SAMURAJ
Widziała coś pani?
Pies tak ujadał, że nie odważyłam się wyjść.
Co widziałeś?
Przepraszam, zwykle tego nie robi.
- To wilk, prawda? - Albo szop.
Słyszałam, jak wył nocą w lesie!
Raffi, wracaj!
Walczcie!
Gracie, jak cioty!
Dzwonił rzeźnik.
Po co?
Zastanawiał się, na co ci tyle mięsa.
To część mojej strategii.
Powiedz szczerze.
Próbujesz się zaprzyjaźnić z wilkiem? To jest ta twoja strategia?
Staram się trzymać go z dala od domostw.
A co będzie, gdy przestaniesz go dokarmiać?
Myślisz, że po prostu odejdzie?
Co to jest?
/Do Samotnego Wilka /Jakoba Wolskiego
Robisz też za pocztę?
Wszystko w porządku, panie władzo?
Dopóki będziecie się zachowywać.
- Zajrzysz na imprezę? - Jestem zajęty.
Szkoda.
To prawda, że masz broń?
- Tak, na posterunku. - Czad.
- Zastrzeliłeś kiedyś kogoś? - Jakob nigdy jej nie użył.
Możesz jeździć?
Jasne.
Proszę cię, żebyś się przesiadł.
Na pewno tego chcesz?
Nie ważne, czego chcę.
Piłeś, nie możesz jechać.
Cóż, nie chcemy, abyś wyciągnął swoją broń, prawda?
- Jedź ostrożnie. - I tak się przesiądziemy.
Nie, jeśli cię złapię!
Co mam teraz zrobić?
Położyć siódemkę lub wziąć dwie karty.
Wolski.
/Dodzwoniłem się na policję?
Jestem po służbie. Pomóc w czymś?
/Paczka dotarła?
Tak, dotarła.
/Otworzyłeś ją?
A powinienem był?
/Nie. Jest do mnie.
- Jak się nazywasz? /- Jest napisane na paczce.
Muszę to usłyszeć. Możesz być kimkolwiek.
Czemu w ogóle wysłałeś ją do mnie?
Skoro nie chcesz rozmawiać, odkładam słuchawkę.
- Dobrej nocy. /- Czekaj!
Tak?
/- Słyszałeś to? - Co?
/Ten dźwięk.
/To wilk.
Jest u ciebie?
/Tak. Jest tutaj.
Jaki jest twój adres?
Podoba ci się to, co widzisz?
Jestem Wolski. Rozmawialiśmy przez telefon.
Nie ma się czego bać, wilk już poszedł.
Wychodzisz gdzieś?
Podobno jest jakaś impreza.
- Ja bym się zastanowił, czy iść. - Dlaczego?
Bez urazy, ale...
w takim stroju, czekają cię tylko kłopoty.
Przyniosłem paczkę.
Nie odpowiedziałeś przez telefon.
Czemu przesłałeś ją do mnie?
To nie jest mój dom.
Więc co tutaj robisz?
Szukałem jakiegoś ubrania.
Jak się nazywasz?
To włamanie!
Muszę cię poprosić o opuszczenie tego miejsca.
W przeciwnym razie będę musiał cię aresztować.
W porządku.
Nie rozumiesz, co mówię?
Nie ruszaj się!
Co robisz?
Stój!
To jest ta twoja strategia?
Nic ci nie jest?
Niezła frajda, co?
/Kto tam?
To znowu ja. Wolski, z policji.
/Dlaczego Raffi przestał szczekać?
Pani mąż był myśliwym, tak?
/- A bo co? - Ma pani jeszcze jego strzelbę?
Kto to?
Skończ z tym!
Odłóż broń i chodź ze mną.
Głuchy jesteś? Powiedziałem przestań!
Przestań, albo będę strzelać!
- Gotowy? - Na co?
Na chrzest.
Szlag.
No wyłaź!
Spokojnie, policja.
Dobry wieczór.
Szuka pan kogoś?
Przepraszam.
Potrzebuje pani pomocy?
Bieżnik jest zupełnie zniszczony.
Pomyślałam, że się przyda.
