NETFLIX PRZEDSTAWIA
Gdzie siedzi?
Przy kuchni.
Pieprz się.
Widzi pan krzywe drzewo?
- Które? - To.
Tak, widzę.
Proszę
wrzucić wsteczny.
Powoli...
Nie tak mocno...
Stop!
NAUKA JAZDY
Za szybko.
Jeszcze raz.
Za dużo gazu.
Od początku.
SZKOŁA JAZDY DRAGON PORT
Panie Zhang...
próbował pan zdać
już sześć razy.
Była zima, teraz przyszło lato.
Ta szkoła ma dobrą reputację.
Dlaczego ciągle pan oblewa?
Bo uparł się pan na manual.
Na automacie to żadna nauka.
Co za różnica?
Ważne, że jedzie.
Chwila.
Halo?
Gdzie jesteś?
W pracy.
Sędzia się zdenerwował.
Pytał, gdzie ojciec.
Powiedz, że pracuję.
Chce rozmawiać z tobą.
Poproś, żeby dał A-Ho jeszcze jedną szansę.
Sama mu to powiedz.
Był ciekaw, co o tym wszystkim myślisz.
Powiem ci, co myślę.
Oby go zamknęli
na długie lata.
Jak możesz?
Przyjdź tu.
Dobrze.
Kłopoty w domu?
SĄD OKRĘGOWY W TAJPEJ
Namawiałeś Radisha, żeby zaatakował Odena?
Nie.
To dlaczego uciął ci rękę?
Nie wiem.
Nie wiesz?
Zauważyłeś maczetę?
Kiedy było za późno.
To śmiertelna broń.
Chcieliśmy go tylko nastraszyć.
Motocykl, którym jechaliście...
Kto go ukradł?
Kto?
Mówcie.
A-Ho, powiedz im.
Chcesz zwalić to na mnie?
- Powiedz. - Nie ciebie pytam.
Siadaj.
OFIARA
Ja go ukradłem.
Co na to obrońca?
Wysoki Sądzie...
Ten chłopak bardzo żałuje.
Proszę dać mu szansę na resocjalizację.
A rodzice?
Wysoki Sądzie...
Z bólem przyznaję, że jako rodzice
zaniedbaliśmy wychowanie tego chłopca.
Raczej już tego nie naprawimy.
Może wymierzona kara nauczy go dyscypliny.
Dlaczego tak powiedziałeś?
Mówiłem, że liczę na to, że będzie długo siedział.
Nie zasługuje na drugą szansę?
Właśnie mu ją dałem. Niech żałuje za kratkami.
Tato...
co tu robisz?
Przyniosłem ci czesne.
Wczoraj zapomniałem.
„Chwytaj dzień. Idź swoją drogą".
CHWYTAJ DZIEŃ. IDŹ SWOJĄ DROGĄ.
Dlaczego dajesz mi go na koniec semestru?
Na zachętę.
Możesz użyć jako brudnopisu.
Będę szedł.
Pieniądze są w terminarzu.
O CZYM MARZYSZ?
Mieszka tu Chen Jian Ho?
Kim pani jest?
Mogę wejść?
Przeszkadzam?
Chodź tu.
To jest Xiao Yu.
Ma piętnaście lat.
Ostatnio dziwnie się zachowywała.
Zabrałam ją do lekarza.
Jest w ciąży.
Spytałam, kto jest ojcem.
Mówi, że Chen Jian Ho.
Chcę się z nim zobaczyć.
Nie słyszała pani?
O czym?
A-Ho zatrzymano.
Gdzie?
Wpadł w kłopoty.
Jest w zakładzie poprawczym.
Brawo, Xiao Yu.
O tym nie wspomniałaś.
Co z pani za matka?
Nic pani nie powie?
Ja...
Dobrze.
Pójdę do sądu.
Stań prosto.
Zadam ci kilka pytań.
Odpowiadaj w prosty sposób.
Jak się nazywasz?
Chen Jian Ho.
Data urodzenia?
19 kwietnia 1996.
Numer dowodu?
A151907326.
Za co tu jesteś?
Za napaść.
Na ile cię skazano?
Na trzy lata.
Uklęknij.
101896.
- Proszę. - Wstań.
Weź rzeczy.
Wchodź.
CHEN JIAN HO 101896
„Ci, którzy nad sobą panują, nie czynią zła",
mówił Sima Guang.
„Uczonego, który szuka Światła,
lecz wstydzi się ubogich szat i jedzenia,
nie warto znać".
Przy czym owe „ubogie szaty" nie oznaczają
wstrętnych ciuchów.
Niektórzy myślą, że o to w tym chodzi.
Tymczasem...
Hej, ty.
Ty tam.
Chłopcze!
Tak, ty.
Czy...
mój wykład przypadkiem cię nie nudzi?
Nie.
Więc...
może wątpisz w mądrości Simy Guanga?
A pan nie?
Właściwie też w nie nie wierzę.
Ale za to wiem,
że wylatujesz z lekcji.
Idź!
Kontynuujmy.
NAUKA JAZDY
Do zmiany pasa.
Światła za 30 metrów.
Patrzę na boki.
Nie ma samochodów.
Przygotowuję się.
Zmieniam pas.
Manewr wykonany.
Proszę pani.
Jedzie pani środkiem ulicy.
Ach.
Praktyka jest trudniejsza
od teorii.
Jest pan żonaty?
Tak.
Ma pan dzieci?
Jednego syna.
Pracuje?
Jeszcze nie.
Za rok idzie na medycynę.
Ty, nowy.
Długo tu jesteś?
Zapamiętaj, że my tutaj rządzimy.
Jasne?
Głuchy jesteś?
A-Bin, ja to zrobię.
Nie przywitasz się?
Nie umiesz mówić?
Wstań.
Już.
Wstawaj.
Już.
Co jest?
Nie możesz wstać?
Pierdol się.
- Puszczaj! - Spokój!
To cię nauczy.
Wstań.
CHWYTAJ DZIEŃ
Panie Chen.
Panie Chen!
Jestem ojcem Odena.
Co się stało?
Chodzi o Odena.
Sąd zatwierdził
odszkodowanie półtora miliona.
To nie moja sprawa.
IDŹ SWOJĄ DROGĄ
Byłem u Radisha.
W ich domu mieszka tylko babcia.
Rodzice wyjechali.
