Zullen we pootjebaden? - Ik liever niet.
Ik ga wel.
Is het koud?
Hé Ursula, stop daarmee.
Ursula stop.
Nee, alsjeblieft. Ik smeek je... doe het niet.
Stop.
White. Dover... Thames. Humber... Heligoland.
Zuid tot Zuidwest gales...
verspreid vanuit het Westen met regen.
Verminderd tot slecht zicht, grote kans op storm.
Ik ga naar boven.
Ja. Ik kom ook.
Janet? Janet!
De zon schijnt weer.
Mooi zo.
Het is prachtig.
Alles ruikt zo fris na een storm.
Het lijkt erop dat we er goed vanaf zijn gekomen.
De vlinderstruik is alleen wel wat omgewaaid.
Het tij stond best hoog vannacht.
Ja.
Wat is dat? Janet, snel, kom hier.
Wat is dat op het eind van het strand? Dat zwarte ding?
Ik zie niets. - Daar. Daar.
Mijn hemel, ik denk dat het een lichaam is.
Ik bel Pendered wel op.
Wie denk je dat het is? - Ik weet het niet.
Misschien is hij bezig met zijn netten. - Ik weet het niet.
Heb je Dr Mead opgebeld? - Ja natuurlijk heb ik dat gedaan.
Denk je dat hij dood is?
Het is verstandig hem om te draaien.
Mijn god.
Janet, doe jij het maar.
Hij leeft nog.
Het tij is laag genoeg om rond rotsen te komen.
Kijk of je Pendered kan vinden.
En Luke. Laat ze een brancard meenemen.
En vraag Mrs Pendered wat cognac.
Schiet op. Hij is nog amper in leven.
En laat Joe Gallow op zijn fiets stappen om Dr Mead te vinden.
Wat heb je daar? - Dat is toch duidelijk, Mr Pendered.
Hier. - Ik heb de cognac nodig.
Ik weet niet waar hij vandaan komt. En zijn geen sporen van een wrak.
Hoor je iets, Lukey? - Nee.
Dat is even genoeg. - Leg hem op de brancard.
Wees voorzichtig met die enkel. Ik denk dat hij gebroken is.
Tillen bij drie, Lukey. Drie.
Heb je Dr Mead laten komen? - Ja.
Ik heb voorgesteld dat hij naar het huis zou komen.
Goede genade. Wat is hier aan de hand?
Dorcas, we hebben een bezoeker. Is de logeerkamer opgemaakt?
Ik zal het doen. - Deze kant op, Mr Pendered.
We moeten hier de trap op.
Ga jij nu maar eens weg.
Wat? - Ik had het tegen de ekster.
Je zou wat beleefder kunnen zijn. - Ga nou maar verder.
Hij is aangekleed. Jullie kunnen binnenkomen nu.
Hij is duidelijk uitgeput. Die enkel vergt wat tijd.
Hij heeft zelf niet veel te zeggen, of wel?
Misschien verstaat hij het niet. Hij ziet er niet Engels uit.
Ja. Laat hem maar slapen.
Ik kom deze morgen nog een keer kijken.
Ik kom er wel uit. - Dank u.
Stook dat vuur niet zo op.
Als hij nu nog geen koorts heeft, zal hij dat wel snel krijgen.
We moeten hem alleen laten.
Er is niets wat we op dit moment kunnen doen.
Thee?
Wil je thee? - Stil, je maakt hem wakker.
Ik denk dat ik wacht totdat Janet wakker wordt van haar dutje.
Nou, ze is wakker. - Is dat zo? Maar nog niet lang.
Oké, ik ben zo beneden.
Hij rent niet weg.
Wees niet bang, je bent onder vrienden.
Wat zei je?
Spreek je geen Engels?
Spreek je Frans?
Nee, nee, niet bewegen.
Nee.
Spreek... Spreekt u Dults?
Ja. - Ja.
Een paar woorden.
Ik kan me verstaanbaar maken In het Dults maar...
maar Ik ben Pools.
Mijn hemel, ik geef het op.
Wij... nee. Nee.
Wij denken... Wij denken...
dat je een schipbreukeling bent.
En... het lukte je om naar de kust te zwemmen.
En op de één of andere manier heb je enkel gebroken.
Je hebt je enkel gebroken.
Dr Mead, de dokter...
hij vindt dat je veel rust nodig hebt.
Denk je niet dat hij Duits is? - Nee.
Net zo goed. - Hij begrijpt de taal.
Ursula, alsjeblieft. - Sorry.
Het lijkt erop dat hij de taal begrijpt.
Echt waar? Sinds wanneer spreek jij Duits?
Nou...
Hoe gaat het met hem?
Als hij nog meer thee drinkt, heeft hij een po nodig.
Hij kan niet naar de badkamer lopen.
Zijn jullie klaar met eten? - Ja, volgens mij wel.
Wat moet hij voor een kleren aan? Zijn eigen zijn kapot.
Ik dacht misschien dat de kleding van vader hem wel zou passen.
