Cichy mędrzec z Arunachala
Południowoindyjskie miasto Tiruvannamalai
i pobliska góra Arunachala,
przyciągają świętych i świętych ludzi
przez ponad tysiąc lat.
Sto razy starszy niż Himalaje,
ta góra została ogłoszona przez pisma hinduskie
być manifestacją samego Śiwy.
Skanda Purana, pismo hinduskie, stwierdza, że ​​wzgórze powstało
po tym, jak Shiva przybrał formę nieskończonej kolumny światła
a następnie rzucił wyzwanie dwóm innym bogom,
Brahma i Wisznu,
dotrzeć do jego górnej i dolnej części.
Żadne z nich nie zakończyło się sukcesem.
Shiva następnie się skondensował forma tej góry,
pozwalając pielgrzymom czcić to.
Dziś jest to jedno z najświętszych miejsc
w południowych Indiach.
W 1896 roku szesnastoletni uczeń
wyszedł na swoją rodzinę i
napędzany wewnętrznym przymusem,
powoli udał się do Tiruvannamalai.
Przed jego przybyciem
młody chłopiec osiągnął oświecenie
w swoim rodzinnym mieście Madurai,
położony kilkaset kilometrów na południe od Tiruvannamalai.
Spontaniczne badanie jego prawdziwej natury
spowodowało całkowite i trwałe rozwiązanie
jego poczucia bycia indywidualną osobą.
Została zastąpiona wiedzą bezpośrednio doświadczoną
że był identyczny z niezamanifestowanym podłożem
w którym wszystkie zjawiska świat pojawił się i zniknął.
Po przybyciu do Tiruvannamalai
wyrzucił wszystkie swoje pieniądze i rzeczy
i przedstawił się Bogu w świątyni.
Potem,
pozostał w jej obrębach
poddając się niedawno odkrytej wewnętrznej świadomości boskości
że czuł się wewnętrznym światłem własnej prawdziwej istoty
stan, który później nazwał „Świadomością”
lub „Jaźń”.
Doświadczenie i wiedza Ramany
kim i czym naprawdę był
pozostał przy nim niezależnie od tego
czy jego ciało było przytomne
interakcja ze światem
lub w stanie głębokiego snu.
W kulturze hinduskiej można powiedzieć, że tak
Uświadomiłem sobie.
To znaczy, uświadomił sobie przez bezpośrednie doświadczenie
że nic nie może istnieć
oprócz niepodzielnej i uniwersalnej świadomości
który jest doświadczany w swojej niezamanifestowanej formie
jako czysta istota
lub w filozofii indyjskiej nazywa się to „Mahat”
co oznacza „świadomość”.
W swojej manifestowanej formie
jest pojawieniem się w świadomości wszechświata.
Zwykle pełne rozpoznanie tej świadomości
jest znany tylko poprzez praktykę duchową lub Łaskę
po długim i żmudnym okresie wysiłku
ale w jego przypadku stało się to spontanicznie
bez wcześniejszego wysiłku lub chęci.
Ramana stał się nieświadomy potrzeb swojego ciała
który zmarnował się tak jak on rzadko wystarczająco przytomny do jedzenia
lub zająć się jego potrzebami.
Owady zjadły jego uda
ale błogość jego wewnętrznego doświadczenia
było tak intensywne
nigdy nie zauważył rozpadu jego ciała.
Po 3 latach takiego życia
w różnych świątyniach i świątyniach
w Tiruvannamalai,
zaczął powoli powracać do normalności fizycznej,
proces, który nie został ukończony przez kilka lat.
W końcu wokół Sri Ramana zbudowano aśram
przez jego wielbicieli
aby mógł to pomieścić
stale rosnąca liczba odwiedzających.
Do dziś przychodzą w milionach
z całego świata.
Sri Ramana mówił bardzo mało
zamiast tego wolę się komunikować
esencja jego stanu poprzez milczenie.
Wiedział z doświadczenia
że jeśli po prostu pozostanie pochłonięty swoim własnym Ja
jego własna świadomość
osoby znajdujące się w jego pobliżu byłyby rodzajem osmozy
zaczynają doświadczać tego stanu dla siebie.
Był gotów udzielić ustnych odpowiedzi na pytania
i udzielaj praktycznych porad duchowych
ale uważał to za gorsze
i pośrednie formy przekazu.
Ten cichy przepływ mocy
reprezentował jego nauki
w najbardziej bezpośredniej i skoncentrowanej formie.
Znaczenie, jakie do nich przywiązywał
wskazują jego okazjonalne wypowiedzi
do skutku, że jego werbalne nauczanie zostało tylko rozdane
tym, którzy nie byli w stanie zrozumieć Jego Milczenia.
Dla tych, którzy chcieli ustnie prezentacja jego nauk
na najwyższym poziomie, że można wyrazić słowami
powiedziałby, że sama świadomość istnieje
nie jako indywidualne doświadczenie,
ale jako podłoże, w którym wszystko istoty i zjawiska fizyczne pojawiają się i znikają.
Jeśli otrzymano to ze sceptycyzmem,
Powiedziałby tę świadomość, gdyby ta prawda była zaciemniona
przez samoograniczające idee umysłu ego
a jeśli te pomysły zostaną porzucone, wtedy rzeczywistość świadomości zostanie ujawniona.
Niewielu jego pytających było w stanie odrzucić ich głęboko uwarunkowane doświadczenia
jako jednostki poprzez same wyjaśnienia.
Kiedy ludzie narzekali że oświadczenia Sri Ramany
nie odpowiadały ich własnemu doświadczeniu,
często zalecał praktykę duchową
znany jako Self Enquiry.
Tak często zalecał tę technikę
i tak energicznie
było postrzegane przez wielu ludzi
jako najbardziej charakterystyczna cecha jego nauk.
Nauczał, że idea, że ​​ktoś jest osobą
który zamieszkuje ciało
można zakwestionować i wyeliminować skupiając się wyłącznie na poczuciu „ja”
który rejestruje i koordynuje wszystkie nasze działania.
Kiedy się myśli,
Jestem zła lub widzę drzewo lub jestem prawnikiem
Istnieje „ja”, które wierzy doświadcza tych wszystkich rzeczy.
Sri Ramana nauczał, że to błąd
powstaje po prostu dlatego, że nigdy nie patrzymy
lub zakwestionuj bazowe „ja”
który ma wszystkie te pomysły.
Czujne skupienie na „ja”
a nie o rzeczach, o których myśli
powoduje poczucie bycia osobą umniejszać i umrzeć
pozostawiając prawdziwą wiedzę o sobie.
Trwać jak to, co pozostaje, kiedy indywidualne „ja” zniknęło
jest znany jako samorealizacja lub wyzwolenie.
