De oudhertog en hertogin de Grenoble.
Daar zitten ze.
De oudbisschop van Arles.
Parijs, 1792 Het begin van de terreur
Onze Vader in de hemeI...
Dood aan de aristocraten. ­ Dood aan de aristocraten.
Leve de Republiek. ­ Leve de Republiek.
Wat betekent dit? Jij hebt je lijken al.
Die kisten zijn leeg.
Misgun je me m‘n eerlijke deel? ­ Goed dan.
De oudgraaf de Beaulieu en familie.
Daar zitten ze.
Ik smeek u... ­ Heb geen angst.
De aangeduide passages zullen uw geest verheffen.
Het gaat niet om mezelf, maar om mijn vrouw.
En m‘n zoon.
Ze zijn onschuldig. ­ Onschuldig?
Als een aristocraat onschuldig is, mag je in m‘n gezichi spuwen.
Het kind is te jong om te sterven.
Hij zal blijven leven door de genade van de Heer.
Kijk, mijn zoon...
Voer ze weg.
De oudmarkies d'Eterais. ­ Daar.
We komen u helpen. Hierheen. Snel.
Wees dapper, Iieve.
Vertraag. Sergeant Bibot? ­ Jawel.
Er is een graaf met z‘n familie ontsnapt.
De Rode Pimpernel zou in de stad zijn.
Hij wil ze het land uit smokkelen via een van de poorten.
Wees waakzaam. Hou je ogen open.
Oke, jongens. Doorzoek elke wagen.
Laai me je papieren zien. ­ Alles is in orde.
Ik wil in de kisten kijken. ­ Moet ik ze openen?
Je hebt gehoord wat ik zei. ­ Goed.
Doe maar wat hij zegt.
Ik waarschuw u.
Het werk van de guillotine is geen mooi gezicht.
Kijk zelf maar. Als u het aandurft.
Leg dat terug. ­ Wat is er?
Geen gevoel voor humor? ­ Donder op. Rot op.
De andere twee zijn nog mooier. ­ Verdwijn.
Oke. U weet niet wat u mist. ­ Hoepel op. Open de poort.
Hou uw hoofd erbij. ­ Waar lachen jullie om?
Mijn schat.
Wie waagt zijn Ieven voor ons? ­ Dat is de Rode Pimpernel.
Binnen het uur krioelt het hier van de soldaten.
Je kan ze voor blijven tot aan de kust. Ken je het rendez­vous?
Nog altijd hetzelfde? ­ Ja.
Mijn schip brengt je naar Engeland. Ga nu.
Goede reis. ­ En jij, Percy?
Ik ga terug naar Parijs. Maar ik zie je gauw.
Goed dan. Kom op.
De Rode Pimpernel, door sir Percival Blakeney, baronet.
Ze zoeken hem hier. Ze zoeken hem daar.
Die Fransozen zoeken hem overal.
Zit hij in de hemel? Of zit hij in de hel?
Die dekselse, ongrijpbare Pimpernel.
Vertel ons meer over de Rode Pimpernel.
Heel Parijs praat over hem. ­ Ik kan niet meer zeggen.
Behalve dat hij en zijn vrienden gezworen hebben
zoveel mogelijk mensen te redden van mevrouw de guillotine.
Zeg dan toch wie hij is.
Als ik dat zou weten, zou heel Londen op me toasten.
Dat is blijkbaar het mysterie.
Wat is 'n rode pimpernel eigenlijk?
Een bescheiden bloem die in bermen groeit.
Heel gewoontjes. ­ Maar wat zegt een naam?
Zijn daden spreken voor zich zelf.
Waren er maar meer als hij. ­ Een is meer dan genoeg.
Hij maakt het leven moeilijk voor ons.
Moeilijk? ­ Inderdaad, mevrouw.
Dankzij hem verdenkt uw revolutionaire garde
al wie er Engels uitziet of Engels klinkt.
Uw hele revolutie is schandelijk ondraaglijk.
Die waanzin is niet onze schuld.
De revolutie was edelmoedig, maar dit...
Maar wij, de Franse aristocratie, danken dat aan onszelf.
Door onze arrogantie en uitspattingen.
M'n dochter doet ons onrecht aan.
De meesten van ons zijn onschuldig.
Een minderheid zijn schoften.
En de onschuldigen gaan mee ten onder.
Zelfs zonder reden. Onze wereld is een grote warboel.
En waarom doen we dan alsof er niks aan de hand is,
terwijl dapperen als die Pimpernel het werk voor ons doen?
Vandaag nog werden onze vrienden,
de graafven gravin de Beaulieu en hun zoon...
Niet de Beaulieus. ­ Rustig, mijn liefste.
De Rode Pimpernel heeft ze alledrie gered.
Gelukkig. God zegene die Rode Pimpernel, wie hij ook is.
Hij is vast een vermomde engel.
Amen.
Stop daar.
Markies, gezien het misdrijf
vind ik uw methodes eerlijk gezegd wreed.
Die revolutionair heeft mijn dochter verleid.
Doorrijden.
Zeg 's...
Kijk.
Blijkbaar verkeert je vriend in nood.
Ga hem redden.
Dit is van jou, geloof ik.
Beste kereI...
Je hebt cognac nodig.
Ik vraag u nu mijn onrecht te wreken.
Ik zal uw gunsten beIonen...
op basis van uw woede.
Marguerite?
Armand is gewond. ­ Gewond?
Een man in 'n koets wil ons meenemen. Wat nu?
Ik ga meteen. ­ En de rest van het stuk dan?
Dit is de kans waar elke doublure van droomt.
Nee, ik ben er niet klaar voor. ­ Je zal het goed doen.
Maar niet te goed, hoop ik. Trek je kostuum aan.
Ik haast me naar Armand. ­ Marguerite.
Arme Armand. Wat is er gebeurd?
Twee mannen, uit het donker...
Zonder deze heer...
Mijn broer en ik staan bij u in het krijt, meneer. Meneer?
Sir Percy Blakeney, juffrouw.
Hoewel iedereen hetzelfde zou gedaan hebben.
Als u dat denkt, kent u Parijs niet goed.
Wie heeft je aangevallen?
Mannen van de markies de St. Cyr.
Ik heb z‘n koets herkend. Hij wilde me ongetwijfeld een lesje leren.
God is mijn getuige, dat zet ik de markies ooit betaald.
Kom, we stoppen je in bed. Gaat het?
Bedankt, nu gaat het wel.
Een wrede les.
Hopelijk was het misdrijf de straf waard.
M‘n broer is nog jong. En warmbloedig.
Te vaak laat hij zich leiden door zijn hart.
Hij werd verliefd op de dochter van St. Cyr.
Is de liefde nu ookal een misdaad in Frankrijk?
Alleen als de dame een arislocrate is.
En als haar vader een gewone burger minderwaardig acht.
Nu moet ik naar mijn broer.
Wacht.
Zal ik u nog ‘s zien?
M‘n broer en ik geven een soiree, thuis, in de rue de Richelieu.
Nu zondag. Als u vrij bent...
Voor zo'n uitnodiging...
maak ik me vrij.
Tot zondag dan.
Nummer 27.
Proficiat, het was prachtig. ­ Bedankt.
Gefeliciteerd. ­ Je stuk is een succes, horen we.
Ik had geen publiek verwacht. ­ Onzin, heel Parijs aanbidt je.
Heb je het nieuws gehoord? ­ Nieuws?
Iedereen praat erover. Er waren vandaag meer dan 20 executies.
23, om precies te zijn.
Mijn liefste. Het heeft me moeite gekost om te komen.
Je ziet er moe uit. Kom, we drinken wat champagne.
Zei je dat er 23 executies waren? ­ Precies.
Er volgen er nog meer, tot de Republiek gezuiverd is
van alle corrupte aristocraten. ­ Niet weer een speech.
Dit moet ik nu de hele dag aanhoren, liefste.
De hele dag? ­ Ik vrees het.
Deze jonge idealist is nu mijn assistent.
Hij moet wel. ­ U bent vast Paul Chauvelin.
Hoofdagent van de nationale veiligheid, juffrouw...?
Dit is Louise Langeais van het nationale theater.
Natuurlijk, Marguerites nieuwe doublure.
U Iaat dus al die ongewenste aristocraten oppakken en doden.
Dat is 'n klein deel van mijn plicht.
