KAIJU (Japonia) Wielka Bestia. JAEGER (Niemcy) Łowca.
Kiedy jako dziecko czułem się mały lub samotny,
spoglądałem w gwiazdy,
zastanawiając się, czy istnieje tam życie.
Okazało się, że patrzyłem w złym kierunku.
Kiedy obcy pojawili się w naszym świecie, atak nastąpił z dna Pacyfiku.
Ze szczeliny między płytami tektonicznymi, portalu między wymiarami.
Z Wyłomu.
Miałem 15 lat, kiedy pierwszy Kaiju pojawił się w San Francisco.
Kiedy czołgi, odrzutowce i rakiety zdołały go zniszczyć,
6 dni i 35 mil dalej, trzy miasta zostały już zniszczone.
Zginęły dziesiątki tysięcy ludzi.
Opłakiwaliśmy zmarłych, upamiętniliśmy atak
i żyliśmy dalej.
Sześć miesięcy później drugi atak nastąpił w Manili.
Kwasowy składnik we krwi Kaiju tworzy toksyczne zjawisko nazwane Błękitem Kaiju.
Trzeci atak uderzył w Cabo. Potem nastąpił czwarty.
W końcu zrozumieliśmy, że to się nie skończy.
To był zaledwie początek. Potrzebowaliśmy nowej broni.
Świat zaczął współpracować, odsuwając na bok wszelkie niesnaski
dla większego dobra.
By pokonać te potwory, stworzyliśmy własne.
Narodził się program Jaeger.
Na początku napotkaliśmy problemy.
Ładunek neuronowy do interfejsu z Jaegerem był zbyt duży dla jednego pilota.
Stworzono system dla dwóch pilotów.
Kontrolujących lewą i prawą półkulę. Zaczęliśmy wygrywać.
Jaegery zaczęły powstrzymywać Kaiju.
Ale Jaegery były tylko tak dobre jak ich piloci.
Piloci Jaegerów stali się więc gwiazdami.
Niebezpieczeństwo stało się propagandą.
Kaiju stały się zabawkami.
Staliśmy się w tym świetni. W wygrywaniu.
Aż nagle wszystko się zmieniło.
Gipsy Danger zgłasza się do doku 08, poziom A-42.
Kaiju. Kryptonim: Knifehead. Kategoria trzecia. 8700 ton metrycznych.
Yancy, obudź się! Mamy ruch w Wyłomie.
- Rozlokowują nas. - Świetnie.
ALASKA, ROK 2020 SIÓDMY ROK WALKI Z KAIJU
To Kaiju kategorii trzeciej, jak dotąd największy.
Kryptonim: Knifehead.
- Która godzina? - Druga.
- W nocy? - Ta.
Co powiesz? Piąty do kolekcji?
Szybko, Basketsi. Czas na zrzut.
- Młody. - Co?
Nie chojracz.
Przed laty nikt nie pomyślałby, że ja i mój brat Yancy możemy zostać bohaterami.
Nie ma szans.
Dobra, ubierzmy się i skopmy mu tyłek!
Nigdy nie byliśmy wysportowani. Nigdy nie byliśmy prymusami.
Ale potrafiliśmy dać sobie radę w walce.
I okazało się, że posiadamy unikalną umiejętność.
Byliśmy kompatybilni przy zespoleniu.
Materiał w hełmie.
Żel transmisyjny wpływa do kombinezonu.
Dobry, Beckeci!
- Tendo, co tam? - Jak poszło wczoraj z Alison, panie Choi?
Była zachwycona. Jej chłopak trochę mniej.
Skopie ci dupsko.
Chłop musi robić, co do niego należy, brachu.
- Zainicjować zrzut, panie Choi. - Inicjuję zrzut.
Marszałek Pentecost na pokładzie.
Zabezpieczam Conn-Pod. Przygotowuję do zrzutu.
Conn-Pod zabezpieczony.
- Uwolnić do zrzutu. - Gipsy Danger gotowy do zrzutu.
- Jedziemy. - Tak!
Jedziemy!
- Sprzężenie zatwierdzone. - Rozpocznij protokół pilot-pilot.
- Rozpoczynam. - Sekwencja połączenia pilot-pilot.
Uruchomienie Gipsy'ego, dok 6.
- Gipsy Danger zwarty i gotowy. - Strażnicy, mówi marszałek Pentecost.
- Przygotujcie się do neurosplotu. - Inicjacja za 15 sekund.
14,13, 12,11,10...
- Gotów wejść do mojej głowy, młody? - Ależ proszę, dziadki przodem.
Sekwencja połączenia pilot-pilot.
Neurosplot rozpoczęty.
Zespolenie. Technologia Jaegera.
Bazuje na układzie neuronowym z myśliwców DARPA.
Dwóch pilotów połączonych umysłami z ciałem wielkiej maszyny.
Im głębsza więź, tym lepiej walczysz.
Neurosplot aktywny.
Kalibracja prawej półkuli.
Kalibracja lewej półkuli.
Zatwierdzone i przesłane.
Panowie, macie chronić wybrzeże Anchorage, jasne?
Tak jest.
- W zatoce jest łódź cywilów. - Ochraniacie dwumilionowe miasto.
Nie zaryzykujecie jego zniszczenia przez garstkę ludzi na łodzi, jasne?
- Tak jest. - Okrutna sprawa.
- Wiesz, o czym myślę? - Jestem w twoim mózgu.
- Pewnie, że wiem. - No to zarzućmy wędkę.
Do dzieła!
- Dawaj, przyłóż się trochę! - Martw się o siebie, młody.
Są na świecie rzeczy, których nie pokonasz, akty Boga.
Jeśli nadciąga huragan, musisz zejść mu z drogi.
Kiedy jesteś w Jaegerze, nagle możesz pokonać huragan.
Możesz wygrać.
WYBRZEŻE ALASKI 10 MIL OD BRZEGU
Zwiążcie je i schodzimy pod pokład. Szybko!
- Jak daleko do lądu? - 7 mil do Anchorage.
Nie przedostaniemy się nawet przez mieliznę.
- Nie! - A ta wyspa trzy mile na wschód?
Nie! Dwie mile. Jedną milę!
- Zbliża się do nas. - Jak, u licha, wyspa może się zbliżać?
Kaiju.
Ster na prawo! Skręcaj!
- Boże! - Co, do cholery?
- Czekaj! - Statek zabezpieczony.
- Dostosuj obrót! - Robi się.
Obrót ustawiony.
Bierz go.
- Zastrzel go. - Działam!
Odczyt wystrzału.
- Fale wystrzału siedem mil od wybrzeża. - Gipsy, co się dzieje, do cholery?
Robota wykonana. Trafiliśmy go dwa razy i zgarnęliśmy piątego.
- Nie posłuchaliście rozkazu! - Z całym szacunkiem, zatrzymaliśmy Kaiju
- i uratowaliśmy łódź! - Wracać do stacji!
- Tak jest. - Odczyt Kaiju rośnie.
Wciąż żyje.
Gipsy! Wciąż mamy odczyt!
Ten Kaiju wciąż żyje!
Bierzcie łódź i uciekajcie. Jasne?!
Bierzcie łódź i wynoście się stamtąd.
- Bierz go, Raleigh! - Zajmę się tym.
- Loccent, dostaliśmy! - Lewe ramię uszkodzone!
Naruszył kadłub!
Raleigh, posłuchaj! Musimy...
Nie! Nie!
Ładuję.
Drugi wystrzał spalił nadajniki. Nie mam żadnych sygnałów.
Brak odczytów.
Co teraz?
Miej na oku ten wskaźnik. Wiesz, co chciałbym znaleźć?
