Αυτό το πράγμα δε δουλεύει σωστά.
Για μένα, είναι μια χαρά.
Μαίρη Ρόμπερτς!
Δούλευε. Ήρθε πάλι.
Τι τρέχει με σένα; Γιατί δε βοηθάς τη Λόλα;
Λυπάμαι, κύριε, αλλά τα πιάτα...
Παράτα τα πιάτα. Πρέπει να τη βοηθήσεις ν' αλλάξει.
- Μάλιστα. - Πήγαινε πριν χάσω την υπομονή μου.
Άντε, πήγαινε!
Θέλουμε τη Λόλα! Θέλουμε τη Λόλα!
Κύριοι, στόχος μου ήταν πάντα...
να σας προσφέρω την καλύτερη δυνατή διασκέδαση.
Έφερα εδώ, με μεγάλο κόστος...
- Κόφ' το και δίνε του! - Ποιος το είπε αυτό;
Εντάξει, θα σας φέρω τη Λόλα.
Κάνε γρήγορα, είναι ανυπόμονοι.
- Πρέπει να είμαι ωραία. - Με πυροβόλησαν!
- Κόψε την κλάψα. - Βιάσου!
Αν βγάλουμε ποτέ αρκετά λεφτά, θα φύγουμε απ' αυτή την ποτίστρα.
Κάνε γρήγορα.
- Πως είμαι; - Υπέροχη.
Μωρό μου!
Φιν, είσαι πολύ τυχερός που έχεις μια κοπέλα σαν τη Λόλα.
Σίγουρα είμαι... Τι εννοείς;
Αυτή είναι τυχερή που έχει κάποιον σαν εμένα.
- Είδες τον άντρα μου; - Ναι, εκεί είναι.
Γκαρσόν, θέλω ένα μεγάλο μπουκάλι κρασί εδώ!
Αυτό εδώ δεν κάνει τίποτα.
Αγάπη μου!
Γεια σου, Τσάρλι. Γεια σας, παιδιά.
Πρόσεχε που πας!
Όλι, κοίτα. Απέχουμε μόνο δυο μίλια απ' την πόλη.
Δε θα τα καταφέρω.
Είμαι με το ένα πόδι στο λάκκο.
Σταμάτα τον. Ίσως μας πάρει μαζί του.
Θα βάλω τα ρούχα μου. Γρήγορα.
Εντάξει, κύριε, μπήκαμε.
Πηγαίνετε στο Μπράσγουντ Γκάλτς;
Κι εμείς.
Ωραίο καιρό έχουμε τελευταία.
Χαριτωμένο.
Είναι μόνο τέσσερις μήνες μέχρι τα χριστούγεννα.
Πιστεύετε στον Άγιο Βασίλη;
Σας πειράζει να βάλω το χέρι μου εκεί;
Εγώ την είδα πρώτος. Ελάτε.
- Αυτό είναι. - Αγάπη μου!
Όχι εσύ! Εννοούσα τον άντρα μου.
- Είχες καλό ταξίδι, αγάπη μου; - Υπέροχο. Μέχρι που ανέβηκαν αυτοί οι δυο.
Δεν έκαναν τίποτα άλλο, απ' το να μ' ενοχλούν σ' όλη τη διαδρομή.
Πήγαινε σπίτι.
Αντίο.
Ενοχλητικοί, ε;
Δε θέλουμε τύπους σαν εσάς εδώ.
Και ένα πράγμα δεν επιτρέπουμε. Να ενοχλείτε τις γυναίκες μας.
Αν θέλετε να παραμείνετε υγιείς, πάρτε την επόμενη άμαξα και φύγετε απ' την πόλη.
Ναι, κύριε. Ευχαρίστως.
Μόλις τελειώσουμε τις δουλειές μας.
Αν χάσετε την επόμενη άμαξα...
θα φύγετε μέσα σε νεκροφόρα.
- Καλημέρα, ξένοι. - Καλημέρα σας.
- Αντίο. - Ασ' τον ήσυχο.
