::. ارائه‌اي از وبِسایت رسـانـه کـوچـک .:: « WwW.LiLMeDiA.TV »
:.: ترجمه از فــــردیــــن :.: .:F.A.R.D.I.N:.
:ما را در تلگرام دنبال کنيد T.me/FardinSubs
‫تمام!
‫خدایا.
‫- چقدره؟ ‫- حدس بزن.
‫5:19؟
‫5:07.
‫برای ریج‌وود کافیه؟
‫آره. تقریباً برای المپیک هم کافیه.
‫بریم شام بخوریم.
‫- 5:07. ‫- آره مرد.
‫سلام. چطور بود؟
‫ما در خدمت المپیکیِ آینده هستم.
‫زمانم رو حدس بزن.
‫باشه. پنج دقیقه و...
‫- 5:07. ‫- چی؟
‫- 5:07. ‫- 5:07؟ عالیه.
‫- درسته؟ ‫- بهترین رکوردمه.
‫ما ساختیمش. ‫می‌دونستی ما ساختیمت؟
‫- باشه. ‫- ما تو رو با بدنمون ساختیم.
‫- می‌دونم. ‫- باشه.
‫برو دوش بگیر. ‫برای شام حاضری درست می‌کنم.
‫لعنتی.
‫- تا وقتی با جیم صحبت نکنی، تغییری نمی‌کنه. ‫- باید یه روز خوب، باهاش صحبت کنم.
‫- الان حال خوبی نداره. ‫- آره، همیشه همینجوریه، برایان.
‫- باید بشونیش یه گوشه. ‫- باشه، شنیدم چی گفتی، خب؟
‫برایان، منم دنبال کار می‌گردم، ولی...
‫- اینجایی. ‫- هی.
‫- میرم تخم‌مرغ بگیرم. میای؟ ‫- البته.
‫هی، شیر هم بگیرین، باشه؟
‫- خدایا. ‫- مگه نه؟
‫- آره، معتادش شدم. ‫- آره، عالیه.
‫خیلی‌خب. من میرم داخل.
‫می‌مونی یا میای؟
‫- می‌مونم. ‫- باشه.
‫هی، میشه یه چی هم برای من بگیری؟
‫بهش فکر می‌کنم.
‫- سلام تامی. ‫- سلام مرد.
‫نه!
‫فکر کنم راننده سکته قلبی کرده بوده.
‫- وحشتناکه. ‫- آره.
‫لوگان؟
‫بله؟
‫خانواده‌ی کلمن دارن میرن.
‫باشه.
‫می‌خواین همینجا بمونین؟
‫نمی‌تونیم از پس کرایه خونه‌اش ‫بر بیایم.
‫منم که سر کار نیستم و حالا هم...
‫باید توی خونه‌ی کوهستانی ما بمونین.
‫- نه. ‫- نه، جدی میگم، نائومی.
‫یعنی، فقط اونجا می‌شینین، و...
‫می‌دونی که بروس هم مشکلی باهاش نداره.
‫می‌خوام کمک کنم.
‫فکر کردم دارین می‌فروشینش...
‫درسته ولی...
‫فقط باید یکشنبه‌ها در طی ‫بازدید عمومی، برید.
‫- چیزی نیست. ‫- نمی‌دونم آلی.
‫- با وجود زندگی افرادی در اونجا... ‫- مشکلی پیش نمیاد.
‫باشه؟ می‌تونی از خونه مراقبت کنی.
‫لوگان منو می‌کشه اگه الان از مدرسه بگیرمش.
‫باشه، ببین، این فقط تا زمانیه که ‫دوباره روی پای خودت وایسی.
‫بعدش برمی‌گردی.
‫باورم نمیشه.
‫اون مرده.
‫خیلی‌خب.
‫آماده‌ای؟
‫آره.
‫نه، نه، گوش نمیدی چی میگم.
‫قیم منم.
‫خب آره. اون شوهرم بود.
‫چی؟
‫الو؟
‫صدامو می‌شنوین؟
‫الو؟
‫لعنتی.
‫گفتی چه مدت قراره اینجا بمونیم؟
‫- نمی‌دونم لوگان. ‫- ولی گفتی قبل از فارغ‌التحصیلی برمی‌گردیم.
‫گفتم نمی‌دونم، و تمام تلاشم رو می‌کنم. ‫باشه؟
‫میشه گوشیم رو بدی؟ ‫جلوی پاته.
‫هی مامان! لعنتی!
‫خدای من! خدای من!
