του μεταφέρεις τα πράγματα του.
Έτσι κάθε φορά που είχες ένα τηλεφώνημα ήταν κάπως έτσι
"ναι, θα έρθω να σε βοηθήσω να μετακινήσεις την κουζίνα ή το χρηματοκιβώτιο"
Βοήθησα τον αδελφό μου να μεταφέρει ένα ψυγείο.
Αυτός και η γυναίκα του διηύθυναν ένα μαγαζί St. Vincent de Paul.
Κάτι σαν ένα μαγαζί του Στρατού Σωτηρίας στο Detroit.
Έτσι τον βοήθησα να μεταφέρει ένα ψυγείο εκεί.
Sunburst. Tobacco Sunburst.
Η πρώτη μου ηλεκτρική. Απλά φοβερή.
Απλά δε μπορούσα να το πιστέψω όταν την πήγα σπίτι
και νά'μαι μ' αυτή στο σπίτι.
Φανταστική.
Ήταν η μοναδική. Ήταν αυτή που έψαχνα.
Τριγυρνούσα στα μαγαζιά
και βρήκα κιθάρες Stuyvesant.
Κιθάρες παντού, άνθρωποι παντού.
Αυτό το όργανο ήταν απλά εκεί και με καλούσε.
Αυτή η Gibson Explorer.
Άρχισα να τραβώ το δρόμο μου από τότε.
Η τεχνική μου άρχισε να βελτιώνεται. Έγινε κάτι σαν απόλυτη εξάρτηση,
σε σημείο που άρχισα να την κουβαλάω στο σχολείο.
κι έκανα εξάσκηση στα διαλείμματα.
Εκεί φτάσαμε στο σημείο που η κιθάρα κατασχέθηκε
Πίστευαν ότι θα ήταν αντιπολιτισμικό ή κάτι τέτοιο.
Αυτό όμως δεν πείραζε κανένα.
Όχι, κανένα δεν πείραζε.
Έτσι λοιπόν, όταν τον βοήθησα να μεταφέρει το ψυγείο, είπε
"Τι θα έλεγες να πάρεις αυτή την κιθάρα για πληρωμή;
Ευχαριστούμε για την βοήθεια"
Γούσταρα τόσο πολύ που δε το πίστευα.
Ήταν σαν... "όπα μεγάλε, αυτό άξιζε για τα καλά"
Την συνέδεσα σ' έναν ενισχυτή στο δωμάτιο και... τί να λέμε.
Ήταν το είδος της κιθάρας που είχε δυνατότητες.
Υπήρχαν τραγούδια μέσα της.
20 λεπτά σ' αυτό το κατάστημα καθόρισαν τον ήχο του συγκροτήματος.
Αυτό θα ήταν καλύτερα να το ψάξω.
Είχα ιδέες για να μετατρέψω ή να επανασχεδιάσω την κιθάρα μου.
Μου άρεσε το σχήμα του σώματος αυτής εδώ.
Προσπάθησα να προσαρμόσω μια απ' αυτές τις κιθάρες Gretsch για τους Raconteurs.
Όταν οι άνθρωποι παίρνουν μια κιθάρα μ' έναν συγκεκριμένο ήχο
και τη βάζουν σ' ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον,
κάτι ενδιαφέρον συμβαίνει.
Ξέροντας πως υπήρχε ένα όριο στην ένταση,
ήθελα να έχω ακόμα περισσότερο κράτημα (sustain).
Συνάντησα τυχαία αυτό τον τύπο, τον Roger Mayer,
που όλοι έλεγαν πως δούλευε στο Ναυαρχείο.
Αν είχα κάποιες ιδέες;
Είχα αυτή την σπιτική εγγραφή με αρκετό sustain στην κιθάρα
και του ζήτησα να έρθει και να το ακούσει.
Είπα "μπορείς να το πετύχεις αυτό;"
Έφυγε κι επέστρεψε με αυτό το φαινόμενο.
Ένα πετάλι παραμόρφωσης που υπερφορτώνει το σήμα
οδηγώντας τον ήχο ν' ακούγεται αρκετά πιο τραχύς.
Αυτό είναι που βασικά παίζω.
Αυτό είναι. Τα υπόλοιπα είναι το πετάλι, τα εφέ, τ' όλο πράγμα.
Αν παίζεις με μια ακουστική κιθάρα, προσπάθησε να πεις
"αυτό είναι το νέο μου σόλο, είναι πράγματι καλό, ακούστε το"
Ω θεέ μου.
