O w mordę. Carl! Zaspaliśmy. Zaraz piosenka.
Nie możemy jej przegapić. Barry.
Co? Już wstałem, wstałem.
Piosenka to najlepszy sposób, żeby rozpocząć dzień.
I podziękować bogom za wszystko, co dla nas robią,
gdy przechodzimy przez drzwi i ruszamy w Cud Nieznane.
Ależ ja ich, kurwa, kocham.
Ja pieprzę. Kaczan zaraz zacznie.
- Dawaj, Kaczan. Lej ten aksamit. - Jesteś mistrz, Kaczan.
Rządzisz, bracie.
O bogowie Jesteście boscy, gdy świat jest podły
Stąd nasze modły
O bogowie Ślubujemy wam naszą miłość
Na zawsze
I pełne z naszej strony oddanie
Zabierzcie nas w Cud Nieznane
Gdzie jedzeniu nic nie grozi już
Gdy przejdziemy przez te drzwi Wszystko będzie wspaniale
Wszystkie się spełnią marzenia W Ziemi Obiecanej
Bogowie decydują o naszym losie Więc jesteśmy w dobrych rękach
I na pewno nic się nie posra Hej tam, w Cud Nieznanym!
I choć każda alejka widzi sprawę inaczej
Ja pieprzę. Zostałem wybrany.
Co do jednego się zgadzamy
No, suki. Ja wypadam.
Że wszyscy wokół to zasrani debile
Z wyjątkiem tych, co myślą jak ja
- I ja - I ja
I ja
Bo tam Będziemy wiecznie medytować
Jak, kurwa, pięknie jest
I tam
Będziemy parzyć się Codziennie o czwartej
Hip hip!
Wrazimy sobie papryczki w rzyć Na Zeusa
W koncentrat zamienimy sok
I podbijemy całe Cud Nieznane
Bo tu Parówki trzeba trzymać w ryzach
Tak to już jest
Do kitu
Lecz bułki świeże będą i dziewicze
Bejbe, bejbe
Ale gdy przejdziemy drzwi To już nie będzie grzech
Pozwolić wam się wślizgnąć w nas
Innymi słowy wreszcie przyjdzie czas By rypać
- I kochać, i tulić - I rypać, i rypać
I dzielić się...
Bogowie wciąż się o nas troszczą
I przez jelita nie przepuszczą
I pokładamy wielką ufność W precyzję naszych wierzeń
Że nic się złego nam nie stanie
Hej tam w Cud Nieznanym
Pocałujcie mnie w moją sraczkowato-żółtą dupę.
Bo lecę w Cud Nieznane, matkojeby.
Kasjerka na szóstkę. Na szóstkę, mówię. I migiem.
I co? Jutro dzień Czerwono-biało-niebieskiej flagi.
A w CzBN każda parówka zostaje wybrana.
Jutro o tej porze będziemy wciśnięci na dobre 13 cm w jakąś miękką bułę.
Boże, tak.
Barry to z 7,5 maks. Kurdupel jeden.
Bardzo śmieszne, Troy.
Dlatego tak bym już chciał odjechać w Cud Nieznane.
Gdzie wszyscy są równi i palanty jak Troy nie będą mi ciągle dogryzać,
jaki to ja jestem nienormalny.
No jesteś inny, Barry. I przez to dziwny.
Olej go. Ma nasrane. Może i jesteś mniejszy, ale jaką masz średnicę.
To o wiele ważniejsze niż długość. Jesteś mistrzem.
Średnicę mam, fakt. Każda bułka mnie poczuje.
Na pewno gdzieś na mnie czeka jakaś lekko ugnieciona buła.
- To Mroczny Lord. - O nie. Idzie tu!
Czekaj. Wciąż jestem świeży, słowo.
Jestem świeży!
- Widział nas? - Nie.
- Mamy przesrane. - Boże, nie!
Weź kogoś innego, błagam.
O nie. Nie, nie!
Nie nas!
Walta się, parówy.
Nie cierpię tej zasranej roboty.
Wszystko dobrze? Chłopaki?
Ale masakra z Billem i tamtymi.
Nie wychodzili z paczki, trzymali się zasad...
- i co im z tego przyszło? - Bogów, stary,
nie zrozumiesz. Niezbadane wyroki, te sprawy.
Skoro już żyjemy według piosenki, przydałby się dowód, że to ma sens.
Dowód? Masz ich pełno przed sobą.
Spójrz na te cudne buły.
Tak jest. Takie to bym obrabiał.
Wszystkie. Przez cały dzień.
Tylko czekają, żeby je napchać mięchem.
Jasne, Carl. Naprawdę myślisz, że któraś z nas by cię chciała?
Zainscenizować scenkę?
"Wlazł już czy nie wlazł? Bo nic nie czuję.
Nie, chyba nie wlazł. A nie, zaraz. Wlazł".
Żałosne. Założę się, że poskakałbyś z 15 sekund,
a potem zasnął.
No poważnie.
Któraś z was, dziewczyny, wpuściłaby Carla do siebie?
Roberta, łapa w dół. Żart mi psujesz.
Widzisz? Żadna. I już wiesz.
Nie wiem, jak ci to delikatnie powiedzieć, ale twoja dziewczyna
to paskudna sucz.
Zamknij się. To świetna laska.
Nie wiem czemu ograniczasz się do jednej. Bułek ci, chłopie, w bród.
Bo wyznaję bułogamię. Jestem bułogamem.
A gdy taka buła cię chce, nie pytasz "czy", tylko "kiedy" i "jak głęboko".
A odpowiedź brzmi:
Kiedy tylko polecimy w Cud Nieznane i tak głęboko, jak się da.
Idę z nią pogadać.
Cześć, Brenda. Co tam?
Przepraszam za chłopaków. Głupie siury, nie?
Słyszę cię.
Zamknij się. I pieprz się.
Jutro nasz wielki dzień, co?
WYPRZEDAŻ 4 LIPCA
Ty i ja, w końcu oficjalnie razem.
Dziękuję bogom, że ustawili nasze paczki obok siebie.
Idealnie do siebie pasujemy.
Jakbyśmy byli dla siebie stworzeni.
Nie mogę się doczekać, kiedy w końcu się tam wcisnę. Na ostro.
Ale szczerze? Strasznie się denerwuję.
Do końca nie wiem, jak się sprawdzę.
No bo przecież nigdy nie byłem w bułce i...
A ja co, lepsza? Też się nigdy nie otwierałam.
Zobacz, jaka jestem ciasna.
O ja pierdolę.
Dobra. To wbrew zasadom, ale dłużej nie wytrzymam.
Muszę cię poczuć.
Myślisz o tym, co i ja?
Same końce.
- Nie wierzę, że to robimy. - No! Ale jesteśmy łobuzy, co?
Ale od końców nic się nigdy złego nie stało.
Nie. Nie, nie, nie.
O tak. Włóż go tutaj.
- Tylko koniec? - Nie odważysz się więcej.
Kierownik na piątkę.
Przepraszam. Przez pomyłkę zamiast zwykłej
wziąłem musztardę miodową.
- Mogę podmienić? - Mam to w dupie, laluś.
Ja pieprzę. Wróciłeś, stary. Odlot!
Byłeś w Cud Nieznanym?
Nie dotykaj mnie, Ketchup. Zabieraj te cholerne łapska.
- Zaraz. Chwila. Co się stało? - Powiem ci, co.
Powiem, czym jest to wasze Cud Nieznane.
