Materiał przygotował,kompresował i składał Leon 345
Mario Puzo's Ojciec Chrzestny
Wierzę w Amerykę.
Pozwoliła mi zbić fortunę.
Swoją córkę wychowałem po amerykańsku.
Dałem jej wolność, ale nauczyłem, że nie wolno hańbić rodziny.
Znalazła sobie chłopaka, nie Włocha.
Chodziła z nim do kina, późno wracała.
Nie protestowałem.
Dwa miesiące temu zabrał ją z kolegą na przejażdżkę.
Upili ją whisky...
a potem próbowali wykorzystać.
Broniła się. Zachowała cześć.
Dlatego zbili ją jak zwierzę.
Odwiedziłem ją w szpitalu. Miała złamany nos.
Pękniętą, powiązaną drutem szczękę.
Z bólu nie mogła nawet zapłakać.
Ale ja płakałem. Czemu?
Była światłem mego życia.
Była piękna.
Już nigdy nie będzie piękna.
Przepraszam.
Poszedłem na policję jak dobry obywatel.
Ci dwaj mieli proces.
Sędzia skazał ich na 3 lata, ale zawiesił wyrok.
Zawiesił wyrok! Od razu wyszli na wolność!
Stałem w holu sądu jak dureń.
Ci dwaj dranie uśmiechnęli się na mój widok.
Rzekłem do żony: "Sprawiedliwość wymierzy Don Corleone".
Czemu wezwałeś policję zamiast przyjść do mnie od razu?
Dam ci, co zechcesz. Tylko zrób to, o co cię błagam.
Czyli?
Chcę, żeby umarli.
Tego nie mogę zrobić.
Dam wszystko, czego zażądasz.
Znam cię od wielu lat, ale o pomoc prosisz po raz pierwszy.
Nie pamiętam, kiedy ostatni raz zaprosiłeś mnie na kawę.
A moja żona trzymała do chrztu twe dziecko.
Bądźmy szczerzy. Nie chciałeś mej przyjaźni.
Bałeś się być moim dłużnikiem.
Nie chciałem mieć kłopotów.
Rozumiem.
W Ameryce znalazłeś raj.
Dobrze zarabiałeś, chroniła cię policja i sądy.
Nie potrzebowałeś mej przyjaźni.
A teraz przychodzisz do mnie:
"Don Corleone, sprawiedliwości".
Ale nie prosisz z szacunkiem.
Nie proponujesz przyjaźni. Nie zwiesz mnie ojcem chrzestnym.
W dniu ślubu mej córki prosisz, bym mordował za pieniądze.
Byś wymierzył sprawiedliwość.
To nie jest sprawiedliwość. Ona żyje.
A więc niech cierpią, tak jak ona.
Ile mam ci zapłacić?
Bonasera. Bonasera.
Co ja ci zrobiłem, że mnie tak nie szanujesz?
Gdybyś przyszedł w przyjaźni...
drań, co skrzywdził twoją córkę, zostałby ukarany już dziś.
I gdyby ktoś tak uczciwy jak ty miał wrogów...
twoi wrogowie byliby moimi wrogami.
A wtedy obawialiby się ciebie.
Będziesz mym przyjacielem?
Ojcze chrzestny?
Dobrze.
Pewnego dnia, może nigdy nie nadejdzie, poproszę o przysługę.
Ale póki co, dam ci tę...
satysfakcję jako prezent w dniu ślubu mej córki.
Grazie, ojcze chrzestny.
Zleć to Clemenzy'emu.
To musi załatwić ktoś opanowany.
Nie jesteśmy mordercami, choć ten grabarz tak mówi.
- Gdzie Michael? - Zaraz tu będzie.
Bez Michaela nie robimy zdjęcia.
- O co chodzi? - O Michaela.
Don Barzini.
Paulie! Nalej mi trochę wina.
Paulie! Jeszcze wina.
- Świetnie wyglądasz na parkiecie. - Ty sędzią tańca?
Pilnuj swojej roboty.
Sandra, dzieci latają jak głupie.
Sam jesteś głupi, wiesz?
20, 30 kawałków. Banknoty o małych nominałach.
W jedwabnej torebce.
Gdyby to był ślub kogoś innego. Sfortunato!
Paulie!
Głupi palant!
Co się stało?
- Wracam do pracy. - Tom.
W dniu ślubu córki Sycylijczyk nie odmówi nikomu.
Don Corleone, jestem zaszczycony i wdzięczny za zaproszenie.
Jazda stąd! To prywatne przyjęcie. Już!
Co jest? To ślub mojej siostry.
Cholerne FBI niczego nie uszanuje!
No chodź! No chodź!
...pod koniec zwolniony, by pomóc w wysiłku wojennym.
Pół roku pracował w moim sklepie.
Nazorine, co mogę zrobić?
Skoro jest już po wojnie...
chcą repatriować Enzo do domu, do Włoch.
Ojcze chrzestny, mam córkę. Widzisz, ona i Enzo...
Chcesz, by Enzo został w tym kraju i ożenił się z nią.
Ty wszystko rozumiesz.
Panie Hagen. Dziękuję.
Poczekajcie, aż zobaczycie tort weselny!
Młoda para i aniołek...
- Komu to zlecić? - Nie naszemu rodakowi.
Daj to żydowskiemu posłowi z innej dzielnicy. Ktoś jeszcze?
Michael!
Luca Brasi. Nie ma go na liście, ale chce przyjść.
Czy to konieczne?
Nie oczekiwał zaproszenia, więc chce za nie podziękować.
Don Corleone, jestem zaszczycony i wdzięczny za zaproszenie...
na ślub pana córki. Oby ich pierwsze dziecko było płci męskiej.
Michael...
Tamten mężczyzna mówi do siebie.
Ale straszny, widzisz?
- Tak, przerażający. - Kto to?
To Luca Brasi. Czasami pomaga ojcu.
Michael, on tu idzie!
Świetnie wyglądasz!
Mój brat Tom Hagen, panna Kay Adams.
Ojciec cię szukał.
- Bardzo mi miło. - Mnie również.
Twój brat nosi inne nazwisko?
Mój brat Sonny znalazł Toma na ulicy.
Nie miał domu, więc ojciec go przygarnął.
I tak już zostało.
To dobry prawnik.
Choć nie Sycylijczyk, chyba zostanie consigliere.
- Kto to taki? - To...
ktoś w rodzaju adwokata, doradcy. Ważne stanowisko dla rodziny.
Smakuje ci lasagna?
Don Corleone.
Jestem zaszczycony...
i wdzięczny za zaproszenie na ślub pana córki.
Na ślub pana córki.
Oby ich pierwsze dziecko było płci męskiej.
Ślubuję dozgonną lojalność.
- A to dla pana córki. - Dziękuję, drogi przyjacielu.
Don Corleone, zostawię pana, bo wiem, że jest pan zajęty.
Dziękuję.
Signora Corleone!
Nie!
Senator przeprasza, że nie przyjdzie. Wierzy, że...
zrozumiesz. Podobnie sędziowie - ślą prezenty.
Co to za hałas?
Johnny! Johnny!
Kocham cię!
Przyjechał aż z Kalifornii. Mówiłem ci!
- Pewnie znów ma kłopoty. - To dobry chrześniak.
Johnny, Johnny! Zaśpiewaj coś!
Znasz Johnny'ego Fontane'a?!
- Jasne. Poznać was? - Tak! Wspaniale.
- Ojciec dopomógł mu w karierze. - Tak?
W jaki sposób?
- Posłuchajmy piosenki. - Michael...
Proszę, Michael. Powiedz.
Kiedy Johnny zaczynał, podpisał kontrakt na wyłączność...
z szefem wielkiej orkiestry.
Gdy z czasem zyskał sławę, chciał się z tego wypisać.
Johnny to chrześniak ojca.
Ojciec spotkał się z jego szefem.
Chciał dać 10,000, by puścił Johnny'ego...
ale ten odmówił.
Więc następnego dnia ojciec wrócił, tym razem z Luką Brasim.
