Υπότιτλοι by amela Συγχρονισμος - Ενσωμάτωση *FanIsHere*
Όταν ήμασταν παιδιά, πιστεύαμε πως ο κόσμος είναι γεμάτος θρύλους.
Πιστεύαμε σε μύθους και σε θρύλους και ότι το πεπρωμένο περιμένει.
Αυτός είναι ο κόσμος που θυμάμαι εγώ.
Και αυτός που εύχομαι να μην τον μάθαινα ποτέ.
ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΡΟΚΥ, ΚΟΛΟΡΑΝΤΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Κάποιος είναι εδώ.
Μπαμπά.
Μαμά.
Βίβιαν, τρέξε!
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ, ΡΟΥΜΑΝΙΑ ΣΗΜΕΡΑ
Τρέχεις, συνέχεια τρέχεις.
Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα το χρειαστείς.
Βίβιαν, ο σύμβουλος περιμένει να είσαι εδώ.
Δε θα είμαι.
Είναι τιμή να επιλεγείς, αν είσαι όντως εσύ!
Και απ’ τη στιγμή που σ’ εγκαταλείπει, καλύτερα να μην έχεις αυτή την τιμή.
Έτσι λειτουργεί ο λαός μας.
Δε χρειάζομαι την συμβουλή σου για να μη δοκιμαστώ!
Μωρό μου, χρειάζομαι κάτι.
Θυμάμαι όταν ήμουν εγώ 19 χρονών.
- Ακόμη κενή? - Πολύ αστείο.
Όταν ήμουν 19 ήμουν έγκυος. Ήταν επιλογή μου.
Κι αυτό που κατάλαβα ήταν ότι είναι καλύτερα να μένεις εκεί που ανήκεις.
Εσύ ξέρεις που ανήκεις.
Έχουμε ένα σπίτι, Βίβιαν. Ένα ασφαλές σπίτι, χάρη στον Γκάμπριελ.
Οι γονείς σου θα ήθελαν να είσαι ασφαλής. Και είσαι.
Τρέξεις να ξεφύγεις μόνο απ’ τον εαυτό σου.
- Σίγουρα είναι η σωστή διεύθυνση? - Πρέπει να είναι.
Βίβιαν!
Είδες κάτι που σ’ αρέσει?
- Απλά φέρε μου ένα ποτό. - Αυτό μου έχουν πει.
Στα όνειρα σου.
Είναι ντροπαλός.
Μη τα παρατάς, ξάδελφε. Νομίζω πως της αρέσεις.
Βλέπω πως έχετε μέλλον εσείς οι δυο.
- Και τι λέει? - Δαχτυλίδι, εκκλησιαστικός γάμος…
Θα έρθει όλη η οικογένεια της και στη δεξίωση θα τους σκοτώσεις όλους.
Το ξέρω, θα ήταν μαγικό.
Ξέρεις τι είμαστε, Βίβιαν? Είμαστε ρομαντικοί.
Εμείς… δεν είμαστε τίποτα.
Αυτό που έχουν οι ρομαντικοί είναι πως…
Δεν τα παρατάνε ποτέ.
Δεν είσαι όπως σε φανταζόμουν.
Μια χαρά φαίνεται. Να είμαι ο επόμενος?
Ποτά για όλους. Και γι’ αυτήν επίσης.
Οι 5 τυχεροί που βγήκαν απ’ τις σπηλιές.
Τυχεροί είμαστε, παιδιά. Η ξαδέρφη μου μας τίμησε με την παρουσία της.
Χορεύεις, Βίβιαν?
Θα θελα να δω πως θα χόρευες για τον Γκάμπριελ.
Ξαδέρφη, το ξέρεις πως θα το κάνεις.
Επτά χρόνια.
- Καιρός είναι. - Έχει κι άλλα κορίτσια για να διαλέξει.
Όχι σαν εσένα.
Στη Βίβιαν, η περηφάνια του κοπαδιού και στο λαμπρό της μέλλον.
Στη Βίβιαν.
Ναι?
Είναι κάποιος εδώ?
Αν είναι κάποιος εδώ? Εμένα ρωτάς?
Από πότε κλειδώνουν τις εκκλησίες σ’ αυτή τη χώρα?
- Είναι ιερό μέρος, προστατευμένο. - Δεν έκλεψα τίποτα.
Είσαι Αμερικανίδα?
Κοίτα, δε θέλω φασαρίες.
Έχω ακούσει γι’ αυτό το μέρος.
Έπρεπε να βρω κάποιον τρόπο να μπω.
Τι είναι αυτό?
Είναι σχέδια φιγούρων, μια γραφική νουβέλα.
Σαν…
Σαν αυτά.
- Ποιο έχει τους λύκους? - Το επόμενο.
Με λένε Έιντεν Γκάλβιν. Είμαι εδώ για μια έρευνα.
Και για καταπάτηση.
Το Βουκουρέστι είναι θησαυρός αποκρυφισμού.
Είχα ακούσει πως υπάρχουν μέρη που σχεδόν λατρεύουν τους λύκους.
Αλλά δεν περίμενα πως το εννοούν κυριολεκτικά.
Συγκεκριμένα, δεν είναι ακριβώς λύκοι.
Τους λένε λούπ γκαρού.
Εννοείς λυκάνθρωπους.
Όχι όπως νομίζουμε εσύ κι εγώ.
Στους τοπικούς θρύλους δεν ήταν τέρατα.
Τότε, τι ήταν?
Ήταν αξιοσέβαστοι.