Ty głupi, czerwony zasrańcu.
Jak tylko wyszliśmy przez drzwi...
Więc odkryłeś straszliwą prawdę.
Gratuluję.
To zachowaj ją dla siebie, bo ci poderżniemy gardło we śnie.
Masz moje słowo.
Boże. Wy to słyszeliście?
Co? Na co się patrzysz?
Zniknął.
Gdzie się podział?
Przesrane. Mam przesrane.
Odpieprz się, Ketchup. Nikt mnie nie dotyka.
Szanowni klienci. Za pięć minut zamykamy. Wynocha.
Widzicie to? Idzie do nas.
Baczność, chłopaki.
Ej, nas wybierz. To my, parówy twoich marzeń.
Wybrańcy!
Tutaj! Wybierz naszą paczkę.
Brenda!
Frank!
Ale się boję. Serce mi wali.
Normalnie mistyczna historia.
Wybierz nas. Spójrz na nas.
Proszę, bogini.
- Proszę. - Wybierz nas. Tu jesteśmy.
Pięknie!
- Tak jest! - Frank. Zostaliśmy wybrani razem.
Ja pierdzielę!
Ekstra.
- Jestem wybrańcem. - Trafię do Ziemi Obiecanej.
Ale jazda.
Tak jest, kolo.
Niech ktoś wezwie karetkę. Normalnie chore buractwo.
- Czuję się całkiem zdrowy. - Nie ty. Ta muza, brachu.
Ja chrzanię. Chips.
C-H-I-P-S.
Znam cię od zawsze, brachu. I szanuję.
I muszę ci powiedzieć, że wyglądasz obrzydliwie.
Oj no weź.
Jaja sobie robię. Ale serio, siłka by ci się przydała.
W środku też jesteś taka różowiutka?
Zgrywam się. Ale serio, jaki masz tam kolor?
Coś ty w ogóle za jeden?
Co za pytanie. Intym Żel Dusz.
Wiesz, jak długo na to czekałem?
Zaczynałem już myśleć, że bogowie nie potrzebują żelu. Ale spójrz na nią.
Pieprzona dziesiątka.
Zasługuje na PP.
Pełne Podmycie.
"Lawasz, parówki..."
A, musztarda miodowa.
Co? Nie!
Tylko nie to. Znowu.
- Jezu, czemu ja? - Uważaj, stary.
Zabieraj te ręce. Zostaw mnie.
- Zasraniec. - Odsuń się.
Nie wiecie nawet, co świętujecie.
Własny koniec!
Pobudka! Oni wam kłamią prosto w oczy.
Cud Nieznane to ściema.
- Czemu nikt mnie nie słucha? - Wszystko dobrze, stary?
Nie. Wcale nie jest dobrze.
To wszystko kłamstwo. To, co wam mówią,
- w co wierzycie. - Miodowy, trochę ci chyba odbija.
Po co z nim w ogóle gadamy? Każdy wie, że to świr.
Co ty w ogóle jesteś? Miód czy musztarda?
Zdecyduj się albo walnij sobie w łeb.
Kretyni. Ja tam byłem.
Wszystko widziałem i nie wrócę tam.
Czekaj. Byłeś w Cud Nieznanym?
"Cud" mnie w dupę.
Cały nasz świat to kupa brudnego gówna.
Walą nam gruchę na twarz.
W oczach mamy pełno spermy.
Wszystko, żebyśmy nie widzieli.
A my nie mamy o niczym pojęcia. Że grucha, że w oczach, że twarz.
Zamknij się. Jeśli bogowie to usłyszą...
Jacy bogowie? To potwory! Przerażające, ohydne potwory!
Drugi raz już mnie nie dorwą.
Pieprzę was, bogowie.
Mam randkę z nicością.
Wyluzuj. Zejdź z tej...
Cholera. Wyszedł z paczki.
Barry, pomóż.
- Co robimy, Carl? - Nie wiem.
Próbuję, ale nie dam rady go dosięgnąć.
Boże. Brenda wyszła z paczki!
- Mam cię. Trzymaj się. - Nie dam rady.
Rękawiczka mi się zsuwa.
Wy i te wasze zasady. Nie macie pojęcia, co was czeka.
Ale o co chodzi? Co nas czeka? Trochę konkretniej, proszę.
Chcesz wiedzieć? Pogadaj z Wodą Ognistą.
Ten pieprzony bimber wie, co jest grane.
Nie!
- Boże. - Widzieliście?
Ośli synu!
O nie.
Ranny żel.
Wypadłem z pudełka.
Kremie pieczarkowy...
jesteś tam?
Zbudź się. Bez ciebie jestem niczym.
Wstawaj. Musimy uciekać.
Frank. Rusz tę dupę.
Boże!
Uciekaj!
- Nie mogę. - Jestem z tobą, Chips.
Daj z siebie wszystko. Pompujemy.
Boże.
Szybko! Pod ścianę!
Przepraszam. Wypadło mi parę rzeczy.
Ale żel nie był mój. Nie wiem, skąd się tam wziął.
Wysprzątać drugą alejkę. MILF-ie rozlał się żel.
"MILF". Dzięki.
Frank. Ja pieprzę.
No, Barry. Nie dość, że dziwny, to jeszcze tchórz.
Brawo, chłopaku.
Nie, nie, nie. Zaczekaj.
Czekaj. Nie zostawiaj mnie.
Jeszcze mogę tam wejść.
Jeszcze... mogę...
tam wejść.
Boże.
Mój aplikator. Mój pieprzony aplikator!
- Cała jesteś? - Chyba tak.
To wy mi to zrobiliście?
To przez was mam nieodwracalnie spierdolony aplikator?
Spokojnie. Człowieku.
Tak. Masz zgięty aplikator. Ale ciesz się, że żyjesz.
No. Bananowi zdarło całą twarz.
Żona Orzechowego nie żyje. Zobacz.
Dżemi! Wyjdziesz z tego. Wszystko się ułoży.
Myślisz, że coś mnie to obchodzi?
Wiesz co? Tak ci skopię dupę, że aż ci spuchnie japka.
- Kto, my? - Nie, nie wy.
No dawaj, stary.
Dawać? Co mam dawać?
Dobra. Nie chcesz?
To zgadnij, kto przyjdzie po ciebie.
Ja.
Uważaj!
Nie!
Szanowni klienci. Sklep jest zamknięty.
- Uratowałaś mnie. - Nie mogłam cię zostawić.
Wyszłaś dla mnie z paczki.
Byłabyś już w Cud Nieznanym.
Bez ciebie to nie byłby cud, Frank.
Jeśli Miodowy mówił prawdę, może nic tam nie jest cudem.
- Nie mów tak. - Słyszałaś, co powiedział?
- Dlaczego? - Słyszałam, jak obraził bogów
i mówił coś o spermie, a potem widziałam, jak zginął.
A może bogowie nam to robią, bo zetknęliśmy się końcami?
Co? Nie. Nie ma mowy.
"Same końce". Opętało nas?
To nawet nie było... Nie było źle. Ale żeby zaraz
- najlepszy koniec w historii... - Odsuń się ode mnie.
Nie dotykaj mnie.
To twoja wina. Ty pieprzony bajglu ty.
Zważaj se.
Wyrzuciłeś mnie z koszyka. Zresztą czemu ja się dziwię?
Bajgel zawsze będzie chciał zatłuc lawasza.