Po godzinie szef zwolnił go...
w zamian za gwarantowany czek na tysiąc dolarów.
- Jak to? - Dostał ofertę nie do odrzucenia.
- To znaczy? - Luca przyłożył mu do głowy broń...
ojciec powiedział, że na kontrakcie będzie podpis albo mózg.
To prawdziwa historia.
To moja rodzina, Kay. Nie ja.
Piękne!
Zajmę się tym.
Tom...
Znajdź Santina. Niech przyjdzie do biura.
Co u ciebie, Fredo?
Mój brat Fredo, a to Kay Adams.
- Cześć. - Co słychać?
- A to mój brat Mike. - Dobra zabawa?
Tak. To twoja przyjaciółka?
Nie wiem, co robić. Mój głos słabnie. Cichnie.
Ale jeśli dostanę tę rolę w filmie, wracam prosto na szczyt.
Ale ten... facet nie chce mi jej dać. Szef wytwórni.
- Jak on się nazywa? - Woltz.
Nie chce mi jej dać. Mówi, że nie ma szans.
Sonny?
- Sonny, jesteś tam? - Co?
Stary cię woła.
Moment.
Miesiąc temu kupił prawa do ekranizacji bestsellera.
Główny bohater to kropka w kropkę ja.
Nawet nie musiałbym grać.
Ojcze chrzestny, nie wiem, co robić.
Bądź mężczyzną! Co z tobą?
Czy Hollywood zmieniło cię w finocchio, płaczesz jak baba?
"Co robić? Co mam robić"? Co to ma znaczyć?
To śmieszne.
- Spędzasz czas z rodziną? - Jasne.
Dobrze.
Kto tego nie robi, nie będzie prawdziwym mężczyzną.
Wyglądasz okropnie. Masz więcej jeść.
Odpoczywaj, za miesiąc ten ważniak z Hollywood się zgodzi.
Za późno, zdjęcia już za tydzień.
Złożę mu propozycję nie do odrzucenia.
Idź na wesele i baw się, zapomnij o bzdurach.
- Zostaw to mnie. - Dobrze.
- Kiedy odjeżdżają? - Niedługo, jak tylko pokroją tort.
Damy twemu zięciowi coś ważnego?
Nigdy. Daj mu na życie, ale nie omawiaj spraw rodziny.
Dzwonił Virgil Sollozzo.
- Musimy się z nim spotkać. - Jak wrócisz z Kalifornii.
- Kiedy jadę do Kalifornii? - Dziś.
Pogadaj z ważniakiem od filmu i załatw tę sprawę Johnny'ego.
Jeśli to wszystko, chciałbym pójść na wesele córki.
Carlo, zrobimy zdjęcie.
Zaraz.
Nie, Michael. Ja nie.
Dobrze, tak jest dobrze! Nie ruszać się!
- To trzeba wzmocnić. - Mów.
Przysłał mnie przyjaciel...
Johnny'ego, który będzie przyjacielem pana Woltza...
Jeśli pan Woltz nam pomoże.
Woltz słucha.
Niech Johnny dostanie rolę w tym nowym filmie.
A jaką pomoc dostanie Woltz od pańskiego przyjaciela?
Rozwiąże przyszłe kłopoty ze związkami.
Obecnie jedna z gwiazd ma kłopoty z heroiną.
Próbujesz swych sił? Grozisz mi?
Postawię to jasno. Johnny Fontane u mnie nie zagra!
Nieważne, ilu makaroniarzy wyskoczy spod ziemi!
Pochodzę z niemiecko-irlandzkiej rodziny.
- Wniosę skargę. - Jestem prawnikiem. Nie grożę...
Znam prawników z Nowego Jorku. Kim ty jesteś?
Prowadzę szczególną kancelarię. Jeden klient. Czekam na telefon.
Nawiasem mówiąc, podziwiam pana filmy.
Sprawdzić go.
- Bardzo piękne. - Spójrz na to.
- Stało w królewskim pałacu. - Bardzo ładne.
Więc pracujesz dla Corleone?
Wziąłem cię za podstawionego oszusta.
- Wolę się na niego nie powoływać. - Jak twój drink?
Dziękuję, dobry.
Chodź, pokażę ci coś naprawdę pięknego.
Doceniasz prawdziwe piękno, tak?
600 tysięcy na 4 kopytach.
Na pewno nawet car tyle nie zapłacił.
Khartoum.
Nie będzie się ścigał. Zostanie rozpłodnikiem.
Dzięki, Tony.
Chodźmy coś zjeść.
Corleone to ojciec chrzestny Johnny'ego.
Dla Włochów to uświęcony związek, bardzo bliski.
Szanuję to. Ale tego muszę odmówić. Niech poprosi o coś innego.
On nigdy nie prosi o drugą przysługę.
Nie rozumiesz. Johnny Fontane nie dostanie tej roli.
Jest dla niego wymarzona. Stałby się gwiazdą.
A ja chcę go wykopać z interesu. Powiem, czemu.
Johnny Fontane zrujnował jedną z mych protegowanych.
Kształciliśmy ją przez 5 lat. Śpiew, taniec, szkoła aktorska.
Wydałem setki tysięcy, by uczynić ją gwiazdą.
Powiem ci więcej.
Udowodnię, że nie myślę tylko o pieniądzach.
Była piękna. Młoda i niewinna!
I była najlepszą dupą, jaką miałem, a miałem ich wiele.
Wtedy zjawia się Fontane ze swoim makaroniarskim czarem i głosem.
I ona z nim uciekła.
Odrzuciła wszystko, by mnie ośmieszyć!
A ktoś na moim stanowisku nie może sobie na to pozwolić!
Więc zabieraj się stąd!
Gdyby on chciał coś kręcić, nie prowadzę orkiestry.
Tak, znam tę historię.
Dziękuję za kolację i miły wieczór.
Odwieźcie mnie na lotnisko.
Pan Corleone lubi szybko słyszeć złe wieści.
- Zmęczony, Tom? - Nie, spałem w samolocie.
Mam tu dane dotyczące Sollozza.
A więc...
Sollozzo, znany jako "Turek". Doskonale posługuje się nożem...
jeżeli interesy naprawdę tego wymagają.
Jego branża to narkotyki. W Turcji...
ma pola, na których rośnie mak.
Na Sycylii produkuje z niego heroinę.
Potrzebuje forsy i ochrony przed policją.
W zamian odda udziały. Nie wiem, ile.
Stoi za nim rodzina Tattaglia. Muszą coś z tego mieć.
- Karany? - Wyrok we Włoszech, drugi tutaj.
Ma dobrą reputację w branży.
- Santino, co o tym sądzisz? - W białym prochu jest dużo forsy.
Tom?
Tak. Narkotyki są najbardziej dochodowe.
Jeśli się tym nie zajmiemy, zrobią to inne rodziny.
Za te pieniądze kupią więcej policji i polityków.
A wtedy przyjdą po nas.
Mamy związki i hazard, świetnie, ale przyszłość to narkotyki.
Jeśli nie weźmiemy tych udziałów, za 10 lat możemy stracić resztę.
A więc? Co zdecydujesz, tato?
Don Corleone.
Potrzebuję wpływowych przyjaciół.
Milion dolarów w gotówce.
I polityków, których pan nosi w kieszeni jak drobne.
- Ile możemy z tego mieć? - 30%.
W pierwszym roku to jakieś 3-4 miliony dolarów.
Potem coraz więcej.
A ile dostanie rodzina Tattaglia?
Wyrazy uznania.
Ja ich opłacę, z mojego udziału.
A więc 30% dla mnie za dofinansowanie, wpływy...
polityczne i ochronę prawną?
Właśnie tak.
Czemu ja? Czym zasłużyłem na tę hojność?
Jeśli dla pana milion w gotówce to zwykłe dofinansowanie...
ti saluto, Don Corleone.
Zgodziłem się to omówić, bo ma pan opinię człowieka solidnego...
i godnego szacunku.
Niestety muszę jednak odmówić.
Powiem panu, dlaczego.
To prawda, mam przyjaciół wśród polityków.
