NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ
TYLKO MARTWI UJRZELI KONIEC WOJNY.
PLATON
SOMALIA - WSCHODNIA AFRYKA - 1992
Lata walk pomiędzy wrogimi klanami spowodowały głód na biblijną skalę.
300 000 cywilów umiera z głodu.
Mohamed Farrah Aidid, najpotężniejszy miejscowy kacyk,
rządzi w stolicy kraju, Mogadiszu.
Przechwytuje międzynarodowe dostawy żywności.
Jego bronią jest głód.
Świat reaguje na tę sytuację.
Przy wsparciu 20 000 marines udaje się dostarczyć żywność i przywrócić porządek.
Kwiecień 1993
Aidid czeka, aż amerykańscy żołnierze się wycofają,
a potem wypowiada wojnę siłom pokojowym ONZ.
W czerwcu milicja Aidida urządza zasadzkę, zabijając 24 pakistańskich żołnierzy,
i zaczyna polować na amerykańskich obywateli.
Pod koniec sierpnia elitarne amerykańskie oddziały bojowe,
Delta Force, Army Rangers i 160. SOAR,
przybywają do Mogadiszu, by usunąć Aidida i przywrócić porządek.
Operacja miała trwać trzy tygodnie,
ale po sześciu tygodniach Waszyngton zaczął się niecierpliwić.
SOBOTA - 2 PAŹDZIERNIKA 1993
CENTRUM DYSTRYBUCJI ŻYWNOŚCI CZERWONEGO KRZYŻA
Tam.
Bojówkarze na dziewiątej godzinie.
Cholera! Widziałeś?
Strzelają do nieuzbrojonych cywilów.
Zrozumiałem, Matt. Obawiam się, że nic nie możemy zrobić.
Ta żywność jest własnością Mohameda Farraha Aidida!
Wracajcie do domu!
Super 64 do dowództwa,
milicja strzela do cywilów przy centrum dystrybucji żywności.
Proszę o pozwolenie na interwencję.
Super 64, strzelają do was? Odbiór.
Nie.
To obszar pod jurysdykcją ONZ. Nie możemy interweniować.
- Wracajcie do bazy. - Zrozumiałem.
Wracamy.
TARGOWISKO BAKARA W MOGADISZU TEREN KONTROLOWANY PRZEZ AIDIDA
Jesteśmy gotowi, panie Atto.
Wyrusza.
Panie Atto.
Nie zatrzymuj się!
Spóźnię się.
Zadzwonię później.
Generale Garrison?
Dziękuję. Mam swoje.
Te są kubańskie.
Bolivar Belicoso.
Moje też.
Te z Miami to podróby, przyjacielu.
Coś czuję, że nigdy nie złapiecie Aidida.
Nie próbowaliśmy złapać Aidida, ale ciebie.
Mnie?
Jestem taki ważny?
Nie sądzę.
- Jesteś biznesmenem. - I zarabiam na życie.
Tak. Sprzedając broń milicji Aidida.
Od jak dawna tu jesteście?
Sześć tygodni?
Od sześciu tygodni próbujecie złapać generała.
Wyznaczyliście nawet nagrodę.
25 000 dolarów. Co to ma być? Strzelanina w miasteczku kowbojskim K.O. Corral?
To miasteczko nazywa się O.K. Corral.
Sądzi pan, że on do was przyjdzie, jeśli mnie zatrzymacie?
Stanie się potulniejszy?
Wiesz, gdzie mieszka.
Finansujesz jego działalność.
Nie opuścimy Somalii, dopóki go nie znajdziemy.
A znajdziemy go.
Wychowywałem się bez bieżącej wody, ale to nie znaczy,
że jestem prostakiem, generale.
Trochę znam historię.
Wie pan, co tu się dzieje? Kształtuje się przyszłość.
Przyszłość, w której nie ma miejsca na pomysły białych chłopców z Arkansas.
Nic o tym nie wiem. Jestem z Teksasu.
Generale Garrison, nie powinniście byli tu przyjeżdżać.
To wojna domowa.
Nasza wojna.
Nie wasza.
300 000 ofiar i przybywają nowe.
To nie wojna, panie Atto. To ludobójstwo.
Herbata stygnie.
Co o nim sądzisz?
Grzeczny, niegłupi, okrutny.
Tak, dobrze, że go mamy.
Za jakiś czas Aidid odczuje stratę.
Tyle że mamy bardzo mało czasu.
To nie Irak. Tu sytuacja jest bardziej skomplikowana.
Waszyngton może być innego zdania.
Codziennie domagają się raportów sytuacyjnych.
Powiedz im, że sytuacja jest napięta.
LOTNISKO W MOGADISZU SZTAB GŁÓWNY ARMII AMERYKAŃSKIEJ
Panie i panowie, mówi do was Cliff „Elvis” Wolcott.
Jestem dziś waszym pilotem.
Przepisy federalne zabraniają palenia na pokładzie tego helikoptera.
Ci z was, którzy korzystają z programu częstych lotów, zdobędą 100 punktów.
Jak zawsze, z tyłu foteli są torebki na wypadek choroby lokomocyjnej.
Pierwszy silnik w porządku, Cliff. Sprawdź drugi.
Macie zgodę na start.
61, tu 64. Ustawcie radio na bezpieczną częstotliwość.
Mam złe wieści.
„Klima” to słowo, Durant. Koniec dyskusji.
To nie słowo, ale skrót.
Słowo „klima” jest powszechnie używane.
Występuje w scrabble'u, przyjacielu.
Jeśli nie ma go w słowniku, to się nie liczy.
Nie musi być w słowniku!
Gdy wrócimy do bazy, usunę to słowo z planszy scrabble'a.
Tknij moją „klimę”, a skroję ci tyłek, Nocny Zbirze.
Obiecanki cacanki.
Ładna plaża.
Jaka jest woda?
Ciepła i przyjemna. Ale pełno w niej rekinów.
Świetnie.
- Myśli, że jest zabawny. - Ja mam inne zdanie.
Słyszałeś?
- Zdenerwowany? - Jestem gotowy, stary.
Piękny dzień na walkę.
- Imię. - Todd.
- Nazwisko. - Blackburn.
Imię, Todd.
- Więc jak jest? - O czym mówisz?
O Mogadiszu. Walce.
- Numer identyfikacyjny. - 72163427.
Po pierwsze, mówimy „Mog”. Nikt nie używa tu pełnej nazwy miasta.
Po drugie, nic nie wiem o walce, więc nie pytaj.
Dlaczego?
Czy nie powiedziałem „nie pytaj”?
Nie jesteś rangersem.
Jestem. Od sześciu lat.
Ścigałem Noriegę w Panamie, byłem też w Zatoce.
Jestem weteranem, stary.
Brałeś udział w walce?
Wyglądasz na 12-latka, więc coś ci wytłumaczę.
Mam rzadko spotykaną umiejętność, która wyklucza mój udział w walce.
Pisanie na klawiaturze.
- Umiesz to robić? - Nie.
- Data urodzenia. - 27.02.1975.
Data urodzenia 27-02-75
Wiek: 18
Przyjechałem tu, by komuś dokopać.
Lądujemy.
Dobra robota! Gładko poszło!
Jeden strzał w silnik.
Fatalnie. To był fajny dżip.
Wstrzymać ogień!
Pieprzona Delta.
Sierżancie Eversmann.
- Sierżancie. - Tak?
Szeregowy Blackburn.
Tak?
Melduję się na rozkaz.
Nie mnie. Twoim dowódcą jest porucznik Beales.
Powinien gdzieś tu być.
Mogę go tu zostawić?
Tak, możesz jechać.
- Masz broń. - Tak, panie sierżancie.
Postrzelać? Jestem wypoczęty.
- Kiedy przyjechałeś? - Teraz, panie sierżancie.
Najpierw sprawy podstawowe.
To będzie twój najlepszy afrykański przyjaciel.
Krem przeciwsłoneczny BullFrog.
Posmaruj się tutaj.
Tak jest.
Hej, Schmid! Zajmij się tym, co?
W porządku. Rozpakuj się najpierw.
Kto jest głodny?
Co to jest, sierżancie? Kolejne safari za pieniądze podatników?
- Nie, jeśli zapyta generał Garrison. - Ja pytam.
Smacznego, panie kapitanie.
- Hej, człowieku, jest kolejka. - Wiem.
- Ale to nie jest jej koniec. - Wiem.
Sierżancie.
Co ty wyprawiasz?
Ćwiczyłem strzelanie do celów naziemnych. Pyszna dziczyzna.
Mówię o twojej broni.
To, że jesteś żołnierzem Delty, niczego nie zmienia.
Dobrze wiesz, że w bazie broń musi być zabezpieczona cały czas.
To jest gwarancja bezpieczeństwa.
