..:: aletorrenty.pl ::.. ..:: Zapraszamy na film ::..
Każdy dzień rodził się na nowo.
Dawał obietnicę.
Milion możliwości pojawiających się w świetle każdego nowego dnia.
A gdyby po następnym wschodzie słońca nie było już nic?
Tylko śmierć.
Twoja i wszystkiego, co znasz.
Co ty byś zrobił, mając przed sobą tylko ciemność?
Jak ty byś odszedł?
Jesteśmy prostymi żołnierzami.
Nauczono nas honoru.
Honor oznacza poświęcenie. Poświęcenie to śmierć.
Nasza lub naszego wroga.
W gruncie rzeczy
do tego szkolony jest żołnierz.
By niweczyć dzieło Boga.
Odbierać życie, które daje tylko Bóg.
Jakbyśmy nie byli żołnierzami,
lecz bogami.
Jest wiek XXVl.
Długotrwała wojna między ludźmi a paktem kosmitów
o nazwie Przymierze zakończyła się kruchym pokojem.
Mimo ustania walk kolonie Ziemian pozostają narażone
na potajemne ataki.
Biuro Wywiadu Marynarki Wojennej "ONl"
otrzymało zadanie pokonania Przymierza w jego własnej grze.
Ma to być czas pokoju.
PLANETA SEDRA ZAMlESZKANA W 92% PRZEZ LUDZl
Mówię ci, Locke...
W pokoju z Przymierzem najgorsze jest to,
że zdegradowali nas do tropienia rybek.
Nigdy nic nie wiadomo.
Z jego gadaniny wynika, że coś szykuje.
To nie wróży dobrze dla UNSC.
Założymy się, co niesie?
Narkotyki.
Egzotyczne zwierzęta?
Tak tylko gadasz, prawda?
Podkręcam atmosferę.
Sama się podkręciła.
Za nim.
Co tu robi statek Przymierza?
Na takiej prowincji jak Sedra?
Co, u diabła?
Gorliwiec z Elity?
Nie widziałem drani od lat.
Nie wiem, co to jest, ale musi być lodowate.
Schładzacz hipostazy?
Ma jedno zastosowanie.
Bomba.
Niedobrze. Ruszamy. Rozdzielić się.
Ramos, za tym małym.
Zrozumiałem.
Mam go!
Gaines, tu Locke. Cel przekazany Gorliwcowi.
Elita?
To chyba bomba.
Gdzie on jest?
Kieruje się do miasta.
Zmierzamy w waszą stronę.
Przedarł się do miejskiego tunelu.
Możliwa utrata komunikacji.
Zrozumiałem.
Horrigan, oznacz ostatni kontakt.
Uniknął walki. Miasto musi być jego celem.
Jesteśmy we wschodniej części.
Co tam jest?
Główny rynek.
Około pięciuset Sedrian.
Trzeba go zdjąć.
Zniknął nam.
Wszedł do centrum handlowego.
To koniec.
Daj mi to.
To dopiero... początek.
To niemożliwe.
Co to było za urządzenie? Brak uszkodzeń?
Może niewypał. Sam nie wiem.
Gorliwiec nie przemierzyłby takiej trasy, by pozwolić sobie na błąd.
Po co w ogóle fatygował się tak daleko?
Trzeba ściągnąć Goodwina.
Jest na zebraniu ONZ.
Nie robiłabym hałasu, dopóki nie wiemy, co to.
Co się dzieje?
Nie wiem.
To jakaś infekcja...
Gaines.
Miejsce.
SZPlTAL STRAŻY KOLONlALNEJ NA SEDRZE
-Zabezpieczyć wejścia. -Tak jest, pułkowniku Aiken.
-Oddychaj. -Nic ci nie będzie, słyszysz?
Zróbcie miejsce.
ONl, jesteśmy czyści.
Wstęp tylko z sedriańskim paszportem.
Mam ranną, pułkowniku. Porozmawiamy o polityce później.
Wchodźcie.
On i cała ekipa do Deacon.
Niech nic nie roznosi, skoro to zaraźliwe.
Tak jest, pułkowniku.
l oto ktoś bawi się z tobą w Boga.
Ktoś, kogo nie znasz.
Niewidzialny. Niczym złowroga siła na firmamencie.
Odbiera ci jedyną rzecz, do której mamy prawo...
Życie.
Co robimy? Czekamy?
Aż nas dopadnie?
Lekarze mówią, że nigdy czegoś takiego nie widzieli.
Jeśli dotąd nie mamy objawów, może jesteśmy czyści.
Co oni nam zrobili?
Ramos.
Porozmawiajmy, doktorze.
Jaka jest sytuacja?
Zarażeni są z coraz dalszych miejsc od nawietrznej.
Osiem, dziesięć kilometrów stąd.
Pacjenci tego oddziału
to w 100% ludzie.
lnne gatunki się nie zarażają.
Twierdzisz, że zdobyli związek chemiczny
zabijający wyłącznie ludzi?