Wbrew ustalonej tradycji hinduskiej, który promuje ten pomysł
rezygnacja z życia rodzinnego jest niezbędna dla tych, którzy chcą postępować duchowo,
Sri Ramana nauczał, że ta metoda dociekania siebie
można i należy ćwiczyć
w codziennym życiu.
Opowiadał się także za kompletnym i bezwarunkowa kapitulacja
do boskiego i powiedział, że te dwie metody,
Zapytanie o siebie i poddanie się,
były jedynymi dwoma skutecznymi metodami
dla osiągnięcia wyzwolenia.
W ten sam sposób, w jaki my stworzyć świat marzeń w nocy
Nauczał tego Sri Ramana
świat, który widzimy przed sobą
jest jedynie projekcją tego, kto to widzi.
Projekcja zamienia się w ekran świadomości
gdybyśmy uznali to za prawdziwe
i wyobraźcie sobie, że my też jesteśmy na tym świecie
przeżywa swoje dramaty.
W tym stworzonym przez siebie świecie
otrzymujemy skrypt
to determinuje nasze działania.
Jesteśmy nieświadomymi aktorami w dramacie
który nie zdawał sobie sprawy
my tylko przestrzegamy i zarządzamy scenariusz.
Nie jesteśmy w stanie rozpoznać, że jesteśmy ekranem
na którym toczy się akcja
i fałszywie wierzą, że my są jedną z postaci.
Źródłem projekcji jest „ja”
które identyfikują się z ciałem
a następnie tworzy świat fałszywych snów
grać i cierpieć.
Zapytanie o naturę i pochodzenie tego „ja”
zatrzymuje projekcję i ustanawia ją w stanie
gdzie się znamy niepodzielna świadomość
w którym całe stworzenie pojawia się i znika.
To jest wyzwolenie.
DAVID GODMAN (PISARKA) Byłem na uniwersytecie w dziewiętnaście lat siedemdziesiątych
powoli popadając w długi, kupując coraz więcej książek duchowych.
Miałem nieskończoną fascynację
dowiedzieć się wszystkiego, co mogłem o wschodnich religiach
ale każdą książkę czytam
właśnie zachęciła mnie do wyjścia i kupienia kolejnego
Potem pewnego dnia w Blackwell's w Oksfordzie
ta książka dosłownie spadła mi na kolana.
Ktoś po drugiej stronie półka przepchnęła książkę i
po mojej stronie książka opadła mi na kolana
i to była moja pierwsza książka Ramana w moich rękach.
W przeciwieństwie do każdej innej książki, którą kiedykolwiek czytałem,
ta książka nie zachęciła mnie do tego
kup kolejną książkę. To mnie zamknęło.
W dosłownie sensie
zatrzymał mój umysł martwy.
jakoś książka
który wskazywał
jak być cicho
po prostu miał moc w swoich słowach
wprowadzić mnie w ten stan, gdy go czytam.
MOOJI (NAUCZYCIEL) Jest tyle książek, jeśli pójdziesz do aśramu Ramana
jest tak wiele książek o Rozmowy Ramany
chociaż wielu z nich jest
pochodzi z tych samych kilku książek na początku.
Sam Ramana
zawsze mawiałem, że moim podstawowym nauczaniem jest cisza
i ci ludzie, którzy nie mogli zrozumieć
lub przyswoić sobie ciszę, która z niego nadchodziła
mógł zadawać pytania i uzyskiwać odpowiedzi
ale te odpowiedzi nie były najważniejsze
główne nauczanie, które Bhagawan próbował przekazać.
MICHAEL JAMES (PISARKA) Prawda, o której mówił było ponad umysłem i ponad słowami.
Zwykł mawiać, że słowa są tylko wskazówkami
prawdziwe nauczanie jest w ciszy
i doświadczyć tej ciszy to nie tylko znaczy
fizyczna cisza, to całkowita cisza umysłu.
Jest tak, gdy raz myślisz ustanowiony w naturalnej ciszy
który nie mówi ani nie mówi
nie chodzi o robienie czegoś lub nie robienie czegoś
ale jest odkrywanie tej najgłębszej prawdy w sobie
tak się stało w przypadku Ramany.
Bhagawana pociąga ludzi, ponieważ tak było
coś do zaoferowania, co jest bardzo wyjątkowe,
wskazał też coś, czego wszyscy doświadczamy
ale wszyscy jesteśmy zdezorientowani: „ja”
UPAHAR (FLAUTIST I POET)
Bhagawan powiedział: „Pisma mogą być przydatne do podsycania entuzjazmu ”
„lub podając kilka podstawowych faktów”.
Ale powiedział: „w pewnym momencie ty musisz odrzucić swoje książki ”
i faktycznie koncentrują się na prawdzie kim jesteś. ”
Powiedział: „książki ci nie pomogą tego i ani nie zrozumie ”
'musisz poćwiczyć."
Wiele jego nauk jest wyrażone w terminologii
oraz ramy koncepcyjne Advaita Vedanta
która jest starożytną filozofią nie-dualności.
Wiele osób powiedziało, że to szczyt filozofii indyjskiej.
Jnani pochodzi od sanskryckiego słowa „wiedza”
a „i” na końcu oznacza tego, kto ma jnanę
która jest wiedzą.
To nie jest wiedza o rzeczach, przedmiotach,
to wiedza o tym, kim naprawdę jest.
Więc ktoś w tym stanie jest czczony w Indiach
jak ktoś, kto dotarł ostateczny ostateczny cel życia
i w pewnym sensie stało się jednym z Bogiem.
On całkowicie przekroczył jego indywidualne poczucie tożsamości
i stać się jednym z podłoże, które jest pod nim.
Tak więc słowa mogą wskazywać, w jaki sposób możemy spróbować mieć to doświadczenie.
To jest granica, do której mogą sięgać słowa.
Nie uważam dyskursu intelektualnego
jest w jakikolwiek sposób niezbędny do bezpośredniego doświadczenia.
Jeśli jesteś gotowy, tak jak Ramana oczywiście był
wtedy moc Jaźni objawi się
we właściwym momencie.
Jest to wyraźne niedwoiste doświadczenie
to jest doświadczenie, w którym nie ma podziału między
doświadczający i to, czego doświadcza
Wskazał na bezpośrednie doświadczenie
czego jest.
Prawdziwe „ja”, którego doświadczył,
jest poza myślą, a zatem poza słowami.
Jest to podstawa, na której wszystko się pojawia
więc jest to jedna fundamentalna rzeczywistość,
wieczna rzeczywistość.
Tak więc nie może być
odpowiednio opisane słownie lub pojmowane przez myśl.
