Vroeger was het makkelijker.
Toen wist je precies wat het was om een man te zijn.
Je kwam op voor dingen die verkeerd waren.
Je had het recht om dat te doen.
Er werd van je verwacht iets te doen.
De manier waarop je leefde,
de training die je van jezelf eiste,
die je voorbereidde op onvermijdelijke confrontaties,
die kunnen ontaarden in verminking
of zelfs de dood.
Toen gebeurde er iets.
We maakten fatsoenlijke wetten.
Advocaten werden onze hoeders.
En wat eens makkelijk te begrijpen was
werd ondoorzichtelijk door de bureaucratie
van wat wij ook wel beschaafd vinden.
Een man kon niet langer ageren
tegen al het onrecht om hem heen.
Daar waren nu rechtbanken voor en advocaten
en je een weg banen door alle regels.
Vrouwen eisten gelijke behandeling, en kregen dat ook.
Niet op de manier zoals een man dat had verworven,
maar door de man te castreren
dat was de nieuwe orde.
Het maakt niet uit wat je ook zegt.
Dat is geen vooruitgang.
Dat is geen evolutie.
Het is een ziekte, en er is iemand nodig
die begrijpt wat er op het spel staat.
Iemand die een echte man is
en opstaat tegen onrechtvaardigheid
en oneerlijkheid in deze wereld.
Vandaag
Nu.
Nog voor het middageten.
Nummer één voor de mascotte van het kantoor.
Nummer twee voor haar die zich zo sympathiek vindt.
Nummer drie voor "haantje de voorste."
En vier voor onze hielenlikker.
Nummer vijf voor diegene die je zwart maakt achter je rug.
En als laatste en niet de minste,
nummer zes...
Doe het.
Je kan het.
Doe het.
Shelby wil dit voor vrijdag klaar hebben, oké?
En zorg er voor dat deze keer niets ontbreekt.
Vrijdag, Maconel.
Zorgt dat het klaar is.
Het belangrijkste is timing.
Niets belangrijks gebeurt zonder timing.
Mijn tijd komt nog.
Bob?
Eh, de familie van mijn zwager
komt volgende week
en is het misschien mogelijk
dat je je tuin een beetje kunt opknappen?
Ik zal zien wat ik kan doen.
Dat zou geweldig zijn. Bedankt.
Je werd weer bang, he?
Ik werd niet bang.
Het was gewoon niet het goede moment.
Jaja. Tuurlijk.
Alles draait om timing.
He, waar heb ik dat eerder gehoord.
Je zou blij moeten zijn dat ik het vandaag niet heb gedaan.
Want als ik het wel had gedaan, wie had je dan eten gegeven, he?
He, wat moet je nou met eten,
als die klerelijers maar sterven, of niet?
He? Ze sterven.
De kolere voor ze.
Oké. He. He, he, he, he.
He. He, dat is van mij.
Wat is nou eigelijk
je angst voor kippen?
er kan zo een epidimie
van vogelgriep en andere ziekten komen.
En pang! Voor je het weet zijn we allemaal dood.
Nou, ik denk dat dat een beetje extreem is.
"145100YT765."
"59871239HX."
Klopt.
Leuk hoelahoep meisje.
Hoe gaat de herberekening?
Je zei vrijdag. Dat is pas morgen.
Morgenochtend. Ik wil het graag wat eerder zien.
Waarom? Je weet toch niet of ik iets gemist heb.
Luister, ik heb geen zin om dit weer te bespreken.
Kom op, Harper, ik wil een tafel bij het raam.
Ik heb alvast gereserveerd.
Cool. He, wat is dit?
He, dat is van mij. Leg dat neer.
Kom op. Hoe werkt het?
Geef het terug. Leg het neer.
Misschien schakelt het het zijn hersenen wel in. Geef het terug.
Dat is van mij!
En waar is deze knop voor? Om de hele wereld mee op te blazen!
Geef het terug. Geef het terug.
Laat het los.
Fijn, hier heb je je stomme speelgoed. He.
Ik moet die lijst hebben precies om vijf uur.
Jij mag vandaag de eer hebben.
He, hoelahoep man.
Hopelijk heb je haar hart ook niet gebroken.
09871239847.
Klopt.
Stond je naar mijn borsten te kijken? Sorry.
Ja, je hebt spijt. Spijt dat je betrapt ben.
Ik dacht dat je iemand anders was.
Oh, dus ik ben niet de enige die je lastig valt.
Ik val niemand-
Ik moet dit wegbrengen.
Als ik je nog eens betrapt,
stap ik naar de baas.
Er zijn regels die vrouwen beschermen
Tegen mannen zoals jij!
Meneer Harper?
Maconel!
Jij hebt echt geluk dat je niet naar huis bent gegaan.
Ik ging helemaal niet naar huis.
Waar was je dan?
Ik heb je toch gezegd dat ik die lijst om vijf uur wilde hebben.
Daarom bracht ik ze ook naar uw kantoor,
maar u was daar niet.
Natuurlijk was ik daar niet.
Ik was hier naar jou aan het zoeken.
Ik dacht dat u wilde dat ik ze naar u toe bracht.
Dat dacht je.
Dat dacht je?
Geef dat hier.
Heb je dit niet geniet?
Ik heb een paperclip gebruikt.
Nou, dat was niet echt slim, he?
He, Harp. Shelby wil je bij dit telefoongesprek hebben.
Oke.
Niet dit aan elkaar
en wacht bij je bureau tot ik terug ben.
We zijn hier nog niet mee klaar.
Er komt een tijd
wanneer de zieken en de zwakken
opgeofferd moeten worden
om de rest te redden.
Één voor de mascotte van het kantoor..
Nummer twee voor haar die zich zo sympathiek vindt.
Nummer drie voor "haantje de voorste."
En vier voor onze hielenlikker.
Nummer vijf voor diegene die je zwart maakt achter je rug.
En als laatste en niet de minste,
nummer zes...
Doe het.
Oh, shit.
Maconel!
Ik heb die eikel nog zo gezegd om niet weg te gaan.
He, heeft iemand Maconel gezien?
Coleman?
Maconel.
Ralf, wat heb je gedaan.
Ja.
Hoe voelde het?
Een voldaan gevoel.
Jezus. Coleman?
Shit. Shit.
Ik denk dat je nu beter kan gaan.
Je schiet niet een hoop mensen dood
om dan zomaar weg te lopen.
Geen rechtszaak.
Oh, mijn God, Het is Vanessa.
Vanessa?
Ik dacht dat het die hoer Paula was.
Die fout word wel vaker gemaakt.
Ik vond Vanessa wel aardig.
Ze had een leuke lach.
Hele leuke lach.