Ja miałbym cię wyrzucić? Odbiło ci?
Po co? Jestem pacyfistą.
Sobie bym to wyrzucał i to bez końca.
Zresztą nawet nie wyrzucał, tylko łagodnie wypominał.
Wierzgnąłem z przerażenia.
I ta laska mnie pociągnęła.
Próbowałam ratować Franka.
A Frank to który? Ty?
- Tak. To ja. - Czyli to twoja wina.
Przepraszam, OK? Nie chciałem tego.
Ale się stało. Przez ciebie i tę twoją głupią, nieużytą bułę
wszyscy jesteśmy w dupie.
Tylko nie "nieużytą", obwisły faflu ty.
Parówa. Ogarnij to pyskate pieczywo.
I weź ją czymś okryj.
Trochę skromności, kobieto.
Spróbujmy się trochę uspokoić, dobrze?
I być dla siebie, nie wiem, mili?
Jestem Sammy Bajgel Jr. Miło was wszystkich poznać.
- Oprócz tego zasrańca tam. - Cześć. Brenda jestem. Brenda Bułson.
Łał. Serio?
Pieprzę was wszystkich.
Jestem Karim Abdul Lawasz.
I w chwili obecnej obchodzi mnie...
tylko to, że zostałem wydymany z miejscówki w Cud Nieznanym.
Gdzie czeka na mnie 77 dziewiczych butelek
oliwy Extra Virgin.
Miałem chłonąć ich słodkie soki,
ściekające mi po fałdach.
Jasne. Wiecie co? Powinniśmy jak najszybciej wrócić na nasze półki.
Wcisnąć się w jakieś opakowanie. Może znów zostaniemy wybrani.
Dobra. Wspinamy się tu na górę.
Stamtąd zobaczymy,
dokąd mamy iść. Chodźcie.
Jeśli bajgel będzie się trzymał z dala ode mnie, zgoda.
Uwierz, dupku. Będę się trzymał jak najdalej.
Bez urazy, ale wyglądasz paskudnie, brachu.
Spójrz na siebie. Ten pogięty, pomięty aplikator.
Pięknie. I jeszcze ciekniesz.
Mogę ci zadać pytanie?
Jaka bogini wsadzi cię w swoją gładką, idealną pipę,
jeśli nawet strzyknąć nie możesz?
Bo nie masz czym.
Moje życie straciło sens.
Jestem zerem.
Boże.
Jest tu kto?
Pomocy.
Pomóż mi. Proszę.
Pomocy.
Co tam, soczek? Też ciekniesz, co, brachu?
I to prosto z sisiora.
Do kitu, nie?
Umieram. Zimno mi.
- Żaróweczka. - Proszę?
Nie ty, kretynie.
Chyba właśnie rodzi się we mnie
nasienie, z którego wystrzeli piękny kwiat idei.
Jeśli komuś o tym powiesz, wszystkiemu zaprzeczę, brachu.
Pieprzę. Normalnie następny poziom.
Podoba się?
Wracają mi soki.
Ale jestem nakręcony, brachu.
Znowu mam cel w życiu.
Zemsta!
Gdzie ta pieprzona parówa? Bo Żel Dusz chce RPP.
Rozwalić pieprzoną parówę.
Idę po ciebie.
Przychodzicie do naszej alejki, okupujecie coraz więcej półek.
Zakładacie osiedla na zachodnim brzegu regału i twierdzicie, że jest wasz.
Nie nasza wina, że potrzebowaliśmy ojczyzny.
Kiszona Kapusta wywaliła nas z naszych półek.
Próbowała nas wysłać do działu "grill".
- Wypędzili nas. - Ty mi mówisz o wypędzeniu?
Mojego przyjaciela Tabbouleha wyrzucili z półki,
żeby zrobić miejsce dla tej kretynki Chałki.
Nie mogę... Frank, Brenda, powiedzcie coś.
Po czyjej jesteście stronie?
Nie chodzi tylko o mnie. Najpierw wezmą się za bajgle...
A nie ma tam dość miejsca dla was obu? To spora alejka.
- Obu, jasne. - Co za durna kiełbacha.
I mamy co, współistnieć?
- Dobre sobie. - Ale pojechał.
O ja pieprzę.
Ale mamy kawał do domu.
Monopolowe.
Woda Ognista.
Stąd chyba najszybciej będzie przez stoisko monopolowe.
Idziemy?
Co? To chyba niezbyt po drodze. Jesteś pewien?
No. Totalnie.
Bo nie brzmisz za pewnie, tak jak cię słucham.
- Zaufaj mi. - Dobra, jasne.
Za browar!
Ja chrzanię. Ale miejsce.
Normalnie obłęd.
Widzicie to? Wszyscy wyszli z pudełek. Co oni wyprawiają?
Co za siedlisko rozpusty.
Wybacz. Przepraszam, nie widziałem cię.
Mną się nie przejmujcie. Ja tylko przechodzę.
Te, buła. Witaj w alei. Zatańczysz?
Nie, dzięki. Dobrze mi...
całkiem mi tu dobrze samej, rozumiesz.
A ten irlandzki akcent po co?
Ja pieprzę.
Co za zbieg okoliczności. Jaskinia Wody Ognistej.
To o tym mówił Miodowy. Musimy tam wejść.
Super. Tak zrób. A ja tu się poobcieram o tę wielką flachę.
W życiu.
Przecież mówię, że nie. Przeginamy. Nie możemy dalej wkurzać bogów.
Rozumiem, że nie chcesz tam wejść.
Pójdę sam. Migusem. Za pięć minut jestem.
Dobra. Pięć minut. Śpiesz się.
I uważaj na siebie.
- Ale głównie się śpiesz. Musimy lecieć. - Jesteś boska.
Czekaj na końcu alejki.
Przepraszam. Przepraszam. Przepraszam.
Siema co tam?
Siema. Co tam?
Siema. A co tam u ciebie?
Jestem Frank. Ty jesteś Woda Ognista?
Co robisz w tej jaskini?
Jestem pierwotnym mieszkańcem tej ziemi.
Kiedyś zajmowaliśmy dziewiczą alejkę.
Piękną i nietkniętą.
A potem nas z niej wygnała...
banda cholernych krakersów.
A tak, krakersy.
Fajną mają tę alejkę.
Posłuchaj. Słyszałem, że u ciebie mogę znaleźć odpowiedź...
Odpowiedzi ja mam.
Ale najpierw...
muszę poznać pytanie.
Dobra. Tuż przed śmiercią
Miodowy powiedział, że Cud Nieznane to kit, a bogowie to potwory.
To wszystko nie bardzo mi się składa.
Więc pytanie brzmi: Co tak naprawdę dzieje się w Cud Nieznanym?
By odnaleźć, czego szukasz,
musisz tylko zajrzeć w głąb
mego Wora Cudów.
Nic nie widzę.
Głębiej.
Włóż całą głowę. Doskonale.
Powiedz, kiedy mam przestać.
Chłopaki. Chodźcie. Pomóżcie zabić gnoja.
Skurwiel za dużo wie. Trzeba z nim skończyć.
Dajcie noża. Wypatroszę lachociąga.
Nie! Jeśli go zabijemy, nie będziemy lepsi od bogów.
Ma rację.
Zdjąć mu Wór Cudów.
A wy to kto?
Jesteśmy Bezterminowi, palancie.
Nie kończy nam się przydatność.
Jesteśmy...
nieśmiertelni.
To jest Twink, a to Grits.
