Materiał przygotował,kompresował i składał Leon 345
Kosmetyka: Dziabak
Oto Ziemia w czasach, gdy dinozaury zamieszkiwały...
tę kwitnącą i żyzną planetę.
Zabłąkana asteroida o średnicy 10 km...
zmieniła świat na zawsze.
Uderzenie miało siłę 10 tysięcy bomb jądrowych.
Wyrzuciło w atmosferę tryliony ton piachu i kamieni,
tworząc chmurę pyłu, która przez tysiąc lat...
nie przepuszczała słońca.
Zdarzyło się tak nie raz. I nie raz się zdarzy.
To tylko kwestia czasu.
65 MILIONÓW LAT PÓŹNIEJ
Potwierdzam. Spróbuję jeszcze raz.
Już prawie.
Pete trzyma się mocno.
Widzimy sprzęgacz. Damy ci sygnał,
kiedy się ustawi.
Pasuje.
10 sekund.
Tętno bardzo szybkie. Tu Truman. Jak leci?
Nieźle.
Badamy cię. Dam ci piątaka, jeśli się uspokoisz.
- Możesz? - Jak sobie życzysz.
Masz czas,
spokojnie.
Nieźle mi idzie.
- W porządku. - Zrozumiałem.
Wciągnijmy go.
- Co to? - Boże...
Brak łączności!
Cofnij!
DOWÓDZTWO LOTÓW KOSMICZNYCH
Widzę 3... 5 obiektów.
Lecą ku wybrzeżu.
Atak rakietowy?
Prom „Atlantis” eksplodował.
Trzy ekipy! Pierwsza szuka awarii!
Przejrzeć zapisy!
Druga: NORAD i Dowództwo,
analiza krążących po orbicie szczątków. Po kilka razy!
Trzecia: analiza niezwykłych zjawisk!
Obudź 11 000 ludzi. Do roboty.
Karl!
Zapiekanka czeka na stole od 10 godzin!
Chcę rozwodu.
Dottie, coś widzę. Jakby ogień.
Weź mój notes i znajdź telefony do NASA.
Czy mam na czole napis: „Niewolnica Karla”?
Notes, do cholery!
Jazda!
Niczego z ziemi nie wystrzelono.
- To szczątki promu. - Albo Św. Mikołaj.
Do wyjaśnienia sprawy obowiązuje DEFCON 3.
Ej, Mały! Richard!
Wysoko zajdziemy.
Z fasonem!
Przestanę jeździć rowerem. Kupię sobie motor!
Zadamy szyku!
Pewnie nie jedliście śniadania.
Wolniej, mały Richardzie. Zmachamy się.
Oto komunikat specjalny.
Prom „Atlantis” eksplodował o 3:47...
z niewyjaśnionych przyczyn.
Moja Godzilla!
- Co jest? - Zjada mi Godzillę, a ty nic!
Gdybym nie był chrześcijaninem, załatwiłbym cię na szaro!
Czemu stoimy?
W Nowym Jorku wszystko jest możliwe. Zamach bombowy,
zabójstwo. Dziś wypłata.
- Ktoś wyskoczył oknem. - Chcę iść na zakupy.
Ja też. Ale stoimy w korku!
Trzymaj się!
Nie bój się, wyciągnę cię! Żyjesz?
Trzymaj się!
Wezwijcie pomoc!
Są wszędzie!
Od Finlandii po wschodnie wybrzeże.
Wojna!
To Saddam!
- Obliczmy tor. - To potrwa tydzień.
Ustalmy, czy to koniec.
Gen. Kimsey.
Od Finlandii po Karolinę. Nie pociski. Ale co?
Meteoryty. Zniszczyły prom.
Prezydent żąda odpowiedzi.
Skończyło się?
11000 ludzi próbuje to zbadać. Damy wam znać.
Karl, nie spiesz się. Tak, byłeś pierwszy.
Pierwsza współrzędna, 1239...
1239, tak?
- FBI potwierdza. - Widział wybuch.
To ściśle tajne.
Służyłem w marynarce. Wiem coś o tym.
Odkrywca nadaje nazwę?
Tak.
Dottie, na cześć żony.
Wrednej, wykańczającej baby.
Urocze.
Uruchomić Hubble'a.
Hubble!
Ogromna.
Anomalia o 16:43.
Anomalia...
o 16:58.
Anomalia o 17:00.
Nie chrzań!
Co to jest?
Asteroida.
Jakiej wielkości?
- 97 koma... - Wielkości Teksasu.
Nie widzieliśmy jej?
Budżet pozwala nam lustrować 3% nieba.
Cholernie wielkiego nieba.
A rano?
Wielkości piłki czy volkswagena.
Uderzy w nas?
Ustalamy to.
- Co może zniszczyć? - Co?
Wszystko.
Globalny kataklizm. Koniec ludzkości.
Nieważne, gdzie spadnie. Nawet bakterie nie przeżyją.
Boże.
Co robić?
Za 18 dni uderzy w Ziemię.
NA POŁUDNIE OD CHIN
Pobudka!
Nie odwiertom!
50 000$ datków rocznie.
- Co ich tak wkurzyło? - Nasze odwierty.
A co spala wasza krypa?
Ciekawe...
Dwójka doszła do 180 stóp.
- Komu dziękować? - Od razu zgadniesz.
Cholera, A.J.!
A.J. jesteś tu?
W wyrze! Wstań!
- Masz sprawę? - Mam!
- Jesteś wkurzony. - Nie jestem.
To coś więcej. Kazałem wyłączyć dwójkę.
Miałem przeczucie.
Kiedy dorośniesz, założysz własną firmę...
i zainwestujesz 8 milionów,
zrobisz, co chcesz. Ale nie w firmie...
„Harry Stamper Oil”. Jasne?
Chcę usłyszeć 5 słów.
Nigdy więcej tego nie zrobię.
Idiota! Dureń.
- To twoja firma... - Co jest?
Dałem plamę.
- Ile tu pracujesz? - 5 boskich lat.
Nigdy mnie tak szybko nie przeprosiłeś. Coś knujesz.
Idę w ślady mistrza.
Brak mi słów.
Mogę wyjaśnić.
Tak? Bardzo chętnie...
posłucham wyjaśnień.
Grace?
- Cześć, Harry. - Prosiłem, mów mi „tato”.
- Wybacz, Harry. - Ubieraj się.
Ty zostań. Zaraz wracam.
Przedstawcie mi wszystkie możliwe strategie.
Pomysły, projekty, szkice na serwetkach.
Pokażmy, że NASA coś umie.
Wiedziałeś coś?
Nie miałem pojęcia.
Gdzie Harry?
Rozumiem. Każdy by się wściekł.
- Zastrzeli cię. - Nie.
Harry!
Poleć się Bogu, A.J.!
On ma broń!
To nie jest zabawne!
Ty naprawdę serio?
Strzela do mnie! Kluczem go!
Miałeś go otaczać opieką, nie zabijać!
- Rzuć broń. - Spadaj, Misiek!
Dałem mu fory.
Nie zabijaj asa, zanim trafimy złoże.
Odstrzelę mu tylko stopę.
Frank Marshall pracował, mając jedną dłoń.
Rzuć broń, czubku!
Kochanie, ubierz się!
- Nie ustawiaj mi życia! - Ubierać się, już!
To już nie jest śmieszne!
- To karalne. - Mam pomroczność jasną.
Wyglądam na wariata?
Luz!
Przestań!
Słuchaj.
- Serio. Kocham ją. - Zła odpowiedź!
- Trafiłeś. - Postrzeliłeś mnie!
- To był rykoszet! - To nie jest śmieszne!
Buzia w ciup!
Klienci!
Już w 1974 roku...
rozważaliśmy możliwość kolizji...
Kto wypił mniej kofeiny?