Cały statek. To byłoby świetne.
Czekaj, czekaj! Tam, kop!
- Co to jest? - Jakaś stara zabawka.
Nigdy nie znajdujemy niczego dobrego.
Posłuchaj.
O mój Boże!
Zostań tu!
Proszę pana. Pomóc panu?
Yancy...
Biegnij! Wezwij pomoc!
Wszystko będzie dobrze.
PACIFIC RIM
Kaiju poznają nasze systemy obronne.
Adaptują się. Rozwijają.
Tracimy Jaegery szybciej, niż je budujemy.
Lima, Seattle. Władywostok.
Kaiju kategorii czwartej przedostają się przez Wyłom.
Myślę, że dostrzega pan, że przestało to być skuteczną strategią.
- Częstotliwość ataków się zwiększyła. 5 LAT PÓŹNIEJ
Jaegery nie są już najbardziej opłacalną linią obrony.
Jestem tego świadomy.
To moi strażnicy umierają, kiedy Jaeger jest pokonywany,
- dlatego proszę o ostatnią szansę. - Przepraszam, marszałku.
- Ostatni szturm wszystkimi siłami. - Program Jaeger został zakończony.
Z drugiej strony program muru przybrzeżnego jest obiecujący.
Świat docenia wasze zasługi, ale nadszedł koniec.
Uprawnimy pana do dostarczenia wszystkich Jaegerów
do ostatniego stanowiska bojowego: Hongkongu.
Będziemy finansować stację przez 8 miesięcy, dopóki mur nie zostanie ukończony.
Wtedy finansowanie zostanie zakończone.
Oto odpowiedź, marszałku.
Więc to już koniec?
Uśmiechy i garniaki. Tylko na tyle ich stać.
Nie potrzebujemy ich.
"MUR ŻYCIA" SITKA, ALASKA
BRONIMY NASZEJ PRZYSZŁOŚCI MUR OD ALASKI PO KALIFORNIĘ
MUR ZOSTANIE UKOŃCZONY NIGDY
PRACA ZA WYŻYWIENIE 300 dolarów za prace na szczycie
Kartki! Z życiem, ludzie!
Mam złą i dobrą wiadomość. Która pierwsza?
Zła!
Zła jest taka, że wczoraj na szczycie muru zginęło trzech ludzi.
- A dobra? - Mam trzy wakaty.
Na szczycie muru.
Kto chce pracować i jeść? Do roboty!
Jestem teraz w Sydney, gdzie doszło dziś do kolejnego ataku Kaiju.
Olbrzymi Kaiju kategorii czwartej przedarł się przez mur nabrzeżny
w niecałą godzinę.
Eksperci twierdzili, że Mur Życia jest niezniszczalny.
Po jaką cholerę to w ogóle budujemy?
Ten potwór przechodzi przez to jak przez siatkę.
Jak na ironię, ostatnio zlikwidowany Jaeger, Striker Eureka,
sterowany przez Herca i Chucka Hansenów, zdołał zabić bestię.
Zlikwidowali program Jaeger przez kiepskich pilotów.
To już dziesiąta ofiara Strikera Eureki. To nowy rekord.
Wciąż wyjeżdżacie do Hongkongu? Nawet w czasie takiego zagrożenia?
Takie są rozkazy. Nie mamy wyboru.
Chuck Hansen, pilot Strikera Eureki, Jaegera, który zabił Kaiju.
- Panie Becket. - Marszałku.
- Świetnie pan wygląda. - Kopę lat.
- Pięć lat i cztery miesiące. - Możemy porozmawiać?
Zapraszam do mojego biura.
Długo pana szukałem. Anchorage, Sheldon Point, Nome...
Jestem tam, gdzie mur. Haruję, by zarobić na życie.
Czego pan chce?
Ostatnie pół roku doprowadzałem do życia wszystko, co mogłem.
Istnieje stary Jaeger, Mark 3.
Zapewne go pan zna. Potrzebuje pilota.
- Zapewne nie byłem pierwszym wyborem? - Jest pan. Inni jego piloci nie żyją.
Nie mogę znów wpuścić kogoś do swojej głowy.
Skończyłem z tym.
Wciąż byłem połączony z bratem, kiedy umarł.
Nie dam rady przejść przez to jeszcze raz, przepraszam.
Nie słyszał pan, panie Becket? Świat zmierza do zagłady.
Gdzie woli pan umrzeć? Tu czy w Jaegerze?
ZATOKA PRZY HONGKONGU GODZINA 18:00
KOPUŁA GROMÓW STACJA JAEGERÓW
Panie Backet, to Mako Mori. Jedna z naszych najlepszych.
Dowodzi również programem przywrócenia Mark 3.
Osobiście dobrała pańskich kandydatów do współpilotażu.
Inaczej go sobie wyobrażałam.
Lepiej czy gorzej?
Proszę wybaczyć, panie Becket. Wiele o panu słyszałam.
Spocznij.
Najpierw pokażemy panu placówkę, a potem pani Mori pokaże panu Jaegera.
- Zaczekajcie! - Nie zamykajcie.
Dziękujemy.
Proszę nie dotykać. Próbki Kaiju są bardzo rzadkie.
Panie Becket, to nasza ekipa badawcza.
- Dr Gottlieb i dr Geiszler. - Mów mi Newt.
Tylko matka nazywa mnie doktorem.
Hermann, to ludzie. Dlaczego się nie przywitasz?
Miałeś nie mówić do mnie po imieniu przy innych.
Jestem lekarzem z 10-letnim doświadczeniem.
10-letnim?! No sorki.
- Proszę cię. - Kto to, Yamarashi?
Ten mały Kaiju? Dobre oko.
Mój brat i ja załatwiliśmy go w 2017.
Należał do największych z kategorii trzeciej.
2500 ton zajebistości.
Albo okropieństwa. Do wyboru.
Proszę mu wybaczyć. To fanka Kaiju. Uwielbia je.
Zamknij się, Hermann, nie kocham ich, tylko badam.
I w przeciwieństwie do innych, chciałbym zobaczyć żywego z bliska.
Uwierz mi, nie chciałbyś.
- To pański wydział naukowy? - Wiele się zmieniło.
Nie jesteśmy już armią, tylko ruchem oporu.
Witamy w Kopule Gromów.
Zegar wojny. Resetujemy go po każdym ataku Kaiju.
Zapewnia koncentrację. Częstotliwość ataków zwiększa się.
- Kiedy kolejny reset? - Jeśli będziemy mieć szczęście, tydzień.
Moi eksperci sądzą, że nawet wcześniej.
Kiedyś ten kompleks miał 30 Jaegerów w pięciu dokach.
Teraz zostały nam tylko cztery roboty.
- Nie wiedziałem, że jest tak źle. - Jest.
Crimson Typhoon, Chiny. Jeden z najlepszych.
Zmontowany w Changzhou. Rdzeń z tytanu, żadnych stopów.
50 silników diesla na mięsień. Śmiertelny i precyzyjny wojownik.
Pilotują ją bracia Wei Tang. Trojaczki.
Tutejsi kolesie.
Siedem razy z sukcesem bronili portu w Hongkongu.
- Używają formacji Thundercloud. - Technika trzech ramion.
Bardzo skuteczna.
To jest ostatni z T-90. Chemo Alpha.
Mark 1 pierwszej generacji. Najcięższy i najstarszy Jaeger.
Ale niech to pana nie zmyli. To brutalna maszyna wojenna.
Ta dwójka to Sasza i Aleksis Kajdanowscy.
Słyszałem o nich. Patrol graniczny Muru Syberyjskiego.