Proszę dać mu spokój. Chłopak nie jadł od dwóch dni.
Wy, żołnierze Delty, jesteście bandą kowbojów.
Powiem ci coś, sierżancie.
Gdy będziecie już pięć kroków od bramki, nie obejdziecie się bez rangersów.
Więc nauczcie się gry zespołowej.
To wszystko.
Mów głośniej. Twierdzisz, że to jest gwarancja bezpieczeństwa?
A to jest mój but, synu.
I zaraz wyląduje z odpowiednią siłą na twoim tyłku.
- To ma być akcent z Jersey? - Robię, co mogę. Odczep się.
Zdejmij te okulary słoneczne.
Jeśli ci z Delty chcą takie nosić, ich sprawa.
Nie chcę ich więcej widzieć na twoim nosie.
To twoja broń?
Teraz twój ruch?
Trzymam teraz pionek?
Cokolwiek zrobisz, załatwię cię w trzech ruchach.
Lepiej uważaj na królową, zamiast się wymądrzać.
Czeka na twój atak.
Jak skazaniec w celi śmierci.
Twój ruch.
Cribbs.
No, no.
Dobre. Rozwijasz się.
Czy mogę coś podpowiedzieć... zasugerować?
Słucham.
- To do książki dla dzieci, prawda? - Tak.
Takie ilustracje mogą je przestraszyć, a nie powinny.
W tej części bajki rycerz zabija smoka.
A to jest straszne. Zresztą moja córka to uwielbia.
Myślałem, że już skończyłeś ten rysunek.
Dasz mi spokój?
Jesteśmy 10 kroków od bramki.
Rozumiesz?
Umiesz liczyć? Raz, dwa, dziesięć.
W porządku? Gdzie moi napastnicy?
Gdzie moi napastnicy?
Nie widziałem cię w niedzielę w kościele.
Miałeś coś ciekawszego do roboty?
Nie w niedzielę. Już nie.
Nawrócę cię, rozumiesz?
Bardzo zabawne.
Dobre aktorstwo. Rozpoznałem siebie.
No dobra, kontynuuj.
- Proszę na słówko, mistrzu. - Tak jest.
Wiesz, dlaczego w wojsku istnieje hierarchia, prawda?
Tak jest.
Jeśli jeszcze kiedyś podważysz mój autorytet, będziesz wylizywał...
kible tak długo, aż przestaniesz odróżniać gówno od frytek.
- Czy to jasne? - Tak jest.
W porządku.
Posłuchajcie:
Jeśli Somalijczyk zabije swojego rodaka, jego klan daje klanowi zabitego sto wielbłądów.
Sto wielbłądów.
Nie dałbym nawet jednego.
Musi tu być sporo wielbłądzich długów.
To wszystko prawda, poruczniku?
Zapytaj Eversmanna. On lubi tubylców.
Sierżancie Eversmann, lubisz tubylców?
To nie jest kwestia lubienia lub nie. Szanuję ich.
Chyba jeszcze nie wiecie, że sierżant jest idealistą.
Szczerze wierzy w tę misję. Prawda, sierżancie?
Słuchajcie. Ci ludzie nie mają pracy,
jedzenia, wykształcenia ani przyszłości.
Sądzę, że możemy zrobić dwie rzeczy.
Możemy im pomóc...
albo siedzieć i oglądać w CNN, jak ci ludzie się nawzajem zabijają.
Zgadza się?
Nie wiem jak was, ale mnie szkolono, bym walczył.
Ciebie też, sierżancie?
Myślę, że mnie szkolono, bym zmieniał świat, Kurth.
Kurth ma rację, to idealista.
Czekajcie. Mój ulubiony fragment.
Zostaw w spokoju te puszki!
Umieraj, frajerze!
Zostaw w spokoju te puszki!
Nie, cofnijcie się.
Ma atak. Włóżcie mu coś do ust.
John, spokojnie.
5:45 - NIEDZIELA, 3 PAŹDZIERNIKA
Dojdzie do siebie. Ale musi odejść z wojska.
Wypadł z gry. Jest epileptykiem. Wraca do domu.
Powierzam ci dowództwo tego oddziału.
- Czujesz się na siłach? - Tak jest.
To duża odpowiedzialność.
Twoi ludzie będą oczekiwali właściwych decyzji.
Będzie od nich zależało ich życie.
W porządku.
- Rangersi górą, panie kapitanie. - Zawsze i wszędzie.
Powodzenia.
ULICA HAWLWADIG - TARGOWISKO BAKARA BAZA MILICJI AIDIDA
Dzisiaj o 15:00 może się odbyć spotkanie doradców Aidida.
Mówię „może”, bo jak wiemy...
informacje zbierane na ulicach nigdy nie są do końca pewne.
Jednak tę informację potwierdziły trzy źródła.
Na spotkaniu mogą być obecne dwie bardzo ważne osoby.
Omar Salad, główny doradca polityczny Aidida,
i Abdi Hassan Awale, minister spraw wewnętrznych.
To na nich polujemy.
To nasze dzisiejsze zadanie.
Taki sam plan działania jak poprzednio.
O 15:45 Oddział Szturmowy Delta wkroczy do budynku...
i schwyta wszystkich podejrzanych.
Rangersi pod wodzą kapitana Steele'a...
przybędą na miejsce o 15:46...
i zajmą pozycje wokół budynku.
Nikt nie może wejść ani wyjść.
Oddział Transportowy:
o 15:47 kolumna pojazdów pułkownika McKnighta...
wjedzie w ulicę Hawlwadig i zatrzyma się niedaleko hotelu Olympic.
Będzie tam czekać na sygnał.
Kiedy Delta da znak,
kolumna McKnighta podjedzie do celu i załaduje więźniów do ciężarówek.
Zaraz po załadowaniu więźniów...
rangersi opuszczą zajmowane pozycje,
wsiądą do pojazdów...
i wszystkie jednostki naziemne wrócą natychmiast do bazy.
Czas na przeprowadzenie akcji to najwyżej 30 minut.
Prosiłem o lekkie pojazdy pancerne i śmigłowce szturmowe AC-130 Spectre,
ale nieomylny Waszyngton postanowił inaczej.
Nie chcieli nadać akcji za dużej rangi.
Więc śmigłowce Black Hawk i Little Bird będą was osłaniać...
działkami małego kalibru i rakietami 2.75.
Pułkowniku Harrell.
Pułkownik Matthews będzie koordynował operację powietrzną z helikoptera C-2,
a ja będę dowodził operacją naziemną.
Pułkowniku Matthews.
Hasło do rozpoczęcia operacji to Irene.
Jakieś pytania?
Który to budynek?
Próbujemy to teraz ustalić. Któryś przy targowisku Bakara.
Nie ja wybieram czas i miejsca ich spotkań.
Nic nie powiedziałem.
Pamiętajcie o jednym. Targowisko Bakara...
to teren w pełni kontrolowany przez wroga.
Nie zlekceważcie go.
Zanim dotrzemy do targowiska, przejedziemy przez zwykłe dzielnice,
więc pamiętajcie o naszych zasadach: otwieramy ogień tylko w przypadku ataku.
A teraz do roboty.
Powodzenia, panowie.
O co chodzi, Danny? Coś ci się nie podoba?
Bez śmigłowców Spectre, za dnia, a nie nocą,
po południu, gdy są naćpani i nabuzowani,
w jedynej części miasta, gdzie Aidid może szybko ściągnąć posiłki...
- Co tu się może nie podobać? - Życie jest niedoskonałe.
Może dla was, bo krążycie w śmigłowcach 150 m nad ziemią.
Na dole jest ono bezlitosne.
Pozdrówcie mnie obaj z góry.
Poradzisz sobie.
Dzięki.
Co jest, Smith?
- To jak? - Co jak?
Będzie akcja?
- Dlaczego miałbym ci powiedzieć? - Bo ja to ja.
Tak. O 15:00. W centrum miasta.
- Targowisko Bakara. - Świetnie.
Słuchaj, Smith, chciałbym, żebyś mnie dzisiaj wspierał.
Bądź czujny.
Tak jest, sierżancie Eversmann.
To będzie łatwizna.
Łatwizna.
Hej.
Usiądź.
Jak to się stało?
Nawet nie wiem.
Pewnie podczas jakichś wygłupów, gry w ping-ponga.
Upadłem na beton.
W porządku.
Dasz radę coś z tym zrobić. Ruszamy dziś na akcję.
Nigdzie się nie wybierasz.
Jezu Chryste!
Smak kawy zależy od tego, jak została zmielona, Sizemore.
To cała gałąź nauki, przyjacielu.
Widzisz faceta, który wierzył reklamom.
Bzdurom o „byciu sobą”.
Robiłem kawę przez całą Pustynną Burzę.
Robiłem ją też w Panamie, gdy wszyscy inni musieli walczyć,
musieli być żołnierzami.