Chcieliśmy zniszczyć obiekt...
wiązkami laserowymi.
Z motyką na słońce.
Inny pomysł.
Rozpiąć żagle solarne.
Wielki baldachim.
Przechwyci wiatry słoneczne.
Myślcie realniej!
Mamy 18 dni. 431 godzin, 15 minut...
i 18 sekund. Nie stać nas na luksus tracenia czasu.
A.J. to mój wybór!
Raczej brak wyboru! To twój jedyny rówieśnik!
Czemu sądzisz, że możesz dyrygować moim życiem?
- Jestem ojcem! - To się nie liczy.
Od kiedy?
Odkąd skończyłam 10 lat i stałam się starsza od ciebie.
Wybaczam ci wrodzoną niedojrzałość.
Ale wciąż jestem twoim szefem.
W poniedziałek masz być w biurze.
Odchodzę.
Grace! Nie możesz!
Cześć, Harry!
Co się szczerzysz?
Jestem z A.J. od 5 miesięcy.
- Hipokrytko! Bronię ci czegoś? - Żyć po swojemu!
To Rockhound pokazał mi, jak używać tampaxów.
Wytłumaczyłem jej tylko.
Zamiast lalkami bawiłam się wiertłami,
uświadomiły mnie tatuaże Freddy'ego.
Wychowałeś mnie wśród roboli.
Dziwi cię mój wybór?
- Kto jest hipokrytą? - Spójrzcie na te rury.
Nie, ty posłuchaj! Dorosłam!
Ogranicza nas bliskość asteroidy i brak czasu.
Poślijmy 150 głowic...
- ...i rozwalmy ją. - Fatalny pomysł.
Do ciebie mówię?
Dr Ronald Quincy...
to geniusz. Warto go słuchać.
Skład chemiczny, rozmiary i prędkość asteroidy...
czynią ją odporną na ostrzał.
Doradcy prezydenta...
twierdzą, że to zmieni jej tor.
Studiowałem z szefem jego doradców.
Bałbym się opinii kogoś, kto miał tróję z astrofizyki.
Doradcy są w błędzie.
Ja nie.
Ostrzelanie nic nie da.
Trzymacie na dłoni fajerwerk.
Odpalony tylko was poparzy.
Ale odpalcie go w zaciśniętej dłoni...
Inwalidztwo do końca życia.
- Podłożyć ładunek w środku? - Właśnie.
Jak?
Odwiert. Posyłamy tam najlepszego specjalistę.
Harry, chodź tu!
- Gaz! - Nie jestem genialny?
Zawór jest niesprawny!
Zawór nr 2!
Wszyscy na dół!
40 telefonów,
wszyscy polecają tego samego człowieka.
Rozwierci wszystko.
Ropa!
Ktoś mógł przez ciebie zginąć.
- Nasz bohater! - Kciuki w górę.
Zwalniam cię.
Harry Stamper?
To ja. O co chodzi?
Gen. Montgomery, Dowódca Sił Powietrznych.
Przysłał mnie Sekretarz Obrony...
na rozkaz prezydenta.
W sprawie najwyższej wagi.
Do śmigłowca, żadnych pytań.
- Świrus Willy cię nasłał? - Nie znam takiego człowieka.
Ja nie żartuję.
Nie mówiła mi, ile ma lat.
Tu chodzi o mnie.
Pojadę z panem, pod jednym warunkiem.
Córka leci ze mną.
Za co mnie zgarniacie?
Pan zostaje.
Chick, zapłać mu i niech spada!
- Pan Stamper? - Tak, Harry Stamper.
Dan Truman, dyrektor. Chciałbym przeprosić...
Przepraszacie nas już od 18 i pół godziny.
Więc do rzeczy: co robimy w siedzibie NASA?
Pomówimy bez świadków.
Niczego przed córką nie ukrywam.
I tak jej wszystko powtórzę, więc słucham.
Kometa zawadziła o pas asteroid. Za 15 dni...
czeka nas katastrofa. Jeśli nawet asteroida...
wyląduje w oceanie, zagotuje miliardy ton wody...
i zaryje się w dnie.
Upadek do Pacyfiku...
wywoła olbrzymią falę,
która zaleje Stany aż po Denver.
Japonia i Australia znikną.
Połowa ludzi spłonie,
resztę zabije nuklearna zima.
Niewiarygodne.
Ale bardzo realne.
Nadlatuje. W tej chwili.
22 000 mil na godzinę.
Nikt przed nią nie ucieknie.
Nikogo nie ostrzegacie?
Nikt o tym nie wie. I tak już zostanie.
Asteroidę widzi 9 teleskopów. 8 należy do nas.
Prezydent utajnił dane. Wieść o zagładzie...
sparaliżowałaby cały świat.
Zamieszki, histeria religijna, totalny chaos.
Apokalipsa.
Jest nas 6 miliardów. Czemu padło na mnie?
Przeszkoli pan ekipę, która tam poleci.
Odwiert, założenie ładunku,
odlot, detonacja.
To prototyp zbudowany z myślą o Marsie.
Poznaje pan ten świder?
Tak. Sam go projektowałem.
- Włamanie do biura patentów? - Mniej więcej.
Ciągnęliście mnie przez pół świata, bo ukradliście...
projekt, ale spartoliliście wykonanie?
- W kosmosie... - Zamknij się.
Trzeba to naprawić, jeśli ma ocalić Ziemię.
- Spapraliśmy sprawę? - Spartoliliście.
Po pierwsze, system płuczki.
Coś niszczyło wirnik?
Bo źle go zmontowano. Kto to obsługiwał?
Po 8-miesięcznym kursie.
- 8 miesięcy? - Owszem.
Aj waj.
Polecą tam. Przeszkoli ich pan.
Co pan na to?
Wiercenie to nauka. Sztuka. Robimy to od 3 pokoleń,
i wciąż nie wszystko rozumiem. Wmówili wam, że jestem asem.
Jestem, bo pracuję z asami. Jeśli nie ufasz swoim ludziom,
nie żyjesz. Chcecie ich tam posłać. Świetnie.
Nie mają pojęcia o odwiertach.
Plan awaryjny?
Co?
Macie coś w zanadrzu.
Nie.
Więc rząd USA na nic lepszego nie stać?
Posłaliście ludzi na Księżyc,
zatrudniacie geniuszy!
Powinniście zadać ludziom temat!
Nie macie planu?
Tych ośmiu skautów to nadzieja świata?
Tak.
O... Jezu!
Czas nas nagli. Pomoże nam pan?
- Tylko odwiert? - Tak.
- Żadnych akrobacji? - Tylko odwiert.
Ilu ma tam lecieć?
Dwie ekipy.
Wezmę swoich ludzi.
Zgoda.
Pomoże nam pan?
Tak.
Dzięki.
Do nikogo innego nie mam zaufania.
Tu Harry Stamper.
Tak. Harry go szuka.
Rozproszyli się po świecie.
Jaotis Kurlen, Misiek, jedyny...
czarny harleyowiec w płd. Dakocie.
Naskoczcie Miśkowi!
- Max. - Prom wytrzyma obciążenie?
Jakie to słodkie, Maxie!
- Masz ciacha? - Przeskrobałeś coś?
Nie, mamo. Przysięgam.
I Rockhound.
Hound, bo to pies na baby.
Przeszukaj wszystkie bary w Nowym Orleanie.
Wielka, lśniąca góra.
- Dawno po ślubie? - 2 tygodnie.
Widzisz ten diament? To nie diament.
Napijesz się?
- FBI. - Nie, dzięki.
Sprawa wagi państwowej. Idziemy. Już.
Ile masz lat?
Oskar Choi, genialny geolog.
Ma ranczo pod El Paso.
Chick Chapple, gra w kości w Caesar's Palace w Las Vegas.