Podstawowa hipoteza robocza Bhagawana, która
poprosił wszystkich o zaakceptowanie
i eksperymentuj dalej
jest to, że twoje indywidualne poczucie „ja”,
„ja”, które mówi „jestem” szczęśliwy, lub
„Ja” muszę to zrobić lub „ja” widzę to drzewo
jest fałszywym bytem
które tylko powstają
ponieważ powstaje i kojarzy się z coś innego niż ona sama.
„Ja” widzę drzewo, „ja” jest temat „drzewo” to obiekt.
Powiedział: „to indywidualne poczucie„ ja ”
„może trwać tylko”
„o ile coś z tym kojarzy”.
Więc to, co powiedział, powinieneś spróbować
jest zerwanie związku między „ja” podmiotem i wszystko, co myśli, pamięta, postrzega.
Powiedział: „jeśli potrafisz niezachwianie”
„do tego wewnętrznego poczucia„ ja ”
„który jest myślicielem waszych myśli, osoba postrzegająca twoje postrzeganie ”
„wtedy nie może samodzielnie istnieć w izolacji”
„musi ustąpić i wrócić do źródła”
„a kiedy to się stanie, znika”
„i ujawnia prawdę o tym, kim jesteś”.
Więc mówi: „istnieje tylko”
„ponieważ nie kwestionujesz jego rzeczywistości”
i skąd się wznosi, zawsze kojarzy się z rzeczami ”
„a jeśli możesz zerwać to połączenie, wraca do domu do Jaźni i znika ”.
Odkrył, że „ja” nie jest ograniczonym osobistym „ja”
które zwykle nazywamy „ja”.
To tylko powierzchowny wygląd.
Czym naprawdę jest „ja”,
jest jedyną nieskończoną całością.
Podstawa, na której pojawia się wszystko inne.
SRI V. GANESAN (WIELKI NEPHEW RAMANY) Na świecie jest sześćdziesiąt miliardów ciał.
Jak odnosili się do każdego z nich?
Mówią w innym języku
inna kultura
różne religie
ale jak odnoszą się do siebie?
"JA"
Weryfikuj w dowolnym języku,
"JA"
Maharshi powiedział: „dowiedz się”.
Jest też, nigdy nie mówi
„to jest moje nauczanie”.
Mówi: „dowiedz się”
„Czy to sześćdziesiąt miliardów„ jest ”?
„lub jest tylko jedno„ ja ”
„do którego wszystkie sześćdziesiąt miliardów ciał odnoszą się do? ”
Musimy przypisać Ramana prostota jego wskazywania.
Tak naprawdę nie lubił mistyfikujących poszukiwaczy.
Zawsze próbował wyciągnąć te rzeczy które nie były tak ważne.
I oczywiście w tym samym czasie
wyraz jego twarzy był tak szeroki
że mógł bardzo dużo mówić i zaspokajają umysły swoich czasów
wielcy uczeni tamtych czasów
i zwykłym ludziom. Mógł z nimi porozmawiać
w sposób, który mogliby przyswoić
łatwo i zrób cokolwiek krok on czuł, że był dla nich ważny.
Było też dużo ludzi które go pociągały,
nie z powodu jego nauk ale pomimo tych nauk.
Właśnie znaleźli dla niego bardzo kochającą osobowość
Czuli się bardzo szczęśliwi w jego obecności.
Przyciągały go jako osoba.
Chociaż jego nauczanie było takie, że to nie on wydaje się być.
Tak więc przyciągali go ludzie różne sposoby i różne poziomy.
Ostatecznie to dlatego, że on doświadczenie jest ostateczną rzeczywistością
i on sam doświadczył ostatecznej rzeczywistości.
To przemawiało nie tylko do ludzi, pociągały go nawet zwierzęta.
Ta siła przyciągania nie możemy wyjaśnić żadną prostą teorią.
Najważniejsze dla Bhagawana było szczęście i pokój
i powiedział, że jeśli usiądziesz w obecności kogoś
który ma stałe miejsce zamieszkania w tym stanie
łapiecie to szczęście, łapiecie ten spokój
w taki sam sposób, jak siedzenia w zasięgu kichania kogoś, kto ma przeziębienie, przeziębisz się.
Więc powiedział: „usiądź z kimś, kto jest w tym stanie”
„miejsce z kimś którego umysł jest całkowicie spokojny
„który całkowicie przekroczył pragnienie”
i w tym miejscu, w tej obecności
sam zobaczysz i posmakujesz tego, czego ten człowiek ciągle doświadcza.
Więc chociaż mógł mówić o filozofii,
mógł udzielić porady jak osiągnąć ten stan.
Powiedział: „jeśli tu przyjdziesz i tu usiądziesz, dowiesz się, jakie są moje nauki ”
„po prostu cicho”
i nie myślę za dużo i nie przesadzając. ”
Czasami mówił w języku oraz terminologię Advaita Vedanta
lub inną szkołą filozoficzną
lub ramy koncepcyjne w którym ludzie zadawali mu pytania.
Zasadniczo jego nauczanie był z własnego doświadczenia.
Sam Bhagawan nie chciał się zaangażować być członkiem jakiejś konkretnej szkoły
lub jakąkolwiek szczególną filozofię.
Kiedy profesor francuski zapytał go: „czy uczysz tak samo jak Shankaracharya?”
Bhagawan odpowiedział: „inni ludzie czytali moje nauki”
i znalazł między nimi podobieństwa i Shankaracharya ”
„ale wszystkie moje nauki pochodzą z własnego doświadczenia”.
„Nie są zależni od niczego innego”.
Advaita Vedanta, to filozofia
o niedwoistości.
To doświadczenie, w którym nie ma dwóch.
więc może to być tylko doświadczenie w którym się doświadcza
Tym jest „ja”.
„Ja” doświadcza siebie.
O to właśnie chodzi w Advaita Vedanta.
Chociaż zadawano pytania Ramanie,
w kategoriach Advaita Vedanta,
Oprócz tego ... dużo tego bagażu koncepcyjnego,
przeciął to wszystko
i przedstawił rzeczy jako proste gdy ludzie byli w stanie pojąć.
Ponieważ w gruncie rzeczy Prawda jest bardzo prosta,
chodzi tylko o „ja” doświadczające siebie,
tak jak jest naprawdę.
Ludzie przyszli do niego,
ciekawy, zainteresowany, poszukujący i
jeśli śledzicie postępy ich historii, zawsze jest taki moment, kiedy mówią
„a potem spojrzał na mnie, a potem się uspokoiłem”.
lub „potem spojrzał na mnie, a ja stałem się spokojny i szczęśliwy”.
Coś było w tym człowieku
że
uspokoił umysły ludzi i sprawił, że byli szczęśliwi,
dzięki czemu byli spokojni, dzięki czemu mieli po co wracać po więcej.
Ramana Maharshi nigdy nie deklaruje się jako guru.
Serce, czyli miejsce szczęścia
to jest wewnętrzny guru,
którym jest Arunachala Ramana.