Ήταν το καλύτερο του ανθρώπου και το καλύτερο του κτήνους.
Μάλλον ήταν πολυμορφικοί. Μέχρι που εξολοθρεύτηκαν.
Στους θρύλους.
- Ώστε το κόμικ σου… - γραφική νουβέλα.
Δεν είναι για τέρατα?
Μόνο για μας τους ανθρώπους.
Κρυβόσουν? Τι έκανες εδώ?
Περίμενε! Φεύγω, εντάξει? Πες μου μόνο τ’ όνομα σου.
Έχεις όνομα, σωστά?
Αυτοί έχουν ονόματα?
Γιατί θα ‘πρεπε να έχουμε εμείς.
Σταμάτα να παραβιάζεις τις κλειδαριές των εκκλησιών.
Πως σε λένε?
Θέλω να έρθω! Σταμάτα, σταμάτα!
Αφήστε με να βγω, σας παρακαλώ!
Φύγε από ‘δω.
Έλα τώρα, ξαδέρφη. Δε θα την πειράζαμε!
Πρέπει ν’ αφήνεις τ’ αγόρια να διασκεδάζουν.
Ξέρεις τους νόμους.
Τους νόμους.
Τι είναι ένα κορίτσι, σωστά?
Κι ένα ακόμη… Όταν έρθουν, θα έρθουν πολλοί και θα έχουν όπλα.
Και δε θα έρθουν μόνο για σένα, αλλά για όλους μας.
Μίλησες σαν σκύλα που το έχει ζήσει.
Δε θα την πειράζαμε, Βίβιαν. Απλά παίζαμε.
Ξέρουμε τους κινδύνους, Βίβιαν, όπως κι εσύ.
Ναι. Όλοι ξέρουμε τους “Νόμους του Γκάμπριελ”.
"Κυνηγάει σαν αγέλη ή δεν κυνηγάει καθόλου."
Οι νόμοι ισχύουν και για σένα.
Κοιμάται.
Γκάμπριελ.
Έμεινε σπίτι περιμένοντας εσένα.
Με φοβάσαι?
Όχι.
Ξέρεις για την παράδοση μας.
Κάθε 7 χρόνια, ο αρχηγός της αγέλης διαλέγει καινούργια σύζυγο.
Δεν εννοείς σύντροφο?
Θα ‘πρεπε να σέβεσαι πιο πολύ τους νόμους.
Χωρίς αυτούς, δε μπορούμε να επιβιώσουμε.
Υπάρχουν προφητείες…
Για κορίτσια όπως εσύ.
Προέρχεσαι από μεγάλη γενιά ηγετών.
Οι γυναίκες της οικογένειας σου ήταν θρύλοι σ’ αυτήν την πόλη.
Ο πατέρας σου δεν έπρεπε ποτέ να πάει στην Αμερική.
Δε θα είχε καλό τέλος, του το είπα.
Πρέπει να τον μισούσες πάρα πολύ.
Όχι.
Αλλά ξέρεις γιατί επιβιώσαμε εδώ?
Γιατί είμαστε όλοι μαζί.
Ο πατέρας σου, σκεφτόταν πρώτα τον εαυτό του.
Μη προσβάλεις την οικογένεια μου.
Δεν έχεις οικογένεια, έχεις κληρονομιά.
Αν είσαι αυτή που λέει η προφητεία…
Σύντομα θα σου ζητήσω να γίνεις γυναίκα μου.
Βλέπω τι έκανες στην Άστριντ.
Έρχεσαι για μια νύχτα κι αυτή κλαίει για ένα μήνα.
Θέλεις να είσαι συνηθισμένη? Δεν είσαι.
Ρώτησε το ζώο που έχεις μέσα σου. Αυτή θα σε διδάξει.
Φόβος.
Δεν άξιζα το σεβασμό σου?
Καμία έκφραση θαυμασμού.
Είναι γιατί…
Δεν ξέρεις τον πραγματικό εαυτό μου.
Ε, καθίκι, είσαι ελεύθερος να φύγεις.
Ντετέκτιβς…
Τι σκεφτόσουν?
Που με πάτε?
Φίλε μου, η σύλληψη σου έφτασε μέχρι τις εφημερίδες.
Πρέπει να είσαι πολύ περήφανος.
Τι είναι αυτό?
Ποιος στο διάολο είσαι?
Παρακαλώ, πιες ένα ποτό μαζί μου.
Αψέντι. Είναι ένα παλιό τελετουργικό μου.
Γιατί πληρώσατε για να με βγάλετε?
Πιες.
Ξέρεις, υπάρχουν χώρες που θεωρούν αυτό το ποτό δηλητήριο.
Φυσικά, δεν πηγαίνει μαζί με βρώμικη σύριγγα και δεν πωλείται σε παιδιά.
Τι θέλεις?
Θέλεις μερίδιο?
Θέλεις να σε βάλω μέσα?
Φίλε μου…
Κατάφερες να ξεφύγεις απ’ το νόμο έως τώρα.
Αλλά σ’ αυτή την πόλη, εμείς είμαστε ο νόμος.
Όπως ήμαστε εδώ και 5 χιλιάδες χρόνια.
Μάθαμε σε ποιους πουλούσες το δηλητήριο σου.
Γιατί αύριο, η παράδοση θα βασιλέψει.
- Η σοκολάτα είναι καλλιτέχνημα. - Αυτό κάνει όλη τη διαφορά.
- Οι σοκολάτες. - Ευχαριστώ πολύ.
Ει! Λύκαινα.
Γεια σου, γλύκα. Τίποτα για κυνήγι?