Z tego, co widziałem,
nie mają grosza przy duszy.
Panie...
Jak do pana mówią?
Starszy Odena?
Nazywam się Qiu.
Panie Qiu.
Spytaj pan Odena,
kto odciął mu rękę.
Jeśli to A-Ho,
pójdę do bankomatu choćby zaraz.
Panie Chen.
Nie zbliżaj się pan!
Co jest...
Przestań!
Puszczaj!
- Co ty robisz? - Zostaw!
Chen Jian Ho.
Dlaczego go uderzyłeś?
On zaczął.
To prawda?
Chciałem ich rozdzielić.
Nie uważasz,
że przyduszanie to lekka przesada?
Posłuchaj.
To, ile tu zostaniesz, zależy od ciebie.
Rozrabiaj nawet codziennie,
ale pamiętaj,
że wtedy stąd nie wyjdziesz.
Uspokoicie się?
Chen Jian Ho.
Spójrz na mnie.
Zgoda?
Huang Shi Long.
A ty?
Podpiszcie oświadczenia.
Ty też.
Pośpiesz się.
Przyszła twoja mama.
Chen Jian Ho, okno piąte.
Xiao Sheng Xuan, okno ósme.
Podnieś słuchawkę i podaj numer i nazwisko.
101896, Chen Jian Ho.
Co ci się stało?
Nic.
Wpadłem na szybę.
Jeśli masz kłamać, zacznij myśleć.
Jaka szyba tak by cię urządziła?
Powiedz...
Masz jakichś wrogów?
Wierzycieli?
Jest coś, o czym nam nie powiedziałeś?
Powiedz mi.
Chcemy wiedzieć, czy mamy spodziewać się kłopotów.
Wszystko jest w porządku.
Przestań to powtarzać.
Potrzebujesz czegoś?
Kupisz mi dwie sztuki...
146?
- 146. - Tak.
I dwa razy 904.
904.
Dwa razy.
Zupkę instant i czipsy.
I jeszcze 428.
Co to jest 428?
Marynowane jajka.
Po co ci?
Dawno nie jadłem.
Ile?
Pięć.
Za dużo.
Przyniosę dwa.
Liczby są powiązane.
8 razy 2 to 16.
2 razy 8 to też 16.
I tak dalej.
8 razy 3 to 24.
Tak samo jak 3 razy 8.
Spójrzcie.
Widzicie?
Skończył widzenie.
Dziękuję.
Zostaw tu rzeczy.
Przejrzę je i zwrócę.
Proszę, zeszyt.
Wejdź do sali
i zajmij miejsce z tyłu.
Idź.
Dodawanie.
1 + 2 + 3 = 6.
Czyli inaczej...
1 + 3 + 2...
Ostrożnie.
Huang, co robisz?
Siądź prosto.
Oczy na mnie.
Ty też.
Podnieś rzeczy
i usiądź.
Szybciej.
Patrzcie na tablicę.
Przepraszam.
Mało jesz.
Jesteś zły na profesora literatury?
Jestem Guo Xiao Zhen.
Mama dała mi dużo jedzenia.
Sam nie dam rady.
Częstujcie się.
Zjedz, ile możesz.
Najedz się.
Kiedy zaśniesz,
walnę cię, aż się porzygasz.
6 x 1 = 6.
6 x 2 = 12.
6 x 3 = 18.
6 x 4 = 24.
6 x 5 = 30.
6 x 6.
36.
6 x 6 = 36.
6 x 7.
42.
6 x 8.
48.
Jeśli sześć osób kupi od ciebie
po osiem torebek amfy,
to ile w sumie sprzedasz?
48.
Dobrze.
Dlatego 6 razy 8 to 48.
Jeśli napadnie cię osiem osób
i dźgną cię po 6 razy,
ile razy zostaniesz dźgnięty?
Też 48.
Idiota.
Pięć ciosów i nie żyjesz.
Nie potrzeba więcej.
Jestem Chen Jian Ho.
Nazywają mnie A-Ho.
Ty też możesz.
Guo Xiao Zhen.
Ktoś cię odbiera?
Nie.
Wracam autobusem.
Mogę jechać z tobą?
A masz po drodze?
Wrócę do domu później.
Jestem Chen Jian Hao.
Wiem.
Skąd?
Jesteś w szkole znany.
Nauczyciele cię chwalą.
Kiedy ostatnio...
cię o coś spytałam,
nie odpowiedziałeś.
Pytałaś o wiele rzeczy.
Zamurowało mnie.
Nie znałem cię.
Nie widziałem cię w szkole.
Przyjęli mnie miesiąc temu.
Pisałam egzamin wstępny dwa razy.
Już miałam się poddać,
kiedy się udało.
Którym jedziesz?
257.
Profesor cytował ostatnio
przypowieść o umiarze.
Przypomniała mi się
historia Simy Guanga o zbiorniku na wodę.
Znasz ją?
Tę, w której
Sima Guang
zbił zbiornik,
żeby uratować tonące dziecko?
Nie.
Tak naprawdę
Sima Guang bawił się z grupą dzieci w chowanego.
Szukał jako pierwszy.
Kiedy znalazł wszystkie dzieci,
powiedział:
„Jednego dziecka brakuje".
Dzieci rozejrzały się.
„Wcale nie.
To już wszyscy".
Ale Sima Guang upierał się,
że nie ma jednego dziecka.
Wobec czego
wszyscy zaczęli szukać brakującego dziecka.
Po jakimś czasie
zauważyli zbiornik na wodę
stojący pod drzewem.
Dzieci były przejęte.
Wskazywały i mówiły:
„Musi być w środku".
Ale Sima Guang
ani drgnął.
Sima Guang podniósł...
257.
Co było dalej?
Sima Guang
podniósł duży kamień
i rzucił w zbiornik.
Baniak się stłukł,
ale w środku nie było wody.
Dzieci ze zdumieniem
zauważyły w głębi,
wyglądające na zewnątrz,
skulone małe dziecko.
Wiesz, kto to był?
To był Sima Guang.
Wybacz.
Przez moją
kiepską historię
uciekł ci autobus.
Wychodzisz?
Tak.
Na razie.
Co tu robisz?
Szukam Chen Jian Ho.
Mama wie, że tu jesteś?
Chodź.
SZKOŁA JAZDY DRAGON PORT
To tata A-Ho.