To nie związek chemiczny.
To pierwiastek. Wiemy tylko, że jest jednym ze 120 w grupie.
Po transmutacji staje się czymś, czego świat dotąd nie widział.
Upośledza ludzkie DNA, lecz nie oddziałuje na inne gatunki.
Zatem Przymierze znalazło żyłę złota, czyż nie?
Zetrze nas na proch bez jednego wystrzału.
A rzekomo nie jesteśmy nawet w stanie wojny.
Ale dlaczego Sedra? Przecież to najdalsza kolonia.
Nie lepiej uderzyć w gęsto zaludnione centra jak Gannick 22?
To pewnie test.
Nieszczelne granice. Mieszana populacja. Uda się tu, zaatakują ważniejsze rejony.
Sedrianie uważają, że to holownik używany do szmuglowania pierwiastka.
Nie możemy znaleźć pilotów.
-Sprawdź to, Estrin. -Tak jest.
Hej, Locke...
ldzie sedriański pułkownik.
Co macie?
Dowiesz się, kiedy przyjdzie czas.
Sugeruję współpracę. Mamy ten sam cel.
ONl nie współpracują.
Nikt nie dorasta nam do pięt.
Ja nie ustalam zasad.
Wskutek wybuchu dwaj moi żołnierze trafili na OlOM.
Jestem za nich odpowiedzialny.
Proszę jak oficera i kolegę.
Odprowadź ich do bazy, Macer.
Rozkaz.
Powiesz mi...
...kto przyleciał tym holownikiem.
Udając głupiego, nie pożyjesz dłużej niż godzinę.
Pułkowniku Aiken.
Możemy dołączyć?
Możecie wszystko, byle nie stać jak durnie w szeregu.
To wasza wina. Wiecie o tym, co?
Nie chodziło im o nas, tylko o was. O UNSC.
Bo działaliście tutaj, na naszym terytorium.
Nie ma róży bez kolców. UNSC zrobiło dla was wiele dobrego.
Zależy wam wyłącznie na zwiększeniu wpływów UNSC,
nie macie zielonego pojęcia o asymilowanych kulturach.
Mogę spowodować, że zostawi cię w spokoju.
Axl nie wiedział, że będzie handlował z Gorliwcami ani po co im ten towar.
Rozumiem twoją sytuację. Bezrobotny imigrant...
...musi jakoś zarabiać.
Nie o ciebie nam chodzi, ale o informacje.
O to, jak zdobyłeś ten pierwiastek.
Powiedz, co wiesz...
inaczej Aiken nie przestanie bić Axla...
Mówi, że jest tylko pośrednikiem.
Kazali mu dostarczyć na lądowisko jakieś rzeczy i o nic nie pytać.
Ale i tak pytał.
Nie dowiedział się, co wiezie,
ale zdobył informacje, skąd to pochodzi.
Z miejsca, dokąd nikt nie ośmieli się jechać.
Z piekła.
Z miejsca przeklętego, omijanego nawet przez Elitę Gorliwców.
Kupują więc od tego, kto odważy się tam dotrzeć.
Jeśli wrócicie po trasie holownika,
nie uwierzycie, gdzie się zaczyna.
lntensywnie czerwony olbrzym.
Wokół pół tuzina zwęglonych planet, ale nie to jest tu ciekawe.
Fragment Pierścienia Halo.
To Halo Alfa.
Właśnie.
Broń, którą zniszczył Master Chief.
Teraz chce nas dopaść.
Wybuch przy udziale nadprzestrzeni rozrzucił kawałki po całej galaktyce.
Ten najwyraźniej dotarł do orbity naszego czerwonego olbrzyma.
Udać się tam to poważne naruszenie zasad pokoju.
Na mocy paktu nikt nie może zbliżać się do Pierścienia. Ani UNSC, ani Przymierze.
l to stamtąd sprowadzają pierwiastek?
Szkopuł w tym, że nie odnotowano tam jego obecności.
Przed wybuchem.
Po wybuchu mogło się wszystko zmienić.
Słusznie, szeregowa, mów dalej.
Macer. Starsza szeregowa.
To proste.
O ile wiadomo, Pierścień Halo zniszczyła eksplozja supernowej.
W wyniku szybkiego rozszczepienia i fuzji powstają nowe pierwiastki.
Takie jak nasz.
Pewnie studiowałaś fizykę.
Nawigację.
Fizyką zajęłam się z nudów.
Wyświetl usytuowanie obiektu.
Zasięg pierwiastka: 120 do 130.
Odnośnik do innych planet. Ciała niebieskie posiadające ten pierwiastek.
ANALlZA ELEMENTU BRAK WYNlKÓW
Rozszerzyć wyszukiwanie.
Galaktyki, znany wszechświat.
WYSZUKlWANlE ROZSZERZONE BRAK WYNlKÓW
Osobliwa rzecz.
Pierwiastek zabójczy dla ludzi.