Ik betwijfel het, maar je kan het proberen.
Wil je dat ik de kist naar beneden haal?
Als je het niet erg vindt. - Ze zullen waarschijnlijk wel muf zijn.
Ik zal hem ook de po brengen, niet?
Ik weet zeker dat hij niets heeft wat ik nog nooit heb gezien.
Ze zijn netjes en warm.
Bedankt.
Engels. Dank u.
Dank u.
Ik begrijp het.
Ik laat de deur op een kiertje.
En ik ga mijn breiwerk pakken.
Waarom sluip je in het rond?
Ik sluip niet in het rond. Ik ben alleen...
OIlendorf en ik gaan met hem praten.
Wat, nu? - Ja.
Misschien slaapt hij wel.
Als dat zo is, doe ik het niet. Wat is er aan de hand met jou?
Volgens mij is hij Pools. - Wat?
Hij gebruikte het woord 'polnisch'.
Waarom heb je niets gezegd? - We spreken allebei geen Pools.
We zijn nooit in Polen geweest.
Hopeloos, Ursula.
Wanneer zei hij dat hij... - Stil.
Wanneer zei hij het? Niet duwen.
Hallo. - Voel je je al beter?
Heb je honger?
Ursula, stop. Je lijkt wel een kannibaal.
Komt u uit Polen? - Uit Polen? Ja.
Ik zei het je.
Hoe heet je? - Marowski. Andrea.
Andrea Marowski? - Ja.
Ik... Miss Widdington.
Dit is mijn zus. - Ursula.
Ursula.
Jong, zie je. - Wat?
Jong.
Je zou niet gewonnen hebben als ik geen slecht been zou hebben gehad.
Hoe gaat het met onze schipbreukeling, dokter?
Een behoorlijke dreun gehad, Jan.
Weten niet waar hij vandaan komt. Spreekt geen Engels.
Hij is niet van hier, dat is zeker.
Verdomme, Lukey.
Wat heb jij in Godsnaam aan de hand?
Wanneer zou Dr Mead hier zijn?
Als zijn spreekuur erop zit.
Wat eten mensen uit Polen voor ontbijt?
Ik denk één of ander vies worstje.
Maar havermoutpap zou hem veel goed doen.
We komen er wel achter.
Zijn eetlust is prima. - Goed om te horen.
Zijn de 'Sisters of Mercy' aanwezig?
Ja, we zijn er.
Goedemorgen, dokter. Zullen we naar boven gaan?
Goedemorgen, Janet.
Goed te zien dat die bloeduitstorting niet al te ernstig is.
Beter dat hij er is, dan niet, toch zuster?
Hoe is zijn temperatuur? - Een beetje hoog, denk ik.
Zorg dat hij veel water drinkt.
Hij is dus Pools? - Daar lijkt het op.
Wat gaan jullie met hem doen?
Wat bedoel je: 'met hem doen'?
Hij kan hier niet voor altijd blijven.
Als hij hersteld is, zal hij zelf moeten beslissen.
Je ziet er een beetje opgejaagd uit. - Is dat zo?
Misschien moet je wat frisse lucht halen.
Als het wat koeler is, doe ik dat.
Tijd voor mijn rust, denk ik.
Ik kijk even bij de patiënt.
Hallo.
Ik heb een idee.
Kijk.
Ik zeg het woord, en jij herhaalt het.
Begrijp je?
Laat maar, je snapt het wel.
Stoel. Zeg jij het nu.
Stoel. - Stoel.
Heel goed. Erg goed.
Deur. - Deur.
Deur.
Klok.
- Ja.
Spiegel. - Spiegel.
Heel goed.
Gordijn. - Gordijn.
Ja.
Bed. - Bed.
Ursula.
Ursula. Ik. Ursula. - Ursula.
Nu haal ik het papiertje weg.
Raam. - Raam.
Ja, heel goed.
We zijn Engels aan het leren.
Hij misschien, Ursula.
Jij maakt gaten in de meubels.
Geen worstje en hlj gaat nog naar de bosjes.
We gaan nu verder met mljn lledje.
Sorry dat Ik lach... Ik weet wat er gaat komen.
Ik kan het nauwelijks horen. - Het zou Andrea kunnen storen.
Je houdt niet van Arthur Askey. - Dat is het punt niet.
Akelig ventje, zo noem je hem.
Oké, ik kan net zo goed naar bed gaan.
Kom je? - Niet ogenblikkelijk nee.
We willen dus sardientjes, nietwaar? - Ik denk het.
Vroeger gebruikten we altijd koolvis.
Klopt. Volgens mij zijn sardientjes beter.
Jij gaat het maken, nietwaar?
Oké. Wat vond hij van mijn gebakjes?
Hij was er dol op.
Dacht ik al.
Vergeet de was niet, het lijkt te gaan regenen.
Weet je...
als Andrea kan lopen, heeft hij kleren nodig.
Weet ik.