Ale przyjaźń skończy się, jeśli zajmę się...
narkotykami, a nie hazardem, który uważają za nieszkodliwy.
Ja nie pytam, jak mężczyzna zarabia na życie.
Ale pańska branża... jest dość niebezpieczna.
Bezpieczeństwo zapewni rodzina Tattaglia.
- Oni mają ręczyć... - Chwilę.
Mam słabość do dzieci i rozpuściłem je.
Mówią, gdy powinny słuchać. Sollozzo...
moja odmowa jest ostateczna. Ale gratuluję panu.
Oby pana interesy szły dobrze.
Zwłaszcza że nie są sprzeczne z moimi. Dziękuję.
Santino.
Chodź tu.
Co z tobą? Mózg ci mięknie od zabaw z tą dziewczyną.
Nigdy więcej nie zdradzaj przy obcym, co myślisz.
Idź.
Tom, co to za bzdura?
Od Johnny'ego. Dostał tę rolę.
- Zabrać to. - Postawcie tam.
I...
niech przyjdzie Luca Brasi.
Ten typ, Sollozzo, trochę mnie martwi.
Przyjrzyj mu się od podszewki.
Idź do Tattagliów.
Daj do zrozumienia, że nie układa ci się u nas...
i dowiedz się jak najwięcej.
To coś dla twojej matki i Sonny'ego.
Dla Freddy'ego krawat, a Tom dostanie pióro Reynoldsa.
- A co ty chcesz pod choinkę? - Tylko ciebie.
Andiamo, Fredo.
- Niech Paulie sprowadzi wóz. - Już.
Sam podjadę. Paulie dzwonił, że jest chory.
To dobry chłopak. Sam to załatwię.
Buon Natale, caro. Grazie.
- Luca! Jestem Bruno Tattaglia. - Wiem.
- Lampkę przedwojennej whisky? - Nie piję.
A mnie znasz?
Znam.
Przyszedłeś do rodziny Tattaglia?
Sądzę, że ty i ja możemy dobić targu.
Potrzebny mi silny człowiek.
Słyszałem, że nie jesteś zadowolony z rodziny Corleone.
- Chcesz się do mnie przyłączyć? - Co będę z tego miał?
50 tysięcy dolarów, na początek.
Nieźle.
Umowa stoi?
Tom! Tom Hagen. Wesołych Świąt.
- Miło cię widzieć. Chcę pogadać. - Nie mam czasu.
Znajdź czas, consigliere. Wsiadaj.
Boisz się? Gdybym chciał cię zabić, już byś nie żył.
Wsiadaj.
- Fredo, kupię trochę owoców. - Dobrze, tato.
Wesołych Świąt. Chcę kupić owoce.
Podobałabym ci się bardziej, gdybym była zakonnicą?
Nie.
- A gdybym była lngrid Bergman? - To co innego.
Michael.
Wolę cię taką, jaka jesteś. Co się stało?
ZAMACH NA VITO CORLEONE
Szef podziemia ciężko ranny.
Nie piszą, czy żyje.
- Sonny, tu Michael. - Gdzie byłeś?
- Co z nim? - Wciąż nie wiemy.
Krążą różne wersje. Ciężko go zranili.
- Jesteś tam? - Tak, jestem.
- Martwiłem się. - Tom nie mówił, że dzwoniłem?
Nie. Wracaj do domu, mały. Mama cię potrzebuje.
Boże.
Sonny!
Zostań tam.
- Kto to? - Otwórz. To ja, Clemenza.
Są wieści o twoim starym.
Mówi się, że już nie żyje.
- Co ty gadasz? - Spokojnie!
- Gdzie Paulie? - Ostatnio chorował.
- Często? - Tylko 3, 4 razy.
- Freddy nie chciał go wymienić. - Jedź.
W nosie mam, jak ciężko jest chory. Przywieź go.
- Przysłać tu kogoś? - Nie, jedź.
Wezwę tutaj kilku naszych ludzi.
- Tak? - Santino Corleone?
- Tak. - Mamy Toma Hagena.
Za 3 godziny zwolnię go z propozycją.
Wysłuchaj go, nim cokolwiek zrobisz.
To już się stało. Trzymaj słynne nerwy na wodzy.
Poczekam.
Twój boss nie żyje.
Wiem, że nie jesteś od zadań siłowych, więc bez obawy.
Możesz pomóc rodzinie Corleone. I mnie także.
Dopadliśmy go przed biurem godzinę po złapaniu ciebie.
Wypij.
Doprowadź do pokoju między mną a Sonnym.
Sonny palił się do tego układu, co?
Ty też uważałeś, że to dobre posunięcie.
- Sonny będzie się mścił. - Taka będzie pierwsza reakcja.
Więc przemów mu do rozumu. Popiera mnie rodzina Tattaglia.
Inne nowojorskie rodziny chcą tylko zapobiec wojnie.
Bądźmy szczerzy. Don, niech spoczywa w pokoju, starzał się.
Czy 10 lat temu mógłbym go dopaść?
On już nie żyje, Tom, i nic tego nie zmieni.
Pogadaj z Sonnym, z dowódcami, z Tessio i z grubym Clemenzą.
To dobry interes, Tom.
Spróbuję. Ale nawet Sonny nie może odwołać Luki Brasiego.
Tak, cóż...
Pozwól, że sam zajmę się Luką.
Tylko namów Sonny'ego.
Dwóch pozostałych także.
- Postaram się. - Dobrze.
Możesz już iść.
Nie lubię przemocy, Tom. Jestem biznesmenem.
Rozlew krwi drogo kosztuje.
On wciąż żyje.
Dostał 5 kul i wciąż żyje!
To nieszczęście dla wszystkich, jeśli ich nie przekonasz.
Matka jest w szpitalu z ojcem. On chyba przeżyje.
Dużo złej krwi. Sollozzo, Philip i Bruno Tattaglia, Ramon...
- Zabijesz ich? - Nie wtrącaj się.
Usuń Sollozza i będzie po sprawie.
A Luca? Turek myśli, że go kontroluje.
Jeśli Luca się sprzedał, mamy duże kłopoty.
- Ktoś z nim mówił? - Próbowaliśmy całą noc.
- Zrób mi przysługę... - Luca nie sypia u dziwek.
Tom, jesteś consigliere. Co zrobimy, jeśli Vito umrze?
Razem z nim stracimy kontakty polityczne i połowę naszej potęgi.
Inne rodziny mogą poprzeć Sollozza, by uniknąć wojny.
Nadchodzi rok 1946. Przelano dosyć krwi.
Jeśli ojciec umrze...
zawrzyj tę umowę.
- Łatwo mówić, to mój ojciec. - Nie bardziej niż mój.
Co jest?
- Paulie, miałeś czekać. - Ktoś przyniósł do bramy paczkę.
Tessio, zobacz, co to.
- Zostać? - Jak zdrowie?
- Nic mi nie będzie. - Jedliśmy. Głodny?
- Nie. - Może drinka? Wypocisz chorobę.
- Śmiało. - Chyba się napiję.
Zajmij się tym skurczybykiem. Paulie sprzedał starego.
- Wpisz go na szczyt listy. - Jasne.
Mickey, weź ludzi i jedź jutro do mieszkania Luki.
Może nie trzeba mieszać do tego Mike'a.
Bardzo byś pomógł, przyjmując tu telefony.
Dzwoń jeszcze raz do Luki.
- A to co? - Sycylijski telegram.
To znaczy, że Luka Brasi śpi z rybkami.
- Idę. - Kiedy wrócisz?
Pewnie późno.
- Nie zapomnij cannoli! - Tak, tak.
Rocco, usiądź z drugiej strony. Blokujesz lusterko.
Sonny dostał szału. Chce iść na materace.
Musimy znaleźć kryjówkę na West Side. Może na 43.?
- Znasz tę dzielnicę? - Niech pomyślę.
Myśl jadąc. Nowy Jork nie będzie czekał.
Uważaj na dzieci.
Paulie, jedź na 39, kup 18 materaców i weź rachunek.
Dobra.
Tylko żeby były czyste. Trochę tam posiedzimy.