Występujący wyłącznie na małym kawałku Pierścienia Halo.
96 kilometrów kwadratowych. Można go zniszczyć.
Atomówką z niszczyciela.
Chwileczkę.
Co tam masz, Estrin?
Znów coś leci.
Holownik. Taki sam.
Ktoś wraca na ziemię niczyją.
Nie mamy zbyt wiele czasu, admirale.
To zadanie wymaga odwagi, Locke.
Wyślesz tam ekipę, zniszczysz złoża i schwytasz tego, kto je wykopuje.
l dowiem się, komu je sprzedaje.
To już wiemy.
Potrzebny nam tylko twardy dowód, że Przymierze złamało pakt.
Muszę mieć zgodę.
Tylko my możemy coś z tym zrobić.
Czy mogę...
Jest jeszcze coś, co powinien pan wiedzieć.
Ze względu na swą orbitę ten kawałek Pierścienia kręci się jak planeta.
Tyle że szybko. Pełny cykl dobowy to tylko 16 godzin.
l?
Z powodu bliskiego położenia gwiazdy temperatura w ciągu dnia sięga 482 stopni.
Pracują nocą.
Wydobywają pierwiastek i ewakuują się przed wschodem słońca.
W nocy ze względu na masę następuje wychłodzenie do 54 stopni.
Trzeba przyznać, że mają jaja.
Zdążymy tam dotrzeć, nim skończą.
Zniszczymy złoża za pomocą bomby jądrowej,
schwytamy przemytników i opuścimy planetę.
Bomba to poważne żądanie.
Okoliczności są szczególne.
Jeśli chcecie przeprowadzić akcję dzisiaj,
waszą jedyną opcją są Sedrianie.
Gdzie Aiken?
Nie wolno go niepokoić...
Nie wolno go niepokoić.
Podobno potrzebny wam statek.
Od lat słyszę o Pierścieniu Halo. Nie sądziłem, że postawimy na nim stopę.
To nie ten sam Pierścień, co kiedyś.
Dają nam Condora.
Może być.
Ale stawiają warunki.
Sir?
-Tlen. -Tak jest.
Nie szukaliśmy współpracowników.
Pan nie docenia Sedrian, komandorze.
Nie zlecamy prowadzenia naszych wojen innym.
Lepiej pracujemy sami.
Macie szczęście, że ONl jedzie jako ciało doradcze.
To my wykonamy całą czarną robotę.
To się okaże.
Start za 10 minut.
To bez sensu.
Oni są dwa wieki za nami.
Wciąż wierzą w Valhallę, na miłość boską.
Nie mamy wyboru, Horrigan.
Gotów na wizytę w piekle, pułkowniku?
-Tatusiu? -Miałeś wrócić do domu.
Zrobiłam nam zdjęcie na plaży.
-Pa, tatusiu. -Tęsknię za tobą!
Widziałaś kiedyś bombę atomową?
Tylko w lnternecie.
A bitwę?
Jeśli chodzi o Sedrian, nie rozumiesz jednego.
Żyjemy w stanie nieustannej wojny, otaczają nas wrogowie.
Walczymy od urodzenia.
Możliwe.
Ale spróbuj się pomylić.
Nawet nie zdążysz się zorientować.
Nikt w promieniu 100 km nie zdąży.
Dlatego nikt prócz nas jej nie tknie.
To nasza misja.
Nie chcę już tego słuchać, poruczniku. To operacja Sedrian...
To my podłożymy bombę.
l pewnie wyłapiemy przemytników, jako doradców.
Zechce pan uciszyć swego podwładnego, komandorze Locke?
Już jest cicho.
Powiedział swoje.
Po lądowaniu pozostanie nam około ośmiu godzin do wschodu słońca.
Każdy, kto w momencie wschodu pozostanie na powierzchni,
zginie.
Oddychanie jest możliwe,
ale pozostaje tylko 20% tlenu.
To nas spowolni.
Każdy dostanie zestaw tlenowy i skruber.
l ostatnia rzecz. Żadnych nazw własnych do chwili skrytego wyjścia.
Ani Sedrianie, ani ONl.
Jesteście grupą żołnierzy.
A ja oficerem dowodzącym misją, któremu podlegacie, zrozumiano?
Tu tak.
Zmagamy się z tym, więc wiedz,
że jesteś jedyny, którego słucham.
Twój kolega myli się co do nas. Potrafimy walczyć.
Nie dziś.
Pułkownik miał rację, gdy mówił o was.
ONl.
Uważacie się za lepszych niż inni.
Może i jesteście, tylko...
Jedyne, co nas różni, to szkolenie.
Myślisz, że po szkoleniu ONl też byłabyś taka dobra?
Albo lepsza.
Takie masz aspiracje? Dołączyć do ONl?
A może do Spartan?
Ani tu, ani tu.
On był kiedyś Spartanem.
Jakąś dekadę temu.
Pseudonim Randall 0-3-7.