Istnieją różne poziomy nauki Bhagawana.
Powiedział: „ostatni…”
- jak Hindusi nazywają Paramārtha (sanskryt) Ostateczna Prawda -
„czy nie ma narodzin, nie ma śmierci, nie ma stworzenia, nie ma rozwiązania ”
„nic nie ma”
„istnieje tylko bezobjawowa jaźń”.
Jeśli wierzysz inaczej ”
„oznacza to, że identyfikujesz się z szczególny umysł i określone ciało ”
„które powstają w określonym miejscu”
i znika w określonym czasie. ”
Bhagawan powiedział: „to twój problem”.
Powiedział,
„tak długo jak się identyfikujesz”
„jako osoba zajmująca ciało duchem”
„wtedy będziesz z zastrzeżeniem wszystkich ograniczeń ”
„ten ograniczający pomysł narzuca cię”.
Powiedział: „można spokojnie”
pozbyć się tego pomysłu, i to wszystko, po prostu zły pomysł ”
„i skąd ten pomysł”
„że twój ktoś lub coś”
„został całkowicie wyeliminowany”
„to, co pozostaje, to niezamanifestowana rzeczywistość”
„i zawsze tacy byliście, właśnie tym zawsze będziesz ”
„Tymczasowo wszedłeś w fazę błędnej iluzji ”.
Wskazał nam
że mamy pomieszaną wiedzę czym jest „ja”.
Teraz doświadczamy ciała jako „ja”, umysłu jako „ja”.
uważamy się za osobę.
Według niego jest to nierealne
chociaż tym właśnie wydaje się teraz „ja”,
to nie jest tak naprawdę „ja”.
Poprosił nas o przeanalizowanie naszych doświadczeń
w naszych trzech stanach przebudzenia, snu i snu.
W tym stanie przebudzenia zakładamy, że tym ciałem jest „ja”
ale we śnie nadal doświadczamy tego samego „ja”
ale nie doświadczamy tego ciała
doświadczamy innego ciała.
Ciało rzutowane umysłem.
Ponieważ jesteśmy w stanie doświadczyć „ja” we śnie
bez doświadczania tego fizycznego ciała
„Ja” nie może być identyczne z tym ciałem fizycznym.
podobnie, ponieważ teraz doświadczamy „ja” bez doświadczenia
jakiekolwiek ciała, których doświadczamy jako „ja” we śnie
Te ciała również nie mogą być „ja”.
Więc każde ciało, którego doświadczamy jako „ja”
jest tylko zjawiskiem przejściowym.
W gruncie rzeczy nie jest tym, czym jest „ja”.
Ponieważ jesteśmy tak przyzwyczajeni
doświadczać
wielość
i inność w przebudzeniu i śnie,
wydaje nam się, że sen jest tylko stanem pustki
ale to samo „ja”, które doświadcza przebudzenia i snu
również doświadcza snu.
Zatem „ja” jest jedyną rzeczywistością
które wspierają pojawienie się tych trzech stanów; budząc się, śnij i śpij.
O trzech stanach, czego nauczał Bhagawan
było to, że wszystkie są stanami indywidualnego „ja”.
Stan przebudzenia i sen jest całkiem jasne, że w obu funkcjonuje „ja”.
Powiedział: „w głębokim śnie to„ ja ”pogrąża się z powrotem w Jaźni”
„ale w stanie niewiedzy”.
„Nie jest świadomy siebie i nie jest świadomy Jaźni”.
Bhagawan wyraził to na wiele sposobów, w tak wielu różnych miejscach.
Tylko jeden przykład w tej książce o nazwie Ramanaparavidyopanishad,
w którym Lakszmana Sarma zapisał jego nauki w sanskrycie,
w jednym wersecie mówi: „para…” -To odnosi się do doświadczonego świata
i „ja”, które tego doświadcza -
„… świecą na jawie i we śnie tylko przez funkcjonowanie umysłu.
„W głębokim śnie oboje nie świecą”.
„Dlatego oba są mentalne”.
Powiedział: „kiedy to„ ja ””
„który jest koordynatorem działań w stanie przebudzenia i snów idzie
„okaże się, że przechodzi również w stan uśpienia”.
A potem powiedział:
„wiedząc, że cały czas jesteś Jaźnią”
„oznacza, że ​​nie zabraknie samoświadomości”
„o 3 nad ranem, kiedy śpisz szybko”.
To, co wykracza poza trzy stany,
w żadnym wypadku nie mogą być ograniczone trzema stanami.
To nie może być coś takiego
nie istnieje w trzech stanach.
To musi być coś, co istnieje w trzech stanach
ale istnieje niezależnie od trzech stanów.
Samo to przekracza trzy stany.
Jedyne, co istnieje we wszystkich naszych trzech stanach doświadczenia
we śnie i śnie
to „ja”.
Teraz Bhagawan powiedział, że był w pełni świadomy Jaźni
nawet kiedy spał.
I myślę, że to jeden z kluczowych znaków.
„Stany przebudzenia, snu i snu”
„przychodzą i odchodzą w Jaźni”
„ale cały czas masz samoświadomość”.
„Te trzy stany mogą przyjść i odejść”
„ale w żadnym momencie nie tracisz samoświadomości”.
Powiedział: „świat jest projekcją „ja”, które to widzi, „
„dokładnie w taki sam sposób jak sen świat jest projekcją marzyciela ”.
„W tym sensie jest w środku”.
Powiedział: „wszystko, co widzisz jest w rzeczywistości twoją własną projekcją ”.
Powiedział: „kiedy zniknie ten wystający system”,
„wtedy nie widzisz już czegoś na zewnątrz lub wewnątrz”
„po prostu rozpoznajesz to jako swoje własne Ja”.
„Ale do tej chwili”, powiedział, „wszystko jest projekcją wewnętrzną”
„na ekran w ten sam sposób”
„że film jest wyświetlany na ekranie”
„ale wszystko dzieje się w twojej głowie”.
Większość rzeczy, które uważamy za prawdziwe,
są prawdziwymi krewnymi w stosunku do czegoś innego.
W stosunku do naszego doświadczenia że jesteśmy ciałem
i umysł.
Jeśli tym ciałem jest „ja”, to musi być prawdziwe, ponieważ „ja” jest prawdziwe.
Jeśli to ciało jest prawdziwe
ponieważ jest częścią tego świata fizycznego
świat fizyczny musi być prawdziwy.
Ale wszystko to zależy od doświadczenia „ja”.
Więc kiedy mówimy o tym, co jest prawdziwe,
musimy rozróżnić pomiędzy tym, co jest względnie prawdziwe
i co jest absolutnie prawdziwe.
Co jest absolutnie prawdziwe
nie może być w żaden sposób uwarunkowane.