- Są czyste i eksterminowane. - Paskudne słowo.
Uważaj, bo ciebie eksterminujemy!
Zjedź. Muszę się odlać.
Zostaw broń. Weź cannoli.
Hej, Mike! Mikey!
- Tak. - Telefon!
- Kto to? - Jakaś dziewczyna.
- Tak. Kay? - Jak ojciec?
Wyjdzie z tego.
Kocham cię.
Kocham cię!
- Michael? - Tak, wiem.
- Powiedz to. - Teraz nie mogę.
Nie możesz mówić?
Przyjadę dzisiaj.
Czemu nie powiesz, że ją kochasz?
Kocham cię z całego serca. Jeśli cię nie zobaczę, umrę!
Naucz się gotować dla 20 facetów. Przyda ci się.
Trochę oliwy, potem podsmażasz czosnek.
Dodajesz pomidory, sos pomidorowy, i często mieszasz.
Gdy zacznie się gotować, wrzucasz kiełbasę i mięso.
Dodajesz trochę wina.
I trochę cukru. To mój patent.
Dosyć tych bzdur. Są ważne sprawy. Jak Paulie?
Już go nie zobaczysz.
- Dokąd idziesz? - Do miasta.
- Daj mu ochronę. - Jadę do szpitala.
Nic nie będzie. Wiedzą, że to cywil.
- Bądź ostrożny. - Tak jest.
Daj mu ochronę.
- Muszę iść. - Mogę iść z tobą?
Nie, Kay. Tam jest policja i prasa.
Wzięłabym taksówkę.
Nie chcę cię w to mieszać.
Kiedy znów cię zobaczę?
Jedź do rodziców, do New Hampshire. Zadzwonię.
- Kiedy znów cię zobaczę, Michael? - Nie wiem.
Co pan tu robi? To wbrew przepisom.
Michael Corleone. To mój ojciec.
Gdzie jest ochrona?
Pana ojciec miał zbyt wielu gości. Przeszkadzali w pracy.
10 minut temu policja kazała im odejść.
Proszę z Long Beach 45620.
Siostro, proszę chwilę poczekać.
Sonny, jestem w szpitalu. Nikogo tu nie ma.
Ludzi Tessia ani policji. Tata jest sam.
- Nie panikuj. - Nie panikuję.
Przykro mi, ale musi pan wyjść.
Przeniesiemy go gdzie indziej. Może pani to odłączyć?
- Wykluczone! - Wie pani, kto to?
Ktoś przyjdzie go zabić. Rozumie pani?
Proszę mi pomóc.
- Kim jesteś? - Enzo, piekarz.
- Pamięta pan? - Enzo.
Lepiej idź, będą kłopoty.
Jeśli tak, to zostanę i pomogę. Dla pana ojca.
Poczekaj na mnie przed wejściem, dobrze?
Zaraz tam przyjdę.
Leż sobie, tatku. Ja się tobą zajmę.
Już jestem z tobą.
Jestem z tobą.
Wyrzuć je. Chodź.
Włóż rękę do kieszeni, jakbyś miał broń. Będzie dobrze.
Dobrze się spisałeś.
Myślałem, że wszystkie makarony siedzą.
- Czemu nikt nie pilnuje ojca? - Ty śmieciu!
Nie pouczaj mnie! Ja ich odwołałem.
- Trzymaj się z daleka! - Najpierw dajcie ojcu ochronę.
- Skuć go! - Dzieciak jest czysty.
- To bohater wojenny... - Mówię, skuć go!
- Ile Turek ci płaci? - Trzymać go! Wyprostować!
Trzymać go prosto.
Adwokat rodziny Corleone. Ci ludzie to ochrona Vita.
Mają pozwolenie na broń.
Jeśli pan wkroczy, będzie pan się tłumaczyć sędziemu.
Puścić go.
- Co to za nowe twarze? - Przydadzą się.
Wczoraj Sonny się wściekł.
Rano zdjęliśmy Bruno Tattaglię.
Jezu Chryste.
Co za forteca!
Tommasuccio! Mam na ulicy 100 ludzi.
Niech tylko Turek się pokaże, to zginie.
Mike, pokaż się.
Pięknie wyglądasz. Cudownie.
Turek chce pertraktować! Ale skurczybyk ma tupet.
- Prosi o spotkanie. - Co mówi?
Chce, by to Michael wysłuchał tej oferty. Dziś.
Obiecuje bardzo dobre warunki.
- A Bruno Tattaglia? - Wliczony.
- Wyrównanie za ojca. - Wysłuchajmy ich.
Nie tym razem, consigliere.
Dość spotkań, dyskusji i sztuczek.
Chcę Sollozza lub będzie wojna...
- Rodziny... - Wydadzą Sollozza!
Interes to nie sprawa osobista!
- Postrzelili mego ojca... - Nawet to były interesy.
A teraz ucierpią. Zrób mi przysługę.
Dość rad, jak zalepić dziury. Pozwól mi wygrać.
Szczękę złamał Mike'owi kapitan McCluskey.
Jest na liście płac Sollozza i musi brać dużo.
McCluskey zgodził się ochraniać Turka.
Z taką ochroną Sollozzo jest nietykalny.
Nikt jeszcze nie zabił kapitana policji.
Wszystkie rodziny to potępią! Będziemy wyrzutkami!
Politycy ojca schowają się do mysiej dziury.
Zrób mi przysługę. Weź to pod rozwagę.
Dobrze, poczekamy.
Nie możemy czekać. Nie możemy.
Sollozzo kłamie, on zabije ojca.
To jego klucz do sukcesu. Trzeba go usunąć.
- Mike ma rację. - O coś cię zapytam.
Co z McCluskeyem? Co z nim zrobimy?
Chcą się ze mną spotkać?
Będzie nas trzech: ja, McCluskey i Sollozzo.
Umówmy to spotkanie.
Niech informatorzy sprawdzą, gdzie się odbędzie.
Nalegajmy na miejsce publiczne. Bar, knajpa.
Wśród ludzi, dla mego bezpieczeństwa.
Zaraz mnie przeszukają.
Nie mogę mieć przy sobie broni.
Ale jeśli Clemenza znajdzie sposób, by mi ją podrzucić...
to zabiję ich obu.
Grzeczny studencik! Z dala od rodzinnego interesu.
A teraz zabijesz glinę, bo cię walnął?
To nie wojsko! Musisz podejść blisko, a mózg obryzga ci garnitur.
Wziąłeś to do siebie.
Traktuje interes jak sprawę osobistą.
Kto powiedział, że nie można zabić gliny?
Mówię o glinie zamieszanym w narkotyki, o nieuczciwym glinie.
Pchał palce w drzwi i dostał za swoje.
To świetna historia. Opłacamy paru dziennikarzy, tak?
- To może im się spodobać. - Tylko może.
Nic osobistego, Sonny. To czysty interes.
Nie wytropią skąd pochodzi, więc się nie martw.
Rękojeść i spust okleiłem specjalną taśmą.
Spust ciężko chodzi?
Moje uszy!
Nie wygłuszona, huk odstraszy przypadkowych ciekawskich.
Zastrzeliłeś obu. Co teraz robisz?
- Siadam i kończę kolację. - Nie żartuj.
Opuść rękę i puść broń.
Będą myśleć, że wciąż ją masz. Patrzą na twarz...
więc idź szybko, ale nie biegnij.
Nie patrz w oczy i nie odwracaj wzroku.
Będą wystraszeni, więc ani drgną.
Będzie dobrze. Pojedziesz gdzieś na wakacje...
a tu wybuchnie piekło.
- Aż tak źle? - Lub jeszcze gorzej.
Inne rodziny zwrócą się przeciw nam.
To się powtarza co 5, 10 lat. Zła krew musi odpłynąć.
Trzeba działać szybko. Jak 10 lat temu.
Hitlera też trzeba było powstrzymać już w Monachium.
Wiesz, Mike, byliśmy tu dumni z ciebie. Bohater i w ogóle...
Twój ojciec też.
Ani śladu. Nic. Zupełnie nic.