Pewnego dnia po prostu odszedł.
A od Spartan się nie odchodzi.
Nie wolno.
Zbyt wiele w ciebie zainwestowali.
Szybki przeskok o 10 lat i mamy twojego pułkownika.
Z bliznami, jakby po usunięciu tytanu.
Tyle że ma na imię nie Randall, a Aiken.
Jak to się stało?
Ty należysz do ONl. Ty mi powiedz.
No dalej, Macer.
Nie jestem taka naiwna, żeby ci ufać.
Nie wykonywalibyśmy swojej pracy, gdyby nam ufano.
Komandorze.
Pułkowniku, zlokalizowaliśmy holownik.
Condor zrzuci nas dwa kilometry od celu,
dalej pójdziemy pieszo.
To ma być niespodzianka.
Co do bomby,
o ile się pan zgodzi, komandorze,
sugeruję zostawić ją tutaj, aż dostaniemy naszą zdobycz.
Wtedy ją zdetonujemy,
wcześniej wydostając się w kosmos.
Ale na tyle blisko, by móc to widzieć.
Widok wybuchającej bomby jądrowej ma w sobie coś niesamowitego.
Tych fajerwerków nie da się z niczym porównać.
Amen.
Zbliżcie się na nasz sygnał.
Ostatnia szansa, pułkowniku. Możemy zrobić to sami.
Działamy wspólnie.
Niech będzie. Dotrzymujcie kroku.
Spuścić liny!
Spuszczone. Zrzut za pięć minut.
To miejsce mnie przeraża.
Wszystko zrujnowane.
Były tu kiedyś rzeki, lasy.
W lasach było życie.
Teraz jest tylko śmierć.
Prekursorzy zbudowali to 100 000 lat temu,
a my wciąż tego nie pojmujemy.
Nawet gdy zostało kompletnie zniszczone.
HOLOWNlK ALERll OPUSZCZONY
Żadnego ruchu.
Best, Wisner, obserwujcie.
Niech nikt nas nie zaatakuje z boku.
-Tak jest. -Tak jest.
Co pan na to, pułkowniku?
Nie ma ich, ale silnik wciąż ciepły.
Pracuje. Ciekawe, po co ten spadochron.
Ciasno dla dwóch osób.
Pytanie, gdzie ta dwójka.
Mam coś, Locke.
Ładunek.
Nieźle go pogruchotało na wejściu.
Wyrzucony przed lądowaniem.
Raczej nie planowali brać go z powrotem.
Ślady koni.
Kto, u diabła, przywozi tu konie?
Nie mogli wylądować w wąwozie. Może tak było najszybciej.
Chyba tysiąc lat temu.
Jest grota, Macer. Widać coś przez tę ziemię?
Nie, za gruba warstwa.
Zrozumiałem. Pozostań na miejscu.
Nie chcę słyszeć silnika, ale potrzebuję twoich oczu.
Przująłem.
Przygotować się.
Poziom wilgotności wzrasta.
Mam ich. Są przed nami.
Pociski M-53. Macie ich obezwładnić, a nie zabić.
Mamy wasz statek. Droga zamknięta.
Wstawać!
Rzucić broń!
To ktoś inny.
Rzucić broń, powtarzam!
Co się dzieje z końmi?
Może coś wyczuwają.
Ruszają.
Sukinsyn.
Horrigan. Estrin.
Pułkowniku, mam ich. Są na wschód od was.
Nie komplikujmy.
Nie wiesz, co robisz!
Pogadamy w drodze powrotnej.
Doradcy, co, pułkowniku?
Tak.
-Macer, mamy naszą zdobycz. -Zrozumiałam.
Szeregowi, zbiorniki.
Tak jest!
Spokój!
Start! Szybko!
Co się dzieje, Macer?
Nie wiem. Trzeba startować!
Melduj, Condor. Co się dzieje?
Coś mnie atakuje. Tracę kontrolę.
Wysiadł napęd... Silniki także.
Macer.
Na dół!
Oberwiemy!
Do tyłu! Kryć się!
Przerwać obronę! Wstrzymać ogień!
Maskowanie!
Co to jest?
Teraz liczy się tylko to, że jesteśmy zamaskowani i nas nie widzą.
Nie jestem taki pewien.
Cofnąć się!
Byliśmy zamaskowani. Skąd wiedziały?
To wasza technologia!
Jest dla nich jak magnes.
Wyczuwają ją!
Potem rozpoznają każdy ruch.
Odłączyć zasilanie.
Co?
Wykonać.
Ktoś mi powie, co to jest?
Nie wiem, ale wykazują inteligencję rozproszoną.
Przypuszczalnie...
To Polujące Robaki.
Lub coś, co je przypomina.
Z tym, że one zwykle nie potrafią wyczuć czyjegoś położenia.
Mają narządy
wykrywające każdą zmianę w atmosferze.
Zakłócenia magnetyczne, fale radiowe, lEM-y. Wszystko.