Teraz słyszę: „Grimesy, czarna z cukrem” albo „Grimesy, masz mleko w proszku?”
- Co ci się stało? - Wypadek podczas gry w ping-ponga.
Co?
Wiesz co?
Twoje życzenie się spełniło. Weźmiesz dziś udział w akcji.
Żartujesz chyba.
Zajmiesz moje miejsce jako pomocnik strzelca.
Sierżant Eversmann powiedział, że masz się przygotować.
Właśnie tego chciałeś, co?
O, tak.
Właśnie tego.
Grimesy, będziesz się trzymał Waddella i podawał mu amunicję.
- Jasne? - Jasne.
Chyba nie będzie potrzeby. Somalijczycy w ogóle nie umieją strzelać.
Nie przejmuj się tym.
Uważaj na tych, którzy rzucają kamieniami, a nic ci nie będzie.
Może być nawet fajnie.
Chłopaki z Delty wykonają całą robotę. My musimy ich tylko osłaniać.
Z kolei śmigłowce będą osłaniać nas i wszystko będzie cacy.
Słuchajcie, pierwszy raz poprowadzę oddział do walki,
ale nie jest to nasza pierwsza wspólna akcja. To poważna sprawa.
Jesteśmy rangersami, a nie bandą amatorów.
Jesteśmy elitą.
Udowodnijmy to, dobra?
Tak jest!
Jakieś pytania?
Wszystko będzie dobrze.
Pakujcie się. Zaraz ruszamy.
Nie będziesz tego potrzebował. Za krótko to potrwa.
To też ci się nie przyda.
Wrócimy przed nocą.
Równie dobrze mógłbyś wziąć trawę i piwo.
Co?
Amunicja. Weź amunicję, kolego.
Coś ci powiem, Grimes. Masz 20 kilogramów rynsztunku.
Po co ci jeszcze pięć?
Nie wiem, jak ty, ale ja nie chcę być zastrzelony podczas ucieczki.
Więc lepiej, żebym wziął swoją.
Grimes.
Najważniejsza rzecz.
Pamiętaj, żeby strzelać w tym samym kierunku co inni.
Patrz. Przykleja do buta swoją grupę krwi.
- To przynosi pecha. - Nie, to mądre.
Robią to wszyscy żołnierze Delty.
To też przynosi pecha.
Ruszajmy.
Dobrze, że jesteś praworęczny, Adonisie.
- Gdyby nie to, nie wiem, co byś w życiu robił. - Zabawny z ciebie gość.
- Nie wezmę listu pożegnalnego. - Mamy układ.
Oddam ci go za godzinę.
- Blackburn, jak samopoczucie? - Jestem podekscytowany.
W pozytywnym sensie. Całe życie się do tego przygotowywałem.
Strzelałeś już do kogoś?
Nie.
Ja też.
14:29
Możemy na nim polegać?
Zobaczymy. To jego pierwsze zadanie.
CENTRUM DOWODZENIA
- Powiedz mu, żeby wyłączył radio. - Tak jest.
Powiedz mu, żeby wyłączył radio.
Abdi, musisz wyłączyć radio.
Witaj. To mieszkanie Stephanie i Randy'ego. Zostaw wiadomość. Dziękujemy.
Cześć, kochanie, to ja. Jesteś tam?
Odbierz, jeśli jesteś w domu.
Dzwonię, żeby sprawdzić, czy wszystko gra.
Zadzwonię za dwie godziny.
Lepiej, żebyś nie spała.
Twój ruch, Randy.
Tęsknię za tobą.
Kocham cię.
Halo?
Dzięki, stary.
- Przepraszam, nie zauważyłem cię. - Nie ma sprawy.
Wiesz, to w sumie dziwne.
Piękna plaża, piękne słońce.
Niemal idealne miejsce na wakacje.
Niemal.
Uważasz, że nie powinniśmy tu być?
Wiesz, co myślę? Nie ma znaczenia, co myślę.
Gdy kula przeszywa twoją głowę, to polityka i wszystkie te bzdury...
tracą wszelkie znaczenie.
Ja chcę tylko dobrze wykonać zadanie.
Uważaj na swój oddział. Przywieź wszystkich chłopaków z powrotem.
To ten budynek czy zepsuł mu się wóz?
Abdi, zgłoś się.
Abdi, słyszysz mnie? Czy to ten budynek?
Abdi, zgłoś się.
Słyszysz mnie? Abdi.
Abdi, zgłoś się. Czy to ten budynek?
Na prawo ode mnie, nad kawiarnią.
Mówi, że to ten budynek.
Jest pewien?
Abdi, musisz mieć pewność.
Jesteś pewien?
To ten na lewo ode mnie, dwa domy dalej.
Ale jest tam za dużo milicji.
Jeśli się bardziej zbliżę, mogą mnie zastrzelić.
Teraz mówi, że to budynek dwa domy dalej,
ale zastrzelą go, jeśli go tam zobaczą.
Sam go zastrzelę.
Powiedz mu, że ma stanąć przed domem.
Nie zapłacimy mu, jeśli tego nie zrobi.
Pięć kilometrów do celu. Trzymamy się głównych ulic.
Na rondzie K-4 skręcimy na północ, potem na wschód w Narodową...
i poczekamy, aż wyprowadzą więźniów.
Potem wjedziemy w ulicę Hawlwadig,
weźmiemy więźniów i naszych żołnierzy, po czym ruszymy w drogę powrotną.
Za godzinę będziemy w bazie. Jasne?
Będzie trochę strzelania. Bakara to Dziki Zachód.
Ale patrzcie, do kogo strzelacie. Mieszkają tam ludzie.
Powodzenia.
Poprzedni informator zastrzelił się, grając w rosyjską ruletkę.
Samochód się zatrzymał.
A więc to ten budynek. Teraz jest pewien.
- Facet umiera ze strachu. - Świetnie. To dobry znak.
To tu. To nasz sygnał.
Dobra.
Wszystkie śmigłowce start.
Wszystkie jednostki, Irene. Powtarzam, Irene.
Zgłoście się, gdy będziecie gotowi. Barber 51 w górze. Star 41 w górze.
Irene!
Zrozumiałem. Irene.
Pieprzona Irene!
Wchodź.
Powodzenia, chłopcy.
Uważajcie na siebie.
Nikogo tam nie zostawcie.
Co się stało?
Nic. Po prostu zrobił to pierwszy raz.
Cholera!
Jedziemy.
Sierżancie Struecker, ruszaj.
Grimesy!
Dwie minuty.
Dlaczego palą opony?
Sygnał dla milicji, że się zbliżamy!
56, wygląda na to, że na dole są tylko jacyś niegroźni cywile.
Chyba brzmię zbyt triumfalistycznie.
Minuta.
JOHN GRISHAM - KLIENT
Po co ci to?
Podczas ostatniego lądowania omal nie odgryzłem sobie języka.
Lądujemy.
Metr, pół metra...
15:42
...już.
Śmigłowce lądują na dachu.
Liny!
Szybko!
Oddział Pierwszy jest już na dole. Drugi przeprowadza desant.
Tu McKnight. Uniform 64 zbliża się do wyznaczonego punktu.
Na podłogę!
Nie wstawać!
Wszyscy na podłogę!
Ty też!
Kłaść się!
Na podłogę.
Kapitanie Steele, niech pańscy ludzie przestaną do nas strzelać.
26, tu 64. Wstrzymać ogień. Ostrzeliwujecie Deltę.
Powtarzam, wstrzymać ogień. Odbiór.
Trzymaj się blisko amunicji, Grimesy.
Czy to normalny ostrzał?
Nie, jest 10 razy gorzej, niż dotychczas.
Na dół, szybko!
Grimesy! Nie bój się!
Jasne!
Rangersi zajmują pozycje przy narożnikach budynku.
Panie pułkowniku, strzelają do nas!
To odpowiedzcie ogniem!
Tu Super 64. Żołnierze są już na dole, zaczynamy krążyć.
Tu Super 62, desant zakończony. Będziemy ich osłaniać.
Super 62, polujcie na snajperów. Odbiór.
Tu Super 65. Żołnierze na dole, zaczynamy krążyć.
Na dół, Blackburn!
Szybciej, Blackburn!
Rakieta!
Trzymaj się!
Nie!
C-2, mamy rannego.
Super 61, jesteście łatwym celem.
Wznieście się wyżej i polujcie na snajperów. Odbiór.
Zrozumiałem. Zmieniamy pozycję.
13, ruszajcie. Musicie się przesunąć na północ.
Na północ. Odbiór.
Doktorze! Doktorze Schmid!
Szybko!
Schmid, mamy rannego.
- Gdzie dostał? - Nigdzie. Spadł.
- Co? - Spadł.
Dlaczego nie strzelasz?