Ludzie Sollozza też nie wiedzą, gdzie to będzie.
Ile mamy czasu?
Odbiorą cię za półtorej godziny przed knajpą Jacka Dempseya.
- Możemy ich śledzić. - Sollozzo was zgubi.
- A co z negocjatorem? - Gra w bezika z ludźmi.
- Cieszy się, dają mu wygrywać. - Zbyt ryzykowne. Odwołajmy.
Negocjator gra, póki Mike nie wróci.
- Kropnąć tych w wozie! - Domyślą się.
Sollozza może tam nie być, Sonny!
Ja odbiorę.
Knajpa Louisa, Bronx.
- To pewne? - Wtyczka z komisariatu.
Kapitan jest zawsze pod telefonem. McCluskey zje tam dziś kolację.
- Ktoś zna to miejsce? - Tak, idealne dla nas.
Rodzinny interes, dobra kuchnia. Pilnują swego nosa.
Mają tam kibel w starym stylu. Wiesz, zbiornik i łańcuch.
Możemy przykleić broń z tyłu.
Dobra. Mike, najpierw zjedz, pogadaj chwilę.
Rozładuj napięcie. Niech się odprężą.
Potem idź się odlać. Najlepiej poproś o pozwolenie.
I wal, jak tylko wyjdziesz. Po 2 strzały w głowę.
Tę broń ma podłożyć ktoś dobry. Żeby mój brat...
nie stanął tam z fiutem w garści.
- Broń tam będzie. - Ty go zawieziesz i odbierzesz.
Chodźmy.
Mówił ci, byś zaraz wyrzucił broń?
Tak, milion razy.
Nie zapomnij. Po 2 strzały w głowę, jak tylko wyjdziesz.
Jak myślisz, kiedy będę mógł wrócić?
Najwcześniej za rok.
Wytłumaczę mamie, że się nie żegnałeś przed wyjazdem i...
Zawiadomię tę dziewczynę, gdy będzie pora.
Uważaj na siebie.
Trzymaj się, Mike.
Dobrze, że jesteś. Możemy wszystko naprawić.
Nie chciałem, by sprawy tak się potoczyły. Szkoda.
Chcę wszystko naprawić. Ojciec ma mieć spokój.
Przysięgam ci to na moje dzieci.
Ale musisz być otwarty na propozycje.
Mam nadzieję, że nie jesteś w gorącej wodzie kąpany, jak Sonny.
To dobry chłopak.
Przepraszam za tamtą noc, Mike.
Muszę cię obszukać, odwróć się do mnie. Na kolanach.
Chyba jestem już za stary do tej roboty. Zbyt zrzędliwy.
Nie panuję nad nerwami. Wiesz, jak to jest.
Jest czysty.
KIERUNEK NEW JERSEY
Jedziemy do Jersey?
Może.
Dobra robota, Lou.
RESTAURACJA U LOUISA
- Co tu dają dobrego? - Cielęcinę. Najlepszą w mieście.
Skuszę się.
- Będę mówił z Mikeyem po włosku. - Tak.
Czego ja chcę...
Dla mnie najważniejsza jest...
gwarancja, że to koniec zamachów na życie ojca.
Mnie prosisz o gwarancje? To na mnie polują!
Straciłem swoją szansę. Przeceniasz mnie.
Nie jestem taki sprytny.
Proszę tylko o rozejm.
Muszę iść do toalety. Mogę?
Jak mus, to mus.
Jest czysty.
Nie siedź tam za długo.
Znam takich na wylot.
ATAK NA POLICJĘ
MlASTO PRZEŻUWA BURZĘ
KAPITAN POLICJI ZAMIESZANY W HANDEL NARKOTYKAMI
GANGSTER BARZINl PRZESŁUCHIWANY
WOJNA GANGÓW
ZAMACHY TRWAJĄ TRZECI MIESlĄC
Gruba ryba świata przestępczego, Vito Corleone, wraca do domu.
Dobra, przejmujesz.
Kocham cię, dziadku.
Przykro mi, tato. Jeszcze cię nie zna.
- Daj to dziadkowi. - Dobrze.
"Obyś szybko wyzdrowiał, dziadku. Do zobaczenia. Twój wnuk, Frank".
Idź z matką.
Zabierz je na dół.
Idź, Carlo, ty też.
Idź.
- Coś ci dolega, Carlo? - Zamknij się i nakrywaj.
Od zabójstwa McCluskeya policja się na nas uwzięła.
Inne rodziny też. Było dużo złej krwi.
Uderzyli w nas, a my odpowiedzieliśmy.
Naszym ludziom w prasie podsunęliśmy materiał...
o powiązaniach McCluskeya z handlem narkotykami.
Burza powoli cichnie.
Wysłałem Freda do Las Vegas, pod opiekę Don Francesca z L.A.
- Żeby odpoczął. - Uczę się prowadzić kasyno.
A gdzie jest Michael?
To Michael zabił Sollozza.
Jest bezpieczny. Staramy się go tu sprowadzić.
Wiesz już, gdzie ukrywa się ten pierdziel Tattaglia?
Sonny, wszystko już przycichło.
Zaatakuj ich, a rozpęta się piekło. Tata chce pokoju.
- Póki co, ja decyduję... - Wojna kosztuje, interes stoi.
- Oni też nie zarabiają! - Nie stać nas.
- Dość zastoju. Zabiję łotra! - Zyskasz świetną reputację!
Z sycylijskim consigliere bym się tak nie męczył! Rób, co mówię.
Tato miał Genca. A co ja mam?
Wybacz. Nie chciałem.
Mama zrobiła obiad. Jest niedziela.
Czarnuchy obławiają się na naszych terenach.
Jeżdżą nowymi cadillacami, robią zakłady.
Dla nich duża forsa to nowość.
Tata nie omawiał interesów przy stole.
- Zamknij się, Connie... - Nie mów tak do niej.
A ty się nie wtrącaj.
Chcę z wami porozmawiać. Mógłbym robić więcej...
Nie przy stole.
Witam uniżenie, Don Tommasino.
Czemu się oddaliłeś?
- Odpowiadam za ciebie. - Mam Calo i Fabrizio.
Wciąż jest niebezpiecznie. Wieści z Nowego Jorku, od Santina.
Twoi wrogowie wiedzą, że tu jesteś.
Santino mówił, kiedy mogę wrócić?
Jeszcze nie. To wykluczone.
- Dokąd idziesz? - Do Corleone.
Weź mój samochód.
Nie, wolę się przejść.
Bądź ostrożny!
- Gdzie są wszyscy? - Wyginęli w vendettach.
Widzisz te klepsydry?
Hej, żołnierze, zabierzcie mnie do Ameryki!
Zabierzcie mnie do Ameryki! Clark Gable!
Ja chcę do Ameryki! Clark Gable, Rita Hayworth!
Mamma mia, co za piękność!
Jakby trafił cię piorun.
Na Sycylii kobiety są groźniejsze od strzelb.
Polowanie się udało?
Chyba znacie tu wszystkie.
Widzieliśmy parę piękności.
Widok jednej z nich poraził go jak piorun.
Ale ona skusiłaby samego diabła.
Krągłe kształty. Co, Calo?
Co za włosy, co za usta!
Tutaj dziewczyny są piękne, ale cnotliwe.
Ta miała czerwoną suknię. A we włosach fioletową wstążkę.
Wyglądała bardziej jak Greczynka niż Włoszka.
Zna ją pan?
Nie ma tu takiej dziewczyny.
Mój Boże, teraz rozumiem!
Co się stało?
Chodźmy.
- To jego córka. - Niech tu przyjdzie.
Zawołaj go.
Fabrizio, będziesz tłumaczył.
Przepraszam, jeśli pana obraziłem.
Jestem w tym kraju obcy.
Szanuję zarówno pana, jak i pana córkę.
Jestem z Ameryki, ukrywam się.
Nazywam się Michael Corleone.
Są ludzie, którzy zapłaciliby za tę informację.
Ale wtedy pana córka straciłaby ojca...
zamiast zyskać męża.
