Nie, ale ta kropka Q'er'a naszego generała jest miarą. To jego dobre oczy,
Tamto akta i apele z wojny lśniły jak platerowany Mars, teraz pochyl się, teraz obróć
Biuro i poświęcenie ich widoku Na płowym froncie. Serce jego kapitana,
Który w bójkach wielkich walk pękł. Klamry na jego piersi, wyrzekają się wszelkiej złości
I stał się miechem i wachlarzem, by ostudzić cygańskie pożądanie.
Zwróć uwagę, a zobaczysz w nim
Potrójny filar świata przemienił się w głupca dziewczyny.
Spójrz i zobacz.
Jeśli to rzeczywiście miłość, powiedz mi, ile. - W miłości, którą można policzyć, jest żebrak.
Zastanawiam się, jak daleko być kochanym.
W takim razie musisz znaleźć nowe niebo, nową ziemię.
Wiadomości, dobry panie, z Rzymu.
Drażni mnie! Suma.
Nie, posłuchaj ich, Antony.
Fulwi może być wściekła, albo kto wie, czy rzadko brodaty Cezar nie posłał
Jego potężne polecenie dla ciebie: „Zrób to lub to; Przyjmij to królestwo i przyznaj mu prawo;
Nie występuj, bo inaczej cię przeklniemy. - Jak, kochanie?
Ewentualnie? Nie, i najbardziej lubię.
Nie możesz tu dłużej zostać; twoje zwolnienie pochodzi od Cezara. Dlatego posłuchaj tego, Antoniuszu.
Gdzie jest proces Fulvii? Powiedziałbym, że Cezara. Obie?
Wezwij posłańców. Jak ja jestem królową Egiptu, ty rumieńczy, Antoniuszu i ta twoja krew
| to hołd Cezara, inaczej twój policzek się zawstydza, gdy krzyczy Fulvia o przenikliwym języku.
Niech rozpłynie się Rzym w Tybrze, a szeroki łuk dystansowego imperium upadnie! Oto moja przestrzeń.
Królestwa są gliniane; nasza gnojowa ziemia Karmi bestię jak człowiek. Szlachetność życia
Ma to zrobić,
kiedy taka wspólna para A taka dwójka nie może - w którą wiążę,
Pod groźbą kary świat do poznania Stajemy niezrównani.
Doskonałe fałsz! Dlaczego poślubił Fulvię, a jej nie kochał?
Wydam się głupcem, nie jestem. Antony Will będzie sobą.
Ale poruszony przez Kleopatrę.
Teraz, z miłości do Miłości i jej miękkich godzin, nie mieszajmy czasu z szorstkimi konferencjami;
Żadna minuta naszego życia nie powinna się rozciągnąć. Bez przyjemności teraz. Jaki sport dziś wieczorem?
Wysłuchaj ambasadorów.
Fie, walcząca królowo, kim wszystko się staje, besztać, śmiać się,
Płakać, którego każda namiętność w pełni dąży do tego, aby stać się w tobie sprawiedliwym i podziwianym!
Żaden posłaniec, tylko twój, i zupełnie sam Tej nocy będziemy wędrować po ulicach i notować
Cechy ludzi. Przyjdź, moja królowo, ostatniej nocy tego pragnęłaś.
Nie mów do nas.
Czy Cezar z Antoniuszem jest tak ceniony? - 8ir, czasami kiedy nie jest Antoniuszem
Brakuje mu tej wspaniałej własności, która nadal powinna pasować do Antony'ego.
| bardzo przepraszam, że aprobuje zwykłego kłamcę,
Który tak mówi o nim w Rzymie; ale ja mam nadzieję na lepsze uczynki jutro. Odpoczywaj szczęśliwy!
Lord Alexas, sweet Alexas, prawie wszystko Alexas,
prawie absolutny Alexas,
gdzie jest wróżbita, którego tak chwaliłeś królowej?
Wieszcz! - Twoja wola?
Czy to ten mężczyzna?
Czy to nie ty, sir, wiesz rzeczy?
W nieskończonej tajemnicy natury. Trochę umiem czytać.
Pokaż mu swoją rękę.
Przyprowadź szybko bankiet; wina tyle zdrowia Kleopatry do wypicia.
Dobry panie, daj mi szczęście.
| nie czyń, ale przewiduj. - Módlcie się więc, przewidujcie mi jednego.
Będziesz jeszcze bardziej sprawiedliwy niż jesteś.
On ma na myśli w ciele. - Nie, będziesz malował, kiedy będziesz stary.
Zabroń zmarszczek! - Nie drażnij jego przewidywania. Bądź uważny.
Cicho!
Będziesz bardziej kochający niż umiłowany. - Wolałem raczej ogrzać wątrobę piciem.
Nie, posłuchaj go. - Dobrze, wspaniała fortuna!
Pozwól mi wyjść za mąż za trzech królów przed południem i wdrożyć ich wszystkich.
Pozwól mi mieć dziecko w wieku pięćdziesięciu lat, któremu Herod żydowski może złożyć hołd.
Nie, nie, znajdź mnie, żebym poślubił mnie z Oktawiuszem Cezarem i towarzysz mi z moją kochanką.
Przeżyjesz panią, której służysz.
0O, świetnie! Uwielbiam długie życie bardziej niż figi. Nie, chodź, powiedz jej Iras.
Poznamy wszystkie nasze fortuny.
Mój i większość naszych dzisiejszych fortun będzie - pijana do łóżka.
Jest palma zapowiadająca czystość, jeśli nic innego.
E'en jako nadciągający Nilus zapowiada głód.
Twoje fortuny są podobne.
Ale jak, ale jak? Podaj mi szczegóły.
| powiedział.
Czy nie jestem o cal szczęścia lepszy od niej?
Cóż, gdybyś był o cal szczęścia lepszy ode mnie, gdzie byś go wybrał?
Nie w nos mojego męża.
Cicho, nadchodzi Antony. - Nie on. Królowa.
Widziałem cię, panie? - Nie, pani.
Nie było go tutaj? - Nie, proszę pani.
Był skłonny do wesołości, ale nagle przyszła mu do głowy rzymska myśl.
Enobarbus! - Szanowna Pani?
Szukajcie go i przyprowadźcie tutaj.
Gdzie jest Alexas? - Tutaj do usług.
Mój pan się zbliża.
Nie będziemy na niego patrzeć. Jedź z nami.
Fulvia, twoja żona, pierwsza wyszła na pole.
Przeciw mojemu bratu Lucjuszowi? - Tak
Ale wkrótce ta wojna się skończyła i stan czasu
Zaprzyjaźniłem się z nimi, łącząc ich siły z Cezarem,
Który lepszy temat w wojnie z Włochami przy pierwszym spotkaniu je pokonał.
Cóż, co najgorszego?
Charakter złych wiadomości infekuje kasjera. - Jeśli chodzi o głupca lub tchórza. Na.
To sztywna wiadomość - Sekstus Pompejusz dał odwagę Cezarowi i rozkazy
Imperium morskie. Nasi śliscy ludzie, których miłość nigdy nie jest związana z dezerterą
Dopóki jego pustynie nie przeminą, zacznij rzucać Pompejuszem Wielkim i wszystkimi jego godnościami
Na swego syna, który - wysokim imieniem i mocą, Wyższym niż krew i życie - wstaje
Dla głównego żołnierza; którego jakość, nadal, Boki świata mogą być niebezpieczne.
Podczas -
Powiedziałbyś, że Antoniusz. -0, panie!
Porozmawiaj ze mną do domu; nie miel ogólnego języka. Nazwij Kleopatrę, jak ją nazywają w Rzymie;
Szykuj się słowami Fulvii i szydz z moich błędów z taką pełną swobodą, jak prawda i złośliwość
Miej moc wypowiadania.
Żegnam cię przez chwilę. - Do szlachetnych usług.
Muszę zerwać te silne egipskie okowy, Albo zatracić się w kropli.
Jakie wieści teraz?
Twoja żona Fulvia nie żyje.
Gdzie ona umarła? - W Sicyonie.
Jej długość choroby, z czym jeszcze poważniejszym warto wiedzieć, to znosi.
Przepraszam.
Odszedł wielki duch! Tak tego pragnąłem. Czego często od nas wyrzucają nasze pogardy,
Życzymy tego ponownie. Obecna przyjemność, poprzez obniżenie rewolucji, staje się
Przeciwieństwo siebie. Ona jest dobra, nie ma; Dłoń mogła wyrwać ją z pleców, która ją popchnęła.
| musi oderwać się od tej czarującej królowej.
Dziesięć tysięcy krzywd więcej niż bolączek, które znam. Moje lenistwo wykluwa się. - Jak teraz, Enobarbus!
Jaka jest twoja przyjemność, sir? - Muszę stąd pośpiesznie.
Dlaczego więc zabijamy wszystkie nasze kobiety.