Wy nazywacie je Polującymi Robakami, a my - Lekgolo.
Nauczyliśmy się nie korzystać tu z technologii.
Niedobrze na nią reagują.
Nie wiedzą jak, bracie.
Są tak zależne od swojej technologii,
że nie wiedziałyby, co bez niej począć.
Może to was zabije.
Mam złamaną kostkę.
Jest problem.
Żadna z tych jednostek nie ma nadajnika pozaorbitalnego.
Condorjest na dnie kanionu,
a my nie mamy jak wezwać pomocy.
Nikt z nas nie jest w stanie się stąd wydostać.
Za jakieś pięć godzin wzejdzie słońce
i to będzie nasz koniec.
Nieprawda.
Jest przecież holownik.
Są w nim dwa miejsca.
A nas dziewięcioro.
Może są szanse na nawiązanie łączności?
Jedyny nadajnik pozaorbitalny jest na Condorze.
Nawet gdybyśmy wysłali sygnał,
żaden statek ratowniczy nie dotrze tu w trzy godziny.
Więc to koniec.
To miejsce. My.
Co można zrobić?
Niektórzy z nas nie przeżyją tej nocy.
To pewne.
To nie znaczy, że nie zdołamy wypełnić misji.
Bomba przetrwała upadek.
Wytrzyma o wiele więcej.
Mamy ich.
Wracamy do Condora,
bierzemy bombę i niszczymy złoża.
To, co zdarzyło się na Sedrze, już się nie powtórzy.
Dwie godziny do statku, potem dwie do holownika.
Ale kiedy dotrzemy do holownika?
Jak zdecydujemy, kto poleci?
Kodeks ratunkowy.
Wychowywałem się na północnym wybrzeżu Anglii.
Słuchałem opowieści o Marynarce Wojennej.
Drugie tysiąclecie. Rozbitkowie na morzu, w łodziach ratunkowych.
Zgodnie z zasadami trzymano się razem.
Nie walczono o jedzenie ani wodę.
Dopiero pod koniec nie było wyboru.
Musieli podjąć trudną decyzję, kto przeżyje, a kto umrze.
Wcześniej zaburzyłoby to współpracę konieczną
do przetrwania na tyle długo, by móc w ogóle liczyć na ratunek.
Jak podejmowali tę trudną decyzję?
Ciągnęli słomki.
Oby się nie okazało, że obsunął się całkiem w dół.
Jest tylko jeden sposób, by się dowiedzieć.
Niech twoi ludzie pozbędą się zbroi.
Bez klimatyzacji to tylko obciążenie.
Tylko was spowalnia. Ugotujecie się w tym.
Zgoda, zostawimy tylko tlen.
Przez jakiś czas możemy się bez niego obyć,
ale szybko odczujemy deficyt.
Wszystkim nam będą potrzebne te trzy ostatnie jednostki.
Odtąd nie będzie na nas ani grama nowoczesnej technologii.
Pokażmy, że żołnierz to coś więcej niż zbroja.
Naprawdę tam idziemy?
Na dół, choć nasza jedyna droga ocalenia jest u góry?
Jeśli ktoś zdoła wyciągnąć królika z kapelusza, to tylko Locke.
Postradał zmysły. Nie ciągniemy żadnych słomek.
Masz lepszy sposób?
Przycisnąć ich.
Zdobyć informacje i ich porzucić.
Przecież z nim nie dotrzemy nigdzie.
Znają tę ziemię. Jak ich uwolnimy, dotrą do holownika, nim się połapiemy.
Więc może pozostaje nam ich zabić.
Przypominam, poruczniku, że to ja tu decyduję.
Do tego się nie posuniemy.
Coś panu powiem.
Z całym szacunkiem do Wisnera i wychwalanej panny od transportu,
pańska ekipa jest już martwa, a statku nie ma.
Jest pan teraz jednym z nas.
Horrigan.
Tak jest.
Coś chlapnąłem.
Nie, poruczniku.
Zdaje się, że nie powiedziałeś jeszcze wszystkiego. Oświeć nas.
Sam pan już to powiedział.
Jesteśmy tylko żołnierzami.
Dobrze wiemy, że służba to nie przelewki.
Skoro chodzi wyłącznie o misję,
to myślmy o misji.
Nie wypełnimy jej, wlokąc ich ze sobą.
Możesz nas obu zabić.
Ciekaw jestem, kto będzie pilotem.
Nikt nikogo nie będzie zabijał.
Nie będzie paniki.
To nie wchodzi w grę.
Cisza.
Podobno największy sprzymierzeniec żołnierza.
Wprowadza element zaskoczenia.
Demaskuje wszystkie ruchy wroga.
Ale ja od dawna już wiem, że to kłamstwo.
Bo cisza pozwala żołnierzowi na myślenie.
Daje czas, by odczuł strach.
A przestraszony żołnierz zaczyna dokonywać wyborów.
Takich, które oddalają strach.