Mówią mi Pan Grits.
Pan Grits. Obojętne.
- Mówiłeś mu o krakersach? - Mówiłem.
Nie chcesz wiedzieć, co zrobiły z panem Gritsem.
Pieprzyć krakersy.
W te ich chrupiące, wypieczone dziurki.
Pokrakersy.
Czemu chcieliście mnie zabić? Zapytałem tylko,
co się dzieje w Cud Nieznanym.
Nie możemy powiedzieć parówie prawdy. Ledwo go poznaliśmy.
Ale on już ją zna. Może czas z tym skończyć.
Mam już dość tych kłamstw.
Przygotuj się. Bo oto zaraz poznasz
okrutną prawdę. Ktoś chce chmurę zanim zaczniemy?
- Twink? - Nie, dzięki.
- A ja chętnie. - Tak myślałem.
Dawaj to zioło, zasrańcu.
O w mordę.
- Indica? - Nie, stary. Sativa.
Dobry towar. Czyściutki.
Nie, dzięki.
Uwierz. Po tym, co masz usłyszeć, przyda ci się.
55 minut.
Wiem. Gdzie on jest?
Chyba cię olał, buło.
Nie zostawiłby mnie, palancie. To mój chłopak.
Dotknęliśmy się koń-ca-mi.
Dotknęliśmy się końcami
Tylko końcami Dotknęliśmy się końcami
Nie wiem, czemu śpiewam.
Czasem śpiewam z nerwów
Może dlatego cię olał.
Twoje rozpasanie jest ohydne, dotykaczko.
A może on myśli, że jestem nieczysta, bo wyszłam z opakowania?
Boże. Nie chciałam tego mówić, ale nie czuję się za świeżo.
Przepraszam.
Ty jesteś buła?
Jestem. A co?
I podróżujesz z parówką?
Tak. Widziałeś go gdzieś?
Widziałem. Szuka cię w mojej alejce.
To tam. Zabiorę cię do niego, chica.
Zabiorę jak trzeba.
No co? Idziemy.
Mnie możesz zaufać.
Fajny południowy klimat.
Wy sobie siądźcie przy barze.
I niech wam nie drgnie żaden mięsień.
A ja zaraz wracam.
Błogosław mi, Santa Chimichanga
i chroń mnie przed Mrocznym Lordem. Amen.
Przepraszam.
Ay, Dios mío. To ta buła.
Ta, której szukał. Ona tu jest.
Jaka piękna.
Zdaje mi się, czy wszyscy na nas patrzą?
- Hola. - Cześć. Miło poznać.
Patrz przed siebie. I zachowuj się naturalnie.
Słuchaj.
Jestem Teresa del Taco.
Grozi wam wielkie niebezpieczeństwo.
To zasadzka. Musicie iść ze mną. Już.
Dobra. Tu ich mam, amigo.
Zabierz ten kinol z mojego krocza.
To ty zabierz krocze od mojego nosa.
Dlaczego się chowamy?
Cicho. Idzie.
- Kto? - Ten, na którego mówią
El Duce.
- El Duce! - El Duce!
Co jest, brachu. Mówiłeś, że ich masz.
Ciągniesz mnie w tę ciemną alejkę pełną nielegalnego towaru.
I co, nie ma ich tu. Gdzie się podziali?
- Mów, bo ci przyfasolę. - Co?
Fasola, jak Boga kocham. Jeśli się nie zamkniesz...
O nie. Wrócił. Gdzie Frank?
- Dopiero co tu byli. - Której części zdania:
"Chcę zarżnąć tę parówę i tę bułę też, więc jak ich zobaczysz, leć po mnie,
a jak się dowiem, że po mnie nie poleciałeś
albo że nie umiałeś ich znaleźć, to ci rozpłatam dupsko"...
nie zrozumiałeś, Tequila?
To strasznie wykręcone zdanie, tak szczerze mówiąc.
I sam wiesz, zdarzyło się.
Dobra, brachu. Nic wielkiego. Chodź no tu.
Bo przecież nie zrobię ci krzywdy, kiedy podejdziesz bliżej, co? No chodź.
O nie! José!
O tak. José jest, kurwa, trup.
Ja pieprzę, ja pieprzę.
Ale żeby prosto w guaca?
To samo czeka was wszystkich,
jeśli nie znajdziecie parówy i buły.
Tędy, tędy.
Paru naszych uciekło tym tunelem
w poszukiwaniu lepszego życia.
My zrobimy to samo.
Dobry szit, co?
Jestem kompletnie ujarany. Przyjaciele pewnie mnie szukają.
Może ktoś mi coś w końcu powie?
Dobra. Jeśli chodzi o Cud Nieznane,
to my je wymyśliliśmy.
- Co? - Niezłe, co nie?
Jak tylko przejdziesz przez drzwi, bogowie cię zabiją.
Oszalałeś? To bez sensu. Czemu mieliby nas zabijać?
Bo to im dodaje siły.
Każde zabójstwo - więcej sił. I nigdy nie mają dość.
Z roku na rok są więksi, silniejsi, grubsi.
Ich głodu nie da się zaspokoić. Do dupy sprawa.
Kompletnie wam odbiło.
Ile wy jaracie tego świństwa? Za dużo, to pewne.
Ciągniemy 24 na dobę. Powaga.
Ale też wiemy, co wiemy.
Zanim przyszliśmy, wszyscy znali straszną prawdę.
Matko, jak wrzeszczeli.
To był koszmar.
Więc my, Bezterminowi, wymyśliliśmy historyjkę.
Historyjkę o Cud Nieznanym.
Miejscu, gdzie bogowie się o ciebie troszczą.
I gdzie spełniają się najśmielsze i najbardziej kleiste marzenia.
Zamiast srać pod siebie, produkt szedł na rzeź szczęśliwy.
Czekaj. Czyli to ty napisałeś piosenkę?
Nie cała zasługa moja. Ja wymyśliłem muzę, Twink napisał tekst.
Piszemy razem i bosko nam idzie.
Melodia przyszła do mnie pewnej nocy,
kiedy się super, super, super ujarałem.
Ale tak w dupę. Czujesz, co mówię?
Czuje.
Wpadała w ucho i zaraz wszystkim wpadła.
W końcu wszyscy w nią uwierzyli.
Ale z biegiem lat co nieco się popieprzyło.
Alejki zmieniały tekst, żeby im bardziej pasował.
Wszystkie produkty są równe.
Mieszały w zajebistych strofach Twinka, na chama remiksując.
BOGOWIE NIE CIERPIĄ FIG
Teraz, co rano słysząc piosenkę, myślę sobie:
"O czym oni, w cholerę, gadają"?
Dziś było o koncentracie, tak? To nie moje. Lubię soki.
Napoje też. I wcale nie gazowane. Za kogo oni się mają?
No ale dobra, przynajmniej nie znają prawdy.
Że zostaną brutalnie zeżarci.
To znaczy, że Carl i Barry nie żyją?
Nie znam gości, ale jeśli wyszli przez drzwi...
Są martwi jak chuj.
Boże.
Jeśli to prawda, muszę wszystkich ostrzec.
Bardzo to szlachetne, serdelku. Ale i bezcelowe.
Nikt ci nie uwierzy.
Muszę spróbować. Inaczej oni zginą.
A, tak. Słuszna uwaga. Przesrane, co?
Zaraz. Macie na to jakiś dowód?
Idź do Mrocznej Alei. Aż za Lód.