Widzimy, jak śmiertelna jest dla nich nieuprzejmość; jeśli cierpią z powodu naszego odejścia, słowem jest śmierć.
| musi zniknąć. - Pozwól kobietom umrzeć w nieodpartej okazji.
Szkoda było odrzucić ich bez powodu,
chociaż między nimi a wielką sprawą nie należy ich szanować.
Kleopatra, wychwycona, ale najmniejszy hałas, natychmiast umiera;
| widziałem, jak umierała dwadzieścia razy w znacznie gorszym momencie.
Przebiegłość myśli mężczyzny.
Alack, proszę pana, nie, jej namiętności powstały tylko z najlepszej części czystej miłości.
Nie możemy nazwać jej wiatrem i wodami westchnieniami i łzami;
są to burze i burze większe niż w almanachach.
To nie może być w niej przebiegłe; jeśli tak, to robi ulewny deszcz tak samo jak Jowisz.
Czy nigdy bym jej nie widział!
P sir, pozostawiłeś wtedy niewidoczne wspaniałe dzieło,
który nie byłby błogosławiony zdyskredytowałby twoją podróż.
Fulvia nie żyje.
Pan?
Fulvia nie żyje.
Fulvia?
Nie żyje.
Proszę pana, złóż bogom wdzięczną ofiarę.
Kiedy ich bóstwa upodobają sobie, by odebrały mu żonę męża,
pokazuje człowiekowi krawców ziemi;
pocieszając w tym, że kiedy stare szaty są zużyte, są członkowie, którzy mogą zrobić nowe.
Gdyby nie było więcej kobiet poza Fulvią, to rzeczywiście miałbyś rany i sprawę, nad którą należy się opłakiwać.
Ten smutek wieńczy pociecha: twój stary fartuch przynosi nową halkę,
i rzeczywiście łzy żyją w cebuli, która powinna podlewać ten smutek.
Sprawa, którą poruszyła w stanie, nie może znieść mojej nieobecności.
A biznes, który tu poruszyłeś, nie może istnieć bez Ciebie,
szczególnie ta Kleopatry, która całkowicie zależy od twojego miejsca zamieszkania.
Żadnych lekkich odpowiedzi. Niech nasi oficerowie zauważą, jaki jest nasz cel. Złamię
Przyczyna naszego uprzejmości wobec królowej I pozwól jej się rozstać. Nie sam
Śmierć Fulvii, ale też listy Wielu naszych pomysłowych przyjaciół w Rzymie
Poproś nas w domu. Powiedz nam przyjemność,
Tym, których miejsce jest pod nami, domaga się Stąd Szybkiego usunięcia.
| nie.
Gdzie on jest? - Od tamtej pory go nie widziałem.
Zobacz, gdzie on jest, kto jest z nim, co robi. | Nie wysłał cię. Jeśli uznasz go za smutnego,
Powiedz, że tańczę; jeśli w radości, zgłoś, że nagle zachorowałem. Szybko i wróć.
Pani, wydaje mi się, że jeśli naprawdę go kochałaś, nie masz metody, by ją narzucić
To jak od niego. - Czego mam nie robić?
W każdej rzeczy ustąp mu drogi. Nie przekreśl go w niczym.
Nauczasz jak głupiec: jak go stracić.
Nie kusz go za bardzo. Życzę, powstrzymaj się; Z czasem nienawidzimy tego, czego często się boimy.
Ale oto nadchodzi Antony. - Jestem chory i ponury.
| przepraszam, że oddaję mojemu celowi -
Pomóż mi odejść, drogi Charmian, upadnę.
Nie może trwać tak długo; boki natury nie wytrzymają tego.
Teraz moja najdroższa królowo -
Módlcie się, stańcie dalej ode mnie. - O co chodzi?
| wiem, na to samo oko, są dobre wieści.
Co, mówi zamężna kobieta, możesz iść?
Czy ona nigdy nie pozwoliłaby ci przyjść!
Niech nie mówi, że to ja cię tu trzymam. | nie mają nad tobą mocy; jej jesteś.
Bogowie najlepiej wiedzą -
O, nigdy tam nie było królowej. Tak potężnie zdradzona!
Jednak na początku | widziałem zasadzone zdrady.
Kleopatra -
Dlaczego miałbym myśleć, że możesz być mój i prawda, Chociaż przysięgając potrząsasz bogami na tronie,
Kto się oszukał Fulvii? Buntownicze szaleństwo, by uwikłać się w te ustne śluby,
Którzy łamią się w przeklinaniu!
Najsłodsza królowa -
Nie, módlcie się, nie szukajcie koloru dla swojej drogi, ale pożegnaj się i idź.
Kiedy pozwałeś o pozostanie, przyszedł czas na słowa. W takim razie nie idź.
Wieczność była w naszych ustach i oczach, Błogość w zmarszczonych brwiach; żadna z naszych części nie jest tak biedna
Ale były wyścigiem niebios. Oni są tacy spokojni, Albo ty, największy żołnierz świata,
Sztuka stała się największym kłamcą.
Jak teraz, pani?
| chciałbym mieć twoje cale. Powinieneś wiedzieć, że w Egipcie było serce.
Posłuchaj mnie, królowo:
Ogromna potrzeba czasu nakazuje Naszym usługom przez chwilę, ale moje serce jest pełne
Pozostaje w użyciu z tobą. Nasze Włochy lśnią cywilnymi mieczami;
potępiony Pompejusz, bogaty na cześć ojca, skrada się szybko
Do serc tych, którzy nie rozkwitali w obecnym stanie. Mój bardziej szczegółowy,
A to, co przy tobie powinno mnie zabezpieczyć, to śmierć Fulvii.
Chociaż wiek od głupoty nie mógł dać mi wolności, robi to od dziecinności. Czy Fulvia może umrzeć?
Ona nie żyje, moja królowo.
Spójrz tutaj i w swoim suwerennym wolnym czasie przeczytaj Garboils, które obudziła; w końcu najlepiej,
Zobacz, kiedy i gdzie umarła.
O, najbardziej fałszywa miłości!
Gdzie są święte fiolki, które powinieneś napełnić bolesną wodą? Teraz widzę, widzę
Po śmierci Fulvii, jak moje otrzymanie będzie.
Nie kłóć się więcej, ale bądź przygotowany, aby poznać cele, które niosę, które są lub ustają,
Jak udzielisz rady. Na ogień, który ożywia szlam Nilusa, odchodzę stąd
Twój żołnierz, sługa, czyniący pokój lub wojnę.
Wytnij moją koronkę, Charmian, chodź!
Ale niech tak będzie; Jestem szybko chory i dobrze, więc Antony kocha.
Moja droga królowo, skarbie,
I daj prawdziwy dowód Jego miłości, która stoi na honorowej próbie.
Tak mi powiedziała Fulvia. | Prithee, odwróć się i opłakuj ją,
Następnie powiedz mi, że łzy należą do Egiptu. Dobrze, odtwórz jedną scenę
Doskonałej obłudy i niech wygląda jak doskonały zaszczyt.
Podgrzejesz moją krew. Już nie.
Możesz jeszcze lepiej; ale to jest zgrabne. - Teraz na mój miecz -
I cel. Nadal leczy. Ale to nie jest najlepsze. Spójrz, prithee, Charmian,
Jak ten herkulesowy Rzymianin staje się powozem swojego otarcia.
Zostawię cię, pani.
Uprzejmy panie, jedno słowo.
Sir, ty i ja musimy się rozstać, ale to nie to;
Panie, ty i ja kochaliśmy, ale nie ma tego; Że dobrze wiesz.
Coś to jest -
O, moje zapomnienie to bardzo Antony, I jestem zapomniany.
Ale że twoja rodzina królewska jest bezczynna,
| powinien zabrać cię za bezczynność.
To spocona praca Znosić takie lenistwo tak blisko serca
Jak Kleopatra to. Ale proszę pana, wybacz mi,
Odkąd stałem się, zabij mnie, kiedy nie patrzą na ciebie dobrze.
Wasz honor wzywa was stąd; Dlatego bądź głuchy na moje niepohamowane głupstwo,
I wszyscy bogowie idą z tobą!
Na swój miecz zwycięstwo w laurach i gładki sukces
Upuść się przed swoimi stopami!
Pozwól nam iść. Chodź;
Nasza separacja tak trwa i leci, że ty, mieszkając tutaj, idziesz jeszcze ze mną,
I |, stąd ulotne, pozostań z tobą.
Z dala!
Możesz zobaczyć, Lepidusie i odtąd wiedzieć, że nienawiść nie jest naturalną wadą Cezara
Nasz wielki konkurent. Z Aleksandrii Oto wiadomości: łowi ryby, pije i marnuje
Rozkoszują się lampami nocy; nie jest bardziej podobny do człowieka niż Kleopatra, ani królowa Ptolemeusza
Bardziej kobiecy niż on; ledwo dawał publiczność,
Albo ręczył, że myśli, że ma partnerów.