Takich, które wszystko niweczą.
Jak głęboko jeszcze?
Czemu miałbym wam pomagać?
Bo to my mamy broń.
Nigdy nie słyszałeś o mojej planecie, prawda?
Aleria.
Stuletnia susza zabiła połowę mieszkańców.
Rozpaczliwie walczymy o jedzenie.
Wysyłamy naszych synów i ojców do takich piekieł jak to
po pieniądze.
Niszcząc złoża,
pozbawicie nas jedynego źródła dochodu.
Handlowanie krwią innych nie stanowi dla was problemu.
Zabawne słyszeć to od ONl.
Coś ci powiem.
Żadnej polityki. Nie dziś.
Jesteśmy ludźmi usiłującymi się uratować.
Znajdziemy statek.
Zdetonujemy bombę, jeśli to będzie wykonalne,
i zniszczymy złoża.
Nie możesz nas powstrzymać.
Ale możesz sprawić, że zrobimy to szybciej
i choć niektórzy z nas wydostaną się stąd żywi.
Może nawet ty.
Ja się stąd nie wydostanę.
Już twój kolega tego dopilnuje.
Masz moje słowo.
Pomożesz nam znaleźć statek,
będziesz ciągnął słomkę.
Nie udawaj, że nie lubisz hazardu.
To, że się znalazłeś tutaj, w tych okolicznościach,
świadczy o czymś przeciwnym.
Są kręte drogi.
Po lewej stronie.
Ryzykownie pogrywasz.
Niemożliwe.
Rośliny, woda. Co to jest, u diabła?
To niemożliwe, by istniało tu życie oparte na węglu.
Tu może istnieć wszystko.
Pierścień Halo? Nic mnie nie zdziwi.
Tracimy tempo.
Musimy się dotlenić, inaczej zaczniemy umierać.
Nam nie trzeba.
Nie przyjechalibyśmy do miejsca z nieprzychylną atmosferą...
Haisal, dość.
Wystrzelimy wszystkie trzy systemy powietrzne jednocześnie.
Nasycacie się i zamykamy je tak szybko, jak się da.
Zdradzacie Robakom położenie.
Trzydzieści sekund. Ruszamy, gdy tylko skończymy.
Zmniejszyć moc.
ldziemy.
Ruszać się.
Cholera! Tlen.
Masz?
Mam.
Straciliśmy dwóch.
Wisner?
Pomocy! Proszę!
Nie! Nie!
Pomocy!
Nie, nie! Nie!
Ramos! Szybko!
Kryć się!
Ktoś musi mu pomóc!
Skup się na misji, Macer.
Macer!
Dalej!
Szybko.
O Boże.
Zabiję ich. Pierścieniem Halo.
Dziękuję.
Przy okazji, dziękuję.
Okazuje się, że wychwalana panna od transportu na coś się przydaje.
A gdyby cofnąć czas, to kto wie?
Na oko dwie godziny i czterdzieści minut do wschodu. Musimy iść.
Może jest czysto. Bezpiecznie.
Co, u diabła?
O Boże.
To Wisner.
To nie ona.
Nie.
-Potrafią naśladować kształty. -Nie.
Ale nie ruch mięśni.
To przynęta.
Musimy się stąd wynieść. Nie mamy czasu.
Są za blisko, a on nas opóźnia.
Czemu mnie tu nie zostawicie?
Męczy mnie słuchanie was.
Poza tym, na pewno was usłyszą.
l może zobaczę, jak rozrywają was na strzępy.
Nie uda się nam.
Jesteśmy za wolni.
Ramos ma rację.
Jesteśmy za wolni.
Haisal!
Cholera. Ruszać się!
Ty cholerny psie!
Nie podejmuj takich decyzji! Nie wolno ci!
Nie baw się w Boga! Nie masz prawa!
Rozejrzyj się. Widzisz gdzieś Boga?
Dziś w nocy my nim jesteśmy.
Miał rację, choć my o tym nie wiedzieliśmy.
W tamtej chwili, na tamtej ziemi,
z diabłem depczącym nam po piętach,
byliśmy bogami.
Bogami przeklętych.
Będę trzymał go w ryzach. Obiecuję.
Rozumiem, że to twój plan.
Nie wiem, czy realny. Rozprężenie jest coraz większe.
Razem to powstrzymamy.
Obaj wiemy, że ONl słuchają tylko swoich.
Sam mówiłeś, żeby przestać używać nazw.
W strachu górę biorą instynkty. Ludzie ufają tylko swoim.
Nie jesteśmy z jednej drużyny. Nie ma co udawać.
To wprowadza podział.
Usprawiedliwia atak na nas.
Ja się nie boję.
Jestem sam, moje jedyne wsparcie to panna od transportu.
Samotny były Spartan.
Ogarnia cię strach, komandorze.
Ja już umarłem. Taka jest między nami różnica.
Oddałem życie w chwili, gdy stałem się żołnierzem.