Jeszcze do nas nie strzelają!
Skąd wiesz?
Świst oznacza, że celują obok.
Trzask oznacza...
Teraz w nas strzelają!
Galentine!
Połącz mnie z kapitanem Steele'em!
Julia 64, tu Julia 25. Zgłoś się. Odbiór.
Blackburn, słyszysz mnie?
Julia 64, tu Julia 25. Zgłoś się. Odbiór.
Nie mogę się połączyć!
Julia 64, tu Oddział Czwarty! Mamy rannego!
Musimy go stąd zabrać! Odbiór.
Tu 64. Powtórz, 25. Odbiór.
Mamy rannego! Odbiór.
Weź głęboki oddech, 25, i uspokój się. Odbiór.
- Mamy rannego! - Nie słyszałem, 25.
- Pieprzyć to. - Powtórz.
Matt, nasze pojazdy są daleko!
Weźmiemy nosze i zaniesiemy go do budynku.
Co on powiedział?
Super 61, mamy na dole rannego.
- Nosze! - Przynieście nosze!
Szybciej. Nosze.
Szybciej!
Złap z tej strony!
Chodźmy!
- Dobra. - Teraz.
Zanieście go do pojazdów. My zajmiemy pozycje.
Do pojazdów! Już!
Szybciej!
Ruszaj się, Grimes! Biegiem!
- Bezpiecznie! - Zmywamy się stąd!
Wstawać! Idziemy!
Szybciej!
Idziemy! Ruszać się!
- Grimes, biegnij! - Dobra.
C-2, tu Super 61, zaczynam krążyć nad budynkiem.
Oddział Czwarty, zróbcie miejsce do lądowania.
Kilo 11, tu 61, można wyprowadzać więźniów, będziemy was osłaniać. Odbiór.
Kilo 64, zaczynajcie.
- Można zabrać więźniów. Odbiór. - Zrozumiałem. Przekażę dalej.
Już po wszystkim. Mamy ich.
Uniform 64, można zabrać więźniów. Odbiór.
Zrozumiałem. Dostaliśmy rozkaz. Ruszamy!
- Ruszamy! - Trzymajcie się.
- Jak długo jeszcze? - Pięć minut.
- Co? - Pięć minut.
Nic nie trwa pięć minut!
Co mu się stało?
- Spadł z helikoptera! Nie złapał liny! - Jak on to zrobił?
Wsadźcie go do tamtego wozu! Grimes, pomóż mu!
Szybko! Bierzcie go!
Ruszać się! Biegiem!
Połóżcie go tam!
Przygotujcie się do ewakuacji!
Szybciej! Idź!
Do ciężarówek!
Grimes! Chodź tu!
Grimes!
Pieprzę to!
Cholera!
Idziemy.
Już!
Ruszać się!
Szybciej!
Romeo 64, muszę wysłać trzy wozy z rannym.
Kiepsko z nim. Trzeba go ewakuować.
Zrozumiałem, Uniform 64.
Wyślemy do was eskadrę śmigłowców. Odbiór.
Zrozumiałem.
Potrzebna będzie dodatkowa ochrona!
Ja pojadę i mój oddział. Dojadą bezpiecznie do bazy.
Zrób to.
Struecker, będziesz jechał z przodu.
Pierwsze trzy wozy ruszają, wracamy do bazy.
W drogę!
Jak tam, Struecker? Wszystko w porządku?
Nie mam czasu na rozmowę, pułkowniku!
Jestem zajęty.
Sierżant Pilla dostał!
Chryste, mocno oberwał!
Ktoś został postrzelony?
Struecker, mów!
Tak, sierżant Pilla!
Co z nim?
Nie żyje.
Pilla nie żyje, pułkowniku.
C-2, tu McKnight. Dominick Pilla zginął w akcji. Odbiór.
Zrozumiałem.
Do karabinu!
Niech ktoś zacznie strzelać z karabinu!
Ja to zrobię.
Trzech tubylców z ręcznymi wyrzutniami rakiet. Z twojej strony!
Spokojnie!
Tu Super 61. Trafili nas.
Super 61 trafiony. Śmigłowiec Wolcotta trafiony.
Odetniesz dopływ paliwa?
Tak.
Właź.
61 spada.
Super 61 spada.
61 spada. Powtarzam, helikopter spada.
61 spada.
Trzymajcie się!
Black Hawk na ziemi.
Super 61 spadł. Mamy w mieście zestrzelony śmigłowiec.
Super 61 jest już na ziemi.
Wyślijcie śmigłowiec MH-6. Sprawdźcie, czy ktoś ocalał.
Wysłać helikopter ratunkowy.
Niech udadzą się tam jacyś żołnierze i zabezpieczą teren wokół wraku.
Możecie tam posłać konwój?
Zrozumiałem.
Pospieszcie się.
Zaraz zaatakuje ich całe miasto.
Star 41, spróbuj wylądować przy wraku.
Zrozumiałem. Lecę tam.
Straciliśmy przewagę.
25, tu 64. Odbiór.
25. Odbiór.
25, Oddział Czwarty jest najbliżej rozbitego helikoptera. Odbiór.
64, nie widzę rozbitego śmigłowca. Odbiór.
25, jest na wschód od was. Znajdziecie go.
Zostaw paru żołnierzy na stanowisku, a resztę zabierz do wraku.
Sprawdź, czy ktoś ocalał. Zabezpiecz teren. Wkrótce dotrą tam inni.
- 25, słyszysz mnie? Odbiór. - Zrozumiałem.
Galentine! Schmid!
Zawołaj Yurka.
Zawołaj Twombly'ego.
Słuchajcie, spadł jeden Black Hawk.
Twombly, Nelson, zostaniecie tu.
Brońcie pozycji. Potem ewakuujcie się z kolumną wozów.
Galentine, Schmid, pójdziecie ze mną. Ruszamy.
Dlaczego ja mam zostać?
Bo jesteś godny zaufania.
Dobra,
idziemy!
Nie znoszę być godnym zaufania.
Julia 25, zbliża się wróg. Równoległą ulicą, na zachód od was.
Są wśród nich kobiety i dzieci. Odbiór.
Do muru.
Leci pocisk!
Granaty!
Biegiem.
W budynku są jeszcze ludzie!
Spróbuję dotrzeć do rozbitków.
Weź ze sobą resztę oddziału. Dokończę ewakuację więźniów.
Nie! Pójdziemy tam razem.
Zabezpieczymy teren i poczekamy na konwój.
- Zrozumiałem. - Za mną.
Sierżancie, słyszałeś?
Tak. Musimy iść.
Dobra, do roboty!
Dokończę ewakuację budynku i zabiorę was z miejsca katastrofy!
Ruszajmy!
Idziemy! Szybko!
Wsiadać!
Szybciej!
Na ósmej godzinie!
Grimes, odsuń się od ściany.
Grimes. Jesteś cały?
Tak!
Jedziemy, Maddox.
- C-2, konwój wyruszył. - Zrozumiałem.
Maddox, spójrz na tych kretynów!
W prawo, Maddox!
Twombly, konwój wyruszył!
Hej, Twombly!
Co?
- Chyba o nas zapomnieli. - Co?
To bez znaczenia.
63, wróg zbliża się ze wszystkich stron. Trzeba im natychmiast pomóc.
Tubylcy kierują się w stronę rozbitego helikoptera.
Powtórz. Odbiór.
Zbliża się mnóstwo ludzi.
Jak daleko od helikoptera jest Oddział Czwarty?
- Sześć przecznic. - Muszą się pospieszyć.
Na ziemię!
Scotty, żyjesz?
Nie wracaj!
Na ziemię!
Wóz z karabinem!
Widzę!
Na szóstej godzinie! Szybko!
Ruszaj się. Z drogi.
Tutaj!
Teraz!
Biegiem!
Yurek, idziemy!
Szybciej!
Uniform 64, skręćcie w lewo.
Romeo 64, muszę wiedzieć, zanim dojadę do ulicy!
Musicie zwolnić. Informacje docierają z opóźnieniem.
Zwiad przekazuje je centrum dowodzenia, a dopiero oni mnie.
Nie możemy zwolnić! Jesteśmy pod silnym ostrzałem!
Nie możemy zwolnić!
Danny, otrzymuję właśnie informacje z samolotu zwiadowczego.
To powiedz mi, jak dojechać do rozbitego śmigłowca!
Danny, zaczekaj. Nie widzę teraz dobrze twojej trasy.
To zmień pozycję, do cholery!
Co z kolumną Strueckera?
Tu pułkownik Harrell, kiedy dotrzecie do bazy?
Za chwilę.
Otworzyć bramę!
Wyciągnijcie go! Szybko!
Uwaga na głowę.
Ostrożnie.
- Blackburn, słyszysz mnie? - Zabierzcie go do lekarza.