Iedereen werd vrolijk van die lach.
Ze leeft nog . Vanessa leeft nog.
He. wat. Wat doe je nou?
Ik dacht dat je haar aardig vond. Daarom maak ik ook een einde aan haar lijden.
Hoe weet je dat ze lijdt?
Geloof me, het is beter zo.
Wacht. Heb je die laatste kogel niet nodig voor jezelf?
Ga mij niet vertellen wat ik moet doen, Maconel.
Alleen omdat jij een nog grotere eikel ben dan ik,
is de reden dat ik je nog niet kapotgeschoten heb.
Sorry, maar aangezien wij hetzelfde
voelen over deze mensen,
maar jij ben een veel grotere eikel dan ik.
Is dat zo?
Vertel mij dan eens hoe je iemand noemt
die een gestoorde gek uitscheldt
terwijl hij een geladen wapen heeft.
Die zou ik een gestoorde gek noemen...
met zijn eigen geladen pistool.
Ha.
Dat waren er zes.
Vanessa.
Het is oke.
Het komt allemaal goed.
Laat me die glimlach zien.
Kom op.
Kom op, Hou vol.
Ja goed zo.
Die lach werkt echt aanstekelijk.
Het is oke.
Ze komen. Ze komen. Het komt goed.
Het komt goed.
De vijf slachtoffers werkten allemaal
voor Advanced Dynamic Devices,
Het is nog nog niet duidelijk of ze specifiek zijn uitgekozen
of dat ze op de verkeerde tijd en de verkeerde plek waren.
Aangezien de schutter, Ralf Coleman,
ter plekke is gestorven, zullen we wel nooit zeker weten.
Jessica Light bericht van de plek waar de schutter woonde hier in Crestview.
Jessica? Hoi, Ik ben Jessica Light.
Ik ben hier op een gewone middag
in een typische buitenwijk
en hoor dezelfde vraag
over deze verschrikkelijke schietpartij.
Hoe heeft dit ooit kunnen gebeuren?
Vertelt u eens,
Wat was Ralf Coleman voor iemand?
Hij was altijd heel aardig.
Je had nooit geen last van hem.
Hij was een rustige man.
Hoe tragisch dit ook was,
we hebben gehoord dat het nog veel erger had kunnen zijn
ware het niet voor één man,
een man die niet bang was
en aktie ondernam
en gewoon dacht,
"Tot hier en niet verder. "
Was het weer niet de juiste tijd?
Ik wil wel even zeggen,
Dat ik vandaag wel de trekker heb overgehaald.
Nou en.
Waarom zijn we dan nog steeds...
in leven?
Dat is een lang verhaal.
Waar ga je nou naartoe?
Praat tegen me. Een andere keer.
Kan je in ieder geval zeggen
of die vuile klootzakken
dood zijn.
Die vuile klootzakken zijn dood.
Goed zo.
En wanneer gaan we naar Fiji?
Niet voor- - We hebben volgende maand twee weken vrij.
Dat is geweldig. Ja.
En je vrouw-
We nemen een kindermeisje mee, ik bedoel...
Hallo, Meneer Maconel. Mijn naam is Derrick Miles.
Zou ik u een paar vragen mogen stellen over wat er gebeurd is bij IDT.
Ik ben van de krant. Hoe bent u aan mijn naam gekomen?
Ze zeiden dat ze mijn naam niet zouden geven. Kom nou, Meneer Maconel,
zoiets kan je toch niet geheim houden.
U bent een regelrechte held.
Ik heb maar één man gedood, maar u doodde de juiste man.
Kijk, kunnen we dit gesprek binnen voortzetten?
Nee.
U kunt het uzelf een stuk makkelijker maken
als u uw verhaal aan één persoon vertelt.
Dat noemen ze exclusiviteit.
Jij komt mijn huis niet in.
Alstublieft, Meneer Maconel, laat me binnen voordat al die aasgieren komen
en uw leven op zijn kop zetten. Nee!
Meneer Maconel, alstublieft!
Ga weg!
Hier is Channel 5 Nieuws...
Meneer Maconel!
Welkom in onze wereld, Bob.
En we zijn terug
met Ernest Williams,
kippenboer-
Ernesto. Ernesto Williams.
Oke, en kan ik u kippenboer noemen?
Oh...
Oh, vis.
Daar gaan onze 15 minuten van roem.
Bob?
Hoi.
Weet je nog dat ik zei dat mijn familie kwam?
Valt mijn gazon je weer lastig?
Nee, nee, nee, nee, nee.
Eigelijk, Ik vroeg me af,
aangezien we een kleine
kerst barbeque hebben dit weekeinde,
dat je misschien even langs wilde komen.
We willen onze nieuwe buurman wat beter leren kennen.
Ik woon hier al vijf jaar.
Oh, wat gaat de tijd toch snel.
Daar is die. Dat is hem.
Onze held.
Goed gedaan, Bob.
Goed gedaan, Maconel.
He, hier is die! He, Bob.
Nee, Meneer Maconel.
Je werkt hier niet meer.
Kom mee.
Ben ik ontslagen?
Nee. Kom mee.
Waar gaan we heen?
Helemaal naar boven.
Weet je, ik vind het geweldig wat u hebt gedaan.
Nu zullen die gekken wel twee keer nadenken voordat ze door het lint gaan.
Hij wacht op u, Meneer Maconel.
Het is door die deur.
U kan direct naar binnen, Meneer Maconel.
Door die deur.
Hier is hij. Kom binnen, Bob.
Het is fijn je eindelijk te ontmoeten.
Wil- wil je iets?
Iets te drinken? Een Pepsi of iets anders?
O, Bob, dit is Maurice Gregory.
Maurice is hier om werknemers
te helpen om hun spanningen
te verwerken.
Maurice is een geweldige vent en een goede psychiater.
Psychiater? Adviseur voor verdriet.
Hier, pak een stoel.
Neem mijn stoel.
Ga zitten, ga zitten.
Heel veel mensen vroegen naar je bij de grafrede.
Ja, het spijt me. Ik wilde wel-
He, he, he, he. Dat hoef je niet uit te leggen.
Je zal door de gebeurtenissen zeker overdonderd zijn.
Dat klopt.
Maar je moet begrijpen,
dat maar weinig personen
hun hoofd koel houden
en aktie ondernemen
tegen beter weten in.
Ik ben een veteraan.
Ik heb het één en ander meegemaakt, dat kan ik je wel vertellen.
Maar ik wist wie mijn vijand was.
Ik wist waar ik aan begon.
Tegenwoordig...
het kan overal vandaan komen...
wanneer dan ook...
door wie dan ook.
Dat is waar.