‫لطفاً بگو که حالش خوبه.
‫اون...اونجا نیست.
‫چی؟
‫فقط برو. برو.
‫چی؟
‫ممکنه کشته باشمش.
‫مامان، دماغت.
‫اوه لعنتی.
‫هی، آه...
‫بیا.
‫بخاطر ارتفاعه.
‫اوه لعنتی.
‫- ببخشید. ‫- اشکالی نداره عزیزم.
‫صبر کن ببینم.
‫تو باید لوگان باشی.
‫سلام؟
‫اوه، و، صبر کن...
‫نائومی.
‫- ببخشید؟ ‫- اوه ببخشید. من مارتا هستم.
‫همسایه‌ی بروس و آلیسون.
‫گفت که خواهر و خواهرزاده‌اش دارن میان.
‫برام یه عکس ایمیل کرد، برای همین ‫دقیقاً می‌دونستم شما دو نفر کی هستین.
‫باشه.
‫بخاطر اتفاقی که برای همسرتون ‫افتاد خیلی متأسفم.
‫آلیسون همه‌چی رو بهم گفت.
‫خیلی وحشتناکه.
‫حتماً خیلی دلتون براش تنگ شده.
‫آره،... شده.
‫چند سال پیش شوهرم رو از دست دادم.
‫یک روز هم نشده که احساس پوچی نکنم.
‫- مامان، نباید... ‫- اوه، اوه، آره.
‫بیشتر از این معطلتون نمی‌کنم. ‫اگر چیزی نیاز داشتین،
‫خونه‌ام غربِ جنگله. ‫ضرر می‌کنین نیاین.
‫ممنون. ‫خیلی لطف دارین.
‫خوبه که آدم بدونه یه نفر رو ‫نزدیکش داره.
‫سکوت اینجا می‌تونه خیلی پر سر و صدا بشه.
‫دیگه خداحافظ.
‫خوبی؟
‫آره.
‫بسپارش به آلی تا بزرگترین خونه ‫توی کوهستان رو داشته باشی.
‫چطوریه که تا حالا اینجا نبودیم؟ ‫خیلی گنده است.
‫مواظب حرف زدنت باش.
‫ولی آره.
‫خیلی گنده است.
‫خیلی‌خب. بیا بریم.
‫خب...
‫هیچ‌جا خونه‌ی آدم نمیشه.
‫الو؟
‫بله.
‫تازه رسیدیم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫کی بود؟
‫مارتا...
‫همسایه.
‫فقط...
‫زنگ زد ببینه سالم رسیدیم یا نه.
‫یه‌جورایی امیدوار بودم اینجا دیگه ‫مهمون نداشته باشیم.
‫الو؟
‫سلام.
‫اوه، نه نه.
‫خب، می‌دونی...
‫تمام شب داشتیم رانندگی می‌کردیم، پس...
‫ولی، آره...
‫آره، می‌دونم.
‫اون خوبه.
‫می‌دونم.
‫خونه‌ی خواهرم هستیم.
‫خونه‌ی بزرگ و خوبیه.
‫فکر کنم خوشش اومده.
‫خدایا.
‫لوگان؟
‫بله؟
‫اصلاً تونستی امروز بخوابی؟
‫نه....راستش نه.
‫خب، امشب خوب خوابت می‌بره.
‫اولین بازدید از خونه فرداست، پس...
‫باید قبل از 11، بریم بیرون. باشه؟
‫باشه.
‫عزیزم، مطمئنی نمی‌خوای اون وسایل رو توی ‫اتاق من نگه داریم؟
‫نه، نه، خوبه.
‫باشه.
‫خب، من میرم بخوابم.
‫دوستت دارم.
‫تو کی هستی؟
‫توی ملک ما چکار می‌کنی؟
‫خانوم؟
‫چی می‌خوای؟
‫خانوم، این خونه‌ی ماست.
‫- کمک می‌خواید؟ ‫- نه!
‫خدا!
‫باید همین الان بلند شی. ‫بازدید تا 15 دقیقه دیگه شروع میشه.
‫اد، زود باش. باید برگه‌های ‫ثبت‌نام رو از ماشین بیاری.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- بازدید ساعت 5 تموم میشه.
‫اد برنامه‌ی امروز رو پیش می‌بره.
‫که یعنی اون تمام لامپ‌ها رو خاموش می‌کنه، ‫درا رو قفل می‌کنه.
‫و اد، یادت نره کلید رو بذاری زیر پادری.
‫گرفتم.
