NETFLIX - ORYGINALNY SERIAL
Oparty na faktach. Postaci
i zdarzenia zmieniono.
Podobieństwo postaci jest przypadkowe.
Czas się zabawić!
Sprzeda się lepiej niż oryginał.
Czas zgarnąć od Pabla trochę kasy.
- Szukaj. - Co jest?
Patrzcie tylko.
Twój rasowy pies nawet się nie zatrzymał.
W tej łodzi nie ma koki.
Spójrz tu.
Jest wmieszana w szklane włókno kadłuba.
Dawaj forsę... gotóweczka!
Wygląda na to, że ktoś cię wystawił do wiatru z tym psem.
- Potrzymaj. - Marquessa, psiunia...
Dobrze już, dobrze.
- Odbiło ci? - A co?
To mój pies.
Skurczybyk.
Co się stało?
Chcesz wiedzieć? To idź sobie zobacz.
Pablo?
- Pablo, mamy cholerny problem. - Pieprzony morderca.
- Zabił psa. - Mam to gdzieś.
Jak czegoś nie zrobimy, zabiją nas wszystkich.
- No, chodź, stary. - Skurczybyk.
Zobaczmy...
To jest ten problem?
Ludzie nas obserwują, Pablo.
Dziwią się, skąd dwaj pomniejsi biznesmeni
mają nagle tyle gotówki.
Słuchaj, Gustavo...
po prostu ją wypierz.
Zrób tak, żeby wyglądała na legalną.
Sam Al Capone tak robił.
- Al Capone? - Al Capone.
Kretyn z ciebie, Pablo.
- Al Capone to beznadziejny przykład. - Niby dlaczego?
Bo Al Capone nigdy nie miał tyle szmalu.
Tego nie da się tak łatwo wyprać.
W takim razie...
musimy kupić większą pralkę.
Wydajesz za dużo szmalu, Pablo.
Masz obrazy Picassa, Dalego, farmy,
domy, apartamenty, łodzie, samoloty, auta.
Mówiłem ci, musimy trzymać się w cieniu.
Jak będziesz się tak afiszował, skończysz na okładce Forbesa.
A wtedy rząd dobierze się nam do dupy.
Przestań, Gustavo.
Co mam powiedzieć?
To go zakop.
- Jak to? - Zakop ten szmal.
I przestań pieprzyć.
Do roboty, mięczaku.
Mamo.
- Modlę się, Pablo. - Tylko na chwilkę.
Usiądź.
Nie jest zbyt wygodna, Pablito.
Kupię ci nową.
Nie byłoby lepiej włożyć te pieniądze do banku, synku?
Nie.
Bankierzy to bandyci.
Naprawdę?
Według magazynu Forbes...
MILIARDERZY NA ŚWIECIE
...handlarze narkotyków są bogatsi
od najbogatszego kapitalisty w tym kraju.
Pokaż.
Co zrobią, jak porwiemy kogoś z ich rodziny?
Zadzwonią na policję?
Dowódco.
Tu jest napisane, że Gacha, Meksykanin, jest najbogatszym człowiekiem na świecie.
Proponuję porwać jego syna.
To kompletny psychol, towarzysze.
A do tego ma w kieszeni pół armii.
Bracia Ochoa są na 14. miejscu na liście.
Ich siostra, Marta, studiuje na uniwersytecie.
Może ją?
To mi pasuje. Bracia Ochoa to mięczaki.
Chwileczkę!
A może Pabla Escobara?
A Pablo Escobar?
Jest z nich wszystkich najbogatszy.
Escobar rozdaje pieniądze biednym.
Masz rację.
Escobar to człowiek z ludu.
Jak dla mnie to równy gość.
A więc, dobrze.
Na pierwszy ogień idą bracia Ochoa.
Dzień dobry.
Pan i pani Murphy.
Ta para nie ma formularza B-47 ani dokumentu identyfikacyjnego I-435.
Tak, mają ze sobą amerykańskiego kota.
Jasne, ale bez formularza I-435 nie mogę oficjalnie stwierdzić, że to kot.
Nie mam też gwarancji, że jest amerykański.
Nie chcę komplikować panu życia.
Dobrze.
- Witaj, Pablo. - Witaj, Valerio.
- To moja żona, Tata. - Witam.