Vergeef me mijn morbide nieuwsgierigheid,
maar zag je het daadwerkelijk gebeuren?
Ik zag...
lichamen op de vloer vallen.
Jezus.
Hoe is het gelukt op buiten schot te blijven?
Nou, ik was...
Ik was- Ik liet een paperclip vallen,
dus ik lag al op de vloer.
Oh, mijn god.
Kan je je dat voorstellen? Een paperclip redde zijn leven.
Maar toen zag je je collega's voor je ogen sterven.
Dat moet verschrikkelijk zijn geweest.
Dat was stom dat te zeggen.
Natuurlijk was dat verschrikkelijk.
Waar zit mijn hoofd? Hoe moet je je anders voelen?
Maar jij hield je gedachten erbij.
Klopt?
En toen, uh...
En, uh...
En, nou zitten we hier.
Oké, genoeg gezegd over dit depressieve onderwerp.
Ik weet zeker dat Maurice en jij
later deze nachtmerrie wel zullen verdrijven.
Maar nu wil ik dat je met me meegaat. Kom op.
Bob, kom op.
Ik heb altijd wel een oogje gehad om talent te herkennen,
en zo tragisch als dit is geweest,
het heeft mijn ogen geopend voor een talent
dat recht onder mijn neus werd verspild.
Ik ben blij dat ik je ontmoet heb. Ik?
En zeg niet dat je tevreden bent
met de positie die je nu bekleed.
Ja. Ik weet het, ik weet het.
Je voelt je verwaarloosd, geen uitdaging meer,
en als je goede ideeën hebt
maar er is niemand die luistert, klopt he?
Zeg het maar eerlijk tegen me.
Het is een hele tijd geleden dat iemand mij vroeg wat ik dacht.
Ja, nou, die dagen zijn voorbij,
Want vanaf nu, wil ik weten
wat Bob Maconel elke dag denkt.
Welkom op je nieuwe kantoor.
Nou Bob, vertel eens.
Wat denk je nu op dit moment?
Ik denk nu dat ik al jaren geleden een kantoor met een raam had gevraagd,
en toen zeiden ze dat die er niet meer waren.
Nou ja, er zijn er van de week een paar vrij gekomen.
Ja het klopt.
Dit is het kantoor van één van de slachtoffers.
Mijn persoonlijke assistent. Vanessa Parks?
Is Vanessa gestorven?
Nee, nee.
Maar ze komt niet meer terug.
Kon je haar?
Alleen haar glimlach.
Ja, daar werd iedereen vrolijk van.
Heb je haar bezocht in het ziekenhuis?
Nee.
Nee?
Bob.
Je moet bij haar op bezoek gaan. Waarom?
Waarom? Je hebt haar leven gered.
Mijn god man, ze zal je heel graag willen bedanken.
Ze weet niet eens wie ik ben.
Dit is geen suggestie, Bob.
Ik zeg dat je moet gaan.
Ga vandaag nog naar haar toe.
Tijdens het werk?
Zie het als je eerste opdracht...
als Vice President van Creatief Denken.
U gaat mij betalen om te denken?
Het is een rare wereld.
Oh, oh, oh, Bob.
Wanneer je, uh- Wanneer je Vanessa ziet,
wil ik dat je dit meeneemt
en het haar persoonlijk overhandigt.
Het zijn wat papieren die ingevuld moeten worden.
Oh, wacht, Bob.
Waarom neem je niet je bedrijfsauto?
Oh mijn god, het is Maconel.
Dat heb je slim gedaan, al die jaren rustig je kans afgewacht.
Ik had je totaal verkeerd ingeschat.
Weet je, ik hoorde dat je terug was, maar ik zag je niet achter je bureau.
Ik zit nu boven.
En daar hoor je ook te zitten.
Oke, maar nu de grote vraag.
Hoeveel kogels
heb je in die gestoorde Coleman geknald, he?
Kom op, Bob. Hoeveel?
Twee, drie? Vijf.
Vijf!
Betalen, verliezer.
Ik heb nog wel getwijfeld of hij het wel in zich had.
Oh, Bob.
Je zou je bij ons aan moeten sluiten.
We kunnen wel iemand gebruiken van jouw kaliber
om achter ons te staan. Oh, man.
Cooper en de rest zou het in hun broek doen als we meenemen.
Ja.
He, uh, vanavond is het borreluurtje.
Bij Barney's.
Het is aan de andere kant van de straat.
Vergeet die koffer, Bob. Je ben nou een grote jongen.
Ik ben hier voor Vanessa Parks.
Die arme meid.
Uw naam?
Bob Maconel.
Bob Maconel?
De Bob Maconel? Ja.
Liefje, je moet wat luider praten.
Mijn man vindt dat je je kandidaat moet stellen voor burgemeester.
He, Thelma! Thelma, let even op mijn telefoon.
Ik neem Bob Maconel mee naar Vanessa.
We zijn zo trots u te zien. Het is geweldig wat-
Deze kant op - Het is geweldig wat u heeft gedaan.
We hebben zelfs uw foto in de kantine hangen.
En iedereen wilt dat u de foto signeert.
Hoe gaat het met haar?
Heeft u het niet gehoord?
Alleen dat ze niet meer terugkomt op haar werk.
De kogel zat precies in haar ruggegraat.
Nadat de zwelling weg was en de kogel is verwijderd,
werkten haar zenuwen niet meer.
Wat wilt u zeggen? Ze is-
verlamd.
Hoe erg? Alleen haar benen?
Vanessa?
Er is visite voor je.
Nee, nee.
Liefje, het is Bob Maconel.
Het is de hoelahoep man.
Ik ben vlakbij.
Zo, dus jij bent degene die me gered heeft.
Dat ben ik, ja.
Ik wilde je heel graag ontmoeten.
Wil je hierheen komen?
Dichterbij.
Jij vuile klootzak!
Ik was een prachtige vrouw.
Moet je me nu zien! Ik kan niks bewegen!
Ik kan niet dansen!
En ik kan zeker niet meer neuken, of denk je van wel?
Je had Coleman z'n werk af moeten laten maken!
Je had me dood moeten laten gaan!
Klootzak!
Ik had moeten sterven.
Je had hem zijn gang moeten laten gaan.
Verdomme!
Ik haat je!
Hee, Maconel.
Je bent precies op tijd. We gaan naar Barney's.
Kom op. Parkeren die auto en lopen.
Het is nu borreluurtje. Ik heb helemaal geen zin in een borreluurtje.
Onzin. Iedereen vindt een borreluurtje leuk.
Ik moet mezelf nog inklokken.
Wat, ben je gek? Een Vice President hoeft niet in te klokken.
Kom op. Maar ik drink niet.