Nareszcie!
Gra skończona.
A szef drugiej ekipy? Benny jest dobry.
Tylko A.J. się nadaje.
Mówiłeś, że mu nie ufasz.
Mówiłaś, że powinienem.
Kroczysz ku bogactwu.
Własna firma ma zalety.
Sam ustalam godziny. Nikt mi nie strzela w nogę.
Masz ze sobą broń?
Więc prosisz mnie o pomoc?
Jakieś zadanie...
aż tak przerasta twardziela Harry'ego,
że szuka u mnie fachowej porady?
Może...
Może czy na pewno?
Wiele nas dzieli.
Chcę od ciebie usłyszeć tylko 5 słów.
Te słowa to: A.J., naprawdę liczę na ciebie.
Od dawna cię podziwiam, chociaż nie umiem...
tego okazać...
To ponad 10 słów.
Może tak: A.J., wybacz, kocham cię.
Nie ma na Ziemi zadania, które bym ci powierzył.
Serio.
Nie rozumiem.
Co to za robota?
Max, skarbie, co słychać?
NASA znalazła ropę na Uranie?
Nie musicie lecieć.
Możemy tu czekać, aż spadnie głaz...
i wszystkich uśmierci.
Rząd prosi nas o ocalenie świata.
- Kto odmówi? - Przez 20 lat...
nigdy cię nie zawiodłem. Nie chcę tego zmieniać.
Lecę.
Nie puszczę cię samego.
Lecę.
To dziejowa misja.
Zagramy bohaterów.
Piszę się na to.
Nie podzielam jego euforii, ale mnie znasz.
Teleportuj mnie, Scotty.
Max?
Ja nie...
Jak chcesz.
A ty?
Tak.
Polecimy.
Nie jestem pazerny,
ale dadzą nam coś ekstra za ryzyko?
Nie przekonuj mnie.
Chick służył 6 lat w Siłach Powietrznych.
Napady, oszustwa, bójki... to kandydaci do mafii.
- Dwóch siedziało. - To fachowcy.
Ja też. I czarno to widzę.
Wydajemy 258 mld na obronę i co?
Powierzamy los planety bandzie niedorozwojów.
Werdykt?
Zgadzają się. Ale coś za coś.
Na przykład?
Jest tu parę rzeczy...
Nic wielkiego... Weźmy przykład:
Oscar ma na koncie kilka sporych mandatów.
- 56 w siedmiu stanach. - Powiem mu.
Noonan chce obywatelstwa dla dwóch znajomych pań.
Max prosi o powrót taśm 8-ścieżkowych.
To trudne.
Co jeszcze?
Chick chce spędzić tydzień w luksusowym apartamencie.
Może wiecie, kto zabił Kennedy'ego?
Misiek chce pomieszkać...
w Białym Doku?
Domu. W Białym Domu.
Tak, w sypialni Lincolna.
Takie rzeczy.
Na pewno część spraw da się załatwić.
Jeszcze coś.
Żaden nie chce płacić potem podatków.
Nigdy.
To dla konia?
Wbiję ci to w serce.
Widziałeś „Pulp Fiction”?
Umiera, odsunąć się!
- Przyjemnie? - A jak myślisz?
Trochę łaskocze.
Pan Chapple! Zapraszam.
- Jestem specem od odwiertów. - Ja też.
Wysoki poziom trójglicerydów, cholesterol poza normą.
Odstaw schab.
Tak? Pokażę wam schab!
Humor im dopisuje.
Pestka.
Zdobyłem nagrodę Westinghouse'a w wieku 12 lat.
Mając 19 lat publikowałem, mając 22 zrobiłem 2 doktoraty.
Chemia i geologia. Wykładałem w Princeton.
W życiu nie byłem w takim dołującym pokoju.
Czemu? Bo mogę zarobić, podróżować i wysadzać.
Chcesz się bawić w psychologa?
Nie cierpię ludzi,
którzy myślą, że Jethtro Tull to muzyk.
A kto to?
Haggis.
Serce, płucka i wątroba w kiszce.
Gotowane.
Męska rzecz.
Nie jestem wariatem. Trochę się tylko rozkleiłem.
Czy potem mnie pan przytuli?
Cyklopica mnie wkurza.
Zniesiesz to?
Ratowanie świata tak, ale nie ten pokój.
Baba z dużym biustem.
Ze średnim biustem.
Harry, który się czepia. Harry mówi, że nawaliłem.
Że nie odda mi córki.
Wyrzuć to z siebie.
W szkole dostałem w głowę.
Wygląda jak pan. Z biustem.
Zniosę to.
Punkt! Cubs wygrali mistrzostwa!
Oblał.... oblał... Imponująco oblał.
Profil toksyn wykazał u jednego ketaminę.
- Lek uspokajający. - Dla koni.
To osiłki.
Szkolenie wyselekcjonowanych astronautów trwa półtora roku.
Tu mamy agresywnych...
Czy fizycznie przetrwają lot?
Nie wiem, jak przetrwali testy.
ZATWIERDZONO
Parszywa ósemka.
Nazywam się Sharp. Zapoznam was...
z X-71 i z warunkami lotu i pracy w kosmosie,
żebyście nie świrowali na asteroidzie.
Astronauci szkolą się latami. Wy macie 12 dni.
Są jakieś inteligentne pytania?
Co to jest X-71?
Jesteście pierwszymi cywilami, którzy to zobaczą.
X-71.
To super tajny projekt. Jutro dwa bliźniacze promy...
odjadą na Florydę.
„Freedom” i „Independence”.
Powłoka z tytanu skrywa szczytowe osiągnięcie inżynierii kosmicznej.
Za sterami „Independence” siądą płk Davis i pilot Tucker.
„Freedom” - płk Sharp i pilot Watts.
Specjaliści Gruber i Hasley zajmą się ładunkiem.
Powinniście się poznać.
Czas na symulację stanu nieważkości.
Lecimy tam popływać?
A oto „Pancernik-gigant”.
Wyposażony w wiertło o mocy 800 turbokoni.
Możemy popatrzeć?
Wyrzućcie gumowe węże.
To trzeba wymienić.
A to co? Łyżka do lodów?
Za 400$?
W życiu nie spotkałem takiej bandy oferm.
Wasze zmysły czekają tortury. Dam wam przedsmak.
Mamy tu najlepszych pilotów.
Zassie wam oczy aż pod ciemię.
Delikatnie, to mój debiut.
Boję się latać.
Śruby.
Ślizgi.
Do bólu.
Do skowytu. I jeszcze szybciej.
Gdzie reszta?
Przepraszam za pawia.
Więc kim?
- Nie zgadnę, kim? - Hanem Solo.
Han to ja. Ty jesteś Chewbacca.
Co? Oglądałeś film?
Neil Armstrong...
skakał po Księżycu, który ma mniejszą siłę przyciągania.
Na asteroidzie będzie podobnie.
Jeśli coś tam rzucicie, ucieknie wam w przestrzeń.
To tylko moje wrażenie, czy jest seksowna?
Dzięki minisilnikom odrzutowym...
nie będziecie skakać. Misiek!
Jakiś problem?
Nie.
Wyjaśniam działanie tych skafandrów.
Bo kiedy cię kopnę w jaja, co ci tam grozi?
Odlot.
Kiedy zaczniemy trenować?
Za 30 sekund wyssiemy stąd tlen,
poczujecie się jak w kosmosie.
Oto plan. Bez śmieszków, wiem, że to nie ta skala.
Oba promy startują we wtorek o 6:30.
67 minut później...
na rosyjskiej stacji kosmonauta Andropow...
napełni wam zbiorniki paliwa ciekłym tlenem.
Potem 60-godzinny lot w stronę Księżyca.
Możecie wylądować na asteroidzie...
tylko w chwili, gdy będzie mijać Księżyc.