Η βασίλισσα της Νύχτας. Η πεντάμορφη του Βουκουρεστίου.
Θα κυνηγάει στο έπακρο.
Μαμά.
Αυτή η γκόμενα νόμιζε πως κυνηγάει ένα κάστορα...
προσγειώνεται πάνω του και είναι ο Γκρέγκορ.
Τι νύχτα!
Με το φόβο, τρέχει απ’ τον ένα στον άλλο δρόμο.
Έχω τη γεύση του αίματος και της σοκολάτας στο στόμα μου.
Ο ένας πιο μισητός απ’ τον άλλο, το θυμάσαι?
Stepenwolf (Born to be wild).
Είμαστε χαμένες ψυχές, Βίβιαν.
Τουλάχιστον, είμαστε χαμένοι μαζί.
Κύριοι και κυρίες μου…
Συγκεντρωθήκαμε σήμερα όπως κάνανε και οι πρόγονοι μας στο σκοτάδι.
Η πρώτη νύχτα της πανσελήνου.
Συγκεντρωθήκαμε σαν μια μονάδα, γιατί είμαστε μια μονάδα…
και κυνηγάμε σαν ένας.
Επιβιώσαμε εδώ και 5 χιλιάδες χρόνια…
κρύβοντας αυτό που είμαστε.
Έχουμε διωχθεί από παντού.
Αγγλία, Γαλλία, Αμερική.
Αλλά όχι από ‘δω.
Ποτέ εδώ.
Αυτό το πράγμα μπροστά σας…
ονομάζεται "άνθρωπος".
Όμως εγώ το λέω "απειλή".
Η φυλή των ανθρώπων είναι σαθρή ως το κόκαλο.
Το μόνο στο οποίο είναι καλός, είναι στο να καταστρέφει.
Έτσι, κατά καιρούς πρέπει να δίνουμε το παράδειγμα.
Για να δείχνουμε σ’ αυτή την απειλή, πως μπορεί να είμαστε μειονότητα…
αλλά δε μπορούν να κυνηγήσουν εμάς.
Έτσι, αυτή τη νύχτα…
ας αφήσουμε τη φύση μας να γυρίσει σ’ αυτό που πραγματικά είμαστε.
Στο άγριο όπου κάποτε ζούσαμε.
Σε παρακαλώ, ορκίζομαι…
Υπάρχει ένα ποτάμι σ’ αυτό το δάσος.
Αν περάσεις στην άλλη μεριά, κερδίζεις τη ζωή σου.
Αν όχι, δόξα στο λούπ γκαρού που θα σε πιάσει.
Τρέξε ελεύθερος.
Ποτέ κανείς δεν έφτασε το ποτάμι.
Κάποιος βοήθεια!
Αυτό είσαι.
Και θα είσαι για πάντα.
Υπότιτλοι by amela
Υπάρχει τίποτα για μένα? Γράμματα, πακέτα?
- Μένω στο 204. - Δεν έχει γράμματα σήμερα.
Κοίταξες καν?
Δεν έχει γράμμα για κανέναν.
Που το βρήκες αυτό?
- Να είσαι πολύ προσεκτική. - Ναι, προσέχω, ευχαριστώ.
Γιατί δε πας να πουλήσεις κάτι για αλλαγή?
Δεν αντέχω να κάθεται κάποιος και να με βλέπει.
Γεια σου λύκαινα.
Μη με ξαναπείς έτσι.
Τότε πες μου πώς να σε λέω.
Πως με βρήκες?
Βρήκα ποια?
Βίβιαν.
Δουλεύω. Δε μπορώ να μιλήσω και δε θα ‘πρεπε να είσαι εδώ.
Πες μου να φύγω τότε.
Θα το κάνεις?
Δεν το εννοείς.
Πόσο είναι? 2-3 εβδομάδες?
Τι κάνεις ακόμη στη Ρουμανία?
Προσπαθώ να δουλέψω.
- Δεν έχεις κάποιο σπίτι για να επιστρέψεις? - Όχι, δεν έχω.
Αλλά έχω ένα εισιτήριο τρένου σε μερικές μέρες και ήλπιζα να τις περάσω μ’ εσένα.
Αυτό δε θ’ άρεζε και ιδιαίτερα στο αγόρι μου.
Θα ερχόσουν στην εκκλησία στις 2 τα ξημερώματα αν είχες αγόρι?
Γιατί συνέχεια τρέχεις να ξεφύγεις από μένα? Είναι η δεύτερη φορά.
Τα σκίτσα μου είναι τόσο άσχημα?
Πρέπει να φύγεις.
Σιγά σιγά φαίνεται να το εννοείς.
- Τι θέλεις από ‘μένα? - Θέλω να μάθω ποια είσαι.
Τι σου αρέσει, τι ονειρεύεσαι. Θέλω να ξέρω τι έκανες εκεί, εκείνη τη νύχτα.
Να στα πω τότε!
Αυτά τα λέει κάποιος που δεν υπογράφει τα κόμικς του.
Διάβασες τα βιβλία μου?
- Μάλλον η βιβλιοθήκη… - Πρέπει να φύγεις, τώρα.
Μια νύχτα, αυτό μόνο ζητάω.
Αλλιώς θα έρχομαι εδώ κάθε μέρα για ν’ αγοράσω σοκολάτες.
Πλατεία Ρομάνα, αύριο βράδυ 7 η ώρα.
7 η ώρα.
Για σένα, λύκαινα.
Γεια, υγειονομικό.
Τι είναι αυτό?
Σκουπίδια.