Είναι εντυπωσιακή. Σπουδαία.
Ήταν μια σκέτη εσοχή και είχα αυτόν τον λαμπρό επισκευαστή
στο Seattle, τον Randy Parsons
κι έφτιαξε και μια δεύτερη εσοχή για μένα.
Τότε του είπα "λοιπόν, άκου, έχω μια ιδέα".
"Μπορείς να βάλεις ένα ασημένιο..."
"ένα μικρόφωνο από φυσαρμόνικας στην κιθάρα,
"ώστε να μπορώ να το βγάζω και να το φέρνω ακριβώς εδώ;"
Έχω αυτή την συσκευή echo και την έφερα εδώ για δοκιμή.
Την χρησιμοποιούσα συνεχώς στο παίξιμο αλλά ακούγοντας το επιστρεφόμενο echo
συμπλήρωνε νότες που δεν είχα παίξει, σαν να παίζουν δύο κιθαρίστες κι όχι ένας.
Ακριβώς το ίδιο πράγμα, αλλά λίγο διαφορετικά.
Μπορούσα να δω τρόπους να το χρησιμοποιήσω
που ποτέ δεν είχαν χρησιμοποιηθεί.
Ξαφνικά τα πάντα άλλαξαν.
λοιπόν Jimmy, τι...
Ξέρεις, εκείνα τα πρώιμα τραγούδια που έπαιζες στο στούντιο
Τι ακριβώς έπαιζες; δηλαδή απ' αυτά που είχα ακούσει
- Υπάρχουν όλοι αυτοί οι σχετικοί θρύλοι... - Λοιπόν, μερικές φορές
μπορούσες ν' ακούσεις τι έκανα, κι άλλες φορές δεν μπορούσες.
Αλλά ήμουν στο "Goldfinger".
Ήταν φανταστικά.
Ναι. Αυτή (η Σίρλεϋ Μπάσεϊ) το είπε με την μία και στο τέλος κατέρρευσε.
Αλλά, ξέρεις, ήταν τεράστιο, με μεγάλη ορχήστρα στο Νο1 στούντιο της EMl,
που ήταν ένα μνημειώδες, υπέροχο στούντιο.
Γύρναγαν πολλά φιλμ εκεί.
- Κι αυτά με τους Kinks; - Έκανα και με τους Kinks κάτι.
- Αλήθεια; - Ναι. δεν...
ξέρεις, κάπου χάθηκε ο έλεγχος με το τι έχω κάνει και τι δεν έχω κάνει.
Πράγματι, γίνεται σαν το υλικό του θρύλου
Ξέρεις, πριν καταλάβεις τί έγινε, είχες τελειώσει μ' όλα.
Ήμουν σε μια μπάντα για να γεμίζουμε τα διαλλείματα στο Marquee κλαμπ,
παίζοντας νωρίς την Πέμπτη.
Κάποιος με ρώτησε "θα ήθελες να παίξεις σε μια ηχογράφηση;"
Ο δίσκος ίσα που έφτασε στις τελευταίες θέσεις του Top 20.
Μετά, τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ γρήγορα.
Οι προσκλήσεις γι' άλλους δίσκους έγιναν πολύ συχνές μετά απ' αυτό.
Μια μαθητεία εξελίχθηκε μέσα στα στούντιο ηχογράφησης.
"Μπορείς να παίξεις ένα θεματάκι εδώ;"
Ένα τραγούδι μ' όλα τα μέρη του, τους στίχους, τα χορωδιακά, τα μεσαία όγδοα.
Αισθάνεσαι ελεύθερος να του προσθέσεις ελαφρές λεπτομέρειες.
Η μουσική σημειογραφία, χρειαζόταν να τα έχεις υπό έλεγχο.
Μπορούσα να προσθέσω όλ' αυτά τα διαφορετικά αξιώματα.
Μουσική για ταινίες ή διαφημιστικά. "Μπράβο Jimmy, ήταν σπουδαίο".
Όταν ήμουν περίπου 18, κάποιος μου έπαιξε Son House.
Αυτό ήταν για μένα.
Μου μίλησε με 1000 διαφορετικούς τρόπους.
Δεν ήξερα καν ότι μπορούσες να το κάνεις αυτό.
Απλά να τραγουδάς και να χτυπάς παλαμάκια.
Κι αυτό ήταν το παν. Σήμαινε το παν για το rock'n'roll,
το παν για την έκφραση, την δημιουργικότητα και την τέχνη.