Na ich zmianie pozostał nienaruszony przez 6 lat.
Herc! Chuck!
Panowie, witamy w Hongkongu!
Zaczekaj tu.
Max! Chodź!
- Pamiętasz mnie? - Nie śliń się na panią Mori.
Widzi piękną kobietę i od razu się nakręca.
Raleigh, to Hercules Hansen, stary kumpel z dni chwały Mark 1.
Znamy się. Wpadliśmy już na siebie.
Zgadza się, 6 lat temu. Mój brat i ja.
- Akcja trzech Jaegerów. - Zgadza się. Manila.
- Przykro mi z powodu brata. - Dziękuję.
Herc z synem Chuckiem wchodzą do akcji pierwsi ze Strikerem Eureką.
Najszybszym Jaegerem na świecie. Pierwszym i ostatnim z serii Mark 5.
Australia wycofała go dzień przed atakiem w Sydney.
- Dobrze, że jeszcze tam byliśmy. - Tak.
- Teraz działamy tutaj. - Chwila, działacie z czym?
Nie powiedzieliście mi, co tu robię.
Celujemy w Wyłom, panie Becket.
Przymocujemy tonową głowicę termonuklearną do pleców Strikera.
Zdetonujemy równo 1,2 miliona ton dynamitu.
Pan i dwa inne Jaegery będziecie ich osłaniać.
Myślałem, że to ruch oporu. Skąd wzięliście coś tak wielkiego?
Widział pan tych Ruskich? Załatwią wszystko.
- Herc, idziemy? - Dobrze widzieć cię z powrotem.
- Pokażę teraz panu Jaegera. - Pani Mori, da mi pani chwilę?
Marszałku!
Obraliśmy już na cel Wyłom. Bez skutku. Nic przez niego nie przeszło.
- Co się zmieniło? - Mam plan.
Musi być pan gotów. To wszystko.
Idziemy, Herc!
Max, do nogi!
Załoga 17, proszę stawić się na 5. piętrze.
Zero minus dwa. XY minus dwa. R-E-Q...
Na początku Kaiju atakowały co 24 tygodnie.
Potem co 12, co sześć, a teraz co dwa.
Ostatni atak w Sydney miał miejsce tydzień temu.
Za cztery dni Kaiju zaczną się pojawiać co 8 godzin,
a ostatecznie co 4 minuty.
Marszałku, w ciągu siedmiu dni możemy spodziewać się dwóch ataków.
Panie Gottlieb, zamierzam spuścić 1,2-tonową bombę termonuklearną.
- Potrzebuję więcej niż przypuszczenia. - To problematyczne,
bo nic więcej nie może panu dać.
Żadnych jelit Kaiju po mojej stronie pokoju.
- Każdego, cholernego dnia. - Panowie, do sedna!
Liczby nie kłamią w odróżnieniu od polityki, poezji i obietnic.
Liczby są najbliższe temu, co szykuje nam Bóg.
- Co? - Dasz mi chwilę?
Nastąpi podwójny atak.
A krótko po tym potrójny. I poczwórny.
I wtedy będziemy martwi.
- Rozumiem. - Niestety.
Czas na dobrą wiadomość.
To nasz świat, a to ich.
To jest "Gardło", przejście pomiędzy Wyłomem a nami.
Wiemy, że ma atomową naturę.
Przypuszczam, że przy wzmożonym ruchu Wyłom ustabilizowałby się
i pozostał otwarty na tyle długo, by przedostać urządzenie
i zniszczyć go.
Tutaj muszę się wtrącić, ponieważ nie robiłbym tego
- przy tak ograniczonej wiedzy. - Newton, nie ośmieszaj się.
Posłuchajcie mnie chwilę. Proszę.
Czemu oceniamy Kaiju w systemie kategorii?
Dlatego że każdy kolejny jest inny od poprzedniego, prawda?
Rozumiecie? Jeden przypomina rekina, a drugi rybę.
Do sedna, dr. Geiszler.
Sedno w tym, że nie uważam, by się od siebie różniły.
To próbki, które pobrałem. Tę zdobyłem w Sydney.
Tę natomiast w Manili sześć lat temu.
Mają identyczne DNA. To klony.
I w tym momencie mu odbija.
Musimy się jeszcze wiele nauczyć o Kaiju.
Na razie ledwie zaczynamy. To kawałek mózgu Kaiju.
Niestety jest zniszczony i bardzo słaby.
Ale wciąż żyje. Mogę się do niego podłączyć,
używając technologii, która pozwala dwóm pilotom Jaegera
połączyć się mostem neuronowym. Pomyślcie o tym.
Mógłbym dokładnie powiedzieć, jak przedostać się przez Wyłom.
Sugerujesz zespolenie z Kaiju?
Nie, nie z całym Kaiju, tylko z kawałkiem jego mózgu.
- Ludzki mózg by tego nie wytrzymał. - Zgadzam się.
- A ja nie. - Gottlieb, chcę twoje dane na moim biurku.
- Nie, ale jego... - Dziękuję, Newt.
Ale to najwspanialsza rzecz.
Newton, wiem, że jesteś tak zdesperowany, by mieć rację,
żeby nie zmarnować życia na bycie fanką Kaiju,
ale to nie zadziała.
Zadziała, Hermann. Powiem ci coś jeszcze.
- Szczęście sprzyja odważnym. - Słyszałeś ich.
Nie dadzą ci sprzętu, a nawet jeśli, tylko byś się zabił.
Albo byłbym gwiazdą.
Tam jest.
Mój Boże. Patrzcie na nią.
Gipsy Danger.
Piękna. Wygląda jak nowa.
Lepiej.
Ma reaktor nuklearny o podwójnym rdzeniu.
- Jedyna w swoim rodzaju. - Zawsze taka była.
Jak się podoba wózek, Becket?
Żelazny kadłub, bez spawania. 40 silników na mięsień.
Szybki moment obrotowy w kończynach i nowy płyn synaptyczny.
- Chodź tu. - Tendo. Dobrze cię widzieć.
Ciebie też. Jak za dawnych czasów.
Jaka jest twoja historia?
Odnawianie Jaegerów, oprowadzanie takich jak ja.
Nie może chodzić o to. Jesteś pilotem?
Jeszcze nie. Ale pragnę nim zostać.
- Jaki masz wynik na symulatorze? - 51 zrzutów, 51 zabitych.
Świetnie.
- Będziesz jutro kandydatem? - Nie.
- Marszałek ma swoje powody. - Jak zawsze, nie?
Ale przy 51 zabitych nie mogę sobie ich wyobrazić.
Mam nadzieję, że spodobają się panu moje wybory.
Studiowałem pańską technikę walki i strategię. Nawet... na Alasce.
- I co wystudiowałaś? - Że jest pan nieprzewidywalny.
Ma pan nawyk odchodzenia od standardowych technik walki,
podejmuje ryzyko, które naraża pana i całą ekipę.
Nie uważam pana za odpowiednią osobę do tej misji.
Dzięki za szczerość. Możesz mieć rację.
Kiedy jednak zostaniesz pilotem, zobaczysz, że w walce musisz decydować.
I żyć z konsekwencjami. To próbuję robić.
Kandydaci są gotowi. Za chwilę rozpoczynamy próby.
- Świetnie. - Jeszcze jedno.
Mako, mówiliśmy o tym. Koniec tematu.
Obiecał pan.
To ja powinnam sterować z nim Gypsy.
Zemsta jest niczym otwarta rana.
Nie możesz zabrać takich emocji do zespolenia.
- Dla dobra mojej rodziny, muszę... - Gdybyśmy mieli więcej czasu.