Δώσ’ το μου.
Τι, τα σκουπίδια σου? Τ’ ανθρώπινα σκουπίδια σου?
Γιατί…
- Α ωραία. - Δεν ξέρει.
Είναι προφανές.
Σχεδιάζει εικόνες για ένα βιβλίο. Είμαι κορίτσι κι ενδιαφέρθηκα.
Ναι?
- Όχι έτσι. - Όχι?
- Δεν του κούνησες την ουρά σου? - Δεν ξέρει, άφησε τον ήσυχο.
Γιατί θα ‘πρεπε, ξαδέρφη?
Θέλεις να γνωρίσεις ένα αγόρι? Δε μ’ ενδιαφέρει.
Δε μ’ ενδιαφέρει κι αν γνωρίσεις εκατό.
Μόνο μη του λες ιστορίες που δε θα ‘πρεπε.
Είναι καλοί για διασκέδαση, οι όμορφοι.
Αλλά δε σ’ αφήνουν να είσαι ο εαυτός σου.
Όπως η κοπέλα που σκότωσες?
Αν το μάθει πως ήσουν εσύ…
Θα γίνει η δική μου αγέλη μια μέρα. Οι δικοί μου κανόνες, οι δικοί μου νόμοι.
Γι’ αυτό θα κάνω ότι θέλω και όποτε το θέλω.
Και το όμορφο στόμα σου θα μείνει κλειστό.
Πήγαινε τώρα, Βίβιαν.
Ο κόσμος πρέπει να έχει τα γλυκά του.
Είναι η δεύτερη φορά.
Εσύ! Πρέπει να μιλήσουμε.
Πως είσαι, Γκάμπριελ?
Η δουλειά καλά?
Τι κάνει η σκύλα για την οποία εγκατέλειψες τη μητέρα μου?
Εσύ και οι φίλοι σου έχετε πάει για κυνήγι?
Ποτέ.
Υπάρχουν φήμες πως σε είδαν μ’ αυτήν.
- Η Βίβιαν το είπε? - Δεν την ακολούθησες?
Δεν κυνηγάω. Ήταν απλά ένα παιχνίδι!
Παιχνίδι?
Ρέιφ, είσαι γιος μου.
Αλλά αν αληθεύει, δε μπορώ να σε προστατέψω.
- Θα το ήθελα! - Η Βίβιαν είναι ψεύτρα.
Δεν έχει καμιά σχέση μ’ αυτήν. Κυνήγησες αυτήν την κοπέλα, ή όχι?
Δεν ακούμπησα τα μαλλιά της, ούτε τον όμορφο λαιμό της.
Αν οι άνθρωποι υποψιαστούν πως είμαστε ακόμη εδώ, θα μας εξολοθρεύσουν.
Πρέπει να κυβερνάμε την πόλη μέσα απ’ τις σκιές.
- Γιατί τους φοβόμαστε. - Είναι εκατομμύρια περισσότεροι.
Σε παρακαλώ, άκουσε την προειδοποίηση μου.
Γιατί τη μέρα που θα κυνηγήσεις εκτός αγέλης…
Θα είσαι νεκρός γι’ αυτή.
Πως μια Αμερικανίδα κατέληξε στη Ρουμανία?
Εδώ γεννήθηκα.
Στην κοινότητα των πρώην Παρτιζάνων, από παντού.
Μετά οι γονείς μου μετανάστευσαν στην Αμερική, όταν ήμουν μικρή.
- Και μετά επέστρεψα. - Χωρίς τους γονείς σου?
Πεθάνανε στην Αμερική όταν ήμουν μικρή.
Από τότε ζω με τη θεία μου.
Τους θυμάσαι?
Κάθε μέρα.
Η θεία μου, μου είπε πως με πηγαίνανε σ’ εκείνη την εκκλησία συνέχεια.
Πάντα συμπεριφέρεσαι σα να σε παρακολουθούν?
Δεν επιτρέπεται να περπατάς μαζί με έναν ωραίο και πεινασμένο καλλιτέχνη?
Ο οποίος βάζει μόνο τα αρχικά του στα βιβλία του?
Από τι κρύβεται αυτός?
Θα σου έλεγα, αλλά θα έπρεπε να σε σκοτώσω μετά.
Πως πηγαίνει το βιβλίο σου?
Εννοώ, τι έχεις ακούσει να λένε?
Πως οι ιστορίες με τους λυκάνθρωπους είναι τελείως λανθασμένες.
Στο θρύλο του λουπ γκαρού, δεν είναι καταραμένοι αλλά ευλογημένοι.
Το ότι το φεγγάρι τους μεταμορφώνει σε λύκους, είναι διαστρεβλωμένο.
Οι λουπ γκαρού μπορούν ν’ “αλλάξουν” όποτε θέλουν.
Υπερβατικότητα. Δηλαδή πιστεύουν πως θ’ αλλάξουν και το κάνουν εκείνη τη στιγμή.
Το φαντάζεσαι αυτό? Άνθρωπος σε λύκο.
Ωραία ακούγεται.
Είναι.
Υποθετικά, σκοτώνονται με ασήμι, αλλά και με φωτιά επίσης.
Αλήθεια?
Και δε μπορείς να γίνεις. Είτε γεννιέσαι λουπ γκαρού είτε όχι.
Οι ιστορίες λένε πως αν πληγώσεις ένα λουπ γκαρού…
και ματώσει, τότε σου δείχνει…
για πολύ λίγο, αυτό που πραγματικά είναι.
Είναι στα μάτια, προφανώς.