Ik wilde het geld gebruiken dat tante Elizabeth had nagelaten...
om een nieuwe outfit voor hem te kopen.
Waarom? - Hoe bedoel je waarom?
Waarom niet onze gezamenlijke rekening? - Nou, ik...
We zijn allebei verantwoordelijk voor hem.
En ik zag hem het eerst.
Doe niet zo belachelijk.
Goed... we gebruiken de gezamenlijke rekening.
Niet boos op me zijn. - Ik ben niet boos op je.
Ik ga de was binnenhalen. - Nee, ik doe het wel.
Ursula.
Niet goedkoop, hč? - Het is voor iedereen.
Je kan het betalen. - Net zo goed.
Hier, Vern. - Vangen.
Ik wil erdoor. - Nog een mand hier.
Ik wil wat sardientjes. - Ik heb er geen meer.
Hoe bedoel je, je hebt er geen meer?
Een half uur geleden nog wel. - Wat heb je met ze gedaan?
Het is al goed, Phyllis heeft ze in de schuur.
Ik hoop het voor haar.
Wat moet ze met sardientjes? - Vispastei.
Wat is er mis met koolvis?
Ze wil sardientjes. - Kan ze het verschil vertellen?
Andrea lijkt er levendiger uit te zien.
Waarom ga je geen kopje thee brengen?
Ursula...
Ursula? - Wat?
Vind je jezelf niet een beetje onnozel?
Onnozel?
Alsjeblieft zeg.
Hoeveel?
Volgens mij hebben we meer nodig.
Het is nog geen minuut opgehouden.
Ik zei... - Ik heb je gehoord.
Ik denk dat je je moet verontschuldigen. - Waarvoor?
Tegen me snauwen.
Oké. Het spijt me.
Een beetje ongelnteresseerd.
Ursula...
Je kunt zo ongevoelig zijn.
In tegendeel.
Heel goed.
Wat zei je?
Niets.
Ursula, sorry dat ik je overstuur gemaakt heb.
Bedankt.
Vind je niet dat je je raar gedraagt?
Je bood je excuses aan. Ik heb je excuses geaccepteerd.
Laten we het daarbij houden, alsjeblieft.
Alles goed? - Ja.
Stap in. Je wordt zeiknat. - Zeg dat wel.
Als ik dit zag aankomen...
Wat is dit allemaal?
Het is voor je patiënt. - Hij is niet mijn patiënt.
Beetje mistig hierbinnen.
Ze was een stuk... 40 jaar geleden.
Is hij hier klaar voor?
Als het hem van het bed naar de stoel krijgt, is het een begin.
Hij mag niet op de enkel leunen.
Wees voorzichtig.
Goed. Oké, ik zie jullie over een week weer.
Niet proberen te rennen voor je kan lopen.
Er zljn erg belangrljke dlngen gebeurd In Europa vandaag.
Als eerste zljn deze morgen de vertegenwoordlgers van...
Denk je dat Andrea van huis uit soldaat is?
Waarschijnlijk.
We zullen naar Truro moeten om nieuwe kleren voor hem te halen.
Weet ik. - Naar wie is de pastoor?
Weet ik niet meer.
Hij is zo jong, hč?
Inderdaad.
Volgens mij kunnen we eten. - Ik pak Andrea's blad wel.
Misschien wil hij onderhand naar beneden komen.
Nee, daar is het nog te vroeg voor.
Ik hoop dat hij het lekker vindt.
Ze zien er wat treurig uit, of niet?
Helemaal niet.
Eet niet te snel.
Het maakt niet uit.
Het vult aardig, hč?
Je hoeft het niet op te eten, Ursula.
Ik weet zeker dat Andrea de rest wel zal opeten.
Misschien neem ik het straks wel.
Misschien lust hij een paar van mijn gestoofde peertjes.
Penhaligan en Hallett. - Wat zeg je, lieverd.
De kleermaker van vader. Penhaligan en Hallett.
O ja.
Sokken. Sokken.
Sokken. - Voor je voeten.
Betankt. - Bed... bed... bedankt.
Bed... bedankt.
Graag gedaan.
Alsjeblleft, dat Is vreselljk. VerschrIkkelljk.
Janet.
Janet, hou daarmee op.
Janet, ophouden. - Wat is er aan de hand?
Andrea. Ik denk dat hij niet van je pianospel houdt.
Hij wordt bijna gewelddadig.
Andrea?
Hou je nlet van muzlek?
Jawel, heel erg.
Maar Ik zou graag wensen... Het zou een vlool moeten zljn.
Nee, hij houdt wel van muziek, hij geeft alleen de voorkeur aan de viool.
Ja.
Wat jammer dat we geen platenspeler hebben.
We kunnen er één kopen. - Die zijn schandelijk duur.
Adam Penruddocke speelt viool.
Echt? - Ik geloof het wel.
Veeg je voeten. Oké.
Wacht even. Laat even zien.
De andere voet.
Oké.
Adam, wat goed van je dat je even langskomt.
