Pamiętam.
Pamiętam wszystko.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
NA ROZSTAJU DRÓG
Co tutaj robisz?
Chłopiec znaleziony w lesie.
Co się z nim stanie?
Jeśli nie ustalicie, kim był,
skremujemy go i pochowamy w bezimiennym grobie.
Kiedy nastąpiła śmierć?
Wszystko jest w moim raporcie.
Jakieś dziesięć godzin przed tym, nim go znaleźliście.
Czysto teoretycznie...
czy istnieje możliwość,
że umarł wcześniej, a po śmierci został zakonserwowany?
Zakonserwowany?
Niby jak? Zamrożony?
Musiałyby zostać jakieś ślady w tkance. Odkryłabym je.
Mrożony stek jest inny niż świeży.
- Czyli nie. - Nic, o czym bym wiedziała.
O jakim czasie konserwacji mówimy?
- 33 lata. - 33 lata?
To raczej niemożliwe.
Jaki dziś dzień?
- Słucham? - Jaki dziś dzień?
- Dziewiąty listopada. - Wiem, że to głupie...
ale którego roku?
1986.
Dzięki.
Zaczekaj.
Szukasz kogoś?
Tak.
Przyjaciela.
Michael Kahnwald.
Nie znam.
- Syn Ines Kahnwald? - Tej pielęgniarki?
Ona nie ma dzieci.
Wiesz, gdzie ją znaleźć?
Spróbuj w szpitalu.
Do zobaczenia.
Regino, ty zasrana okularnico!
Mamy listy obecności z elektrowni z nocy, gdy zaginął Mads.
Przesłuchaj ich, my sprawdzimy trasy i czas przejazdu.
- Może na coś trafimy. - Nie może tego wziąć ktoś inny?
Ja zajmuję się sprawą jego brata i gwałtu.
Nigdy nie braliśmy pod uwagę,
że on może mieć coś wspólnego z zaginięciem brata.
Tak.
Egon.
To nie są już lata 50.
Opieramy się nie na przeczuciach, a poszlakach.
Do emerytury zostały ci trzy miesiące.
Wtedy będziesz robił, co zechcesz. Teraz rób, co każę.
33 LATA?
Osiemdziesiąty szósty.
Osiemdziesiąty szósty...
Tylko mówię, wczoraj ziemia drgała.
To nie jest rejon trzęsień ziemi. A mimo to drgała.
- Mamy nakaz przeszukania elektrowni. - Muszę jechać.
Jeśli coś wam się przypomni, macie mój numer.
Mam powiadomić Ulricha?
Jasne, po co ze mną rozmawiać?
Egon.
Helge. Szukałem cię.
W czym mogę pomóc?
Chodzi o zaginionego chłopaka Nielsenów.
Byłeś w pracy tej nocy, gdy to się stało?
Tak.
Martin chce przejrzeć trasy i czas przejazdu wszystkich,
którzy wtedy znajdowali się w pobliżu.
Muszę iść na obchód.
Dobrze.
Kiedy mógłbyś przyjść na posterunek?
- Pojutrze. - Wtorek.
O 10.30?
Pasuje.
Przepraszam za najście.
Żaden problem.
I tak nic nie widziałem. To znaczy...
wszystko było tak jak zawsze.
Skończyłeś pracę o szóstej?
Tak, to początek nocnej zmiany.
Wracałeś samochodem?
Tak, szosą.
Chciałeś jeszcze gdzieś podjechać, że wybrałeś szosę?
Przez las jest bliżej.
Tak.
Załatwiałem jeszcze coś dla ojca.
Do zobaczenia we wtorek.
Helge?
Jeszcze jedno pytanie.
Widziałeś tego dnia jego brata?
Starszego Nielsena, Ulricha.
Nie.
Do zobaczenia.
KALENDARZ POLICYJNY 1986
PRZESŁUCHANIE: JANA NIELSEN
DLACZEGO NIE DROGA PRZEZ LAS?