Ένας άνθρωπος ενάντια στον κόσμο μ' ένα τραγούδι.
Αυτό ήταν το αγαπημένο μου τραγούδι. Ακόμη είναι.
Έγινε το αγαπημένο μου απ' την πρώτη φορά που τ' άκουσα κι ακόμα είναι.
Άκουσα τα πάντα να εξαφανίζονται.
Δεν πείραζε που χτυπούσε τα χέρια του εκτός χρόνου.
Δεν πείραζε που δεν υπήρχαν όργανα.
Αυτό που μετρούσε ήταν η διάθεση του τραγουδιού.
Πηδώντας μέσα στο άγνωστο.
Ελπίζοντας και πιστεύοντας ότι
η επόμενη συγχορδία ή οι επόμενες νότες θα σου έρθουν.
Υποθετικά, δεν έχεις τίποτα
κι αισθάνεσαι τελείως ηλίθιος
κι ότι δεν ξέρεις τίποτα
και δεν μπορείς να παίξεις κιθάρα, ούτε να γράψεις τραγούδια.
Υπάρχει ένα μικρό σπίτι στην ακτή, σε μια περιοχή
έξω απ' το Δουβλίνο που την έλεγαν Howth.
Αποφασίσαμε πως εκεί θα μπορούσαμε να κάνουμε πρόβες,
προετοιμαζόμενοι για την ηχογράφηση του άλμπουμ "War".
Υπήρξαν βόμβες κι άλλες φορές αλλά όχι σαν την χθεσινή κλίμακα.
Καθώς άρχισαν να φαίνονται οι επιπτώσεις απ' τον αριθμό
των νεκρών και των πληγωμένων και οι καταστροφές των περιουσιών,
ήταν επίσης ξεκάθαρο πως ο Νότος
είχε πλέον σοβαρό πρόβλημα εσωτερικής ασφάλειας.
Βόμβες εκρήγνυνται σ' εβδομαδιαία βάση.
Πολλές ζωές καταστράφηκαν
Διαστρεβλωμένη, διεστραμμένη ιδέα για την ελευθερία.
Η ζωή δεν ήταν ιερή.
Η κρίσιμη στιγμή ήρθε. Εκείνη τη μέρα πήγα σε μια ηχογράφηση.
Είδα ένα μεγάλο πακέτο χαρτιών μπροστά μου.
Άρχισα να νοιώθω πολύ άβολα.
Δεν υπήρχε διαφυγή. Σε υπολόγιζαν κι εσύ δεν ήσουν εκεί.
Ήταν κυριολεκτικά muzak (μουσική για πολυκαταστήματα).
Βασικά δεν δημιουργούσα τίποτα.
Ερμήνευα οτιδήποτε μου έδιναν γραμμένο.
και ακόμη κάνω ηχογραφήσεις muzak.
Τραβάω τα μαλλιά μου.
Έπρεπε να ξεφύγω απ' αυτό.
Το σκεφτόμουνα για αρκετό διάστημα, για μέρες.
Υπάρχει όλος αυτός ο νέος κόσμος που ανοίγεται εμπρός μου
και πρέπει ν' ανακαλύψω, "πως θα μπω σ' αυτόν;"
"Θα μου επιτραπεί να φτάσω εκεί;"
Ο Bono μου το έθεσε αλλιώς "ξέρεις Edge, νομίζω ότι ίσως
θα μπορούσες να περάσεις λίγο χρόνο μόνο σου"
θυμάμαι πως αισθάνθηκα "καλά, μπορώ να γράψω;"
"είμαι τραγουδοποιός ή απλά ένας κιθαρίστας;"
Αυτό είναι. Αυτή ήταν η μέρα που ξεκίνησα.
Ήθελα να ξεφύγω από εκεί και είχα
αρκετά που ήθελα στ' αλήθεια να κάνω.
Τη στιγμή που βρέθηκα στους Yardbirds, το παπιόν έφυγε αμέσως.
Πέταξα από πάνω μου αυτό το κουστούμι και ήθελα να δοκιμάσω οτιδήποτε
παράβαινε τους κανόνες. Ήθελα να κάνω πράγματα που έτρεχαν μπροστά.
Ήθελα να κάνω πράγματα που ήταν
σαν να παίζεις το δοξάρι και να πληγώνεις τα αυτιά των ανθρώπων.
Άρχισα να ψάχνω τρόπους να προχωρήσω
και όχι να είμαστε κάτι σαν τα λευκά παιδιά που παίζουν blues.