Hij moet ook lange, saaie toespraken houden.
Jij krijgt ook de kans om te Ieren hoe je die toespraken houdt.
Voor een keer zal ik mijn patriottische geestdrift vergeten
en het houden op een eenvoudige toast op de Republiek.
Op de Republiek.
Blijkbaar deelt de baron de Batz ons enthousiasme niet.
Is hij geen vriend van de Republiek?
Integendeel, ik mag dan wel een Oostenrijker zijn
en een aristocraat, maar ik verzeker u
dat ik 'n vriend van de Republiek ben.
Ik geloof dat de baron een vriend van de winst is.
Hij verkoopt z‘n trouw aan de hoogste bieder.
Mijn aanwezigheid brengt u blijkbaar in verlegenheid.
Ik zal daar een einde aan maken. Ik wens u een goedenavond.
U ziet dat we waakzaam moeten zijn.
We moeten de vijand uitroeien.
We weten niet waar hij zal toeslaan.
Maar als er bloed moet vloeien, betreurt niemand dat meer dan ik.
'Ze gaan de dauphin opsluiten in de Temple. De Sl. Cyr.'
Hier ben je. ­ Je was onbeleefd.
Tegen de Batz? ­ Hij was mijn gast.
Een onwaardige gast. Hij verkoopt geheimen aan Oostenrijk.
Arresteer hem dan.
Maar hij verkoopt ook Oostenrijkse geheimen aan ons.
Je hebt al voor minder gedood. ­ Elke revolutie is bloedig.
Deze terreur bevrijdt het land van corruptie.
Brengt ons naar nieuwe hoogten. ­ Pas op wat ze met jou doet.
Naar een nieuwe orde. Naar de dag van glorie.
Wij zullen er een deel van zijn, zoals we gedroomd hebben.
En dan word je mijn vrouw.
En dan is de toekomst aan ons.
Sir Percy.
Lieve juffrouw, u bent nog mooier dan ik me herinner.
Als dat al mogelijk is.
Dit is de heer die Armand gered heeft.
Paul Chauvelin, hoofdagent van de nationale veiligheid.
Sir Percy Blakeney.
Het is me aangenaam.
Ik verzeker u dat het genoegen geheel het mijne is.
Meneer.
Mijn excuses omdat ik te Iaat ben.
Ik kon onmogelijk een koets vinden.
Als iedereen gelijk is in uw nieuwe maatschappij,
wil er niemand meer rijden.
U keurt onze maatschappij dus niet goed.
Volgens mij houdt 'n goedkeuring in dat iets perfect is.
En dan overschat u de charme van uw maatschappij.
Jullie zijn afschuwelijk slecht gekleed in deze maatschappij,
al is ze nieuw. Uw kleermakers hebben u verraden.
We zijn trots op onze Franse kleermakers.
Lieve hemel, vriend.
Zo‘n vreselijk werk zou in Londen nooit toegelaten worden.
Bekijk toch dit miezerige dasje.
Ik vraag u... Of de vreselijke snit van deze mouw. Nee, nee.
Of die vreselijke opslagen. Ik kan er nauwelijks naar kijken.
Nee, als uw kleermakers niet beter kunnen,
zou u beter hen naar de guillotine sturen.
We zullen onze koning sturen en de kleermakers berispen.
Dat is nog erger.
Dan heersen uw kleermakers over uw land
en maakt er niemand nog kleren.
Genoeg over de Franse mode.
En de Franse politiek.
Wat zeggen jullie Fransen ook weer? Touche?
Ik ben een beetje een poëet. Het is maar dat u het weet.
Dit was heel vermakelijk.
Maar nu moet ik binnen iemand spreken.
Marguerite, liefste.
U mag Chauvelin niet plagen. Hij heeft veel macht in de regering.
Hij is Robespierres vertrouweling.
De enige macht die ik nu zie...
is de macht van uw schoonheid.
Schoonheid is subjectief.
Deze subjectieve persoon is betoverd.
Als ik zou zeggen dat ik u aanbid...
mag ik dat dan doen, zonder te aarzelen?
Me aanbidden?
Ik zal u zeggen hoe ik u aanbid. Met heel mijn hart.
Maar u kent me niet. ­ Precies.
Daarom wil ik alles weten. Vertel me alles over uzelf.
Tol in de details. Maar doe het heel langzaam...
zodat het heel lang duurt.
Bent u nu gek of...? ­ Hopeloos verliefd.
Dat is hetzelfde.
Vertel me dat u het ook niet voelt.
Alstublieft, u gaat te snel.
Mijn hart... bepaalt het ritme.
Goedemorgen, Robespierre. ­ Bedankt.
ChauveIin... ik lees in dit rapport
dat ze de koninklijke familie, en vooral de dauphin, willen redden.
Ik verhoog meteen de bewaking. ­ En nog iets.
Een vijand van de Republiek ontkomt steeds weer.
Hij is gevaarlijker dan de rest samen, de Rode Pimpernel.
Hij heeft maar 'n handvol van de honderden geëxecuteerden gered.
We overschatten z‘n belang.
Integendeel. Zijn succes kan de revolutie ondermijnen.
Ondermijnen?
Zo krijgen samenzweerders die de monarchie willen herstellen hoop.
Die bemoeizieke Engelsman is een bedreiging.
De hele natie zal de man die hem oppakt dankbaar zijn.
En hij zal in het comité zetelen.
Hou hem tegen. ­ Ik maak er meteen werk van.
Hoe past onze vriend, Armand Si. Just, zich aan?
Hij is misschien wat koppig.
Maar hij zal het ver schoppen.
'Zeg je mensen dat ze de dauphin gaan opsluiten in de TempIe.‘
Sir Percy Blakeney. ­ Laat hem binnen.
Vergeef het me als ik u liet wachten.
Op uw briefje stond 11u.
Ik had moeilijkheden om een geschikte mand ie vinden.
Een geschikte mand?
Ik had gedacht aan een picknick.
Papieren.
Papieren, graag.
Lieve hemel, je herkent toch wel
de mooiste actrice van Frankrijk?
Alleen een blinde herkent Marguerite St. Just niet.
Maak de weg vrij. Laat deze koets door.
Voorzichtig.
Alles in orde? ­ Ja, bedankt.
Die Rode Pimpernel heeft de hertog van Lyon bevrijd.
Hij is heel moeilijk te grijpen.
Hij heeft veel vermommingen. Hij is maar op een manier te grijpen.
Hoe wil je een Engelsman vinden tussen miljoenen anderen?
Door deductie, Ponceau.
Deze Engelsman slaagt erin door te gaan voor een Fransman.
Dus stamt hij uit de bevoorrechte klasse
die opgevoed is door Franse gouvernantes en leraars.
Misschien studeerde hij hier zelfs.
Hij is zeker 'n aristocraat. ­ Dat verklaart z‘n sympathieën.
En verkleint ons onderzoeksveld.
We zullen hem vinden in de sociale kringen van Londen.
En daar wil ik hem gaan opsporen.
Hij heeft gelijk.
Hier is die vos op z‘n hoede, maar in z‘n eigen achtertuin...
Ik laat je aanstellen als afgezant aan het hof van St. James.
Ponceau regelt de details. ­ Dat is een hele eer.
Zou ik me niet laten bijstaan door iemand die de Engelsen kent?
Iemand die ze vertrouwen?
Je denkt vast al aan iemand.
De man die onze afgezette koning diende
als ambassadeur in Londen. ­ Je gevoel voor ironie bevalt me.
De graaf de Toumay is een ideale keuze.
Laat Armand St. Just hem halen.
Je mag niet gaan.
Burger Robespierre wil uw man raadplegen over staatszaken.
Robespierre. Ik vertrouw nog liever een slang.
U kent me al uw hele leven.
Ik geef u m‘n woord, er zal niks gebeuren.
Zie je wel, mama? Je hebt Armands erewoord.
Ik ben op tijd terug voor het eten.
De dood die het licht uit mijn ogen rooft...
geeft de zon...
haar bevlekte zuiverheid terug.
Liefste, ik moest dringend terug naar Engeland.
Ik had geen tijd voor een afscheidskus.
Je eigen Percy.
Moet ik m‘n oude coIIega‘s en vrienden bespioneren?
Weiger je nog altijd? ­ Nadrukkelijk.
U bent gek. ­ Voer hem naar de Temple.