Mooi. Des te meer hebben wij.
Drinkt niet, me reet.
1, 2, 3, 4, 5.
Oh.
Dat was zes.
Bob...
Ik moet toegeven...
die dag...
Ik scheet zowat in mijn broek
Toen Coleman zijn pistool op me richtte.
Het is misschien een cliché, maar mijn hele leven flitste voorbij,
en op het meeste ben ik niet trots.
Maar jij- God.
Jij.
Je stond daar zonder een spier te vertrekken...
Oog in oog met die gozer.
Dat was verbazingwekkend.
Dat was verdomme verbazingwekkend.
Maar er is-
één vraag die maar door mijn hoofd speelt.
Je had een pistool,
waarom schoot je hem pas neer toen de schietpartij al voorbij was?
He, vergeet het.
Weet je, het belangrijkste is...
dat ik die dag niet kapotgeschoten ben,
en dat dank ik aan jou.
Uh, geef nog wat te drinken hier.
Ugh, nee zes.
Oh, shit. Daar is hij.
De hoofd dokter.
Ik moet naar huis toe.
Ho, ho, ho, hee.
Oh, he, Bob. Alles in orde?
Hij is echt naar de klote!
Uh, iemand kan hem beter even naar huis rijden.
Ja, maar ik ga die kant niet op.
Ik breng hem wel thuis.
Ik hoop dat wat
ik vorige week zei niet al te serieus hebt genomen.
Ik bedoel, een meid moet zichzelf beschermen
om niet met een eikel opgescheept te zitten.
Je weet wel,
iemand zonder toekomst,
geen kloten.
Daar bedoel ik jou niet mee, Bob.
Ik bedoel, iedereen weet wat een geweldig vooruitzicht jij hebt.
Over kloten gesproken...
dat heb je wel bewezen.
Je hebt een paar hele grote ballen.
Ik zou vereerd zijn
als je nog even in mijn blouse wilde kijken.
Eigenlijk...
Nee!
Oh, verdomme!
Verdomme, verdomme, verdomme!
He, mooie tieten!
Krijg de kolere, klootzak! Verdomme!
Hoi.
Hallo? He, eikel.
Sta op.
Wakker worden!
Gods kolere.
Hij leeft nog.
Zou je ons misschien eten willen geven voordat we allemaal sterven?
En ik zou maar opschieten,
Die gestreepte draait al voor de derde keer in de rondte.
Heb je misschien die meid gezien die me thuis heeft gebracht?
Zo werkt het niet, Bob.
Als jij het niet ziet, dan zien wij het ook niet. Snap je?
Ze had wel mooie tieten.
Bob.
Hier is hij.
Mijn beste drink maatje.
Zo, uh, Bob,
was ze geil, he?
Is ze alles wat ze denkt dat ze is?
Ik zou je het niet kunnen zeggen.
Oke, een echte heer.
Oke. Daar moeten we nog aan werken.
Heb je haar gezien? Nee.
Nog niet, maar, uh,
Ik heb meneer Shelby wel gezien. Hij is je aan het zoeken,
gaat over een belangrijke opdracht
die jij zou regelen?
Ja.
Ik moet gaan.
He, Bob.
Bob?
Ik ben hier voor Vanessa Parks.
Oh, die arme meid, bent u familie? Nee.
Op dit moment mag alleen familie haar bezoeken.
Ik ben Bob Maconel.
Ik kan niet geloven dat u hier bent-
Ik weet dat ik haar kwaad hebt gemaakt-
Ik heb geprobeerd u te bereiken. Wat?
Vanessa. Ze wil u zien.
Dokter Steven Chang naar hart afdeling,
Dokter Steven Chang...
Hoi.
Wil je de deur dicht doen, alsjeblieft?
Je bent er wel snel.
Eigenlijk wilde ik jou zien.
Ik had je dit gisteren moeten geven.
Het is van meneer Shelby.
Hij had het zelf wel willen brengen, maar,
hij heeft het nogal druk, met alles wat er gebeurd is.
Natuurlijk.
Ik kan het openmaken en je het voorlezen.
Nee.
Waar wil je dat ik het neerleg?
Waarom stop je het niet in je reet?
Oke.
Het spijt me, ik-
Dat was niet de bedoeling.
Het is oke. Nee, dat is het niet.
Ik wil mij verontschuldigen voor de manier waarop ik je gisteren behandelde.
Het is niet eerlijk om jou de schuld te geven...
voor mijn conditie.
Je hebt je leven geriskeerd om mij te redden.
Jij kon ook niet weten dat het zo zou eindigen.
Misschien zou je het anders hebben gedaan
als je zou weten dat ik totaal verlamd zou zijn,
en dat ik de rest van mijn leven afhankelijk ben van andere mensen
om me eten te geven en me aan te kleden...
en mij een pamper aan moeten doen.
Zou je dat gedaan hebben?
Zou je?
Iets anders hebben gedaan.
Ja.
Ik wist het wel, is wist wel dat een een man met compassie bent.
Daarom ben jij de enige aan wie ik dit kan vragen.
Ik wil dat je het karwei afmaakt dat Coleman was begonnen.
Bob,
Ik wil op deze manier niet leven.
Ik kan zo niet leven.
Mijn ziel sterft elke dag wel een miljoen keer.
Als je maar een beetje gevoel voor me hebt,
help je me hier doorheen.
Alsjeblieft.
Ik kan dit niet meer aan.
Je vraagt me je leven te beëindigen?
Het is al beëindigd.
Ik ga woensdag
om vijf uur naar een verzorgingstehuis.
Als ik je dan niet ziet, Dan- dan begrijp ik het wel.
Daar ben je. Meneer Shelby.
Zit, zit, zit.
Zo, heb je de opdracht voltooid?
Ik heb het haar persoonlijk overhandigd.
Goed zo.
Zei ze nog iets toen je zei dat het van mij was?
Nee.
Heeft ze het geopend?
Vanessa is verlamd.
Ze is totaal verlamd.
Ik weet het, ik weet het. Het spijt me.
Ik heb het er moeilijk mee om dit onder ogen te zien.
Ik had geen idee dat, haar kwijt te raken
zo'n uitwerking op het bedrijf zou hebben.
Ze was meer dan gewoon een assistent.
Ze deed de kleine dingetjes die niemand anders deed.
Ik ben een beetje de weg kwijt zonder haar.
Nou, als u...
hulp nodig heeft, ik kan het proberen.
Zou je dat niet erg vinden?
Zo krijg u misschien weer alles op een rijtje.
Oke dan.
Dan kan je dit alvast aanpakken.
Het is de volgende poging van mijn vrouw om dit gepubliceerd te krijgen.