Onze gast heeft aangegeven dat hij graag wil luisteren naar vioolmuziek.
Oké.
Andrea?
Dat Is Adam Penruddocke.
Hlj Is gekomen om voor je te spelen.
Je komt iets voor hem spelen.
Misschien kun je beter gaan zitten.
Zal ik nog iets anders voor u spelen?
Geef aan mij.
Bravo.
Excuseer, ik moest gewoon even...
komen luisteren naar dat prachtige spel. Was u dat?
Wij waren het beide niet. - Iemand heeft een uitzonderlijk talent.
Ja, inderdaad.
Als u ons wil excuseren.
Vond je dat niet een beetje onbeleefd, Janet?
Vind ik niet.
Het Is een prachtlge vlool. Hartelljk bedankt.
Ik weet ook niet wat hij zegt. Wie was dat dan?
Ik weet het niet. Ik heb haar nog nooit gezien.
Zou hij het leuk vinden als ik mijn viool achterlaat?
Dat zou erg aardig zijn van je, Adam.
Je kan er zeker van zijn dat er zuinig mee omgegaan wordt.
Het is goed, je mag hem even bij je houden.
Dat Is erg aardlg van u.
Dank u.
Nou, ik...
Ik denk dat dat genoeg sensatie was voor vandaag.
Dank je, Adam. Erg aardig van je.
Deze kant op. Pas op je hoofd.
Misschien moeten we Mr Bennett eens bellen.
Uitgesloten. Heb je de choke vol uitgetrokken?
Weet ik niet. - O... Ursula.
Dat is... de choke.
Kom op, oudje.
Oké.
Ik heb een klusje voor je.
Doe daar de schillen in en de piepers hierin.
Dit heb je wel eens eerder gedaan, of niet?
Nee.
De schillen moeten daarin en de piepers hier.
Piepers? - Ja.
De juiste naam is aardappel, maar wij noemen ze piepers.
Aardappel. Aardappel.
Wat?
Oké.
Jij ziet er zelf uit als een aardappel.
Wat?
Eigenlijk...
zie je er uit als een zak aardappelen.
Het heeft geen zin. Ik versta er toch geen woord van.
Laat dat artistieke gedoe. Schil gewoon die pieper.
Harris Tweed.
Uw vader had bijna een zelfde pak.
Dat weet ik nog, die heeft hij nog lang gedragen.
Het is een mooie kleur, Janet.
Dit is een mogelijkheid. - Zo ja.
Vindt u dit wel gaan voor in de zomer?
Nee. Het voordeel van tweed...
is dat het blijft ademen als men het aan heeft, als het ware...
omdat het open geweven is.
Oké. - Ik vind het mooi.
Het is ook zeer duurzaam.
En de prijs?
Iets meer dan drie guinjes.
O, lieve God.
Ja. En dat is met extra broek erbij.
En zonder?
Met ritsluiting of knopen, meneer? - Ritssluiting, alstublieft.
Twee pond en vijftien shilling.
Goed. Shirts? - Natuurlijk.
Welke maat? - Is dit een vijf of een zes?
Ursula?
Sorry? - De nekmaat. Is het vijftien of zestien?
Zestien, je hebt een nieuwe bril nodig. - Helemaal niet. Het is jouw handschrift.
Maat zestien, alstublieft. - Wacht even.
We hebben ze met losse en met vaste kragen Miss Widdington.
Een strakke kraag ziet er chic uit, Janet.
Vast wel, maar ze zitten zeer oncomfortabel.
Met een vaste kraag, denk ik.
Interesse voor een das?
Eén van jullie?
Dat is het, goed verdelen. Zo ja.
Laat het komen.
Is Barry het aan het tellen?
Daar niet meer bij doen.
Vind je dat hij moet gaan? - Waarom niet?
Het oogstfeest is altijd leuk.
Ik bedoel met Luke mee op de motor.
Ik denk dat hij...
Je ziet er piekfijn uit.
Daar is je chauffeur.
Dank u.
Wees voorzichtig, Luke.
Dag. - Tot ziens.
Veel plezier.
Vroeger rende ik op Camborne Hill.
Alles goed, Barry?
Wie is dat? - Wie?
Hij daar. - Hij is een buitenlander.
Een buitenlander? - Hij speelt viool.
Hij mag ieder gewenst moment met mij samen viool spelen.
Wat is de Camborne Hill? - Een heuvel zo groot als een berg.
Tussen Redruth en...
Ik had allang met pensioen moeten gaan.
Echt waar?
Ja, maar ik heb de energie van een persoon tien jaar jonger dan ik.
Dat geloof ik niet.
Maar jij zei dat hij bij die oude dames woont.
Wie? - Die jongeman.
Ja, voorlopig wel.
Wat weet je nog meer van hem?
Nogal weinig, enkel dat hij Pools is.
Adam, zing voor ons 'The White Rose'.
Ja, kom op.
Kom op, Adam zingen.
Kom op, even dansen. - Nee, dank je.