Wat tijd in de cel zal hem wel tot rede brengen.
De jockeyclub, in de buurt van Londen
Wil je je inzet verdubbelen?
Andrew? ­ Oké, voor 100 gienjes.
Je verslaat hem nooit. ­ Volg me maar.
Als je dat kan. ­ Wacht maar af.
Dat was onverwacht. ­ Percy is 'n paardenkenner.
Ja, je bent me 100 gienjes verschuldigd.
Elke Engelsman wil bondgenoot worden van de Rode Pimpernel.
Dat kan, maar hoe meer mensen, hoe groter het risico op verraad.
Nee, vrienden. Als we willen slagen...
moeten we anoniem blijven en onze identiteit verbergen.
Ook al spotten anderen dan met ons.
AI noemen ze ons dwazen. En dandy‘s.
Uilskuikens. Zelfs Iafaards.
Dat gaat nog. Erger is dat we niet kunnen opscheppen bij de dames.
Tony?
Wat is er?
Kom, zeg op.
Lodewijk XVI is geëxecuteerd.
En de koningin?
Ze zal hem volgen. ­ En de jonge dauphin?
De troonopvolger zit opgesloten.
En er is nog meer.
Je vriend, graaf de Tournay, is ook opgepakt.
En zijn gezin?
Ze zijn nog in veiligheid.
De tijd dringt. Zet een netwerk van koeriers op.
We vertrekken meteen.
Breng dit naar de kapitein van de revolutionaire garde.
Ik heb het druk. ­ Je hebt de graaf gearresteerd.
Dat klopt. Op bevel van burger Robespierre.
Ik heb mijn erewoord gegeven.
Je bent in dienst van de Republiek, niet van de graaf en z‘n familie.
Je mag gaan.
Ze kunnen zulke genegenheid, zeker voor een aristocraat,
verkeerd begrijpen. ­ Je hebt me gebruikt.
Zolang je het comité dient, blijf ik je gebruiken.
Breng dit naar de kapitein die de terechtstellingen leidt.
Dood aan de aristocraten.
Leve de Republiek.
Meneer?
Kapitein.
'Zorg voor meer executies en werk doeltreffender.
Als burger Chauvelin het beter kan, zeg hem dan
dat hij het mag komen proberen.
Wat bloed op zijn witte handjes zal hem goed doen.
In naam van God, red mij. Ik heb niks misdaan. Niks.
Doe geen moeite. Dankzij hem staat u hier.
Moge God u genadig zijn. U wordt vervloekt voor wat u doet.
Wat is er?
Een afgrijselijke droom.
Over de vrouw die je zag sterven? ­ Marguerite Iag onder de valbijl.
Zij werd onthoofd.
Mijn God, wat heb ik gedaan?
Wat heb ik gedaan?
'Zeg je mensen dal ze de dauphin gaan opsluiten in de Temple.
St. Cyr.'
Mijn schat. ­ Liefste Marguerite.
Het is alsof je een spook gezien hebt.
Je hebt me verrast, dat is al.
Wat verberg je achter je rug? ­ Dat kan ik jou ook vragen.
Dat zijn persoonlijke zaken. ­ Ook al ruiken ze naar verraad?
Verraad?
Denk je dat ik te maken heb...?
Ik heb dit briefje toevallig in handen gekregen.
Je kon toch naar mij komen? ­ Ik wist niet wat ik moest doen.
Ik wilde weten of het belangrijk was voor ik zoiets drastisch deed.
Drastisch? ­ Het aan het comité melden.
Liefste, ik ben het comite niet.
Ik hoop ooit met je te trouwen.
Je werkt voor het comite. Moet je het niet melden?
Op de eerste plaats dien ik jou, m‘n liefste.
Je ziet het misschien niet aItijd...
maar ik hou zielsveel van jou.
Ik zal je vertrouwen nooit verraden.
Vergeef het me.
Maar anderzijds is het je plicht me dit officieel te melden.
Alleen dan zal ik stappen ondernemen.
Dan worden St. Cyr en zijn gezin geëxecuteerd.
Hij is 'n verrader.
Zo straf je hem omdat hij je broer liet slaan.
Denk je dat ik een man en zijn hele familie laat doden uit wrok?
Het zijn aristocraten. ­ Ik zou er niet mee kunnen leven.
Dan moet je je verantwoorden bij de Republiek.
Liever dan bij mijn geweten.
Je stelt me teleur. Je bent zacht geworden.
Ik ben niet wreed genoeg voor je revolutie.
Vroeger was het ook jouw revolutie.
Maar onze wegen zijn gescheiden. Mijn visie was nooit de jouwe.
Ik zie dat een droom een nachtmerrie kan worden.
Motieven kunnen net als mensen verwrongen worden.
Het is niet moeilijk de reden voor deze ommekeer ie raden.
Het komt door je aristocratische gezelschap.
Je bent jaloers. ­ Hoef ik dat dan niet te zijn?
Als het 'n troost is, sir Percy zit al 14 dagen in Engeland.
Dan weet je het niet. ­ Wat?
Dat hij terug is. ­ In Parijs?
Weet je...
het verbaast me dat een slimme vrouw met smaak
zo'n idioot kan uitstaan. Neem me nu niet kwalijk.
Mijn plicht roept.
GGQTOGI, mênêêl'.
U hebt lessen gevolgd. Die das zit piekfijn.
Uit de weg, idioot.
Ik wist dat je zou terugkomen. ­ Je bent zo blij me te zien.
Maar Chauvelin niet. Geen gevoel voor humor.
Hij eet vast niet gezond. ­ Spot niet met hem.
Hij is vreselijk jaloers op ons. Hij maakt me eigenlijk bang.
Maakt hij je bang? Onzin.
Vergeet Chauvelin. En elke man die je ooit gekend hebt.
Behalve mij. ­ Dat zou gemakkelijk zijn.
Maar soms ben je 20...
ongrijpbaar.
Ben je een acteur die speelt in 'n vreemde schertsvertoning?
Ik heb je gezegd waaraan je nooit mag twijfelen.
Mijn oprechtheid.
Achter dat masker schuilt de ware Percy.
Die man wil ik leren kennen. ­ Dal zal gebeuren.
Op zijn tijd. ­ En hoelang duurt dat nog?
Trouw met me. Dan heb je nog de rest van je Ieven...
om het te ontdekken.
Nooit, nooit.
Nooit. Je kan niks met me doen waardoor ik me zal bedenken.
Misschien niet met jou.
Maar waar zouden je dure principes blijven
als je gezin hier ook zou wegkwijnen?
Je zou het niet durven. ­ Je hebt bedenktijd tot morgen.
Ik ga z‘n familie waarschuwen en ik help ze vluchien.
Luister, ik heb je niet gered van die moordenaars van St. Cyr
om te zien hoe de guillotine je onthoofdt.
M‘n besluit staat vast. Ik ga de familie waarschuwen.
Probeer me niet tegen te houden.
Ik ben niet van plan je tegen te houden.
Denk je dat je in de TempIe­gevangenis kan komen...
en de graaf kan spreken, vanavond nog?
Ik denk hel wel. Met welke bedoeling?
Ik heb een plan.
Heb jij een plan?
Jij, bij wie alleen maar banale ideeën kunnen doordringen?
Dit is serieus. ­ Dat ben ik ook.
Doodserieus. We moeten de familie de Tournay redden.
Zonder jouw hulp. Jij bent nuttiger voor ons
als je voor 't comité blijft werken. ­ Nuttig voor ons? Wat bedoel je?
Je moet zweren bij al wat je heilig is
dat je niks zal doorvertellen. Zelfs niet aan Marguerite.
Jij bent gek. ­ Zweer je het?
Goed dan.
Herken je dit? ­ Het lijkt wel een soort bloem.
Correct. Het is de rode pimpernel.
Knoflook. Wie wil er knoflook? ­ Wie wil er linien?
Dood aan de aristocraten. Leve de Republiek.
Ik ben blij om te horen dat je je verstand terug hebt.
Je hebt me weinig keuze gelaten. ­ Dat was de bedoeling.
Je vertrekt meteen. In Londen zal je in onze ambassade verblijven
om me voor te stellen in de Engelse kringen.
En mijn gezin? ­ Zij blijven in Parijs.
Ze worden dus niet opgesloten, maar gegijzeld.
Dat is de bedoeling. Zorg goed voor onze vriend.