Γειά σας. Τι θα θέλατε;
Ξέρετε τίποτα για μια κυρία ονόματι Μαίρη Ρόμπερτς;
Φυσικά. Κάπου εδώ είναι.
Είμαι ο κηδεμόνας της. Τι την θέλετε;
- Έχουμε να της πούμε κάποια νέα. - Περί τίνος πρόκειται;
Λυπάμαι, αλλά δεν επιτρέπεται να μιλήσουμε γι' αυτό.
Είναι προσωπικό. Ο πατέρας της πέθανε και της άφησε ένα χρυσωρυχείο.
Δεν επιτρέπεται να το πούμε σε κανένα, εκτός απ' αυτήν.
Έτσι δεν είναι, Όλι;
- Ένα χρυσωρυχείο; - Είναι το μεγαλύτερο...
Τώρα που έχετε την εμπιστοσύνη μας...
μπορείτε να μάθετε και τα υπόλοιπα.
Έχουμε το συμβόλαιο μεταβίβασης της περιουσίας.
- Πρέπει να της το δώσουμε προσωπικά. - Τι;
Είπα ότι έχουμε το συμβόλαιο μεταβίβασης της περιουσίας και...
Καλύτερα να του το δείξεις. Μπορεί να μη μας πιστεύει.
Είναι αλήθεια.
Μήπως σου 'δωσα το συμβόλαιο;
Ξέρω που είναι. Με συγχωρείτε.
Βλέπετε; Μαίρη Ρόμπερτς.
Ελάτε 'δω. Έχετε δει ποτέ την Μαίρη Ρόμπερτς;
Ωραία. Θα πάω να τη βρώ. Μην το πείτε σε κανένα, μέχρι να γυρίσω.
- Δε θα το πούμε. - Ευχαριστούμε.
Ευτυχώς που τη βρήκαμε.
Λόλα!
Λόλα, έχουμε μια περιουσία στα χέρια μας.
Τι;
Είναι κάποιοι κάτω που ψάχνουν τη Μαίρη Ρόμπερτς.
Και λοιπόν;
Έχουν ένα συμβόλαιο για ένα χρυσωρυχείο που της άφησε ο πατέρας της.
- Ήρθαν να της το δώσουν. - Δεν είναι καταπληκτικό;
Θα ήταν, αν ήσουν η Μαίρη Ρόμπερτς.
Κατάλαβα, αλλά δε θα το χάψουν.
Φυσικά θα το χάψουν! Δε την έχουν δει ποτέ. Tότε, είναι πανεύκολο.
Βάλε το παπούτσι κανονικά.
- Τι συμβαίνει; - Δε μπορώ να φάω αυτό το κρέας.
Είναι σαν σόλα παπουτσιού.
- Μπορείς να το κάνεις; - Αν μπορώ;
Για ένα χρυσωρυχείο, θα γινόμουν και Κλεοπάτρα.
- Μπράβο, κορίτσι μου. - Φέρ' τους πάνω.
- Ελάτε να γνωρίσετε τη Μαίρη Ρόμπερτς. - Αμέσως.
Με φωνάξατε, κ. Φιν;
Γύρνα πίσω στη κουζίνα και μη μ' ενοχλείς.
Ελάτε, κύριοι. Απο 'δω.
Καθίστε να φωνάξω τη Λόλα... θέλω να πω, τη Μαίρη.
Της είπα τα νέα και είναι τρομερά ταραγμένη.
- Λόλα, ήρθαν. - Υπέροχα.
Κράτα αυτά.
Μαίρη, αυτοί είναι οι κύριοι που σου 'λεγα.
Πείτε μου για τον αγαπημένο μου μπαμπά.
- Είναι αλήθεια ότι πέθανε; - Το ελπίζουμε. Τον έθαψαν.
Δε μπορεί! Απο τι πέθανε;
Νομίζω πέθανε Τρίτη. Ή μήπως Τετάρτη; Ξέρεις...
Θα χειριστώ εγώ αυτό το λεπτό θέμα.