Nie może być względny w stosunku do niczego innego.
To musi być prawdziwe samo w sobie.
Kiedy Bhagawan mówi: „świat nie jest prawdziwy”
nie znaczy to, że nie możesz tego zrobić kopnij i uderz palcem, a potem idź!
Rzeczywistość w hinduizmie jest czymś zupełnie innym.
Przyjmujemy rzeczywistość cokolwiek jest postrzegane przez zmysły,
podczas gdy w hinduizmie rzeczywistość jest czymś, co istnieje przez cały czas
coś, co ma swoją własną istotę
i coś, co świeci własnym światłem.
Zgodnie z doświadczeniem Bhagawana Ramany:
ten świat jest tylko snem.
Możemy w to uwierzyć
ale nawet jeśli w to wierzymy, wciąż doświadczamy tego świata, jakby był prawdziwy.
Tak jakby istniał niezależnie od naszych doświadczeń.
Bardzo prosta definicja rzeczywistości
-to absolutnej rzeczywistości- dane przez Bhagawana Ramana
„to musi być wieczne”
„musi być niezmienne”
„i musi być jaśniejąca”.
Samo świecące oznacza, musi doświadczyć siebie
własnym światłem lub samoświadomością.
Zgodnie z tą definicją
jedyne w naszym doświadczeniu trwałe jest „ja”.
Rzeczywistość jest tym, co istnieje i świeci
kiedy wszystko, co przychodzi i odchodzi, przemija.
Cokolwiek pojawi się za jednym razem i znika w innym czasie
nie może być prawdziwe
ponieważ wydaje się to prawdziwe
w chwili, gdy tego doświadczamy
kiedy go doświadczamy
wydaje się być prawdziwy.
Kiedy doświadczamy snu,
wydaje się być prawdziwy.
Jak tylko obudzimy się ze snu
wydaje się to nierealne.
Tak więc umysł pojawia się i znika.
Umysł, który jest doświadczający wszystkiego innego
samo się pojawia i znika.
Ale doświadczamy pojawienia się i zniknięcia umysłu.
Więc my ... -to „ja” leży u podstaw umysłu-
... są niezmienną i jedyną rzeczywistością które nie pojawiają się ani nie znikają
ale zawsze jest doświadczony.
W rzeczywistości „ja” przypomina ekran kinowy na którym wyświetlany jest obraz.
To jedno niezmienne tło na którym całe doświadczenie przychodzi i odchodzi.
Więc zgodnie z tą definicją
Sam „ja” jest prawdziwy.
Rzeczy, które pojawiają się i znikają nie są uważane za prawdziwe w filozofii hinduskiej.
Więc kiedy mówi „świat jest nierzeczywisty”
mówi, że „nie ma go cały czas”, a także
to zależy od tego, jak to postrzegasz.
Powiedział: „jeśli nie ma świata o trzeciej godzinie”,
„nie można powiedzieć, że to prawda, ponieważ”
„to zależy od ciebie, żebyś się obudził i zobaczył”.
Powiedział: „jest coś jeszcze, coś przed tym wszystkim ”
„który nigdy nie odchodzi, który świeci własnym światłem ”
„który ma byt, która jest waszą własną istotą ”
i to jest Jaźń, taka jest rzeczywistość ”.
„Wszystko inne przychodzi i odchodzi jako wygląd w nim ”.
Wyjaśniwszy nam, jak „ja” nie może być
albo ciało, albo umysł,
powiedział: „możemy zrozumieć na podstawie analizy teoretycznej”
„czym nie jest„ ja ””
„ale to nie włącza nas doświadczyć, czym jest „ja”.
„Aby doświadczyć, czym właściwie jest„ ja ”,”
„musimy to zbadać”.
Tak nazywał Atma Vichara, Dochodzenie własne,
lub dochodzenie „Kim jestem?”
Powiedział „pytając„ Kim jestem? ”.
„Widziałem, jak ten, który widzi, znika”
„pozostawiając to, co trwa na zawsze”.
„Nie przyszło mi do głowy, aby powiedzieć„ widziałem ”
„jak więc mogła powstać myśl”
'"Nie widzę?""
Dla niego istota tego doświadczenia
jest to, że osoba, która widzi rzeczy
wybiera, decyduje, znika definitywnie.
W celu zbadania
czym tak naprawdę jest to „ja”
musimy skupić się na sobie
w kierunku „ja”.
Jedyny sposób na wyizolowanie „ja”
od wszystkiego innego
jest skupienie naszej uwagi
wyłącznie na „I”.
Ponieważ im bardziej zależy nam na jednej rzeczy
tym więcej innych rzeczy jest wykluczonych z naszej uwagi.
Tym bardziej skupiamy naszą uwagę tylko na „I”
tym więcej próbujemy doświadczyć nic poza samym „ja”
tym więcej innych rzeczy zostanie wykluczonych z naszego doświadczenia
tylko wtedy, gdy doświadczamy „ja” w całkowitej izolacji od wszystkiego innego,
doświadczamy tego wyraźnie takim, jakim jest naprawdę.
Powiedział: „dochodzenie całkowicie i całkowicie zajmuje się „ja”
„wchłanianie się w wewnętrznym znaczeniu„ ja ”.”
„Każda inna praktyka zabiera cię od„ ja ” do przedmiotu, który rozważasz. ”
Więc powiedział: „w tym sensie”
„trzymanie się„ ja ”jest bezpośrednie mając na uwadze, że wszystkie pozostałe metody są pośrednie ”
ponieważ zabierają was od Jaźni, nie w tym kierunku ”.
Zatem nauczanie Maharshi,
jeśli chcesz wpisać jedno słowo
to „uwaga”.
Zwróćcie uwagę na Prawdę, która jest w was.
Każdy z nas musi to zbadać w nas samych
aby dowiedzieć się „Kim jestem?”
Czym właściwie jest to „ja”.
Bhagawan powiedział:
„Trzymaj się tego„ ja ”, patrz, jak znika”
i będziesz zaskoczony tego, co z tym znika. ”
'Po pierwsze
„pomysł, że istnieje świat na zewnątrz tam oddzielone od ciebie zniknie
„i po drugie”, powiedział
„idea czasu i przestrzeni”.
„To konstrukty wyprodukowane przez indywidualne „I”
„umieścić świat”
„w kontekście”.
„Skąd twoje„ ja ”znika”
„świat jako przedmiot znika”
„czas i przestrzeń znikają”.
SWAMI SHANTANANDA PURI To jest twój podświadomy umysł, który stworzył historię dramatu
lub marzenie, i to jest przedstawienie.
To Ja jest tą ostateczną rzeczywistością.
Bez Jaźni, oprócz Jaźni,
absolutnie nie ma świata.