We hebben vijftig kopieën nodig, want die moeten morgen verstuurd worden.
Oh, en eh, als je daar mee klaar bent,
wil je mijn pakken ophalen bij Armine's?
Ze, eh...
sluiten om drie uur.
Bob, Bob.
Wanneer kom je bij me langs?
Ik moet dit kopieëren.
Heb je hulp nodig? Het gaat wel.
Heb je deze machine ooit gebruikt?
Een kopieërapparaat is een kopieërapparaat.
Nou, kijk,
Ik weet dat je de "grote held" bent, omdat je de slechterik heb neergeschoten,
maar dit is echt niet zo makkelijk als met een pistool te schieten,
Snap je wat ik bedoel, Bob?
Deze moeten perfect zijn,
ze zijn voor meneer Shelby.
Ik zal voorzichtig zijn.
Ik hoor dat je me zoekt.
Oh.
Dat was wel een avondje, niet?
Wat is er gebeurd? Weet je dat niet meer?
Nou ik, uh,
Nu weet ik waarom je zo'n rustige vent ben.
Waarom?
Omdat je niet veel te vertellen heb...
daar van onderen.
Maak je niet druk, schatje.
Dat is ons geheimpje.
Jij had het moeten zijn.
Vanessa Parks is verlamd omdat ze op jou leek.
Wat?
Coleman vergiste zich.
Oke.
Je hebt zojuist Paula Metzler afgezeikt.
Jij bent echt een ijskoude.
Ze weet niet hoeveel geluk ze heeft gehad.
De F.B.I. zegt nu
dat sabotage de oorzaak was waardoor het vliegtuig het landingsgestel heeft verloren,
wat geresulteerd heeft in twaalf doden.
Maak af wat Coleman is begonnen.
De F.B.I. is nog steeds bezig
om een motief te vinden voor de moordpartij op het kantoor van Coleman
maar er zit weinig schot in de zaak.
Het zou iets te maken kunnen hebben met het feit dat Coleman's
vrouw en dochter vijf jaar geleden zijn omgekomen bij een auto ongeluk,
Maak af wat Coleman is begonnen.
maar dat was al te lang geleden.
Moet je ze horen.
Weten die klootzakken niet
dat de wereld naar de klote is?
Vraag het maar aan Vanessa.
Hou je kop!
Die arme meid.
Ben je klaar om te gaan?
Mm-hmm.
Hoe toepassend, mijn auto van de zaak.
Van jou?
Wat heeft Shelby je nog meer gegeven wat van mij was?
Je kantoor.
En ik denk je baan.
Wat je ook doet, ga niet met hem naar bed.
Dat zal ik niet doen.
Oke, even kijken hoe we dit gaan doen.
Gaat het? Yep.
Zo gaat het.
Deze die om mijn borst zit,
die kan je van achteren losmaken.
Ja oké.
Gaat het, als ik dat doe?
Rustig maar, ik voel toch helemaal niets.
Oké.
Uh, maar, misschien-
toch wel iets.
Oké, daar ga je.
Oké.
Wat nu?
Rij me alsjeblieft weg van hier.
Ik heb hier lang over nagedacht,
en ik denk dat er een manier is om dit te doen
zonder dat jij je handen hieraan vuil maakt.
Het laatste wat ik wil is dat jij in de problemen komt.
Wettelijk of spiritueel.
En ik neem ook die rot pillen niet meer in.
Ik ga op dezelfde manier als ik gekomen ben...
drastisch.
Er is een treinstation verderop,
daar stop de expresstrein niet.
Je kan daar makkelijk met een rolstoel komen,
het loopt daar schuin af.
Dus als je me bovenaan neerzet,
en wanneer de trein komt,
dan laten we het aan de zwaartekracht over.
Welk station?
Franklin straat.
Vlak bij de Crown supermarkt?
Ja.
Is het een druk station?
Ja, maar rond middernacht is het er rustig.
Heb je honger? Wil je iets eten?
Wil je met mij dineren, Bob?
I geloof het wel.
Er is hier...
verderop een hamburgertent.
Een hamburgertent?
Luister, Bob, als dit mijn laatste maal wordt,
wil ik wel dat het iets speciaals is.
Ik ga niet veel uit, Dat is de enigste tent waar ik kom.
Nou, dan is dit voor ons allebei speciaal.
Deze kant op meneer,
we hebben hier achterin een mooie tafel voor u.
Oh.
Ik probeer al zes maanden om hier te kunnen eten,
en het was altijd te druk?
Dit moet uw geluksdag zijn.
Oh, ja, het is geweldig wat een kogel in je ruggegraat voor je geluk doet.
Ik zal snel even een paar lotto formuliertjes invullen!
Ik weet zeker dat u het hier naar uw zin zal hebben.
Alstublieft.
De kelner zal u zo vertellen wat de specialiteit van het huis is.
God, ik haat die kakkers.
Waarom wil je hier dan eten?
Omdat dit het beste restaurant in de stad schijnt te zijn,
en ik wil niet dat je deze avond vergeet.
Dat zal wel geen probleem zijn.
Je laat me toch niet in de steek he, Bob?
Nee.
Anders is dit zonde van de maaltijd
als je nu niet doorzet.
Het is niet zonde van de maaltijd.
Kijk dan verdomme niet zo somber.
Meneer,
Mevrouw,
Wilt u weten wat de specialiteit is?
Oh, dat is niet nodig, we nemen de twee duuurste gerechten die op het menu staan.
Prima keuze.
Ik neem aan dat u een fles wijn wilt om uw maaltijd weg te spoelen?
Je leest m'n gedachte.
Ik ben zo terug.
Wees maar niet ongerust, als je echt mijn baan hebt
kan je je dit veroorloven.
Zal je niemand missen?
Je vrienden, je familie...
Bob, hoeveel bossen bloemen stonden er in mijn kamer?
Ik zou het niet weten, geeneen.
En hoeveel mensen hebben me sterkte gewenst?
Ik weet het niet. Niemand.
En wie kwam er vandaag langs?
De dag dat ik naar huis mag?
Alleen ik.
Alleen jij.
Maar je bent zo'n mooie vrouw, zo vol van leven, jou glimlach-
Jaja, daar wordt iedereen vrolijk van,
iedereen valt voor mijn glimlach.
Ik begrijp het niet.
Ik ben 26 jaar oud, Bob. 26?
Ja, en ik was al bijna Vice President
bij één van de de rijkste bedrijven, en ik werkte er pas een jaar.
Je bent een hoog opgeleide vrouw-
Nee, dat ben ik niet.
Ik heb maar twee jaar middelbare school gehad.