- Wsiadaj do auta. - Słucham?
- Wsiadaj i zamknij drzwi! - Dlaczego?
Przestań się ukrywać i pokaż się!
Podwieźć cię, gdy już skończysz?
Jesteś na służbie?
Sam nie wiem.
Aha...
Powinnam już być za granicą.
W Europie Wschodniej nadal można spotkać wilki, wiesz?
- Jesteś stąd? - Wychowałem się tu.
Musiało być strasznie.
Dlaczego?
Nie wiem. Przez ludzi?
Każdy zna każdego. Jeden pilnuje drugiego, by nie wyjechał.
- Nigdy nie chciałeś się stąd wyrwać? - Lubię to miejsce.
- Pewnie mieszkasz z rodzicami. - Nie żyją.
Kurka.
Przykro mi.
Opiekuję się babcią.
Nie wychodzisz zbyt często, co?
Zawsze jest co robić.
I bez ciebie wszystko legnie w gruzach, tak?
Nie wysiadasz?
- Powodzenia, Samotny Wilku! - Czemu mnie tak nazwałaś?
Nie wiem. Pasuje ci.
Czołem!
Powiem tak:
Jeśli nie przestaniesz lub uciekniesz, to się mnie nie pozbędziesz.
Proste.
Ten problem łatwo rozwiązać.
Mogłeś to zrobić wcześniej.
Dobra.
Przestanę.
Ale musisz coś dla mnie zrobić.
Co takiego?
Ptak.
Co z nim?
Musi zniknąć.
Czemu? Co ci zrobił?
Jest cholernie paskudny.
Boisz się mieszkańców?
Dobra, zrobię to!
Widzisz? Nie wyjdą!
To ptak ci przeszkadza, prawda?
Chyba wiesz, że to szaleństwo.
- Raczej nie żyje. - Udaje!
Dokąd idziesz teraz?
Jeszcze zdążymy na potańcówkę.
Zabawne.
Co?
O co chodzi?
Inaczej sobie ciebie wyobrażałem.
Wyobrażałeś? Jak?
Inaczej.
Śmielszym.
Najwyższy czas, abyś mi powiedział, o co tu chodzi.
Wyobraź sobie następujący scenariusz:
Wracasz z pracy, jak każdego dnia
i chcesz się położyć wcześnie spać.
Ale ostatecznie znowu wychodzisz
i nie wiedzieć czemu idziesz na imprezę.
/Stoisz w kącie, /sączysz colę i obserwujesz.
/Czekasz nie wiadomo na co.
/Wyobraź sobie, /że mnie tam spotykasz.
/Najpierw widzisz mnie z daleka,
/ale i tak poznajesz.
/Przynosisz mi drinka.
/Stoimy naprzeciw siebie, /wymieniając kilka słów.
/Potem byśmy tańczyli
/do piosenki, /do której nikt nie tańczy.
- Potrafisz to sobie wyobrazić? - Nie.
Widzisz? Tak małe jest twoje więzienie.
Jakie więzienie?
Dlaczego miałbym wyobrażać sobie coś takiego?
Widzisz, jak potężni możemy być razem?
/Nie masz na sobie sukienki, /prawda?
Oczywiście, że nie.
/Dostaję zgłoszenia o transwestycie /siejącym popłoch na ulicach.
Już opanowałem sytuację. Zatrzymałem go.
/- Poważnie? - Tak. Jest obok.
/Dasz mi z nim pogadać?
Nie ufasz mi?
Pora na kilka odpowiedzi.
Po pierwsze: jak się nazywasz?
Niech będzie Samotny Wilk. Pan Wilk.
Po drugie: skąd się wziąłeś?
Są specjalne placówki dla takich jak ty.
Może z takiej uciekłeś.
I po trzecie:
czego ode mnie chcesz?
Może czas byś zadał inne pytania.
Na przykład?
Dlaczego dokarmiałeś wilka?
Dlaczego Jakob dostarczył miecz zupełnie obcej osobie w środku nocy?
Albo...
...dlaczego nasza rozmowa tak cię podnieciła?
Lepiej?
Podnieca cię to?
Dokąd idziesz?