Α όχι! Είναι κλειστά? Δεν το πιστεύω!
Υπάρχει μια φανταστική καφετέρια στην οροφή που έχει την καλύτερη θέα σε όλη την πόλη.
Όχι σε όλη την πόλη.
Τι θα ‘λεγες να σε πάω εγώ κάπου?
Βίβιαν, είναι ιδιωτική περιουσία.
Δε σ’ εμπόδισε παλιότερα!
Έχω σπουδαίο προαίσθημα γι’ αυτό.
Εδώ μένει ένας απ’ τους πλουσιότερους ανθρώπους της πόλης. Είναι συλλέκτης τέχνης.
Είναι πολύ καλύτερο απ’ το ραντεβού που είχα σχεδιάσει εγώ.
Όταν πω να τρέξεις, τρέξε.
Δεν είπες να τρέξω.
Τρέξε.
Αυτή είναι η καλύτερη θέα όλης της πόλης.
Είναι ότι έχει απομείνει από το κάστρο του Βουκουρεστίου.
Κτίστηκε από την πριγκίπισσα Μάγκυαρ τον 10ο αιώνα.
Λέγεται πως η γραμμή αίματος της πριγκίπισσας ήταν λουπ γκαρού.
Έτσι, όταν η μητέρα της έχασε το θρόνο, λένε πως τέλειωσε και η βασιλεία των λύκων.
Πως ήξερες πως ήταν εδώ?
Σκέφτηκα πως θα θελες να τις δεις.
Είσαι γεμάτη μυστικά.
Δε θέλεις να σκιτσάρεις?
Όποτε είμαι μαζί σου, έχω την αίσθηση πως κρύβεσαι.
Η οικογένεια μου έχει σχέδια για μένα.
Προσδοκίες.
Που πάω, με ποιον είμαι.
Το μέλλον σου είναι δική σου επιλογή.
Θα σου πω κάτι.
Ο γέρος μου ήταν πρώην στρατιωτικός ρέιντζερ και…
ναρκομανής. Και μου είπε πως έπρεπε να μάθω να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου…
είτε το ήθελα είτε όχι.
Του είπα πως το μόνο που ήθελα ήταν να σκιτσάρω, αλλά δεν ήταν στο πρόγραμμα.
Έτσι, μια μέρα…
το ξεκαθαρίσαμε.
Ήμουν 17 χρονών και θα έφευγα απ’ το σπίτι.
Και μου είπε πως θα με σκότωνε αν έστω προσπαθούσα.
Και προσπάθησα.
Τι έγινε?
Αποδείχτηκε πως μπορούσα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου καλύτερα απ’ ότι πίστευα.
Γι’ αυτό και δεν υπάρχει το όνομα μου στα βιβλία μου.
Αν με βρει, θα πραγματοποιήσει την υπόσχεση του.
Υπάρχει ένταλμα για μένα στις ΗΠΑ, γι’ αυτό...
Γράφω όπου κι αν ταξιδεύω και τα στέλνω στον εκδότη μου.
Από τότε που ήσουν 17?
Αυτό που θέλω να πω είναι…
Ξέρω πως είναι να μη θέλεις, αυτό που θέλουν για σένα.
Όμως είναι η δική σου ζωή.
Δε θα έχεις άλλη.
Αν αυτό ήταν εφικτό…
Δε θα ήμουν εγώ εδώ.
Θα σε ξαναδώ?
Όχι.
- Όχι? - Ποτέ.
Τότε να πούμε αντίο.
Δε χρειάζεται να το μάθει η οικογένεια σου, αν έτσι το θέλεις.
Είναι αυτό που θα ‘θελες κι εσύ.
Τι λέει το εισιτήριο του τρένου, εννοώ τι ημερομηνία έχει?
Το έσκισα.
Έχω έμπνευση τώρα. Άρχισα ξανά απ’ την αρχή με το βιβλίο.
Όλο απ’ την αρχή?
Θα είναι για την πριγκίπισσα Μάγκυαρ και το Κάστρο του Βουκουρεστίου…
Στις δοξασμένες μέρες των λουπ γκαρού, που κυβερνούσαν την πόλη.
Η ακμή και η πτώση τους.
Γιατί πρέπει να υπάρχει πτώση?
Τι? Άνθρωποι που μπορούν να μεταμορφωθούν σε ζώα?
Γιατί δεν νιώθεις ν’ απειλείσαι απ’ αυτό?
Θέλεις να με ρίξεις?
- Τι συμβαίνει? - Τίποτα. Κόπηκα.
- Άσε με να δω. - Όχι!
- Πρέπει να πάω σπίτι. - Δε χρειάζεται να πας σπίτι.
Ναι, πρέπει.
Δε στο είπε η ξαδέρφη μου?
Πολλοί άντρες την φλέρταραν.
- Όμως κανείς δεν επέζησε για να το πει. - Άσ’ τον ήσυχο, Ρέιφ.
Κάποια κορίτσια καλύτερα να μένουν σπίτια τους. Είναι φονική αυτή η σκύλα.
Πάρε τα χέρια σου από πάνω της.
Δεν στο είπε? Είναι λογοδοσμένη με κάποιον.
- Μ’ έναν σημαντικό άντρα. - Ας’ τον ήσυχο.
Τον άντρα που την έφερε σπίτι όταν σκοτώθηκαν οι γονείς της.
Στο είπε αυτό, σωστά?
Που σφάχτηκαν και ήταν δικό της λάθος.
- Για τι πράγμα μιλάει? - Είναι πιασμένη, φίλε.