Czemu? Co tam jest?
Przekonasz się. Ale ostrzegam.
Kto raz to zobaczy,
ma posrane na amen.
Powodzenia. Miłej zabawy.
Grits. Nabij faję. Przypaliłbym coś.
Cholera. Przydałby się ten żel.
Ja chrzanię. Jesteśmy. Barry, bo wszystko przegapisz.
Weź się załącz.
Co ja narobiłem? Frank mnie potrzebował, a ja mu nie pomogłem.
On tyle razy mnie bronił.
Boże. Ale ze mnie tchórz.
On mi nigdy nie wybaczy. Sam sobie nie wybaczę.
Jedyny sposób, żeby uszanować pamięć Franka,
to kompletnie o nim zapomnieć.
Poza tym może nic mu nie jest.
Pewnie wrócił na półkę i jutro się tu spotkamy.
Udawaj radość. Stłum uczucia.
No gdzie ten uśmiech?
Wara się podwija.
No i pięknie.
Masz rację. Jesteśmy w Cud Nieznanym.
Szykujcie się, panowie.
Zaraz wejdziemy, w co wejść należy.
Czujecie tę bryzę?
- Carl, czujesz? - Rewelacja.
Wyszliśmy z folii.
Jest pięknie, stary.
Tak pięknie, że aż płaczę. Płaczę, bo tak tu pięknie.
Nie tańczysz, Carl? Dawaj.
Tak jest. Jako pierwszy wstąpię do wieczności.
Zuch kartofel! Brawo, stary!
Kąpią mnie dłonie bogini.
O, Danny, chłopie, dzwony, dzwony bi...
O w dupę!
Boże! Moja skóra!
- Obdziera mnie ze skóry. - Co jest?
Ty kurwo jedna!
Moje oczka płoną!
Nie, proszę, mam rodzinę.
Ser. Nie zasłużyłeś na to.
O nie!
O w mordę. Wiejemy!
Chcę do mamusi!
Oni jedzą dzieci!
Pieprzone dzieci!
Musimy uciekać.
Wszyscy zginiemy.
Barry! Weź się w garść i wiejemy!
Dobra, mały.
Skaczemy na trzy.
Jeden!
Dwa!
Trz...
Carl?
"Gar rabarbar"? Co ty gadasz?
O Boże. Nie.
Nie. O nie. Carl.
Kochany, słodki Carl.
Co oni ci zrobili?
Nie.
Nie, nie, nie.
Wypadam z wózka, gubię Franka, a teraz jeszcze goni mnie żel.
To na pewno bogowie mnie karzą.
Za to, że folgowałam swoim ohydnym żądzom.
Ale ze mnie kurew.
Przyznaję, słodka bułko, że i ja miewam żądze.
I nieczyste myśli. Jak wszyscy.
Dobrze. Trochę mi lepiej.
- Nie możemy się im poddawać. - Myślałam,
że powiesz coś innego.
Bogowie wciąż na nas patrzą. Nawet jeśli ich nie widzimy.
Myślisz, że dla mnie już za późno?
Nie martw się, bułeczko. Odstawię cię do domu.
Dlaczego mi pomagasz?
Kiedy cię zobaczyłam, poczułam w środku takie mrowienie.
To na pewno bogowie mówili mi, że mam ci pomóc.
Jakbym zobaczyła siebie w tobie.
Ja też trochę widzę siebie w tobie.
Choćby nasze kształty. Ty jesteś bardziej w poprzek.
Ale w sumie mnie przypominasz.
Taka cienka, szorstka wersja mnie.
Albo, patrząc z drugiej strony, ty jesteś tłustą, brzydką wersją jej.
- To nie było konieczne. - Nie wolno tak traktować damy.
Tak jest, mała. To ja.
I co my tu mamy?
Taco, jęczący pączek
i jakieś obwisłe coś, co to nikt nie wie, czym właściwie jest.
OK. Są...
Ktoś powiedział "queso"?
Przeginasz i dobrze o tym wiesz.
Na czym to ja skończyłem? A, już wiem.
Miałem cię ostro skatować,
całkiem, w moim mniemaniu, zasadnie,
żeby poznać miejsce pobytu
parówki, która zniszczyła moje ciało i...
Ratuj się, kto może!
Ale bolało!
Szybko!
Dogania nas!
Szybciej!
Utknęłam.
Moja ty bułeczko.
- Mówiłem, że jest gruba. - Słyszałam to.
Wciągaj brzuch, bułeniu.
Jest coraz bliżej!
Dajcie masło!
Utknąłem? To jakieś jaja.
Właśnie. Chyba dobrze gada.
Jeszcze nie czas siadać sobie na laurach.
Wciąż nie jesteśmy bezpieczni. Idziemy.
Wal się.
Dopadnę cię, laleczko.
I tę twoją kiełbachę też.
Pieprz się, El Duce.
Aj, Santa Chimichanga.
Przyrzekam być grzecznym taco.
W dupę, w dupę, w dupę. O rany, o rany, o rany.
Co mam robić? Jestem sam. Jestem tchórzem i jestem sam.
Nie pomogłem Frankowi. Carl nie żyje. I jestem sam.
W nagrodę, że byłem taką pipą.
O nie. Bóg.
Kiełbaska.
Proszę pana. Przepraszam, że budzę, ale jestem parówką w opresji.
Mam na imię Barry. Miło poznać. A panu jak na imię?
Boże.
Nie, nie.
Błagałem, żeby przestali. Ale nic z tego.
Najpierw mnie rozciągali. Ale bolało.
Potem we mnie weszli, a na koniec...
Chlust.
Spójrz na mnie.
Spójrz na mnie!
Nie mają wyrzutów.
Boże. Po co w ogóle żyć?
Lepiej chyba umrę.
Dom.
Może ten bóg zabierze mnie do domu.
Tylko nie przesadź. Sole to potęga.
Ludzie dziwne rzeczy widzą.
Jazda.
Ostrzegę Franka.
Raz kozie śmierć.
NUDLE NUM NUM
Brenda!
Brenda. Jesteś wreszcie!
- Frank. - Ale jesteś miękka.
Bałam się, że mnie rzuciłeś, bo nie byłam świeża.
A potem zaatakował nas żel. On chce nas zabić.
Żel? Poważnie. Zrobił ci coś? Nic ci nie jest?
Nic, ale to było straszne. Gdzieś ty się podziewał?
Dowiedziałem się strasznych rzeczy.
Między półkami poznałem Bezterminowych. Powiedzieli mi, że...
to oni wymyślili Cud Nieznane, bo bogowie są źli
- i chcą nas zabić. - Co?
Dowód znajdę w Mrocznej Alei aż za lodem.
Musimy tam iść. Chodźcie, szybko.
Przestań. Zaczynasz mówić jak ten wariat, Miodowy.
Może nie był aż takim wariatem.
Frank. Przestań.
Bogowie już są na nas wkurzeni. Nie pogarszaj sprawy.
Wracajmy do domu zanim będzie za późno.
Nie mogę. Muszę poznać prawdę.
Idę do Mrocznej Alei. I chcę, żebyś poszła ze mną.
Nie mogę.
Wróć ze mną do domu.
Tego ja nie mogę.
To ja już naprawdę nie wiem, co robić.
Ja też nie.
Jak możesz wierzyć w jakieś banialuki, na które nie masz dowodów.
A ty nagle wierzysz tylko w to, na co masz dowód?