‫اوه، باشه.
‫- و نیازه من... ‫- اوه خدا، نه، نه.
‫نیاز نیست کاری کنی، ‫به جز یه چیز:
‫تا بعد از ساعت 5 برنگرد،
‫چون ما نمی‌خوایم هیچ خریدار احتمالی ‫رو ناراحت کنیم.
‫- مامان، چرا تو بیدارم نکردی؟ ‫- اوه ببخشید.
‫- بهم زنگ زدن و بعدش... ‫- اونا ترسوندنم.
‫اد، تختش رو درست کن.
‫شما دو نفر واقعاً باید برین. ‫واقعاً. الان.
‫هی هی. نه، ندو.
‫خوش اومدید.
‫و اگر سؤال دیگه‌ای دارین، ‫اونجا بنویسید،
‫وگرنه، کلوچه میل کنید، اطراف رو نگاه کنید،
‫و، من اینجام که کمکتون کنم.
‫خب، چرا باید در بزنه؟
‫دیوونه است.
‫شاید گم شده بود.
‫فکر کنم مردم این بالا نمی‌دونن حریم شخصی چیه.
‫ببخشید؟ کارتتون باطل شده. ‫می‌خواید از یک کارت دیگه استفاده کنید؟
‫می‌دونید چیه؟
‫نقد می‌پردازم.
‫باشه.
‫بذار. من میدم.
‫نه عزیزم، تو حتی...
‫پول تولدمه.
‫- بفرمایید. باقیش رو نگه دارید. ‫- ممنون.
‫پول تولد رو از کجا آوردی؟
‫خاله آلیسون.
‫اشکالی نداره.
‫ممنونم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫بیا بازی کنیم.
‫- چی؟ ‫- آره، زود باش، مزه میده.
‫اگر لاتاری رو می‌بردی،
‫با جایزه‌اش چکار می‌کردی؟
‫نمی‌خوام بازی کنم.
‫بیخیال.
‫شگفت‌زده‌ام کن.
‫باشه،...
‫من...
‫بدهی‌هامون رو می‌دادم.
‫باشه.
‫اونقدر دیگه وضعمون خراب نیست.
‫ولی می‌ذارم انجامش بدی.
‫یه خونه‌ی جدید جای قبلیمون می‌خریدم.
‫- میشه استخر هم داشته باشیم؟ ‫- و یک زمین دو.
‫می‌رفتم به المپیک ژاپن.
‫- میشه منم باهات بیام؟ ‫- آره، توی جایگاه ویژه.
‫به غیر از اینا، احتمالاً باقیش رو می‌دادم به تو.
‫نه.
‫من نیازش ندارم، تو...
‫احتمالاً صرف چیزای مهم می‌کنیش.
‫خب، من شخصاً فکر می‌کنم...
‫رویات درمورد رفتن به المپیک و
‫داشتن یه خونه با بزرگترین حیاط،
‫چیزای مهمی هستن.
‫ممنون.
‫باشه، نوبت منه.
‫بدهی‌ها.
‫و بعدش فکر کنم...
‫دوباره عکاسی رو شروع می‌کردم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، فکر کنم. قبلاً عاشقش بودم.
‫باید...
‫باید همین الان شروعش کنی.
‫- بیخیال. ‫- باید.
‫نیاز نیست لاتاری ببری ‫تا اینکار رو بکنی.
‫حالا شدی مثل بابات.
‫فکر نکنم قبلاً دیده باشمتون.
‫اوه، آره. این روزا زیاد بهمون میگن.
‫آره.
‫توی این شهرهای کوچیک، همه همدیگه رو ‫می‌شناسن، ها؟
‫متوجهش شدم.
‫خوبه که یه سری چهره‌ی جدید می‌بینم.
‫مخصوصاً از نوع زیباش.
‫فقط منظورم اینه که مردم کوهستان ‫می‌تونن یکم،...
‫ژولیده بشن، و منظورم هم مردها نیستن.
‫اهل کجایید؟
‫- آه، خب، اهل کالیفرنیا هستیم. ‫- مامان، میشه بریم؟
‫سلام رفیق. چطوری؟
‫مامان؟
‫- خیلی متأسفم. ‫- نه.
‫نیازی نبود بی‌ادب باشی.
‫داشتین لاس می‌زدین.
‫لوگان...
‫فقط داشت باهام حرف میزد. سعی کردم ‫دوستانه رفتار کنم.
‫الان اجازه داریم بریم داخل؟
‫آره.