Πήγαμε να παίξουμε σε μια ανοικτή συναυλία.
Είμαστε λίγο στην κοσμάρα μας.
Η Meg δεν ήθελε να το κάνει.
Την πίεζα.
Αν την βάλω πίσω από τα ντραμς
τότε ίσως συμβεί κάτι το ενδιαφέρον.
Έπαιζε σαν ανθρωπάκι των σπηλαίων και σαν μικρό παιδί.
Αρχίσαμε να χτίζουμε τα πάντα γύρω από την Meg.
Είδαμε μια σακούλα από γλυκά μέντας
και είπα "λοιπόν, αυτό πρέπει να το βάλουμε στην ντραμς σου"
"'Πρέπει να το ζωγραφίσουμε στην κάσα της ντραμς".
Εκείνη την περίοδο είχα βρει μια κόκκινη κιθάρα.
Αυτή η κόκκινη κιθάρα και η μέντα υπαγόρευσαν την αισθητική του γκρουπ.
Οι White Stripes έγιναν ο σημαντικός δρόμος για να προχωρήσω.
Έχοντας ένα συγκρότημα αδελφού και αδελφής, ήταν...
Κόκκινο, άσπρο και μαύρο ήταν η πλήρης αισθητική.
Ήταν παιδιάστικο, παρουσιαζόμαστε
μ' ένα πραγματικά παιδιάστικο τρόπο, σχεδόν σαν καρτούν
με αρκετή τρέλα, για να κρατήσουμε
τους ανθρώπους μακριά απ' αυτό που πραγματικά συμβαίνει,
δηλαδή, στ' αλήθεια προσπαθούμε να το παίξουμε αυτό.
Ξέρεις, ακόμη είναι τόσο...
Θα ήθελα να πάω στην Ρε μ' έναν πιο μπλουζ τρόπο
τραγούδαγα ένα στίχο του Son House.
μετά πάμε στη Ρε, μετά...
Παίζω πάνω σε μπλουζ διαδρομές.
Ο τύπος καταλάβαινε τι κάνατε;
Όχι δεν νομίζω.
Δεν νομίζω πως είχαν ιδέα του τι κάναμε,
καθώς κάθε άλμπουμ άλλαζε σε σύλληψη και ποικιλομορφία.
Οι κριτικές ήταν φρικτές.
Δεν καταλάβαιναν τι κάναμε.
Για το 4ο άλμπουμ είχαν αφιερώσει μια παράγραφο για κριτική.
Ως γνωστό, υπάρχει πολύ πράγμα σ' αυτό.
Το "Black Dog", υπάρχει το "Levee Breaks", το "Stairway to Heaven".
Μία παράγραφο.
Δεν είχαν πάρει μυρωδιά του τι συνέβαινε.
Απλά δεν ξανασχολήθηκα να διαβάζω μουσικοκριτικές μετά απ' αυτό.
Αυτό το παγιδευμένο αυτοκίνητο εξερράγει.
Αυτό το μπαρ γαζώθηκε με σφαίρες από αυτόματα.
Πλήρης περιφρόνηση για την ανθρώπινη ζωή.
Δεν συμμετείχαμε σ' αυτό.
Θυμάμαι μόνο να είμαι εξοργισμένος.
Καθώς περνάς ένα δάσος,
βλέπεις πλήθος από κορμούς.
Έπειτα, σε κάποιο σημείο ξανακοιτάς
και συνειδητοποιείς ότι βρίσκονται σε τέλειες σειρές.
Καθαρότητα.
Καθαρότητα όρασης.
Ότι κοίταγες από λάθος σκοπιά και τελικά δε το έβλεπες καθόλου.
Βασανίζεσαι.
Μοχθείς για να δεις
ότι δε μπόρεσες να δεις από την άλλη προοπτική.
Θυμάμαι μονάχα να παλεύω να πιάσω
την στιγμή πριν περάσει και χαθεί.
Πιάνοντας την κιθάρα, να τι προέκυψε.
Έρχομαι εδώ και κάποιες μέρες δεν είναι και σπουδαίες
αλλά πάντα προκύπτει κάτι, αν συνεχίσεις.
Αν δεν έχεις κάτι να παλεύεις μέσα σου ή γύρω σου,
πρέπει να δημιουργήσεις κάτι.
Αυτά τα μικρά καθημερινά πράγματα.
Τα ακραία αισθήματα.
Κάτι που σε κάνει να θυμώνεις
ή κάτι που σε αναστατώνει και ζηλεύεις.