Grawitacja pomoże wam...
wykonać manewr okrążający za asteroidą.
- 11 G. - Pamiętam.
Kojot siedział w procy przypięty do rakiety.
To ten manewr?
Kojot źle na nim wyszedł.
My mamy lepsze rakiety.
Po manewrze a la Struś Pędziwiatr,
lecąc z prędkością 22 500 mil na godzinę,
znajdziecie się za asteroidą, oby nie wlokła ogona śmieci,
i wylądujecie tutaj.
Każda ekipa gdzie indziej.
NASA nie ryzykuje. Dublujemy wszystko.
Kto pierwszy, ten lepszy.
Asteroida jest gęsta.
Da się po niej chodzić. Ale w skafandrach.
Przypuśćmy, że wylądujemy. Jak tam będzie?
200 w słońcu, minus 200 w cieniu.
Ostre jak brzytwa skały,
nieznana siła przyciągania, erupcje... coś w tym stylu.
Czyli najgorszy koszmar. Więcej nie muszę wiedzieć.
Odwiert, ładunek, ucieczka.
I najważniejsze:
zdalne odpalenie ładunku, zanim asteroida minie...
punkt zero.
Wówczas odłamki asteroidy bezpiecznie ominą Ziemię.
Jeśli się spóźnicie...
koniec gry.
Apollo, tu Houston.
Harry, jak leci?
- Gdzie Grace? - W hangarze z A.J.
Zaraz, pytałeś o Grace?
Wyjdziesz za mnie?
Może już głosować, pić, brać ślub, rozwodzić się...
Kiedy tu wrócimy, załatwię to po swojemu.
Nie agituję za A.J., ale Grace jest już dorosła.
Daj ołówek, niech zapiszę te perły mądrości.
Kiedy ryliśmy w ziemi, Gracie wyrosła na kobietę,
- Ta laseczka. - I to jaka...
Mówicie o mojej córce. Wiem, jaka jest.
Zaczyna dojrzewać,
jest ciekawa własnego ciała, bada własną seksualność...
To naturalne.
Jesteś od niej raptem pięć minut starszy.
Ale wiem, co człowiek czuje, kiedy hormony dostają świra.
Wychowaliśmy ją.
- Czujemy się jak tatusiowie. - Fakt.
Nie po to harowałem, by wydać córkę za robola.
Jest więcej warta.
Więcej, niż my razem wzięci.
Wyluzuj się, Harry.
Dwie ekipy.
„Independence”: A.J., Oscar, Misiek i Noonan;
Freedom: ja, Chick, Rockhound i Max.
Mamy 8 godzin.
Musimy się wwiercić na 800 stóp.
Pokerowa twarz. Czas na symulację pod wodą.
„Independence”, ruszać się! Jesteśmy młodsi!
11 000 obrotów!
Utrudnienie: komputer symuluje...
złoże gazu na głębokości 625 i ferryt na 635.
Więcej tlenu.
Dodam mocy.
Dobra, Misiek.
- „Independence”, tempo! - Nie wtrącaj się!
- Zmniejsz trochę obroty. - Nie pękaj, Misiek.
Jesteś głęboko. Zmniejsz do 8000.
Za mało czasu!
Rura nie wytrzyma.
- 11 000! - Wolniej.
Kibicuj naszym!
Kowboj.
- Harry, słyszysz? - Teraz macie słuchać mnie!
Zwiększyć obroty...
do 11 000.
Rozwalisz transmisję.
- Ja dowodzę. - Za szybko.
Wiem, co robię, wytrzyma.
Transmisję szlag trafił.
Komputer się myli. Zrobiłem to, co trzeba.
Resetujemy.
Możesz go skreślić.
Zajmę się tym. Wyciągnij ich.
Chcesz wylecieć?
Zrobiliśmy to, co trzeba!
Rozwaliliście transmisję!
Ich komputer ma inne parametry...
- ...niż twoja maszyna. - Zamknij się!
Oni nie tolerują popisów, chojractwa,
działania na nosa i zgrywania bohatera! Jasne?
- Jasne? - Tak!
- Dajcie im jutro wolne. - Co to znaczy?
Co najmniej 10 godzin.
Nie wypuścimy ich stąd. A jeśli komuś powiedzą?
A jeśli stracą zapał? Zapomną, o co walczą?
Są na granicy eksplozji. Wzięliście ich tu z ulicy.
Może już nie wrócą na Ziemię. Dajcie im odwiedzić bliskich.
- Pan ma rodzinę? - Dwie córki.
Chciałby je pan jutro zobaczyć?
To nie prośba. To polecenie.
Załatwcie to.
To duża suma. Nie liczysz?
- Wygląda na 100 tysięcy. - Oddasz to, plus 60% odsetek,
albo ci łeb rozwalę.
- Oddam. - Źle wyglądasz.
Nie wykitujesz?
Mamy równe szanse. Dzięki, Vic.
Wiesz co?
Krakersy-zoo to nie krakersy.
- Czemu? - Są słodkie, jak herbatniki.
A krakersy z definicji...
służą do jedzenia z serem. Chyba bredzę.
Nie, to jest słodkie.
Mam tu ciasteczkowy kanał „Discovery”.
Pasąca się na stepie gazela.
Podkrada się gepard.
Zaczaja się na zdobycz.
Gazela się boi. Mogłaby ruszyć na północ,
gdzie na zboczach gór...
czeka obfitość pożywienia.
Albo na południe.
Gazela stoi przed niemal ludzkim dylematem:
północ...
czy południe?
W dalekiej, mrocznej kotlinie?
Oglądajcie nas za tydzień.
Kochanie...
Myślisz, że ktoś jeszcze...
robi w tej chwili to samo, co my?
Mam nadzieję. Inaczej nie mielibyśmy czego ratować.
Co tu robisz?
Właśnie przejeżdżałem...
I wpadłem...
Kto to?
To tylko sprzedawca.
Idź do domu.
Jak urósł.
Nie możesz tu przyjeżdżać. Tak postanowił sąd.
- Dla dobra dziecka. - Wiem, ja tylko...
Chciałem powiedzieć,
że przepraszam...
za wszystko.
Złapałem niezłą fuchę. Coś wielkiego.
Może będziesz ze mnie dumna.
Daj to małemu.
Nie mów, od kogo.
Noonan, chcesz 10 000? Poślemy je na studia.
Fajnie być astronautą.
Dobra fucha.
Przyjechałem na szkolenie.
- Przed misją specjalną. - Co to znaczy?
Nie wiem.
Za kogo się macie? Zgarnęliście cały towar.
Baw się gdzie indziej.
Odpal coś.
Masz, kup sobie szyję.
Dzwońcie do NASA!
Jesteśmy astronautami!
Podważasz bezpieczeństwo kraju! Wylecisz!
Naślę na ciebie CIA i FBI,
będziesz cieciem w sklepie z zabawkami!
Lecę w kosmos, mogę nie wrócić!
Leci prosto na nas!
- Gdzie spadnie? - Wschód Azji, za 11 min.
- Trzeba ich ostrzec. - Wszystkich?
Świat już wie.
- Nigdy nikogo nie zawiodłeś? - Nie poddałem się.
- Pasuje? - Musi.
Wiesz co?
Pamiętam imiona i nazwiska...
wszystkich kandydatów na astronautów.
Sam zostałem inżynierem, Nie mój wybór...
A tak chciałem lecieć.
Z naszywką na rękawie...
Gdybym mógł, poleciałbym z wami.
Żaden z nas nie chce tam lecieć.
Powodzenia na Florydzie.
Śmierć 50 000 mieszkańców Szanghaju...
Francuski satelita widział obiekt...
Olbrzymia fala...
Tu CNN, z Florydy. NASA w pełnej gotowości.