Star 41 dotarł do wraku, zaczynamy ewakuację rannych. Odbiór.
Zrozumiałem.
Trzymam cię.
Spokojnie.
Galentine, jesteś cały?
Galentine, Kurth, ze mną! Osłaniajcie nas.
Osłaniać ich!
Ilu tam jest?
Dwóch pilotów nie żyje, dwóch członków załogi jest rannych!
- Jest ciężko ranny. Musimy go stąd zabrać. - Dobra, chodźmy.
26, tu 25. To wy strzelacie do ich wozów?
Tu 26. Tak, to my.
Obstawcie południowo-zachodni narożnik. Zabezpieczymy teren. Odbiór.
Tu 26. Zrozumiałem. Idziemy tam.
Ruszamy!
Kapitanie Steele, zgłoś się.
Mów, 25. Tu 64.
Obaj piloci helikoptera nie żyją, mamy dwóch rannych!
Potrzebujemy tu lekarzy!
Śmigłowiec nie da rady wylądować. Musicie wpierw zabezpieczyć teren. Odbiór.
Gdzie nasze pojazdy?
25, konwój na pewno dojedzie.
Napotkali zaciekły opór wroga.
- Łap za karabin! - Wrak jest przed wami.
Widzę tylko barykadę!
Będę musiał znaleźć inną trasę.
Kryjcie nas, musimy zabrać rannych.
Strzelaj, Othic!
Powiedz moim córkom, że będę tam szczęśliwy.
Lekarz!
Idę!
Lekarz!
Joyce! Pomóż mi go przenieść!
Zabierz nas z tej cholernej ulicy! Gdzie rozbity śmigłowiec? Powtórz.
Jeźdźcie prosto. 200 metrów.
Zrozumiałem.
Jedziemy!
Wynosimy się stąd!
Hej, Twombles. Chodź tu.
Konwój nie wraca.
Co?
Może mieliśmy do nich pójść?
Myślałem, że po nas przyjadą.
- Myślę, ze mieliśmy do nich pójść. - Cholera.
Musimy dotrzeć do wraku.
Dobra.
Nie strzelaj z tego przy moim uchu. I tak już kiepsko słyszę.
Ruszamy.
Cholera! Schyl się!
Co ci mówiłem? Jeśli zrobisz to jeszcze raz...
Co z tobą? Nelson.
Wszystko w porządku?
Śmigłowiec ratunkowy przywiózł lekarzy.
Szybko!
Sukinsyn. C-2, tu 68. Trafili nas.
Super 68, z twojego wirnika wydobywa się dym.
- Musisz wracać. - Zrozumiałem.
Ostatni lekarz opuszcza pokład.
Art, tubylcy z wyrzutniami na dwunastej godzinie. Widzisz ich?
Tak. Obróć maszynę 90 stopni w lewo.
68 wraca do bazy.
Super 68 wraca. Odbiór.
Wilkie, jaka sytuacja?
Obaj piloci nie żyją.
Nie możemy ich stąd zabrać, Matty.
Jeśli ich przeniesiemy, umrą.
- Opatrzymy ich tutaj? - Tak.
Opatrzymy ich w helikopterze. Odbiór.
Zrozumiałem, Wilkie. Będziemy was osłaniać.
Super 64, leć do wraku.
Zrozumiałem. Lecę.
Super 64, wszystko w porządku?
Tu Super 64. Jest dobrze.
Jesteś pewien? Mocno oberwaliście.
Wskaźniki w porządku.
Wyczuwam lekkie wibracje pedałów, ale poza tym wszystko w porządku.
Wyląduj na lotnisku, 64. Trzeba wszystko sprawdzić.
Zrozumiałem.
Pedały drgają coraz bardziej. Sprawdź systemy jeszcze raz.
Tylny wirnik diabli wzięli! Nie działa!
64 spada!
64 spada coraz szybciej.
64 spada.
Spadamy.
Wyślijcie tam kolumnę Strueckera.
Muszą dotrzeć do miejsca, gdzie spadł Durant.
- Drugi helikopter rozbity. - Niech w końcu wrócą.
Wszyscy.
Super 64 strącony.
Co?
Jeszcze jeden?
Kapitanie Steele, musimy ruszać dalej, bo nas osaczą!
Posuwamy się tak szybko, jak się da.
Ja robię swoje i ty rób swoje.
- Cholera! - Ruiz, leż.
- Wiedziałem... - Lekarz.
Cholera! Kapitanie Steele, załatwię tych snajperów w oknie.
Spotkamy się w szarym budynku. Słyszysz mnie?
Sierżancie!
Dobra, ruszamy!
Osłaniajcie mnie!
- Szybko! - Idziemy.
Swoi!
Swoi idą!
Szybko! Ruszać się!
Bliżej, bliżej!
Do mnie!
Szybciej! Ruszajcie się!
Co ty wyprawiasz?
Robię to, co do mnie należy! Musimy wrócić do wraku!
Musimy dotrzeć do ulicy i to szybko!
A wy nie możecie zostawać z tyłu!
Nie wydawaj mi rozkazów, sierżancie.
Jesteśmy niezdolni do walki, rozumiesz?
Mamy zbyt wielu rannych!
Daj mi kilku dobrych strzelców. Dotrę z nimi do helikoptera.
Grimes! Jesteś z Oddziału Czwartego?
Tak, kapitanie!
Dołączysz do chłopaków z Delty! Pójdziesz z sierżantem Eversmannem.
Reszta niech broni naszych pozycji!
Opatrzcie rannych. Poczekamy na konwój!
Potem spotkamy się przy rozbitym helikopterze.
Chłopaki, ruszamy!
C-2, mam tu dwóch snajperów z Delty, Shugharta i Gordona.
Chcą zabezpieczyć teren wokół drugiego wraku. Odbiór.
Nie, Super 62, nie zgadzam się. Moglibyśmy stracić kolejny śmigłowiec.
Nie widać, by ktoś tam się ruszał. Nie wiemy, czy ktokolwiek przeżył.
Organizujemy grupę, która spróbuje tam dotrzeć dołem.
Kiedy przyjadą? Odbiór.
Jeszcze nie wiadomo, ale niedługo.
Dajcie im wsparcie z powietrza.
Dobra, zbiórka!
Spadł helikopter Duranta. Jedziemy tam!
To szaleństwo. Ktoś przeżył?
To nieważne. Nikogo nie zostawimy.
Nie traćmy czasu.
Weźcie amunicję i granaty, macie na to pięć minut!
Sizemore, dokąd się wybierasz?
- Jadę z wami. - Nie z tym gipsem.
Dobrze, już dobrze. Idź po hełm.
O co chodzi?
Nie mogę tam wrócić.
Thomas, wszyscy tak się czują, rozumiesz?
Jeśli chcesz zmieniać świat, nie możesz teraz zawieść.
Decyzja należy do ciebie.
Jasne?
Jasne.
Przydałoby się zmyć krew z pojazdów, poprawiłoby to morale żołnierzy.
Sierżancie Struecker!
Sierżancie Struecker! Mogę z wami jechać?
- Masz amunicję? - Tak, sierżancie!
Wskakuj!
Zaczekajcie!
Chodź, Thomas. Wskakuj!
Nelson, Twombly, zgłoście się. Tu Galentine.
Musimy zlokalizować konwój. Odbiór.
Nelson, Twombly, zgłoście się. Tu Galentine.
Co?
- Coś mówiłeś. Co? - Co?
Świetnie.
Nie mogę go podnieść, sierżancie. Nie mogę go podnieść.
Sierżancie, musimy się stąd wynieść.
- Wycofujemy się. - W porządku!
Z powrotem do bazy!
Ruszać się.
Którędy?
- Chyba tędy! - Nie tak głośno.
Miły osiołek.
Rangersi?
A ty kto?
To ja, Yurek! Cholerne sukinsyny!
Cholera!
Omal cię nie zabiliśmy!
- Chodź do nas! - Pieprz się, wy przyjdźcie do mnie.
Przepraszam, sierżancie!
Gdzie byliście, do cholery?
Nieważne, masz noktowizor, tak?
Nie, a wiesz, dlaczego?
Bo powiedziałeś: „Nie będziesz tego potrzebował”.
Nie powiedziałem tego tobie.
Nelson, celuj tam.
Będziemy potrzebowali noktowizorów.
Co jest z tobą?
Ogłuchł. To moja wina.
- Musimy stąd zwiewać! - Tędy.
Na pewno jesteśmy blisko wraku. Którędy?
Myślałem, że ty wiesz.
Idziemy.
Żołnierze zajęli kilka budynków przy ulicy Marehan,
ale są rozproszeni.
Oddział Eversmanna zabezpieczył teren wokół helikoptera Wolcotta.
DiTomasso jest w budynku obok.
Kapitan Steele z 40 rangersami jest tu, dwa domy dalej.