Het is haar moeder. Het is altijd de moeder, he?
Laat je papieren zien.
Hier. Hij houdt me voor 'n aristocraat.
Vaten wijn, he? Ik zal ‘s even kijken.
Dat zou ik niet doen.
Mijn beste bordeaux.
Doe hem niks. Het is mijn kleinzoon maar.
Hier, hier. Kom hier, soldaat.
Ik zal wat in uw oor fluisteren.
Die jongen heeft de pest.
De pest? ­ Ik heb u gewaarschuwd.
Opgedonderd met hem. ­ Oké.
Pakje papieren. ­ Oke.
Doe de poort open.
Laat uw papieren zien. ­ Sergeant...
Als u 'n oude vrouw op 'n kar ziet, pak haar dan op.
Ze is hier zonet voorbijgereden. ­ Liet je haar door?
Dat was de Rode Pimpernel. Open de poorten.
ls alles goed verlopen? ­ Op rolletjes.
Goed. Vertrek maar, het wordt gauw donker.
De kust is meer dan 'n nacht rijden.
Juffrouw.
Hierheen, gravin.
Ik kan u niet genoeg bedanken.
De Rode Pimpernel verdient uw dank, gravin.
Ik dacht dat u de Rode Pimpernel was.
Ik wil nooit in zijn schoenen staan. Ik ben niet zo moedig.
Ik heb nog nooit een ruiter gezien die zo moedig is. Of zo knap.
Suzanne. ­ Het is gevaarlijk. Snel.
Bedankt.
U lijkt vast erg op uw moeder. ­ Ik ben veel lelijker.
Zij was de mooiste bruid in Parijs.
Misschien is het toch begrijpelijk dat de slimste en mooiste vrouw
met een dwaas trouwt.
Want hij zou ook de rijkste man van Engeland zijn.
Je kan maar beter gaan.
Ik heb het druk, zoals je kan zien.
Ik ben gekomen om te vragen
wat je gaat doen in verband met de markies de St. Cyr.
Dat zijn mijn zaken. ­ Nee, het zijn de mijne.
Als agent van het comité voor veiligheid wil ik weten
of je je burgerplicht gaat doen en hem gaat aangeven.
En als ik nee zeg? ­ Dan wil ik 't in jouw plaats doen.
Je hebt me je woord gegeven. ­ Marguerite...
Je dwingt me dit te doen.
Jij hebt mijn vertrouwen verraden.
Blijkbaar hebben we ons allebei in mekaar vergist.
De TempIe­gevangenis Parijs
Sta op, jongen, je hebt bezoek.
Hij heeft zijn rust nodig. Kan je hem niet met rust laten?
Hou je bek, vrouw.
Hier is hij, baron.
Dat rotjoch van koning Lodewijk, in levenden lijve.
ls je aristocratische gevoeligheid beledigd?
Behandelen ze u goed, hoogheid?
Goed genoeg. ­ Laat hem opstaan en Iopen.
Dat is niet nodig.
Ik heb genoeg gezien, bedankt.
Beste markies, er staan overal bewakers.
Hier, hier, hier, hier en hier.
En in deze kamer woont het echtpaar dat de dauphin verzorgt.
Het is menselijk onmogelijk om die jongen daar weg ie halen.
Doe open, in naam van de Republiek.
Doe open.
Arresteer ze. ­ Wat betekent dit?
Ik kom de markies de St. Cyr arresteren.
Momentje, kapitein. Momentje.
U kunt dit maar beter bekijken.
U bent onschendbaar. Bent u de baron de Batz?
Ja. Getekend door Fouquet zelf. ­ Laat de baron vrij.
Ik wil de beschuldiging kennen. ­ Verraad.
Wie beschuldigt mij van verraad? Geef zijn naam.
Het staat op het bevelschrift.
Marguerite St. Just?
Maar ik ken haar nauwelijks.
Ja, dat doe ik.
Ik, Percy, neem jou, Marguerite, tot mijn wettige echtgenote.
Ik, Marguerite, neem jou, Percy...
tot mijn wettige echtgenoot.
Met deze ring trouw ik met jou.
Ik geef jou dit goud en zilver.
Met mijn lichaam vereer ik jou.
Ik deel al mijn aardse bezittingen met jou.
In de naam van de Vader, de Zoon...
en de Heilige Geest.
Amen.
We vertrekken naar Londen. En Armand volgt over enkele dagen.
Wat, zo gauw al?
Ja, Chauvelin wil nu snel speciale gezant worden.
Bekijk haar.
Ben ik niet de gelukkigste man op aarde?
Ze zwermen rond haar als bijen rond honing.
We verlaten je allemaal voor Engeland.
Ik vroeg haar met me te trouwen. ­ En een prachtcarriere opgeven?
Hij is het niet waard.
Robespierre wil actie. Wat ga je doen
nu we de familie de Tournay kwijt zijn?
Ik heb al een goede vervanger voor de graaf.
Misschien zelfs een verbetering. ­ Marguerite St. Just?
De vrouw van sir Percy Blakeney.
Ze opent elke deur in Londen. Via haar kom ik achter elk geheim.
Ze weet het nog niet, maar ze zal me leiden
naar onze ongrijpbare vriend, de Rode Pimpernel.
Ze was nog nooit zo gelukkig. ­ En terecht.
Ze trouwt met de man van wie ze houdt
en neemt wraak op de man die ze haat.
De man die ze haat? ­ De markies de St. Cyr.
Voor wat hij haar broer heeft aangedaan.
En hoe heeft ze wraak genomen op de markies?
Nou, ze liet hem arresteren wegens verraad.
Waarom verdenkt u mijn vrouw? ­ Kom nu, sir Percy.
Stel u niet aan bij mij.
Ik heb het arrestatiebevel met mijn eigen ogen gezien.
Dat geloof ik niet. ­ En haar naam stond erop.
U moet niet bang voor mij zijn.
Ik ben tenslotte heel discreet. ­ Geloof het niet, Percy.
De guillotine dreigt voor St. Cyr.
M'n beste, hebt u het dan nog niet gehoord?
De markies de St. Cyr en zijn hele familie
zijn vanochtend onthoofd.
Allemaal?
De kinderen ook?
Nou, ja...
Ik ging ervan uit dat u hiervan op de hoogte was.
Ik dacht dat... Neem me niet kwalijk.
Het spijt me.
Ze mag nooit weten...
dat ik iets vermoed.
We beginnen aan onze gevaarlijkste opdracht.
De troonopvolger redden.
Voortaan...
mag je haar nooit vertrouwen.
Niemand mag ons verraden.
Ik bid alleen tot God...
dat ik kan verborgen houden...
hoe ik walg van haar daad.
Brave jongen.
Slik je medicijn en zeg je gebeden.
Dan kan je weer gaan slapen.
Welk medicijn geef je hem?
Geen angst, het is sterke cognac. ­ Neem het, jongen.
Papa Duval wordt boos als je niet elke druppel inslikt.
Dat lijkt er al meer op.
Deze heren willen dat je je catechismus opzegt.
Je naam? ­ Louis Charles Capet.
Harder. ­ Lodewijk Charles Capet.
Leeftijd? ­ Acht jaar.
Nationaliteit? ­ Burger van de Franse Republiek.
De naam van je vader? ­ Lodewijk Capet.
Zijn beroep? ­ Ex-­koning, tiran en verleider.
Hoe is hij omgekomen? ­ Door de wil van het volk.
Wie was je moeder? ­ Marie Antoinette van Oostenrijk.
Haar beroep? ­ Ex­-koningin en... hoer.
Hoe is zij omgekomen? ­ Door de wil van het volk.
Hoe eer je hun nagedachtenis? ­ Ik spuw op hun graf.
Opnieuw. ­ Ik spuw op hun graf.
Opnieuw. ­ Dat is genoeg.
Maar ik zie nog een spoor van verzet in die koninklijke ogen.
Ga zo door, Fouquet. Hij moet helemaal van ons zijn.
Huize Blakeney Richmond, Engeland
Lieve hemel. Hoe laat is het?
We komen te Iaat op het koninklijke tuinfeest.
Ik moet terug naar de ambassade. Chauvelin verwacht me.
Is er nieuws van de koerier? ­ Nee.
Vreemd. Heb je navraag gedaan? ­ Te moeilijk.
Chauvelin verdenkt iedereen in de ambassade.