...globalna zagłada.
Rząd przemilczał...
Pentagon i NASA szykują prom kosmiczny...
Milczenie Pentagonu potwierdza obawy,
że sprawa jest poważna.
Przywieźliśmy na Florydę grupę astronautów.
NASA szykuje misję...
we współpracy z Rosją, Japonią i Francją.
To największa tego typu akcja w dziejach.
12 GODZIN DO STARTU
Gracie...
Przeczytałem karteczkę.
- Co tu robisz? - Rozmyślam.
- Powinnam cię przeprosić... - Za nic nie przepraszaj.
Nie powinnaś jeździć ze mną na platformy...
Skrzywdziłem cię tym...
Nieprawda. Kocham takie życie.
Każdy jego przejaw.
I nie winię cię za to, że mama odeszła.
Odeszła od nas obojga.
Kocham cię.
I nie gadaj tak, jakbyś miał nie wrócić.
Obiecaj, że wrócisz.
Powiedz: „Obiecuję”.
Obiecuję, Grace.
Będzie dobrze.
I jeśli możesz,
przywieź mi z powrotem narzeczonego.
PAMIĘCI POLEGŁEJ ZAŁOGI APOLLA 1
Prezydent wygłosi niebawem orędzie.
ZA CAŁĄ LUDZKOŚĆ
Astronauci.
Zobaczymy się za parę dni.
Spakowałem się,
już jechać czas,
stoję za drzwiami, zapukać chcę,
muszę cię zbudzić,
pożegnać się chcę.
Daj mi buzi...
uśmiechnij się,
obiecaj, że będziesz czekać,
przytul mnie, zatrzymać mnie chciej...
Odlecę odrzutowcem,
i nie wiem, kiedy wrócę...
Truman... to są ludzie, którzy mają ocalić świat?
Niczego nie traktuje serio.
Znałem jednego takiego.
Ożenię się z tobą.
Masz to jak w banku.
Przemawiam do was,
nie jako prezydent USA,
nie jako przywódca państwa,
lecz jako przedstawiciel ludzkości.
Przed nami ponure wyzwanie.
Biblijny Armageddon.
Koniec wszech rzeczy.
A jednak, jako jedyny gatunek...
w dziejach tej planety,
dysponujemy wiedzą,
jak uniknąć zagłady.
Miejcie świadomość, łącząc się z nami w modłach,
że sprzęgliśmy wszystkie siły i środki,
by zapobiec tej katastrofie.
Ludzkie pragnienie doskonałości,
pęd do wiedzy,
wspinaczka po szczeblach nauki,
każda próba sięgnięcia do gwiazd,
zdobycze współczesnej techniki, a nawet nasze konflikty zbrojne,
dały nam narzędzia, pozwalające podjąć walkę.
W chaosie historii świata,
w błędach i wypaczeniach, w bólu i cierpieniu,
które nam towarzyszyły, jedno jest niezmienne...
Mamo, to ten sprzedawca!
Coś, co wyróżnia nasz gatunek: Odwaga.
Nadzieja całej planety...
to tych czternastu śmiałków,
wzlatujących w niebo.
To nie sprzedawca.
To twój tatuś.
Oby nam wszystkim było dane przeżyć.
Niech Bóg prowadzi.
I powodzenia.
Załoga promu „Freedom”, załoga „Independence”.
Jak się czujesz?
Dobrze,
mimo że w życiu tak się nie bałem.
Za chwilę się rozdzielimy. Gdyby coś się stało...
Wiem. Nie zawiodę cię.
Uważaj na siebie.
Do startu pozostały 2 godziny.
Harry?
Pod nami 4 mln ton paliwa, broń jądrowa...
i konstrukcja z 270 000 części, zbudowana najtańszym kosztem.
Pokrzepiająca myśl, co?
- I jak, Oscar? - Świetnie.
Emocje i strach.
98% emocji, 2% strachu.
Może więcej... może 98% strachu, 2% emocji.
Tak mocno to przeżywam, że się pogubiłem.
Sam już nie wiem.
Zaciągnij mocno, nie chcę wypaść.
W razie czego znajdziesz pracę w salonie sado-maso.
Proszę zgłaszać gotowość.
Dobra, zaczynamy.
Do startu jedna minuta.
Załoga,
zamknąć hełmofony.
31 sekund.
Panowie,
ruszacie w bój. Niech Bóg prowadzi.
Miłego lotu, bohaterowie.
20 sekund.
Teraz „Independence”.
Wszystko gra, Houston.
Houston, w wasze ręce.
Uwaga.
Miejcie obydwa na oku.
Dajemy czadu!
- Boże! - Kosmos!
Przed nami przestrzeń pozaziemska.
Zbliżacie się do stacji. Silniki hamujące.
Stacja ma 11 lat.
Starsza od naszych samochodów.
Kosmonauta siedzi tam...
od półtora roku. Sam.
Może być... dziwny.
Zdejmijmy skafandry.
Houston? Tu rosyjska stacja kosmiczna.
Słyszycie mnie?
Słyszymy.
W każdej chwili mogę odpalić.
- Bądź w gotowości. - Nigdzie się nie wybieram.
Możesz zaczynać.
Wreszcie jakieś przyciąganie!
Za chwilę cumowanie.
Stacja się obraca, by symulować przyciąganie.
Może was zemdlić.
Świetnie, od godziny nie rzygałem.
Przechodzę na sterowanie ręczne.
Prędkość 30 cm na sek. Powoli...
20 stóp.
10...
Dobrze!
5...
Do tankowania!
Gotowe.
Do tankowania!
Uwaga na głowy.
Gdzie on jest?
Jest tu kto?
Witam wszystkich.
To nie stacja benzynowa.
To nowoczesne laboratorium.
Niczego nie dotykać.
Chodź.
Pospiesz się!
Pilnujesz wskaźnika.
Zimno.
Za chwilę pobierzecie paliwo.
- Tam jest pompa. - Aż tam?
„Freedom” w lewo, „Independence” w prawo.
Tu masz wskaźnik. Pilnuj.
150, 160 dobrze,
200 niedobrze. Katastrofa. Jeśli jest 200,
wołasz Lwa. Numer jeden.
Wajcha w dół.
Jakiego lwa?
Lew Andropow, pułkownik. W Rosji wielka szycha.
Gotowi!
Idę!
Gotowi do pompowania!
Pompujemy.
Lew! Ciśnienie rośnie!
Zostaw wujaszka! To rodzinny geniusz.
Słyszycie?
Pracował w fabryce bomb. Nakładał końcówki,
które naprowadzają na Nowy Jork, Waszyngton.
Sprawdźcie rury, temperatura skacze.
Dobra, dźwignia.
Koledzy!
Co to za odgłos?
Co się dzieje?
Cieknie!
Wszyscy na prom!
Ewakuacja!
Co robić?
Wajcha w dół!
To jest ta wajcha!
Wyciągnąć go!
Chodź!
Szybko!
Ewakuacja!
Pożar w komorze paliwowej!
Pomóżcie! Tam jest A.J.
Jakieś wibracje.
- Co jest? - Źle! Pożar!
„Independence”, uciekajcie!
- Uciekamy! - Co jest?
Cholera! Max, chodź tu!
Wyciągnijmy drugą ekipę!
Gdzie załoganci?
A.J. pełznie w górę!
Na prom, bo wylecisz w powietrze!
Szybko!
Jeden został!
Wyciek!
Nie otwiera się!
Komora odcięta.
Tam jest dwóch ludzi.
Biegnij, jeszcze 75 stóp!
Gdzie reszta?
- A.J. zginął! - Bez niego nie idę!
Za późno!
Tędy! To jedyna szansa!
Minus 100!
Nie oddychać, bo płuca zamarzną!
Wracać na prom! Zamknąć właz!