‫گفت تا 5 تموم میشه.
‫- کلیدی نیست. ‫- چی؟ بازه؟
‫سلام؟
‫خدایا!
‫شما... شما صدامون رو نشنیدین؟
‫ببخشید. داشتم همه‌چی رو قفل می‌کردم.
‫طول کشید.
‫جونی، الان میاد دنبالم، پس، من...
‫عجله دارم، ولی کلیدهاتون رو... ‫گذاشتم اونجا،
‫و... همین دیگه.
‫باشه؟ پس،... شب خوبی داشته باشین.
‫ممنون.
‫چراغا رو روشن کن.
‫مامان.
‫تا حالا فکر کردی این بازدیدهای عمومی ‫چقدر عجیبن؟
‫چی؟
‫یعنی، کلیدهاتو میدی به کسی که ‫به سختی می‌شناسیش،
‫و می‌ایستی توی یه اتاق و ‫به یه مشت غریبه خوش‌آمد میگی،
‫و اون افراد هم توی خونه پرسه می‌زنن.
‫و مشاور املاک هم وقتی تموم شد، ‫خونه رو چک نمی‌کنه، درسته؟
‫اونا فقط... چراغا رو خاموش می‌کنن و میرن؟
‫باشه، خب، دیگه امشب ‫نمی‌تونم بخوابم.
‫شاید نباید امشب بخوابی.
‫بس کن.
‫ ولی توی خودکشی، معمولاً یه نامه می‌ذارن.
‫ خب، این یکی نذاشت. ‫ احتمالاً وقت نداشته.
‫باید برم دستشویی.
‫باشه.
‫همینطور می‌خوای نگاش کنی؟
‫الو؟
‫کیه؟
‫این...
‫صدامو می‌شنوین؟
‫کسی اونجاست؟
‫- چیه؟ ‫- خودمون بودیم.
‫مثل اکو بود.
‫ یا شاید توی امریکای جنوبی بودن...
‫مامان، گوشیم رو ندیدی؟
‫نه، ببخشید عزیزم.
‫ندیدم.
‫خیلی سریع از مال تو استفاده می‌کنم.
‫باشه.
‫- لوگان! ‫- اوه لعنتی! ببخشید مامان. خدا.
‫ترسوندیم.
‫آب یخ شده. ‫باید آبگرمکن رو چک کنم.
‫- صبر کن، اون توی زیرزمینه. ‫- می‌دونم.
‫- یه صداهایی از اون پایین شنیدم. ‫- آره، احتمالاً مال لوله‌های قدیمیه.
‫اوه بیخیال.
‫خدایا.
‫باشه.
‫لوگان؟
‫بامزه نیست، لوگان.
‫- چی؟ ‫- در زیرزمین رو روم بستی.
‫اصلاً نمی‌دونم چی میگی.
‫شاید در خرابه.
‫تمام!
‫5:34.
‫- خوبه. ‫- باید سریعتر بشم.
‫چی؟ ‫این عالیه.
‫نه، بیخیال، درک نمی‌کنی. ‫باید سریعتر بشم.
‫عزیزم، تو توی کوهستانی. ‫شاید بیشتر از یک مایل دویدی.
‫نه، روی نقشه نگاه کردم.
‫مطمئنی به محض اینکه حرکت ‫کردم، شروع کردی؟
‫اگه می‌خوای می‌تونی خودت انجامش بدی.
‫هنوز گوشیت رو پیدا نکردی؟
‫نه، غیب شده.
‫غیب نشده. ‫باید یه جایی باشه.
‫- نمی‌دونم. ‫- اون کیه؟
‫هی.
‫سلام.
‫اوه...
‫شمایید.
‫- اینجا چکار می‌کنی؟ ‫- درسته.
‫بد به نظر میاد.
‫من توی جاده‌ی پشتی بودم، ‫تابلوی "برای فروش" رو دیدم.
‫عزیزم.
‫لوگان.
‫متأسفم. اون...
‫نه، نیازی به عذرخواهی نیست. ‫درک می‌کنم.
‫- بچه‌ی نوجوون داری؟ ‫- نه، ولی خودم یه زمانی بودم.
‫خب، اینجا خونه‌ی خواهرمه. ‫ما فقط یه مدت اینجا می‌مونیم.
‫خوش به حال ما.
‫آره. می‌تونی به مشاور املاک زنگ بزنی.
‫اونا ترتیب قرارها رو میدن.
‫گرفتم. مرسی.
‫انجامش میدم.