Raleigh.
- Siadaj z nami. - Nie trzeba, dzięki.
- Mamy mnóstwo miejsca. - Dawno już nie widziałem chleba.
Hongkong.
Piękno otwartego portu. Zero racjonowania.
Ziemniaki, groszek, fasola, kawał mięsa.
Podaj ziemniaki.
Raleigh, to mój syn, Chuck. Jest moim współpilotem.
Bardziej ty jesteś moim. Nie, tato?
A więc to ty?
- Będziesz mnie bronił w tym starym blaszaku? - Taki jest plan.
Świetnie.
- Kiedy ostatni raz sterowałeś, Ray? - 5 lat temu.
Co robiłeś przez ten czas? Pewnie coś ważnego.
- Pracowałem na budowie. - Świetnie, to bardzo przydatne.
Jeśli zacznie się walka, wybudujesz nam drogę ucieczki, Ray?
- Raleigh. - Niech będzie.
Jesteś pomysłem Pentecosta, a mój stary chyba cię lubi.
Ale to przez takich jak ty zlikwidowali program Jaeger.
Dla mnie jesteś obciążeniem.
Jeśli będziesz mnie zwalniał, porzucę cię jak gówno Kaiju.
Do zobaczenia, Raley. Chodź, Max.
To moja wina. Sam go wychowywałem.
To bystry dzieciak, ale nigdy nie wiedziałem,
czy go przytulić, czy sprzedać kopa w dupę.
Z całym szacunkiem, raczej wiadomo, czego mu potrzeba.
PRÓBY KANDYDATÓW GODZINA 6:00
Cztery do zera.
Cztery do jednego.
Cztery do dwóch.
Co jest? Nie podobają ci się?
- Myślałem, że wybrałaś ich osobiście. - Słucham?
Po każdym pojedynku wykonujesz ten gest,
jakby nie podobał ci się ich występ.
Nie chodzi o nich, tylko o pana. O pański manewry.
Mógłby pan pokonać ich wszystkich dwie rundy szybciej.
- Tak myślisz? - Wiem to.
Może trochę pozmieniamy?
- Dajmy szansę jej. - Trzymajmy się aktualnej listy.
- Tylko kandydaci z kompatybilnością... - Którą posiadam, marszałku.
Mako, nie chodzi jedynie o neurosplot, ale też zgodność fizyczną.
W czym problem? Pańska prymuska mi nie podoła?
Idź.
Do czterech wygranych.
Pamiętaj, chodzi o zgodność. To dialog, nie walka.
- Ale nie dam ci forów. - Ja tobie również.
Jeden do zera.
Jeden do jednego.
Dwa do jednego. Skup się.
Dwa do dwóch. Uważaj.
Trzy do dwóch.
Więcej kontroli, panno Mori.
Dość. Zobaczyłem, co chciałem.
Ja również. Będzie moim współpilotem.
- To nie zadziała. - Dlaczego?
Bo ja tak mówię, panie Becket. Podjąłem już decyzję.
Za dwie godziny w Kopule Gromów dowie się pan, z kim będzie sterował.
Co to miało być? Nie zwariowałem, prawda?
Poczułaś to? Jesteśmy kompatybilni.
Dziękuję za wstawienie się za mną. Nie ma jednak o czym mówić.
- To mój pokój. - Przepraszam.
Daj spokój. Przecież chciałaś być pilotem.
Mako, warto o to walczyć.
- Nie musimy go ślepo słuchać. - To nie posłuszeństwo, panie Becket.
- To szacunek. - Powiesz, o co mu chodzi?
W świetle incydentu w Sydney, który obnażył wady programu Mur Życia,
wiele osób kwestionuje decyzje rządu i przerwanie programu Jaeger.
Wzdłuż wybrzeży kilku miast nad Pacyfikiem wybuchły zamieszki.
Przenieśliśmy miliony ludzi i zapasów 300 mil w głąb lądu do bezpiecznej strefy.
Bezpiecznej? Dla bogatych i wpływowych?
- Co z resztą? - Proszę odpowiedzieć.
Uważam, że Mur Życia wciąż jest dla nas najlepszą opcją.
To wszystko. Dziękuję.
Kaiju/Człowiek, eksperyment zespolenia, podejście pierwsze.
Mózg należy do płata czołowego.
Możliwe, że jest zbyt niszczony do zespolenia.
Odkładając na bok naukę: Hermann, jeśli tego słuchasz,
to albo żyję i udowodniłem, że mój sposób działa,
co oznacza, że wygrałem, albo nie żyję i wiedz, że to wszystko twoja wina.
Serio. Zmusiłeś mnie do tego.
Co oznacza, że również wygrałem.
Jakby.
Start za trzy...
dwa, jeden.
Coś ty zrobił?
Test neuronowy Gipsy Danger za 20 minut.
Mogę wejść, Mako?
Dawno temu złożyłem ci obietnicę.
Przygotuj się.
PRÓBNY START GIPSY DANGER GODZINA 08:00
Te nadajniki nie działają. Trzeba je wymienić.
Przygotowuję stanowisko. Czekam na drugiego pilota.
Dwoje pilotów na pokładzie.
Wezmę tę stronę, jeśli można. Moje lewe ramię jest do dupy.
Pewnie.
Nic nie powiesz?
Nie muszę. Za 5 minut będziesz w mojej głowie.
Dobrze wyglądasz.
Piloci gotowi do połączenia.
- Przygotować neurosplot. - Rozpoczęcie połączenia.
To nie symulator, Mako. Uważaj na bomby.
Bezwarunkowe Odruchy Mózgowych Bodźców. Wspomnienia.
Niech płyną, nie łap ich. Wycisz je i zostań w zespoleniu.
Zespolenie to cisza.
Interfejs neuronowy rozpoczęty.
Raleigh!
Mamo!
Raleigh, posłuchaj mnie! Posłuchaj mnie!
Prawa półkula skalibrowana.
Lewa półkula skalibrowana.
Gotowość do aktywacji Jaegera.
Dobra, Gipsy. Formuj się.
- Lepiej się przygotujcie. - Połączenie z Jaegerem zakończone.
Marszałku! Muszę z panem porozmawiać.
Nie teraz, panie Gottlieb.
Na pewno rozumie pan, jak ważny to dla mnie moment.
Newton stworzył własny most neuronowy i nawiązał zespolenie z Kaiju.
Znalazłem go leżącego i jakby nieprzytomnego.
Nie wiem, co robić.
- Mówiłem, że to zadziała. - Zgadza się. Co widziałeś?
To był jedynie fragment mózgu, więc zobaczyłem serię obrazów i odbić.
Jak przy ciągłym mruganiu oczyma. Niczym ramki...
Newton, spójrz na mnie.
Zastanów się chwilę i powiedz mi coś konkretnego.
Nie sądzę, by były pochłonięte jakąś bestialską żądzą
do nieustannego polowania. Atakują nas na rozkaz.
To niemożliwe.
- Doprawdy? - To niemożliwe.
- Może ty zespolisz się z Kaiju?! - Zamknij się!
Mów dalej.
Te stworzenia są kolonistami.
Przejmują światy. Kiedy zużyją jeden, podbijają następny.
Byli tu już wcześniej na próbę. Za czasów dinozaurów.
Atmosfera nie była jednak sprzyjająca, więc zaczekali.
Teraz, przy dziurze ozonowej, czadzie i skażonych wodach
praktycznie dostosowaliśmy ją do nich. Bo teraz wracają i jest idealnie.
Pierwsza fala to byli tylko zwiadowcy. Pierwsze cztery kategorie to nic.