Έγραψες τα βασικά του "Stairway to Heaven" πριν έρθεις εδώ.
Ποια είναι η μέθοδος για να γράψεις ένα τραγούδι;
Δεν μπορώ να σου πω για μέθοδο.
Αλλάζει από το ένα στο άλλο, όμως συνήθως έρχεται από ...
Για τον καθένα που γράφει,
είτε γράφεις κείμενα ή μουσική ή οτιδήποτε,
απλά προέρχεται από την δημιουργική σπίθα, πραγματικά.
Είναι όλα πολύ αυθόρμητα,
αλλά αυτός είναι και ο λόγος που βρισκόμασταν εδώ.
Το διπλό μπράτσο ήταν αποτέλεσμα του "Stairway".
το "Stairway" γράφτηκε σε ακουστική,
μ' όλα τα κιθαριστικά μέρη της ηλεκτρικής να έχουν προστεθεί μετά.
Σκέφτηκα "πως θα το παίξω στη σκηνή;"
Έτσι προέκυψε μια αναγκαιότητα για το τραγούδι, αν θέλεις
επειδή έτσι μπορούσες να παίξεις το κομμάτι στην 6-χορδη,
το ακουστικό μέρος, ηλεκτρικό βέβαια, αλλά το σόλο σε αυτήν,
- Και το υπόλοιπο στην 12χορδη. - Σωστά.
Σαν μουσικός σε στούντιο, σίγουρα δεν επιταχύνεις.
Ένα από τα πράγματα που ήθελα
να κάνω κατευθείαν ήταν η αποκορύφωση και η ταχύτητα.
Μου άρεσε αυτή η ιδέα της κίνησης.
Παλμός, ώθηση.
Άνοδος και πτώση στην ένταση του, στην δύναμή του.
Φως και σκιά.
Είναι δυνατό να μην θέλω να καταπιαστώ μ' αυτό;
Ήταν κάτι που αυξανόταν συνεχώς,
δομείται, επιταχύνεται, από την αρχή μέχρι το τέλος.
Σαν οργασμός.
Κάθε βράδυ που βγαίναμε στη σκηνή συνέβαινε.
Συνέβαινε πλήρως σε κάθε σημείο.
Η σπίθα έγινε φλόγα και η φλόγα έκαιγε πολύ λαμπερά.
Αυτό ήταν.
Υπήρχε πλήρης συγκέντρωση στην μουσική,
στην δημιουργικότητα και στο γράψιμο.
Σπρώχναμε τα όρια.
Κοιτούσαμε πέρα απ' τον ορίζοντα
Μουσικοί που βρίσκονται απολύτως στην κορυφή του παιχνιδιού τους.
Σπουδαίο!
Όμορφο
Όμορφο, αυτό ήταν.
Υποτίθεται ότι έπρεπε να μπεις στην οικογένεια.
Υποτίθεται πως έπρεπε να γίνεις μέρος της.
Σ' αυτή την οικογένεια των παραμυθάδων.
Μετά κατεβαίνει σ' αυτό το κόψιμο. Είναι Σολ.
- Ρε, Ντο, Ντο, Σολ. - Εντάξει.
Σολ, Σι μινόρε;
- Σολ, Ρε, Ντο είναι.., - Ακριβώς εδώ. Κατάλαβα, εντάξει.
Η μεγαλύτερη συγκίνηση είναι να δημιουργείς κάτι
που έχει τη δύναμη να συνδεθεί αληθινά με τους ανθρώπους.
Να γιατί βάζω την κιθάρα στην πρώτη θέση.
Ποια είναι η νότα εδώ για τα φωνητικά;
Για μένα, αν το πάω χαμηλότερα.
Αυτό.
Δεν μπορώ τις ψηλές, αλλά...
Φοβάμαι πως δεν μπορώ να τις πιάσω.
- Δεν μπορώ να τραγουδήσω, είμαι ανεπαρκής. - Είναι πράγματι ψηλές, έτσι δεν είναι;
Είτε θα το κουμαντάρω, είτε θα με κουμαντάρει εκείνο, δεν ξέρω.
Δεν έχει ληφθεί απόφαση.
Μα δεν με νοιάζει.
Πραγματικά το διασκέδαζα. Αυτό είναι.
Μόλις πρόσεξα, πως έπαιζα λάθος το 2ο ακόρντο στην στροφή.
- Αλήθεια; - Είναι Σι μινόρε, όχι Μι μινόρε.
- Σκατά. - Ναι, τώρα είναι καλύτερο.