Je bent deze maanden van onschatbare waarde geweest.
Zonder jou wisten we niks over de jongen.
Bedenk wat ze dat kind aandoen. Waarom? Wat winnen ze ermee?
Ze maken hem nutteloos voor al wie hem wil redden. De tijd dringt.
We moeten gauw handelen, of het zal ze lukken.
Heb je 'n plan?
Als zijn dagelijkse routine verandert... komen we in actie.
En we moeten snel en vastberaden handelen.
Daarom kan het volgende bericht uit Parijs ons signaal zijn.
Mijn Iiefste. Zullen we?
De hertog en hertogin van Brentmore.
De hertog van Aldemay, en zijn dochters...
Sir Percival en lady Blakeney.
Ze zeggen dat ze met hem getrouwd is voor zijn geld.
Geen enkele edelvrouw wil die idiote dandy.
Ze schijnen me gelukkig te zijn. ­ Schijn bedriegt, Iiefste.
Percy, stijlvol te laat, zoals altijd.
Deze das weigerde zich te laten knopen, hoogheid.
Kijk toch. Hij steekt vooruit als 'n speldenkussen.
Het was dus iets serieus.
Mijn man is gewoon nobel. Het is mijn schuld.
Nou...
in dat geval is alles vergeven.
Hoe maakt onze vluchteling uit Frankrijk het?
Vluchteling? Zeg maar gevangene.
Bent u hier dan onder dwang? ­ Jazeker.
De liefde voor mijn man dwingt me.
En uw vrijgevigheid, hoogheid. ­ Ik benijd je, Percy.
Let maar goed op haar, of ik eis mijn droit du seigneur op.
Dan steel ik haar.
Daar is het meisje dat...
Marguerite, Percy, dit raad je nooit.
Andrew vroeg me ten huwelijk. En papa heeft ingestemd.
Je bent gek als je het niet doet. Gefeliciteerd.
Suzanne, ik ben blij voor je. ­ Ik verbied je met 'r om te gaan.
Hoezo? ­ Ze heeft bloed aan haar handen.
Zij heeft de markies de Si. Cyr beschuldigd
en hem laten onthoofden. ­ Gravin...
Kunt u dat ontkennen?
Ik bevestig noch ontken zoiets.
Dit is geen proces en u bent geen rechter.
Dal is waar, God zal over u oordelen.
Zeg je niks?
Heb vertrouwen. Wat kan ik zeggen?
Verdedig je niet de eer van je vrouw?
Jeetje, wil je dat ik de arme gravin uitdaag voor een duel?
Kom, de muziek gaat beginnen.
Liefste, je hebt je dus eindelijk kunnen wreken op St. Cyr.
Onverwachts.
Kun je dat echt geloven?
Kan ik... iets anders geloven?
Suzanne...
Wat kan ik doen?
Mijn man houdt niet meer van me. Waarom niet?
Percy aanbidt de grond waarop je loopt.
Misschien ooit wel.
In Parijs. Maar nu gedraagt hij zich in z‘n privé­Ieven ook idioot.
Alsof hij me wil kwellen.
Af en toe voel ik dat hij nog van me houdt.
Op die momenten zie ik het in zijn ogen.
Een blik. Een glimp.
Waaraan heb ik zijn minachting verdiend?
Slaap lekker, liefste. Droom zoet.
Blijf je bij mij?
Nee, mevrouw.
Ik ben veel te moe. En ik heb een vroege afspraak in Londen.
Ik zou je storen. ­ Vast bij je kleermakers.
Eigenlijk bij de bookmakers.
Het zijn echt vrekken, al laat geld me eigenlijk koud.
Percy... wat is er van je geworden?
Waar is de man waarmee ik getrouwd ben?
Dat is vreemd. Hij staat voor je.
Nee, voor me staat een façade.
De huls van de man die ik kende.
Je speelt een dwaze rol. Ik weet niet waarom.
Maar het is zo. Misschien om de wereld op afstand te houden.
En je sluit mij ook uit.
Je hebt me beIoofd...
dat ik de man achter het masker zou Ieren kennen. Op z‘n tijd.
Nu ken ik hem nog minder dan toen.
Nou...
Misschien weet je alles al. ­ Dat geloof ik niet.
Dat weiger ik te geloven.
De man waarop ik verliefd werd, bestaat nog.
Ik blijf altijd van hem houden.
Altijd.
Goedenacht.
Dit is voor sir Andrew.
Heel goed.
En voor de koerier, als hij aankomt.
Zat alleen dit in de tas van de koerier?
Ja, burger.
Dus...
Mijn jonge assistent spant samen met de Rode Pimpernel.
Het was goed dat je de koerier onderschepte.
Ontbied Armand St. Just.
Je loopt gevaar in Parijs. Overtuig hem om hier te blijven.
Je kan met Louise trouwen en hier komen wonen.
Een vreselijk vooruitzicht. Wat heeft hij misdaan
om tot het huwelijk veroordeeld te worden?
Percy, moet je haar zo blijven kwellen?
Krijgt ze geen kans om het uit te leggen?
Denk goed na, Armand.
Als ze St. Cyr verraden heeft...
is ze zelfs in staat te spioneren voor Chauvelin.
Je moet het haar vragen.
Welke bewijzen heb je hiervoor?
In Engeland heeft ze hem geen enkele keer opgezocht.
Het is te gewaagd.
Niks of niemand is belangrijker dan de bevrijding van de dauphin.
Zelfs Marguerite niet. ­ Haar verdriet doet me pijn.
En dat je niet meer van 'r houdt. ­ Niet meer?
Ik hou van haar tot ik sterf.
Dat is het tragische.
Ik rij met je mee naar Dover. We hebben veel te bespreken.
Waarom stuurt Chauvelin je nu naar Parijs? Dat bevalt me niet.
Maar met jou in Parijs krijgen we misschien de kans
om toe te slaan.
Dit is echt een verrassing. ­ Geen onaangename, hoop ik?
Ik heb je niet meer gezien sinds je in Londen bent. Wat kom je doen?
De gelijkenis is treffend, vooral de ogen.
Het vuur in de ogen is goed weergegeven.
Maar niet de bedroefdheid. ­ De bedroefdheid?
De schilder heeft niet gezien wat heel Londen al weet.
En wat is dat dan?
Dat de lady geen gelukkig huwelijk heeft.
Je mag niet naar roddels luisteren.
Is je echtgenoot mans genoeg om je gelukkig te maken?
Kom je hier brutaal doen?
Als de waarheid brutaal is.
Je verdient een man die je verlangens kan bevredigen.
Ben jij dan zo'n man? ­ Ooit was ik goed voor je.
Maar niet goed genoeg.
Zeg nu wat je komt doen.
Of kwam je de vrouw van sir Percy verleiden?
Eerlijk gezegd kom ik je hulp inroepen.
Om te ontdekken wie de Rode Pimpernel is.
De Rode Pimpernel?
Je verbaast me. Hoe zou ik dat weten?
Het sociale leven draait om jou. Jij komt overal en ziet alles.
En je hoort alles. ­ Moet ik spioneren voor jou?
Nee, voor Frankrijk.
Je voorstel is vreselijk.
Wie hij ook is, hij is dapper en barmhartig.
Weiger je dan?
Dacht je nu werkelijk dat ik je zou heIpen...
nadat je me betrokken hebt bij de dood van de markies de St. Cyr?
Ik ga nog liever naar je guilloline. ­ Mag je broer in je plaats gaan?
Armand? Wat bedoel je?
Hij helpt de Rode Pimpemel. ­ Belachelijk.
Ik heb het bewijs en ik zal het gebruiken.
Doe dus je plicht en werk mee. ­ Dit is chantage.
Ik wil het hoofd van de Pimpernel of dat van je broer.
Denk er goed over na. Ik wil het vanavond weten.
Op het bal van lord Grenville.
Ik raad je aan erover te zwijgen. Zeg het aan niemand.
Zelfs niet aan je idiote man.
Het spijt me als ik je Iiet schrikken.
Ik zat te dagdromen.
Je ziet er mooi uii.
Het is lang geleden dat je nog oog voor me had.
Luister...
alleen een blinde ziet zoiets niet.
In die jurk ben je de ster van het bal.
Zeg 's...
Waarover zat je te dromen toen ik binnenkwam?
Percy, jij kent sir Andrew al een hele tijd, he?