Znajdziesz tam
Człowieka, który jest abstrakcją wszystkich błędów, za którymi podążają wszyscy ludzie.
| nie wolno myśleć, że jest wystarczająco Zła, aby zaciemnić całą jego dobroć.
Jego błędy w nim wydają się być plamami nieba, Bardziej ogniste w ciemności nocy, dziedziczne
Zamiast kupować to, czego nie może zmienić, niż to, co wybierze.
Jesteś zbyt pobłażliwy. Przyznajmy, że upadek na łożu Ptolemeusza nie jest dobry,
Aby dać królestwo dla radości, siedzieć I przechylać się z niewolnikiem,
Zwinąć ulice w południe i znieść bufet
Z łajdakami, które pachną potem. Powiedz, że to staje się nim -
Ponieważ jego opanowanie musi być naprawdę rzadkie, Kogo te rzeczy nie mogą skazić -
jednak Antony Nie ma mowy, żeby wybaczył jego folie, kiedy znosimy
Tak wielka waga w jego lekkości. - Oto więcej wiadomości.
Cezarze, przynoszę ci słowo, Pompejusz rośnie w siłę,
I wydaje się, że jest ukochany przez tych, którzy tylko bali się Cezara.
Menecrates i Menas, słynni piraci, sprawia, że ​​morze im służy,
które ucho i ranią
Z wszelkiego rodzaju kilami. Wiele gorących inwazji robią we Włoszech; granice morskie
Brakuje krwi, by o tym myśleć, i spieprzyć bunt młodzieży. Żaden statek nie może zajrzeć, ale jest tak szybko
Zrobione, jak widać; bo imię Pompejusza uderza bardziej, niż jego wojna mogła się oprzeć.
Antony, zostaw swoje lubieżne żagle. Kiedy raz
Został pobity z Modeny, gdzie zabiłeś Hirtiusa i Pansę, konsulów, na pięcie
Czy nastąpił głód, z którym walczyłeś, Choć delikatnie wychowany, z większą cierpliwością
Niż dzikusy mogą cierpieć. Piłeś stęchłe konie i złoconą kałużę
Na które bestie kaszlą.
Twoje podniebienie raczyło wtedy Najostrzejsza jagoda na najbardziej szorstkim żywopłocie.
Tak, jak jeleń w śniegu na pastwiskach, kora drzew skąpałaś. W Alpach
Podobno jadłeś dziwne mięso, na które niektórzy umarli, aby na nie patrzeć.
A wszystko to - rani twój honor, że mówię to teraz -
Został zniesiony tak jak żołnierz, że aż tak nie wychylał ci się policzek.
„Szkoda go.
Niech jego wstyd szybko doprowadzi go do Rzymu. Czas się spotkać
Pokazaliśmy się na „tym polu” iw tym celu zbierzmy najbliższą radę.
Pompejusz rozwija się w naszej bezczynności.
Żegnaj, panie. Co będziesz wiedzieć w międzyczasie O poruszeniach za granicą, błagam cię, panie,
Pozwól mi być uczestnikiem.
Nie wątp, sir, wiedziałem o tym dla mojej więzi.
Charmian! - Szanowna Pani?
Daj mi do picia mandragorę. - Dlaczego, proszę pani?
Żeby prześpić tę wielką przerwę, Mój Antoniusz jest daleko.
Za dużo o nim myślisz.
0, to zdrada! - Pani, nie ufam.
Ty, eunuch Mardian! - Jaka jest przyjemność twojej Wysokości?
Nie teraz, żeby cię usłyszeć.
| nie czerp przyjemności z czegokolwiek eunuch.
Czy masz uczucia? - Tak, łaskawa pani.
W rzeczy samej?
W istocie, madame, bo nic nie mogę zrobić, ale co jest naprawdę uczciwe.
Mam jednak silne uczucia i myślę, co zrobiła Wenus z Marsem.
O Charmian!
Gdzie myślisz, że on jest teraz? Stoi on czy siedzi?
Czy on chodzi? Czy jest na swoim koniu?
O szczęśliwy koniu, dźwigasz ciężar Antoniusza!
Koniu, czyń dzielnie, bo czy ty, kogo poruszasz?
Demi-Atlas tej ziemi, ramię I burgonet ludzi. Mówi teraz,
Albo szepcząc: „Gdzie jest mój wąż starego Nilu?
Dlatego woła mnie. Teraz karmię się najsmaczniejszą trucizną. Pomyśl o mnie
To jestem z miłosnymi szczypcami Phoebus, czarnymi I pomarszczonymi głęboko w czasie.
Władco Egiptu, witaj!
Jak bardzo nie jesteś podobny do Marka Antoniusza!
A jednak wychodząc od niego, ten wielki medyk ma złoconym cynkiem.
Jak to idzie z moim dzielnym Markiem Antoniuszem?
Ostatnią rzeczą, którą zrobił, droga królowo,
Pocałował - ostatni z wielu podwójnych pocałunków - tę orientalną perłę.
Jego mowa utknęła w moim sercu.
Moje ucho musi stamtąd wyrwać. - „Dobry przyjaciel”, powiedział on,
„Powiedz, że niezłomny Rzymianin do wielkiego Egiptu wysyła ten skarb ostrygi; u którego stóp
Aby naprawić ten drobny prezent, rozłożę na Jej bogaty tron ​​królestwa. Cały Wschód,
Powiedz, że zawołasz jej kochankę. Więc skinął głową i trzeźwo dosiadł wychudzonego rumaka,
Kto zarżał tak głośno, że to, co bym powiedział, było przez niego potwornie oniemiał.
Co, był smutny czy wesoły?
Jak do czasu w roku między krańcami gorąca i zimna, nie był ani smutny, ani wesoły.
O dobrze podzielone usposobienie! Zwróć uwagę na niego, zwróć uwagę na niego, dobry czarodzieju, to mężczyzna; ale zauważ go.
Nie był smutny, bo oświetlał tych, którzy wyglądali po jego stronie; nie był wesoły,
Która zdawała się mówić im, że jego pamięć była w Egipcie z jego radością; ale między oboma.
O niebiańska mieszanka! Bądź smutny czy wesoły,
Przemoc jednego z was staje się, podobnie jak nikt inny.
Czy spotkałeś moje słupy?
Tak, proszę pani, dwudziestu kilku posłańców. Dlaczego wysyłasz tak grubo?
Kto urodził się tego dnia, kiedy zapomnę wysłać do Antony'ego
Umrze żebrak. Atrament i papier, Charmian.
Witaj, mój dobry Alexas. Czy |, Charmian, kiedykolwiek tak kochałaś Cezara?
Q, ten dzielny Cezar!
Dajcie się dusić takim kolejnym naciskiem! Powiedz „odważny Antoniusz”.
Dzielny Cezar!
Na Izydę, dam ci krwawe zęby
Jeśli znowu jesteś wzorem Cezara, mój człowieku.
Na twoje najłaskawsze wybaczenie, | śpiewać, ale po tobie.
Moje dni sałatki, kiedy byłem zielony w osądzie, zimny we krwi,
Powiedzieć tak, jak powiedziałem wtedy. Ale chodź, daj mi atrament i papier.
Będzie miał każdego dnia kilka pozdrowień, Albo ja bez ludu Egiptu.
Jeśli wielcy bogowie będą sprawiedliwi, będą wspomagać uczynki ludzi sprawiedliwych.
Wiedz, dostojny Pompejuszu, że to, co czynią, zwlekają, nie zaprzeczają.
Kiedy jesteśmy zalotnikami ich tronu, rozpada się To, o co wzywamy.
My, nieświadomi siebie, często błagamy o własne krzywdy, które są mocą mądrych
Odmów nas dla naszego dobra; tak więc odnosimy korzyści, tracąc nasze modlitwy.
| będzie dobrze. Ludzie mnie kochają, a morze jest moje;
Moje moce są w półksiężycu, a moja przepowiadająca nadzieja mówi, że się spełni. Marek Antoniusz
W Egipcie zasiada na obiedzie i nie będzie wojny bez drzwi. Cezar skąd bierze pieniądze
Traci serca. Lepidus schlebia obu, Obu jest schlebiony; ale on też nie kocha,
Ani się nim nie przejmuje.
Cezar i Lepidus są w terenie. Mają ogromną siłę.
Gdzie to masz? To nieprawda.
Od Silvius, sir. - On marzy.
| wiem, że są razem w Rzymie, szukając Antoniusza. Ale wszystkie uroki miłości,
Sól Kleopatro, zmiękcz swoją pomarszczoną wargę! Niech czary łączą się z pięknem, pożądanie z jednym i drugim,
Zwiąż libertyna na polu uczt, Rozgrzewaj jego mózg.
Jak teraz, Menecrates?