Nie martw się. Wszystko będzie super.
Nie mam doświadczenia z takimi wiecami.
Po prostu bądź sobą.
Byłoby lepiej, gdyby pani tu nie było.
Słuchaj, tu jest mnóstwo ludzi.
To może zaszkodzić dziecku.
Wracaj do domu.
Witam w Nuevos Tiempos.
Mówi Valeria Velez. Jest tu ze mną człowiek zwany "Robin Hoodem biednych"
przez swoją hojność wobec biednych obywateli Medellín.
Proszę opowiedzieć o swoim programie "Medellín bez slumsów".
Urodziłem się w Rionegro, niedaleko stąd.
Zadałem sobie pytanie, jak rząd, który istnieje dla ludzi,
może nie mieć pojęcia, czego ludzie potrzebują.
Szpitale, programy socjalne i sportowe,
a do tego budowa 400 domów dla miejscowej społeczności.
Ponoć powiedział pan mamie, że któregoś dnia zostanie prezydentem.
Czy ma pan aspiracje polityczne?
Absolutnie żadnych. Moja firma pochłania mi większość czasu.
Powiem pani jedną rzecz, Valerio.
Od dziesiątek lat nasz kraj jest rządzony przez Lopeza i inne bogate rodziny,
które zbiły fortunę, wykorzystując biedaków.
W przeciwieństwie do mnie, oni nie znają marzeń zwykłych ludzi...
Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Twoja żona robi to na stojąco?
Nie waż się nigdy znieważać Tatę.
Słyszysz?
Wybacz mi, Pablo. Przepraszam.
Wybacz mi.
To się już nie powtórzy.
Obiecuję.
Jak mogę cię udobruchać?
Chcesz mi włożyć w tyłek?
Za każdym razem idzie nam coraz lepiej.
Jesteś niesamowity, Javi.
Nie przesadzaj.
To prawda.
Masz coś do picia?
Whisky albo wodę z kranu.
Wodę.
Brakuje w tym mieszkaniu kobiecej ręki.
Mnie pasuje, jak jest.
To nie była propozycja.
Masz.
Jako klient musiałbyś zapłacić z góry.
- I nie wiedziałbyś, jak się nazywam. - Nie zrozum mnie źle.
To kasa od Wuja Sama za informacje, których mi nie udzieliłaś.
Bierz.
A wiza?
Daj mi coś konkretnego, to o tym pogadamy.
Co robisz w ten weekend?
- Jadę do Medellín. - Praca czy przyjemność?
Muszę się zająć swoim dzieckiem.
Zapłacę.
Ci goście są bogatsi od twojego Wuja Sama.
Chodź tu.
- Bo co? - Pocałuj mnie.
Pocałuj mnie.
To będę musiał znaleźć inną dziewczynę.
Powodzenia. Wszystkie jedziemy do Medellín.
Niektóre nawet samolotem.
Heleno?
Czyja to impreza?
Jedna sprawa. Kto ci o tym powiedział?
Matka Teresa z Kalkuty.
Pablo mówi, że nie zapłacą M-19 ani grosza za Martę Ochoa. Gustavo też.
- A Jorge? - Nie. Jorge się nie zgadza.
- Więc co? - Mają się wszyscy spotkać.
W Las Margaritas.
- Wszyscy? - Tak, będą tam wszyscy.
- Dzień dobry, majorze. - Dzień dobry.
Wasze informacje potwierdziły się. Traquetos zbierają się w Las Margaritas.
Świeże mięso.
Panowie, proponuję stworzyć jedną organizację,
skupić środki na szkolenie, wymianę wiedzy i zakup informacji.
Żeby nasz przekaz był jasny, nazwiemy naszą grupę...
"Śmierć Porywaczom".
Moja propozycja jest taka...
Ja zajmę się częścią operacyjną.
Wy pokryjecie tylko moje wydatki.
W zamian otrzymacie panowie
dwie rzeczy.
Pierwsza... obiecuję położyć kres porwaniom.
Druga... i w tej chwili najważniejsza...
obiecuję, że rodzina odzyska Martę Ochoa.
Śmierć Porywaczom!
Wchodźcie! Dobrej zabawy!
Nie zapominajcie o La Quice! Nim się też zajmijcie.