Teraz pozostaje kwestia za co.
Szlachetny żołnierz. Zapomniałem.
Umrzemy tu i czeka nas Valhalla, tak?
Tam nie wpuszczają ONl.
Coś ci powiem.
Życzysz sobie umrzeć, w porządku.
Ale ja jeszcze walczę.
Nie pochłonie mnie łagodnie ta noc, jeszcze nie czas.
Ani Polujące Robaki, ani ty, ani słońce.
lch wyślesz jako pierwszych?
Nie. To moi ludzie.
Kocham ich.
Taka jest cena za twoje ocalenie, wiesz o tym, prawda?
Ty albo oni.
Kochasz ich. Nie masz wyboru.
Jest fragment.
Jesteśmy blisko.
Rozproszmy się. Znajdźmy drogę w dół.
To straszne, co się z nim stało.
Ale nas tu przyprowadził.
Dał szansę na przeżycie. Tobie i mnie.
Wiesz o tym, że cały czas obserwują.
Wybierają.
Wszyscy wybieramy.
Co?
Tego, kto przeżyje.
Prócz nich.
Bo każdy już zarezerwował sobie
jedno z tych miejsc.
Ja obserwowałem i wybrałem ciebie.
-Przestań. -Nie mamy czasu.
Trzeba wybrać.
Być żołnierzem, należeć do ONl oznacza walczyć o kolejny dzień.
Nie pokonamy Przymierza, gdy będziemy martwi.
A oni?
Już traciliśmy żołnierzy.
Ale ich nie porzucaliśmy.
Powiedz mi, że jeśli w czasie losowania stanę po twojej stronie,
to mnie stąd wyciągniesz.
Los zdecyduje.
Za każdego.
Nawet za mnie.
To nie wystarczy. Muszę znać twoje stanowisko.
Uratuję ciebie, to zabiję ich.
Nie chcę wybierać.
Więc inni wybiorą.
Jesteś tego świadomy, prawda?
Pomóż mi.
Tatusiu, kiedy wrócisz?
Miałeś wrócić do domu.
Zrobiłam zdjęcie...
Co ty wyprawiasz? Wyłącz to.
Dotknij, a cię zabiję.
Wyłącz to.
Ramos, nie będę się powtarzał.
Masz cudowne dzieci, ale dziś mogą nas zabić.
A teraz znajdźmy drogę w dół.
Myślałam, że dotarliśmy już do dziewiątego kręgu piekła,
ale to wygląda na coś ekstra.
Nikt z nich nie ma dzieci.
Jeśli zginą, śmierć dotknie tylko ich.
Jeśli zginę ja,
dzieci zostaną same...
Zamknij się. Skup się na misji.
Zawsze tylko misja, tak?
Ciągnięcie słomek jak porządni żołnierze.
Zakład, że to nie słomki zdecydują?
Tylko broń.
Jeśli razem wybierzemy broń, ona zdecyduje.
My razem?
A kto z nas będzie pilotem?
Będzie ci potrzebny pilot.
Może dziewczyna.
Gorąc ją zabije. Przemytnik.
Zostaje tylko jedno miejsce.
Zabijemy pozostałych, a my będziemy ciągnąć.
To da nam połowę szans, a nie jedną na siedem.
Nie, rozum ci odjęło.
Tylko ja tu myślę racjonalnie.
Mylisz się.
Bądź cicho! Nie mów im nic.
Powiedziałem ci o tym. Zaufałem ci.
Pomóż mi. Ramos, pomóż.
Wyciągnij mnie.
Wyciągnij mnie!
To z powodu dzieci. Rozumiesz, prawda?
Co się dzieje?
Mów!
Spadł.
On...
Spadł.
To koniec. Zapomnij o tym.
Ważne, że wciąż masz broń.
Jesteśmy blisko. Niedługo najniższy poziom.
Nasyćmy się tlenem tutaj.
Tam nas przyłapią
i będziemy w pułapce.
Ostatni raz. Zróbcie to jak najszybciej.
Nic z tego, mała.
Nie mamy na to czasu.
Nie ma się już czym dzielić.
Jeśli mamy wrócić do holownika, potrzebne nam powietrze.
Nie ty decydujesz.
Powiedziałem ci, że zacznie się dokonywanie wyborów.
A nie słomki.
Misja skończona. Wracamy do holownika.
Chcesz mnie zabić? Śmiało. Ale ona dostanie tlen.
Nie ruszaj się!
Przestań, cholera!
Odpalę to i cię zastrzelę, przysięgam!
Odłóż to!
Nie będziemy kończyć w ten sposób!
Jesteś przeciwko mnie?
Wybrałem cię.
Ciebie wybrałem.
Zostaw to.
Przysięgam na Boga, zostawisz to albo...
Albo co?
Możemy to odpalić i wystrzelić.
Ale ty przegrasz.
Odpal, a zabijesz nas wszystkich.
Siebie także.