Για μένα ήταν ένας πολύ μεγαλύτερος κόσμος.
Είχα μια αδηφάγα όρεξη για τα πάντα. Για όλα.
Η μουσική συνεχίζει να παράγεται και να εξελίσσεται
και οι άνθρωποι βρίσκουν νέες ιδέες και κόλπα
και νέους τρόπους να πουν την ίδια ιστορία μ' ένα διαφορετικό τρόπο.
Όλοι κάνουμε το ίδιο,
προσπαθώντας να μοιραστούμε κάτι με μια άλλη ανθρώπινη ύπαρξη.
Κατ' ουσία, είμαστε το ίδιο αποτελεσματικοί σαν συγκρότημα.
Είμαστε λιγάκι πιο περίπλοκοι.
Αλλά είμαστε ακόμη η μπάντα που κραυγάζει μέσα σε μικρά δωμάτια,
Προσπαθώντας να παίξεις με τον άλλο
και να βρεις εκείνες τις ιδέες που θα μας οδηγήσουν σε κάτι νέο.
Τώρα, που ήταν ακριβώς αυτή η νότα, δεν θυμάμαι.
Είναι εκεί που τοποθετήθηκε.
Μου άρεσε η όλη ιδέα, ξέρεις, να είμαστε μαζί ένα γκρουπ.
Γι αυτό, σίγουρα θα έκανα κάτι.
Αλλά αν ο Larry δεν έβαζε την αγγελία,
θα μπορούσα να ήμουνα σε άλλο συγκρότημα.
Δεν ξέρω. Δεν θα υπήρχαν οι U2.
Ένας θεός ξέρει ποιοί θα ήμαστε
και αν θα μπορούσα να κάνω αυτά που κάνω τώρα; Πιθανόν όχι.
Εννοώ, θα μπορούσα να κάνω οτιδήποτε άλλο.
Θα εργαζόμουν κάπου σε μια τράπεζα ή κάτι τέτοιο.
Την μέρα που πιάνεις την κιθάρα
και δεν σου έρχεται τίποτα απολύτως.
Δεν υπάρχουν νέα κομμάτια, ούτε νέες ιδέες.
Αυτό είναι το χάρισμα που έχει κάθε δημιουργικό άτομο.
Υπάρχει πάντα ένα σημείο, στο οποίο μπορεί να σου συμβεί,
ή αλλιώς είσαι πολύ γέρος για να μπορείς να πιάσεις την κιθάρα.
Και απλά προσπαθούμε να κρατάμε αυτή την μέρα μακριά και αθέατη.
Αυτή λέγεται Claudette. Για χάρη της ηθοποιού CIaudette Colbert.
Ο καλλιτέχνης των τατουάζ μου το έφτιαξε για 'μένα.
Είναι πράγματι καλός όταν τα φτιάχνει σε ανθρώπους
οπότε σκέφτηκα ότι μπορεί να το κάνει και σε...
Του αγόρασα ένα εργαλείο ώστε να μπορεί να ζωγραφίσει το πρόσωπο της
σ' αυτή την μεριά. Έφτιαξα αυτό το διακοσμητικό ώστε να μοιάζει με μελαχρινή.
Έρχεσαι εδώ έξω και κάθε φορά φέρνεις τον ενισχυτή σου;
Ναι, ναι.
Έτσι την κάνω. Μου αρέσει να είμαι έξω στην φύση και να ροκάρω.
Ναι, με τα νησιά.
Τα νησιά πάντα με ενέπνεαν πολύ για αυτούς τους ήχους,
με τις επαναλήψεις και τις καθυστερήσεις.
Είναι ένα κανονικό theremin (συσκευή που παράγει τρέμολο).
Δεν έχει 6 χορδές αλλά έχει πολύ πλάκα.
Παρατήρησα ότι έχεις μια φωτογραφία των Fab Four.
Βασικά δεν είναι και τόσο λόγω σεβασμού για τους Beatles.
Είναι κάτι σαν παραπομπή για το κούρεμά τους.
Παραλίγο να είχαμε ένα ατύχημα μ' ένα κουστούμι κι ένα κινητό.
Ήταν μάλλον στη μέση της φράσης "πλήρως οργανικό"
Για κοίτα αυτό, κάποιος έβαλε τους στίχους
του Glad to See You Go" στο ντουλαπάκι του.
Τι σύμπτωση,
Συνηθίζαμε να παίζουμε αυτό το τραγούδι.
απόδοση: eparatos