‫می‌دونی چیه؟
‫حالا که اینجام...
‫امکانش نیست داخل رو یه سرکی بکشم؟
‫- پس می‌خوای جابه‌جا بشی؟ ‫- بهش فکر می‌کنم.
‫حاضرم برای همچین جایی، آدم بکشم.
‫اسمتون رو نگفتید.
‫نائومی.
‫نائومی. خوشوقتم. کریس هستم.
‫خب، می‌ذارم کارتون رو انجام بدید. ‫به من اهمیت ندین.
‫عالیه.
‫نه!
‫کریس؟
‫سلام؟
‫داری با کی حرف می‌زنی؟
‫اوه یارو...
‫از اونجایی که دیروز نرسید بیاد، می‌خواست ‫خونه رو ببینه.
‫هنوز اینجاست؟
‫احتمالاً رفته. ‫فقط داشت اطراف رو نگاه می‌کرد.
‫من توی اتاقم بودم.
‫لوگان؟
‫باشه.
‫با ماکارونی و پنیر چی می‌خوای؟
‫هات داگ؟
‫یا...
‫هات داگ؟
‫به نظر من، هات داگ.
‫عالیه.
‫من باز می‌کنم.
‫سلام همسایه.
‫سلام...
‫- مارتا. ‫- مارتا.
‫اشکالی نداره نائومی. ‫سرزنشت نمی‌کنم.
‫خدای من. عاشق این خونه‌ی کوچیکم.
‫خیلی خوبه که می‌بینم دوباره ‫توش کسی زندگی می‌کنه.
‫نمی‌تونم بگم وقتی دیدم اون تابلوی برای فروش ‫رو گذاشتن، چقدر ناراحت شدم.
‫قطعاً یه خونه‌ی زیباست.
‫حس بدی دارم اگه بهت نگم که...
‫ما دیروز به بازدید عمومیِ دیروز اومدیم.
‫فقط می‌خواستیم اینجا رو قبل از اینکه یه غریبه ‫بقاپه،
‫برای بار آخر ببینیمش.
‫باشه، آره...
‫داشت یادم رفت. ‫این روزا زیاد یادم میره.
‫نونِ موزی برات آوردم.
‫تو و لوگان عاشقش میشین. ‫همه میشن.
‫ممنونم.
‫اون پسر جوانِ خوشتیپ کجاست؟
‫توی آشپزخونه است.
‫داریم شام درست می‎‌کنیم، پس...
‫خب...
‫فقط خواستم بیام و یه سری ‫بهتون بزنم.
‫اگر چیزی نیاز داشتین، ‫رودربایستی نکنین.
‫شوهرم خیلی دوست داره شما ‫دو نفر رو ببینه.
‫ببخشید،...
‫ولی فکر کردم...
‫فکر کردم گفتین که همسرتون از دنیا رفته.
‫از دنیا رفته؟
‫چرا باید همچین چیز احمقانه‌ای بگم؟
‫نه، نه. خود شیطان هم هنوز ‫نتونسته جلوش رو بگیره.
‫شب خوبی داشته باشین.
‫خداحافظ.
‫خداحافظ مارتا.
‫لعنتی.
‫لوگان!
‫لعنتی.
‫آلی، من 16 سال زن یه لوله‌کش بودم.
‫فکر کنم بدونم کی آبگرمکن خرابه.
‫ممنون.
‫لوگان؟
‫لوگان، عزیزم، خوبی؟
‫من خوبم.
‫اوه عزیزم. بذار تا خونه ببرمت.
‫نه نه. چیزی نیست.
‫چرت نگو. زود باش.
‫زود باش.
‫شما از کجا اومدین؟
‫همیشه دوست دارم روزم رو با یه ‫قدم‌زدنِ خوب توی جنگل شروع کنم.
‫طبیعت،... هوا،...
‫نظرت درمورد محله چیه؟
‫خوبه.
‫فقط امیدوارم خونه زودتر فروش بره تا بتونیم ‫بریم خونه.
‫به این زودی‌ها جایی نمیری.
‫مطمئنم. خونه‌های این بالا، ‫طول می‌کشه تا فروش بره.
‫چی شده؟
‫خوبم.
‫پسر بدبخت توی دویدنش مصدوم شد.
‫ولی نگران نباش. ‫من مواظبش بودم.
‫- خوبی عزیزم؟ ‫- فقط ماهیچه‌ام گرفت.
‫چیزی نیست که نشه با یه دوش آب گرم ‫و صبحانه‌ی خوب، خوبش کرد.