Χρωστάει σ’ έναν άντρα.
Καλός είναι έτσι? Μέτρια ή λίγο ψημένος?
Πήγαινε στο διάολο.
Ναι, πιθανώς θα πάω.
Τι εννοούσε με το “πιασμένη”?
Δε μπορούμε να ξανασυναντηθούμε.
Μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε.
Τι στο διάολο γίνεται, Βίβιαν?
- Σου είπα για την οικογένεια μου. - Στο διάολο η οικογένεια σου!
Τους ανήκεις? Θα τους επιτρέψεις να τους ανήκεις?
Δε θα επιτρέψω να γίνεις το λάθος μου.
Μιλάνε για μυστικά. Τα δικά μας μυστικά.
Προδόθηκαν μόνοι τους.
Αυτή προστατεύει την αγέλη?
- Ποιος είναι? - Είναι κρέας.
Αμερικάνικη μάρκα.
Του λέει για λουπ γκαρού, Γκάμπριελ.
Η Βίβιαν είναι πάνω απ’ όλους?
Έχει αισθήματα γι’ αυτόν?
Τότε θα το κανονίσεις εσύ για μένα.
- Εγώ? - Ναι.
Είμαι σίγουρος πως θα ξέρεις τι να κάνεις.
Δωροδόκησε τον ή απείλησε τον. Ότι χρειαστεί.
Να μη μείνει ούτε μια νύχτα ακόμη σ’ αυτήν την πόλη.
Αν μείνει, θα πεθάνει.
Συγχώρεσε με.
Έχω τόσα να πω σε τόσο λίγο χρόνο.
Συνάντησε με στο παρεκκλήσι Σελέστιαλ, στα βόρεια της πόλης, 6 η ώρα. Βίβιαν.
Πως σου φαίνεται σαν μέρος για ξεκούραση?
Κτίστηκε τον 13ο αιώνα.
Υποτίθεται με χώμα από τα Άγια Μέρη.
Θέλανε τόσο πολλοί να θαφτούν εδώ, που “ξεχείλισε” το νεκροταφείο.
Γι’ αυτό κτίσανε αυτό.
Που είναι η Βίβιαν?
Θέλω να πιστεύω πως λένε…
"Ελάτε, δεν είναι και τόσο άσχημα"
Ρώτησα που είναι η Βίβιαν!
Όχι μαζί σου.
Η μικρή Βίβιαν…
είναι σαν τραυματισμένο ζώο, βλέπεις.
- Έχει πληγωθεί τόσες πολλές φορές. - Α είσαι εδώ για να την προστατέψεις?
Κυρίως απ’ τον εαυτό της.
Λοιπόν, πότε φεύγει το τρένο σου?
Κι αν δεν είμαι πάνω?
Τότε, αυτό που θ’ απομείνει από εσένα, θα είναι.
Εκτός φυσικά κι αν προτιμάς να θαφτείς εδώ…
- σαν θαυμαστής της οροφής ή κάτι τέτοιο... - Γιατί είμαι τόσο μεγάλη απειλή?
- Είναι εύθραυστο κορίτσι. - Όχι, γιατί είμαι απειλή για ‘σένα?
Όχι, φίλε μου.
Δεν είσαι απειλή.
Αυτή είναι απειλή.
Θα φύγεις απ’ τη Ρουμανία με το επόμενο τρένο.
Δε θα της γράψεις, δε θα της μιλήσεις και δε θα την ψάξεις ποτέ ξανά.
Γιατί ακόμη κι αν αναπνεύσεις πάνω της…
Με άκουσες ν’ αναπνέω?
Ναι, κοίτα. Κοίταξε τι έκανες.
Ηλίθιο κομμάτι κρέας. Ήρθα για να σε σώσω, να σε προειδοποιήσω.
Και τώρα, τώρα είσαι δικός μου.
Ευλόγησε αυτό το φαγητό.
Θα πάρω το τρένο, το ορκίζομαι. Είμαι ήδη πάνω στο τρένο.
Εγώ είμαι το τρένο.
Ασήμι.
Ώστε οι πλειμέιτ σου είναι σπίτι, απόψε.
- Θα ‘πρεπε να έρθεις να με δεις - Όχι σήμερα, Άστριντ.
Μπορείς να τους αλλάξεις αυτούς τους παλιούς νόμους. 7 χρόνια. Γιατί 7?
Οι πραγματικοί λύκοι ζευγαρώνουν για μια ζωή.
Ούτε λέξη.
Έλα, ποια έβαζε φωτιά σ’ αυτό το μέρος?
Έχουμε μεγαλώσει, Άστριντ.
Πρέπει να το κάνουμε με αξιοπρέπεια.
Έιντεν, τι συνέβη?
- Ο ξάδερφος σου. - Ο Ρέιφ? Τι λες?.
Μη πλησιάζεις.
- Γιατί ξέρεις τόσα πολλά για τους λύκους? - Για ποιο πράγμα μιλάς?
- Πόσο άσχημα έχεις χτυπηθεί? - Επειδή ήξερες πως ήταν λύκος?
Λουπ γκαρού, όπως στους θρύλους, όπως στα κόμικς?
Που είναι?
Έχει αφανιστεί.
Πάρ’ το.
Έλα, πάρ’ το. Ασήμι είναι.
- Ήθελα να σε προστατέψω. - Να με προστατέψεις? Από ποιόν? Από εσένα?
- Είσαι κάτι το αδύνατο. - Φύγε από την πόλη.