To jest jak najbardziej pewne, że dostarczę: Marek Antoniusz jest co godzinę w Rzymie
Spodziewany. Odkąd wyjechał z Egiptu, to miejsce na dalsze podróże.
| mógł dać mniej materii Lepsze ucho. Menas, nie sądziłem
Ten miłosny surfer założyłby swój hełm na tak drobną wojnę. Jego żołnierz
To dwa razy inne. Ale powróćmy. Im wyższa nasza opinia, że ​​nasze poruszenie
Może z kolan egipskiej wdowy zerwać znużonego żądzy Antoniusza.
| nie mogę mieć nadziei, że Cezar i Antony dobrze się przywitają.
Jego zmarła żona popełniła przestępstwa Cezara;
Jego brat walczył z nim, chociaż myślę, że Antony nie poruszył go.
| nie wiedz, Menas, Jak mniejsze wrogości mogą ustąpić miejsca większym.
Czy nie byśmy przeciwstawili się im wszystkim,
`` Będąc w ciąży, powinny stanąć między sobą,
Albowiem wystarczająco zajęli się sprawą, by wyciągnąć miecze. Ale jak strach przed nami
Może utrwalić ich podziały i załatwić Drobną różnicę, jeszcze nie wiemy.
Nie będzie tak, jak nie zrobią tego nasi bogowie! Nasze życie opiera się tylko na użyciu naszych najsilniejszych rąk.
Przyjdźcie przyjaciele.
Dobry Enobarbus, to szlachetny uczynek, i będziesz zdrowy, by błagać twojego kapitana
Za miękką i delikatną mowę.
| będzie go błagać, aby odpowiadał jak on sam. Jeśli Cezar go poruszy,
Niech Antony obejrzy głowę Cezara I przemówi głośno jak Mars.
To nie jest czas na prywatne strzyżenie.
Każdy czas służy sprawie, która się wtedy w niej rodzi.
Ale sprawy małe muszą ustąpić. - Nie, jeśli najpierw małe.
Twoja mowa jest pasją; ale módlcie się, nie rozniecajcie żaru. Nadchodzi szlachetny Antoniusz.
A tam, Cezarze.
Szlachetni przyjaciele:
To, co nas łączyło, było najwspanialsze i nie pozwól, by szczupłe działanie nas rozdzierało. Co jest nie tak
Niech to będzie delikatnie słyszane. Kiedy głośno dyskutujemy o trywialnych różnicach z Koranu, popełniamy
Morderstwo w gojeniu się ran. W takim razie, szlachetni partnerzy, raczej dla mnie gorąco błagam,
Dotykaj najgorszych punktów najsłodszymi słowami, Ani zgorzknienie nie dojdzie do tego.
- Mówiono dobrze.
Czy byliśmy przed naszymi armiami i do walki, | powinien to zrobić.
Witamy w Rzymie.
Dziękuję Ci.
Siedzieć. - Usiądź, panie.
W takim razie nie.
| uczyć się, że źle znosisz rzeczy, które tak nie są, Lub, będąc, nie martwisz się o ciebie.
| trzeba się wyśmiewać, jeśli za nic lub trochę,
| Powinienem powiedzieć, że jestem obrażony, a wraz z tobą Główny Świat; bardziej się śmiali, że powinienem
Kiedy raz nazwać cię uwłaczająco, kiedy zabrzmieć twoim imieniem
Mnie to nie dotyczyło.
Moje istnienie w Egipcie, Cezarze, czym tobie nie było?
Nie więcej niż mój pobyt tutaj, w Rzymie, może być dla was w Egipcie. Ale jeśli tam jesteś
Czy praktykował w moim stanie, twój pobyt w Egipcie może być moim pytaniem.
Jak zamierzasz „ćwiczyć”?
Możesz być zadowolony, gdy zrozumiesz mój zamiar. To, co mnie tu spotkało. Twoja żona i brat
Zrobili ze mną wojny, a ich spór był dla ciebie tematem; byłeś słowem wojny.
Robisz błąd w swoim interesie. Mój brat nigdy nie namawiał mnie do swojego działania. Czy raczej nie
Zróbcie jednakowe wojny przeciwko mojemu żołądkowi, Mając podobną sprawę? Jeśli załatwisz kłótnię,
Nie może tak być.
Wychwalasz siebie, kładąc na mnie wady sądu,
Ale poprawiłeś swoje wymówki.
Nie tak, nie tak. Jeśli chodzi o moją żonę, | czy miałbyś jej ducha w takim innym;
Trzeci świat należy do Ciebie, po którym z wędzidłem możesz swobodnie chodzić, ale nie taką żoną.
Czy mielibyśmy wszystkie takie żony,
aby mężczyźni mogli iść na wojny z kobietami!
| napisałem do ciebie podczas zamieszek w Aleksandrii;
Włożyłeś moje listy do kieszeni i wyszydzałeś mnie przed publicznością.
Sir, on rzucił się na mnie, zanim się przyznał;
Trzej królowie, których niedawno ucztowałem, i chciałem Tego, czym byłem rano. Ale następnego dnia
| Powiedziałem mu o sobie, co było równe prośbie o przebaczenie.
Niech ten człowiek nie będzie nic z naszej walki.
Złamałeś artykuł swojej przysięgi,
którym nigdy nie będziesz miał języka, którym będziesz mi mówić.
Delikatnie, Cezarze! - Nie, Lepidusie, daj mu mówić.
Zaszczyt jest święty, o którym teraz mówi, Przypuśćmy, że mi go brakowało.
Ale dalej, Cezarze - artykuł mojej przysięgi.
Pożyczać mi broń i pomagać, kiedy ich potrzebowałem, czego oboje zaprzeczyliście.
Raczej zaniedbany;
A potem, gdy zatrute godziny związały mnie Z własnej wiedzy. Tak blisko, jak tylko mogę
Zagram ci pokutnika. Prawda jest taka, że ​​Fulvia, aby wyprowadzić mnie z Egiptu, toczyła tu wojny,
Za co ja, z ignoranckiego motywu, do tej pory proszę o wybaczenie, jak przystało na mój honor
Nachylić się w takim przypadku. - Mówi się szlachetnie.
Jeśli by ci się podobało, nie wymuszaj dalej Smutki między wami; całkiem o nich zapomnieć
Trzeba pamiętać, że przemawia obecna potrzeba, aby cię zadośćuczynić.
Grzecznie używany, mecenasie.
Lub, jeśli pożyczysz sobie nawzajem miłość na chwilę,
możesz, gdy nie usłyszysz więcej słów Pompejusza, zwróć je ponownie.
Jesteś tylko żołnierzem, nic więcej nie mów.
Ta prawda powinna milczeć, | prawie zapomniałem.
Mylisz tę obecność, więc nie mów więcej.
Idź więc do; twój troskliwy kamień.
| nie bardzo nie podoba mi się sprawa, ale sposób jego wypowiedzi;
bo nie może być. Pozostaniemy w przyjaźni,
nasze warunki Tak różne w swoich działaniach.
Jednak gdybym wiedział, która obręcz powinna nas zatrzymać,
od krawędzi do krawędzi Q „ten” świat, podążałbym za nim.
Daj mi odejść, Cezarze.
Mów, Agryppa.
Masz siostrę po stronie matki, Podziwiasz Octavię.
Wielki Marek Antoni jest teraz wdowcem.
Nie mów tak, Agryppa.
Jeśli Kleopatra cię usłyszała, twoja nagana zasłużyła na pochopność.
| nie jestem żonaty, Cezarze. Pozwól mi posłuchać przemówienia Agryppy.
Aby trzymać was w wiecznej przyjaźni, aby uczynić was braćmi i połączyć wasze serca
Z rozpinanym węzłem zabierz Antony'ego Octavię do jego żony, której piękno twierdzi
Nie gorszy mąż niż najlepszy z mężczyzn, którego cnota i ogólne łaski przemawiają
To, czego nikt inny nie może wypowiedzieć. Przez to małżeństwo Wszystkie małe zazdrości, które teraz wydają się wielkie,
I wszystkie wielkie lęki, które teraz importują swoje niebezpieczeństwa, byłyby wtedy niczym. Przepraszam, co powiedziałem,
Jest to bowiem przemyślana, a nie obecna myśl, przemyślana z obowiązku.
Czy Cezar przemówi?
Dopóki nie usłyszy, jak Antoniusz jest wzruszony tym, co już zostało powiedziane.
Jaka moc jest w Agryppie Gdybym powiedział: „Agryppa, niech tak będzie”,
Aby to zrobić dobrze?
Moc Cezara i Jego moc do Oktawii.
Obym nigdy w tym dobrym celu, który tak uczciwie pokazuje,
Marzenie o przeszkodzie! Pozwól mi wziąć twoją rękę Dalej ten akt łaski; i od tej godziny
Serca braci rządzą w naszych miłościach I wpływają na nasze wspaniałe projekty!
To moja ręka.