Kop op, Barry. Misschien lukt het wel nooit.
Blijf uit haar buurt, buitenlander.
Wegwezen Barry...
anders ben ik genoodzaakt over je heen te pissen.
Hier, luister daar nou eens naar. - Niet te geloven.
Ga maar zltten.
Je bent geen Engelse?
En jij bent geen Duitser.
Pools. Pools.
Janet.
- Wat is er?
Luister. - Waarnaar?
Trevor.
- Wat is er?
Hoe bedoel je 'wat is er'?
Haal ze hier weg. Kom op.
Ga aan de kant.
Ga langs me heen. Kom op.
Gaan zei ik. Allemachtig.
Moeten we hem wakker maken? - Ik heb liever van niet.
Hij heeft nog geen kik gegeven. - Dat heeft hij vannacht genoeg gedaan.
Goedemorgen.
Goedemorgen Docas.
Die Trevor is weer lekker bezig. De koeien stonden weer overal.
Hij is niet de enige.
Andrea kan beter het ergste voor ogen nemen.
Dat heb ik gehoord. Jan moest hem thuisbrengen.
We hebben hem nog niet wakker gemaakt.
Moet ik dat doen? - Misschien wat sterke thee zetten.
Oké.
Moet je eens kijken hoe je eruit ziet.
Hij is wakker.
Hoe voel je je?
Behoorlijk belabberd, denk ik.
Maakt niet uit.
Dorcas heeft wat pasteitjes gemaakt als lunch.
Hier hebben we jou gevonden.
Ik was dood.
We dachten van wel.
Schltterend.
Nogmaals hallo. Ik ben Olga.
Hoe gaat het met u? - Goedemiddag.
Hoe gaat het met u? - Prlma, dank u.
We hebben elkaar gisteren ontmoet in het dorpshuis.
Vergeef me, ik moest gewoon stoppen om naar die muziek te luisteren.
Jullie hebben een erg mooie tuin.
Dank u. - Nou... Ik moet gaan.
Tot ziens.
Dat is heerlijk.
Tot zlens. - Tot zlens.
Ik weet dat het niet Christelijk is...
maar ik heb een hekel aan die vrouw.
Is ze een Duitse?
Ik zou er niet van opkijken.
Olga is een Russische naam.
Ik word bang van haar. Ze is zoals de heks in het sprookje.
Ze is niet veel beter dan dat.
Voor jou.
Muziek en bloemen.
Dank je. Bedankt.
Dank je.
Zullen we ze in het water zetten, Ursula?
Ik zei alleen maar 'bedankt'.
Ik denk alleen dat het beter is voor Andrea als we vanaf nu Engels tegen hem praten.
Wat jij wilt, Janet.
'Vergeef me mijn recente indringing...
ik moet jullie mijn interesse in zijn muziek verklaren.
Ik heet Danilof, mijn broer is de violist...
Boris Danilof, van wie jullie misschien wel hebben gehoord.'
Danilof?
Jullie metgezel heeft een zeldzame gave...
en ik wil graag veel meer over hem weten.
Ik ben hier voor een korte vakantie...
in de hoop om mijn magere schilderkunsten te verbeteren.
Misschien wilt u zo aardig zijn om mijn hartelijke groeten te doen aan...
Is het Andrea?
Hoogachtend, Olga Danilof.'
Boris?
Goedemorgen.
Wil je wat thee? - Ja, graag.
Er is geen kopje.
Havermout? - Nee, bedankt.
Ga jij maar zitten, ik haal een kopje.
Andrea? Ken je de naam Danilof?
Danilof? Boris Danilof?
Misschien. - Ja.
Hij is een god. - Echt?
Een leermeester.
Waarom vraag je dat?
Wat onhandig van me. - Alsjeblieft, ik doe het wel.
De huisvrede verstoren, niet?
Goedemiddag. - Goedemiddag.
Erg mooi. - Dank u.
Alsjeblieft, ga door.
Nou, ik weet niet of ik een publiek wel leuk vind.
Bewonderaar. - Evengoed.
Het spijt me, je brengt me alleen in verwarring.
Dat een getalenteerde, mag ik wel zeggen aantrekkelijke vrouw... alleen.
Het feit dat ik alleen ben...
zou u of niemand anders een reden voor bezorgdheid moeten geven.
Ja, natuurlijk.
Dat gebouw daar is nutteloos.
Is dat zo?
Het is gebouwd door de eigenaar van het grote huis...
als een plaats om te ontsnappen aan zijn vrouw...
en een drankje kon drinken met maatjes.
Best een goed idee, vind je niet?
Nou, ik kan je beter laten werken.
Ik moet de zieken genezen.
De lammen laten lopen.
Hoe gaat het met je Poolse patiënt? - De Poolse patiënt?
Ja, de jonge muzikant, die bij de oude dames verblijft?
Ja, het gaat goed met hem. Ik ben zelf ook een beetje muzikant.
Echt waar?
Contrabas in het orkestgezelschap van het ziekenhuis.