Chciałbym poznać pana córkę.
Za pana pozwoleniem i pod nadzorem rodziny.
Z całym szacunkiem.
Proszę nas odwiedzić w niedzielę. Jestem Vitelli.
A jak jej na imię?
Zerżnę cię, że popamiętasz.
Poczytasz w bibliotece.
Musimy odebrać moją siostrę.
Co się stało?
- To moja wina! - Gdzie on?
To moja wina. Uderzyłam go.
Zaczęłam się kłócić. Uderzyłam go, więc oddał...
Chcę tylko, by obejrzał cię lekarz.
Sonny, proszę, nie rób mu nic.
Co z tobą? Czego się boisz?
Że zrobię z twego dziecka sierotę?
Frajerzy, stawiacie na Jankesów?
Dosyć tego. W zeszłym tygodniu...
straciliśmy dość forsy.
Chodź tu!
Jeśli znów ją tkniesz, to cię zabiję.
Hej! Nie spodziewaliśmy się ciebie, Kay.
Próbowałam dzwonić i pisać. Nie mogę dotrzeć...
- do Michaela. - Nikt nie wie, gdzie jest.
Wiemy tylko, że ma się dobrze.
- Co się stało? - Kraksa, nie było rannych.
Tom, proszę, przekaż ten list Michaelowi.
Gdybym to wziął, sąd uznałby, że znam miejsce jego pobytu.
Odezwie się do ciebie.
Zwolniłam taksówkę, mogę wezwać drugą?
Chodź. Przepraszam.
- Halo? - Jest Carlo?
- Kto to? - Przyjaciółka.
Proszę powiedzieć, że przyjdę późno.
Dziwka!
- Obiad na stole. - Nie chcę.
- Stygnie. - Zjem później, w knajpie.
Kazałeś zrobić obiad!
Pyskata ta mała makaroniara.
Tak, potłucz wszystko, rozpuszczona babo!
Może zaprosisz na obiad swoją dziwkę!
Może i zaproszę.
- A teraz posprzątaj! - Akurat!
Ty koścista, rozpuszczona wydro. Sprzątaj!
Sprzątaj, mówię ci! Sprzątaj!
Jazda! Sprzątaj, ty...
Sprzątaj!
Tak, zabij mnie! Jak twój ojciec, zabójca!
- Jak wszyscy Corleone! - Nienawidzę cię!
Zabij mnie!
Wynoś się!
- Nienawidzę cię! - To ja cię zabiję.
Nieznośna wydra! Zjeżdżaj!
Connie, o co chodzi? Nie słyszę cię.
Connie, głośniej. Dziecko płacze.
Santino, nie rozumiem, co mówi.
Tak, Connie.
Poczekaj tam.
Nie, tylko tam poczekaj.
Skurwysyn.
- Skurwysyn! - Co się stało?
Otwierać! Z drogi.
Sonny!
- Sonny. - Precz!
Za nim, szybko!
Skurwysyn!
Mnie też nalej.
Moja żona płacze na górze.
Słyszę podjeżdżające samochody.
Mój consigliere...
powiedz mi to, co wszyscy już wiedzą.
Ja nic nie mówiłem mamie.
Właśnie miałem wejść na górę i ci powiedzieć.
Ale musiałeś się napić.
Właśnie.
Już się napiłeś.
Strzelali do Sonny'ego na rogatce. Nie żyje.
Nie chcę żadnego dochodzenia.
Ani aktów zemsty.
Zaaranżuj spotkanie...
z głowami pięciu wielkich rodzin.
Pora skończyć tę wojnę.
Dzwoń do Bonasery.
Potrzebuję go.
Tom Hagen. Dzwonię w imieniu i na prośbę Vita Corleone.
Jesteś mu winny przysługę.
Don nie wątpi, że spłacisz ten dług.
Za godzinę przyjedzie do zakładu pogrzebowego. Bądź tam.
Przyjacielu, jesteś gotowy wyświadczyć mi przysługę?
Tak. Czego ode mnie oczekujesz?
Chcę, byś nie szczędził starań i spróbował wszystkiego.
Nie chcę, by matka go tak oglądała.
Spójrz, jak zmasakrowali mi syna.
- Wolę uczyć cię angielskiego. - Już umiem.
Poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota...
Pozdrawiam cię, Don Tommasino. Jak sprawy w Palermo?
Michael uczy mnie jeździć. Patrz, pokażę ci.
Jak sprawy w Palermo?
Młodzi niczego nie szanują. Czasy są bardzo niedobre.
Przykro mi. Nie jesteś już tu bezpieczny.
Musisz się przenieść do willi pod Syrakuzami. Natychmiast.
Co się stało?
Złe wieści z Ameryki.
Twój brat Santino...
został zabity.
Wsiadaj. Obiecałeś!
Fabrizio! Przygotuj wóz.
Pan prowadzi? Żona jedzie z panem?
Nie, na razie zabierz ją do ojca.
Jak pan sobie życzy.
Calo, gdzie Apollonia?
Zrobi panu niespodziankę. Chce sama prowadzić.
Będzie dobrą amerykańską żoną.
Przyniosę bagaż.
Fabrizio!
Dokąd idziesz?
Poczekaj tam! Podjadę do ciebie.
Apollonia, nie!
Don Barzini, dziękuję za zorganizowanie tego spotkania...
i witam głowy 5 wielkich rodzin z Nowego Jorku i New Jersey.
Jest tu Carmine Cuneo z Bronksu...
a z Brooklynu...
Philip Tattaglia.
Ze Staten Island...
gościmy dziś Victora Strachiego.
Pozostali przybyli z Kalifornii, Kansas City...
i innych części kraju. Dziękuję.
Jak sprawy mogły zajść tak daleko?
Nie wiem.
To duże nieszczęście, zupełnie niepotrzebne.
Tattaglia stracił syna i ja też.
Jesteśmy kwita. Jeśli on się zgodzi...
to ja chcę, by wszystko było jak dawniej.
Dziękujemy Don Vito za to spotkanie.
Znamy go jako człowieka słownego i skromnego.
Tak, Don Barzini. Aż nazbyt skromnego.
Miał w kieszeni polityków i sędziów.
Ale nie chciał się nimi podzielić.
Kiedy odmówiłem pomocy?
Znacie mnie wszyscy.
Odmówiłem tylko jeden raz. I dlaczego?
Bo sądzę, że handel narkotykami wkrótce zniszczy nas wszystkich.
To nie jest hazard, alkohol ani kobiety...
których pragną niemal wszyscy, a zakazuje ich Kościół.
Nawet policjanci, którzy pomagali nam w tych sprawach...
odmówią pomocy, gdy będą to narkotyki.
Taka była moja opinia wtedy... i dalej tak sądzę.
Czasy się zmieniły.
Nie jest tak, jak kiedyś, gdy robiliśmy, co chcieliśmy.
A przyjaciele nie odmawiają.
Jeśli Don Corleone kontroluje polityków, musi nam pozwolić ich...
wykorzystać. Niech da nam zaczerpnąć wody ze źródła.
Proszę, niech wystawi za to rachunek.
W końcu nie jesteśmy komunistami.
Ja też nie popieram narkotyków...
Latami dopłacałem ludziom ekstra, by to zostawili.
Ale naraz ktoś mówi: "Mam prochy".
"Zainwestuj 3 tysiące, a po dystrybucji dostaniesz 50".
Temu nikt się nie oprze. Więc wolę to kontrolować, dbać o poziom.
Nie chcę tego w pobliżu szkół, handlu z dziećmi.
To wielka infamia.
My sprzedajemy tylko kolorowym.
To zwierzęta, więc po co im dusza?
Miałem nadzieję, że możemy się tu naradzić.
I zrobię wszystko, co konieczne, by znaleźć pokojowe rozwiązanie.
Więc jesteśmy zgodni. Handel będzie kontrolowany.
Don Corleone da ochronę na wschodzie, będzie pokój.
Potrzebuję gwarancji od Corleone...
że z czasem, gdy urośnie w siłę...
nie podejmie vendetty.