Siostrę, którą zostawiam w spadku, której żaden brat nie kochał nigdy tak bardzo. Niech żyje
Aby połączyć nasze królestwa i nasze serca; i nigdy więcej nie odlecisz od naszych miłości!
Na szczęście amen!
Czas woła.
Musimy teraz szukać nas Pompejusza, bo inaczej on nas szuka.
Gdzie on leży? - O górze Misena.
Jaka jest jego siła na lądzie? - Świetnie i rosnąco.
Ale na morzu jest absolutnym mistrzem. - Sława też.
Jednak zanim weźmiemy się za broń, wyślij nas do sprawy, o której rozmawialiśmy.
Z największą radością zapraszam na widok mojej siostry,
Dokąd prosto cię poprowadzę.
Nie zabraknie nam, Lepidusie, Twojej firmy. - Szlachetny Antoniuszu, nie choroba powinna mnie zatrzymać.
Witam z Egiptu, panie.
Połowa serca Cezara, dostojny Mecenasie! Mój szanowny przyjacielu Agryppo!
Dobry Enobarbus!
Mamy powód do radości, że sprawy są tak dobrze przetrawione. Dobrze ci się nie udało w Egipcie.
Tak, sir, spaliśmy cały dzień bez twarzy i pijąc zapalaliśmy nocną lampkę.
Osiem dzików pieczonych w całości na śniadaniu i tylko dwanaście osób.
Czy to prawda? - To było tylko jak mucha przy orle.
Mieliśmy znacznie bardziej potworną ucztę.
Jest najbardziej triumfującą kobietą, jeśli jej to powiedzieć.
Kiedy po raz pierwszy spotkała Marka Antoniusza, podbiła jego serce na rzece Cydnus.
Tam rzeczywiście się pojawiła, albo mój reporter wymyślił dla niej dobry pomysł.
| powiem Ci.
Barka, na której siedziała, jak wypolerowany tron ​​spalony na wodzie. Kupa została pobita na złoto;
Żagle były purpurowe i tak perfumowane, że wiatry je kochały.
Wiosła były srebrne,
Który na dźwięk fletów uderzał i sprawiał, że woda, którą biją, płynęła szybciej,
Tak miłosne w swoich uderzeniach. Jej własnej osoby trudno było opisać: kłamała
W jej pawilonie - płótno ze złota, z tkanki -
O'erpicturing tej Wenus, gdzie widzimy Fantazyjną naturę zewnętrzną. Z każdej strony ją
Stali chłopcy z ładnymi dołeczkami, jak uśmiechnięte Amorki, Z wachlarzami o różnych kolorach, których wiatr się wydawał
Aby rozświetlić delikatne policzki, które zrobili chłodno, I to, co rozwiązali, zrobili.
Q rzadkie dla Antony'ego!
Jej szlachcianki, jak Nereidy, tak wiele syren pielęgnowało jej „oczy”,
I ozdabiali ich łuki. U steru steruje pozorna syrenka. Jedwabisty sprzęt
Pęcznieją od dotknięć tych miękkich jak kwiat dłoni, Które rzadko obramowują biuro. Z barki
Dziwny niewidzialny zapach uderza w poczucie sąsiednich nabrzeży. Miasto obsada
Jej lud napadł na nią; a Antony, miejsce na tronie, na rynku, siedział sam,
Gwizdając w powietrze, które, gdyby nie wakat, poszło też popatrzeć na Kleopatrę,
I zrobił lukę w naturze. - Rzadki Egipcjanin!
Po wylądowaniu Antony wysłał do niej, zaprosił ją na kolację. Odpowiedziała,
Powinno być lepiej, żeby został jej gościem, o co błagała. Nasz uprzejmy Antoniusz,
Kogo nie przemówiło słowo `` Żadnej '' kobiety, Będąc ostrzyżonym dziesięć razy, idzie na ucztę,
A za to, co zwykłe, płaci swojemu sercu za to, co jadły jego oczy.
Królewska dziewko!
Sprawiła, że ​​wielki Cezar położył swój miecz na łóżku; Oorał ją, a ona skosiła.
| Widziałem ją raz, przeskoczył czterdzieści kroków przez publiczną ulicę,
Straciwszy oddech, mówiła i dyszała, Że uczyniła defekt doskonałością
I bez tchu moc wydycha.
Teraz Antony musi ją całkowicie opuścić.
Nigdy. Nie zrobi.
Wiek nie może jej uschnąć, ani zwyczaj stęchły Jej nieskończonej różnorodności.
Inne kobiety tracą apetyt, który karmią,
ale ona głoduje Tam, gdzie najbardziej ją zaspokaja.
Dla nikczemnych rzeczy stań się w niej,
aby święci kapłani błogosławili ją, kiedy jest sztywna.
Jeśli piękno, mądrość, skromność mogą uspokoić Serce Antoniusza,
Octavia jest dla niego błogosławioną loterią.
Pozwól nam iść.
Dobry Enobarbusie, zostań moim gościem, dopóki tu mieszkasz.
Z pokorą dziękuję panu.
Świat i mój wielki urząd będą czasami oddzielać mnie od twojego łona.
Przez cały ten czas przed bogami moje kolano zginają moje modlitwy
Do nich za Ciebie.
Dobranoc Panu. Moja Octavio, nie czytaj moich skaz w raporcie światowym.
| nie zachowałeś mego kwadratu, ale to, co nadejdzie. Wszystko stanie się według reguły.
Dobranoc, droga pani.
Dobranoc Panu. - Dobranoc.
Teraz, panie: życzysz sobie pobytu w Egipcie?
Czy ja nigdy nie przybyłbym stamtąd, ani ty tam!
Twój powód, jeśli możesz?
| zobacz to w moim ruchu, nie miej tego w moim języku; ale jeszcze raz zawierzcie was do Egiptu.
Powiedz mi, czyje fortuny wzrosną, Cezara czy moje?
Cezara.
Dlatego, Antoniuszu, nie stój u jego boku. Twój demon - ten twój duch, który cię strzeże - jest
Szlachetny, odważny, wysoko nieporównywalny Tam, gdzie nie ma Cezara. Ale blisko niego twój anioł
Staje się niesłyszalny, jakby był zasilany; Dlatego zrób wystarczająco dużo miejsca między sobą.
Nie mów tego więcej. - Tylko tobie; nie więcej, jak tylko kiedy do ciebie.
Jeśli zagrasz z nim w jakąkolwiek grę, na pewno przegrasz. Twój blask gęstnieje
Kiedy świeci obok. Powtarzam: Twój duch boi się rządzić tobą blisko siebie;
Ale on daleko, to szlachetny. - Odejdź.
Czy to sztuka, czy szczęście, On powiedział prawdę. Kości są mu posłuszne,
A w naszych sportach mój lepszy przebiegły mdleje pod jego szansą.
Daj mi trochę muzyki.
| wola do Egiptu;
Muzyka, nastrojowe jedzenie z nas, którzy handlują miłością.
I chociaż robię to małżeństwo dla mojego spokoju, to koniec mojej przyjemności leży.
Zostaw to w spokoju. Przejdźmy do bilarda. Chodź, Charmian.
Boli mnie ramię. Najlepiej grać z Mardianem.
Również kobieta z eunuchem grała Jak z kobietą. Chodź, zagrasz ze mną, sir?
Tak dobrze, jak potrafię, proszę pani.
A kiedy okaże się dobra wola, choć nie jest to zbyt krótkie,
Aktor może prosić o ułaskawienie. Teraz nie będę.
Podaj mi mój kąt; dotrzemy do rzeki. Tam, moja muzyka gra daleko, zdradzę
Ryby płowe.
Mój wygięty hak przebije Ich oślizgłe szczęki,
a kiedy je sporządzam, pomyślę, że każdy z nich jest Antoniuszem
I powiedz: „Aha! Jesteś złapany”.
„Było wesoło, kiedy postawiłeś na swoje wędkowanie, kiedy Twój nurek
Powiesił soloną rybę na swoim haczyku, który z zapałem wyciągnął.
Ten czas? - O razy! - | śmiał się z niego z cierpliwości; i tej nocy
| wyśmiał go z cierpliwością, a następnego ranka, Przed dziewiątą godziną, upiłem go do łóżka;
Więc załóż na niego moje opony i płaszcz, podczas gdy | nosił swój miecz Philippan.
0, z Włoch!
Wbij mi w uszy swoją owocną nowinę, Tak długo były bezpłodne.
Pani, pani -
Antonio nie żyje! Jeśli tak mówisz, łajdaku, zabijasz swoją kochankę; ale dobrze i za darmo,
Jeśli go tak oddasz, jest złoto, a tu Moje najbielsze żyły do ​​całowania - ręka, która króluje
Miałem usta i drżały podczas całowania.
Po pierwsze, pani, ma się dobrze.
Przecież jest więcej złota. Ale sirrah, mark, używamy By powiedzieć, że zmarli mają się dobrze. Doprowadź to do tego,
Złoto, które ci daję, stopię i wyleję z twojego gardła.