Ich celem był atak w zaludnione tereny i wyplenienie szkodników, czyli nas!
Druga fala to tępiciele, którzy dokończą robotę.
Wtedy nowi lokatorzy zajmą swoje miejsce.
Znalazłem identyczne DNA dwóch innych Kaiju,
ponieważ one są hodowane!
Newton, zrób to ponownie. Potrzebuję więcej informacji.
Nie dam rady.
Chyba że ma pan pod ręką mózg innego Kaiju.
Ma go pan?
- Imponujące. - No, zapamiętał, jak go włączyć.
Trochę szacunku.
Kiedy umarł jego brat, sam wrócił Jaegerem do brzegu.
Tylko jednemu innemu pilotowi się to udało.
Są ludzie, którzy zarabiają na zachowaniu i wykorzystaniu szczątków Kaiju.
- Na czarnym rynku, tak? - Załatwiają wszystko w kilka godzin.
Neutralizują kwas we krwi i zbierają to, czego potrzebują.
Ten gość to Hannibal Chau.
Zarządza czarnym rynkiem Kaiju w Azji. Kiedy przestali nas finansować,
zwróciliśmy się do niego o pomoc, a w zamian dałem mu prawo
do szczątków Kaiju z całego regionu.
- Co pan zrobił? - To ostatnie dni wojny, panowie.
Idźcie na róg Pong i Tull. Pokażcie im tę kartę.
Znajdźcie ten symbol. I dobra rada, nie ufajcie mu.
Kalibracja zakończona.
Przebiło się przez kadłub! Raleigh, musisz...
- Pilot niezsynchronizowany. - Oboje nie są.
- Oboje? - Tak.
Gipsy, nie jesteście zsynchronizowani.
Nic mi nie jest. Dajcie mi się ogarnąć.
Ty się stabilizujesz, ale Mako nie wyrabia.
- Mako. - Totalnie odpłynęła!
Mako, nie błądź we wspomnieniach.
Zostań ze mną. Zostań w teraźniejszości.
Nie tkwij we wspomnieniu.
Mako, posłuchaj mnie. Mako?
Mamo!
To tylko wspomnienie. Nic z tego nie jest prawdziwe.
Broń aktywowana. Ładowanie działa plazmowego.
O nie.
Aktywowano uzbrojenie! Uruchomić zabezpieczenie!
Zabezpieczenie nie działa. Bloker nie reaguje!
Jej połączenie jest zbyt silne!
- Pełna gotowość. - Mako!
Mako, posłuchaj mnie.
To tylko wspomnienie. Nic z tego nie jest prawdziwe.
Opuścić stanowiska!
Zasilanie! Odetnijcie główne zasilanie!
Odciąć ich!
Właśnie to zrobiłem.
Broń dezaktywowana.
Mako!
Połączenie nieudane.
Już dobrze.
Zespolenie przerwane. Ponowić próbę?
HONGKONG, SLUMSY
Witaj.
Szukasz sproszkowanych kości Kaiju?
Sproszkowanych kości? Nie. Na co mi one?
Na potencję. Sam zażywam.
Rozumiem. Nie, dziękuję. Szukam Hannibala Chau.
Chodź.
Hannibal Chau, co? Powodzenia.
O mój Boże! Istny raj!
Węzeł chłonny z dwójki!
Nad czym tutaj pracujecie? Nienaruszony naskórek?
To pasożyt skóry Kaiju? Żywego jeszcze nie widziałem!
Zwykle giną razem z Kaiju! Myślałem, że to niemożliwe!
Trzeba zanurzyć je w amoniaku.
- Czego chcesz? - Szukam Hannibala Chau.
Powiedziano mi, że tu go znajdę.
- A kto chce wiedzieć? - Nie mogę powiedzieć.
Przysłał mnie Stacker Pentecost!
Ekstra. Po prostu rewelacja.
- Ty jesteś Hannibal Chau, tak? - Podoba ci się nazwisko?
Zapożyczyłem je od mojej ulubionej postaci historycznej
i drugiej najlepszej restauracji na Brooklynie.
Gadaj, czego chcesz, zanim zarżnę cię jak wieprza i nakarmię tobą wszy.
Nie kontroluje zespolenia, a on wyszedł poza fazę pierwszą!
- Wszyscy wiemy, co zaszło. - Nie mamy miejsca na błędy.
Kaiju ciągle ewoluują i spuszczają nam baty!
On wrócił po latach, a ona to nowicjuszka.
Nie chcę, by mnie osłaniali.
Zważaj na ton, panie Hansen.
Nie ruszaj się stamtąd. Wyjdę za moment.
Jesteście cholerną hańbą.
Zginiemy przez was, a sęk w tym, Raleigh,
że chcę wrócić w jednym kawałku, bo cenię sobie własne życie.
Może wyświadczysz nam przysługę i znikniesz?
- Tylko w tym jesteś dobry. - Przestań!
Właśnie tak.
Stopuj swoją dziewczynę. Suce przyda się smycz.
- Przeproś ją. - Wal się.
Kazałem ci ją przeprosić.
Dosyć! Co tu się dzieje?
Wstawać, obaj!
- Becket, Mori, do mnie. - To jeszcze nie koniec!
Jesteś żołnierzem, na litość boską. Zachowuj się jak jeden z nich.
Wyszedłem poza fazę pierwszą. To był mój błąd.
Nie. To był mój błąd.
Nie powinienem był umieszczać was w jednym mechu.
- I co, uziemi nas pan? - Nie ciebie.
Proszę o pozwolenie na odmaszerowanie.
Udzielam, panno Mori.
Mako.
Co pan wyprawia? To nasz najlepszy kandydat.
Jakie mamy inne opcje? Proszę powiedzieć!
Niech nie zwiedzie cię moja łagodna postawa!
To zły moment na niesubordynację!
Mako jest zbyt niedoświadczona, by w walce kontrolować wspomnienia.
Nie dlatego pan ją uziemił.
Byłem w jej wspomnieniach. Wszystko widziałem.
Nie obchodzi mnie, co wydaje ci się, że widziałeś.
Wiem, ile dla pana znaczy. Widziałem to!
Rozmowa skończona.
Panie marszałku, pomówmy o tym przez chwilę.
Uratował ją pan, wychował.
Teraz jej pan nie chroni. Wstrzymuje ją pan.
Po pierwsze, nigdy więcej mnie nie dotykaj.
Po drugie, nigdy więcej mnie nie dotykaj.
Nie masz pojęcia, kim jestem ani skąd pochodzę
i nie podzielę się z tobą historią mojego życia.
Dla pana i wszystkich tutaj jestem osobą, której macie słuchać.
Ostatnim człowiekiem, który wierzy w cel tej misji.
Nie oczekuję sympatii ani podziwu.
Wymagam jedynie posłuszeństwa i umiejętności.
A jeśli tego nie otrzymam,
możesz wracać na mur, z którego cię ściągnąłem.
Wyraziłem się jasno?
- Tak jest. - Świetnie.
Przepraszam. Powinienem był cię ostrzec.
Pierwsze zespolenia są ciężkie.
Nie zgłębiłaś tylko moich wspomnień, lecz również te mojego brata.
Kiedy Kaiju dopadł Yancy'ego, nadal byliśmy połączeni.
Czułem jego strach, ból, bezradność, a potem...
- umarł. - Wiem, czułam to.
Siedzisz w czyjejś głowie tak długo, że najgorzej poradzić sobie z ciszą.
Aby wpuścić kogoś innego i połączyć się, musisz mu zaufać.
Dzisiejsze zespolenie było silne.
Jej serce.
- Kiedy widziałeś je po raz ostatni? - Dawno temu.