To jest Xiao Yu.
Przyjaciółka A-Ho.
SZKOŁA JAZDY DRAGON PORT
Zaczekaj tu.
Kilka dni temu
przyszła tu z matką.
Jest w ciąży.
A-Ho jest ojcem.
Miałam powiedzieć ci wcześniej...
ale nie zdążyłam.
Po co przyszła?
Szuka A-Ho.
Zwariowałaś?
Nie wie, co narobił twój syn?
„Mój syn"?
Jest też twój.
Nieważne.
Też mam coś do powiedzenia.
Poznałem Odena seniora.
Ojca Odena.
Przyszedł do mnie.
Domaga się miliona odszkodowania.
Ten chłopak to same problemy.
Nawet jak go nie ma, trzeba podcierać mu tyłek.
Ciszej.
Mam dość.
Dzwoń po jej matkę. Niech ją stąd zabiera.
Xiao Yu.
Co robisz?
Idę do domu.
- Uspokój się. - Nie!
Chcę iść!
Jest zbyt późno.
Wychodzę!
Spokojnie.
Proszę puścić!
- Co się stało? - Chcę iść do domu.
Już dobrze.
Chcę stąd iść.
Co się wczoraj stało?
Rozmawiałyśmy o dziecku.
Spytałam, czy chce je usunąć.
Powiedziała, że urodzi.
Spytałam, kto się nim zajmie.
Milczała.
Pokłóciłyśmy się.
Mówiła pani?
O czym?
Że nie jestem jej matką.
10 lat temu było głośno
o wypadku autokaru, który w rezultacie spłonął.
Zginęło wielu ludzi.
Wśród nich moja siostra i jej mąż.
Osierocili dziecko.
Xiao Yu.
Zajęłyśmy się nią.
Ja i moja szwagierka.
Była kochanym dzieckiem.
Potem się zmieniła.
Ma pani męża?
Opieka nad dzieckiem całkowicie
mnie pochłonęła.
Nie miałam czasu na randki ani tym bardziej małżeństwo.
Mogłabym...
zaopiekować się Xiao Yu
do czasu porodu.
Tak będzie najlepiej dla pani,
Xiao Yu i A-Ho.
Zgodzi się pani?
Obserwuj uważnie.
Teraz układam grzywkę.
Długo jeszcze?
Kończymy. Została grzywka.
Uważaj.
Zostawiamy rozpuszczone?
- Tak. - Może na bok?
Nie.
Jak wolisz.
Xiao Yu.
Na co tak patrzysz?
Pomóż mi.
Chodź.
Schowaj suszarkę do torby.
Zwiń kabel, żeby się
nie poplątał.
Przysunąłem fotel,
ustawiłem lusterka
i zapiąłem pasy.
Patrzę w lewe i prawe lusterko.
Ruszaj.
Jest objazd.
Pojedziemy dookoła.
Kierunkowskaz.
Do zmiany pasa.
Sprawdź, czy wokół jest bezpiecznie.
Zmieniam pas.
Gotowe.
Wolniej!
To nie wyścig.
Długo jeździsz?
Piętnaście lat.
Ile masz lat?
27.
Zacząłeś w wieku trzynastu?
Tak.
Dopiero podchodzisz do egzaminu?
Nie miałem czasu.
Czym się zajmujesz?
Sprzątam w ratuszu.
Rozumiem.
Na skrzyżowaniu w lewo.
Panie Chen,
czy myślał pan o tym,
o czym rozmawialiśmy?
Czy myślałem?
O odszkodowaniu.
Owszem, myślałem.
I nie zapłacę złamanego grosza.
Proszę się zlitować.
Trzeba było lepiej pilnować syna.
Najwyraźniej mu się należało.
Niech chłopak się wypowie.
To nie jego sprawa.
A tak w ogóle -
co robisz w moim samochodzie?
Miałem o tym zapomnieć,
więc mnie nie prowokuj.
Zaparkuj.
Wysiądź.
Nie ty.
Ty.
Wysiadaj.
Nie dostaniesz ode mnie pieniędzy.
Pójdę do pana szefa.
Wszystko mu powiem.
Jestem dobrym obywatelem.
Wyrok zapadł. To koniec.
Idź do rodziny Radisha.
Jeśli nie mają pieniędzy,
pomóż im znaleźć
jakieś rozwiązanie.
Jak pan może?
Jeszcze jedno...
Jeśli chcesz, idź do mojego szefa.
To na nic.
Chwileczkę.
Jak pan może?
Mamo,
co się stało?
Nic.
Przecież widzę.
Powiedz.
Xiao Yu ma jutro USG,
ale ja nie mam czasu.
Jej ciotka jest w Tajpej.
Poprosiłam tatę.
Myślałam, że będą mieli okazję się poznać,
ale on wpadł w szał.
Ja ją zabiorę.
A szkoła?
Ominę kilka przedmiotów.
Połóż się.
Cześć.
Mogę wejść?
Tak.
Co robisz?
Plotę warkocze.
Ciocia i wujek się pokłócili.
Przyzwyczaisz się.
Mogę zabrać cię jutro na badanie?
Dobrze.
Chcesz się zobaczyć z A-Ho?
Chciałabyś?
A mogę?
Tak.
Ale... ciocia będzie zła.
Nie powiemy jej.
Ostrożnie.
Zamknij.
Raz.
Raz, dwa, raz.
Raz, dwa.
Powiedzcie „raz".
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Raz, dwa.
Trzy, cztery.
Raz, dwa.
Trzy, cztery.
- Raz, dwa, trzy. - Cztery.
Jeszcze raz.
Głośniej.
Raz.
Raz, dwa.
Raz, raz, dwa.
Raz, dwa.
- Dzień dobry. - Mogę pomóc?
Przyszliśmy z wizytą.
Do kogo?
Do Chen Jian Ho.
Jesteście rodziną?
To mój brat.
A ona?
To jego dziewczyna.
Nie jest członkiem rodziny. Nie mogę jej wpuścić.
Przyjechaliśmy z Tajpej.
Może przymknie pan oko?
Nie mogę.
Takie są zasady.
Dziękuję.
Przepraszam. Nie wiedziałem.
Przyjedziemy innym razem.
Nie szkodzi. Idź sam.
To jak?
Wejdę sam.
Dobrze. Proszę.
Zhou Zheng Long, okno piąte.