Κυρία μου, ακούσατε το χειρότερο. Ετοιμαστείτε τώρα για το καλύτερο.
Χαμογελάστε. Έτσι.
Να θυμάστε. Ουδέν κακόν, αμιγές καλού.
Ακριβώς. Όλα τα πουλιά μπορούν να χτίσουν φωλιά...
αλλά δε μπορούν όλα να κάνουν αυγό. Έτσι, Όλι;
Ακριβώς.
Ξέρετε ότι είστε κάτοχος ενός απ' τα πλουσιότερα ορυχεία του κόσμου;
Ο πατέρας σας, σας το άφησε ολόκληρο.
Και έχω την τιμή να σας παραδώσω το συμβόλαιο ιδιοκτησίας.
- Δεν είναι υπέροχο, θείε; - Ναι, καλή μου.
Ποιος είναι;
- Η Μαίρη. - Ποια Μαίρη;
Η Μαίρη... Κρίστμας.
Με συγχωρείτε.
Αυτό έπεσε απο κάποιον κύριο, στις σκάλες.
Ευχαριστώ, δεσποινίς. Δε ξέρετε τι κάνατε.
Εντάξει.
Ορίστε. Υπογεγραμμένο, σφραγισμένο και...
παραδωμένο.
- Ευχαριστώ πολύ. - Δεν κάνει τίποτα.
- Έλα, Στάνλεϊ. Πάμε. - Και το μενταγιόν;
- Ακριβώς... - Σας έχουμε και κάτι άλλο.
Παραλίγο να το ξεχάσω.
Εκτός απ' αυτό...
ο πατέρας σας, σας άφησε αυτό το οικογενειακό κειμήλιο.
Ναι, το θυμάμαι καλά.
Βοήθησε με να το βγάλω, Στάνλεϊ.
- Σε πονάω; - Όχι. Ένα λεπτό.
Δε θ' αργήσουμε.
- Καλύτερα να προσπαθήσω να το ανοίξω. - Έτσι νομίζω.
Γλίστρησε.
Καλύτερα να βγάλεις το σακκάκι σου.
Με συγχωρείτε ένα λεπτό.
Θα το βρούμε σ' ένα λεπτό.
Το βρήκαμε.
Πάω ν' αλλάξω. Μας συγχωρείτε.
- Όλι; - Τι;
Τώρα που έβγαλες τα ρούχα σου, γιατί δεν κάνεις ένα μπάνιο;
Μπορείς να φύγεις; Δε μπορώ να μείνω λίγο μόνος;
Απλά λέω, το τερπνόν μετά του ωφελίμου.
Θα κανονίσω αυτούς τους βλάκες.
Μην ανησυχείς, ασ' το σε μένα. Τα πήγα πολύ καλά μέχρι τώρα.
Και βέβαια τα πήγες. Μακάρι να ήσουν στη θέση μου.
- Τι θα λέγατε για ένα ποτό; - Πολύ καλή ιδέα.
- Πως ντύθηκες τόσο γρήγορα; - Να μη σε νοιάζει.
Αντίο σας κι ευχαριστώ για τη χρήση του μπουντουάρ σας.
- Παρακαλώ. - Αντίο.
Τώρα που έχετε το ορυχείο, θα γίνετε τέλεια χρυσοθήρας.
Γιατί τους άφησες;
Βάλε την να υπογράψει το συμβόλαιο.
Μη σε νοιάζει γι' αυτό. Δίωξε τους απ' την πόλη.
Εντάξει.
Παιχνιδάκι!
Δώσε στους κυρίους το καλύτερο ποτό του μαγαζιού. Επιστρέφω αμέσως.
- Ωραία. - Δις Λόλα, τι είναι αυτό;
- Ότι κάνουμε για σένα,είναι νόμιμο. - Σας ευχαριστώ πολύ.
Δεν κάνει τίποτα. Πήγαινε τώρα στη δουλειά σου.
Στην υγειά σας.
- Πρέπει να πηγαίνω. - Κι εμείς.
- Αντίο, κ. Φιν. - Αντίο.
- Αντίο σας. - Αντίο.