Mają wielu rannych.
Zorganizowali punkt, gdzie gromadzeni są zabici i ranni. Muszą tam zostać.
Sierżant Sanderson z małym oddziałem...
przemieszcza się teraz z pozycji Steele'a do rozbitego helikoptera.
Odwróć ich uwagę!
Kiedy ten dupek będzie przeładowywał, osłaniaj mnie!
- Teraz! - Tak jest.
Jeszcze raz!
Ładuję broń!
Idź dalej!
Zaciął mi się karabin!
Ja będę osłaniał!
Nie!
Rakieta!
Jesteś cały? Żyjesz?
Tak. Dzwoni mi w uszach.
Chodź!
Idziemy!
Zbliża się tłum, jest siedem przecznic od wraku.
Shughart i Gordon znów proszą o pozwolenie...
na zabezpieczenie terenu do przyjazdu konwoju. Odbiór.
Panie generale, są tam setki ludzi.
Shughart i Gordon znają sytuację o wiele lepiej niż my.
Wiedzą, o co proszą.
Chcę z nimi porozmawiać.
Tu Garrison.
Chcę mieć pewność, że wiecie, o co prosicie, więc powiedzcie to głośno.
Prosimy o pozwolenie na zabezpieczenie terenu do czasu przyjazdu posiłków.
Zdajecie sobie sprawę, że nie wiem, kiedy przyjadą. To może trochę potrwać.
- Tak. - Mimo to chcecie to zrobić?
Tak jest.
- Pułkowniku Harrell? - Tak, generale?
Ty zdecyduj.
Zrozumiałem.
Goffena, zabierz ich tam.
Sukinsyn. Sukinsyn.
Leci rakieta!
Zabezpieczcie teren!
Dostał tą cholerną rakietą!
Othic, opanuj się, do cholery! To żywy niewypał. A teraz wyłaź!
Sukinsyn.
Dobra, podnieście go! Ostrożnie!
Połóżcie go tam! Dobrze! Ostrożnie!
Wsiadaj do ciężarówki i jedź.
- Ale jestem ranny. - Wszyscy są ranni.
Musimy dowieźć więźniów! Chodź!
Zwiad twierdzi, że macie skręcić w ulicę Hawlwadig i jechać prosto.
McKnight, musicie zawrócić i pojechać do Hawlwadig.
Chyba żartujesz! Dopiero co tam byliśmy!
Musi być lepsza trasa!
To informacja z centrum dowodzenia. Musicie zawrócić.
Zrozumiałem.
Nie do wiary! Zawracaj, Maddox.
Chcą nas koniecznie wykończyć!
Zróbmy to i już! Jedź!
A niech to!
Zabierz nas stąd, do cholery, jedź!
Trzymaj nogę na gazie!
Do licha!
Cholera.
C-2. Shughart i Gordon są już na dole. Odbiór.
Zrozumiałem.
Swoi!
Jak dobrze was widzieć!
Ciebie też. Jakie obrażenia?
Mam złamaną nogę i coś nie tak z plecami.
Musimy cię stąd zabrać.
Wyciągam go! Kryj mnie!
Czekaj, ja...
Kładę cię.
C-2, jesteśmy przy wraku Super 64, zabezpieczamy teren.
Zrozumiałem.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Broń jest naładowana.
Jeśli pojawią się jacyś bojówkarze, osłaniaj nas.
- Gdzie oddział ratunkowy? - To my.
C-2, powiedz mi o konwoju.
Chciałbym wiedzieć, gdzie on jest. Odbiór.
Konwój potrzebuje lepiej zabezpieczonego terenu.
Jesteście za daleko od miejsca katastrofy.
Jak będziecie tak rozproszeni, opanują was.
Dobra, zatrzymaj się, Maddox.
Sukinsyn.
Romeo 64, wróciliśmy tam, gdzie byliśmy.
Brak nam amunicji, jest wielu rannych, włącznie ze mną,
nasze pojazdy ledwo ciągną.
Dobra, Danny, potrzebuję rzeczowej oceny sytuacji.
Uda wam się dotrzeć do wraku?
Pułkowniku, nic nie widzę.
Nie.
Z tyloma rannymi nic nie zdziałamy, będziemy tylko ciężarem.
Musimy najpierw wrócić do bazy, wziąć amunicję i przegrupować się.
Zrozumiałem.
C-2, niech wracają. Zabierz ich stamtąd.
Zrozumiałem. Wracajcie do bazy.
Jedziemy do domu!
Jedź. W lewo.
16:54
Zrozumiałem. Konwój wraca do bazy.
- Co się stało? - Kazali im wracać.
Konwój jedzie do bazy.
Wspaniale, co?
Musimy ewakuować rannych i sami się stąd wynieść, nim będzie za późno.
Jeśli pułkownik McKnight wraca do bazy, to musi mieć powód.
To niczego nie zmienia.
Słuchajcie.
Utrzymamy nasze pozycje, nie damy się.
Oszczędzajcie amunicję. Strzelajcie wtedy, gdy możecie trafić.
Konwój w końcu przyjedzie.
Wrócimy do domu.
Ładuję broń!
Ładuję!
Randy, magazynek do pistoletu!
Ładuję!
Randy, ostatni magazynek!
Gordy!
Cholera!
Gordy nie żyje. Będę na zewnątrz.
Powodzenia.
Potrzebujemy 10. Dywizji Górskiej. Wszystkiego, co mają.
Pakistańczyków, Malajczyków. Ich czołgów i pojazdów pancernych.
Oni nie wiedzą o naszej akcji.
Włożyliśmy kij w mrowisko. Walczymy z całym miastem.
Chcę mieć każdy opancerzony pojazd. Ściągnijcie wszystko.
Gdy już dotrą, zabierzemy naszych ludzi z wrogiego terenu...
do strefy kontrolowanej przez Pakistańczyków.
- Do roboty. - Tak jest.
WROGA STREFA - MARKET BAKARA
SIŁY POKOJOWE ONZ BEZPIECZNA STREFA
Mohamed Farrah Aidid...
chce go mieć...
żywego!
Na kolana! Już!
Trzymaj się. Jesteś tylko ranny w nogę.
Widzisz ten czarny dym z palących się opon?
Tak, widzę. Ale nie mogę tam dojechać. Odbiór.
Sto metrów dalej jest rozbity helikopter.
Nie, nie rozumiesz.
Tu jest barykada za barykadą. Musisz znaleźć inną drogę. Odbiór.
Nie ma innej. Musiałbyś objechać całe miasto.
Zrozumiałem.
Kilo 64, tu Kilo 11.
Proszę o pozwolenie na udanie się do drugiego wraku pieszo. Odbiór.
Masz pozwolenie, Kilo 11.
Zatrzymaj wóz i wypuść mnie.
17:50
- Co? - Nie słyszałeś?
- Czy to konwój? - Nie. To nie konwój.
Kiedy to się skończy, zrobię wam margarity.
Jak zawsze. Mieszane, ale bez soli.
Tu Kilo 12. Musimy zmienić naszą pozycję. Odbiór.
Eversmann, zgłoś się.
Eversmann.
- Kto mówi? - Sanderson.
Nie strzelajcie, powtarzam, nie strzelajcie we wschodnim kierunku. Idziemy do was.
Zrozumiałem.
DiTomasso i jego ludzie są na południowym wschodzie.
Zajmijcie północno-wschodni budynek.
Zrozumiałem. Zrobimy tak.
Uważajcie na tubylców. Są na dachach.
Modlą się teraz, ale niedługo skończą.
Nie strzelajcie we wschodnim kierunku.
Eversmann? Mówi Yurek.
Są ze mną Nelson i Twombly.
Widzimy helikopter. Gdzie jesteście?
W zachodnio-południowym narożniku. Gdzie byliście? Wszystko gra?
Tak.
Nie strzelajcie. Idziemy do was.
Musimy iść.
Shawn, posłuchaj! Sierżant Yurek pobiegnie pierwszy.
Gdy będzie po drugiej stronie ulicy, odwróci się i będzie cię osłaniał.
Słuchaj uważnie. Gdy ty tam dotrzesz, będziesz osłaniał mnie, jasne?
Nie pobiegniesz prosto do Eversmanna.
Zatrzymasz się i będziesz mnie osłaniał.
Musisz to zrozumieć.
Dobra, gotowy?
Chyba tak.
- Nie zapomnij. - Co?
Nie zapomnij.
Widzę ich, sierżancie. Są przy zachodniej bramie.
Widzę ich.
Chodźmy.
Możecie nas osłaniać, sierżancie?
Jesteśmy gotowi.
Nelson!
Cholera!
Twombly!
Smith! Nie!
Żyjesz?
Zdejmijcie to ze mnie!
Chodź, stary.
Doktorze! Smith potrzebuje pomocy!