‫خب، ممنونم، مارتا.
‫ممنونم.
‫هی،...
‫امیدوارم حالتون خوب باشه.
‫مرگ...
‫مثل اینه که وارد میشه...
‫و هیچوقت نمیره.
‫دیگه خداحافظ.
‫خیلی عجیبه.
‫برای آبگرمکن اومدم.
‫- عالیه. اون، توی... ‫- زیرزمینه، درسته؟
‫- آره. ‫- قبلاً هم اینجا اومدم.
‫خانوم؟
‫- خدای من! ‫- ببخشید.
‫لعنتی! ببخشید...
‫صداتون رو نشنیدم.
‫- اون پایین چطور بود؟ ‫- عادی.
‫پیلوت رو دوباره روشن کردم. ‫داره می‌سوزه.
‫متصل‌کننده‌ی حرارتی رو عوض کردم. ‫باید درست شده باشه.
‫خیلی‌خب.
‫- به خاطر زحمتی که دادم، متأسفم. ‫- نه خواهش میکنم.
‫تقریباً هر روز اینجام.
‫اون مارتا پایین جاده، چند ماه پیش ‫همسرش رو از دست داد.
‫می‌دونی، یه جورایی ناراحت شده بود. ‫فکر کنم خونه‌اش رو غرق می‌کرد
‫اگر من نبودم که چند ساعت ‫بعد متوقفش کنم.
‫پس، شوهرش مُرده.
‫چیه، اون چیز متفاوتی گفته؟
‫آره.
‫چند ماه پیش آلزایمر گرفته، ‫برای همین
‫بعضی وقتا یکم گیج میشه.
‫- خیلی بده. ‫- آره.
‫اوه، و، من...
‫اینو کنار آبگرمکن پیدا کردم.
‫گفتم شاید دنبالش می‌گشتین.
‫گوشیت رو پیدا کردم.
‫باشه. خب کجا بود؟
‫توی زیرزمین کنار آبگرمکن.
‫حتماً وقتی رفتم پیلوت رو روشن کنم، ‫انداختمش.
‫لوگان، چندین روزه گوشیت گم شده.
‫تو همین دیشب رفتی پیلوت رو چک کنی.
‫منظورت چیه؟
‫و بعد اینو پیدا کردم...
‫توی سطل آشغال.
‫نه. من اینکارو نکردم.
‫داشتی منو سر کار می‌ذاشتی؟
‫تو رو سر کار می‌ذاشتم؟ ‫شوخیت گرفته؟
‫نه، من احمق نیستم، لوگان.
‫اول درِ زیرزمین، بعدش آبگرمکن ‫و حالا این؟
‫چی داری میگی؟
‫بخاطر اینه که از دستم عصبانی هستی؟ ‫نمی‌دونم.
‫چون الان انقدر سرم شلوغه که نمی‌تونم ‫با تو هم سر و کله بزنم.
‫من هیچ کاری نکردم، مامان. ‫کاملاً دیوونه شدی.
‫- ببخشید؟ ‫- از اتاقم برو بیرون.
‫- چی گفتی؟ ‫- گورتو از اتاقم گم کن.
‫نه! تو نمی‌تونی اینجوری با من حرف بزنی. ‫من مادرتم،
‫و من حق دارم که ناراحت باشم.
‫می‌دونم اوضاع خیلی خرابه.
‫می‌دونم این چیزی نیست که می‌خواستی. ‫حدس بزن چرا.
‫چون چیزی نیست که منم می‌خواستم. ‫پس بزرگ شو، لوگان.
‫ازت متنفرم.
‫تنها کاری که می‌کنی اینه که گندکاری‌هاتو ‫میندازی گردن بقیه.
‫بابا مُرده و تو حتی اهمیت هم نمیدی.
‫جلوی من مُرد و تو حتی ‫یه بار هم ازم نرسیدی که خوبم یا نه.
‫فقط منو از مدرسه کشوندی ‫به این شهر مزخرف.
‫برات مهم نبود که من با این ‫قضیه مشکلی دارم یا نه.
‫اگر بابا هنوز اینجا بود، توی این ‫وضعیت نبودیم.
‫می‌خوای مثل بزرگا باشی و حقیقت رو بدونی؟
‫پدرت دقیقاً دلیل اینه که ما ‫توی این موقعیتیم.
‫پدرت ما رو پا هیچی تنها گذاشت.