Ik heb alleen jarenlang niet gespeeld.
Mijn vrouw kon het niet aanhoren.
Nou, het is beter dat ik ga.
Misschien had ik zelf ook een buitenverblijf moeten bouwen.
Tot ziens.
Het is erg goed genezen.
Ik zou niet inzien waarom we hem niet terug naar Polen kunnen sturen.
Andrea is een deel van de familie, Dokter.
Is hij dat? Dat is heel leuk.
Al die artistieke bezoekers opeens.
Wat bedoelt u, al die bezoekers?
Ik zag die jonge schilderes op mijn weg hierheen.
Ze vroeg naar je.
De dokter zegt...
dat hij de vrouw heeft gezien...
die je vioolspel zo bewondert.
Olga?
Ja, inderdaad. Juist, ik ga er maar eens vandoor nu.
Ik hoef hem niet meer te zien.
Denken jullie niet dat de autoriteiten moeten weten dat hij hier is?
Misschien, ja.
Nou bedankt dokter. - Ik laat u wel uit.
Een momentje, Andrea.
Wat is er?
Hij vroeg me weer over Danilof. - Wat heb je gezegd?
Ik zei dat we zijn naam op de radio hebben gehoord.
We luisteren immers naar concerten elke vrijdagavond.
Maar dat is niet zo. - Janet.
Moeten we het de autoriteiten vertellen?
Radio?
Nou... 's avonds.
Avond. - Deze avond?
Nee, niet deze avond.
We horen liever jou spelen, Andrea.
Als je Boris Danilof eens zou kunnen horen.
Die kant op is Amerika.
Een nieuw leven voor me.
Laten we terug gaan. Het wordt frisjes.
Tante Elizabeth zei altijd...
dat Amerika opgebouwd was uit afgestoten Europeanen.
Ik begrijp het niet. - Dat maakt niet uit.
Zal ik chocomel maken? - Stil.
Denk je dat hij het zou doen?
Ja het is een beetje als van een paard af vallen.
Hoe sneller je er weer op klimt, hoe sneller je de angst verdrijft.
Ik snap het.
Ik hoop dat je vaders zwemkleding op mottengaten hebt gecontroleerd.
Ursula.
Ga niet te diep.
Janet, waar is hij gebleven? - Ik weet het niet.
Dat is niet grappig.
Grapje.
Was je erg verliefd op Peter?
Ik...
Ik moet gewoon de hele tijd aan jullie twee denken.
Je hebt het nooit over hem. - Dat heb ik wel gedaan.
Wilde hij terug gaan naar de oorlog?
Hij vond het zijn plicht. Dat vonden ze allemaal.
Ik denk niet dat ze een keus hadden. Kussen.
Heb je ook Duitsers verpleegd?
Als ze bij ons werden gebracht.
Ik hoop niet dat het allemaal weer opnieuw begint.
Dat hoop ik ook niet.
Jij. Wat ben jij vrolijk vandaag.
Oké.
Ik wil naar Amerika. - Waar wil je naartoe?
Hij zei Amerika.
Ik breng je morgen wel. - Joe daar brengt je wel.
Hij neemt je wel op zijn rug. - Dat zou Barry wel doen.
Hij zou hem overal brengen.
Amerika? Doe niet zo gek.
Verder dan de grens breng ik je niet.
Daar schrok je van, nietwaar?
Gooi het terug naar hen.
Beter van niet. Een beet daarvan...
kan je je carričre kosten.
Maar ik heb geen carričre.
Nog niet.
Heb je honger?
Kom naar mijn huisje.
Ik maak een middagmaal.
Maar waarom hebben ze me niets verteld?
Weet ik niet - misschien...
Ze hebben me zelfs gevraagd of ik...
Raak niet in paniek...
Ze zijn het waarschijnlijk gewoon vergeten.
Nee, dat is onmogelijk.
Kom je kreeft opeten, het is heerlijk.
Hoe oud was je toen je begon...
met spelen?
Ik weet niet - ongeveer vijf.
Je speelt prachtig.
Ik wil je tekenen.
Mij?
Ja, maar met je viool...
jij speelt en ik teken je.
Oké.
Maar ik denk dat dat ons geheimpje moet zijn.
Heb je een fijne dag gehad, Andrea?
Ik niet begrijpen.
Heb je een fijne dag gehad?
Ja. Ja, ik heb een fijne dag.
Mooi.
Interessant.
- Interessant.
Wil je nog een beetje? - Nee, dank u.
Ik ga spelen.
Wat is er aan de hand met hem, denk je?
Ik weet het niet.
'Lieve broer, ik hoop dat dit aankomt en dat je concerten een succes zijn.
Gedurende mijn verblijf in Conwall, had ik het geluk...
een jonge man met buitengewoon talent te ontmoeten.
Hij speelt bijna net zo voortreffelijk viool als jij.
Als je hem alleen al kon horen, zou je denk ik al verbaasd zijn.'
Ursula.