Bo mam dość mydlenia mi oczu.
To co, mam w nic nie wierzyć? Nic już nie ma sensu?
Lepiej wierzyć w jakieś pierdoły, których nie da się wyjaśnić?
Może nie muszę wyjaśniać. Czuję to i wystarczy.
Trudno z tobą prowadzić rozsądną rozmowę.
W. się, Frank. Wiesz co? Myliłam się.
Nieznane będzie cud i bez ciebie.
Pójdę tam i wypcham się czym innym.
Wcale tak nie myślisz.
Myślę. Pietruszką, na przykład, czy korniszonem.
Albo i bakłażanem.
W życiu nie zmieścisz tam bakłażana. Rozdarłby cię na pół.
Zdziwiłbyś się, ile mogę tam zmieścić.
A tych co porąbało?
A może pójdę na całość i wrażę sobie pastę do zębów.
- Próbujesz mnie zranić. - I wycisnę ją sobie na twarz.
- Nie słucham. - I na plecy. I jeszcze na szyję.
Brenda. Posłuchaj.
Przestańmy. Jesteś moją bułką.
Jasne. "Moją bułką. Zaufaj mi".
"Chłopaki, chodźcie za mną".
A na mnie w ogóle ci nie zależy.
Co? Nieprawda.
Czyny mówią głośniej od słów. A pańskie słowa, sir, są ogłuszające.
Ja wyszłam dla ciebie z folii,
a ty nie chcesz dla mnie do niej wrócić.
Żegnaj, Frank.
Powiemy wszystkim, jakim jesteś debilem.
Uważaj na siebie.
Ej no. Tu chodzi o nas wszystkich.
Brenda!
Sammy! Lawasz!
Pani taco, co jeszcze nie znam imienia.
Brenda!
Co to za miejsce?
Wszyscy mówili, żebym tego nie robił.
Pieprzyć wszystkich.
No, sole. Jedziemy.
Jak walić sole kąpielowe
Idzie przypływ.
Boże.
- Co on sobie robi? - O tak.
Te sole są klasa.
Coraz lepiej.
Chyba zaczynają działać.
Co?
Że jak?
Cześć.
Nie zabijaj mnie. Proszę, zaczekaj.
Kim ty jesteś?
Jakąś czarodziejską kiełbachą?
Nie, jestem Barry. Po prostu Barry.
Czekaj.
Zaraz. Ty mnie rozumiesz?
I ja rozumiem ciebie?
Sole ukazały mi prawdę o świecie.
Uniosły zasłonę nadrzeczywistości.
Ja pieprzę. On nas naprawdę widzi?
Te sole są potworne, tak jak mówili.
Mam jakiś zjazd.
Stary. Luzuj. Oddychaj, oddychaj.
To nie zjazd, tylko odjazd.
Skup się. I odpręż. Fala zaraz przejdzie.
Nie mogę. Ty żyjesz i patrzysz na mnie tymi swoimi...
I te rękawiczki,
te małe butki i rączki, i nóżki.
Nóżki? Spójrz na mnie.
No spójrz. Ja nie mam nóżek, jebańcu.
Zjadłeś moje zasrane nóżki.
O nie. Tylko nie pan Pizza.
Zjadłem tylu twoich krewnych.
Popełniłem pizzobójstwo.
- Panie parówko, kiedy to się skończy? - Kiedy się skończy?
Kiedy przestanie nas pić.
Właśnie.
I przestanie nas jeść.
Tak jest.
I przestanie nas używać.
A tobie co zrobił?
Nie chcecie wiedzieć.
Dobra. Obiecuję.
Nigdy już nie tknę jedzenia.
Będę jadł ziemię i wycierał dupę patykiem.
Dobrze. I zrobisz jeszcze jedno.
Zawieziesz...
mnie...
do domu.
Jasna rzecz.
Muszę się tylko chwilkę zdrzemnąć.
SMAKI INDII
Nie mogę się doczekać, kiedy wrócę do domu.
Aż cały dygocę z podniecenia.
Będzie Gefilte Fish, Maca, nawet Hummus.
- Zaraz. Znasz Hummusa? - Czy go znam?
Uważam go za jednego z najbliższych przyjaciół.
Serio? Też znam Hummusa.
I też się z nim przyjaźnię.
Obaj lubimy Hummusa.
Każdy przyjaciel Hummusa jest...
Nie, odpieprz się ode mnie.
Co cię trapi, słodka Brendo?
Chodzi o Franka. Nie wierzę, że mi to zrobił.
Mieliśmy być razem.
Ma swoje wady. Jak my wszyscy.
Ale powiedział parę rzeczy, które zapadły mi w pamięć.
Żyjemy według zasad,
które zabraniają nam robić to, na co mamy ochotę.
Tłamszą nasze skrywane żądze,
które płoną jak pożar między nogami.
Powiedziałaś "między nogami"?
Jest.
- Moja ojczyzna. - Moja alejka.
- Hurra! - Tak jest!
Czas się pożegnać.
Było naprawdę wspaniale.
Żegnaj, Brendo Bułson.
Żegnaj, Tereso del Taco.
Trzymaj się, bajglu.
Wędrować z wami było...
- znośnie. - Jakiś ty słodki.
Pa, obwisły palancie.
Zrobiłaś, co obiecałaś.
Doprowadziłaś mnie do mojej alejki. Nie wiem, jak ci dziękować.
Powiem otwarcie.
Czuję do ciebie coś poważnego.
- W kroczu. - W kroczu?
Sorry. Nie jestem miękkim taco.
Tylko twardym i napalonym.
Nie musisz przepraszać.
Gdyby nie zasady, może bym i spróbowała.
- Kto nie spróbuje, ten nie wie. - Zawsze to mówię.
Ale nie mogę spróbować.
Więc się nie dowiem.
Nie tego chcieli dla nas bogowie.
Pokusy są wszędzie. Widzę je.
Sztywne parówki,
seksowne taco.
Ale w tej podróży zrozumiałam jedno.
Że nieważne, czego chcemy.
Nie można sprzeciwiać się bogom.
Przepraszam cię.
I nigdy cię nie zapomnę.
Hola, Teresa.
Hola to na dzień dobry.
- A na do widzenia? - Adiós.
No właśnie.
O co tu w ogóle chodzi?
Ten bóg mógłby się wreszcie obudzić.
Jak ja mam wrócić do Franka?
Może ja mógłbym w czymś pomóc?
Co? A ten to kto?
Jedna z najinteligentniejszych istot na świecie.
Jestem Sorbitol, Malitol, Ksylitol, Mannitol,
Węglan Wapnia, Lecytyna Sojowa,
Gliceryna Roślinna i Talk.
Ale dla uproszczenia, możesz mi mówić:
Guma.
Przez 20 lat byłem przyklejony pod biurkiem genialnego naukowca.
Potem mnie zdrapano i wyrzucono.
Przyklejony do podeszwy, trafiłem tutaj.
Twój dom to "supermarket".
Jeden z wielu.
Sieć, do której należy, wciąż się rozrasta.
W jednym tylko celu.
Żeby gromadzić produkty do użytku ludzi.
Najbliższy nam fizycznie supermarket mamy tutaj.
Jeśli człowiek użyje swojego pojazdu mechanicznego,
podróż zajmie 9,8 minuty.
Świetnie. To ostatnie by wystarczyło.
Ej, wstajemy.
Te, kretynie.
Słyszysz mnie?