Φύγε από τη Ρουμανία και μη ξαναγυρίσεις ποτέ. Αν σε βρουν, θα σε σκοτώσουν.
- Είναι “αυτοί” τώρα? - Τι θέλεις από ‘μένα?
- την αλήθεια? - Η ζωή μου τέλειωσε.
Μόλις σκότωσα κάποιον. Θα βρουν τ’ αποτυπώματα μου, το αίμα μου…
Τι θα τους πω?
Τι θα τους πεις?
Μάλλον σου ζητάω πολλά.
Είσαι μόνο ένα ανθρώπινο κορίτσι.
- Έιντεν, ποτέ δεν ήθελα… - Είναι πολύ αργά πλέον.
Αν ενδιαφερόσουν για μένα έστω και λίγο…
θα με παρατούσες πριν ακόμη γνωριστούμε.
Να σας βοηθήσω, κύριε?
Ναι, η αλήθεια είναι ότι μπορείς.
Είναι πραγματικά ασημένια?
Φυσικά.
Ευχαριστώ.
Υπότιτλοι by amela
Πήγαμε να τον ψάξουμε…
Έχει πεθάνει εδώ και πολύ ώρα.
Τι είναι, Βίβιαν?
Το αυτοκίνητο του είναι έξω.
Τι συνέβη?
Ο γιος σου είναι νεκρός.
Θα πάρουμε εκδίκηση γι’ αυτόν.
Χρειάζεσαι κάποια βοήθεια?
Όχι, ευχαριστώ. Απλά περιμένω το τρένο μου.
Η σωστή απάντηση είναι ναι.
Κύριοι και κυρίες μου…
Ο άνθρωπος μας ανάγκασε να κρύψουμε την πραγματική μας φύση.
Μας κυνήγησε επί αιώνες.
Χθες τη νύχτα, πήρε μια ακόμη ζωή.
Τη ζωή του γιου μου.
Όμως θα τον εκδικηθούμε.
Γιατί ο δολοφόνος του είναι εδώ.
Όχι!
Ο Ρέιφ σκόπευε να τον σκοτώσει.
Αυτός ο άντρας ήξερε το μυστικό μας, γιατί ένας από εμάς τον πλησίασε.
Και πως το ξέρεις αυτό?
Ο Ρέιφ πήγε για κυνήγι μόνος του, ή τον έστειλες εσύ?
Σκότωσε τον γιο μου. Πρέπει να πληρώσει με το αίμα του.
Έστειλες τον ίδιο σου τον γιο στο θάνατο του για μένα?
Αρκετά!
Αν ζήσει, θα φέρει κυνηγούς μέσ’ τη νύχτα.
Σαν αυτούς που σκότωσαν τους γονείς σου.
Και θα φταις εσύ πάλι.
Υπάρχει ένα ποτάμι μέσα στο δάσος.
Αν φτάσεις στην άλλη μεριά, θα κερδίσεις τη ζωή σου.
Όχι.
Ευχήσου στον εχθρό σου να τα πάει καλά.
Ευχήσου.
Τρέξε.
Είπες πως αυτός ο άντρας είναι ένας ψυχρός δολοφόνος.
Εμείς σε τι διαφέρουμε?
Σκοτώνουμε μόνο για επιβίωση.
Πηγαίντε την στο αυτοκίνητο και μετά επιστρέψτε.
Χαζό κορίτσι. Είσαι λουπ γκαρού.
Υπάρχει κάτι στο δάσος.
Ρυάκια. Οδηγούν σε ποτάμια.
Μα πέρασα το ποτάμι.
Το ποτάμι!
Και τι θα γίνει με το ποτάμι σας?
Χριστέ μου, όχι.
Συγνώμη.
Σε παρακαλώ, μη με σκοτώσεις.
Κρατήσου. Έχουμε δρόμο να κάνουμε. Πρέπει να πάμε σε νοσοκομείο.
Το νοσοκομείο θα τα κάνει χειρότερα.
Που, τότε?
Υπάρχει ένα μέρος…
Βίβιαν! Που είσαι?
Δε θα μας ψάξουν εδώ.
Είναι κινηματογραφική εταιρία.
Ξέρεις τι κάνει τις φωτογραφίες να δουλεύουν?
Το ασήμι.
Λένε, ακόμη και τώρα…
πως σε σκοτώνει και μόνο που το αναπνέεις.
Αλήθεια?
Είναι ήδη στο αίμα μου.
Μένει εκτός κι αν το φροντίσεις.
Να το φροντίσεις πως?
Υπάρχει ένα αντίδοτο για το ασήμι και λέγεται αντιγόνο-AG.
Ξέρω που θα βρούμε, αλλά όχι πριν βραδιάσει.
Ελάτε!
Δεν έφυγες.
Μου τελειώνουν οι άνθρωποι που εμπιστεύομαι.
Δε σκότωσα ποτέ κανέναν…
στα κυνήγια. Σε παρακαλώ, πίστεψε με.
Γιατί τότε πήγαινες?
Δε είναι το κυνήγι η ζωή μου…
Αλλά το τρέξιμο.
Να είμαι ελεύθερη.
Τα δικά μου ίχνη ακολούθησαν οι κυνηγοί και φτάσανε στο σπίτι μας.
- Και πάλι, δεν έφταιγες εσύ. - Οι άνθρωποι μας σκοτώνουν.
Κι εμείς σκοτώνουμε ανθρώπους γιατί…
διδαχτήκαμε να φοβόμαστε αυτό που δεν είμαστε.
Αισθάνεσαι φόβο αυτή τη στιγμή? Ή κάτι άλλο?