Aktywność w Wyłomie. Podwójne naruszenie.
Dwie sygnatury. Dylatacja czwartego stopnia.
- Przepraszam. - Wyłom został naruszony o 23.00.
Mamy dwie sygnatury, obie czwartej kategorii.
Otachi i Leatherback. Dotrą do Hongkongu w ciągu godziny.
Ewakuować miasto. Zamknąć mosty.
Każdy cywil ma być w schronie.
Crimson Typhoon, Cherno Alpha, pójdziecie na pierwszy ogień.
Trzymajcie się Miracle Mile.
Striker, zostaniecie z tyłu, będziecie pilnować linii brzegowej.
Nie możemy was stracić, więc wkroczycie w ostateczności.
Tak jest!
Wy zostajecie.
Do dzieła!
Kontrola, Striker wszedł do gry.
Kontrola, zbliżamy się do celu i czekamy na rozkazy.
Pozostańcie w obrębie Miracle Mile. Zaczynacie wedle uznania.
Miejcie oczy szeroko otwarte.
To największe i najcięższe okazy, jakie dotychczas widzieliśmy.
Cherno Alpha dotarł do celu. Zwalniam zaczepy.
Cherno Alpha na pozycji.
Cherno Alpha broni wybrzeża. Systemy sprawne.
Spójrz na nich. Wierzą, że Kaiju zstąpiły z niebios
i że bogowie wyrażają tak swoje niezadowolenie z naszego zachowania.
- Głupie tłuki. - A w co pan wierzy?
Wierzę, że sproszkowane kości Kaiju kosztują 500 baksów za pół kilo.
- Czego chcesz? - Dostępu do mózgu Kaiju.
- Musi być nienaruszony. - Nie da rady.
Czaszka jest tak twarda, że zanim się przewiercisz...
Mózg obumrze. Mówię jednak o drugim mózgu.
Obaj wiemy, że Kaiju są tak wielkie,
iż podobnie jak dinozaury, do funkcjonowania potrzebują dwóch.
Tego właśnie potrzebuję.
Po co ci drugi mózg? Każda cząstka Kaiju:
chrząstka, śledziona, wątroba, nawet gówno...
Metr sześcienny gówna zawiera tyle fosforu, że idzie tym użyźnić całe pole!
W mózgu natomiast za wiele jest amoniaku.
- O co więc chodzi, przyjacielu? - To zastrzeżona informacja.
Dlatego nie mogę powiedzieć. Nawet gdybym chciał.
Ale to całkiem odjechane, więc mógłbym panu powiedzieć.
Powiem panu.
Doszedłem do tego, jak zespolić się z Kaiju.
Nabijasz się ze mnie, synku?
Praca ich mózgów jest fascynująca. Umysły Kaiju są połączone.
Ten gatunek ma coś na kształt świadomości zbiorowej.
Jezusie przenajświętszy.
- Zrobiłeś to, czyż nie? - Tak jakby.
Pieprzony kretyn.
Ruch z prawej! Na trzeciej!
Szyk bojowy!
Kontrola, Typhoon i Alpha mają kłopoty. Wchodzimy.
Zostańcie na pozycji. Nie wkraczajcie.
Musicie dostarczyć bombę. Zrozumieliście?
Nie będziemy stać bezczynnie i przyglądać się ich śmierci.
Pieprzyć to. Kontrola, wchodzimy!
- Typhoon przepadł. - Załatwmy skurczybyka.
Cherno Alpha, oberwaliśmy jakimś kwasem!
Dawaj!
Kadłub uszkodzony. Potrzebne wsparcie!
Trzymaj się, Cherno! Pędzimy do ciebie!
Woda zalewa reaktor!
Rąbnijmy go zdrowo!
Właśnie straciliśmy Cherno.
Odpalić rakiety!
Co jest grane? Co się stało?
Impuls elektryczny. Usmażył wszystkie Jaegery.
Co to było, u diabła? Pierwszy raz widzę coś takiego.
- Kontrola! - Przystosowują się.
- To nie mechanizm obronny, tylko broń! - Połącz mnie ze Strikerem!
Nic nie działa. Elektronikę diabli wzięli.
Przekierowanie na zasilanie pomocnicze zajmie dwie godziny.
- Wszystkie Jaegery są cyfrowe! - Nie wszystkie.
Gipsy jest analogowa. Ma napęd jądrowy.
Zbliżają się dwa Kaiju. Trzeba wiać.
Chwileczkę. Przepraszam. Co się dzieje?
Dwa cholerne Kaiju płyną prosto na Hongkong.
Niemożliwe. Nigdy nie było dwóch na raz.
Może dlatego, że wcześniej nikt się z nimi nie zespolił, geniuszu.
Kiedy piloci się zespalają, działa to jak dwukierunkowa.
- Jak pomost, prawda? - Zgadza się.
Tworzy się połączenie w dwie strony!
"Świadomość zbiorowa", rzekłeś!
- Może te Kaiju próbują cię odnaleźć. - Co teraz zrobimy?
Przeczekam ten rozpiździel w prywatnym bunkrze.
Ty udasz się jednak do schronu publicznego.
Raz w takim siedziałem. Tylko raz.
Zabieraj się stąd.
Przepraszam!
Z drogi! Jestem lekarzem!
Dobra, zaczekajcie. Wpuśćcie mnie.
Jestem lekarzem. Przepuśćcie mnie.
Proszę niezwłocznie udać się do schronu.
Brak zasilania awaryjnego. Spróbuję czegoś innego.
Nie odpinaj się!
Moja ręka!
- Wstawaj, staruszku! - Nie nazywaj mnie tak!
- Jest na zewnątrz, spadajmy stąd! - Nigdzie się nie wybieramy!
Tylko my stoimy między tą szkaradą a dziesięciomilionowym miastem.
Mamy wybór. Będziemy siedzieć bezczynnie
albo weźmiemy rakietnice i zrobimy coś naprawdę głupiego.
- Jak ręka? - Podaj rakietnicę.
Ej, ty!
Chyba go wkurzyliśmy!
Szykuj się, Mako. To już nie przelewki!
Dalej, Gipsy! Skop mu dupsko!
Dalej, zróbmy to razem!
- Dopalacz na łokciu! - Dopalacz uruchomiony.
Teraz!
Trzymaj się, Mako!
- Działo plazmowe, wykonać! - Działo plazmowe aktywowane.
Opróżnij magazynek!
Zaczekaj.
Ten już raczej nie wstanie, ale sprawdźmy dla pewności.
Dobra.
Odwalił kitę.
Zatrzymał się nad nami.
O mój Boże. To nie schron, tylko bufet!
- Wie, że tu jestem. - Wie o nas wszystkich!
Nie rozumiesz, on mnie ściga!
- Wie o mnie i usiłuje mnie dopaść! - Kaiju chce karzełka!
- Co im powiedziałaś? - Kaiju chce karzełka!
Co ona mówi?! Wypuśćcie mnie stąd!
Te okulary słono kosztowały.
Gorzej być nie może.
Moment obrotowy zwiększony.
Nie mogę go namierzyć. Za szybko się porusza.
Miej oczy szeroko otwarte.
Załoga śmigłowców, widzicie go? Odbiór.
No chodź!
Przytrzymam go! Wypuść chłodziwo z lewej!
Wypuszczam chłodziwo. Pozbywam się dwutlenku węgla.
Opuszczamy atmosferę.
Temperatura spada! Tracimy tlen!
Działa plazmowe wyczerpane. Nic więcej nie mamy.
Nie, coś jeszcze zostało.
Wysuwam miecz.
Za moją rodzinę!