- Oni albo my! - Pali się!
Wybuchnie!
Nie zdążymy!
A.J. nie wrócił!
Zaraz będzie po nas!
Brakuje A.J.!
Niech lecą!
Zamknąć właz!
Leci na nas!
Ogień! Zamykać!
Załoga „Independence” w komplecie!
Plus kosmonauta!
90% paliwa.
Ale emocje.
Mówiłem: nic nie ruszać. Ale znaleźli się kowboje...
Cała planeta obserwuje losy misji kosmicznej.
Oba promy szykują się do manewru wokół Księżyca.
Czas włożyć skafandry. Dziś wielki dzień.
Za 18 sekund stracimy łączność.
- Promy na orbicie. - Koniec łączności.
9,5 G przez 11 minut. Módlcie się.
Czas zacisnąć zęby, z nadzieją, że nie zginiemy.
Do manewru.
Duży kąt.
Testamenty spisane?
Do tego nas szkolili! Wytrzymać!
- Jest dobrze? - W normie!
- Ale jestem ciężki! - Normalka!
To koszmar!
- 8 G! - Nie mogę!
Zginiemy!
12 minut. Cisza.
To już maksimum! 22 500 mil/h!
Znów mamy łączność.
Witamy z powrotem.
Jest cel.
Widzicie?
Niewiarygodne.
Do lądowania.
Jak ogon?
„Freedom”, radar 5.
Będzie ciężko.
Wchodzę w ogon.
Ale tego jest.
Zrzucam silniki wspomagające.
Schodzimy!
Trzymaj się mojej prawej.
Musimy manewrować!
Dostaliśmy!
SOS!
Silniki!
Zgubiliśmy RCS!
Straciliśmy sterowność! Spadamy!
Rozbijemy się!
Nałożyć hełmy! Do ładowni!
Spadamy!
Straciliśmy sterowność!
Nie mogę nałożyć!
- Powodzenia, „Freedom”. - Boże, to koniec.
Co się dzieje?!
„Independence” rozbity.
Daj całą wstecz!
Trzymaj się!
Minęliśmy miejsce lądowania.
Sprawdź systemy. Zobacz, czy możemy odlecieć.
Zasilanie awaryjne.
Wszystkie zawory szczelne.
Są ranni?
Gdzie drugi prom? Co z nimi?
Zniknęli z radaru.
Co? Nie gadaj jak cyborg, co to znaczy?
Widziałeś. Zginęli.
„Freedom”, zgłoś się.
Niech Bóg ich przyjmie.
Niech odpoczywają w pokoju.
Mamy 8 godzin.
Załatwmy to i do domu.
Nic.
Watts, Sharp, odezwijcie się.
Tu Houston.
Zgłoś się, „Freedom”.
Nie powinnaś tu być.
Nie mam dokąd pójść.
Bierzmy sprzęt i odpalmy „Pancernika”.
Żadnego odczytu.
- Wiem, gdzie jesteśmy. - Odejdź. Nie ma łączności.
Musimy przywrócić zasilanie główne.
Segment 202 pole 9 15H-32, plus minus parę jardów.
Kapitan Ameryka spudłował o 26 mil.
Skąd to wiesz?
Jestem genialny.
Wskaźniki szaleją jak w polu magnetycznym.
Kto chce wiedzieć, czemu?
Celowaliśmy w pole 8,
bo pole 9 to czysty ferryt.
Posadziłeś nas na żelastwie.
Dobra, spróbujmy nawiązać łączność.
Boże, ocal choć jeden.
„Independence” milczy.
Ktoś jeszcze przeżył?!
Na pomoc!
A.J.?!
Gdzie jesteś?!
Tutaj.
Reszta nie żyje.
Wiem.
Misiek, gdzie jesteś?
Tutaj, stary!
Jesteś cały?
Nie sądziłem, że tak mnie ucieszy widok twojego ryła.
Houston, słyszycie nas?
Gotowi do wyjścia?
Tutaj! Z tyłu!
Jak najgorszy koszmar.
Dajmy nadajnik wyżej, będzie lepszy odbiór.
Daj tu Maxa. Uważaj, Max.
W lewo! Bardziej w lewo!
Rockhound, sprawdź, co to za podłoże!
Ferryt.
Nic.
Wracam, czekaj.
- W większości żelazo. - Zawsze mam rację.
Ciężko będzie w tym wiercić.
- Warstwa ma 50 stóp. - Skąd wiesz?
Inaczej mamy przesrane.
I jak?
Wiercę dziurę...
- Obróć! - W cholernym kosmosie.
Wgryźliśmy się.
Jest nieźle.
Nigdy takich nie widziałem.
Zaczynam!
- Widziałeś? - Tak, co to?
Wiertło!
Wyciągaj!
Poszłedł świder. Wyciągaj.
Zatrzymaj.
Jak w greckiej tragedii.
- To się zdarza. - Nie tak płytko.
- Nie znam precedensu. - Więc go masz.
- Co teraz? - Dajcie „Sędziego”.
Misiek, Lew!
Zostało trzech astronautów.
Jesteśmy wiertniczymi, to nie miejsce dla nas.
Co? Nie jesteście astronautami?
Spadamy stąd. Wsiadajcie.
Mam pomysł.
Houston, słyszycie nas?
Bogu dzięki.
Nie zgub ich.
- Wylądowaliśmy. - Gdzie są?
15H-32.
Wypytaj ich o wszystko.
- Mamy zakłócenia. - Wezwij kogoś.
Odwiert rozpoczęty.
Daj na 4!
Nie wiemy, czy odlecimy.
Wzmocnij!
Znowu cisza. Musimy się połączyć.
Tak to się u nas robi.
Nakręcaj!
Czas ucieka! Prędzej!
25 obrotów na sekundę!
Chick, turbina!
Zwiększ moc!
Wrzuć czwórkę!
- Wgryźmy się w ten szajs. - Koledzy, czas ucieka!
Przegryź to żelastwo.
Brak transmisji.
Nie chce się ruszyć!
Nie!
To na nic, Harry.
Jesteś cały?
Rozwaliłem transmisję.
No, Boże... pomóż nam trochę. O więcej nie proszę.
Stąd powinien lepiej słyszeć.
Niedobrze.
Do tej pory rotacja była stała.
Księżyc wprawił ją w ruch wirowy.
- Nie przewidzieliśmy tego. - To zniekształci łączność?
Tak.
Mamy jeszcze 7 minut.
- Potem cisza. - Na długo?
Być może na zawsze.
Spróbujemy nadać sygnał przez rosyjskiego satelitę.
A kiedy stracimy zdolność zdetonowania ładunku?
Steruje nim sygnał satelitarny.
Mocniejszy od tamtego. To nam da 5 minut ekstra.
Za 12 min. będziemy bezsilni.
Muszę powiadomić prezydenta.
Tkwimy na asteroidzie.
- Wiesz, co robisz? - Nie wiem!
Nie mam pojęcia! Nie wiem, co to za przycisk!
Wiem, że się rozbiliśmy, straciłem 2 kumpli,
nic nie wiem o drugim promie!
Ale namierzam ich sygnał!
Wypakuj.
Ryjemy w nieznanym metalu. Poszły 2 świdry i transmisja.
- Jak głęboko? - Pomóż nam.
Na jakiej jesteśmy głębokości?
Na żadnej, pomóż nam.
- Gdzie jesteśmy? - To nieistotne.
Przed nami 800 stóp, mieliście 2,5 godziny.
Ile?
57 stóp.
A teraz nam pomóż.
Załaduj i czekaj.
Mam łączność.
Lepiej nie będzie słychać.
Tu „Freedom”.
Poszła transmisja, wymiana potrwa 20 minut.
Skończymy za 10 godzin.
Miniemy punkt zero. Co robić?