Φόβος είναι.
Τι θα κάνεις?
Τι πιστεύεις για μένα?
Σε σκιτσάρισα…
ένα κορίτσι που εύχομαι να ήταν αληθινό.
Και τι πρέπει να ευχηθώ τώρα?
Μπορείς να το ελέγξεις?
Μπορώ να το ελέγξω.
“Που θα μπορούσες να κρυφτείς?” διερωτήθηκα.
Που σου είχα πει να μη πας?
- Όχι, Άστριντ. - Δεν είναι ένας από ‘μας.
Άστριντ, μη. Υπάρχει κι άλλος τρόπος.
Άνθρωπος ήταν αυτός που σκότωσε την αδερφή μου.
- Άνθρωπος σκότωσε και τον γιο μου. - Ο Γκάμπριελ σκότωσε τον Ρέιφ.
Όπως θα σκοτώσει κι εμένα.
Είναι η μόνη δικαιοσύνη που γνωρίζει.
Θα σε προστατεύσω και θα σε κρατήσω ασφαλή.
Όπως τον έκανες να δει με ποια πραγματικά ταιριάζει?
Η πρώτη σου αγάπη είναι λάθος.
Σε παρακαλώ, μη μου πάρεις τη ζωή μου.
Ασήμι είναι?
Θα πάμε στο φαρμακείο να πάρουμε το αντιγόνο.
Και μετά θα φύγουμε απ’ την πόλη.
Δε μπορεί να σ’ αγαπήσει αν σε φοβάται.
Πες μου να μη τον αγαπήσω, Άστριντ.
Πες μου πόση ζωή ακόμη υπάρχει.
Τρέξε, μικρή μου.
Τρέξε ελεύθερη.
Συνταγή.
Τα χέρια στο ταμείο. Είναι του Γκάμπριελ αυτός ο τύπος.
Πρέπει να βιάζεσαι.
«Όποιος καταλάβει, ας το πει και σ’ εμένα»
Σαν λεμονάδα σε μια ζεστή μέρα.
Σταματήστε!
Ρίξε το όπλο.
Συγνώμη, φίλε μου.
Ας το κάτω.
Πρόσεξε!
Τρέξε!
Πόσοι από ‘μας πρέπει να πεθάνουν για την ευτυχία σου?
Τον μυρίζω πάνω σου.
Προσπάθησες ποτέ να λειτουργήσεις μυστική επιχείρηση.
Ο καινούργιος, καλύτερος πελάτης μου.
Θέλω το αντιγόνο σου, τις σφαίρες…
και τη σκόνη σου.
Πως νιώθεις να είσαι εσύ το θήραμα…
ενώ δεν έχεις ανθρώπους γύρω σου?
Θα μπορούσες να εμπνεύσεις το λαό σου.
Αλλά κοίταξε τώρα τον εαυτό σου.
Η μεγαλύτερη ντροπή μας.
Όταν εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους, μας καταδικάζεις όλους.
Μόνοι σας καταδικαστήκατε.
Άσε με, ημίαιμε.
Δε βλέπεις πως αυτό που κάνεις τώρα, είναι κομμάτι σου?
Δεν είναι δικό μου κομμάτι, αλλά δικό σου.
Εγώ ξέρω τι είμαι.
Εσύ και οι παραδόσεις σου να πάνε στο διάολο.
Εσείς είστε το μέλλον της αγέλης.
Μη το ξεχάσετε ποτέ.
Τι έχεις αγαπήσει, Γκάμπριελ?
Τη δύναμη? Το μίσος? Το φόβο?
Είσαι ο πιο ανθρώπινος από όλους μας.
Ποτέ δεν κατάλαβες.
Οι προφητείες έλεγαν πως ένα νέο κορίτσι από την γενιά των ηγετών…
θα διοικήσει και θα μας οδηγήσει σε μια νέα εποχή ελπίδας και δόξας.
Νόμιζα πως αυτό το κορίτσι ήσουν εσύ.
Και πως θα ήταν η νέα εποχή ελπίδας?
Πόσο αίμα θα υπάρξει?
Ας το μάθουμε, σήμερα.
Θα κυνηγήσουμε. Εσύ κι εγώ.
Εκεί είναι.
Άσπρος πάτος.
Για σένα…
και όλη την ανθρωπότητα.
Θέλεις να πυροβολήσεις την ίδια σου την οικογένεια?
Θέλεις να γίνεις εκείνος ο κυνηγός στη χιονισμένη νύχτα?
Τότε σου γυρίζω την πλάτη.
Αυτό αξίζεις.
Πυροβόλησε τον.
Δε μπορώ.
Πυροβόλησε τον.
Δε μπορώ.
- Γρήγορα! - Έλα εδώ κοπέλα μου.
Τώρα θα ξέρετε ποια είναι η Ελπίδα όταν τη δείτε.
Στην εξώπορτα.
Πως θα φύγουμε απ’ την πόλη…
Αν παρακολουθούν παντού?
Υπάρχει ένα μέρος που δεν πρόκειται να είναι.
Αυτός είναι ο κόσμος μου.
Αυτοί είναι ο λαός μου.
Πιστεύουν σε προφητείες και σε πεπρωμένα.
Εγώ πιστεύω πως εμείς οι ίδιοι κάνουμε το πεπρωμένο μας.
Που πάμε?
Τι θα ‘λεγες για την εποχή της ελπίδας?
Είτε αυτό είτε… στο Παρίσι.
Υπότιτλοι by amela Συγχρονισμος - Ενσωμάτωση *FanIsHere*