Wszyscy jesteśmy rozsądni. Nie potrzebujemy gwarancji.
Mówisz o zemście.
Czy zemsta przywróci ci syna?
Albo mnie mojego?
Wyrzekam się zemsty za syna.
Z egoistycznych pobudek.
Przez tę aferę z Sollozzem mój najmłodszy syn...
musiał uciekać z kraju.
Chcę zadbać o to, by mógł bezpiecznie wrócić.
Oczyszczony z fałszywych zarzutów.
Są fałszywe. Jestem przesądny.
Jeśli zdarzy mu się nieszczęśliwy wypadek, zastrzeli go policjant...
powiesi się w celi więziennej lub...
uderzy w niego piorun, to będę za to winił...
kogoś z obecnych na tej sali.
I tego już nie wybaczę.
Ale poza tym...
pragnę przysiąc...
na dusze moich wnuków...
że to nie ja złamię pokój, który tu dziś zawrzemy.
Mam nalegać, by nie karano ludzi Tattaglii od narkotyków?
Wspomnij o tym. Nie nalegaj.
- Barzini sam będzie wiedział. - Chyba Tattaglia.
Tattaglia to płotka. On nigdy by nie pokonał Santina.
Aż do dziś nie wiedziałem, że cały czas stał za tym Barzini.
Dalej, Nancy.
Nie rozłączać się. Brian.
Dobrze, w porządku.
Kiedy wróciłeś?
Rok temu.
Nawet dawniej.
Miło cię widzieć, Kay.
Pracuję teraz dla mego ojca, Kay.
Ostatnio był chory. Bardzo chory.
Ale ty nie jesteś taki jak on. Mówiłeś, że pozostaniesz inny.
Mój ojciec jest taki, jak każdy, kto ma władzę.
Jak każdy, kto odpowiada za innych.
Jak senator, prezydent.
- Jesteś naiwny. - Czemu?
Oni nikogo nie zabijają.
Kto tu jest naiwny, Kay?
Nadszedł czas na inne metody. I ojciec o tym wie.
Za 5 lat rodzina Corleone będzie działać zupełnie legalnie.
Zaufaj mi. To wszystko, co mogę ci powiedzieć. Kay...
Michael, czemu przyjechałeś? Czemu?
Czego ode mnie chcesz? Minęło tyle czasu. Pisałam.
Potrzebuję cię. I zależy mi na tobie.
- Proszę, przestań. - Chcę... byś za mnie wyszła.
- Jest za późno. - Proszę, Kay...
Zrobię wszystko, by nadrobić stracony czas.
Bo to ważne, Kay. Naprawdę liczy się to...
że mamy siebie nawzajem. I możemy żyć razem.
Możemy mieć dzieci. Własne.
Kay, ja cię potrzebuję.
I kocham.
Barzini przejmuje nasze interesy, a my nic!
- Nie ma już dla mnie miejsca! - Czekaj.
Nie proszę o pomoc, ale o wolną rękę.
- Cierpliwości. - Musimy się bronić.
- Pozwól zwerbować nowych ludzi. - Nie.
- Nie dam Barziniemu pretekstu. - Mike, robisz błąd.
Don Corleone...
Tessio i ja mieliśmy kiedyś założyć własną rodzinę.
Zapomniałem o tym. Ale dziś proszę o pozwolenie.
Teraz Michael jest głową rodziny.
Jeśli on pozwoli, ja pobłogosławię.
Po przeprowadzce do Nevady...
możecie opuścić rodzinę i założyć własną.
- Kiedy to będzie? - Za pół roku.
Wybacz, ale bez ciebie ja i Pete ulegniemy Barziniemu.
Nienawidzę go. A za pół roku nie będzie na czym budować.
- Polegacie na mojej opinii? - Tak.
- Ufacie mi? - Zawsze, ojcze.
To bądźcie przyjaciółmi Michaela.
Prowadzone są negocjacje, które rozwiążą wasze problemy.
Teraz nie mogę więcej powiedzieć.
Carlo, ty jesteś z Nevady.
Będziesz tam moją prawą ręką.
Tom nie będzie consigliere. Będzie nas reprezentował w Vegas.
Nie mam mu nic do zarzucenia.
Ale, w razie potrzeby, kto doradzi mi lepiej niż ojciec?
- Dzięki, tato. - Gratuluję, Carlo.
Mike... czemu mnie wyłączasz?
Nie jesteś wojennym consigliere, Tom.
W Nevadzie może pójść na ostro.
Tom.
Sam doradziłem to Michaelowi. Nie byłeś złym consigliere.
To Santino był złym Donem, niech spoczywa w pokoju.
Michaelowi ufam całkowicie i tobie też.
Ale są powody, dla których nie powinieneś brać w tym udziału.
- Może mogę pomóc. - Jesteś wyłączony, Tom.
Twoja twarz wygląda niewiarygodnie. Świetnie!
Ten lekarz odwalił kawał roboty. Kay cię namówiła?
Zostaw. Jest zmęczony i chce się umyć.
Sam otworzę drzwi.
- Mike! Witamy w Las Vegas! - To dla ciebie. Jego pomysł.
- Twego brata Freda. - Panienki?
Zaraz wracam. Zabaw je jakoś.
- Czego tylko chcesz, mały. - Co to za dziewczyny?
- Sam się przekonaj. - Spław je, Fredo.
- Mike... - Przyjechałem w interesach.
Jestem zmęczony. Muzycy też niech idą.
Wynoście się. Już!
To wszystko na dziś. Angelo.
Zbierajcie się! Już!
Proszę, skarbie. Nie wiem, czemu taki jest, Johnny.
Wybacz.
Nie wiem. Chyba jest zmęczony.
A gdzie jest Moe Greene?
Miał sprawę. Prosił o telefon, jak się zacznie.
Zadzwoń do niego.
- Johnny, jak leci? - Miło cię widzieć.
Jesteśmy z ciebie dumni.
Siadaj, pogadajmy. Don też jest dumny.
To wszystko zawdzięczam jemu.
Zna twoją wdzięczność. Dlatego prosi o przysługę.
Co mogę zrobić?
Myślimy o tym, by porzucić handel oliwą i osiąść tutaj.
Moe odsprzeda nam swoje udziały w kasynie. Tom!
Na pewno? Moe uwielbia kasyno. Nic o tym nie wspominał.
Złożę mu propozycję nie do odrzucenia.
Widzisz, Johnny...
Uznaliśmy, że rozrywka przyciągnie tu graczy.
Podpiszesz kontrakt na 5 występów rocznie?
Postaraj się namówić paru przyjaciół z filmu.
Liczymy na ciebie.
Jasne, Mike. Dla ojca chrzestnego wszystko.
Dobrze.
Mike! Cześć wam. Wszyscy już są! Freddy, Tom.
Co u ciebie, Moe?
Macie wszystko? Specjalna kolacja, tancerki i duży kredyt.
Wszyscy mogą zagrać na koszt kasyna.
Starczy kredytu, by cię wykupić?
Wykupić mnie?
Kasyno i hotel. Rodzina Corleone chce odkupić twe udziały.
Rodzina Corleone chce mnie wykupić? To ja was wykupię.
Kasyno przynosi straty. Zmienimy to.
- Myślisz, że was okradam? - Po prostu masz pecha.
Śmieszni ci makaroniarze!
Przyjąłem Freda, gdy mieliście kłopoty, a teraz mnie żegnasz!
Zrobiłeś to, bo wyłożyliśmy na kasyno...
a rodzina Molinari dała ochronę. Mówmy o interesach.
Po pierwsze, już po was. Straciliście siłę przebicia.
Ojciec chrzestny chory, wypędzają was z miasta.
I ty myślisz, że możesz zabrać mi kasyno?
Rozmawiałem z Barzinim. On pozwoli mi je zachować!
To dlatego publicznie uderzyłeś Freda?
To nic takiego, Mike. Moe nie miał złych intencji.
Czasem puszczają mu nerwy, ale się kumplujemy.
Prowadzę tu interes. Czasem muszę skopać komuś tyłek.