Co to?
Skąd się wzieło? To Truman?
Dawaj!
Opóźnienia są nieuniknione.
Nie możemy się trzymać waszych wytycznych.
Czyj to pomysł?
- Znów się rwie. - Słyszy mnie? Co jest?
Straciliśmy łączność.
Pomóż ładować transmisję!
Miałeś szansę, spieprzyłeś ją.
Pisz raport!
Wykopiemy ten dół.
Jesteście największą wpadką w historii NASA.
Brak łączności.
Kiepsko to wygląda.
Co ty powiesz?
Musimy nawiązać łączność.
Panie prezydencie,
proszę zdecydować. Mamy pięć minut na detonację.
Kimsey. Tak, panie prezydencie.
Tak, widzieliśmy.
Może zaczekajmy, aż...
Odwołaj ich.
Co się dzieje?
Przejmuję kontrolę.
A to co?
Plan awaryjny.
Odwiert niegotowy!
Ekipa się nie sprawdziła. Straciliśmy łączność.
Mamy kilka minut na detonację.
Potem stracimy kontrolę.
Niech zwolni doradców.
W ten sposób zmarnujemy bombę...
i szansę ocalenia!
PLAN AWARYJNY
Łącz.
Daj moc na full.
Tak, rozumiem, panie prezydencie.
Ale jestem przekonany, że ta decyzja to zagłada Ziemi.
Tak jest.
Generale...
Kimsey.
Tak jest.
Rozumiem.
Detonacja za 30 sekund.
Nie powiadomiliście ich! Tam jest mój ojciec!
Ten rozkaz to pomyłka!
Puść ją!
Klucz.
Bóg z nimi.
Harry...
włączył się zegar tej 3-metrowej bomby.
Sharp! Chodź tu!
Ewakuacja!
- Co się dzieje? - Plan awaryjny.
- Jaki? - Co to takiego?
- Zdalna detonacja. - A odwiert?
- Tam są moi ludzie! - Moi też.
Wracajcie!
Może już idą.
Odezwaliby się.
Zamknij kokpit.
- Harry? - Coś tu nie gra!
Nic tu nie gra Nie powinno nas tu być!
Wracajmy!
- Nie zostawię ludzi. - Mamy dwie minuty.
Jeśli się nie zjawią, odlatujemy.
Wyłączmy zegar.
Eksplozja na powierzchni nic nie da!
To surrealistyczny koszmar.
Tu Truman.
Słuchaj uważnie.
Przerwij połączenie.
Daj nam czas! Wyłącz zegar!
- Nie ja decyduję. - A kto?
Prezydent.
- Nie ma go tu! - Wyłącz!
Już!
- Nie wolno mi. - Ja ci pozwolę.
Nie.
Bo wybuchnie.
Zabrałeś spluwę w kosmos?
Musimy to wyłączyć. Skasuj link.
Wybuchnie.
Musimy ją wynieść.
Spokojnie.
Wyłącz zegar i daj nam skończyć.
Mam rozkaz.
Dam ci 3 sekundy, a potem dam ci się zabić.
Szybciej!
Co się stało?
Ktoś nas przechytrzył.
Kupiłem nam parę minut, nawiąż łączność.
Przywiozłeś nas tu, żeby nas wysadzić, tak?
- Słuchaj... - Milcz!
Teraz ja mówię.
To mogło być ostrzeżenie.
Rozbroisz bombę.
Co nas ominęło?
Spróbuj znowu.
Staraj się!
Proszę natychmiast przestać.
Zastąpię pana. Już.
Reaktywują ją.
- Znowu. - Co tu robisz?
- Po co przyleciałeś? - By zrobić to, co trzeba.
Zastanów się.
Słuchasz kogoś, kto jest 100 000 mil stąd?
My jesteśmy tutaj. Oni nam nie pomogą.
Róbmy swoje albo wszyscy zginą.
Jedna minuta.
Ryję w ziemi od 30 lat.
I zawsze, zawsze osiągam zamierzony cel.
I teraz wgryzę się na 800 stóp.
42 sekundy.
Ale musisz mi pomóc.
Przysięgasz na życie córki, że zejdziesz na 800 stóp?
Tak. Przysięgam na Boga.
Więc wyłączmy zegar.
Nie nawalcie.
Ostrożnie.
Szybko!
A.
B.
Starajcie się!
Czerwony czy niebieski?
Niebieski.
Brawo!
Boże, tu jest do dupy.
Zegar stanął.
Nie ma łączności?
Mam słaby sygnał.
Houston, słyszycie?
Mów, „Freedom”.
Houston, macie problem. Obiecałem córce, że wrócę.
Nie wiem, jak wy, ale my bierzemy się za kopanie.
Do roboty!
Dobra, chłopaki! Jak leci?
Transmisja działa!
Powinniście tu wejść.
Świetny widok Ziemi.
Żal, że tam nie wrócimy.
- Widzisz coś? - Nie!
Wypatruj dalej!
Misiek, stój!
Wielki Kanion na asteroidzie?
Mówiłem, że to zła droga.
Jaka droga? Widzisz tu drogi?
Nie lubię czarnowidztwa.
Ale czy to dobrze wygląda?
Lew, zamknij się, dla dobra ludzkości.
Słyszałeś o Evelu Knievelu?
Nie widziałem „Gwiezdnych Wojen”.
I jak?
150!
Zejdź... z pocisku... jądrowego.
Odgrywam tego gościa z filmu, Slima Pickensa.
Już!
Nie oglądałeś? Musimy wykopać dół!
Chciałem poczuć moc między nogami.
Precz z atomem!
Zostały ci jakieś kule?
Kopnięty w jaja pofrunąłbyś.
Wyłączymy silniki, skoczymy i przefruniemy.
Powtórz.
Wyłączamy w chwili skoku...
a potem włączamy i opadamy.
Uda się?
Nie wiem.
Okłam mnie.
50-50... nie, raczej...
70-30...
Ale jeśli się uda, będziecie bohaterami.
Jak ja.
Skaczemy.
Dodam, że to fatalny pomysł.
Czekaj...
Udało się!
Jestem genialny!
Zaraz...
- Skały! - W lewo!
Lecimy w kosmos.
To pewien problem.
Silniki!
Co jest?
Nie działają!
Cholerstwo!
- Wysiadam! - Co takiego?
Będąc jedynym astronautą, ocalę wasze amerykańskie tyłki!
Słuchaj go dalej.
Szybko! Lecimy w górę.
Zamarzł przewód paliwowy!
- Działa? - Nie!
- Przeceniłem nasze szanse! - Unosimy się!
Głazy!
- Włącz silniki! - Uważaj!
Spadł.
Silniki!
Trzymaj się!
Dziękuję, Jezu. Dziękuję, Panie.
Jestem rosyjskim bohaterem!
Mówiłem!
Wiedziałem!
Ruszamy!
Jak transmisja?
Wygląda nieźle!
Zaczynaj!
Tego nam nie pokazali.
Ekstra.
Mogę zestrzelić asteroidę.
Teraz kolej na mnie.
Co to?
Ubaw po pachy!
Giń, asteroido!
Zwariowałeś?
Obłęd.
Kosmiczna demencja.
Pilnuj ich.
Max, wrzuć wsteczny. Musimy to wyciągnąć.
- Co jest? - Trzęsienie!
Wyłącz!
Zaklinował się!
Zdejmij hełm!
- Ugotuję się! - Wyskakuj!
Pa, Max.
Trzymaj się.
- Nie ma „Pancernika”. - Wybuch.
Połącz się z Trumanem. Przekaż złą nowinę.
Misja zakończyła się klęską.
Próbujemy się dowiedzieć, co to oznacza.
Nieoficjalnie mówi się o fiasku próby odwiertu.
Kończymy nadawanie. Powodzenia. Z Bogiem.