Chen Jian Ho, okno siódme.
Podnieś słuchawkę i podaj numer i nazwisko.
101896, Chen Jian Ho.
Co tu robisz?
Zabrałem Xiao Yu na USG.
Chciała się z tobą zobaczyć.
- Więc przyjechaliśmy. - USG?
Nie wiedziałeś?
Rodzi za trzy miesiące.
Mama nie mówila?
Kurwa.
Jian Ho, panuj nad sobą,
bo zakończymy wizytę.
Gdzie ona jest?
Na zewnątrz. Nie może wejść.
Mama była tu milion razy,
ale nic o tym nie wspomniała.
Ty też nie.
Xiao Yu przyprowadziła nam jej ciotka.
Mama nie chciała cię martwić.
Czemu uciekasz...
- Cicho! - ... przed problemami?
- Co tu robisz? - Masz to gdzieś?
Ciągnąłeś ją tu na marne.
Dlaczego mama mi nie powiedziała?
- Uspokój się. - Chen...
Stąd i tak nic na to nie poradzę.
Jian Ho, wystarczy.
Koniec widzenia.
A-Wen.
Co to za smród?
Ktoś przyjechał tu szambiarą i oblewa plac gównem.
Szef jest wściekły.
- Dlaczego? - On przyjechał do ciebie.
Sam zobacz.
Gdzie on jest?
Gdzie?
FIRMA BUDOWLANA DA ZHAN
Skurwysyn!
Ale cuchnie!
Chodź tu!
A-Wen!
Patrz.
Szambiarka przyjechała tu o świcie.
Dziwne.
Nikt jej nie widział.
Kiedy ją zauważyłem, było za późno.
Ścieki były wszędzie.
Okazało się, że szuka ciebie.
Co teraz?
Tamtego dnia porzuciłeś mnie na wzgórzu.
Szedłem i szedłem, aż zapadła noc. Nie mogłem znaleźc drogi.
Jesteś potworem!
Zadzwoń na policję.
Dzwoniłem.
Są zajęci.
Jedzą śniadanie.
Mam dać znać, kiedy naprawdę stanie się coś złego.
Co teraz?
Zajmij się tym.
Odłóż rurę.
Zjedź z placu.
Porozmawiamy w biurze.
O czym tu rozmawiać?
Płacisz albo nie!
To szantaż.
Zdobądź pieniądze dziś.
Inaczej się stąd nie ruszę.
Zostanę tu na dobre.
Pamiętaj,
że twój syn odrąbał rękę mojemu.
To twoja wina!
Niech szef...
Szef...
Pan jest szefem?
Niech on to rozwiąże.
A-Wen...
ile jesteś mu winien?
Mój syn nic nie zrobił.
CHWYTAJ DZIEŃ
To bez znaczenia.
Twój syn jest współwinny.
Jeśli nie zapłacisz, będzie tylko gorzej.
Puści nas z torbami.
Ile wynosi
odszkodowanie?
Półtora miliona.
Lekka przesada.
Pogadam z nim. Może zgodzi się na 600 tysięcy.
Tyle też nie mam.
Mogę zdobyć 200 tysięcy
w trzy dni.
To za mało.
Na tyle się poczuwam.
Niech po resztę idzie do Radisha.
Kto tam?
Zhang z czwartego piętra.
Panie Chen,
wiem, że jest noc,
ale na dole ktoś leży.
To chyba pański syn. Proszę zejść.
To nie A-Hao.
Nie A-Hao!
Nie A-Hao...
PROSIMY ZACHOWAĆ CISZĘ
Pani Chen.
Jestem Xiao Zhen. To ja dzwoniłam.
Zaczekaj w samochodzie.
Skąd się znaliście?
Byliśmy w jednej klasie.
Spotykaliście się?
Przez jakiś czas
odprowadzał mnie do domu.
Kiedy ostatnio się widzieliście?
W sobotę.
Byliśmy w zoo.
W zoo?
Zachowywał się inaczej?
Wydaje mi się,
że był taki jak zwykle.
Dobry.
Zawsze poświęcał się
dla innych,
zapominając o sobie.
W drodze powrotnej
spytał mnie...
Co jest najsprawiedliwsze na świecie?
Pytasz o żywe stworzenie?
„To słońce" - odparł.
Nie wytłumaczył,
tylko się zaśmiał.
A potem?
Więcej
się nie spotkaliśmy.
Dlaczego?
Nie przyszedł już do szkoły.
Pisałam do niego,
ale nie odpowiadał.
Jak to?
Codziennie rano wychodził z domu
i wracał wieczorem.
Myślałam,
że chodził do szkoły.
W dniu, w którym to się stało,
nagle do mnie napisał.
Co takiego?
Nie widziała pani?
Skasował SMS-y i historię połączeń
na swoim telefonie.
Zrobił porządek w pokoju,
jakby nie chciał robić nam kłopotu.
Prześlesz mi tę wiadomość?
Tak mi przykro.
Ja naprawdę...
nie wiem, dlaczego to zrobił.
Byłaś jego dziewczyną?
Nie wiem.
Ale chciałam być.
Najsprawiedliwsze na świeci jest słońce.
Niezależnie od położenia,
każde miejsce, przez cały rok
dostaje tyle samo nocy i dnia.
Kilka dni temu byliśmy w zoo.
Słońce grzało...
zwierzęta były zmęczone.
Próbowały schować się w cieniu.
Ogarnęło mnie dziwne poczucie.
Miałem ochotę, podobnie jak zwierzęta,
ukryć się przed słońcem.
Wtedy zrozumiałem,
że nie tylko one się chowają.
Również ty,
mój brat,
nawet Sima Guang.
Każdy potrafi schronić się w chłodnym cieniu.
Tylko nie ja.
Nie mam wody,
kryjówki,
jestem bezbronny.
24 godziny na dobę
piekące promienie
palą moje ciało.
Jian Ho...
Stój!
Zatrzymaj się! Czekaj!
Stój!
Czekaj!
Kucnijcie.
Wszyscy.
Chodzi o twojego brata?
A-Ho.
Są rzeczy, na które nie mamy wpływu.
Przykro mi, że tak się stało.
Ale takie zachowanie nie prowadzi
do niczego.
Pomyśl o bliskich.
Czekają na ciebie.
Niby dlaczego?