Dobra pani, posłuchaj mnie. - Cóż, idź do, ja to zrobię.
Ale na twojej twarzy nie ma nic dobrego, jeśli Antony Bądź wolny i zdrowy - więc zrób przysługę
Trąbić tak dobrą nowinę! Jeśli nie jest dobrze, powinieneś przyjść jak Furia ukoronowana wężami,
Nie jak oficjalny mężczyzna. - Nie, proszę, słyszysz mnie?
| zechciej cię uderzyć, zanim zaczniesz mówić. Ale jeśli powiesz, że Antoniusz żyje, ma się dobrze,
Albo przyjaciele z Cezarem, albo nie jeńcy do niego,
Sadzę cię pod deszczem złota i przyniosę ci bogate perły.
Madam, on ma się dobrze. - Dobrze powiedziane.
I przyjaciele z Cezarem. - Jesteś uczciwym człowiekiem.
Cezar i on są większymi przyjaciółmi niż kiedykolwiek. - Zrób sobie fortunę ode mnie.
Ale jeszcze, proszę pani -
| nie lubię „Ale jeszcze”; to usuwa dobry priorytet. Polegaj na „Ale jeszcze”!
„Ale przecież” jest strażnikiem, który sprowadza jakiegoś potwornego złoczyńcę. Prithee, przyjacielu,
Wylej paczkę materii do mojego ucha,
Dobre i złe razem: przyjaźni się z Cezarem,
W stanie zdrowia, mówisz, i mówisz, że jest wolny.
Za darmo, pani? Nie! Nie zrobiłem takiego raportu. Jest związany z Octavią.
Na jaką dobrą kolej? - Dla najlepszego skrętu jestem na miejscu.
| jestem blady, Charmian. - Pani, on jest żonaty z Octavią.
Najbardziej zaraźliwa zaraza na ciebie!
Dobra pani, cierpliwość. - Co mówisz?
Stąd, okropny łajdaku, albo wzgardzę twoimi oczami
Jak piłki przede mną! Rozwiążę twoją głowę!
Będziesz biczowany drutem i duszony w solance, pieczony w zalewie!
Łaskawa pani, | które przynoszą wiadomości, które nie pasują.
Powiedz, że to nie jest tak, że dam ci prowincję i sprawię, że twoje fortuny będą dumne.
Cios, który zadałeś, uspokoi cię, doprowadzając mnie do wściekłości,
I obrzucę cię jakim darem oprócz Twej skromności może żebrać.
Jest żonaty, pani.
Łotr, żyłeś zbyt długo!
W takim razie - biegnę.
Co masz na myśli, pani? Nie popełniłem żadnej winy.
Dobra pani, trzymaj się w sobie. Mężczyzna jest niewinny.
Niektórzy niewinni nie rzucają się w oczy.
Roztop Egipt do Nilu, a miłe stworzenia Zamień wszystko w węże!
Zawołaj niewolnika ponownie.
Chociaż jestem szalony, nie ugryzę go. Połączenie! - Jest gotów przyjść.
| nie skrzywdzi go.
Tym rękom brakuje szlachetności, że uderzają złego niż ja, ponieważ ja sam
Dałem sobie powód.
Nie! - Chodź tutaj, sir.
Chociaż jest szczery, nigdy nie jest dobrze przynosić złe wieści. Przekaż łaskawą wiadomość
Mnóstwo języków, ale niech złe wieści powiedzą Sobie, kiedy będą odczuwane.
| spełnił mój obowiązek.
Czy on jest żonaty?
| nie mogę cię nienawidzić bardziej niż ja, jeśli znowu powiesz „tak”.
Jest żonaty, pani.
Bogowie cię zawstydzają, czy nadal tam trzymasz?
Powinienem kłamać, pani? - 0, chciałbym, żebyś zrobił,
Więc połowa mojego Egiptu została zanurzona i zrobiono zbiornik na łuskowate węże!
On jest żonaty? - Pragnę wybaczenia Waszej Wysokości.
On jest żonaty? - Nie obrażaj się, żebym cię nie uraził;
Karanie mnie za to, do czego mnie zmuszasz Wydaje się bardzo nierówne. Jest żonaty z Octavią.
0, aby jego wina uczyniła z ciebie łotra, To nie jest to, czego nie jesteś pewien! Idź stąd.
Towar, który przywiózłeś z Rzymu, jest mi zbyt drogi. Połóż się na twej dłoni,
I daj się zniszczyć!
Wasza wysokość, cierpliwość.
Chwaląc Antoniusza, zlekceważyłem Cezara. - Wiele razy, proszę pani.
| nie płacą mi teraz. Prowadź mnie stąd; | słaby. O Iras, Charmian! To nie ma znaczenia.
Idź do gościa, dobry Alexas. Powiedz mu, żeby opowiedział o rysach Octavii, jej latach,
Jej skłonność. Niech nie pominie koloru jej włosów. Daj mi szybko znać.
Pozwól mu odejść na zawsze! Nie pozwól mu, Charmian.
Chociaż był pomalowany z jednej strony jak Gorgona, Z drugiej strony jak Mars.
Powiedz mi, Alexas, daj mi znać, jaka jest wysoka.
Współczuj mi, Charmian, ale nie mów do mnie.
Zaprowadź mnie do mojej komnaty.
Zrób miejsce dla Cezara! - Zrób miejsce!
Zrób miejsce dla Cezara! - Zrób miejsce dla Antony'ego!
Mam twoich zakładników, ty też i moi. Porozmawiamy zanim będziemy walczyć.
Większość się spotyka, że ​​najpierw dochodzimy do słów,
i dlatego wysłaliśmy przed sobą nasze pisemne cele,
Co, jeśli rozważyłeś, daj nam znać, jeśli „zawiąż swój niezadowolony miecz
I przywieźcie na Sycylię bardzo wysoką młodzież, Która jeszcze musi zginąć tutaj.
Do was wszystkich trzech, tylko senatorów tego wielkiego świata,
Główne czynniki dla bogów: nie wiem, dlaczego mój ojciec ma pragnąć zemsty,
Mając syna i przyjaciół, od Juliusza Cezara, który w Filippi dobry Brutus upuścił na duchu,
Widziałem, jak dla niego pracowałeś. - Nie spiesz się.
Nie możesz się nas bać, Pompejusz, swoimi żaglami.
Porozmawiamy z tobą na morzu.
Na ziemi wiesz, ile robimy, licząc o tobie.
Doprawdy, na lądzie odliczasz mnie od domu mego ojca.
Z przyjemnością poinformuj nas - w jaki sposób korzystasz z ofert, które Ci przesłaliśmy.
O to chodzi.
Które nie prosimy, ale ważą Co warto przyjąć.
A co może nastąpić, aby spróbować większej fortuny.
Złożyłeś mi ofertę Sycylii, Sardynii; i muszę
Pozbądź się całego morza piratów; następnie, aby wysłać Miarę pszenicy do Rzymu. Ta chciwość
Aby rozstać się z niezhackowanymi krawędziami i odeprzeć Nasze cele niezamierzone.
Taka jest nasza oferta. - W takim razie wiedz
| przyszedł przed wami człowiek przygotowany na przyjęcie tej oferty. Ale Mark Antony
Znieczul mnie. Musisz wiedzieć, kiedy Cezar i twój brat byli pod ciosami,
Twoja matka przyjechała na Sycylię i przyjęła ją przyjaźnie.
| słyszałem, Pompejusz,
I jestem dobrze wykształcony za hojne podziękowania, które jestem ci winien.
Daj mi rękę.
| nie pomyślałam, sir, żeby pana tu spotkać.
Łóżka Ith 'East są miękkie; i - - Odkąd cię ostatnio widziałem,
Jest w tobie zmiana.
Cóż, nie wiem, co się liczy srogą fortunę rzuconą na moją twarz,
Ale na moim łonie nigdy nie przyjdzie, aby uczynić moje serce swoim wasalem.
Cóż, spotkałem się tutaj. - Mam taką nadzieję, Lepidus. Tak się zgadzamy.
| pragnę, aby nasza kompozycja została zapisana i zapieczętowana między nami.
To następny do zrobienia.
Będziemy się bawić, zanim się rozstaniemy. Ale najpierw czy na koniec Twoja wspaniała kuchnia egipska będzie miała sławę.
| słyszeliśmy, jak Juliusz Cezar utył na ucztach.
Wiele słyszałeś.
Słyszałem, że Apollodorus niósł - - Koniec z tym. On to zrobił.
Co, modlę się? - Pewna królowa Cezara w materacu.
| znam cię teraz. Jak daleko jesteś, żołnierzu? - Dobrze,
I cóż, lubię to robić, bo widzę, że zbliżają się cztery uczty.
Pozwól mi uścisnąć twoją rękę.
Zapraszam na pokład mojej kuchni. Czy poprowadzisz, panowie?