Mamy coś.
Odłamek nad Europą. Trafi w Paryż.
Po przekroczeniu punktu zero...
uderzy w Ziemię za 3 godziny 57 minut.
Wróćmy do wersji prezydenta: zdalna detonacja.
- To ma sens? - To już nieistotne.
- Zdążą odlecieć? - Oby.
Mam tam rodzinę, nie chcę twoich „oby”!
Czas pojąć grozę sytuacji.
Mamy świetne miejsca, by oglądać zagładę Ziemi!
Harry!
Robota czeka!
Nie uwierzycie: znalazł się drugi „Pancernik”.
Proszę o spokój!
To twój chłopak.
Harry, tęskniłeś?
Pięć słów: miło cię znów widzieć!
To 4 słowa.
Gdzie ten odwiert?
Wznowiliśmy wiercenie.
Zdążą w ciągu godziny?
Powinni.
Jeszcze 250 stóp! Został nam jeden świder.
Pierwszy bieg, działa!
Do roboty!
Lew, prawy silnik. Nie działa.
Możesz mnie rozwiązać?
Chcę się przed śmiercią zabawić!
Ile?
770.
- Problemy. - Wskaźniki wariują.
Wyciągaj!
Już za późno!
Wybuchnie!
- Tak zginął Max! - Wiem, co robię!
- Uda się! - To ostatnia transmisja!
Ten jeden raz w życiu mi zaufaj!
Wybuchnie!
Wiem, co robię!
Twój wybór.
Wiercę dalej!
- Ile? - 775.
792... 795!
797... 799!
800!
Brawo!
Mówiłem!
Jeszcze bomba.
Mają 38 minut.
Dajcie mi 2 minuty na wyciągnięcie rury!
- Gotów? - Tak.
Pospiesz się!
- Spieszę się! - Ciśnienie rośnie!
Czujecie?
Szybciej! Bomba czeka!
Za chwilę!
Coś nowego.
- Nie lubi nas. - Bo chcemy ją zniszczyć.
Co tam się dzieje?
- Żyjesz? - Ciśnienie wzrasta!
Wyciągnijcie mnie!
Zabezpiecz bombę!
Uwaga!
Uciekajcie!
Nie do wiary!
- Sharp? - Cały.
- Misiek? - Jestem.
- A.J.? - Żyję.
Straciliśmy Grubera.
Nie żyje.
Wrzućmy bombę i wracajmy.
Boże!
Problem?
Wszystko szlag trafił.
Bombę?
Zapalnik. Coś go musiało uderzyć.
Jak ją zdetonujemy?
18 minut do punktu zero. Jest niedobrze.
Zdalny zapalnik uległ zniszczeniu.
Ktoś musi tam zostać.
Potrzeba dwóch pilotów. Albo giniemy wszyscy,
albo ciągniecie losy.
Jestem za śmiercią.
Ale tylko ja.
Chcę losować. Ciągnijmy losy.
Nie musicie.
Ja zostanę.
- Nie godzę się. - Kto cię pytał?
Nie pozwolę na to.
Mam wrócić jako człowiek, który się nie zgłosił? Nie.
Wylosujmy szczęśliwca, który tu zostanie.
Myślicie, że mi odbiło.
ale chętnie to zrobię.
Dobra.
- Naprawdę. - Losujmy.
- Nie chcę, Harry. - Ale ja chcę.
Daj mi to.
To wóz czy przewóz?
O, rany...
Kiedyś trzeba umrzeć.
A ja ocalę przy tym świat.
Do roboty. Mamy 10 minut.
Wkładasz do portu.
W górę, naciskasz, przytrzymujesz.
Proste. Nawet ja tego nie schrzanię.
Zaprowadzę go.
Wyświadcz mi przysługę. Powiedz Grace...
że zawsze będę przy niej.
Zrobisz to?
Tak. Dobra, mały.
Daj to Trumanowi.
Właź!
Teraz moja kolej.
Nie rób mi tego!
- To moje zadanie! - Zaopiekuj się moją córką.
To twoje zadanie.
Myślałem o tobie jak o synu. Zawsze.
Jestem dumny, że ją poślubisz.
Dbaj o siebie.
Kocham cię!
- Żegnaj, synu. - Nie rób tego!
Co się stało?
Ten uparty sukin...
To nie był najlepszy pomysł.
Sharp, zabierz stąd naszą ekipę.
Przygotować się! Zapiąć pasy!
Nie mogę w to uwierzyć.
Houston, tu Harry Stamper.
3 minuty do startu.
Tatusiu...
Cześć, Gracie.
Obiecałem wrócić.
Nie rozumiem.
Złamię słowo.
Ja cię też okłamałam.
Mówiłam, że nie chcę być taka jak ty.
Ale jestem taka jak ty.
Wszystko, co we mnie dobre,
zawdzięczam tobie.
Tak bardzo cię kocham.
I jestem taka dumna. I tak się boję.
Boję się.
Wiem.
Ale niedługo zniknie przyczyna strachu.
To A.J. nas uratował. Naprawdę.
Powiedz Chickowi,
że nie dałbym sobie bez niego rady.
Dbaj o A.J..
Nie wprowadzę cię do kościoła.
Ale...
będę do was czasem zaglądał.
Kocham cię.
A ja ciebie.
- Czas na mnie. - Tatusiu, nie...
Czemu nie lecicie?
Lecimy.
- Co jest? - Nie wiem!
Nie mamy czasu!
Co się dzieje?
A ty gdzie?
Lecimy, zostajemy... zdecydujcie się wreszcie.
Macie niecałe 3 minuty!
- No, Watts... - Odpalaj, Harry.
Nie znasz podzespołów!
Amerykańskie czy rosyjskie, wszystkie z Tajwanu!
Odpalaj.
Nic z tego.
- Co? - Awaria.
Awaria? I siedzę tutaj? A miałem tam świetne miejsce.
Silniki w ruch, czas mija.
Uruchom silniki!
Za niecałą minutę odpalam.
Sharp, uciekaj!
Wiem, jak to naprawić. Odsuń się, bo dam w łeb.
To ostatnia szansa!
Wynocha!
Odejdź!
Na rosyjskiej stacji tak się usuwa awarie!
Nie chcę tu zostać!
Wreszcie możemy wracać!
Udało jej się.
Jazda!
Złość się, sukinsynu.
Szybko!
Silniki! Na mój znak!
Wyżej!
Lecą!
Dzięki, Harry.
Prom poza zasięgiem. I nic.
Coś się stało.
Minuta do punktu zero.
Detonuj.
Wracamy.
Za minutę.
- Zaraz będzie za późno. - Wciskaj!
Zaczekajmy jedną minutę.
Detonuj.
Zrobi to, wiem.
Taki jest.
Nasi górą, Gracie!
Już!
Doszło do wybuchu.
Połówki miną Ziemię.
Mniejsze odłamki wyparowały.
Houston, wracamy.
Harry, masz klasę.
Widzimy was.
Pięknie tu jak nigdy.
Nie cierpię latać.
Głupio byłoby teraz zginąć.
Łatwo ci mówić... Wiszę lichwiarzowi 100 000$,
- ...które dałem striptizerce. - Fatalnie.
Podchodzimy do lądowania.
Witajcie w domu.
Jesteśmy bohaterami...
Nie opowiadajcie o moich wygłupach z bronią.
Panna Stamper?
Płk Willie Sharp.
Chcę uścisnąć dłoń córki najdzielniejszego z ludzi.
- Mój bohaterze! - Chcę mieć z tobą dzieci.
Witaj, kowboju.
Harry kazał ci to dać.
ZA CAŁĄ LUDZKOŚĆ
Naprawdę?
Dopasowanie do DVDRip.XviD.INTERNAL-ApL maniak3