Czekają, aż się poprawię?
Aż zmienię się w mojego brata?
Odkąd byliśmy mali,
wszyscy woleli jego.
Miał dobre stopnie.
Był ładniejszy.
Nieskazitelny.
Nie dostał się na medycynę, więc spróbował jeszcze raz.
Był wyjątkowy.
Tak bardzo, że go znienawidziłem.
Przy nim byłem...
nieudacznikiem.
Ale ja nadal tu jestem.
A on?
Jedyne, co można mieć mu za złe...
to to, że się zabił.
Był wyjątkowy.
Jaki słodki.
Prawdziwy śpioch.
Nie budźmy go.
Xiao Yu,
odpoczywaj.
Xiao Yu nie widziała A-Ho...
odkąd z nami zamieszkała.
Pomyślałam,
że kiedy dziecko podrośnie,
pojedziemy go odwiedzić.
Dobrze.
Ale...
będzie mogła wejść
tylko wtedy, gdy wezmą ślub.
Jaki jest A-Ho?
W ogóle go nie znam.
Kiedy miał cztery lata,
uwielbiał jeździć na rowerze.
Sadzałam go na bagażniku
i tak woziłam.
Ale później...
wskakiwał na rower
i nie chciał zejść.
Zmuszał mnie, żebym pedałowała.
Czasem jeździliśmy tak przez trzy godziny.
Nie chciał zejść.
Co, jeśli odmawiałaś?
Stawał się niegrzeczny.
W nocy nie chciał zasnąć.
Marudził.
To trwało...
jakieś dwa lata.
Do podstawówki.
W szkole był nieszczęśliwy.
Nie wiem, czy inne dzieci mu dokuczały.
Nie chciał mi powiedzieć.
W gimnazjum całkiem się zmienił.
Zapisał się na boks.
Walczył w szkole
i po szkole...
aż do wypadku.
Nie przekonałaś mnie...
czy Xiao Yu powinna z nim być.
Wiem, że nie.
Ale teraz możemy martwić się razem.
Rozluźnij mięśnie.
Nie mów ani się nie ruszaj.
NAJLEPSZE ŻYCZENIA
Wybaczcie zwłokę. Jestem Michael.
A ja Amy.
Chen Jian Ho.
Wang Ming Yu.
Chen Jian Ho, czy chcesz poślubić Wang Ming Yu?
Tak.
Wang Ming Yu, chcesz wyjść za Chen Jian Ho?
Tak.
Podpis żony po prawej, męża po lewej.
Dla rozładowania napięcia.
CHWYTAJ DZIEŃ. IDŹ SWOJĄ DROGĄ
Po pierwsze,
gratuluję tym, którzy zdali.
Prawo jazdy
jest jak nowy początek.
Możecie prosić rodziców,
żeby kupili wam auto.
CHWYTAJ DZIEŃ
Ci, którzy jeździli bez prawka,
mogą nareszcie ścigać się
bez strachu o mandat.
A jeśli nie zdaliście,
głowa do góry.
Życie jest wystarczająco smutne.
Ostatnio
urządzałem pogrzeb własnego syna.
Musiałem wziąć się w garść
i wrócić do pracy.
W życiu powinno się chwytać dzień i iść swoją drogą.
Bolesne chwile przeminą
i znikną.
Wyobrażam sobie,
że życie jest jak droga.
Dopóki trzymasz kierownicę,
hamujesz na czerwonym,
powoli przyśpieszasz na zielonym
i jedziesz jednostajnie,
wtedy wszystko jest w porządku.
Jeśli oblaliście,
zapamiętajcie swoje błędy
i więcej ich nie popełniajcie.
Mój syn umarł,
bo nie byłem uważny.
- A nawet, kiedy byłem... - A-Wen.
... to go lekceważyłem.
- I stąd to wszystko. - A-Wen.
- Ludzie...
Co?
Wystarczy. Niektórzy muszą wracać do pracy.
A-Wen.
Co z tobą?
Jak to?
Podobno podczas spotkania z kursantami
dziwnie się zachowywałeś.
Jak pogrzeb twojego syna
ma się do egzaminu na prawo jazdy?
Wystraszyłeś ich.
A chciałem pocieszyć.
Weź miesiąc wolnego.
Zwalniasz mnie?
Spójrz na siebie.
Osiwiałeś. Wyglądasz jak siedem nieszczęść.
Gdybym cię zwolnił
i wieść rozniosłaby się po innych szkołach,
byłbym skończony.
Trzeci rząd.
Daj więcej.
Masz pełną miskę.
Inni też są głodni.
Dobra.
Odłóż to.
Chen Jian Ho, kiedy skończysz jeść,
spakuj się i przygotuj do wypisu.
Serce kwiatu
Ukryte głęboko w kielichu
Przeczekało okres kwitnienia
Twoje serce
Zapomniało o lecie
I na nikogo się nie otworzyło
Chwyć
Moją dłoń
Razem wysłuchamy pieśni nocy i dnia
Po nocy jest dzień
Ile radości i smutków kryje życie?
Wiosna przychodzi i mija
Kwiat kwitnie i więdnie
Tylko jeśli chcesz
Otwórz swe serce na sny
Wiosna przychodzi i mija
Kwiat kwitnie i więdnie
Tylko jeśli chcesz
Otwórz swe serce na sny
Proszę.
Tata ma rano lekcje,
więc nie mógł przyjechać.
Nie szkodzi.
Co zamierzasz?
Znajdę pracę.
NAUKA JAZDY
Jaką pracę?
Zobaczymy.
Jakąkolwiek.
Dlaczego tak się zachowujesz?
O co ci chodzi?
Mam go uściskać i mu pogratulować?
Nawet się nie przywitał.
To nic trudnego.
Głównie przewożenie pudeł.
Czasem trzeba zostać po godzinach.
Co robiłeś wcześniej?
Byłem w zakładzie poprawczym.
Naprawdę?
To nic trudnego,
jeśli się przykładasz.
Bądź uważny, a wszystkiego cię nauczymy.
Jesteś młody.
Poradzisz sobie.
Gdzie pracowałeś wcześniej?
Wyszedłem z poprawczaka.
Cóż...
Poprawczaka?
Taoyuan, Changhua, Kaohsiung?
Changhua.
Przyjdź jutro.
Mamy dwie zmiany.