Wyrównanie niemożliwe. 15 km do zderzenia.
Patrzcie tam!
Krytyczny spadek wysokości. 12 km do zderzenia.
Gipsy, posłuchajcie!
Poluzujcie amortyzatory, użyjcie żyroskopu i podciągnijcie!
- To wasza jedyna szansa! - 6 km do zderzenia.
Odpal, teraz!
- Alarm zderzeniowy. - Spadamy za szybko.
Szykuj się na zderzenie, Mako.
Mako, odezwij się.
- Mako, jesteś cała? - Tak. A ty?
- Sprowadź Geiszlera. - Tak jest!
Dwa ocalałe Jaegery mają być w pełni sprawne.
Tak jest!
Idziemy zbierać skórę, szpony i skrzydła.
Szkopom odbije na punkcie tych rzeczy.
Pokażcie mapę.
Tutaj poległ Kaiju i na tym obszarze się skupimy.
- Kapujemy, szefie. - Jasne.
Zgadnij, kto wrócił, jednooka suko?
Wisisz mi mózg Kaiju.
Raleigh!
Mój syn nigdy tego nie przyzna, ale jest wam wdzięczny.
Obaj jesteśmy.
Panie Becket! Panno Mori!
Jak długo żyję, nie widziałem jeszcze takiej walki.
Dobra robota. Jestem z was dumny.
Jestem dumny z was wszystkich.
Lecz jakkolwiek szorstko to zabrzmi, nie ma czasu na świętowanie.
Straciliśmy dwie ekipy. Nie mamy czasu na żałobę.
Zresetować zegar.
Nadal nie mogę uwierzyć w to, co mi zrobiłeś.
- Mogłem zostać zjedzony. - Taki był plan.
Masz szczęście, że to już nieaktualne.
Wielkie dzięki. Jesteś przemiły. Doceniam to wszystko,
ale czy mógłbyś mi wyjaśnić, dlaczego tak długo wydobywają mózg?
Wprowadzają dwutlenek węgla do jamy brzusznej,
- jak przy każdej laparoskopii. - Tak, to oczywiste.
Dwutlenek węgla opóźni działanie kwasów.
I umożliwi nam żniwa.
Tylko że nasi chłopcy potrzebują tlenu w skafandrach.
Poruszają się wolno.
- Na czym stoicie, chłopcy? - Dotarliśmy...
do górnej części miednicy. Kierujemy się w stronę kręgów.
Kurde.
Smród zdechłych ryb przenika nawet kombinezon.
Szefie. Drugi mózg...
jest uszkodzony. Totalnie rozwalony.
- Jak mogli to spieprzyć?! - Zaraz.
Co to było? Co za "zaraz"?
Słyszeliście to? To jakby bicie serca.
O mój Boże. Niemożliwe. Zaczekaj chwilkę.
- Oddaj mi to! - Posłuchaj tego.
Był w ciąży.
Nie, proszę!
Wiedziałem. Nie żyje.
Płuca nie wykształciły się w pełni. Pępowina owinęła mu się wokół szyi.
Nie mógł przeżyć poza macicą dłużej niż minutę.
Jedno spojrzenie, tyle potrzebowałem.
Wiedziałem, że nie da rady.
Ohydna, mała poczwara. W każdym razie, chciałem...
Jak bardzo jest pan chory i dlaczego nic pan nie powiedział?
A o czym tu mówić?
Pierwsze modele złożyliśmy w 14 miesięcy.
Ostatnie, o czym myśleliśmy, to osłona przed promieniowaniem.
Byłem na wielu misjach.
Przez jakiś czas nie odczuwałem objawów,
ale moim ostatnim zadaniem było Tokio.
Skończyłem walkę w pojedynkę, lecz w ciągu trzech godzin...
zostałem napromieniowany.
Ostrzegli mnie, że jeśli ponownie wsiądę do Jaegera,
skutki będą fatalne.
Tylko my dwaj walczyliśmy w pojedynkę.
Dlatego cię tu sprowadziłem.
- O co chodzi? - Zaczyna się.
Mam dwie sygnatury z niespotykaną dylatacją o średnicy 40 metrów.
- Jakiej kategorii? - Według wskazań czwartej.
- Dokąd zmierzają? - Rzecz w tym, że donikąd.
Krążą wokół Wyłomu. Zupełnie jakby go broniły.
Gipsy, Striker, przygotujcie się.
Herc nie podoła. Jego ramię...
Słyszałeś mnie.
Dwie sygnatury. Dwie?
Przy Wyłomie pojawiły się dwa Kaiju, a nie trzy, jak przewidywałem!
Hermann, miałem kiepski dzień! Mam niecałe pięć minut...
- Powinny być trzy. - zanim mózg obumrze!
Nie chcę spędzić ich wysłuchując twoich teorii!
Wszystko jest nie tak! Powinny być trzy Kaiju!
Powinny być trzy, a są dwa. Wybacz, że ciężko ci znieść pomyłkę.
Nie mylę się, ale czegoś tu nie rozumiemy.
Przy odrobinie szczęścia przedyskutujemy to w przyszłości,
a w międzyczasie połączenie jest bajeczne.
- Chcesz pomóc, to pomóż z tym! - Nie mylę się.
Tylko w jeden sposób można się upewnić.
Zrobimy to razem. Też się podłączę.
Tak robią piloci Jaegera, wspólnie dzielą więź.
Mówisz poważnie? Zrobiłbyś to dla mnie?
Czy raczej zrobiłbyś to ze mną?
Czy mając za alternatywę ogólnoświatową destrukcję...
- naprawdę mam jakiś wybór? - Powtórz za mną: poskromimy drania!
Na Jowisza, poskromimy to coś bez dwóch zdań!
- Tendo! - Nie przebrałeś się.
Wiem, Elvisie. Muszę wiedzieć, co jest grane.
Miałeś się przebrać, więc się przebierz.
Sam nie poprowadzę Strikera!
Ojciec jest ranny, więc kogo mi przydzielicie?
Nie pamiętam, żeby były takie ciasne.
Powrót do Jaegera cię zabije.
Jeśli tego nie zrobię, wszyscy zginiemy.
Jesteś odważną kobietą.
Cieszę się, że widziałem, jak dorastasz.
Jeśli mam to zrobić, musisz mnie osłaniać.
Dasz radę?
Słuchajcie wszyscy!
Dziś...
na skraju utraty nadziei...
u kresu naszego czasu...
zdecydowaliśmy się wierzyć nie tylko w siebie,
ale też w siebie nawzajem.
Żaden mężczyzna ani kobieta nie stoi tu dziś samotnie.
Nie dziś.
Dziś stawimy czoła potworom, które nas zaatakowały!
Dziś zapobiegniemy apokalipsie!
Proszę przejść do bezpiecznej strefy.
Panie marszałku!
Piękna przemowa, ale jak się tam razem wpasujemy?
Nie wnoszę nic do zespolenia. Żadnych wspomnień, strachu czy stopnia.
A co do ciebie, jesteś banalny.
Egoistyczny dupek z urazem do ojca.
Prosta układanka, którą rozwiązałem pierwszego dnia.
Jesteś jednak synem swojego ojca, więc zespolimy się bez trudu.
Mnie pasuje.
Kiedy się z kimś zespolisz, czujesz, jakby nie było o czym gadać.
Nie chcę żałować tego, czego nie wypowiedziałem na głos.
Nie musisz.
Wiem wszystko.
Zawsze wiedziałem.
Cześć, przystojniaku. Będzie mi cię brakować.
Uważaj na niego.
Stacker.
Idzie z tobą mój syn.
Mój syn.