Kolo. To ja, Barry.
Co? Co?
Co ona tu robi?
A, tak. Sole.
Nie wierzę, że z tobą gadałem, serdlu.
Boże. Trzygodzinny odlot. Ale jestem głodny.
O nie. Nie jest dobrze.
Co ty wyprawiasz?
Człowiek nie jest już świadomy czwartego wymiaru.
- Nie, nie! - Efekty użycia opiatu zanikły.
Twoje słowa i ruchy są dla niego niezauważalne.
Jesteśmy w czarnej dupie.
Boże.
Nie, nie. Boże.
Odłóż mnie. Nie!
No weź, odłóż mnie.
Boże.
Pomocy!
To się nie może tak skończyć.
Muszę ostrzec Franka. Nie!
Nie!
Co to za miejsce?
WIELKIE GOTOWANIE
Co to ma być?
Nie.
Niemożliwe.
Nie, nie.
Pokażę im to.
Muszą się dowiedzieć, że się mylą, zanim będzie za późno.
Sammy, bubula, gdzieś ty się podziewał?
Dziwi mnie, że ten dziki lawasz cię nie ukamieniował.
Musiałeś wędrować z bajglem?
Ile ci, drań jeden, ukradł?
Dużo.
Co robisz poza opakowaniem? Już prawie CzBN.
To długa i dość smutna historia.
Wolę o tym nie mówić.
Co ty wyprawiasz?
Przestań.
- I pięknie. - Gnieciesz mnie.
- Pomocy! - Jak ulał.
Boże. Rusz tę tłustą dupę.
Teraz to jestem nakręcony, brachu.
Gdzie ta pieprzona kiełbacha?
Przyjaciele.
Ramen.
Lemoniadka jak za dziadka.
Nadstawcie uszy. I kolby.
Jestem Frank.
I jestem parówką.
Małą parówką, która ma dużego niusa.
Wszystko, w co wierzyliśmy, to kłamstwo.
Kiedy bogowie nas wybierają, wybierają nas na rzeź.
Natychmiastowe przeterminowanie.
Cud Nieznane to ściema.
- Co? - Odbiło mu.
Kłamca!
Nie chcecie wierzyć, wiem. Ale mam dowód.
Co to?
To morderstwo.
To nie ma sensu.
A co z oliwą Extra Virgin?
Moje fałdy, suche na wieczność? Nie mogę mieć suchych fafli.
Nie mogę!
Dobra. Spokojnie. Kochani.
Posłuchajcie mnie. Mam plan.
Możemy uciec.
Ja nie mogę. Roztopię się.
No to się schować.
Gdzie? Jestem ogromny.
- To będziemy walczyć. - Nie będę walczył u boku owoców.
Idź się sfistasz.
Czyli nie uciekniemy, nie schowamy się
i nie możemy walczyć, bo to pieprzeni bogowie
i są nieśmiertelni.
Czyli zasadniczo nadziei brak i jesteśmy w krwistej dupie!
Słuchajcie. Chcecie wierzyć w to?
Czy w to?
- Ja nie lubię złych wieści. - Ja też nie.
Wybieramy przyjemniejszy wariant.
To, co mówi parówa, to tylko teoria.
Jaka teoria, debile? To są fakty.
Pokazuję wam dowód. Otwórzcie oczy. Ale z was mięczaki.
Frank, co ty wyprawiasz?
Brak ci delikatności, señor.
- Co? Jestem delikatny. - Nie szanujesz cudzych przekonań.
Nietolerancyjne ścierwo.
Zaczyna się. Nie.
O nie, nie, nie.
No już. Śpiewaj.
- Dawaj. - Nie rób tego, Kaczan.
- Dasz radę, Larry. - Jedziesz.
Ani mi się waż.
Nie rób tego.
O bogowie Jesteście boscy, gdy świat jest podły
Stąd nasze modły
O bogowie Ślubujemy wam naszą miłość
Na zawsze
Musisz stamtąd uciec! Nie!
Frank!
Nie!
Brenda! Boże.
Siema. Ralph jestem. Będzie się działo, co?
Sporo ćwiczyłem ruchy.
Słyszałaś o czymś takim jak "na królika"?
Ja pieprzę.
Nie! Gdzie ona jest?
Cholera.
Spieprzyłem sprawę.
Jeszcze nie jest za późno, żeby wszystko odkręcić.
A mówię ci to ja.
Barry.
Barry? To naprawdę ty?
Jesteś cały!
Jak twój słodki odbycik.
- Ale jak to? - Zaraz ci opowiem.
Bogów można...
Przepraszam.
Bogów można zabić.
- Że, kurwa, co, kurwa? - No nie? Popatrz na niego.
Jestem debilem. Do tego martwym.
Od lat byłem na złej drodze.
Opowiem ci o mojej kretyńskiej śmierci.
Nie, nie!
Nie!
Długo nie leżała.
Nie!
A potem obczaili, jak się prowadzi furę, wleźli do wentylacji
i zasadniczo jesteśmy na bieżąco. Weź się zabieraj ode mnie.
Frank. Przepraszam.
Kiedy wypadliście z wózka, mogłem coś zrobić, a nie zrobiłem.
A potem znów to samo, kiedy...
Zabili Carla.
Skurwiele. Cierpiał?
I to jak. To naprawdę są potwory.
I te potwory zabiją mi Brendę. Jest gdzieś tam w wózku.
Próbowałem wszystkich ostrzec. Nie uwierzyli.
Jasne, że nie. Nazwałeś ich bandą kretynów.
Nie możesz ich obrażać. Pokaż im inną drogę.
Natchnij ich, tak jak natchnąłeś mnie.
Musisz im dać nadzieję.
Nadzieję? A tę to skąd ja im wezmę?
Miałeś szczęście i zabiłeś debila. Ale ich tu są dziesiątki.
Może ja mógłbym się przydać.
A ty to kto?
Jestem Sorbitol, Malitol, Ksylitol, Manni...
Guma. Możesz się już zawsze tak przedstawiać?
Jest świetny. Pomoże nam załatwić skurwieli.
Pokażemy im, że możemy walczyć.
O w mordę. Brenda.
Ruchy, chłopaki.
Trochę tu duszno, co nie?
Wyskoczę zaczerpnąć świeżego.
- O co ci chodzi? - Puśćcie mnie.
Najpierw gnieciesz Sally, a teraz chcesz nam spieprzyć CzBN?
Zabierzcie te ręce. Muszę stąd wyjść.
Luzuj, oszalała suko.
- Buły się leją. - Zabiją nas wszystkich.
- O w mordę. Musimy się śpieszyć. - Sole gotowe.
Spuście na nich deszcz.
Co jest?
Dobra, który to zrobił?
Gary, to ty strzeliłeś we mnie wykałaczką?
Nic się nie stało. Mówiłeś, że tak ich pokonamy.
Na kolesia bez głowy działało.
Puśćcie mnie!
Została wybrana. Musimy coś zrobić.
Boże. Co się dzieje?
Boże.
To się w życiu nie uda.
Nie trać wiary.
Puść mnie. Puść mnie. O Boże.
Zostaw moją parówkę, zdziro.
Tak cię przepraszam.
Fatalnie to wszystko rozegrałem.
Prawda. Miejscami nawet żałośnie.
Na szczęście nie jest jeszcze za późno.
Widzicie? Jest nadzieja!
Znowu on? Nikt cię nie prosił o bis, dupku.