Od 8.00 do 16.00
i od 13.00 do 21.00.
Może być druga?
A-Sheng,
pokaż mu.
Nie tak.
Wyżej.
W ten sposób.
Z góry na dół.
- Rozumiesz? - Tak.
Prawa ręka
trochę wyżej.
Jeszcze.
Przepraszam panią.
Nie szkodzi.
LOKAL DO WYNAJĘCIA
Uwaga na głowę.
66 metrów kwadratowych.
Siedzisz po ciemku?
Czemu nie włączysz światła?
Jak włamywacz.
Kiedyś było tu pomieszczenie socjalne.
Teraz to twoje biuro i sypialnia.
Pomieszkujesz tu od miesiąca.
Uciekłeś z domu czy żona cię wyrzuciła?
Nie mogę wrócić.
Odkąd A-Ho wyszedł,
nie umiem się do niego odezwać.
Cały dzień przesiedziałem
zamknięty w pokoju,
żeby na niego nie wpaść.
- To samo z żoną. - Dość.
Zmężniej w końcu.
Jesteś ojcem.
Tak nie można!
Zamierzasz go unikać
do końca życia?
Tato.
Dokąd idziesz?
Wyszedłem
po papierosy.
Aha.
Kilka dni temu byłem w domu,
ale cię nie zastałem.
Kiedy?
Parę dni temu.
Czemu przyszedłeś?
Odwiedzić cię.
Tato,
nie mogę iść z tobą.
Idę tam.
Gdzie?
Z powrotem.
CHWYTAJ DZIEŃ. IDŹ SWOJĄ DROGĄ
Dobry wieczór.
Co podać?
Białe longlife'y w miękkiej.
90.
Reszta z tysiąca.
Czy pięćdziesiąt może być drobnymi?
Tak.
910 reszty.
Tato,
chcesz piwo?
Nie pracujesz w myjni?
Po dziewiątej przychodzę tutaj
na nocną zmianę.
To chyba męczące.
Śpię sześć godzin.
Nie jest źle.
Co tu robisz tak późno?
Spotkałem twojego brata.
Jak to?
Śniło mi się,
że był na tej ulicy.
Chciałeś sprawdzić, czy dalej jest?
Tato...
wiesz, że mnie odwiedził?
Tak.
Mama mówiła.
Przywiózł Xiao Yu.
Był...
jeszcze jeden raz.
Po co?
Bo „chciał...
mnie odwiedzić".
Co się stało?
Nic.
W moim śnie powiedział to samo.
„Chciałem cię odwiedzić".
To był dobry chłopak.
Bardzo uprzejmy.
Ale nikt nie wie, co tak naprawdę myślał.
To już nieistotne.
Tato,
wyprowadzam się.
Źle ci w domu?
Myślałem o tym...
odkąd wróciłem.
Ale ty mnie uprzedziłeś.
Wyniosłeś się.
Mama się nie skarży,
nie narzeka.
Wróć.
MIŁOŚĆ
Która godzina?
Prawie trzecia.
Chciałam się zdrzemnąć
i nagle zasnęłam.
Planowałam z tobą porozmawiać,
ale nie wracałeś do domu,
więc sama podjęłam decyzję.
O co chodzi?
Wynajęłam lokal.
Otwieram salon urody.
Po co?
Xiao Yu jest młoda.
Nie powinna pracować w klubie.
We własnym zakładzie będzie można zająć się dzieckiem
i pracować w dowolnych godzinach.
Jak opłacisz czynsz?
O to chciałam spytać...
Czy możemy spieniężyć polisę?
Tak.
Rób, co uważasz.
TRZY LATA PÓŹNIEJ
Kto tam?
A-Ho.
To ja.
Kurwa, A-Ho.
Tu się ukrywasz.
To fura szefa?
Nie, klienta.
Radish, nie dotykaj.
Jak się otwiera?
Trzeba będzie myć od nowa.
Pytam tylko, jak go otworzyć.
Nigdy takiego nie widziałem.
Radish, przestań.
Nie robię nic złego.
A-Ho.
Wsiadaj.
Coś ci powiem.
Porozmawiajmy na zewnątrz.
O co chodzi?
Tu nie można palić.
Nie mówiłeś, jak przypalałem,
więc teraz nie narzekaj.
A-Ho,
od kiedy tu pracujesz?
Półtora roku.
Kurwa, tak długo?
Kiedy wyszedłeś,
nie chciałeś mnie odwiedzić?
Jak miałem cię znaleźć?
Wystarczyło popytać.
Ja po wyjściu
od razu dowiedziałem się, gdzie jesteś.
Jest tu popielniczka?
Pytam tylko, gdzie strzepać.
Co tak patrzysz?
To może boleć.
A-Ho,
szykuję inwestycję.
Pożyczysz mi półtora miliona?
Skąd mam tyle wziąć?
Nie mam kasy.
Wpadnę innym razem.
Przemyśl to.
Nie odpowiadaj teraz.
Jak się otwiera?
SZCZĘŚCIA I POMYŚLNOŚCI
Pani Chen!
Pamięta mnie pani?
Jestem Radish, przyjaciel A-Ho.
Zauważyłem panią i pomyślałem, że się przywitam.
Jak się pani miewa?
Dobrze.
Wszystko dobrze.
A to kto?
Żona i synek A-Ho.
Xiao Yu? Pamiętam, jak z nim chodziłaś.
Wydoroślałaś. Nie poznałbym cię.
Widziałeś się z A-Ho?
Tak.
Nie wspominał?
W tym tygodniu.
Czym się zajmujesz?
Pracuję.
Pani Chen...
to moja wizytówka.
Nasza firma oferuje wsparcie finansowe.
Polecam się w razie kłopotów.
Będę leciał. Nie zatrzymuję was.
Będziemy w kontakcie.
Pa, pa, mały.
Pa, pa.
A-Ho.
A-Ho, telefon.
Halo?
A-Ho.
Dzwoniłem do ciebie.
Nie odbierasz ode mnie?
Nie widziałem. Jestem w pracy.
Możesz się urwać?
Chodź na kawę.
Nie mogę.
Jestem zajęty.
Tylko na chwilę.
Nie, Radish.
Mam samochody.
Zadzwonię do twojego szefa. Ugadam go.
Słyszysz?
Może być o trzeciej? Będę czekał pod myjnią.
Nie przychodź tu.