Pokaż drogę, sir. - Chodź.
Przybyliśmy tu, by z tobą walczyć.
Z mojej strony przykro mi, że przerodziło się to w picie.
Pompejusz śmieje się dziś ze swojej fortuny.
Jeśli to zrobi, na pewno nie będzie mógł znowu płakać.
Powiedziałeś, sir.
Nie szukaliśmy tutaj Marka Antoniusza. Módlcie się, czy jest żonaty z Kleopatrą?
Siostra Cezara nazywa się Octavia.
Prawda, proszę pana. Była żoną Caiusa Marcellusa.
Ale teraz jest żoną Marcusa Antoniusa.
Módlcie się, panie? - To prawda.
Następnie jest Cezar i on na zawsze zespolony.
Gdybym był zobowiązany do zrozumienia tej jedności, | nie prorokowałby tak.
Octavia jest świętą, zimną i spokojną rozmową.
Kto by nie miał takiej żony?
Nie ten, który sam nie jest taki; czyli Mark Antony.
Znowu pójdzie na swoje egipskie danie. Ożenił się, ale jego okazja tutaj.
I tak może być. Chodź, panie, czy będziesz na pokładzie? | mieć dla ciebie zdrowie.
| weźmie to, sir. Użyliśmy gardeł w Egipcie.
Chodź, sir, chodźmy.
Chodź, monarcho winorośli, Plumpy Bachusie z różowymi oczami!
W twoich kadziach nasze troski utopią się, Twoimi winogronami będą koronowane nasze włosy.
Ogarnij nas, aż świat się obróci, Ubierz nas, aż świat się zatoczy.
Zdrowie Lepidusa!
W ten sposób, panie: płyną rzeką o'th'Nil Przez pewne łuski 'Piramida'; oni wiedzą,
Na wysokość, uniżenie lub średnią, jeśli za nią podąży niedostatek lub zgrzyt. Wyższy Nilus puchnie,
Im więcej obiecuje; gdy odpływa, siewnik Na szlamie i sąocie rozprasza swoje ziarno,
I wkrótce dojdzie do zbiorów.
Masz tam dziwne węże. - Tak, Lepidus.
Twój wąż egipski rodzi się teraz z twojego błota dzięki działaniu twojego słońca; tak jest z Twoim krokodylem.
Oni są tak. - Zdrowie Lepidusa!
| nie czuję się tak dobrze, jak powinienem, ale nigdy nie wyjdę.
Nie, dopóki nie zaśniesz; | bój się, że będziesz tam do tego czasu.
Nie, z pewnością słyszałem, że piramidy Ptolemeuszy są bardzo dobre.
Słyszałem to bez sprzeczności.
Pompejusz, słowo. - Powiedz mi do ucha, co to jest?
Co to za krokodyl?
Jest ukształtowany, panie, jak on sam i jest tak szeroki, jak ma szerokość.
Jest tak wysoko, jak jest i porusza się wraz z własnymi organami.
Żyje tym, co go odżywia, i żywiołami, które z niego wyszły,
transmigruje.
Jakiego to koloru? - Również w swoim kolorze.
To dziwny wąż. - Tak jest, a łzy tego są mokre.
Czy ten opis go zadowoli?
Ze zdrowiem, które daje mu Pompejusz, poza tym jest bardzo epikurejczykiem.
Idź powiesić, panie, powiesić! Powiedz mi o tym? Z dala!
Chcesz być panem całego świata? - Co mówisz?
Chcesz być panem całego świata? To dwa razy.
Jak to powinno być?
| jestem człowiekiem, który da ci cały świat.
Czy dobrze się upiłeś? - Nie, Pompejuszu, trzymałem mnie z dala od filiżanki.
Ci trzej uczestnicy świata, ci współzawodnicy, są w twoim naczyniu. Pozwól mi przeciąć kabel
A kiedy nas zniechęca, padnij im do gardeł. Wszystko jest twoje.
Powinieneś był to zrobić I nie mówić o tym! We mnie to nikczemność;
W nich nie była dobra obsługa.
Nieznany, | powinienem był później uznać to za dobrze zrobione,
Ale muszę to teraz potępić. Zrezygnuj i pij.
Kto szuka i nie weźmie, gdy raz to zaoferuje, nigdy tego więcej nie znajdzie.
To zdrowie Lepidusowi!
Zabierz go na brzeg.
Jest silny gość, Menas. - Czemu?
Nosi trzecią część świata, człowieku; nie widzisz?
To jeszcze nie jest uczta aleksandryjska.
Dojrzewa w jej kierunku. Uderz w statki, ho! Za Cezara.
Cezar! Cezar!
| dobrze znieść.
To potworna praca, kiedy myję mózg i robi się brudniejsza.
Bądź teraz dzieckiem.
Ale miałem raczej post od wszystkich, czterech dni, Niż tyle wypić w jednym.
Ha, mój dzielny cesarzu,
Czy Eros i ja zatańczymy teraz egipskich bachanałów, I będziemy świętować nasz drink?
Zróbmy to, dobry żołnierzu. - Chodź, weźmy wszyscy za ręce,
Aż do tego, że zwycięskie wino nasiąknęło nasze zmysły w miękkiej i delikatnej Lecie.
Rozkręć nasze uszy głośną muzyką.
Cezar! Cezar!
Czego byś więcej?
Pompejusz, dobranoc. Dobry bracie, zaproszę cię.
Qur poważniejszy biznes marszczy brwi z powodu tej lekkomyślności.
Szanowni panowie, rozstańmy się; Widzisz, spaliliśmy nasze policzki.
Silny Enobarb Jest słabszy od wina,
a mój własny język pluje tym, co mówi.
Po co więcej słów? Dobranoc. Dobry Antoniusz, twoja ręka.
Spróbuję cię na brzegu.
I będzie, sir. Podaj rękę.
QO Antony,
Masz dom mojego ojca.
Ale co? Jesteśmy przyjaciółmi. Zejdź do łodzi.
Uważaj, żebyś nie upadł.
Menas, nie będę na brzegu.
Nie, do mojej kabiny
Niech Neptun usłyszy, jak głośno żegnamy tych wielkich ludzi.
Hoo! mówi „a. To moja czapka.
Hoo! Mówi nasz szlachetny kapitanie, chodź.
Nie dalej, sir.
Odbierasz mi wielką część mnie; Używaj mnie dobrze. Siostro, udowodnij taką żonę
Jak moje myśli cię czynią i jako moja najdalsza więź przejdą na twoją zgodę. Najszlachetniejszy Antoniusz,
Nie pozwólmy, aby cnota, która nas łączy, była cementem naszej miłości
Aby go zbudować, bądź baranem, który tłucze jego fortecę; żebyśmy mogli lepiej
Kochali bez tego środka, jeśli z obu stron tego nie cenimy.
Nie obrażaj mnie swoją nieufnością.
| powiedział. - Nie znajdziesz,
Chociaż jesteś tam ciekawy, najmniejszy powód tego, czego się boisz. Więc bogowie cię zatrzymują.
Żegnaj, moja najdroższa siostro, żegnaj dobrze.
Mój szlachetny bracie!
Kwiecień ma w jej oczach; to jest źródło miłości, a te deszcze ją przynoszą. Bądź wesoły.
Proszę pana, dobrze wyglądajcie w domu mego męża; i -
Co, Octavio? - Powiem ci do ucha.
Jej język nie będzie posłuszny jej sercu, ani Jej serce nie może napomknąć jej języka -
Nie, słodka Octavio,
Jeszcze usłyszysz ode mnie; czas nie ustąpi z moich myśli.
Chodź, panie, chodź, będę walczył z tobą w mojej sile miłości.
Spójrz, mam cię; w ten sposób pozwolę wam odejść i dam was bogom.
Adieu. Bądź szczęśliwy!
Niech cała liczba gwiazd oświetli Twoją piękną drogę!
Żegnaj, żegnaj!
Pożegnanie!
Gdzie jest ten facet? - Przyszło na pół.
Idź do, idź do. Chodź tutaj, sir. - dobry majestacie,
Herod żydowski nie odważy się na ciebie spojrzeć, ale kiedy będziesz bardzo zadowolony.
Tę głowę Heroda będę miał; ale jak, kiedy Antony nie ma
Przez kogo mógłbym to rozkazywać?
Zbliż się.
Najdroższy majestacie!
Widziałeś Octavię? - Tak, straszna królowo.
Gdzie? - Pani, w Rzymie.
| spojrzał jej w twarz i zobaczył, jak prowadzona jest między bratem a Markiem Antoniuszem.
Czy ona jest tak wysoka jak ja? - Nie jest, proszę pani.
Słyszałeś, jak mówiła? Czy jest przenikliwy czy niski?
Pani, słyszałem, jak mówiła. Ona jest cicha.
To nie jest takie dobre. Nie może jej długo lubić.