Usiądź, kochana.
- Jak się masz? - Dobrze. A ty?
Podoba mi się twoje sombrero.
Do twarzy ci w nim.
- Naprawdę? - Bardzo twarzowe.
Zobaczmy.
Bardzo ładnie.
Jesteś zmęczony.
Pomogę ci się rozluźnić.
Co robiliście na tym spotkaniu, że się tak zmęczyłeś?
A co słyszałaś?
Nic. Tak tylko mówię.
Musisz znaleźć tę dziewczynę.
Mogę zgarnąć jakiegoś sicario. Może być?
- Idę z tobą. - A świeże mięso?
Dobra, chłopaki.
Chłopaki.
Co jest?
Ta mała się nie rusza. Leży jak kłoda.
Co, załatwiłeś ją?
Teraz moja kolej.
Gdzie ta dziewczyna?
- Gdzie ona jest, dupku? - Nie wiem.
Nie wiem.
Przyduś go.
Koniec zabawy.
Muszę ją trochę przycisnąć.
Gacha chce sprawdzić, czy ona coś wie.
Gacha ma paranoję.
Czekaj... Nie lubię posiniaczonych.
Zabawię się jeszcze trochę i ją puszczę.
W porządku, chłopaki.
Jest cała twoja!
Przyłóż jej trochę!
- Mam mu powiedzieć? - Nie.
Pamiętaj, co mówił Carrillo.
Przepraszam, nie mówię po angielsku.
- Jak daleko stąd? - No, już, gnoju.
Heleno?
Zabiorę cię stąd.
Obiecuję.
W porządku. Wynosimy ją.
Przyjąłem, majorze.
Jedziemy, chłopaki.
- Gdzie Peña? - Tam.
"Oddajcie Martę Ochoa bezpieczną i zdrową, albo twoja rodzina będzie następna".
Podpis: "Śmierć Porywaczom".
Proszę, wypuśćcie mnie.
- Szybko! - Proszę, nie!
- Powiedz, żeby podszedł bliżej. - Trochę bliżej.
Podejdź trochę bliżej!
Wie szef, co? Może trochę wyżej.
Trochę wyżej i trochę bliżej, żeby było widać drzewo!
Tak dobrze.
Teraz trochę wyżej... żeby było widać drzewo!
ŚMIERĆ PORYWACZOM
Jeszcze trochę.
Tak trzymać! Dobrze.
- O wiele lepiej. - Tak, szefie.
Nie mówiłem, żeby nikogo nie wpuszczać do parku?
- Zajmę się tym. - Oszalałeś czy co?
Skończony idiota.
To kobieta z dzieckiem.
Zrób zdjęcie, żebyśmy mogli wysłać do gazety.
Masz.
Dzień dobry pani.
- Dzień dobry. - Przepraszam, ale dzisiaj park zamknięty.
Jak to, zamknięty?
Odprowadzę panią.
Dlaczego jest zamknięty? Przychodzę tu codziennie.
Dlatego, że nieprzyjemnie pachnie i dziecko mogłoby się źle poczuć.
Wydawało mi się, że coś czuję.
- Naprawdę? - Tak.
Jaki śliczny dzidziuś.
Wykapany tatuś. Dziękuję bardzo.
- Musi być pani z niego dumna. - Tak, oczywiście.
My z żoną też niedługo będziemy mieli dziecko.
W takim razie, gratulacje!
Nie wiem, czy będzie chłopiec czy dziewczynka, oby było zdrowe.
Tak, oczywiście. Zdrowie najważniejsze.
Witaj, Don Pablo.
Co mamy zrobić z tym gościem?
Mam go załatwić, czy co?
Z tego, co widzę, nie zamierzasz przestać.
Przyszedłem, żebyś mógł dokończyć to, co zacząłeś...
ale z pomocą szabli Bolívara.
To piękny prezent. Dziękuję bardzo.
Wstań.
Gwarantuję, że nie spadnie włos z głowy tobie ani twojej rodzinie.
Od tej pory będziemy pracować razem.
Odejdź w pokoju, bracie.
Czy to to, o czym myślę?
Chyba sobie żartujesz.
Zajmiesz się kierowaniem codziennymi działaniami.
A ty czym?
Wyzwoleniem Kolumbii.