We hebben samen op school gezeten. Waarom?
Ik vroeg me af of hij niet de Rode Pimpernel kon zijn.
Andrew?
De Rode Pimpernel?
Erg onwaarschijnlijk.
Waarom heb je opeens interesse voor zijn identiteit?
Ik heb zoveel interesse als elke vrouw in Londen.
Je vriend Chauvelin heeft er vast veel voor over om het te weten.
Daar is hij naar Engeland voor gekomen, denk ik.
Het verbaast me dat hij dat niet aan jou heeft toevertrouwd.
Aan mij? Ik heb hem niet meer gezien sinds hij aangekomen is.
AI heb je vast gelijk.
Als iemand de Rode Pimpemel zal vangen...
dan niet Chauvelin.
En waarom niet?
Waarom niet?
Hij kan zelfs zijn eigen das niet knopen.
Is dat al waar je aan kan denken?
Waarom kan ik niet naar je opkijken?
Of je hulp vragen in nood?
In nood?
Heb je moeilijkheden?
En als dat zo zou zijn?
Je kan proberen mij in vertrouwen te nemen.
Zoals vroeger.
Het is zinloos. We spreken zelfs niet meer dezelfde taal.
Neem me niet kwalijk.
De koerier? ­ Vermoord.
Volg me. ­ Jawel.
Zonder twijfel weet Chauvelin het van Armand.
We moeten hem waarschuwen. Breng dit naar lord Dewhurst.
Nu. Hij moet het op het bal aan sir Andrew geven.
En dan vernietigen.
Zijne koninklijke hoogheid, de prins van Wales.
Sir Percival Blakeney en lady Blakeney.
Uwe hoogheid. ­ Lady Grenville.
U kent sir Percy en lady Blakeney.
Mijn dochters. ­ Charmant.
Echt, heel charmant.
Gaat u alstublieft door.
Eindelijk, de twee tortelduifjes. Drink wat champagne.
Is dit niet spannend? ­ Hier.
Je moet elke dans met mij dansen.
Ik moet toch een keer met hem dansen.
Stel de dames niet teleur. ­ Ik schaam me veel te erg.
Omdat je aandringt.
De Rode Pimpernel, door sir Percival Blakeney, baronet.
Dat is alleen de titel maar.
Ze zoeken hem hier. Ze zoeken hem daar.
Die Fransozen zoeken hem overal.
Zit hij in de hemel? Of zit hij in...
de hel?
Die dekselse, ongrijpbare Pimpernel?
Dit is Iovenswaardig. Hoe heb je dat gedaan?
En dat mooie ding rijmt.
Vind je niet? En als een rijm rijmt...
is het een gedicht, zoals je ziet.
Dat is glashelder... tot in de kelder.
Uwe hoogheid, excellenties, Iords, dames en heren...
neem uw plaats in voor de menuet.
Vreselijk. ­ Lady, mag ik deze dans?
Met uw toestemming. ­ Maar ik dans de gigue met u.
De Fransen zijn uitmuntende dansers.
Heb je een besluit genomen? ­ Je laat me weinig keuze.
Wat moet ik doen?
Er zit een briefje in de mouw van sir Andrew Foulkes.
Zoek uit wat erop staat.
Maar hoe?
Dat laat ik aan je vindingrijkheid als actrice over.
Jij zou zelf met haar moeten dansen, vriend.
Vergeef het me, maar ik vind de menuet...
nogal eentonig.
Je hebt me nog een hazardspel beloofd.
Uitstekend. Maar ik waarschuw u, ik voel dat ik geluk ga hebben.
Verdorie.
Neem uw plaats in voor de allemande.
Als je hem voor jou alleen opeist,
denken ze dat je bang bent dat hij zal weggaan. Kom.
Gaat het? Marguerite? ­ Het komt door de warmte.
Bedankt.
Ik weet niet wat ik heb. ­ Ik haal Percy.
Laat me niet alleen. Ik moet gewoon even m‘n ogen sluiten.
Slim van jou.
Net als 'n verbrande veer tegen duizeligheid.
Zo, ik voel me bijna weer beter.
Hemeltje. ­ Laat mij maar.
Er is niks gebeurd.
We vertrekken naar Frankrijk.
Kom om middernacht naar de bibliotheek voor instructies.
Nog even en ik had misschien de naam van de lady gekend.
Lady? ­ Of is het soms 'n hertogin?
Schaam je. Liefdesbriefjes van geheime aanbidsters?
En dat achter Suzannes rug.
Wat zal ze ervan zeggen?
Er bleef maar een stuk over. ­ Kon je wat lezen?
Vertrek naar Frankrijk. Kom om middernacht naar de bibliotheek.
Wie had het ondertekend? ­ Niemand.
Er stond een kleine bloem onder. ­ De Rode Pimpernel.
In de bibliotheek, om middernacht.
Dat heb je goed gedaan.
Heel goed.
We vullen mekaar opmerkelijk goed aan.
Dat is altijd zo geweest. ­ Hier verberg je je.
Je hebt me de volgende gigue beloofd, sloulerd.
Vergeef het hem. Ik breng hem gauw terug.
Wie is daar?
Draai u niet om.
U mag zich niet omdraaien.
De Rode Pimpernel?
Hoe wist u dat ik hier was? ­ Ik heb je briefje gelezen.
Wat komt u doen? ­ Je waarschuwen.
Chauvelin weet dat je hier zal zijn.
Hebt u hem dat verteld? ­ Ik moest wel.
Om m‘n broer te redden.
Hij zou Armand arresteren als ik hem niet hielp.
Waarom doet u dit nu?
Ik zou niet kunnen leven met je dood op mijn geweten.
Wat is een leven meer?
U hebt St. Cyr en z‘n gezin al laten doden.
Da‘s niet waar.
Chauvelin heeft me misleid.
Omdat ik hem afgewezen heb.
Hij heeft mijn naam op het arrestatiebevel ingevuld.
Ik had de markies en zijn gezin nooit kunnen laten sterven.
Net zomin ik jou nu kan laten sterven...
door mijn schuld.
Als dit waar is...
is het dapper dat u gekomen bent. ­ Ik ben een dwaas.
Als Chauvelin dit ontdekt, kost het m‘n broer z‘n leven.
Er zal met uw broer niks gebeuren, zolang ik leef.
Kan ik dat geloven?
Ik geef u...
mijn woord.
Ik weet zelfs niet wie je bent. Zeg het me.
Een spook.
Edele dame.
Alleen maar 'n spook.
Voor mij ben je heel echt.
Zo echt als het leven zelf.
Vreemd, ik voel je aanwezigheid.
Je bent zo dichtbij.
Ik voel je warmte.
Raak me aan.
Dan weet ik dat je echt bent.
Chauvelin.
Hij mag u hier niet aantreffen. Snel. Het raam.
Wat als hij...?
Verdomme.
Wat is er gebeurd? ­ Wat wilde Chauvelin?
Hij zocht de Rode Pimpernel.
Hopelijk vond hij 'n dwaas.
We moeten oppassen. We vertrekken naar Frankrijk.
Armand is in gevaar. ­ En wij dan?
Ik laat je komen zodra het veilig is.
Mijn jacht Iigt in Dover. We varen uit bij hoogtij.
Wat vertel ik Marguerite?
Dat ik van haar hou.
Meer dan ooit tevoren.
Vertrek je al? Betekent dat dat je tevreden bent?
Ik ben opgetogen. Ik vaar morgen naar Frankrijk
om voorgoed met de Rode Pimpernel af te rekenen.
Weet je dan wat je wil weten? ­ Alles.
En trouwens, dit lag in de bibliotheek.
Slordig van je om het te laten vallen.
En onze afspraak dan? ­ Je krijgt je broer levend terug.
Als ik de Rode Pimpernel heb. Hier of in Frankrijk.
Denk twee keer na voor je je weer bemoeit.
Waar is sir Percy? Ik moet hem meteen spreken.
Hij is vertrokken.
Naar waar? ­ Er ligt 'n brief in de bibliotheek.
‘s Nachts naar de North Country? Merkwaardig.
De Rode Pimpernel.
Wat heb ik gedaan?
Ze verwent de jongen. Een kussen voor z‘n hoofd.
Schoenen voor z‘n voeten. Straks geeft ze hem de kroon.
Wat verwacht u van een vrouw? Ze is een zacht eitje.