Ik heb hersenen, Bob, maar de enige reden waarom
ik daar zo snel terecht kwam,
één, ik ben een lekker wijf, en twee,
er is niemand in deze stad die beter pijpt dan ik.
Uw wijn. Goed zo.
En het kon ook geen kwaad dat ik er als een jong meisje uit kan zien.
Mannen willen me beschermen, of neuken,
en dan maak je snel promotie,
en ik heb veel promoties gemaakt, Bob.
Meer dan me lief is.
Oké.
Kijk, het punt is dat je niet veel vrienden maakt,
als je over hun heen de top bereikt.
Luister, genoeg van dit sombere gedoe.
Laten we eens kijken hoe een fles wijn van 300 dollar smaakt.
Ik eerst. Kan je dit eraf halen?
Ohhh...
Oké?
Ja.
Niks aan de hand.
Ohh..
Whoo...
Oh, dat voelt echt een stuk beter.
Dat zal ik wel missen.
Eet smakelijk.
Heb je broers of zussen? Umm... ja...
Wat was je meest persoonlijke- Ik vind de appelsap wel lekker...
Echt? Ik en Paula zaten een keer op kantoor te ouwehoeren
Zoete appelsap... en ze stond vlak achter me.
Oh, Paula...
Maar zijn goudvissen hetzelfde als katten,
Je kan geen eten voor ze neerzetten?
Zo'n beetje. Iedereen heeft zo nu en dan een kater.
Het is makkelijker te vragen Wat was niet mijn meest...
Neem jij het maar, Ik zit vol.
Hoe weet je dat? Je bent vanaf je nek verlamd.
Ik weet hoeveel ik op kan.
En ze gaan zo sluiten, geloof ik.
Het is net tien uur.
Ik stel voor om iets anders te gaan doen wat we nog nooit gedaan hebben.
Wat heb je nog nooit eerder gedaan?
jij doet de achtergrond zang.
Hoor je me? Nee...
Ja wel! Nee, nee, nee.
Gladys is niets zonder de Pips.
Pak de microfoon. Bob!
Bob. Je doet dit hoor je?
Waar zijn de Pips? Doe de Pips!
Je zet me voor schut hier, kom op.
Kom op man, help haar een beetje!
Ho, ho, ho!
weet je wat, laat maar!
Oh mijn god.
Dat is haar stoma zak.
Bob, haal me hier vandaan!
Oh shit!
Bob! Oh mijn god!
Haal me hier vandaan!
Goddank dat ik niet in een rolstoel zit.
Daar is het.
Rij door, Bob.
Hierzo. Stop.
Ik ben hier zo vaak geweest.
Beloof dat je me loslaat?
Ik beloof het.
Ik ben blij dat ik heb leren kennen, Bob.
Ik jou ook.
Nu Bob. Nu.
Bob, laat me los! Bob!
Bob, je had het beloofd! Je had het verdomme beloofd!
Verdomme, Bob! Laat me los. Het spijt me!
Je had het beloofd! Jij vuile schijtluis!
Vuile klerelijer! Laat me los!
Bob! Bob! Nee! Ik weet het! Het spijt me!
Oh, mijn- Bob! Shit!
De zenuwen onder de wond zijn toch niet zo erg beschadigd
als we eerder gedacht hadden.
We hebben een nieuwe scan gemaakt met een hoge resolutie.
Daaruit bleek dat er volop nieuwe cellen worden aangemaakt,
en die nieuwe cellen
hebben zich genesteld rond het borstbeen.
Wat betekent dit nu allemaal?
Dat betekent dat er hoop is. Er is zeker hoop.
Hoi.
Kom hier.
Dichterbij.
Dichterbij!
Dichterbij.
Je hebt mijn leven gered.
Weer.
Deze keer zal je er geen spijt van hebben.
...niet meer, he? Nee, dat is wel zeker.
Ik had gevraagd of jullie hier zo snel mogelijk wilden zijn.
Het is een noodgeval.
Waar heb je leren rijden? He?
Het grootste probleem is gebrek aan communicatie tussen de departementen,
maar er is één plek waar mensen geen gebrek hebben tot communiceren,
en dat is bij de waterkoeler, dus als je nou een mini waterkoeler
op elk kantoor zet, kan dat de communicatie tussen de departementen bevorderen.
Dat is goed bedacht, Bob.
Ja, ja.
We hebben het een beetje overdreven vandaag.
Het was een geweldige dag.
Maar het kan een perfecte dag zijn.
Is dat het nog niet?
Moet alleen nog dat puntje op de i zetten.
Je vingers worden duidelijk sterker.
Breng me naar de bank.
Ik wil dat je tevreden bent, Bob.
Dat ben ik.
Nee ik bedoel op een intieme manier.
Sexueel.
Je hoeft me alleen in de juiste positie te leggen,
Mijn hoofd op het kussen leggen, en ik doe de rest.
Vanessa! Wat? Je bent nu toch mijn vriend, niet?
Kom op, je hebt al zoveel voor mij gedaan.
Laat me dit voor je doen.
Nee, nee, Ik denk niet dat we dat moeten doen. Ik zie je niet op die manier.
Dat bedoel ik dus. Ik wil dat je me aantrekkelijk vindt.
Dat doe ik. Ik vind je heel knap.
Maar niet knap genoeg om intiem met me te zijn?
Vanessa,
vanaf het eerste moment dat ik je zag
wilde ik dicht bij je zijn.
Ik heb gefantaseerd
dat je naakt ben.
Kan ik dan in ieder geval die fantasie uit laten komen?
Alsjeblieft?
Knopen, Bob?
Het is oké.
Daar zit een gesp.
Raak ze aan.
Maar je voelt niets.
Als jij het voelt, voel ik het ook.
Zet je bril af.
Kom hier.
Neem me mee.
Wat?
Neem me mee.
Vanessa, het is maandag. Ik moet gaan werken.
Dat weet ik. Ik wil met je meegaan.
Waarom?
Omdat het tijd is om te zien waar het is gebeurd.
Al die mensen die hebben gezien wat er met je is gebeurd.
Diegenen waarvan jij zei dat je over ze heen bent gelopen.
Weet je zeker dat je dat aankan?
Met jou erbij wel.
Wacht, wacht, wacht.
Heb ik teveel lippenstift op?
Nee, de zuster heeft het netjes gedaan.
Mijn haar zit in de weg.
Laten we dit niet doen. Niet vandaag. Nee! nee, nee!
Wanneer leer je nou je emoties te verbergen en het gewoon doen?
Stop! Verdomme, stop daarmee!
Wees niet zo zwak. Kom hier!
kijk me aan.
Verzamel je moed, Bob.
Ik heb dat nodig.
Je ben de enige die ik heb daar binnen.