„10.30, przesłuchanie: Helge Doppler. Dlaczego nie droga przez las?”.
NAKAZ PRZESZUKANIA
Pomóc w czymś?
Nie powinieneś być o tej porze w szkole?
Mam zwolnienie.
Wyglądasz na całkiem zdrowego.
Mam coś z ręką. Właśnie idę do szpitala.
Wsiadaj. Podwiozę cię.
„Bosch, Teller, Voigt, Fleischer, Brandt... Doppler, Helge.
Dwadzieścia siedem”.
SPRAWA MADSA NIELSENA ZEZNANIA: FUCHS, DOREEN
ZEZNANIA: DOPPLER, HELGE
Tak?
Wiedziałaś, że w 1986 roku twój teść miał zeznawać w sprawie zaginięcia Madsa?
Nie.
Przejrzałem wszystkie akta.
Helge miał zjawić się na posterunku we wtorek, 11 listopada 1986.
Czyli za dwa dni miną dokładnie 33 lata.
Nigdzie nie ma jego zeznań.
Jest tylko notatka.
- „Dlaczego nie droga przez las?”. - Myślisz, że 33 lata temu porwał Madsa,
a teraz Mikkela i innych chłopców?
- Gdzie on teraz jest? - W domu opieki. Ulrich!
Ma 75 lat i demencję starczą.
Wieczorem, gdy zaginął Mikkel,
Helge był u mnie.
Ale w dniu zaginięcia Yasina Wöller spotkał go w lesie.
I zabrał go do domu starców.
To ma jakiś związek z Madsem.
- Zagalopowałeś się. - Być może.
A może nie.
Jak się nazywasz?
Jonas.
Dlaczego nie odwieźli cię rodzice?
Moja mama jest w pracy.
Ojciec nie żyje.
Gdzie pracuje twoja matka?
W elektrowni.
To miejsce zmieniło Winden.
Kiedyś tu było tu inaczej.
Co to jest?
Słuchawki.
To przecież nie są słuchawki.
Wkłada się je do uszu.
Czego to nie wymyślą.
Pojedziemy skrótem.
Jesteśmy na miejscu.
Zaczekaj.
Czy dzieciaki zajmują się...
teraz satanizmem?
Nie mam pojęcia.
Nie wiem. Nie wydaje mi się.
Zadzwoń do mamy, żeby cię odebrała.
Lepiej nie chodzić teraz samemu przez las.
Dzięki.
Szukam Ines Kahnwald.
- Była na dworze z tym chłopcem. - Jakim chłopcem?
Czego chcesz od Ines?
Jestem u niej z wizytą i zgubiłem klucz.
Nic nie mówiła, że ma gości.
Jesteście rodziną?
Można tak powiedzieć.
Może nadal jest na zewnątrz.
- Jeśli nie, powiem jej, gdy ją spotkam. - Proszę się nie kłopotać.
Panie Doppler?
Nazywam się Ulrich Nielsen. Jestem z policji.
Proszę się nie bać, chcę tylko o coś spytać.
W 1986 w Winden zaginął chłopiec. Mads Nielsen.
Pamięta pan?
Wezwano pana na przesłuchanie, ale nigdzie nie ma protokołu.
Co znaczy „Dlaczego nie droga przez las?”.
- On... - „Dlaczego nie droga przez las?”.
- To on! - Co to znaczy?
- Co pan tu robi? - To był on!
- Policja. Mam kilka pytań. - Ja pana znam!
Co pan powiedział?
- Musi pan wyjść! - Dlaczego pana wezwano?
- Mogę to zmienić. Zmienić przeszłość. - Musi mi pan pomóc!
I przyszłość.
Co powiedziałeś?
- Co powiedziałeś? Gdzie Mikkel? - Puszczaj!
Gdzie on jest? Gdzie Mikkel?
Puszczaj! Powiedz, gdzie jest mój syn!
Gdzie mój syn? Gdzie Mikkel?
Puszczaj!