„Jeśli spróbujesz znaleźć rzeczywistość lub szczęście”
„czy coś”
„poprzez prognozowane wyszukiwanie zewnętrzne, przegrasz.
„W rzeczywistości”
„ten, który szuka nie coś, czego szukasz
„to coś z natury stabilnego”
„jest tam cały czas”
i działania twojego umysłu po prostu to zatuszuj ”.
Jedyne, co się nie zmienia, to „ja”.
Umysł ciągle się zmienia, ciało również ciągle się zmienia.
Ponieważ mylić
te rzeczy z „ja”,
czujemy, że „ja” się zmienia.
Ramana mówi, że:
„jeśli pozbędziesz się tego, który widzi”
„to, co widać”
„również znika”.
Trudno jest cicho
akceptuj logicznie, ale powiedział
„postrzegany jest absolutnie zależne od postrzegającego ”.
„Jeśli nie ma odbiorcy, też nie jest postrzegane.
„A skąd obydwoje odchodzą”
„dowiadujesz się, kim naprawdę jesteś”
„i czym tak naprawdę jest świat”.
Jedyną rzeczą, w którą nigdy nie możemy wątpić
to „jestem”.
Jedna rzecz, która nie może być iluzją
jest fakt, że „jestem”.
Nawet doświadczyć czegoś prawdziwego
lub doświadczyć czegoś iluzorycznego,
„Ja” musi istnieć, aby tego doświadczyć.
Więc nawet jeśli wszystko inne jest iluzoryczne,
„Ja” musi być prawdziwe,
„Ja” faktycznie istnieje.
Ale,
choć pewne jest, że „jestem”,
wcale nie jest jasne „kim jestem?”.
Teraz mylić to „jestem”
z rzeczami innymi niż „ja”.
Bhagawan to mówi
jeśli coś zobaczysz
jako oddzielne od siebie
to błędne poznanie
złe postrzeganie.
Mówi, że „jeśli wszystko, co widzisz”
„wiesz bezpośrednio, że jesteś sobą”
„i nie jest od ciebie odrębny”
„w tym sensie, że nie ma„ ja ” wewnątrz ciebie postrzegasz coś na zewnątrz ”
Powiedział: „To prawidłowe zrozumienie”
„właściwe doświadczenie świata”.
On nie mówi
„tego nie ma”.
Mówi: „masz to nałożenie niewłaściwego pomysłu. ”
„To, co widzisz, jest sprawą zewnętrzną które uważasz za prawdziwe ”.
Powiedział: „co w istocie jest
„Jaźń, rzeczywistość, w którym pojawia się ty i świat ”
i tak długo, jak sobie wyobrażasz że patrzysz na świat w ciele ”
„będziesz cierpieć”.
Ale powiedział: „kiedy pozbędziesz się osoby w środku”
„kto na coś patrzy na zewnątrz”
„wtedy odnajdujesz swój naturalny stan”.
SRI KV SUBRAMONYAM Ganapati Muni, wielki uczony w sanskrycie,
jeden z największych od wieków.
Człowiek niezwykłego intelektu
miał ogromne oddanie dla Ramany.
Nagrywa to w sanskrycie.
On mówi
„Świat nie różni się od umysłu, wszechświata”.
„Kosmos nie różni się od umysłu”
„a umysł nie różni się od tego Serca”.
Serce, widzisz, siedziba Jaźni.
Jest samym Ja.
„Świat nie jest”
„wszechświat nie jest”
„kosmos nie różni się od umysłu”
„a umysł nie jest oddzielony od Serca”
„tak w sercu, cała historia dobiega końca ”.
Zawsze wziął tę górę, które możecie zobaczyć za mną, jako jego guru.
Kiedy napisał wiersz
mówiąc: „z własnego myślącego dzieciństwa ogrom z Arunachala zabłysnęło w mojej świadomości. ”
To znaczy, zanim zdążył myśleć racjonalnie
było coś w tej górze
to, co wywarło na nim wrażenie, to świętość
i początkowo myślał, że to jakaś niebiańska kraina do którego nikt na ziemi nie mógłby się udać
a kiedy powiedziano mu jako nastolatce, było to miejsce, do którego można było kupić bilet na pociąg
to był dla niego szok.
Więc w późniejszym życiu przypisał
wszystkie jego duchowe osiągnięcia w mocy tej góry.
Powiedział, że ta góra jest moim guru,
to mój Bóg, to moje Ja.
Kiedy miał 12 lat, jego ojciec zmarł
a kiedy wszyscy jego krewni płakali
i zobaczył leżące tam ciało ojca,
był zaskoczony.
Powiedział: „dlaczego wszyscy mówią, że ojciec odszedł?”
kiedy on po prostu tu leży ".
Ludzie mówili
"nie? Nie'
„to tylko ciało twojego ojca”
„Twój ojciec odszedł”.
Zastanawiał się nad tym.
Doszedł do wniosku
„Wiem, że we mnie„ ja ”
„ale„ ja ”mojego ojca
„opuścił swoje ciało”.
Ta myśl była jak ziarno w jego umyśle
a kilka później, kiedy miał 16 lat
Miał po prostu odrobić pracę domową
w pokoju na górze w jego domu
i nagle poczuł strach przed śmiercią
i ogólnie dla większości z nas
kiedy boimy się śmierci
nasz umysł wychodzi na zewnątrz
ponieważ jesteśmy przywiązani do rodziny, przyjaciół, mienia,
tak wiele rzeczy.
Zaczynamy myśleć o tych wszystkich rzeczach
bo tego właśnie boimy się stracić.
Ale w jego przypadku
Zamiast myśleć o czymkolwiek zewnętrznym,
myślał o „ja”.
Co się stanie, gdy to ciało umrze?
Co dzieje się z „ja”?
I zaczął płynąć.
Spojrzał na siebie
próbowałem dowiedzieć się, co to było
to umierało
i co pozostanie po śmierci
i w ciągu kilku minut miał
jakoś
powrócił do tego pierwotnego stanu,
który jest poza narodzinami i śmiercią
w którym pozostał do końca życia.
Powiedział, że wszystko to stało się w mgnieniu oka.
Więc prawie bez żadnego procesu rozumowania
Intensywny strach przed śmiercią
made his mind turn in
to try to find out what is the "I".
What would happen to the "I" when the body dies?
And his body was just lying there, motionless like a corpse
and very intensely his mind went inwards
focusing its entire attention on "I"
and then he had a clear experience of what "I" actually is.
He realised that his real nature was deathless
and it was so powerful
that insight, that him seeing.
that it really drove his mind away
and it never really returned
as ego again.
He had absolutely no agenda.
He didn't ask people to come.
He didn't tell them to do anything
but if you asked a question
and wanted him to endorse what you're doing, he'd say, "fine".