Przez te wszystkie lata nigdy nie myślałem o przyszłości.
Aż do teraz.
Nigdy nie miałem dobrego wyczucia.
- Gotowy? - Pewnie.
Połączenie za pięć...
- Wszystko w porządku? - W jak najlepszym.
Czuję się świetnie.
- Zespolenie. Widziałeś? - Tak. Trzeba ich ostrzec.
- Jaegery, Wyłom, plan... - Nic z tego nie wyjdzie.
Zwalniam zaczepy.
Kontrola, wszyscy na miejscach. Pełna gotowość do zanurzenia.
Wszyscy na miejscach. Gotowi do zanurzenia.
Oba połączenia znakomite.
Połączenia potwierdzone.
Dwa obiekty nadal krążą nad kwadrantem Guam.
Scunner i Raiju. Oba czwartej kategorii.
Przyjąłem.
Skaczemy kilometr od rowu! Wyłom jest na głębokości 3 km.
Kilometr? Ciemno tu jak w dupie!
Jak niby dostarczymy bombę?
Widoczność zerowa. Przełączam na przyrządy.
- Gipsy, masz ruch na trzeciej! - Czysto w promieniu 30 metrów.
Prawa flanka czysta. Niczego nie widać.
Teraz z lewej! Szybko się porusza! To najszybszy zarejestrowany Kaiju!
Niczego nie widzę, za szybko się porusza!
Skup się na celu, Gipsy. Sześćset metrów do skoku.
Czterysta metrów i ciągle się zbliżamy.
Straszydła się zatrzymały.
Striker! Straszydła stoją. Masz je na godzinie pierwszej.
Panie marszałku, co pan wyprawia?!
Zatrzymały się. Dlaczego, do diabła?!
Nie obchodzi mnie to! Do skoku mamy 300 metrów!
- Coś tu nie gra! - Straszydła stoją w miejscu.
Natychmiast skaczcie!
Nie róbcie tego! To się nie uda!
Z drogi, faszysto! Wysadzając Wyłom
- nic nie zdziałacie! - Jak to nic nie zdziałamy?
To, że Wyłom jest otwarty nie oznacza, że bomba przejdzie.
Wyłom sczytuje kod genetyczny Kaiju.
Coś jak kod kreskowy w supermarkecie. To pozwala im przejść.
Musicie oszukać Wyłom, by myślał, że macie ten sam kod.
- Niby jak mamy to zrobić? - Udając Kaiju.
Uczepcie się Kaiju i nakierujcie go na Wyłom.
Kod zostanie odczytany i zdołacie przejść.
Inaczej bomba odbije się od Wyłomu, jak bywało już wcześniej,
- i misja zakończy się fiaskiem. - Gadka skończona. Striker, skaczcie!
Odbieram trzecią sygnaturę dochodzącą z Wyłomu!
Trzecia sygnatura przy Wyłomie!
- Potrójne naruszenie. - Miałem rację.
Jak wielki jest? Jakiej kategorii?
Piątej.
Striker, to piątka. Pierwsza w historii.
Striker, widzimy go. Jesteśmy sto metrów za wami.
Będziemy po waszej trzeciej. Spróbujemy go oflankować.
Standardowa, dwuosobowa formacja. Zajmijcie go przez kilka...
Szykuj się na zderzenie!
Miecz łańcuchowy wysunięty.
Załatwmy sukinsyna!
Gipsy, na dwunastej! Płynie pełna parą!
Zejdźcie mu z drogi!
Mocowanie się zacięło! Nie możemy zrzucić ładunku!
Nadal stoimy, ale kadłub oberwał!
- Połowa systemów nie działa. - Musimy obejść...
Oba Kaiju pędzą na Strikera!
Trzymaj się, Striker! Idziemy do ciebie!
Nie, Gipsy! Nie pomagajcie nam!
- Zrozumieliście? - Trzymajcie się!
- Wycofajcie się jak najdalej! - Dotrzemy do was.
Nie, Raleigh, posłuchaj mnie.
Wiesz, co musicie zrobić! Gipsy ma reaktor jądrowy!
- Wejdź nią w Wyłom! - Słyszałem. Ruszam na Wyłom.
Uszkodzenie struktury, 80%.
Mako, posłuchaj. Możesz to zakończyć.
Zawsze będę przy tobie. Odnajdziesz mnie w zespoleniu.
Jesteśmy chodzącym reaktorem jądrowym.
Możemy zniszczyć Wyłom.
- Co robimy? - Oczyścimy damie drogę!
- Zdetonują ładunek. - Mój ojciec zwykł mawiać,
że jeśli nadarza się okazja, korzystasz z niej!
Zróbmy to!
To był prawdziwy zaszczyt.
Sensei. Kocham pana.
Krytyczny stan systemów. Wyciek płynów.
Systemy w stanie krytycznym! Tracimy paliwo!
- Prawa noga uszkodzona! - Kod czerwony.
- Zakończmy to. - Krytyczny stan systemów.
- Co oni wyprawiają? - Dokańczają misję.
Kontrola, mamy truchło Kaiju. Kierujemy się na Wyłom.
Obyście się nie mylili, bo tak czy inaczej, zrobimy swoje.
Dopalacze na mój znak!
Teraz!
Trzymaj się.
Mako kończy się tlen. Połowa zbiornika!
- Przekierujesz? - Staram się.
Trzymaj się, Mako. Spalę sukinsyna.
- Weszli. - Udało się.
Poziom tlenu, lewa półkula, wartość krytyczna.
15% zawartości.
10% zawartości.
- 5% zawartości - Daje jej swój tlen.
- Poziom tlenu, prawa półkula... - Już dobrze, Mako.
- wartość krytyczna. - Udało nam się.
Resztą sam się zajmę. Muszę jedynie spadać.
Każdy może spadać.
Raleigh, kończy ci się tlen. Nie masz wiele czasu.
Uszkodź reaktor i wynoście się.
Słyszysz? Wynoście się stamtąd!
Kapsuła wystrzelona. Brak detonacji.
Kontrola, jeśli mnie słyszycie,
wdrażam procedurę obejścia zabezpieczeń reaktora.
- Wymagana ręczna aktywacja. - Co się dzieje?!
Zapalnik nie łapie sygnału! Musi to zrobić ręcznie.
Nie ma czasu. Teraz musi dokonać samozniszczenia.
Wymagana ręczna aktywacja.
Nie!
Aktywuję ręcznie. Minuta do stopienia rdzenia.
Stopienie reaktora za 55 sekund.
50 sekund.
Uruchamiam kapsułę ratunkową.
Stopienie reaktora.
Bezpośrednie trafienie! Wyłom się zapadł!
Do śmigłowców! Biegiem!
Pierwsza kapsuła na powierzchni.
Sygnał mocny. Oznaki życiowe w porządku.
A gdzie druga?
Namierzam ją, ale nie odbieram oznak życiowych.
Nie wyczuwam pulsu. Chyba nie oddycha.
Możesz sprawdzić jego puls?
- Ma puls? - Nie wiem.
Mako, czujnik mógł nawalić. Nie mamy pewności.
Nie. Nie odchodź.
- Mako. - Nie odchodź.
Nie odchodź, proszę.
Dusisz mnie.
Nie mogłem złapać tchu.
Mówi marszałek Hercules Hansen. Wyłom został zamknięty.
Zatrzymać zegar!
Mako, Raleigh. Zlokalizowaliśmy was.
Śmigłowce już lecą. Trzymajcie się.
Nic wam nie jest? Słyszycie mnie?
Ludziska?
Tłumaczenie: Seki & Rarehare
Korekta: Igloo666
Gdzie mój przeklęty but?