Jeszcze nie skończyliśmy!
Jakob!
Idę!
Dobry wieczór.
Przyszedłem do pani wnuczka.
Jeszcze nie wrócił.
Może poczekasz?
Co mam teraz zrobić?
Wziąć dwie karty.
A teraz?
Wziąć cztery karty.
A teraz?
Wziąć osiem kart.
Szybciej.
Nie mogę. Moja ręka...
Mam ją odciąć?
Pospiesz...
...się!
Kim jesteś? Czego ode mnie chcesz?
Taki dobry chłopiec.
Babciu!
Już dobrze, babciu. To ja - Jakob.
Nic ci nie jest?
Zostaw mnie!
- To ja! - Nie dotykaj mnie!
Nie jesteś moim wnuczkiem. Nie jesteś Jakob!
Mamy dziś Halloween?
Dajcie mu spokój!
Co to ma być?
Jesteście kundlami.
Stójcie!
Zostawcie go!
Jakob, stary! Spokojnie!
Nic mu nie zrobimy, chcemy tylko pogadać.
Zostawcie go i rozejdźcie się! Jest niebezpieczny!
Panujemy nad sytuacją!
Idź się prześpij, na dziś koniec służby.
Przepuść mnie!
Zgotujcie mu piekło, chłopcy!
Ma miecz!
/Dzwonisz poza godzinami urzędowania. /Zostaw wiadomość, a oddzwonimy.
/W razie wypadku, /proszę zadzwonić pod 911.
/Dochodzi czwarta rano.
/Godzina, o której /wszyscy spokojnie śpią.
/Ale nie ja.
/Wiesz dlaczego?
/Dlatego.
/Słyszysz?
/Powiedz mi, /dlaczego muszę tego słuchać?
Co się dzieje? Jakob!
Kim on jest?
Czekaj! Przestań, złamiesz mi kark.
Wybacz.
Zabij go!
- Gdzie on jest? - Skąd mam wiedzieć?
Na co czekasz?
Pomoc jest w drodze.
- Wiem, jak mu przeszkodzić. - Co ty robisz?
Wiem, co robię.
Zwariowałeś?
Musiałem zacząć bez ciebie.
Spokojnie, Jakob. Panujemy nad sytuacją.
Przyjrzyj się dobrze. To niegodziwcy.
Są jak korki dla naszych ciał, szczelnie zamykające nasze dusze.
Naszym obowiązkiem jest pozbyć się blokady raz na zawsze.
Dość tego!
Puste klatki, nic więcej.
Już nas nie mogą powstrzymać.
To koniec?
Co teraz?
Ciągle jestem ci winien taniec.
Coś nie tak?
Nie.
Zostawiłem go dla ciebie.
Co się dzieje?
Nie potrafisz tańczyć, kiedy patrzy?
To nigdy by się nie udało.
Chodź.
Nie zwlekajmy.
Paskudny z ciebie korek.
Weź miecz!
O co chodzi?
Nie mogę.
Dlaczego?
Jest niewinny.
Oni wszyscy są niewinni.
Jak chcesz ze mną tańczyć, kiedy nie znasz kroków?!
To mnie chcesz.
Ja karmiłem wilka.
Ja cię wezwałem.
Więc to ja pójdę z tobą.
Ale musisz go oszczędzić.
Skąd mam wiedzieć, że jesteś szczery?
Widzisz?
Jestem twój.
Jakob, Jakob, Jakob...
Mogłeś mnie zabić, gdy miałeś ku temu okazję.
Rzuć miecz!
Rzuć go!
Nie strzelajcie!
Powstrzymałem go!
Panuję nad sytuacją!
Jesteś tchórzem, Samotny Wilku.
- Co tu robicie? - Co się dzieje?
I ten wilk...
Skąd się wziął?
Boli?
Istny koszmar!
Kto by się tego spodziewał na początku zmiany?
Nie mam pojęcia, jak to przetrwałeś samemu.
Uważaj!
Wszystko w porządku?
/Zwierzę na drodze.
Stój!
Kurwa!
Zostań tu.
SAMURAJ
Tekst polski: #12jojko Korekta: Brunsiaczek