Maar de Duvals zijn betrouwbaar. ­ Betrouwbaar?
Dat weet ik niet. Ik heb gehoord dat ze schulden hebben.
Ze zijn vatbaar voor omkoping. ­ Omkoping?
Wie de jongen wil redden, is bereid daar flink voor te betalen.
Duval en zijn vrouw worden gauw vervangen.
Heel verstandig.
De dood...
die het licht uit mijn ogen rooft, geeft aan de zon
haar onaangetaste zuiverheid terug.
Ik wil u even spreken. ­ Kan het wachten?
Ik heb vernomen dat Chauvelin een geheim bericht heeft gestuurd
uit Londen over u. ­ Over mij?
Hij weet dat u samenspant met de Rode Pimpernel.
Ik? Samenspannen met de Rode Pimpernel?
Kom, baron. Iemand heeft u voor de gek gehouden.
U speelt een gevaarlijk spel, Mr. St. Just.
Zeg tegen uw Rode Pimpernel
dat de royalisten de dauphin zullen redden.
Zij hebben meer aanspraak op hem dan de Engelsen.
Als ik zou weten wie de Rode Pimpernel is,
wat niet het geval is, zou hij me in mijn gezicht uitlachen.
Hij weet dat u de jongen wil. ­ Ik?
Om het goud te innen dat in Wenen wacht
als u de Franse troonopvolger aan uw vrienden uitlevert.
Zei de Rode Pimpernel dat? ­ Nee, hij is hier niet.
Bedankt voor uw waarschuwing.
Neem me nu niet kwalijk. Ik wil Jw. Langeais niet laten wachten.
Doe open, in naam van de Republiek.
Hoe durft u eerbare burgers te storen met dat lawaai?
Waar is Jw. Langeais?
Zo vroeg? In haar boudoir.
Het is Alphonse Pohceau. ­ Sorry, maar hij stond erop.
Dat geeft niet, tante Lulu. We zijn oude vrienden.
U bent vroeg voor 'n bezoekje. ­ Dit is geen bezoekje, juffrouw.
Ik kom de man in uw boudoir arresteren.
Dat is vast een vergissing. Komt u burger St. Just arresteren?
Burger Chauvelin heeft het arrestatiebevel getekend,
vanochtend, toen hij terug was uit Londen.
Pakt hij z‘n meerdere op die zo belangrijk is als Robespierre?
Zijn meerdere?
U komt toch voor Louis St. Just?
Niet Louis St. Just, ik kom Armand St. Just arresteren.
Kijk zelf maar.
Dat verklaart alles.
De heer in mijn boudoir is niet Armand St. Just,
maar Louis, z‘n voorname neef.
Slaapt daar een van de machtigste mannen van Frankrijk?
Tenzij we hem gestoord hebben. Ik ga kijken.
Stoor hem niet als hij slaapt. Ik vertrek rustig.
U hoeft dit incident niet te vermelden.
Hij heeft het druk en hij heeft belangrijke dingen aan zijn hoofd.
Vergeet dat ik hier was. Het is een misverstand.
Kom mee, idioten.
Je bent vindingrijk. Je was fantastisch.
Hij komt terug als hij zijn vergissing inziet. Verlaat Parijs.
Niet zonder jou. Je gaat mee naar Engeland.
Morgenmiddag kom ik terug om je op te halen.
Ze zullen het huis bewaken. Kom naar het theater. Ga nu.
Nee, ze houden het huis in de gaten. Via het dak.
Tot ‘s middags.
Dwaas. Louis St. Just leeft zo celibatair als 'n monnik.
Hij slaapt zelfs niet bij zijn eigen vrouw. Je bent misleid.
Ik ga hem meteen arresteren. ­ Hij is allang weg.
Ik handel dit zaakje zelf wel af, Ponceau. Hoepel op.
Ga naar 't huis van Jw. Langeais.
Waarschuw me als Armand St. Just opdaagt.
Armand St. Just.
De bewakers van de dauphin worden morgen vervangen.
En dus kunnen we eindelijk toeslaan.
Dankzij jou, Armand. Luister goed.
Ik breng de jongen naar het rendez­vous buiten Parijs, hier.
Daar wacht Armand, om 12u. stipt. De timing is belangrijk.
Een foutje, en de revolutionaire garde zit ons op de hielen.
Breng hem dan naar dit punt, waar Tony met de paarden wacht.
Die rijdt naar Mont Si. Pierre, jij naar Calais. Breng het joch...
naar de plaats van afspraak. Hier.
Daar wacht je toi de jongen veilig aan boord is.
Zeil dan bij hoogtij af naar Engeland.
En jij blijft daar. Jij bent in Parijs niet veilig meer.
Niemand van ons is dat nog. ­ Je hebt ons trouw gezworen.
Ik heb Louise m‘n woord gegeven. ­ Het gaat om je woord aan ons.
Laat me terugkeren om haar naar Engeland te brengen.
Uitgesloten. ­ Hoe kan je zo hardvochtig zijn?
Jij weet zelfs niet wat liefde is.
Leer me te vertrouwen.
Maak je geen zorgen over Louise.
Ik breng haar in veiligheid.
Breng je haar naar Engeland?
Ik geef je mijn woord.
En... ga nu wat rusten.
En trouwens... je had ongelijk.
Dat ik niet zou weten wat liefde is. Totaal ongelijk.
Het is te gevaarlijk voor jou om mee te gaan.
Ik trotseer elk gevaar om Percy te redden. Ik hou zielsveel van hem.
Hopelijk handel ik juist. ­ Anders wordt Percy onthoofd.
Kijk. Calais.
Als de avond valt, gaan we aan land.
Hou je hem niet tegen?
Sarron?
Sarron. Voorzichtig met die stoel.
Hij is nog van m‘n grootmoeder geweest.
Burger Sarron voor jou.
Deze kant op.
Ik vraag me af hoe lang de volgende het uithoudt.
Kom, we vertrekken. ­ En onze meubels dan?
De lakei kan het wel alleen. Hij heeft het adres.
Ja, Ik weet het. Rue de Bac, in St. Cloud.
Zorg dat je er voor het donker bent.
Als het verblijf leeggemaakt is, kunnen jij en je vrouw verhuizen.
Ga toch uit de weg. Uit de weg.
Dit is het dure porselein van Mw. Duval.
Vort.
Hier wonen jullie.
En hier zit dat rotjoch.
Pas op, hij is onhandelbaar.
Laat hem maar aan ons over. Hij zal in de pas blijven.
Papieren.
Dit is getekend door Fouquet.
De gevangenisdirecteur. ­ Dat is hem, sergeant.
Oké, je mag door.
Open de poort.
Ik had je gevraagd me elke verandering te melden.
De laatste keer sliep hij als een baby. Nu nog altijd. Kijk zelf.
Waarom heb je Duval vervangen? ­ Omdat u me waarschuwde.
Dat heb ik niet gedaan.
St. Just. Open de deur. Doe open, zeg ik.
Wil je wat toverij zien?
Goed dan.
Let goed op.
Laat dat een lesje zijn. Niemand is wat hij lijkt.
Open de poort.
Uit de weg.
Ga liggen.
We moeten vluchten.
Doorzoek het woud. Ze kunnen niet ver zijn.
Ze zijn de rivier overgestoken. Zoek op de andere oever.
Niet schieten. Ik heb mijn deel al gehad.
Neem 'm mee. Vertel de kapitein dat de plannen veranderd zijn.
Ik ga terug naar Parijs. ­ Je kan niet...
Armand is niet gekomen. Hij zit in de nesten.
Ik kan hem niet in de steek laten. ­ Oke, Percy.
Goede reis, hoogheid.
Wat wil je? ­ Dit is voor u, van een heer.
Zeg hem dat de kust veilig is.
De kust is veilig, zegt ze.
Bedankt.
Snel, volg me.
Daarbinnen.
Jw. Langeais.
Vergeef het hem. ­ Het geeft niet.
Ook ik weet...
hoe sterk de liefde is.
Gegroet, sir Percy.
Met uw noblesse oblige kon u niet een van uw mannen achterlaten.
Het spijt me.
Lieve hemel. Je hebt gelijk.
Voor die ene keer.
Maar twee waardeloze mannen als wij voor een koninklijke prins?
Dal lijkt me een eerlijke ruil, vind je niet?
Verbazend hoe een gewone jongen
zo gemakkelijk door je vingers kan glippen.