If you weren't happy with it, he might have said "change"
and if you asked him directly,
"How do I get enlightened?"
"What's the best quickest way?"
He'd always say "enquiry".
This "Who am I?" of Ramana Maharshi
is not a technique,
is not a formula,
it is not to be trained or given classes.
This self effort
to turn our out-turned attention
to internal attention.
That's all
One movement of, outward to inward
and the rest of the things,
you yourself know.
That's why Maharshi calls it as Inner guru.
The inner guru is within all of us, Maharshi said.
Who is that inner guru? Not another small imp.
Seated in your heart. This is the happiness.
SRI VS MANI (RAMANA'S GRAND NEPHEW) Bhagavan's philosophy is not totally new.
But what was great about the Maharshi was he lived it.
In the present day, he lived it.
Here is a person who lived like an ancient rishi.
Lived it.
That's the greatness of Bhagavan.
Bhagavan is my great grand father's elder brother.
My father's father's elder brother.
When I was a child, he was old enough to be seen as an old man
So when I was a boy
I knew him only as an old man.
No concept of sage or saint.
Since he, Ramana Maharshi
moved with me like a grand father only
he will move with me
"Hey, Ganesha! Come here. Ingava! (come here)"
Like my own grand father, how he will call, "Hey, Ingava! (come here)"
"Utkar (seat here). Sit here."
For instance, when I was three years old
there was one american lady
Miss Eleanor Pauline Noye
I became very fond of her
so I will always go and seat on her lap
and perhaps, you westerners, it is difficult for you to understand, the Brahmins do not like,
the Brahmin children to be touched by a westerner.
It's pollution.
But I never knew all that. I'd go and sit on her lap.
And there was so much of opposition
and Bhagavan should have noticed this.
This is my conjuncture.
So we were living in the town and one day when I came running to Bhagavan.
Bhagavan looked at me when I prostrated, because my mother would say "go and prostrate to Bhagavan"
I prostrated. When I got up, Bhagavan looked at me and said "Ganesha...
(Speaking in Tamil language)
'...your Noye..."
-I used to call her "Noye, Noye"-
"Your Noye is seated there.'
'go and sit on her lap."
How you describe Ramana?
That famous thing.
Mighty personality.
On the spot.
Mighty personality.
Major Chadwick, he was the first westerner to permanently stay in the ashram.
And he, after coming here
he read Hindu scriptures, Hindu and some of these things,
and he said, "only through your guru you can have self realisation."
Ramana Maharshi never declares himself as a guru.
So he had a logical doubt,
"have I given up everything'
'to come here to you, Bhagavan'
'to be told you are not the guru. What will happen to me?"
Maharshi's answer was
"Who has all these doubts?"
Major Chadwick, he was really great
he was a World War I veteran
6 foot 4 inches
broad shoulder with a booming voice
He always use to call "Morning"
"Morning!"
He was fond of me.
I tell you
His dedication, his surrender
to Bhagavan. He had an incisive mind, though.
He would not take anything for granted, for see.
Chadwick's reminiscence are great, he wrote beautiful reminiscence of Ramana
Chadwick's reminiscence are the best.
But the very fact, he was totally surrendered.
In those days, coming all the way, conveniences were not there.
You could imagine. It was great.
Maurice Frydman. That story you know, no?
Once I was standing if front of the stoves, at the kitchen entrance.
He had come in a jeep. He had brought a bag of rice.
He was wearing khaki shorts and
white shirt. That's all, simple.
So, he greeted me.
He didn't wait for somebody to come and unload, he was the unloader.
Tak. A bag of rice. A bag of rice..
He was a great person.
Not many people know, but for the Dalai Lama to come to India
he was one of the instrumental people who played the role behind the scene
because of his direct approach to Nehru (first Indian president).
He was one of the key figures in bringing Dalai Lama to India.
Everyone is Ramana Maharshi in the Heart.
That's the uniqueness.
There is no...
There can never be a school of Ramana Maharshi,
but everyone will be Ramana Maharshi
Not disciples of Ramana Maharshi.
Not a school or a religion of Ramana Maharshi will never come,
We all felt absolutely natural in his presence.
Totally at comfort and natural in his presence.
See, in a conservative South Indian especially Brahmin family
society and all. You don't know.
You try to keep your distance from elders and more so from a swamiji (teacher) and all that. Nie.
In the presence of Bhagavan, we felt all natural. So natural.
That explains also, why the birds, animals, everything,
they all were so close to him.
One day, as a boy, I was in the old hall.
Meditation hall.
"Lakshmi is coming! Lakshmi is coming!"
You see, cow Lakshmi, whenever she felt like seeing Bhagavan
she'd just come, even if the rope is there she would drive on.
She'd come...(footsteps sound)...she came.
She would come close to him. She would not stay a long time.
He used to talk to her head.
One banana, he saw, the attendant had given
The hall was full. Quite a few people were there.
She just came to Bhagavan.
Just stood by him for a few minutes.
She took a dignified manner, took a banana
and quietly went back.
People will mention only, Bhagavan was kind to monkeys, dogs or cows.
I always make it a special effort
to mention about these squirrels.
The smallest crawling animal.
He did not exclude anything.
All religions advise you
to pay attention on God, which they conceive of outside of you.
They conceive of, any religion including my own religion of Hinduism,
the most ancient religion.
They train you
to search for truth, to search for God
to search for happiness.
Maharshi revived back,
the oldest tradition,
that you are already happy.
Since your attention has been turned outside,
you find misery.
Now turn back the attention on yourself.
Actually one of the scholar devotees,
had put this question to Bhagavan.
"Can you give your teaching in one word?"
And happily
there was an English dialogue.
The person who ask Maharshi
Bhagavan replied in English, "Attention"
Attention on what? Not attention of.
Attention in.
Last week, a famous music director
came to me.
"Mani, did you see the November calendar photograph of Bhagavan?"
2012
"Yes, a good photograph"
"You see that?"
He immediately brought it and so on.
You know the picture where you see Bhagavan
walking apparently in a rainy day, with an umbrella.
Close to the well
just behind him the wall and the mural there.
Wall and mural reflection is there
but Bhagavan's reflection is not in the picture.
It's amazing, it's not a Photoshop picture.
It's a true photograph.
In the November calendar.
November photograph, you see, of 2012 calendar.
He said: "Look!"
"He is not the body."
"Where is the body there?"
(Speaking in Tamil language) He is not there
Everyone is Ramana Maharshi. That is the uniqueness of Ramana Maharshi.
Not one Ramana Maharshi to be worshiped by the sixty billion bodies.
That's not Ramana Maharshi's mission.
That is the uniqueness of Ramana Maharshi.
When Hitler was marching
he appeared unstoppable.
One westerner asked Ramana
in the old hall
"Bhagavan, this is happening, what is going to happen to the world?"