Jak ona? O Isis! To niemożliwe.
| tak myślę, Charmian. Tępy język i karłowate.
Jaki majestat jest w jej chodzie? Pamiętaj, jeśli patrzysz na majestat.
Skrada się: jej ruch i stanowisko są jednym.
Pokazuje raczej ciało niż życie, posąg niż oddech.
Czy to jest pewne? - Albo nie przestrzegam.
Trzy w Egipcie Nie można lepiej zauważyć.
On bardzo wie, | nie dostrzegam. Jeszcze nic w niej nie ma.
Facet ma dobry osąd. - Doskonały.
Zgadnij po jej latach, bardzo mi się podobało.
Pani, była wdową -
Wdowa? Charmian, słuchaj.
Myślę, że ma trzydzieści lat.
Czy pamiętasz jej twarz? Nie jest długie czy okrągłe?
Okrągły, nawet do wad.
W większości też są głupi, że tak jest. Jej włosy, jakiego koloru?
Brązowa, pani, i jej czoło Tak nisko, jak by sobie tego życzyła.
Jest dla ciebie złoto.
Nie możesz źle traktować mojej dawnej ostrości. | zatrudni cię ponownie;
| znaleźć cię najlepiej nadającego się do biznesu.
Idź, przygotuj się; Nasze listy są przygotowane.
Właściwy człowiek.
Rzeczywiście, jest taki. Żałuję bardzo, że tak go nękałem. Dlaczego, wydaje mi się, przez niego,
To stworzenie nie jest takie. - Nic, proszę pani.
Ten człowiek ujrzał majestat i powinien wiedzieć.
Czy widział majestat? Isis else broni I służy ci tak długo!
| mam jeszcze jedno pytanie, dobry czarodzieju -
Ale to nie ma znaczenia; przyprowadzisz go do mnie, Gdzie napiszę. Wszystko może być w porządku.
| gwarantuje pani, pani.
Jak teraz, przyjacielu Erosie?
Nadchodzą dziwne wieści, sir. - Co stary?
Cezar, wykorzystując Lepidusa do zdobycia wojennego Pompejusza,
wkrótce odmówił mu rywalności, nie pozwolił mu uczestniczyć w chwale akcji;
i nie odpoczywając tutaj, oskarża Lepidusa o listy, które wcześniej napisał do Pompejusza;
pochłania go jego własny apel.
Opowie pan to, sir. Zaznacz mnie, mistrzu ...
Więc biedny trzeci jest na nogach, dopóki śmierć nie powiększy jego ograniczeń.
Wtedy, świecie, nie masz już pary szczęk;
I wrzuć między braci całe jedzenie, które masz,
Zmielą jednego drugiego. Gdzie jest Antony?
Idzie po ogrodzie - w ten sposób - i odrzuca Pęd, który go czeka; płacz...
Nie, nie, Octavia, nie tylko to - to było wybaczalne
Ale Cezar prowadził nowe wojny, niewiele o mnie mówił.
Kiedy dano mu najlepszą wskazówkę, nie wziął, Albo zrobił to z zębów.
O mój dobry panie, nie wierz wszystkim, a jeśli musisz wierzyć,
Żołądek nie wszystko. Bardziej nieszczęśliwa dama, jeśli ta szansa podziału, nigdy nie stanęła pomiędzy
Modlitwa za obie strony.
Dobrzy bogowie wkrótce będą ze mnie szydzić, kiedy będę się modlić: „O, błogosławcie mojego pana i męża!”.
Cofnij tę modlitwę, wołając głośno: „O, błogosław mojego brata!” Mąż wygrywa, wygrywa bracie,
Modli się i niszczy modlitwę; brak środka "Łączenie tych skrajności w ogóle.
Delikatna Octavia,
Pozwól swojej najlepszej miłości dojść do punktu, który dąży do tego, aby Najlepiej ją zachować. Jeśli stracę swój honor
| zatracić się; lepiej, żebym nie był twój niż twój tak bez gałęzi. Ale na żądanie
Ty będziesz między nimi. W międzyczasie, pani, podniosę przygotowania do wojny
Plami twojego brata. Pośpiesz się najszybciej; Więc twoje pragnienia są twoje.
Dzięki mojemu panu.
Jove władzy uczynił mnie, najsłabszym, najsłabszym, twoim pojednawcą!
Wojny między sobą byłyby tak, jakby świat się rozpadł,
a zabici mężczyźni powinni lutować szczelinę.
Kiedy wydaje ci się, gdzie to się zaczyna, odwróć w ten sposób swoje niezadowolenie z powodu naszych błędów
Nigdy nie możesz być tak równy, aby twoja miłość mogła się z nimi równo poruszać. Zapewnij swoje wyjście;
Wybierz własną firmę i zarządzaj kosztami, na które Twoje serce myśli.
Wzorując się na Rzymie, dokonał tego wszystkiego i nie tylko w Aleksandrii. Oto sposób:
Na targu, na posrebrzanym sądzie, Kleopatra i on sam w złotych krzesłach
Zostali publicznie intronizowani; u stóp siedział Cezarion, którego nazywają synem mego ojca,
I całą bezprawną kwestię, jaką od tego czasu ich żądza stworzyła między nimi. Jej
On ustanowił Egipt, uczynił go z dolnej Syrii, Cypru, Lidii,
Absolutna królowa. - To w oczach opinii publicznej?
To powszechne miejsce, w którym ćwiczą. Tam jego synów ogłosił królami królów:
Wielkie media, Partia i Armenia, które dał Aleksandrowi; Ptolemeuszowi przydzielił
Syria, Cylicja i Fenicja. Ona w rehabilitacji bogini Izydy
Ten dzień pojawiał się i często dawał publiczność - jak informowaliśmy - tak.
Niech Rzym zostanie w ten sposób poinformowany.
Kto, już mdły swą bezczelnością, zawoła od niego dobre myśli.
Ludzie o tym wiedzą i teraz otrzymali Jego oskarżenia.
Kogo on zarzuca? - Cezar.
Martwi się Lepidusem z triumwiratu
Powinien zostać obalony, a ponieważ zatrzymamy wszystkie jego dochody.
Sir, należy odpowiedzieć. - To już zrobione, a posłaniec zniknął.
Za to, co zdobyłem, | przyznaj mu część; ale potem w jego Armenii
I inne z jego podbitych królestw, | Żądaj podobnego.
On nigdy się temu nie podda.
Nie można też temu ulegać.
Witaj, Cezarze i panie! Witaj, najdroższy Cezarze!
Że kiedykolwiek powinienem cię nazwać rozbitkiem!
Nie nazwałeś mnie tak ani nie spowodowałeś.
Dlaczego tak nas okradłaś? Nie przyszłaś jak siostra Cezara, żona Antoniusza
Powinienem mieć armię dla woźnego i rżenie konia, by opowiedzieć o jej podejściu
Na długo przedtem się pojawiła.
Ale przyszłaś pokojówką do Rzymu,
i zapobiegli ostentacji naszej miłości.
Dobry mój panie, nie byłem zmuszony przybyć w ten sposób, ale to zrobiłem
Z mojej woli. Mój panie, Mark Antony, Słysząc, że przygotowałeś się do wojny, znajomy
Moje zasmucone ucho, na które błagałem Go o przebaczenie za powrót.
Co wkrótce przyznał, będąc abstrakcją między jego pożądaniem a nim.
Nie mów tak, panie.
| patrzcie na niego, a sprawy jego przychodzą do mnie na wietrze.
Gdzie on teraz jest? - Panie, w Atenach.
Nie, moja najbardziej pokrzywdzona siostro, Kleopatra Hath skinęła mu głową.
Zrezygnował ze swego imperium dla dziwki, która teraz narzuca
Królowie Ziemi na wojnę. Zebrał Bocchusa, króla Libii;
Archelaus Kapadocji; Filadelfos, król Paflagonii; król tracki, Adallas;
Król Manchus z Arabii; Król Pont; Herod z żydostwa;
Mitrydates, król Komageny; Polemon i Amyntas,
Królowie Mede i Likaonii, z większą listą bereł.
Tak, najbardziej nieszczęsny
To sprawiło, że moje serce rozstało się między dwoma przyjaciółmi.
Witamy w Rzymie, nic bardziej mi drogiego.
Jesteś maltretowany Poza znakiem myśli i wysokich bogów,
Czynić ci sprawiedliwość, czyni swoich sług z nas i tych, którzy cię kochają.
Najlepszy komfort i zawsze witaj u nas.
Witaj, pani.
Witaj, droga pani. Każde serce w Rzymie kocha cię i współczuje;
Tylko ten cudzołożny Antoniusz, największy w swoich obrzydliwościach, odstrasza cię
I oddaje swój potężny pułk trullowi, który huczy przeciwko nam.
Czy tak jest, sir?
Najbardziej pewne. Siostro, witaj. Módlcie się, bądźcie zawsze cierpliwi. Moja najdroższa siostro!