Chao...
mogę wyjść na dwie godziny?
Kolega jest w szpitalu.
Coś poważnego?
Nie.
Dobrze.
Spotkałem twoją mamę,
kiedy wracała z zakupów.
Była z nią twoja żona i dziecko.
Kurwa, jesteś niesamowity.
Myślałem, że tylko się wygłupiacie,
a nie, że ją poślubisz.
Zamknęli cię.
Kiedy zdążyłeś zrobić dzieciaka?
Co tak patrzysz?
Dziś nie będę cię prosił o kasę.
Radish, nie mam pieniędzy.
Wiem.
Przecież masz rodzinę.
Rozumiem.
POLICJA
A-Ho,
wejdź w uliczkę obok komisariatu.
Jest tam urząd legislacyjny.
Masz sześć nabojów.
Ostrzelaj witrynę...
a potem pójdź dalej.
Dojdziesz do parkingu.
W toalecie przy drzwiach stoi śmietnik.
Wrzuć tam torbę. I tyle.
Może sam to zrób?
A-Ho,
to zlecenie z góry.
Pomyślałem o tobie.
Zrób to,
a zapomnę o pieniądzach.
Niczego ci nie obiecywałem.
Stawiasz się?
W torbie jest płaszcz.
Włóż go.
Dobra. Idzie policjant z kwitkiem.
Zrób to,
a dam ci spokój.
NIERUCHOMOŚCI WANFU
Mogę jakoś pomóc?
Ja do Radisha.
Nie ma go.
Aha.
Proszę usiąść.
Coś do picia?
Nie.
Wujek Chen.
Długo czekasz?
Nie.
Trafiłeś bez problemu?
Mówiłeś, że winda nie działa
i żebym wszedł schodami,
więc...
tak zrobiłem.
Zawsze spełniasz polecenia.
Żartowałem.
Aha.
Masz do mnie jakąś sprawę?
Moglibyśmy porozmawiać w spokojniejszym
miejscu?
Tu jest spokojnie.
Dla ciebie nie dość spokojnie?
Okej.
Wyjdźmy na zewnątrz.
Teraz lepiej?
Co ty robisz?
Żona mówiła,
że wyszedłeś.
Pomyślałem,
że przyda ci się wsparcie.
Wsparcie?
Może chciałbyś rozkręcić jakiś biznes.
Myślałem,
że sam potrzebujesz pomocy,
a nie, że chcesz pomóc mnie.
Nie obchodzi cię, jak sobie radzę.
Chcesz, żebym zostawił twojego syna.
Dał mu spokój.
Nie.
Wcale nie.
Kiedy wyszedłem,
nie mogłem znaleźć swojego domu.
Wiesz dlaczego?
Bank go przejął.
Choć mieszkała tam moja babcia.
Trafiła do domu opieki.
Sąd wyznaczył kompensatę, ale...
nie mieliśmy grosza.
Dlaczego wtedy nie pomogłeś?
Dopiero teraz...
przychodzisz z kopertą?
Wujku Chen,
czy coś cię trapi?
Nie.
To nic.
Wiem, czym się martwisz.
Boisz się, że wciągnę A-Ho w jakiś przekręt.
Bądź spokojny.
A-Ho jest samodzielny.
Poradzi sobie.
Na pewno...
nie skończy jak jego brat.
Słyszałem, co się stało.
Kiedy wyszedłeś?
Trzy lata temu.
Od tamtej pory
pracujesz tutaj?
Tak.
A ty?
Od kiedy to robisz?
Zawsze pomagałem ojcu.
Ale dopiero, kiedy straciłem rękę,
zacząłem się przykładać.
Nie mogli...
jakoś...
jej przyszyć?
Nie.
Radish ma wprawę.
Dłoń wpadła prosto do zupy.
Lekarz mówił,
że nawet wyjęta z szamba
by się nadawała.
Ale w gorącym rosole
nie było opcji.
Mięśnie się skurczyły.
Co?
Chcesz zobaczyć?
Widzisz?
Jak kurczak bez głowy.
Masz w niej czucie?
Czucie?
Jesteś ciekaw,
czy coś czuję?
Daj rękę.
Wyluzuj, nie utnę ci jej.
Złącz palce.
Spróbuj rozłączyć.
Mocniej.
Jeszcze.
Właśnie to czuję.
Oden.
Przykro mi.
Już dobrze.
Wracaj do pracy.
Ja lecę.
Hej!
No co?
To kawa, a nie kwas.
Coś taki spięty?
Właśnie wychodziłem.
To świetnie.
Ja też mam wolne.
Pojedziemy razem.
Nowy samochód.
Nie wsiadaj!
Ostrożnie.
Kawa.
Ostatnio wyczuli, że w środku śmierdzi petami.
Nie będę palił,
tylko pił kawę.
O północy mam drugą robotę.
Zamęczysz się.
Gdzie?
W sklepie nocnym.
A-Ho...
Są dwie możliwości.
Albo
pójdziesz do pracy, a ja tu zaczekam,
albo
ruszymy razem,
przejedziemy się,
a potem wrócimy.
Poprzednio miał być ostatni raz.
Czego chcesz?
A-Ho,
nie jesteś taki
jak pięć lat temu.
Idź do pracy.
Zaczekam tu,
sącząc kawę.
Jeśli coś się pobrudzi,
pomogę ci sprzątać.
Weźmy inny samochód.
Nie ma mowy.
Taka okazja
może się nie powtórzyć.
Jestem ci coś winien?
Powiedz szczerze.
Oczywiście, że tak.
Przecież nie kazałem ci
odcinać ręki Odenowi.
A-Ho,
nie zamierzałem ci się zwierzać,
ale skoro zapytałeś,
to powiem.
Kiedy Oden cię dręczył, zwróciłeś się do mnie o pomoc.
Zgodziłem się bez wahania.
Wszedłem tam i bez zastanowienia
odciąłem mu rękę.
Nigdy nie żałowałem.
I nadal nie żałuję.
Nie myślałem, że naprawdę to zrobisz.
Mieliśmy go tylko nastraszyć.
To dobre.
Ja z maczetą, ty z tasakiem,
na kradzionym motocyklu...
Tylko nastraszyć?
W sądzie
zrzuciłeś winę na mnie.
Siedziałem trzy lata dłużej niż ty.