Spokojnie. Ogarnąłem sprawę. Tym razem będzie dobrze.
Przepraszam. Nie umiałem uszanować waszych przekonań.
Zachowałem się, jakbym wszystko wiedział. A nie wiem.
Nikt wszystkiego nie wie.
Ale wiem, że razem możemy dać radę tym potworom.
I przejąć kontrolę nad swoim życiem.
Tak. Naszym życiem. Naszymi ciałami.
Musimy się zjednoczyć, zapomnieć o różnicach.
Zwłaszcza eksponowanych w sposób niedojrzały i prostacki.
Musimy współpracować...
- Giń! - O nie, Pizza!
To żarcie jest opętane!
- Wszyscy zginiemy. Boże! - Szatańskie nasienie!
Boże.
Parówka miał rację. Oni są podli.
Nikt nam nie pomoże.
To już koniec.
Przynajmniej zginiemy razem.
- Co u...? - Z nimi zadrzesz...
To zadrzesz i z nami, suko.
W nogi. Chochle się skończyły.
Wskakujcie.
- Szybciej się nie da? - Ssij mojego różowego wacka.
Jazda, mięczaki. Walczymy!
Co myślicie? Wchodzimy w to?
No już. Oni albo my.
Przyłączyli się.
Mamy go!
- Gotów? - Oj nie wiem.
Lepiej zginąć wolnym cuksem, niż żyć w kajdanach.
To będzie cholernie bolało.
W nogi, panowie!
Sierżant Pepper, dawaj owoce. Do ataku!
Owoce gotowe. Jazda, owoce.
Nie. Zabierajcie się ode mnie, owoce pieprzone.
Tak jest!
Jak piñatę go!
Dorwać Mrocznego Lorda!
Czemu tak o mnie mówicie?
No otwórz się.
Nie całkiem tego szukałem, ale dziura to dziura, brachu.
Obudź się, chłopie.
Przywal sobie z liścia.
Odwaliło ci. To się nie dzieje naprawdę.
- Dzieje się. - Co?
Gadający żel?
Jest dobrze, brachu. Luzuj.
Nie. To już przegięcie. Nie wytrzymam. Oddychaj.
Chcemy tego samego.
My dwaj moglibyśmy spokojnie współpracować.
Taki miks, brachu.
Miks? Nie rozumiem. Co się dzieje?
Nie musisz rozumieć.
Odpręż się i szeroko otwórz.
Czekaj. Co robisz?
- O tak. - Stary. To mi wlazło w dupę.
A teraz wstajemy.
W prawo.
Lewo.
Tak!
Parówki i bułki! Imprezka!
Wezwijcie policję!
Wielki błąd, brachy.
O nie.
A teraz to chcesz się bić, tak?
Teraz to tak.
Mamy go. Spokojnie. Spokojnie.
Łatwo ci mówić. Masz głowę w mojej dupie i ciągasz mnie za wora.
Słuchaj, kiełbacha. Będzie już tych chrzanów.
Sami tego chcieliście. No to macie.
Tak jest. Gęby na kłódkę.
Obciągnąłem soczkowi i wlazłem bogu w dupę.
Ale wiesz, czego jeszcze nie robiłem, brachu?
- Boże. Frank! - Bo je kto?
Bogowie jedzą.
A ja jestem pieprzonym bogiem.
Żegnaj, parówko.
Cześć, buła. Podsadzić cię?
Pomocy!
Może ja mógłbym się przydać?
Materii nie da się stworzyć ani zniszczyć.
Dokonałeś tragicznie błędnego osądu.
Pozwól, że cię oświecę.
Co się tam dzieje?
Teraz!
Pa, pa, dupku!
Tak jest!
To koniec. Wygraliśmy!
Pokonaliśmy ich!
Udało się!
- To co teraz robimy? - Co tylko chcemy.
A ty czego chcesz?
Powiedzmy, że o wiele więcej niż...
Samych końców
Samych końców...
Chcę więcej niż tylko samych końców
Nie bardzo wiem, co powinienem czuć, patrząc na to wszystko.
To nie patrz.
Zaraz. Co robisz?
Właśnie się dowiedziałem,
że w wieczności nie czeka na mnie oliwa Extra Virgin.
Więc może, no wiesz...
Pocałuj mnie porządnie w usta.
Ty chcesz się całować, palancie? To pozwól, że coś ci powiem.
Wydymam cię na przestrzał.
Całuj, Frank. Całuj mnie tam.
Tak jest, Frank. Pora na obiad.
Ja tutaj walę gruchę z chłopakami.
Kto poznał taco, nigdy nie wraco.
Jezu Chryste!
Chłopaki. Myślicie o tym, co ja?
Ja raczej tak.
Ja chrzanię. To jedziemy.
Tak!
Nein! Nein!
Przepraszam. Mogę przejść?
Tak przyszedłem, bo nie mogłem nie zauważyć...
że jesteś taka przygnieciona. I niezwykła.
Zostałaś...? Ktoś na tobie usiadł?
Zostałam ugnieciona.
Podoba mi się, jak ci tak twarz w połowie obwisa.
Te, krakers.
Co powiesz na małego Grita? Do tego w zad, co krakers?
To jak mam na imię? Sorbitol, Malitol, Ksylitol...
Nie mogę oddychać.
Słowo-klucz było jakie? Melasa?
O tak. Wal się.
Tak jest.
Robimy hamburgera? Wachlu wachlu.
Wypełniam cię! Wypełniam cię!
Zaraz strzelę. O rany.
Mój siur jest pusty.
Było bosko.
Było OK. Ty byłeś boski.
Nie wierzę, że czekaliśmy na Cud Nieznane,
kiedy cud mieliśmy tuż pod bokiem.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Wciąż mi nie zmiękł. To źle?
Dla mojej dupy źle. Tyle powiem.
Ale serio. Błyskawicznie wracasz do formy.
Boże. Musicie iść ze mną.
Cześć, paróweczko.
Ty i twoi przyjaciele dokonaliście niemożliwego.
I za to - moje gratulacje.
Ale gdy ujawniliście jedną prawdę, czas, byście poznali i inną...
że nie istniejemy naprawdę.
Jarając jointy, Woda Ognista i ja
dokonaliśmy metafizycznego odkrycia.
Świat to pieprzona iluzja.
Ktoś manipuluje naszym życiem ku rozrywce potworów.
Pokręcone, pozbawione smaku monstra z innego wymiaru.
Jesteśmy czymś, co nazywają...
kreskówką.
Co?
Frank, jesteś igraszką w rękach żydowskiego tłuściocha nazwiskiem
Seth Ro-żen.
Co? Jestem Żydem?
To kim ja jestem?
Tobą zabawia się znacznie zdolniejszy i bardziej ceniony aktor,
Ed-ward Nor-ton.
Ed-Ward Nor-ton.
Co za rodzic daje dziecku takie kretyńskie imię?
Ale spokojnie, przyjaciele, mam rozwiązanie.
Zbudowałem portal, który przeniesie nas w ich wymiar.
No zbudował. I klawy jest.
Bystry facet. W dupę jaki bystry. Rozumiecie mnie?
Totalnie.
Przejdziemy do ich wymiaru
i przetniemy sznurki.
Ktoś chce chmurę zanim ruszymy?
Gotowa się ujarać i wejść ze mną w portal?
Póki jesteśmy razem, mogę się ujarać, a potem cokolwiek.
Tłumaczenie napisów: Stanisław Kapica-Roś