Vanessa. Ik vind het heel erg wat er is gebeurd.
Maar je ziet er geweldig uit, zoals altijd.
Ik vind het zo erg, Vanessa. Als er iets is wat ik kan doen.
Alles in orde? Blijf doorrijden.
Het ruikt hier anders.
Ze gebruiken nu lucht verfrissers.
Hoe dat zo?
Het schijnt dat je daar gelukkig van wordt.
Het stinkt.
Wacht, stop.
Ik was mijn fles aan het vullen met water.
Waar was jij?
Ik stond bij het hoelahoep meisje.
Breng me naar de plek waar ik viel.
Ik hoorde de schoten, alleen zag ik niet waar ze vandaan kwamen.
Waar stond Coleman?
Hij stond precies daar.
Laat me het zien.
Ik wil het zien.
Wat is er?
Ik wou dat ik zijn ogen had gezien.
Als hij die had gezien, had hij niet geschoten.
Hoe weet je dat?
Dat weet ik gewoon.
Vanessa?
Ze vertelden me dat je hier was. Ik kon het niet geloven.
Ik wilde zien waar het was gebeurd.
Ik begrijp het.
Ik vind het zo erg, wat er is gebeurd.
Ja, ik ook.
Bob. Kom op. Laten we gaan. We zijn klaar hier.
Je kan je bewegen?
Ik- ik dacht dat je voor altijd verlamd was.
Ja, dat dacht ik ook. We hadden het dus allebei mis.
Bob.
Het was goed je weer te zien.
Het gedrocht gaat weg. Iedereen kan weer gaan werken.
Dat is Hawai, zeker weten. Of misschien Japan.
Beiden zou geweldig zijn.
God, het zou leuk zijn om ergens naar toe te gaan.
Wat ben je stil vanavond.
Als je niet was neergeschoten, zou je dan ooit bij iemand zoals mij zijn?
Dat doet pijn zo'n vraag.
Dat zou je niet zijn, dat weet ik gewoon.
Ik kende je niet eens.
Met wie zou je dan zijn?
Wat maakt dat nou uit? We zitten in een hele andere situatie.
Meneer Shelby...
Hield je van hem?
Hij was getrouwd, Bob.
En? Je weet wie ik hiervoor was.
En waarom ik deed wat ik deed.
Liefde was wel het laatste waar ik aan dacht.
Waarom hebben we het hierover? Wat gebeurd is, is gebeurd.
En in deze wereld ben ik bij jou, jij bent degene bij wie ik wil zijn,
en daar verandert niets aan tenzij jij wilt dat dat verandert.
Ik wil niet dat er iets verandert.
Dan gebeurt dat ook niet.
Bob,
je had moeten zeggen dat je van onderdanige vrouwen hield.
Dan had ik je wel van dienst geweest.
Jouw dag komt nog wel.
He Bob.
Wat doe jij hier? We moeten praten.
Blijf jij zeuren? Ik heb niets te zeggen. Alles is in orde.
Ja, maar niet met mij, oke?
Ik faal hier, Bob, en ik heb jouw hulp nodig.
Kijk, ik ben niet goed genoeg om mijn werk te doen.
En ik denk dat er iets ergs gaat gebeuren,
en dat het mijn schuld zal zijn. Wat kan er dan gebeuren?
Ik zal je wat laten zien.
Kom, Bob. Je moet dit zien.
Ik heb dit nog aan niemand laten zien.
Ga zitten.
Waar heb je dat gevonden?
In het kopieerapparaat.
Weet je, het goede is, het is in de vorm van een vraag.
Dat betekent dat wie dit ook geschreven heeft
nog niet zeker is wat hij gaat doen.
Misschien staat zijn besluit al vast, en gebeurt er helamaal niets.
Kunnen we dat risico nemen?
Nee. De persoon die dit geschreven heeft zoekt hulp.
Zonder het zelf te beseffen.
Maar het zou een ramp zijn
als wij hem niet proberen te redden.
Hoe kan ik helpen?
Help me om hem naar buiten te laten treden.
Anders zal ik naar meneer Shelby moeten gaan,
dan moet iedereen zijn handschrift laten zien
en dat mijn vriend, is een verdomd grote klus.
Echt een hels karwei.
Oh, shit.
Bob, ben je daar?
Ah. Ik wil dat je een cadeau voor me koopt.
Ik wil iets-- iets heel speciaals,
maar ik weet niet wat ik moet kopen
voor iemand in Vanessa's conditie.
Ik dacht dat jij misschien wel weet wat ze leuk vindt,
want ik weet het echt niet.
Ik ben er nog steeds niet overheen, dat ze zomaar terugkwam.
Wat een moedige vrouw.
Hier. Als het nodig is neem je de hele ochtend vrij.
We-- hier.
Wat? Is dat niet genoeg?
Ik denk niet dat dit juist is.
Waarom niet?
Ik denk niet dat u een kadootje zou moeten kopen voor een andere vrouw.
Vanessa is niet een andere vrouw.
Ze is een gewaardeerde collega bij ons bedrijf.
Is dat wat u tegen mevrouw Shelby zegt?
Wil je soms zeggen dat ik ontrouw ben?
Want als dat zo is, ga je echt je boekje te buiten, maat!
Ik wil haar gewoon niet verdrietig zien.
En wie ben jij? Haar beschermengel?
Ik geef om haar.
Oh, Jezus, je bent verliefd op haar.
Niet te geloven.
Ze heeft jou ook te pakken.
Bob, die vrouw
doet alles om ervoor te zorgen dat ze krijgt wat ze nodig heeft.
Ze is veranderd.
Ja. Ze is verlamd.
Ze wil niets van mij.
Bob, je ben een sukkel.
Nu heeft ze wat ze nodig heeft.
Maar ik vraag je dit.
Wat denk je dat er gebeurt als ze meer dan alleen haar vinger kan bewegen?
Wat als ze ze haar hele hand kan bewegen?
Of haar arm?
Wat als ze zelfstandig kan eten,
zelf bewegen, voor zichzelf zorgen?
Denk je nou echt dat een vrouw zoals zij
een man kiest zoals jij?
Ik bedoel, wees eerlijk.
Ik...
ben geen...
sukkel.
Daar ben je. Man van het volk.
Is het nou serieus tussen jou en dat geile mokkeltje?
Praat niet zo over haar.
Ik bedoel maar, Bob, je staat nu aan de top.
Veel geld, mooie auto, veel vrienden.
Sommige mannen wachten daar hun hele leven op.
Waarom zou je dat verspillen aan een lamme?
Jij ben een hele onbeschofte man!
Bob, kom op. He.
Je hoeft niet te komen golfen zondag, jij stomme idioot!
Raak haar niet aan.