Moja noga!
Chodź, Jamie, trzymam cię!
W górę. Raz, dwa, trzy.
- Wyjdziesz z tego. - Trzeba przycisnąć ranę.
Moje prawe udo!
Ściśnij.
- Nie straciłem jaj? - Nie, są na miejscu.
Potrzebuję więcej ludzi.
Twombly! Nelson!
- Połóżcie go. - To strasznie...
- To strasznie boli! - Przyciśnij tu.
Spokojnie.
- Muszę obejrzeć ranę! - Dobra.
Muszę ją obejrzeć.
Cholera!
Do licha!
- Co to było? - W porządku.
Przytrzymaj. Potrzebny helikopter sanitarny.
Cholera. Galentine!
Wszystko w porządku.
Połącz mnie z kapitanem Steele'em!
- Ruiz, jak się czujesz? - Julia 64, zgłoś się. Odbiór.
Nie przyjadą po nas. Nie zabiorą nas stąd.
Musisz jakoś wytrzymać, sierżancie. Musisz wziąć się w garść.
- Dasz radę? - Julia 64, zgłoś się. Odbiór.
Jesteś w stanie trzymać broń?
Tak jest.
Jeśli ktoś wejdzie tymi drzwiami, strzelaj w pierś i głowę.
- Rozumiesz? - Jeszcze mogę walczyć.
Kapitanie Steele, potrzebujemy helikoptera sanitarnego!
- Kapral Smith jest ranny! - Zaczekaj, 25.
Jeszcze mogę walczyć.
Jest ciężko ranny.
25, my też mamy rannych. Musicie radzić sobie sami, odbiór.
Jeśli nie otrzyma zaraz pomocy, będzie z nim kiepsko!
C-2, tu 64.
Prosimy o helikopter sanitarny dla ciężko rannego z Oddziału Czwartego.
Oddział Czwarty prosi o helikopter sanitarny.
Nie możemy ryzykować. Jest zbyt niebezpiecznie.
Kapitanie, nie możemy teraz wysłać helikoptera. Musicie czekać. Odbiór.
25, tu 64. Nie mogą przysłać helikoptera.
Boją się, że stracą kolejny śmigłowiec. Musicie czekać.
Dobra. Trzymam.
Przyciskaj do rany.
Będzie dobrze.
To moja maszyna!
Tu Kilo 11. Jestem przy śmigłowcu Duranta.
Zrozumiałem.
Drugi wrak zabezpieczony.
Porucznik Cribbs do pana.
Cribbs?
BEZPIECZNA STREFA BAZA 10. DYWIZJI GÓRSKIEJ I ONZ
- Wciąż ustalają trasę. - Ile to potrwa?
Przynajmniej dwie godziny.
Nie mamy tyle czasu, Joe.
Pakistański generał mówi, że ponieważ nie uprzedziliśmy go o akcji,
potrzebuje czasu na postawienie dywizji i stu pojazdów w stan gotowości.
Powiedz generałowi,
że go rozumiem, ale chcę mu przypomnieć,
że moi ludzie są otoczeni przez tysiące somalijskich bojówkarzy.
Musimy więc natychmiast zabrać ich z wrogiego terenu do bezpiecznej strefy.
Potrzebuję jego pomocy teraz.
Tak jest.
Durant.
Michael Durant.
Tak.
Jesteś komandosem, który zabija ludzi?
Nie, jestem pilotem.
No tak.
Żaden Amerykanin już nie pali.
Żyjecie długo, ale wasze życie jest nudne i nieciekawe.
Czego ode mnie chcesz?
Wzięliście zakładników.
My mamy ciebie.
Mój rząd nie będzie negocjował w mojej sprawie.
To może ja ponegocjuję z tobą.
Jak żołnierz z żołnierzem.
Nie jestem dowódcą.
Oczywiście, że nie. Wolno ci zabijać, ale nie negocjować.
W Somalii zabijanie to negocjowanie.
Naprawdę sądzicie, że jeśli złapiecie generała Aidida,
złożymy broń...
i wprowadzimy tu amerykańską demokrację?
Że skończy się zabijanie?
Wiemy jedno: bez zwycięstwa nie ma pokoju.
Tu ludzie zawsze będą się zabijać, rozumiesz?
Tak już jest w naszym świecie.
Mike'u Durant, nie zostawimy cię tu.
Zastąp mnie. Dwiema rękami.
Uszkodzona jest tętnica udowa, ale nie widać jej.
A to znaczy, że jest głębiej.
Muszę ją znaleźć i założyć zacisk. To jedyny sposób, by zatamować krew.
Nie mam już igieł.
Pomożesz mi?
Tak.
Posłuchaj, Jamie. Muszę coś zrobić. To będzie bolało.
Muszę ci sprawić ból, żeby ci pomóc.
Rozumiesz?
- Morfina. - Nie mogę.
Spowolniłaby rytm serca. Przykro mi.
Twombly, przytrzymaj jego ręce.
Uciskaj górną część nogi, rana musi być otwarta.
Yurek, trzymaj stopy i latarkę.
Jak policzę do trzech.
Spokojnie, Jamie.
Raz, dwa,
trzy.
Dobra, czuję ją.
Czuję puls.
Mam ją.
Tak, mam ją.
- Mam. - Masz?
Zacisk?
Zacisnąłem.
- Trzymaj. - Mam ją.
Chwyć ją.
- Rozrywa się. - Mam.
- Doktorze, cofa się! - Trzymaj!
Rozrywa się!
- Dobra. Trzymaj. - Trzymam.
Przesuń rękę.
Co?
Zrobiliście to?
Tak.
Co ty wyprawiasz?
Smak kawy zależy od tego, sierżancie, jak została zmielona.
Grimesy, panujesz nad sytuacją.
Sierżancie, masz ochotę na gorącą kawę?
Mieszanka ze Złotego Wybrzeża.
Usiądź. Chcę obejrzeć twoją stopę.
- Nie ma potrzeby. - Pokaż.
- Skąd oni cię wzięli? - Zza biurka.
Naprawdę. Myślisz, że żartuję?
- Ktoś dostał? - Nic nam nie jest!
Jesteś cały?
Tak!
Wszyscy cali?
Tak!
Leci pocisk!
Strzelaj... szybciej!
DiTomasso dostał! Zabierzcie go stąd!
Tu Kilo 11.
Oddział Czwarty. Południowo-wschodni narożnik. Kto mówi?
Hoot. Idę do was z trzema naszymi.
Osłaniajcie nas. Odbiór.
Zrozumiałem, Kilo 11. Wstrzymać ogień! Idą chłopaki z Delty.
Wstrzymać ogień!
Żołnierze będą musieli oznaczyć pozycje wroga nadajnikami podczerwieni.
Śmigłowce Little Bird mają atakować całą noc, jeden za drugim.
Jeśli nie przejmiemy kontroli nad miastem,
to jutro rano będziemy mieli stu zabitych.
Tak jest.
Pułkowniku Harrell, żołnierze zabezpieczający teren...
będą musieli oznaczyć cele nadajnikami podczerwieni, by ułatwić nam atak.
STADION PAKISTAŃSKI
McKnight.
Dzięki wsparciu 10. Dywizji i sił ONZ mamy dość żołnierzy.
Danny, nie musicie tam wracać.
23:23
Nie chcę tu umrzeć.
Nie umrzesz, słyszysz? Nie umrzesz.
Przepraszam.
Nie masz za co przepraszać.
Uratowałeś Twombly'ego. Wspaniale się spisałeś.
Wszystko dobrze, Twombs?
Tak, Jamie.
Zrobiłeś to, co do ciebie należało.
Możesz być z siebie dumny.
Naprawdę dumny.
- Ev? - Tak?
Zrób coś dla mnie.
Powiedz moim rodzicom, że dobrze dzisiaj walczyłem.
Że walczyłem dzielnie.
Sam im to powiesz, dobrze?
Słyszysz?
Dobrze?
- Przyjechał konwój? - Jest w drodze, Jamie.
Jest w drodze.
Musisz jeszcze trochę wytrzymać.
- Jeszcze trochę. - Wytrzymam.
Wytrzymam.
To nic trudnego.
Łatwizna.
- Łatwizna. - Łatwizna.
Łatwizna.
Cholera.
Trzymaj ranę.
Doktorze.
Już dobrze.
Co robisz?
Potrzebujemy amunicji.
Zrobiłeś, co mogłeś.
Powinni byli przysłać śmigłowiec sanitarny.
Wtedy musielibyśmy chronić kolejną rozbitą maszynę.
Byłoby więcej ofiar.
Może.
Za dużo o tym myślisz. Nie warto.
Nie masz wpływu na to, kto zostanie trafiony.
Kto wypadnie z helikoptera i dlaczego.
To nie zależy od ciebie. To jest wojna.