Po swoim wyjściu
ani razu mnie nie odwiedziłeś.
Zaparkuj pod tym znakiem.
NA SPRZEDAŻ
Wysiadaj.
Pójdziesz w prawo.
Spotkasz faceta.
Spytaj go,
gdzie kupić pomarańcze.
Pamiętasz spluwę z poprzedniego razu?
Zachowałem ją.
Zgoda.
Mam u ciebie dług.
Ale robię to ostatni raz.
Gdzie kupić pomarańcze?
NA SPRZEDAŻ
Jadłeś coś?
Nie.
Jeszcze nie.
Mogę...
już iść?
Radish!
Kurwa.
MYJNIA
Co jest?
Masz czas?
Chodźmy na spacer.
Dobrze.
NIE WZNIECAĆ POŻARÓW
W porządku?
Skręciłaś kostkę?
Nie.
Kwota się zgadza.
Co wydarzyło się
tamtej nocy?
Kiedy...
wróciłem do auta...
Radisha nie było.
Nie czekał przy samochodzie?
Nie wiem.
Nie mogłem...
go znaleźć.
Nie wydałeś kasy, bo ją dla kogoś trzymałeś?
W życiu nie widziałem tylu pieniędzy.
Nie tknąłem ich.
Nie wiedziałem, kiedy Radish po nie wróci.
Kim on dla ciebie jest?
Cóż...
Sprowadza na mnie kłopoty.
Masz.
To za doręczenie.
Ale...
Weź.
Więcej nie zobaczysz Radisha.
Nie?
Nie żyje od kilku tygodni.
Ktoś pobił go na śmierć.
Zmasakrował mu twarz.
Zatrzymaj się.
Nie śpieszy ci się?
Nie.
Xiao Yu nabrała wprawy.
Martwi mnie A-Ho.
Jego życie to bajzel,
a w myjni kariery nie zrobi.
Powiedz mu,
żeby chwytał dzień i szedł swoją drogą.
Przestań w kółko to powtarzać.
Choć raz bądź poważny.
W twoich ustach to brzmi jak żart.
Starszy syn nie żyje.
Młodszy ledwo się uchował.
Pomogłeś mu jakoś?
Co?
„Chwytaj dzień. Idź swoją drogą".
Ty tak robisz?
Skoro tak,
dlaczego jesteś instruktorem jazdy?
Któregoś dnia
podczas lanczu w pracy
oglądałem wiadomości.
Ostrzelano urząd legislacyjny.
SZKOŁA JAZDY DRAGON PORT
Kamery nagrały napastnika od tyłu.
Był chudy i niski.
Wydał mi się znajomy, ale...
nie byłem pewny.
WIADOMOŚCI
Kiedy na targu spotkałaś Radisha,
wręczył ci wizytówkę.
Poszedłem do niego.
Zaniosłem 200 tysięcy,
licząc, że dzięki temu zostawi A-Ho w spokoju.
Czekałem na niego dwie godziny.
Kiedy przyszedł,
nazwał mnie
„wujkiem Chen"
i ciepło powitał.
Ale jego zachowanie mnie zaniepokoiło.
Jestem tylko instruktorem.
Co mogłem zrobić?
Przez dwa tygodnie nie chodziłem do pracy.
Nie pytałaś, o której wrócę
ani dokąd idę.
A ja przesiadywałem pod myjnią,
uważnie obserwując A-Ho.
Później jeździłem za nim
do sklepu nocnego.
Śledziłem jego każdy ruch,
nie wiedząc właściwie dlaczego.
W końcu...
Radish przyszedł do myjni.
Widziałem,
jak razem wyjeżdżają bentleyem
i jadą na północny wschód.
Wiesz, co to bentley?
Samochód z najwyższej półki.
Kosztuje więcej, niż zdołam zarobić
przez całe życie.
Zgasiłem światła
i ruszyłem za nimi.
Jechali długo
i zatrzymali się na odludziu.
Widziałem, jak A-Ho wysiada
z torbą w ręku
i wchodzi do lasu.
Jestem tylko głupim
instruktorem jazdy.
Chciałem pomóc synowi, lecz nie wiedziałem jak.
Chwilę później
Radish wysiadł z samochodu.
Stał przy bentleyu.
Nie zastanawiałem się.
Wcisnąłem gaz.
Zbiłem przednią szybę.
Wysiadłem.
Radish leżał na ziemi bez ruchu.
Zaciągnąłem go w krzaki.
Zaczęło lać.
Radish już nie wróci.
Zostawiłem go tam.
Deszcz nie ustawał.
Lało coraz mocniej.
Zastanawiałem się, czy A-Ho ma parasol
i czy sobie poradzi.
Zawsze miałem wiele
ciekawskich kursantek.
Wypytywały,
czy jestem żonaty
i ile mam dzieci.
Odpowiadałem, że jednego syna.
Wiesz dlaczego?
Ponieważ nigdy
nie uznawałem A-Ho.
Ale ostatnio,
kiedy ciekawskie kursantki pytają mnie:
„Instruktorze Chen,
ile ma pan dzieci?",
odpowiadam: „Jednego syna",
bo teraz naprawdę został mi jeden.
Mamo.
Co robisz?
Porządek u twojego brata.
Co tak stoisz?
Zanieś te książki do salonu.
Oddamy je do recyklingu.
Mamo,
zobacz.
2013 CHWYTAJ DZIEŃ. IDŹ SWOJĄ DROGĄ
2012 CHWYTAJ DZIEŃ. IDŹ SWOJĄ DROGĄ
2011 CHWYTAJ DZIEŃ. IDŹ SWOJĄ DROGĄ
2010 CHWYTAJ DZIEŃ. IDŹ SWOJĄ DROGĄ
2009 CHWYTAJ DZIEŃ. IDŹ SWOJĄ DROGĄ
Dostawał je od taty.
Nie napisał słowa.
Ani jednego słowa.
Połóż je razem z książkami.
Żeby tata nie widział.
Mamo,
jest ładna pogoda.
Pójdziemy na spacer?
Chodź.
Co robisz?
Pożyczam rower.
Stań na czatach.
Kiedy się tego nauczyłeś?
Dawno temu, w dzieciństwie.
Wsiadaj.
Śmiało.
No nie wiem.
Wskakuj, szybko.
No dalej.
Gotowa?
Tak.
Napisy: Stefania Kolanowska