- Nie dotykaj mnie! - Mogę to zmienić.
Mogę zmienić przeszłość.
I przyszłość.
Tik-tak.
Zobacz, znalazłam jeszcze jednego.
Jak mało rozumiemy z otaczającego nas świata.
To prawda?
Czy oszalałem, jak mój ojciec?
Jesteś prawdziwy? Czy to tylko urojenia szaleńca?
Jesteś normalny, tak jak twój ojciec.
Czasem trudno zrozumieć to, co przeczy wszystkiemu,
do czego przywykł nasz umysł.
Jak czuli się ludzie, dowiedziawszy się, że Ziemia jest okrągła?
- To wszystko jest zdrowo porąbane. - A jeśli nie?
Jak to? Gdzieś w jaskiniach jest szczelina w czasie?
Mikkel tu jest i kiedyś będzie moim ojcem?
Nawet jeśli w to nie wierzysz, to twój ojciec.
To znaczy...
że Ulrich jest moim dziadkiem, a...
Martha jest twoją ciocią.
To jakieś bzdury.
Biorę go ze sobą i wszystko wróci do normy.
Jeszcze nie rozumiesz?
Jeżeli zabierzesz Mikkela, zaburzysz bieg wydarzeń.
Twój ojciec nie pozna twojej matki, nie zakochają się i nie pobiorą.
A ty się nie urodzisz!
Jeżeli go zabierzesz,
wymażesz całą swoją egzystencję.
Twoja rola jest o wiele większa, niż ci się zdaje.
Każda decyzja ma swoje konsekwencje.
Życie za życie.
Co wybierzesz?
O co tu chodzi? Najpierw elektrownia, teraz to.
- Wiesz, że muszę cię zawiesić. - Dzieją się rzeczy bez sensu.
Może ja też wariuję.
Martwy chłopiec,
którego znaleźliśmy w lesie.
Helge ma z tym jakiś związek.
Wiem, że z całych sił chcesz znaleźć Mikkela.
Ale nie zawsze cel uświęca środki.
Powinnam cię odsunąć pierwszego dnia.
Helge mówił, że może zmienić przeszłość i przyszłość.
- Co to znaczy? Czemu tak powiedział? - On ma demencję.
Nie potrafi sam zawiązać butów.
I na pewno nie jest sprawcą zaginięcia trójki dzieci.
- Jest słaby fizycznie. - Może nie działa sam.
Idź do domu.
„Dlaczego nie droga przez las?”. Co to znaczy?
Egon Tiedemann chciał go o to spytać.
Dlaczego nie droga przez las?
Nie wiem, kto to powiedział, ale Ulrich mnie nie zgwałcił.
- Nie musisz go kryć. - Nie kłamię.
Chciałam tego.
Do niczego mnie nie zmuszał.
Co się stało z twoją twarzą?
Upadłam.
To nie ma z tym nic wspólnego.
Ktoś was widział.
- Widział też, jak on robi ci krzywdę. - To nie było tak.
To kłamstwo.
- Kto tak powiedział? - Nie mogę tego zdradzić.
Najważniejsze, byś wiedziała,
że Ulrich cię teraz nie skrzywdzi.
I że zostanie ukarany za to, co ci zrobił.
Ulrich nic nie zrobił.
Nalegałam na to.
Prosiłam, by załatwił prezerwatywy.
Nie skrzywdził mnie.
Nigdy by tego nie zrobił.
Nigdy.
Zostałem zawieszony.
Gdzie są dzieci?
Nie wiem.
Przykro mi, Katharino.
Jestem tu.
Już od dawna cię tu nie ma.
Co masz na myśli?
Odkąd cię znam, chciałeś wyjechać z Winden.
Czy kiedykolwiek byłeś szczęśliwy?
O czym ty mówisz?
Oczywiście, że tak.
Ty nie byłaś?
Ja wiem, Ulrich.
O czym?
O Hannah i tobie.
Ona ci powiedziała?
Czy to ważne?