‫چون وظیفه‌شناس نبود،
‫و کمتر این دیگه نمی‌تونست به من ‫یا تو اهمیت بده!
‫آرزو می‌کنم تو بودی.
‫سلام؟
‫خدای من.
‫هی بابا!
‫نه نه! بابا!
‫بابا! نه!
‫چیزی نیست. کابوس بود. ‫داشتی کابوس می‌دیدی.
‫چی؟
‫یه ساعت دیگه برنامه است، ‫پس باید بریم.
‫صبر کن. ساعت چنده؟
‫یک بعد از ظهر.
‫کل روز رو خوابیدی.
‫لوگان بیا بریم.
‫- اتاقت تمیزه؟ ‫- آره.
‫- کجا میری؟ ‫- میرم بدوم.
‫- سلام. ‫- اوه، نائومی...
‫- آره، سلام. ‫- ببخشید.
‫نه نه... فقط ترسوندیم.
‫واو. خوشحالم که دوباره خوردیم بهم.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫اومدم عکس‌هایی که تازه گرفتم رو ‫بگیرم.
‫- اوه، عکاسی؟ ‫- فقط برای سرگرمی.
‫عالیه.
‫هی، ببخشید که دیشب یه دفعه غیبم زد.
‫نتونستم پیدات کنم. ‫گفتم مزاحمت نشم.
‫اشکالی نداره.
‫ می‌دونم منو نمی‌شناسی.
‫احتمالاً آخرین چیزی که الان می‌خوای اینه که ‫یه یارویی توی پارکینگ بترسونت
‫و توی خونه‌ات دور بزنه.
‫فقط می‌خواستم شماره‌ام رو بهت بدم...
‫برای وقتی که بهم نیاز داشتین.
‫می‌دونی، می‌دونم که شماها ‫اینجا تازه‌واردین.
‫اجباری نیست.
‫ممنونم.
‫خیلی لطف داری.
‫ نائومی، آلیسون هستم. از طرف مشاور املاکمون ‫ بهمون زنگ زدن که
‫ به خونه‌ـمون دزد زده. ‫ بهم زنگ بزن.
‫لوگان، سوار شو.
‫سوار شو.
‫خدای من.
‫مامان.
‫الو؟
‫مامان باید به پلیس زنگ بزنیم.
‫خانوم، تمام خونه رو گشتیم.
‫کسی اینجا نیست.
‫زیرزمین رو هم چک کردین؟
‫آره، از بالا تا پایین.
‫قطعاً جای ترسناکیه ولی ‫ما چیزی ندیدیم.
‫مامان...
‫خب، چند روز پیش اینجا بازدید عمومی داشتیم،
‫خب شاید یکی کلید یدکی رو یه گوشه ‫پیدا کرده، یا...
‫یا یه نفر همینجا مونده.
‫می‌دونم به نظر احمقانه میاد، ولی ‫قبل از این هم اتفاقاتی افتاده.
‫اتفاق‌ها پشت سر هم افتادن. ‫بهمون زنگ زدن.
‫از طرف شخص خاصی؟
‫نه، کسی جواب نمی‌داد.
‫به اون نگاه نکن. دروغ نمیگم.
‫باشه، ببینین.
‫می‌دونم احتمالاً ما مثل تازه‌واردای ‫دیوونه‌ی شهر هستیم،
‫ولی این خونه‌ی خواهرمه و ما ‫باید ازش محافظت کنیم، پس...
‫ببینید، من ترس رو در این موقعیت‌ها درک می‌کنم.
‫باشه؟ درک می‌کنم.
‫ولی به نظر میاد در جلویی باز بوده و یه بچه‌ای ‫اومده سرک کشیده.
‫مسخرمون کردین؟
‫اینو ببین. به نظرت ‫یه بچه همچین کاری می‌کنه؟
‫غیرمعمول نیست. باشه؟ بچه‌ها ‫حوصله‌ـشون سر میره. کارای احمقانه می‌کنن.
‫شاید می‌خواستن تازه‌واردها رو بترسونن.
‫باشه.
‫هیچ کاری نمی‌تونین بکنین؟
‫اگر بهترتون می‌کنه، می‌تونیم ‫صبح هم بیایم.
‫آره. آره، لطفاً بیاین.
‫باشه.
‫بریم.
‫شبتون بخیر.
‫باید بریم هتل.
‫عزیزم، چیزی نیست.
‫نه مامان. قطعاً یه خبراییه.
‫ببین، می‌دونم فکر می‌کنی اون کارا رو ‫من کردم، ولی نکردم.