First thing, Bhagavan usually keeps quiet in such matters, you know. He doesn't get on.
But seeing the seriousness, the concern of this westerner, he said
"Look, there is a Creator. He'll take care of his creation."
So happiness is Maharshi's teaching.
"Happiness is our real state"
is one of the most famous statement of Ramana Maharshi.
It is 100% true.
And you are timeless
and when you experience timelessness, you are always happy.
Morning after breakfast he'll go
quietly up to there
Only an attendant would come and help him.
Mainly perhaps because of the earlier years he had neglected his health.
So he had developed rheumatism
and the stiff joints and all that.
So actually only he could walk.
Although he was quite a tall person.
Beautiful personality.
Complexion also as they used to say was bronze to gold,
and some magnetic personality, apart from the eyes that everybody talks about. Somehow.
So he used to pleasurably go up and come down. That I remember.
Because as boys, we used to be playing here only
because of mountain's streams and when Bhagavan comes, that's ok.
Then also we were not worried or scarred. "Oh Bhagavan's coming. Keep away!" No, we'll see him. That's it.
Somebody wrote a book
a vedantic scholar
on Shankara and Einstein.
Or is it Meyer and Einstein, sent it to Ramanasramam and came to talk to Ramana
and then he asked, "have you read my book?"
and Ramana said "Yes, Yes, Yes"
"What do you think of it?"
Bhagavan picked up on this analogy of
two different observers in different places, seeing and perceiving different things.
He said "I don't accept that analogy'
'because I know there aren't two different observers and two different places.'
'That's your idea that you are one observer in one place'
'seeing a world. Therefore you project'
'on to all the other people you see in your own projected world'
'that they are also observers looking at the world."
He said, "that's completely wrong, there aren't a multitude of observers.'
'There's just you."
It's extraordinarily solipsistic.
So he said, "you cannot'
'formulate a theory'
'that I will accept that includes independent separate observers."
He said, "there aren't any observers, not even one."
Look, sitting in the old dining hall.
I observed.
He used to quietly watch.
I have seen that.
That everybody gets their share.
Not in a demonstrative manner.
Just one look, one gesture.
Because people knew what was in his mind.
And for such people, you know, written commands,
gesturing or shouting is not required.
What Bhagavan wants... you know?
In fact he could be very strict also. Understand.
By the rules of attendance are set, he could be very strict in such matters.
You can't take liberties.
That is say
quietly giving more portion to Bhagavan? Nie.
There is one verse which they, every Saturday they sing in the ashram
Ramana Satguru, Ramana Satguru, Ramana Satguru
Rayane
Ramana Satguru, Ramana Satguru
Ramana Satguru
Rayane
This was written in 1902 or 1903.
And this is the famous song
sang by every Tamil knowing devotee of Bhagavan.
So they would sing even when Maharshi was in the body, in his presence
and suddenly Muruganar (devotee) one day noticed
Bhagavan was also singing.
Ramana Satguru, Ramana Satguru. And he'd been at it.
Intellectual poet.
He said, after the poem was over
"Bhagavan, this is in praise of you, and you are also joining us"
Ramana said: "What to do?"
"There is only one Ramana Satguru for all."
"He is in the Heart."
Bhagavan's major surgery
in December in 1949.
Dr. Raghavachari
in those days, he was the leading surgeon of South India.
He came from Chennai with a complete medical team.
The surgery was performed in our old dispensary .
Complete surgery on his left arm.
A removal of Sarcoma was performed.
They had just introduced the surgery procedure. Electric scalpel.
So with electric ...small, small, small
They were taking it. Clean it was, pink-red it was.
But then the main thing was Bhagavan's expression. Bhagavan's look on the face.
I'll say, withdrawn
on the distant horizon.
Same look, absolutely. You cannot see anything on the face.
Pain or nothing, no expression. Same absolutely serene face we saw.
Absolutnie.
Then Dr Raghavachari, connection.
He then served for 10 years
in a government hospital, then retired and all that.
Then the ashram got in touch with him.
Much later we came to know, he is still alive.
So I got his address
I went to see him.
Impressive personality, tall, very elegant gentleman.
Very early by that time.
I asked him
"Sir, you performed an operation on Bhagavan.'
'What was your impression Sir?"
He slowly, calmly said
"throughout the operation..."
No, two things to clarify:
One,
There is a general feeling that Bhagavan never took anaesthesia. That is not correct.
But what was is that for such a major surgery, general anaesthesia was required.
Bhagavan refused.
Then I asked him, "at least a local anaesthetic?"
"That he permitted.'
'With local anaesthetic we performed the major surgery.'
'So throughout, he was alert and awake.'
'There was absolutely no changes.'
'No change in his face.'
'Throughout the surgery."
Then he added also,
"I'm an harden surgeon.'
'Throughout my life, I've seen so much'
'blood, suffering, pain and all that'
'but this was a revelation to me.'
'That a human being can transcend the body,'
'That day, I could see in Bhagavan."
Even the last moments
Muruganar, the senior most devotee
who was feeling that Ramana Maharshi was going to die.
He cried and cried before Bhagavan in the nirvana room.
Bhagavan said
"I have told you many times"
"if you identify Ramana Maharshi with this body, you are going to be disappointed"
But Muruganar replied back
"I know that Bhagavan, but still. I'm not able to."
"Do you know Muruganar, why you are identifying again, again and again Ramana Maharshi to this body?"
Ramana pointed out his body.
"Because you have not released yourself'
'by identifying with your body as Muruganar."
That was Muruganar's final initiation.
Amazing no, this modern times
such a human being has lived with us.
In the very recent past.
Sri Ramana did not just give out practical advice.
He was an immense spiritual dynamo
who could use his power and his presence
to eradicate the false ideas his visitors had about themselves
and then show them the reality of who they truly were.
This is the role and function of the true guru.
To dispel the darkness of individual ignorance
and reveal the true abiding state
of what remains when that ignorance has vanished.
In a world where gurus are generally known more for their misdemeanours than their teachings,
Sri Ramana led an impeccably saintly life.
He owned nothing.
He was a natural celibate
and he was available to seekers at all times of the day and night.
No one was ever turned away
charged an admission fee, or asked for a donation.
Though Sri Ramana is no longer teaching through a body in Tiruvannamalai
his presence is still felt
by those who are actively trying to put his teachings into practice.
His loving and liberating power
still flows into those who follow his practical advice.
The purity of his life,
and the simplicity of his practical message,
continue to attract followers who see in him
the culmination of the timeless message of true liberation.
Though he never founded an organisation
or felt any compulsion to take his teachings to a wider audience
he has, in the decades since he passed away in 1950
attracted an expanding circle of admirers and followers
who still feel the power of his presence
and who are inextricably drawn to his powerful and liberating teachings.