Ale Smith nie żyje.
- Wszystko przez to, że spadł Blackburn. - Powinni, mogli, to bez znaczenia.
Później będziesz miał dość czasu na myślenie o tym wszystkim, wierz mi.
Sierżancie, doprowadziłeś swoich ludzi aż tutaj.
Dobrze się spisałeś.
Teraz musisz zacząć myśleć o tym, jak ich stąd zabrać.
To jak będzie?
Potrzebuję tu czterech ludzi!
Rakieta!
Tu Barber 52, jesteśmy gotowi do ataku.
Jezu Chryste. Spójrz.
Tu 25! Widzę cię. Jesteś nade mną.
Eversmann, nie wiem, kto jest kto. Za dużo się tam dzieje.
Oznaczę cel nadajnikiem! Odbiór.
Zrozumiałem.
Widzisz go?
Nic nie widzę.
- Umieszczę go na dachu. - Będziesz potrzebował pomocy!
Kryjcie mnie.
Dobra, chłopaki, będziemy go osłaniać. Zaczynamy na trzy!
Gotowi?
Raz.
Dwa.
Trzy. Już!
Widzę cel. Ruszamy do ataku.
Trzymajcie głowy nisko. Idziemy.
Zrozumiałem, C-4.
C-2, tu 64. Gdzie jest konwój? Obrywamy tutaj. Odbiór.
Jesteście niedaleko. Wytrzymajcie tam.
Cholera!
C-2, skończyła nam się amunicja. Proszę o pozwolenie na powrót do bazy. Odbiór.
Zrozumiałem. Zaraz dotrze konwój.
Będzie u was za cztery minuty.
Dobra, już są. Przygotować rannych do ewakuacji.
Ruszać się!
Osłaniajcie nas!
Usłyszałem jakiś warkot!
- Wsiadajcie do wozów. Zmywamy się stąd. - Tak jest.
25, tu 64. Jest już kolumna ratunkowa. Będą u was za pięć minut.
Przygotujcie się do ewakuacji.
Tak, zrozumiałem!
Pięć minut! Konwój będzie tu za pięć minut!
Magazynek! Eversmann, nie mam naboi!
Ostatni!
Jedzie konwój!
Sierżancie Eversmann, słyszałem, że macie ochotę na przejażdżkę!
Tak jest!
Przynieście rannych i zacznijcie wkładać ich do wozów!
Pomogę ci.
Nie trzeba. Chcę iść sam.
Nie dziwię się. Chodźmy!
Szybko!
Wyciągniemy ciała pilotów i pojedziemy na stadion.
Zaczyna brakować miejsca.
Musicie się jakoś zmieścić.
10. Dywizja będzie ubezpieczać konwój, wyprowadzą was z pola walki.
10. Dywizja? Nie.
Z całym szacunkiem, moi rangersi mogą ubezpieczać tyły.
Po wydostaniu się z pola walki wskoczymy do kilku ostatnich pojazdów.
Dobra, wynośmy się stąd.
Chodźmy.
- Dobra, trzymasz go? - Tak.
Szybciej!
Te pojazdy przyciągają kule jak magnesy. Ruszaj wreszcie!
Pojedziemy, gdy otrzymam rozkaz, żołnierzu.
Ostrożnie.
Powoli.
Pułkowniku, co się tam dzieje?
Rozbierają kokpit, żeby wyciągnąć pilota.
Ile to potrwa? Chcę szczerej odpowiedzi.
Nie wiedzą!
Danny,
nikogo nie zostawimy.
Rozumiesz?
Tak, generale.
Zróbcie to, co do was należy.
Zrozumiałem.
- Jak długo jeszcze? - 45 minut.
- Nie mamy 45 minut. - Co?
Nie mamy 45 minut. Rozumiesz?
Rozumiesz?
W porządku.
- Dajcie go tu. - Trzymam.
- Weźcie ekwipunek. Zabierzcie rannego. - Tak jest!
5:45 - PONIEDZIAŁEK, 4 PAŹDZIERNIKA
- Ruszajcie! - Tak jest!
Jedziemy! Szybko!
Cholera!
Granat!
- Chodźcie! Szybko! - Idziemy!
- Otwórz klapę! Nie wszyscy wsiedli! - Nie ma miejsca! Właźcie na dach!
O co chodzi?
- Dach? - Nie wejdę na żaden cholerny dach!
Nie ma miejsca.
Będziemy biec. Kryjcie się za pojazdami.
Jedziemy! Szybko!
ONZ
Hej, zaczekajcie.
- Szybko! - W nogi!
Biegiem!
Na ziemię!
Niech się pani położy!
Skończyły mi się naboje!
Sanderson, nie mam naboi!
Nie rób tego.
- Co robisz? - Nie rób tego, do cholery!
Kurth, idziemy!
Ostrożnie.
Cholera.
Kula przeszła trzy milimetry od żyły. Nie ruszaj się.
Później będziecie celować. Naprzód!
Naprzód!
Pospiesz się.
Niech on się nie czołga. Pomóżcie mu.
Pomóżcie mu.
Grimes, świetnie się spisałeś.
O, cholera!
Gdzie są ubikacje, majorze?
Tędy, kapitanie.
Ruiz.
Hej, sierżancie.
Kapitanie.
Lorenzo. Jak leci?
Przeszła na wylot, więc lekarz powiedział, że za kilka dni będę zdrowy.
To świetnie.
Dorwiemy ich?
Jasne, że tak. Musimy się przegrupować.
Nie idź beze mnie.
Nie wracaj tam beze mnie.
Wciąż jestem sprawny.
Odpocznij teraz, dobrze?
Grimes.
Kawy nie mam, ale za to przyniosłem herbatę.
Jak się czujesz, żołnierzu?
Nic nie czuję.
Wracasz do walki?
Są tam wciąż nasi ludzie.
Do licha.
Gdy wracam do domu,
ludzie pytają mnie:
„Hoot, dlaczego to robisz?
Nie możesz żyć bez wojny, czy co?”
A ja nic nie mówię.
Dlaczego?
Nie zrozumieliby.
Nie zrozumieliby, dlaczego to robimy.
Nie zrozumieliby, że chodzi o kolegów z oddziału.
I to wszystko.
Nic więcej.
Nawet o tym nie myśl, dobra? Wolę iść sam.
Zaczął się nowy tydzień. Jest poniedziałek.
Któregoś dnia rozmawiałem z Blackburnem...
i zapytał mnie: „Co się zmieniło? Dlaczego wracamy do domu?”
Odpowiedziałem: „Nic”.
Ale to nieprawda. Myślę, że wszystko się zmieniło.
Wiem, że ja się zmieniłem.
Przyjaciel zapytał mnie przed moim przyjazdem tutaj...
W dniu, kiedy wyruszaliśmy.
Zapytał mnie:
„Czemu będziesz walczył, skoro to nie nasza wojna?
Macie się wszyscy za bohaterów?”
Wtedy nie wiedziałem, jak odpowiedzieć,
ale gdyby spytał mnie teraz, powiedziałbym: nie.
W żadnym wypadku.
Nikt nie chce być bohaterem.
Po prostu czasem tak wychodzi.
Porozmawiam z twoimi rodzicami, kiedy wrócę.
PODCZAS OPERACJI ZGINĘŁO PONAD 1000 SOMALIJCZYKÓW
ORAZ 19 AMERYKAŃSKICH ŻOŁNIERZY.
Moja kochana, jesteś silna i poradzisz sobie w życiu.
Bardzo kocham ciebie i dzieci.
Żyjcie pełnią życia.
Bądźcie uśmiechnięci i nie poddawajcie się, nawet w trudnych chwilach.
Kończąc, moja kochana,
proszę, byś kładąc dziś dzieci do łóżka,
powiedziała im, że je kocham. Żebyś je uściskała...
i ucałowała od taty.
GARY GORDON I RANDY SHUGHART Z ODDZIAŁU DELTA
TO PIERWSI ŻOŁNIERZE ODZNACZENI POŚMIERTNIE MEDALAMI HONORU
OD CZASU WOJNY W WIETNAMIE.
MICHAEL DURANT ZOSTAŁ UWOLNIONY PO 11 DNIACH.
DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ PREZYDENT CLINTON
WYCOFAŁ JEDNOSTKI SPECJALNE Z SOMALII.
GENERAŁ WILLIAM F. GARRISON WZIĄŁ NA SIEBIE PEŁNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ
ZA NIEPOWODZENIE OPERACJI.
2 PAŹDZIERNIKA 1996 MOHAMED FARRAH AIDID
ZOSTAŁ ZABITY W MOGADISZU.
NASTĘPNEGO DNIA GENERAŁ GARRISON PRZESZEDŁ NA EMERYTURĘ.
DLA MOJEJ MAMY, ELIZABETH JEAN SCOTT 1906 - 2001