‫- به خدا. ‫- باشه. نه. ولی شنیدی چی گفتن.
‫نیاز نیست نگران چیزی باشیم.
‫مامان، لطفاً.
‫لوگان، الان پولش رو نداریم.
‫باشه؟
‫چیزیمون نمیشه.
‫سلام.
‫مامان...
‫- میرم بخوابم. ‫- باشه.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫می‌خوای امشب اینجا بمونی؟
‫البته.
‫این چیه؟
‫مال یارو مغازه‌فروشیه است.
‫برای زمانی که چیزی نیازی داشتیم، ‫دادش بهم.
‫فقط می‌خواد دوستانه رفتار کنه.
‫اگر می‌خوای، می‌تونی ‫بندازیش دور.
‫برام مهم نیست.
‫میرم مسواک بزنم.
‫باشه.
‫لوگان؟
‫سلام.
‫کریس، اینجا چکار می‌کنی؟
‫مامان.
‫چیزی نیست. من بهش ‫زنگ زدم.
‫پس پلیس‌ها نگران نبودن، ها؟
‫نه.
‫- گفتن احتمالاً یه سری بچه این کارو کردن. ‫- خب، احتمالش هست.
‫اینجا خیلی‌هاشون عوضی‌ان.
‫به نظر کار بچه‌ها نمیومد.
‫چجوری به نظر میومد؟
‫انگار...
‫مسئله شخصی بود.
‫انگار یه نفر قبلاً اینجا بوده.
‫نمی‌دونم. شاید... شاید دیوونه شدم.
‫خب، این بالا فقط شما دو نفر ‫هستین، ها؟
‫آره.
‫چیزی نبود؟
‫همه‌چی در امن و امانه.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم. چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫نه، من خوبم رفیق.
‫آره. برو استراحت کن.
‫هی، ممنونم بخاطر این کارا.
‫خواهش می‌کنم. مشکلی نیست.
‫ببین، اینجا بعضی‌وقتا عجیب میشه.
‫آره، برای منم یه مدت طول کشید تا بهش عادت کنم.
‫مطمئنم چیزی نیست، ولی...
‫من هستم.
‫ببین، متأسفم...
‫- که بی‌ادبی کردم، فقط... ‫- نه نه نه. نیازی به توضیح نیست، مرد.
‫مشکلی نیست.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫کریس؟
‫کریس. کریس!
‫کریس!
‫لوگان...
‫نه.
‫لوگان.
‫لوگان؟
‫نه، نه!
‫نه.
‫نه، لطفاً نه.
‫لطفاً نه.
‫لوگان!
‫نه! نه!
‫نه!
‫لعنتی.
‫لوگان!
‫هی مامان! مامان.
‫مامان؟
‫مامان!
‫مامان، هی.
‫مامان! مامان چی شد؟
‫- منو نگا کن. منو نگا کن. ‫- لوگان.
‫بیا، بلند شو.
‫بلند شو. زود باش.
‫خیلی سردی.
‫چکار کرد؟ ‫باهات چکار کرد؟
‫باید بهت گوش می‌دادم.
‫کریس کجاست؟
‫مُرده.
‫چی؟ خدای من.
‫اوه نه.
‫اون برمی‌گرده.
‫باید بریم بیرون. ‫میریم بیرون، باشه؟
‫آره، آره.
‫منو نگا کن. ‫زنگ می‌زنیم به پلیس.
‫- گوشی ندارم. ‫- باید بریم طبقه پایین، مامان.
‫- نه عزیزم، نه! ‫- هی، طوریم نمیشه.
‫طوریم نمیشه. باشه؟ ‫دوستت دارم.
‫مامان.
‫خیلی دوستت دارم.
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫نه.
‫لوگان!
‫ماما! مامان؟
‫کمک!
‫لوگان!
‫مامان؟
‫لوگان!
‫مامان!
‫مامان؟
‫نه.
‫فرار کن! فرار کن!
‫نه! مامان!
‫نه!
‫- نه! ‫- حالا فرار کن!
‫کمک!
‫یه نفر کمکم کنه!
‫لطفاً!
‫منو نکش! لطفاً.
‫نه! منو نکش! نه!
‫نه!
::. ارائه‌اي از وبِسایت رسـانـه کـوچـک .:: « WwW.LiLMeDiA.TV »
:.: ترجمه از فــــردیــــن :.: .:F.A.R.D.I.N:.
:ما را در تلگرام دنبال کنيد T.me/FardinSubs �