Zij was van mij.
Maar je hebt haar weggegooid.
Nee, dat heb ik niet gedaan. Ze was gebroken.
Maar ze is nu weer gemaakt.
Ze was van mij.
Zeg maar dag dag.
Wat is dit? Hij is degene die je zoekt.
Hij is degene die een probleem heeft.
Henry van onderhoud.
Dat is hem.
Bob, volgens mij heb je niet begrepen wat ik van je vroeg.
Nee, je wilde dat ik de volgende Coleman zocht,
Dat- dat heb ik gedaan.
Hoe heb je dat dan gedaan?
Ik had zo'n gevoel, weet je nog?
Een gevoel.
Je weet wel, hoe ik aanvoelde dat er iets ging gebeuren.
Hoe ik aanvoelde dat ik mijn pistool mee moest nemen de dag dat Coleman door het lint ging.
Juist. En je hebt gelijk.
Deze man is heel gevaarlijk.
Je moet iets doen. Je moet hulp inschakelen,
zorgen dat hij hier verdwijnt, zoals je al zei.
Bob, hij is het niet.
Je hebt hem niet gezien. Hij is zo groot!
Jij bent het, Bob.
Jij bent degene die hulp nodig heeft.
Ik ben de held. Ik schoot de slechterik neer.
Dat weet ik.
Daarom wilde ik dat je hier uit jezelf kwam.
Daarom heb je die promotie gekregen.
Je hebt het fout.
Denk nou eens na-- Vice President van Creatief Denken?
Denk je nou echt dat iemand zoals jij zo'n baan heeft?
Iemand zoals ik?
Geef nou maar toe dat jij het ben, Bob,
dan zijn we al een heel eind op weg.
Nee.
Ik ben het niet.
Ik ben het niet!
Ik niet!
Ik ben het niet!
Nee. Nee, nee, nee.
Nee!
Laat me er langs! Laat me er langs!
Meneer Shelby?
Hallo, Bob.
Wat is er aan de hand? Waarom is hij hier?
Nou-- Ik kwam gewoon--
Ik vroeg het niet aan jou!
Je kan maar beter gaan.
Weet je het zeker?
Ja.
Ik, uh-- tot morgen, Bob.
Oke?
Ik wist niet dat hij langs kwam.
De zuster liet hem binnen voordat ik wat kon zeggen.
Hij komt hier nooit. Waarom komt hij hier? Waarom nu?
Hij wilde me spreken.
Waarover? Over je wonderbaarlijke genezing?
Of wil-- wil hij je weer terug in zijn leven.
Doe dit niet. Wat niet?
Maak nou niet iets wat er niet is.
Vertel me niet wat ik moet doen!
Hij kwam hier omdat hij zich zorgen over je maakt.
Omdat jullie een woordenwisseling hebben gehad
en dat je kwaad wegliep.
Heeft hij ook verteld waarom ik kwaad was?
Dat hij wilde dat ik een kadootje voor je kocht?
Dat heeft hij zeker niet verteld, he?
Ja, dat heeft hij wel verteld. Hij vertelde ook dat je Paula lastig hebt gevallen
en dat je Harper probeerde te wurgen in de lift.
Dat was omdat ze je geen respect toonden.
Mijn God! Wat is daar zo verkeerd aan?
Ik ben niet degene die een probleem heeft!
Ik heb geen hulp nodig! Ik--
Of wel?
Bob, iedereen heeft wel eens hulp nodig.
Daar is niets verkeerds mee.
Kijk me aan. Zonder jou was ik een wrak geweest of dood.
Dat is omdat je me nu nodig hebt.
Wat gebeurt er als je beter wordt?
Als je zelf kan eten, jezelf kan aankleden,
goed voor jezelf kan zorgen-
Wat doe je dan met mij? Bob, hou daar mee op, alsjeblieft.
Wat doe je dan met me?
Dan gooi je me weg. Dat doe je.
Nee, dat doe ik niet. Luister naar me. Ja, dat doe je wel!
Ja, dat doe je! Ga zitten. Kom hier.
Nee!
Ik kom niet naar je toe!
Bob. Ga zitten.
Kom hier en ga zitten.
Jezus.
Luister naar me.
Ik heb niet alleen jou gevonden in deze tragedie.
Ik heb mezelf gevonden.
En ik kan je in alle eerlijkheid zeggen
dat het niet uitmaakt of ik ooit weer zal lopen of verdomme kan vliegen.
Het is je hart en je ziel die ik nodig heb,
En dat zal altijd zo blijven.
Je hebt een probleem? Nou en?
Ik help je om hier doorheen te komen.
Je moet gewoon lef tonen en het juiste doen.
Wat is het juiste?
Datgene wat je hart je aangeeft.
En je moet de moed hebben om dat te aanvaarden.
Dat is makkelijker te vinden als ik bij jou ben.
En als je voelt dat het uit je handen glipt,
kijk dan in mijn ogen...
en je zal het vinden.
Hou je van me?
Bob...
dat is zo'n vreemd woord voor mij, dat weet je.
dat betekent niet dat het niet zo is,
Ik moet- ik moet gewoon zeker zijn voordat is ik dat kan zeggen.
Het maakt niet uit.
Ja, het maakt wel uit.
Het maakt wel uit, Bob!
Ga alsjeblieft niet weg.
Blijf alsjeblieft hier vanavond.
Alsjeblieft.
Waarom?
Omdat ik bang ben dat als je in deze staat weggaat...
je de weg niet meer terug vindt.
Wat- wat?
Dus ze kon het niet zeggen. Nou en?
Het komt wel. Het gebeurt wel.
Ik moet gewoon geduld hebben.
'Want op het eind,
gaat het om de juiste timing.
Die hoer heeft gelogen.
Pardon, meneer!
Waar is Shelby?
Hij is hier niet. Hij is beneden..
Maconel!
Maconel.
Ik heb die eikel nog zo gezegd om niet weg te gaan.
He, heeft iemand gezien waar Maconel heen is?
Zie je dat?
Ja.
Hij heeft een pistool!
Jij bent het, Bob. Jij ben degene die hulp nodig heeft.
Je zult je afvragen waarom ik dit gedaan heb.
Maar welke keuze gaf je me?
Hoe kreeg ik anders je aandacht?
Ik wilde alleen maar bestaan in jouw wereld.
Maar één iemand
die de tijd nam om mij daadwerkelijk te zien,
om me te helpen...
de weg...
te vinden.
Er komt een tijd
wanneer de zieken en de zwakken
opgeofferd moeten worden, om de rest te redden.
Hij leek zo'n aardige man.
Het was een rustige man.
Vertaling: Metalic Tweede controle: Goffini