Kłóciliśmy się, więc dałem mu nauczkę.
Dałeś nauczkę memu bratu?
Rżnął wszystkie kelnerki! Gracze czekali na drinki.
Co z tobą?
Jutro wyjeżdżam. Podaj swoją cenę.
Sukinsyn.
Jestem Moe Greene! Robiłem interesy, gdy lałeś w majtki!
Chwilę, Moe. Mam pomysł.
Tom, jesteś consigliere. Pomów z Donem.
Zaraz. Don idzie na emeryturę, rodziną kieruje Mike.
Masz coś do powiedzenia, powiedz to jemu.
Mike, tak się nie rozmawia z Moe Greenem!
Fredo...
Jesteś moim bratem i kocham cię.
Nigdy więcej nie występuj przeciw rodzinie.
Muszę odwiedzić ojca, więc zjedzcie beze mnie.
Weekend spędzimy razem. Pojedziemy do teatru i na kolację.
Siostra ma do ciebie prośbę.
- Niech prosi. - Boi się.
Chce, byś ochrzcił jej syna.
- Pomyślę. - Zrobisz to?
Zastanowię się.
Barzini zaatakuje cię pierwszy.
Umówi spotkanie przez kogoś, komu całkowicie ufasz.
Zagwarantuje ci bezpieczeństwo.
Na tym spotkaniu zostaniesz zamordowany.
Ostatnio wino bardziej mi smakuje.
- W każdym razie piję więcej. - To dobrze.
Nie wiem.
Jesteś szczęśliwy z żoną i dziećmi?
- Bardzo. - To dobrze.
Wybacz, że wciąż wracam do tej sprawy z Barzinim.
- To zrozumiałe. - Stary nawyk.
Zawsze starałem się być zapobiegliwy.
Kobiety i dzieci mogą być beztroskie, my nie.
- Jak twój syn? - Dobrze.
Coraz bardziej cię przypomina.
Jest mądrzejszy ode mnie. Ma 3 lata, a czyta komiksy.
Czyta komiksy.
Niech ktoś sprawdza wszystkie rozmowy telefoniczne z domu.
- Już się tym zająłem, tato. - Racja, zapomniałem.
O co chodzi?
Co cię gnębi?
Dam sobie radę. Powiedziałem ci, że dam, i tak będzie.
Wiedziałem, że Santino musi przez to przejść.
A także Fredo...
Fredo był, cóż...
Ale tobie chciałem tego oszczędzić.
Pracowałem całe życie. Dbałem o rodzinę. Nie żałuję.
Nie chciałem być marionetką...
w rękach jakichś ważniaków.
Nie mam się czego wstydzić. Ale myślałem...
że gdy nadejdzie pora, to ty będziesz pociągał za sznurki.
Senator Corleone. Gubernator Corleone. Ktoś.
Kolejny pezzo da novanta.
Cóż...
Nie starczyło czasu, Michael. Nie starczyło...
Dojdziemy i do tego, tato.
Pamiętaj, kto zaproponuje to spotkanie z Barzinim...
jest zdrajcą. Nie zapomnij.
Mogę potrzymać? Proszę.
- Mogę podlać te? - Tak, śmiało.
Tutaj, tutaj.
Uważaj. Rozlewasz.
Antony!
Chodź tutaj.
O tak. Odłóżmy to tu.
Coś ci pokażę. Chodź.
Stań tu.
Daj pomarańczę!
To nowa sztuczka.
Biegnij tam.
Gdzie ty jesteś?
Mike, znajdziesz chwilkę?
Barzini chce się spotkać.
Wie, jak rozwiązać wszystkie problemy.
- Rozmawiałeś z nim? - Tak.
Zadbam o bezpieczeństwo. Na moim terenie.
- Dobrze? - Dobrze.
Wiesz już, jak chcą cię podejść?
Umawiają spotkanie na Brooklynie. To teren Tessia.
Będę tam bezpieczny.
Myślałem, że to będzie Clemenza, nie Tessio.
Sprytne posunięcie. A Tessio zawsze był sprytniejszy.
Ale ja poczekam.
Aż do chrztu.
Podam do chrztu syna Connie.
Potem spotkam się z Don Barzinim...
i Tattaglią. Z głowami wszystkich 5 rodzin.
Michaelu, wierzysz w Boga, stwórcę nieba i ziemi?
Wierzę.
A w Jezusa Chrystusa, jego Syna?
Wierzę.
Czy wierzysz w Ducha Świętego i Kościół?
Wierzę.
Michaelu Francisie Rizzi, czy wyrzekasz się Szatana?
Wyrzekam się.
I jego dzieł?
Wyrzekam się.
Boże!
- I całego zła? - Wyrzekam się.
Michaelu Rizzi, czy przyjmujesz chrzest?
Przyjmuję.
Michaelu Rizzi, odejdź w pokoju, Bóg z tobą. Amen.
Kay!
Ucałuj ojca chrzestnego.
Nie lecimy do Vegas. Stało się coś ważnego. Niech jadą bez nas.
- Mike, to pierwsze wakacje! - Proszę.
Wracaj do domu, czekaj na telefon. To ważne.
To tylko kilka dni.
Jedziemy do Brooklynu.
- Oby Mike zawarł dobrą umowę. - Na pewno.
Sal, Tom, szef jedzie innym wozem, wy pojedźcie przodem.
- Nie tak miało być. - Tak powiedział.
Ja też nie jadę, Sal.
Powiedz Mike'owi, że to interesy. Zawsze go lubiłem.
- On to rozumie. - Wybacz, Sal.
Tom, możesz się za mną wstawić?
- Przez wzgląd na dawne czasy? - Nie mogę, Sal.
Zapłacisz za Santina, Carlo.
- Mike, mylisz się. - Wydałeś Barziniemu Sonny'ego.
Rozegrałeś z moją siostrą niezłą farsę.
- Chciałeś oszukać Corleone? - Przysięgam na dzieci.
- Proszę, nie rób tego. - Siadaj.
Nie rób mi tego, proszę.
Barzini nie żyje.
Philip Tattaglia też.
I Moe Greene.
Strachi. Cuneo.
Dziś załatwiam sprawy rodziny, Carlo, więc mi nie kłam.
Przyznaj się, co zrobiłeś.
Dać mu drinka.
Nie bój się, Carlo. Myślisz, że uczynię siostrę wdową?
Trzymałem ci do chrztu syna.
Napij się.
Wykluczam cię z interesów rodziny. To twoja kara.
Jesteś skończony. Polecisz do Vegas.
Tom.
Masz tam zostać. Rozumiesz?
Ale nie mów, że jesteś niewinny.
Bo to obraża moją inteligencję. I bardzo mnie złości.
Kto się z tobą skontaktował?
Tattaglia czy Barzini?
To był Barzini.
Dobrze.
Szofer zawiezie cię na lotnisko.
Przekażę twojej żonie numer lotu.
- Mike... - Zejdź mi z oczu.
Cześć, Carlo.
- Próbuję ci powiedzieć... - Mamo, proszę!
Michael!
- O co chodzi? - Gdzie on jest?
Michael, ty podły draniu! Zabiłeś mego męża.
Czekałeś na śmierć taty, powstrzymałby cię.
Obwiniałeś Carla o śmierć Sonny'ego.
Ale nie pomyślałeś o mnie! Co my teraz zrobimy?
Connie.
Po co zatrzymał tu Carla? Wiedział, że go zabije.
Trzymałeś do chrztu nasze dziecko. Ty wyrachowany draniu!
Wiesz, ilu jeszcze zabił? Poczytaj gazety!
Oto twój mąż, oto twój mąż!
Nie! Nie, nie...
Zabierz ją na górę. Wezwij lekarza.
To histeria.
Histeria.
Michael, czy to prawda?
- Nie pytaj o moje interesy, Kay. - Tak?
Nigdy nie pytaj o moje interesy. Dosyć!
Zgoda.
Ten jeden raz.
Ten jeden raz wolno ci mnie zapytać.
Czy to prawda?
Tak?
Nie.
Chyba powinniśmy się napić.
Don Corleone.