Nigdy nie wiadomo.
Mógłbym odpalić,
wpakować w ciebie parę kulek
i wyłączyć.
Może Robaki się nie zorientują.
Zaryzykujesz?
Teraz wszystko jest ryzykiem.
Daję ci sekundę, Locke.
Dalej, człowieku.
Nie musisz tego robić.
Zgodnie z planem.
Chciałem cię ocalić.
Nie potrzebuję.
Powiedział martwy.
Kto chce iść za nimi, droga wolna.
Znasz moje stanowisko.
Nie zrobią nawet 200 metrów.
Może tyle wystarczy, Macer.
Szybko!
Zwróci się przeciw tobie, co?
Zamknij się.
Najmniej potrzebny zawsze umiera.
Ja mam być jego pilotem. A ty?
Czemu mi to mówisz?
Bo ufam ci bardziej niż jemu.
Podobno tej bomby nie imają się kule. Sprawdźmy, czy to prawda.
Wydaje się, że napęd wciąż działa.
Nie wydostaniemy się Condorem,
ale jeśli go odłączymy, uruchomimy silniki sterujące,
możemy zdążyć do holownika.
Co?
Ma rację.
Nie potrzebujesz mnie.
Słusznie mówi.
Myli się.
Takie holowniki mają autopilota.
To po co on nam?
Bo mają też zapłon biometryczny.
Od początku to jego karta przetargowa.
By uruchomić holownik, potrzebny nam jego odcisk palca.
Tylko tyle. Jego odcisk.
No już.
Zostało nam jakieś pół godziny.
Trzeba go uruchomić, wydostać się stąd
i zdetonować bombę, gdy holownik będzie na orbicie.
Mamy problemy.
Pospieszyłam się.
Napęd wciąż działa, ale ogniwa paliwowe są zniszczone.
Bez paliwa nigdzie się nie ruszymy.
Może jest jakiś sposób.
Zapasowe ogniwo paliwowe to standard w takich statkach.
Może wystarczy,
by nas przetransportować z kanionu do holownika.
Podłącz ogniwo do systemu.
Przetestuj, czy działa.
Tak jest.
Nie możemy zostawić złóż.
Po to przyjechaliśmy.
l przynajmniej jedno z nas tu zostanie.
Jedyne, co można zrobić, to przerzucić dwoje z nas do holownika
i zostawić trzecią osobę.
Bombę zdetonuje się ręcznie.
Muszę się nasycić.
Nie mamy na to czasu!
Masz, szybko.
Nic nie ma.
Działa.
Sugeruję ruszyć jak najszybciej. Nie wiadomo, jak długo wytrzyma.
Zostaw to na później.
Leć z nią. Nie macie dużo czasu.
Nie do ciebie należy decyzja.
Trzem osobom się nie uda. To już wiemy.
Od razu dokonajmy wyboru.
ldź, do cholery!
Ja zarządziłem tę misję. Ja za nią odpowiadam.
Nie ciągnęliśmy jeszcze słomek.
Wybieram dwie.
Czerwoną i białą.
Trzy.
Jesteś za młoda.
Żołnierz to żołnierz.
Trzy.
Ale pamiętaj, szeregowa, żadnych powtórek.
Chcesz być żołnierzem, wybierzesz czerwoną, idę za ciebie.
Niech kulki zdecydują.
Czerwona zostaje.
Tak jak powinno być.
ldźcie.
Bo wam pomogę.
Uruchom statek, Macer.
Do zobaczenia w Valhalli.
ONl nie mają tam wstępu.
Może dla ciebie zrobią wyjątek.
Tam są!
Co, u diabła?
Mamy problemy.
Spokojnie, Macer.
Dalej!
Nie wyprzedzisz ich, ciągnąc mnie.
No już!
Nie rób tego!
Nie! Nie!
Nie!
OSTRZEŻENlE!
BOMBA UZBROJONA
Teraz! Chodź!
Musisz mi pomóc.
Autopilot taki jak wszędzie.
Lecimy!
Śmierć czeka nas wszystkich.
Zwłaszcza żołnierzy.
Nieunikniona jak słońce.
Wzbudza strach tylko, gdy boimy się tego, co po drugiej stronie.
Gdy w naszej duszy widzimy ciemność, zamiast światła.
W pewnym sensie
żołnierze to bogowie.
Oddają życie, by inni żyli w pokoju.
Choćby chwilowym.
Ci, co pozostają przy życiu, noszą w sobie ich cząstkę.
lch uczynki stają się nasieniem dla innych.
Poświęcenie przenosi się dalej.
W czasie swych ostatnich chwil
żołnierze będą musieli odpowiedzieć sobie na to samo pytanie co ty.
Czy twe życie przyczyniło się do śmierci,
czy twa śmierć powołała życie?
Zadaję ci pytanie, komandorze Locke.
Jak umrzesz?
I za co?
..:: AT-Team ::.. ..:: Dziękujemy za wspólny seans ::..