Wat ben je aan het doen?
Kom terug in bed.
Ik heb een sandwich voor je gemaakt.
Wat was dat nou vannacht?
Ursula?
Ik weet het niet.
Je was gelukkig samen met Peter, of niet?
Het was niet alleen maar slecht.
Nee, maar...
Ik bedoel, voordat hij gedood werd, waren jullie...
Ursula... Andrea is een jongen.
Ja, en ik ben een oude vrouw.
Dwaas en belachelijk en... dom.
Nalef.
Hoe zou ik iets anders kunnen zijn?
Het is niet eerlijk.
Nee.
Nee, dat is het niet.
Wil je dat hij gaat? - Wat?
Andrea. Wil je dat hij vertrekt?
Nee, maar...
Het komt wel goed, Janet.
Zeker weten?
Hou op.
Stoppen we ermee?
Ja. Even pauze.
Mag ik kijken?
Nee dat mag je niet.
Ik zet thee.
Niet kijken.
Ze hebben nog steeds niet verteld...
over mijn brief?
Nee.
Je weet er nu van...
dus maakt het niets meer uit.
Je lijkt meer een...
gevangene dan een gast.
Nee, ik kan heen waar ik wil.
Ja, maar ik vermoed dat ze...
het niet leuk zouden vinden als ze wisten...
dat je bij mij komt.
Waarom?
Misschien denken ze dat ik...
stilletjes ontvoer.
Dat zou geen slecht plan zijn.
Ik denk dat je moet gaan.
Ik begrijp het niet.
Je moet gaan.
Dat wil ik niet.
Alsjeblieft, Andrea.
Andrea.
Tot zlens.
De nachten zullen nu snel weer korter worden.
Moeten we niet op Andrea wachten? - Ik zou niet weten waarom.
Nou, hij zal honger hebben.
Hij is lang weggeweest.
Andrea. - Urula. Ursula.
Andrea?
Andrea. Andrea, wat is er aan de hand?
Wat denk je? Boris Danilof.
Wat? - Boris Danilof. Waarom jij niet gezegd?
Omdat ze het niet wist. Het is oké Ursula.
Ik begrijp niet. - Omdat ze het niet wist.
Nee, ik niet begrijp waarom. - Begrijp je het nu?
Hoe wist jij het?
Stom. Stom. Stom.
Ursula... ik spijt. - Nee, nee het spijt mij.
Het is niet jouw fout.
Fout? Wat is 'fout'? - Het maakt niet uit.
Echt Andrea, het is al goed.
Goedemorgen. - Morgen mevrouw.
Ik heb een telegram voor u.
Een antwoord? - Nee, dank je.
Ja? - Dat is beter.
Wacht even.
Ja.
Dank u wel.
Ze herkennen je nooit meer in de kroeg.
Zullen we naar binnen gaan?
Laag en sterk maken toch?
Je krijgt drie pogingen.
Neem de bal. - Let op je voorste voet.
Zo ja. En nu haal je hem naar achter.
Langzaam maar zeker. Langzaam maar zeker.
Zie je. - Uitstekend.
Zet ze weer overeind.
Buitenlands, zie je.
Holland? - Ik weet niet.
Miss Danilof. Wat een onverwacht genoegen.
Ik zou je een drankje aan willen bieden maar ik betwijfel of Athur schnapps heeft.
Nee, sta mij toe Doctor. Wat wilt u?
Goede genade. Dat is onvoorstelbaar. Ik zou er niet aan denken.
Alstublieft. Ik sta er op.
Oké. Nog een whisky en soda alsjeblieft Arthur.
En een biertje voor mij. Een tapje.
Een whisky en soda en een tapje voor de dame.
Hoe gaat het met het schilderen?
Nou, het gaat vooruit, denk ik.
Heb weinig van jouw fresco's gezien laatste tijd.
Andrea.
Nou, nou, jij ziet er knap uit.
Jij bevalt? - Ja.
Miss Jannet vindt dat ik eruit zie als een meisje.
Dat is onmogelijk.
Je engels is verbeterd. Heb je privé-lessen gehad?
Hij heeft een erg goed gehoor.
Dat is 2,80.
Wil je wat drinken? - Ja. Bier.
Nog een bier voor mijn vriend. - Oké.
Ik heb antwoord van mijn broer.
Echt?
Ik moet je morgen zien.
Kun je komen? Het is erg belangrijk.
Ja, ja. Ik kom.
Is het mijn beurt? - Ja.
Verdomde mazzelaar.
Het klinkt niet goed. Ik kan er niet meer naar luisteren.
Ik kan niet begrijpen hoe je dat volhoudt. Het klinkt als een kat in het nauw.
Ik bedoelde het nieuws. - Oké.
Hebben we nog pastinaken?
Een beetje vroeg voor pastinaken.
Genoeg piepers in ieder geval.
Dan nemen we maar meer piepers. Aardappels.
Ik loop. - Goed.
We hebben kip als avondeten.