Er zal wat zwaaien als je comite voor nationale veiligheid ontdekt
dat hij het land verlaten heeft. ­ ls dat dan wel gebeurd?
Ik heb begrepen dat je problemen had om te ontsnappen.
Nee, het was gepiept in een oogwenk.
Dit is je kans.
Laat hem niet ontsnappen. Hij is mijn prijs.
Heel dwaas, sir Percy. ­ Is dat zo?
Noblesse oblige.
Lady Blakeney. Een aangename verrassing.
Dat betwijfel ik zeer.
Ik had onbevestigde geruchten gehoord dat u in Parijs was.
Ga toch zitten. ­ Ik zal kort zijn.
Ik kom voor mijn man.
Dit is 'n genadeverzoek van de prins van Wales.
Ik stap ermee naar Robespierre zeIf...
als ik niet meteen mijn man mag zien.
Dal is allemaal niet nodig.
U hoefde het maar te vragen.
Je hebt bezoek.
Marguerite.
Alleen, zoals beloofd. ­ Twee minuten.
Denk aan m‘n voorwaarden.
Liefste.
Ik heb gebeden dat je zou komen.
Vergeef me dat ik aan je twijfelde. ­ Ik moet om vergiffenis smeken.
Chauvelin laat je vrij als je hem vertelt waar de dauphin is.
En anders...
Percy, ik wil je niet verliezen.
Hij wist dat je tranen de ergste foltering zijn.
Vertel het ze.
Zeg ze wat ze willen weten. ­ Dat kan ik niet.
Vraag me dat niet.
Dan zoeken we 'n manier om je te bevrijden.
Die is er misschien.
Luister goed, ik heb geen tijd om het te herhalen.
Het leven van de dauphin en m‘n mannen hangt af
van jouw uitvoering van m‘n bevelen.
Snel, doe deze om.
Die heb je nodig om alles uit te voeren.
Wie had gedacht dat ik ooit de Rode Pimpernel zou helpen?
De jongen moest toch naar Engeland?
Hij moet blijven leven. Daar kan alleen jij voor zorgen.
Met dit bevelschrift krijg je de dauphin.
Breng het naar Anthony Dewhurst op het eiland Mont St. Pierre.
Je moet voor morgenavond de grens oversteken.
Ik heb meer tijd nodig. Het is een lange, zware reis.
Meer kan ik je niet bieden.
Eindelijk bent u verstandig. ­ Op een voorwaarde.
Mijn vrouw, haar broer en mijn mannen mogen
terug naar Engeland reizen.
Zodra ik de jongen heb. Waar is hij?
Dat kan ik niet zeggen. Ik moet je naar hem brengen.
Je krijgt hem in ruil voor mij. ­ Afgesproken.
Een kwestie van trouw, begrijp je? ­ Natuurlijk.
Nog één ding.
Mag ik me misschien omkleden? ­ Hij houdt je voor de gek.
Als 'n ritje in de gevangeniswagen onvermijdelijk wordt,
verzeker ik je dal ik dat goed gekleed wil doen.
Hij mag plannen maken. Bewaker.
Gijzelaars? Edelmoedig van je.
Niet alleen u maakt plannen.
U en ik reizen samen. Zij volgen in een tweede koets.
Als u me bedriegt, sterven ze.
U moet me alleen naar de jongen brengen.
Baron de Batz. Lodewijk.
Hoogheid, deze heer is de baron de Batz.
Hij zal u naar Oostenrijk brengen.
Hoogheid, u hebt vele vrienden in mijn land.
Zij helpen u op de troon die u ontzegd werd.
Kom mee.
Ik wens u een veilige reis.
God zij met u.
Ga met de helft vooruit. Geef 'n teken als alles oke is.
Mannen, volg me.
Twee vliegen in een klap.
De dauphin en de Rode Pimpernel.
Nu krijg ik een zetel in het comite.
Dankzij dat primitieve 'noblesse oblige'.
Primitief? Beste ChauveIin...
Ik verkies het boven je nieuwe orde.
Een signaal van het fort. Alles is oke.
Bedankt. Jullie blijven hier.
Niemand mag door zonder mij. Als ik over 'n uur niet terug ben,
kom me dan halen. Vooruit, koetsier.
Verdwenen? Hoezo, verdwenen?
De jongen en de mannen van de Rode Pimpernel zijn weg.
Deze man heeft iets gehoord. ­ Waar zijn ze?
Zeg op.
Ze willen de jongen naar Spanje brengen, en dan naar Engeland.
Naar Engeland. Net als ik dacht.
Dit is jouw werk. Executeer die spion meteen op het binnenhof.
Ik heb nog een laatste verzoek. ­Ja?
Spaar mijn vrouw.
Laat haar vrij.
Ze zal vrij zijn. Maar pas als jij dood benl.
Voer hem weg. ­ Nee.
Ik wil samen met je sterven. ­ Mijn Iiefste...
Ik doe dit voor ons.
Vertrouw me, deze laatste keer. Zonder aan me te twijfelen.
Ik kom terug, beste Chauvelin.
Ik kom terug om bij je te spoken.
Draai naar links. Voorwaarts.
Detachement, halt. Kijk naar voren.
Klaar.
Richten.
Vuur, verdomme. Vuur.
Vuur.
Kapitein? ­Ja?
Breng de gevangenen naar de koets. Breng ze naar Parijs.
Ze worden geëxecuteerd wegens verraad.
Ik ben niet bang om te sterven.
Maarje hebt beloofd Marguerite vrij te laten.
Aan een schurk. Dan betekent dat niks.
Jeetje. Daar ben ik het volledig mee eens.
Nee, wees niet bang, Chauvelin. Wat je ziet, is geen spook.
Maar laat me even je soldaten voorstellen.
Lord Anthony Dewhurst.
Sir Andrew Ffoulkes.
Lord Timothy Hastings.
En het verbond van de Rode Pimpernel.
Iets zegt me dat je je afvraagt
waar de mannen zijn die je voorop hebt gestuurd.
Zie hier.
Vreemd dat je niet gezien hebt dat hun uniformen niet passen.
Maar mode is nooit je sterkste zijde geweest, he?
Maar waarom die nepexecutie?
Ik had je nooit je moment van triomf willen ontzeggen.
Maar niet langer dan een moment.
Gefeliciteerd, sir Percy.
Zoals altijd hebt u alles tot in het detail gepland.
Maar deze keer hebt u een ding over het hoofd gezien.
U komt alleen van dit eiland via de verhoogde weg.
En als u door dat raam kijkt...
ziet u mijn mannen op wacht staan.
Lieve hemel.
Dat klopt.
Maar als je door dat raam kijkt,
zie je mijn jacht, de Daydream, klaarliggen
om lady Blakeney, Armand en mijn mannen...
veilig naar Engeland te brengen.
Gefeliciteerd, sir Percy.
Het is u weer gelukt.
Een heer trekt altijd zijn jas uit.
Achteruit.
Dit genoegen...
is voor mij.
Maak je werk af, of heb je er de moed niet toe?
Ik geef een man altijd een sportieve kans.
De Engelsen en hun stomme gevoel voor fair play.
Precies, beste Chauvelin.
Daarom vind ik het in jouw geval fair
om je lot in handen te geven van Robespierre en zijn comite.
Voer hem weg. En trek z‘n kleren uit.
Ik heb ze nodig om de bewakers ervan te overtuigen
dat ik burger Chauvelin ben. ­ Ik laat je niet weggaan.
Ik heb Armand beloofd Louise naar Engeland te brengen.
Nee. Ik zal me voordoen als Chauvelin en naar Parijs gaan.
Misschien kan ik zo m‘n fouten goedmaken.
Niemand gaat. Het is te gevaarlijk. Laat hem niet gaan.
Sir... uw garderobe.
Ik geef toe dat ik deze rol met afkeer zou spelen.
De eer is aan jou, Armand. Veilige reis.
Naar Parijs, zo snel mogelijk. ­ Goed.
Hij is veilig vertrokken. ­ Dan gaan we aan boord.
We zeilen naar Engeland.
Ze zoeken hem hier, ze zoeken hem daar.
Die Fransozen zoeken hem overal.
Zit hij in de hemel, of zit hij in de hel?
Mijn eigen, ongrijpbare Pimpernel.
Lieve hemeI... de dame is een poëet.