W jakiś sposób zawsze to czułam.
Tylko nie chciałam tego wiedzieć.
Mogę to wyjaśnić.
Proszę, nie.
Jeszcze jedno.
Dzwoniła twoja matka.
Zaginął nasz syn, a ona wciąż gada o Madsie.
A ja myślałam, że to ja mam w rodzinie dupków.
Cześć.
Jeżeli go zabierzesz,
wymażesz całą swoją egzystencję.
Każda decyzja
ma swoje konsekwencje.
DZIEŃ MATKI 1986
Chciałabyś wiedzieć po tylu latach?
Co wiedzieć?
Czy on nie żyje.
Nie.
Zawsze miałam nadzieję, że żyje.
Twój ojciec chciał zrobić mu grób.
Myślał, że to mi pomoże zamknąć ten rozdział.
Ale tam nie ma jego ciała.
Od 33 lat myślę, że żyje.
Wolny.
I szczęśliwy.
Nie wolno nigdy porzucić nadziei.
Na zewnątrz jest tyle samo światła, co mroku.
Nie zapominaj o tym.
Katharina mówiła, że chciałaś mi coś powiedzieć.
Tydzień przed zaginięciem Madsa...
Nie mówiłam wtedy o tym policji. Zupełnie wyleciało mi to z głowy.
Zauważyłam coś dziwnego.
Przed domem naprzeciwko ksiądz kłócił się z jakimś mężczyzną.
Nie wiem o co.
Jednak wydało mi się dziwne, że ksiądz się tak kłóci.
Dziś rano zobaczyłam tego samego mężczyznę.
Tego księdza?
Nie, tego drugiego.
To był ten sam człowiek.
Ja...
Poznałam go, bo miał na uchu
bliznę lub jakąś narośl.
Nie postarzał się nawet o dzień.
Wyglądał dokładnie tak, jak 33 lata temu.
Wiem, że to brzmi głupio,
ale to był ten sam mężczyzna.
Przeszkadzam?
Pytałaś, czy jaskinie ciągną się pod drogą przy waszym domku w lesie.
To nie jest stwierdzone,
ale na pewno są w południowej części leśnej drogi.
O co chodzi z tym domkiem? To coś konkretnego?
Nie, nic.
Dziękuję.
Drobnostka.
Charlotte?
Wiedziałeś, że twój ojciec był w 1986 roku wezwany na policję?
Nie...
- Dlaczego pytasz? - Domek w lesie.
Czemu Helge nie sprzedał go po tym, co mu się tam przydarzyło?
Korzystał z niego w ogóle?
Wynajmował go?
Czemu o to pytasz?
Kiedy pierwszy raz tam byłeś?
To był już 1986 rok?
Nie wiem, do czego ci to potrzebne.
Czy twój ojciec w 1986 roku tam mieszkał?
Nie wiem.
Być może.
Przyjechałem do Winden w 1987. Nic nie wiedziałem o domku w lesie.
- To było po wypadku Helgego. - Kiedy dokładnie?
- O czym mówisz? - Kiedy był wypadek?
12 listopada 1986 roku.
Czyli za trzy dni.
Wróć do domu.
Dzieci widzą cię tylko w przelocie.
Martwią się.
Ja też.
- Muszę kończyć. - Charlotte...
Tato, pytanie nie brzmi „jak”, lecz „kiedy”.
Wystraszyłeś mnie.
Gdzie byłeś?
Co się stało?
Wierzysz w los?
Sama nie wiem.
Mój jest taki, że faceci ode mnie odchodzą.
Myślę, że tata bardzo cię kochał.
PODRÓŻ W CZASIE
Charlotte Doppler. Zostaw wiadomość.
Charlotte, pytanie nie brzmi: „kto uprowadził dzieci”, lecz „kiedy”.
Miałem rację. To Helge Doppler, ale nie teraz, a w 1986 roku.
Oddzwoń od razu, gdy to odsłuchasz.
Napisy: Michał Pyka