Καλά να περνάτε.
- Αντίο, δεσποινίς... - Ρόμπερτς. Μαίρη Ρόμπερτς.
- Αντίο, δεσποινίς Ρόμπερτς. - Αντίο.
- Άκουσες τ' όνομα της; - Φυσικά. Μαίρη Ρόμπερτς.
Πως γίνεται να είναι η Μαίρη Ρόμπερτς, αφού μόλις της δώσαμε το συμβόλαιο;
Δε ξέρω.
- Μου μυρίζεται βρωμιά. - Κι εγώ μυρίζω κάτι.
Έλα.
Με συγχωρείτε.
Είχατε ποτέ πατέρα που να τον έλεγαν Σάϊ Ρόμπερτς;
Ναι. Μ' άφησε μ' αυτούς τους ανθρώπους, όταν έγινε τυχοδιώκτης.
- Ποια είναι η γυναίκα επάνω; - Η Λόλα Μαρσέλ, η γυναίκα του κ. Φιν.
Είναι η νόμιμη κηδεμόνας μου.
Μπορώ να σου μιλήσω;
- Μας συγχωρείτε. - Επιστρέφουμε αμέσως.
Ξέρεις κάτι; Νομίζω ότι δώσαμε το συμβόλαιο σε λάθος γυναίκα.
Το πρώτο λάθος που κάνουμε, απο τότε που μας πούλησαν τη γέφυρα του Μπρούκλιν.
Δεν ήταν λάθος. Θ' αξίζει πολλά λεφτά κάποια μέρα.
Ίσως έχεις δίκιο. Να πάρουμε το συμβόλαιο.
- Μπορεί να μη μας το δώσουν πίσω. - Τι εννοείς;
Θα πάρουμε το συμβόλαιο, αλλιώς θα φάω το καπέλο σου.
Αυτό θα πει αποφασιστικότητα. Πάμε.
Θαυμάσια!
Την κατάφερα, όπως κατάφερα και σένα.
Λόλα, είσαι θησαυρός.
- Ποιος είναι; - Εγώ.
- Ποιος εγώ; - Ποιος εγώ!
- Τι θέλετε; - Φύγε απο μπρός μου, ύπουλο φίδι!
Τρυπωμένε βάτραχε.
Γιατί εισβάλετε έτσι εδώ μέσα;
Θέλουμε να μάθουμε γιατί δεν είσαι η Μαίρη Ρόμπερτς.
- Θα το κανονίσω εγώ. - Πήρατε χαμπάρι λοιπόν, ε;
Αν θέλετε το συμβόλαιο, ατυχήσατε.
Παρ' το, Σταν. Φύγε!
Παρ' το, Σταν!
Παρ' το και φύγε, Σταν!
Δώσε μου το συμβόλαιο.
- Φύγε! - Όχι...
Δώσ' το μου!
Φύγε απ' την πόρτα! Μακριά!
Σταμάτα!
Πίσω!
Όλι, έλα...
Μην ακουμπάς την πόρτα!
Σταμάτα! Με γαργαλάς!
Όχι ακόμη!
Μείνε εκεί που είσαι. Μην κουνηθείς!
Πάρ' το, Σταν!
Δεν αντέχω!
Πάρ' τους απο 'δω.
Έξω!
- Ποιος είναι; - Ο σερίφης.
Πάνω στην ώρα. Τώρα θα αποδοθεί δικαιοσύνη.
- Σερίφη, είσαι ο άνθρωπος που ψάχνω. - Κι εσύ είσαι ο άνθρωπος που ψάχνω εγώ.
Ευχαριστώ. Αυτός ο άνθρωπος...
Νομίζω ότι σας είπα να πάρετε την επόμενη άμαξα.
- Μάλιστα. - Έφυγε πριν δέκα λεπτά.
Αλήθεια; Καλύτερα να τρέξουμε να την προλάβουμε.
Το καλύτερο!
- Κοίτα πως τρέχουν! - Δε τους βλέπω απ' τη σκόνη.