Babyhondje als avondmaal.
Hondje?
Puppy, ja.
Dat is goed. Tot straks.
Ik zie je straks.
Ik zal Truro er nog niet mee lastig vallen.
Dat is aan jou.
Ik vind het nog steeds raar. - Ik zal er naar kijken, Francis.
Alles goed? - Morgen.
Dr. Mead zei dat ze Duits spraken. Ik...
Ik spreek vloeiend Duits. Denkt hij dat ik een spion ben?
Nou, nee, maar...
Ik heb nog nooit zoiets belachelijks gehoord.
Je doet alleen maar je werk. - Je kan niet te voorzichtig zijn.
Oké Miss Ursula. - Tot ziens.
Weet je niet waar hij heen is?
Sorry?
De jonge buitenlandse jongen? Je weet niet waar hij heen is?
Even wandelen, denk ik. - Oké.
Dag dan. - Dag.
Je spreekt helemaal geen vloeiend Duits, maar zij wel.
Begin jij nou ook niet.
Hallo? - Daar ben je.
Ga je weg? - Wij gaan weg.
Mijn broer is in Londen en hij kan ons vanavond zien.
Langzaam alsjeblieft. Wat?
Er vertrekt een trein over een uur...
we moeten nu vetrekken.
Maar dat moet ik Janet en Ursula vertellen.
Geen tijd, je kunt ze schrijven.
Daar is Mr Bennett.
Olga, ik kan niet zomaar weggaan...
Schatje, dit is nu echt belangrijk.
Neem die twee koffers. Ik neem de rest wel.
Kom nou.
Hij zal hier niet sneller zijn.
Nee, weet ik. Ik heb... ik heb hem nog wel gezegd dat we kip aten.
Ik vind dat we moeten beginnen. - Nee, laten we wachten.
Ik weet zeker dat hij zo komt.
Ik ga Pendered bellen. - Oké.
Trevannic 412, alstublieft Mrs Pengelly.
Hallo? Mr Pendered? HierJanet Wellington.
Ja, hallo.
We zijn een beetje ongerust over Andrea.
We verwachtten hem voor het avondeten en we...
Ik... ik begrijpt het.
Nee, nee, dat wisten we niet.
Ja.
Nou... dank u.
Janet, wat is er gebeurd? - Ze zijn weg.
Wat bedoel je.
Ik bedoel, Andrea is weg.
Met die vrouw.
Ik begrijp het niet.
Andrea en de Danilof vrouw
zijn gezien op de trein naar Londen.
O Janet.
Nee.
Janet. Niet doen, Urs...
O nee. - Ursula.
Janet. - Niet doen.
Janet. Janet. - Niet doen.
Dat moet je niet doen. Ursula.
Nee, dat moet je niet doen. Alsjeblieft.
Verspilt niks, wil niks.
Ik wil dat ze Mead ziet. Ze wil er niks van weten.
Uit Londen. Breekbaar.
Londen? - Ja.
Het komt uit Londen.
Het spijt me dat ik zomaar vertrokken ben.
Denk alstublieft niet slecht over mij.
U hebt mij leven gegeven, nu heb ik de kans om er iets mee te doen.
Er is zoveel gebeurd sinds ik leermeester Dahilof heb ontmoet.
Maar zelfs met Olga's hulp...
is mijn Engels niet goed genoeg om jullie alles te kunnen vertellen.
Wat ik wel kan vertellen is...
dat ik op vrijdag 10 november op de radio te horen ben.
Luister alstublieft.
Jullie zullen altijd in mijn gedachten zijn, Andrea.
PS. Ik hoop dat jullie het schilderij mooi vinden.
Het is gemaakt door Olga.
Kom maar binnen.
Goedenavond.
Doe alsof u thuis bent, Mrs Pengelly.
Ik heb daar een stoel voor u.
Een beetje sneller alstublieft. We gaan snel beginnen.
Stilte nu.
Ga zitten. Gedraag je.
Goedenavond dames en heren...
en welkom bij de 'Queens Hall' in Londen.
Kunt u 'm een beetje harder zetten? - Hij kan niet harder.
Met 'Fantasie Voor Viool En Orkest' door Boris Danilof
Onder de staf van Mr Danilof zelf...
is de solist, de talentvolle jonge violist Andrea Marowski.
Bravo.
Nee. Ik kan het niet geloven.
Zijn jullie het echt?
Je was geweldig. - Geweldig.
Dank je. Ik was zo zenuwachtig. Was het te zien?
Nee, absoluut niet. - Totaal niet.
Hoe zijn jullie hier gekomen? Waarom hebben jullie niks gezegd?
Het was Dorca's idee.
Janet wilde met de auto gaan. We zijn met de trein gekomen.
Excuseer mij dames. Andrea, Sir Thomas wil u erg graag ontmoeten.
Nee, wacht.
Ja, ga maar.
Goed gedaan, jongeman. Echt geweldig.
Laten we gaan Janet.
Vertaald door SuPReME-TeaM