- Όλι; - Τι;
Το ρισκάρουμε αν πάμε πίσω να ληστέψουμε εκείνο το χρηματικιβώτιο;
Ρίσκο ή όχι, πρέπει να πάρουμε πίσω το συμβόλαιο.
Μόλις στεγνώσουν τα ρούχα μου, αυτό ακριβώς θα κάνουμε.
Καλή ιδέα. Αν αυτή η κοπέλα ανακαλύψει...
Δώσε μου φωτιά.
Αυτά τα σπίρτα είναι μούσκεμα.
Ευχαριστώ.
Δες αν στέγνωσαν τα ρούχα μου.
Το καπέλο σου στέγνωσε.
Τώρα που το θυμήθηκα, έκανες μια δήλωση το απόγευμα.
Αλήθεια;
Είπες, ότι αν δεν πάρουμε το συμβόλαιο, θα φας το καπέλο μου.
Μην το παίρνεις κυριολεκτικά.
Όπως και να 'χει, θα σε μάθω να μη δίνεις βιαστικές υποσχέσεις.
Φάε το καπέλο.
Είναι ανόητο. Που ξανακούστηκε κάποιος να φάει καπέλο;
Που ξανακούστηκε να κάνει κανείς κάτι τέτοιο;
- Φάε το καπέλο. - Δε το κάνω.
Αν δε το κάνεις...
θα σε δέσω σ' ένα δέντρο και θ' αφήσω να σε φάνε τα όρνια.
- Θα το κάνεις στ' αλήθεια; - Φυσικά.
- Ποτέ δεν έχω φάει καπέλο. - Φα' το.
Φέρε τα ρούχα μου.
Ένα λεπτό. Θα σε βοηθήσω.
Γιατί μ' έσπρωξες έτσι εκεί;
Είσαι το πιο ηλίθιο πράγμα που έχω δεί.
Έχω μια ιδέα.
Γιατί δε σκαρφαλώνουμε στο υπόστεγο, να φτάσουμε στο μπαλκόνι...
και να μπούμε μέσα, αντί να πάμε απο μπροστά;
Αυτό απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή.
Όλι! Είσαι καλά;
Περίμενε. Θα σου φέρω μια σκάλα. Δε θ' αργήσω.
Πάω να του φέρω μια σκάλα.
Θα ακολουθήσουμε το αρχικό σχέδιο και θα πάμε απο μπροστά.
Προχώρα.
Σε πειράζει που έχω άλλη μια ιδέα;
Αν είναι σαν την προηγούμενη, ναι. Τι είναι;
Τι λες να σε τραβήξω πάνω με την τροχαλία;
- Τι κάνεις εδώ; - Κάτι δε πάει καλά...
Ναι, εσύ. Γύρνα στο κρεβάτι. Με κατατρόμαξες.
Κράτα αυτό.
Είσαι έτοιμος; Πάμε.
Μην καμαρώνεις. Τράβα με πάνω.
Περίμενε να φτύσω τα χέρια μου.
Εντάξει... Όχι!
Πάμε.
Θα τα φτυσω ξανά, για σιγουριά.
Δώσε μου την άκρη του σκοινιού.
Άπλωσε το χέρι σου τώρα.
Άπλωσε το χέρι σου.
Αυτό.
Δέσε το στο μουλάρι.
Ανέβα στο μουλάρι.
- Που είναι τα εργαλεία; - Στη τσάντα.
- Δώσε μου τα. - Εντάξει.
Έρχομαι.
- Τι προσπαθείς να κάνεις; - Να κατεβάσω το μουλάρι.
Θα το κάνουμε αργότερα.
- Ίσως μπορούμε να μπούμε απο 'δω. - Καλή ιδέα.
Περίμενε εκεί. Ερχόμαστε αμέσως
Τι συμβαίνει;
- Σταμάτα να γελάς στον ύπνο σου. - Δε γελάω.
Θα αναγνώριζα το γέλιο σου παντού. Κοιμήσου!
Με κρατάς ξύπνια όλη νύχτα μ' αυτά.
- Τι κάνετε εδώ; - Μόλις βγώ απο 'δω, θα σου εξηγήσω.
Μαίρη, τι κάνεις εκεί;
- Κρύψε με! - Τι ήταν αυτός ο θόρυβος;
Απάντησε μου!
Μαίρη;
Όχι. Πρέπει να κρυφτείς.
Μαίρη, τι συμβαίνει εκεί κάτω; Τι ήταν αυτός ο θόρυβος;
Γιατί τριγυρνάς τόσο αργά;
Ξέρετε, κ. Φιν... Γύρνα στο κρεβάτι και μην ακούσω τσιμουδιά.
- Τι κάνετε εδώ; - Έλα μέσα και θα στα πω όλα.
- Όλι; - Τι;
Περίμενε εκεί. Επισρέφω αμέσως.
Βάλε τα ρούχα σου και θα τα πούμε αργότερα.
- Που ήσουνα; - Είπα στη Μαίρη τι έγινε.
Μόλις πάρουμε το συμβόλαιο, θα 'ρθει μαζί μας.
- Ωραία. Που είναι τώρα; - Ντύνεται. Θα βρεθούμε έξω.
- Ωραία. Βγάλε με τώρα απο 'δω. - Εντάξει.
Σιγά-σιγά.
Δε μπορείς... Δε μπορείς να το κάνεις έτσι.
Ηρέμησε.
Ίσως μπορώ να σε τραβήξω τέρμα πάνω.
Με πνίγεις...
- Η καρωτίδα μου! - Είσαι καλά;
- Γιατί το 'κανες αυτό; - Δεν ήξερα ότι...
Μαίρη, τι κάνεις εκεί κάτω;
Τι συμβαίνει; Μαίρη!
Μπορείς να κάνεις πιο πέρα;
- Δώσε μου το όπλο! - Ψηλά τα χέρια! Όχι εσύ.
- Τι κάνεις; - Παίρνω πίσω το συμβόλαιο.
- Δε μπορείς να το κάνεις αυτό! - Εμπρός!
Μπες μέσα! Άνοιξε το χρηματοκιβώτιο και φέρε το συμβόλαιο.
Γρήγορα.
Μπες μέσα! Δώσε μας το συμβόλαιο.
Πάρ' το, Σταν.
Πήγαινε στο κρεβάτι τώρα. Προχώρα!
Σκάσε!
Δε θα ξεφύγετε...
- Πέσε στο κρεβάτι. - Θα σας φτιάξω εγώ.
Δέσε τον.
- Τι θα κάνεις; - Να μη σε νοιάζει.
- Σταμάτα. Δε μπορείς να το κάνεις! - Σκασμός!
Δε μπορείτε να το κάνετε αυτό. Θα μου το πληρώσετε!
Φέρε το μουλάρι. Θα τον κανονίσω εγώ.
Άσε με να φύγω. Δε μπορείς να μου το κάνεις αυτό!
Σταμάτα. Κατέβασε με!
Τι θα κάνετε;
Θα μου το πληρώσετε. Αφήστε με να φύγω! Βοήθεια! Λόλα!
Λόλα! Λόλα!
Βοήθεια, Λόλα!
Ελάτε πίσω!
Τώρα που τα βάσανα μας τελείωσαν, που θα πάμε;
Θα 'θελα να γυρίσω στη γεννέτειρα μου.
- Που είναι; - Νότια.
- Είσαι απ' το νότο; - Ναι.
Για φαντάσου! Κι εγώ είμαι απ' το νότο.
Αλήθεια;
Που να με πάρει! Κι εγώ είμαι απ' το νότο.
- Απο ποιο νότο είστε, κύριε; - Απ' το νότιο Λονδίνο.
Λονδίνο! Λοιπόν, γλυκιά μου, θα πάμε όλοι στις νότιες πολιτείες.
Για λίγο οπόσουμ και γιάμ!
- Ναι και για λίγο ψάρι με πατάτες. - Ψάρι με πατάτες!
Ξέρω να το συλλαβίζω.